ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வைப் புகழ்வதைக் கொண்டு (அல்ஹம்துலில்லாஹ் என்று) தொடங்கப்படாத எந்தவொரு முக்கியக் காரியமும் (அருள்வளம்) துண்டிக்கப்பட்டதாகும் (அதாவது அது முழுமையற்றது அல்லது பரக்கத் அற்றது)."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து (அல்ஹம்துலில்லாஹ் என்று கூறி) தொடங்கப்படாத, முக்கியத்துவம் வாய்ந்த எந்தவொரு காரியமும் (அல்லாஹ்வின் அருள்வளம்) துண்டிக்கப்பட்டதாகும்."

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எனக்கும், அல்லாஹ் எதைக் கொண்டு என்னை அனுப்பினானோ அதற்கும் உதாரணம், ஒரு மனிதர் தன் சமூகத்தாரிடம் வந்து, 'என் சமூகமே! நிச்சயமாக நான் (பகைவர்களின்) படையைக் (கண்கூடாகக்) கண்டேன். நான் (உங்களுக்குத் தெளிவான முறையில்) எச்சரிக்கை செய்பவன். (எனவே தப்பித்துக் கொள்ளுங்கள்)' என்று கூறியதைப் போன்றதாகும். அவருடைய சமூகத்தில் ஒரு பிரிவினர் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்து, (இரவோடிரவாக) நிதானமாகப் புறப்பட்டுச் சென்று தப்பித்துக் கொண்டனர். அவர்களில் மற்றொரு பிரிவினரோ அவரைப் பொய்யாக்கினார்கள். அவர்கள் தங்களின் இடங்களிலேயே தங்கி அதிகாலையை அடைந்தனர். அப்போது (பகைவர்களின்) படை அவர்கள் மீது அதிகாலையில் தாக்குதல் நடத்தி, அவர்களை அழித்து வேரறுத்துவிட்டது. இதுதான் எனக்குக் கீழ்ப்படிந்து, நான் கொண்டு வந்ததைப் பின்பற்றியவர்களுக்கும்; எனக்கு மாறுசெய்து, நான் கொண்டு வந்த சத்தியத்தைப் பொய்யாக்கியவர்களுக்கும் உதாரணமாகும்.”

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் எனக்குக் கொடுத்து அனுப்பிய நேர்வழிக்கும், (மார்க்க) ஞானத்திற்கும் உதாரணமானது, பூமியில் பொழிந்த (செழிப்பான) பெருமழையைப் போன்றதாகும்.

அதில் ஒரு நல்ல பகுதி நிலம் அதனை (நீரை) ஏற்றுக்கொண்டு, ஏராளமான புற்களையும் தாவரங்களையும் முளைக்கச் செய்தது.

மேலும் அது தண்ணீரைத் தேக்கி வைத்துக் கொண்டது. அதன் மூலம் அல்லாஹ் மக்களுக்குப் பயனளித்தான்; அவர்கள் அதிலிருந்து (தாமும்) பருகினார்கள், (தங்கள் கால்நடைகளுக்கும்) புகட்டினார்கள், விவசாயமும் செய்தார்கள்.

அந்த மழை இன்னொரு வகையான நிலத்திலும் பொழிந்தது. அது தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்கவும் இல்லை, எந்தவொரு புற்பூண்டையும் முளைக்கச் செய்யவும் இல்லாத (வெறும்) தட்டையான தரிசு நிலமாகும்.

இதுவே, அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தை நன்கு விளங்கி, அல்லாஹ் எனக்குக் கொடுத்து அனுப்பியவற்றின் மூலம் பயனடைந்து, அதனைத் தானும் கற்று (அதனடிப்படையில்) செயல்பட்டவருக்கும் உதாரணமாகும்.

மேலும், (இவற்றின் பக்கம்) தலையெடுத்துக் கூடப் பார்க்காமலும் (அலட்சியம் செய்தும்), நான் கொண்டு வந்த அல்லாஹ்வின் நேர்வழியை ஏற்றுக்கொள்ளாமலும் இருப்பவருக்கு (அந்தத் தரிசு நிலமே) உதாரணமாகும்."

அப்துர்ரஹ்மான் பின் அம்ர் அஸ்ஸுலமீ (ரஹ்) மற்றும் ஹுஜ்ர் பின் ஹுஜ்ர் அல்கலாஈ (ரஹ்) ஆகியோர் கூறுகின்றனர்:
நாங்கள் இர்பாழ் பின் சாரியா (ரலி) அவர்களிடம் வந்தோம். "(நபியே! போருக்குச் செல்ல) வாகனமேற்றி விட வேண்டுமென்று உம்மிடம் வந்த போது, 'உங்களை நான் வாகனமேற்றி விட என்னிடம் எதுவுமில்லையே' என்று நீர் கூறிய போது..." (திருக்குர்ஆன் 9:92) என்ற வசனம் இறங்கியவர்களில் அவரும் ஒருவராவார். நாங்கள் அவருக்கு சலாம் கூறிவிட்டு, "நாங்கள் உங்களைச் சந்திக்கவும், (உங்களிடமிருந்து கல்வியை) பெற்றுக்கொள்ளவும் வந்துள்ளோம்" என்று கூறினோம். அப்போது இர்பாழ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு சுப்ஹுத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பின்னர் எங்களை முன்னோக்கி, உள்ளங்களை நடுங்கச் செய்யும், கண்களைக் கண்ணீர் சிந்த வைக்கும் மிகச் சிறந்ததொரு அறிவுரையை வழங்கினார்கள். அப்போது ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது விடைபெறுபவரின் அறிவுரை போன்று உள்ளதே! எனவே, எங்களுக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வை அஞ்சுமாறும், (உங்களுக்குத் தலைவராக இருப்பவர்) மூக்கு அறுக்கப்பட்ட ஓர் அபிசீனிய அடிமையாக இருந்தாலும், அவர் சொல்வதைக் கேட்டு (அவருக்குக் கட்டுப்பட்டு) நடக்குமாறும் உங்களுக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில், உங்களில் (எனக்குப் பின்) உயிர் வாழ்பவர் ஏராளமான கருத்து வேறுபாடுகளைக் காண்பார். எனவே, எனது வழிமுறையையும், நேர்வழி பெற்ற கலீஃபாக்களின் வழிமுறையையும் நீங்கள் பின்பற்றுங்கள். அதனைப் பின்பற்றி, உங்கள் கடவாய்ப் பற்களால் கவ்விப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். (மார்க்கத்தில்) புதிதாக உருவாக்கப்படும் காரியங்களை விட்டும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், புதிதாக உருவாக்கப்படும் ஒவ்வொரு காரியமும் பித்அத் (நூதன அனாச்சாரம்) ஆகும். ஒவ்வொரு பித்அத்தும் வழிகேடாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்காக ஒரு கோட்டை வரைந்து, "இது அல்லாஹ்வின் பாதையாகும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அ(ந்த நேர்க்)கோட்டிற்கு வலது புறமும் இடது புறமும் (பல) கோடுகளை வரைந்தார்கள். பின்னர், "இவை (பல்வேறு) பாதைகளாகும்; இந்தப் பாதைகள் ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு ஷைத்தான் இருந்துகொண்டு, அதன்பால் (மக்களை) அழைக்கிறான்" என்று கூறினார்கள். பிறகு, "{நிச்சயமாக இதுவே எனது நேரான வழியாகும்; எனவே இதனையே பின்பற்றுங்கள்; இதர வழிகளைப் பின்பற்றாதீர்கள்; அவை உங்களை அவனது வழியிலிருந்து பிரித்துவிடும்...}" (அல்குர்ஆன் 6:153) என்று தொடங்கும் குர்ஆன் வசனத்தை அதன் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தரைப்பகுதியில் ஒரு நேர்க்கோட்டை வரைந்துவிட்டு,) அதன் வலது புறத்திலும் இடது புறத்திலும் எங்களுக்காகச் சில (கிளைக்) கோடுகளைக் கிழித்தார்கள். (பிறகு) "இவை (பல்வேறு வழிகெட்ட) பாதைகள் ஆகும். இவற்றில் ஒவ்வொரு பாதையிலும் ஒரு ஷைத்தான் இருந்து கொண்டு அதன்பால் (மக்களை) அழைக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "நிச்சயமாக இதுவே என்னுடைய நேரான வழியாகும்; ஆகவே, இதையே பின்பற்றுங்கள். (இதற்கு மாற்றமான) மற்ற வழிகளைப் பின்பற்றாதீர்கள்; அவை உங்களை அவனுடைய (நேரான) வழியை விட்டுப் பிரித்துவிடும்" (அல்குர்ஆன் 6:153) என்ற வசனத்தை முழுமையாக ஓதிக்காட்டினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கிராமவாசி ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (ஒரு கேள்வியைக்) கேட்டார். (நபித்தோழர்களை விட அவர்களே நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேள்வி கேட்பதில் அதிகத் துணிவுடையவர்களாக/தகுதியுடையவர்களாக இருந்தனர்). அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மறுமை நாள் எப்போது (ஏற்படும்)?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதற்காக நீ என்ன தயார் செய்து வைத்துள்ளாய்?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "நான் அதற்காக (பெரிதாக எதையும்) தயார் செய்து வைக்கவில்லை; ஆயினும், நான் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நீ யாரை நேசிக்கிறாயோ அவர்களுடனேயே (மறுமையில்) இருப்பாய்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இஸ்லாத்தை ஏற்றதற்குப் பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்களின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு முஸ்லிம்கள் அடைந்த மகிழ்ச்சியை விட வேறு எதற்கும் அவர்கள் இவ்வளவு அதிகமாக மகிழ்ச்சியடைந்ததை நான் பார்த்ததில்லை."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஸ்மான் பின் மழ்வூன் (ரலி) அவர்களின் மனைவியான கவ்லா பின்த் ஹகீம் (ரலி) அவர்கள் (தன்னை அலங்கரித்துக் கொள்ளாமல்) கலைந்த தோற்றத்தில் (ஆயிஷா ஆகிய) என்னிடம் வந்தார்கள். அவரிடம் நான், "உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "என் கணவர் இரவெல்லாம் (நின்று) வணங்குகிறார்; பகலெல்லாம் நோன்பு நோற்கிறார் (இதனால் அவர் என்னைக் கவனிப்பதில்லை)" என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது (அங்கு) வந்த நபி (ஸல்) அவர்களிடம் நான் இந்த விஷயத்தைக் கூறினேன். பின்னர், உஸ்மான் பின் மழ்வூன் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்த நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உஸ்மானே! துறவறம் (உலக இன்பங்களைத் துறந்து வாழுதல்) நம்மீது விதிக்கப்படவில்லை. உமக்கு என்னிடம் ஓர் அழகிய முன்மாதிரி இல்லையா? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நிச்சயமாக நான் உங்களை விட அல்லாஹ்வை அதிகம் அஞ்சுபவனாகவும், அவனது வரம்புகளை (சட்டங்களை) மிகவும் பேணிக் காப்பவனாகவும் இருக்கிறேன்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உரை நிகழ்த்தும்போது, அவர்களின் கண்கள் சிவந்துவிடும்; அவர்களின் குரல் உயர்ந்துவிடும்; அவர்களின் கோபம் கடுமையாகிவிடும். "(எதிரிகளின்) படை காலையிலோ மாலையிலோ உங்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தலாம்" என்று எச்சரிக்கும் ஒருவரைப் போன்று அவர்கள் காணப்படுவார்கள்.
மேலும், அவர்கள் தமது ஆள்காட்டி விரலையும் நடு விரலையும் பிரித்துக் காட்டி, "நானும் மறுமை நாளும் இந்த இரு விரல்களைப் போன்று (நெருக்கமாக) அனுப்பப்பட்டுள்ளோம்" என்று கூறுவார்கள்.
மேலும், "இறைவாழ்த்துக்குப் பின்! நிச்சயமாக, செய்திகளில் மிகவும் சிறந்தது அல்லாஹ்வின் வேதமாகும். வழிகாட்டுதல்களில் மிகவும் சிறந்தது முஹம்மதின் வழிகாட்டுதலாகும். காரியங்களில் மிகவும் கெட்டது (மார்க்கத்தில்) புதிதாக உருவாக்கப்பட்டவையாகும். ஒவ்வொரு பித்அத்தும் (நூதன அனாச்சாரமும்) வழிகேடாகும்" என்று கூறுவார்கள்.
பின்னர், "நான் ஒவ்வொரு இறைநம்பிக்கையாளருக்கும் அவரின் உயிரை விட மிகவும் நெருக்கமானவன் ஆவேன். எவரேனும் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், அது அவருடைய குடும்பத்தாருக்கே உரியதாகும். எவரேனும் கடனையோ அல்லது (கவனிப்பாரற்ற) குடும்பத்தாரையோ விட்டுச் சென்றால், அவர்கள் என்னிடமே வருவார்கள்; (அவர்களின் பொறுப்பு) என் மீதே உள்ளது" என்று கூறுவார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஒவ்வொரு செயலுக்கும் (ஆரம்பத்தில்) ஒரு தீவிரம் (ஆர்வம்) உண்டு; மேலும், ஒவ்வொரு தீவிரத்திற்கும் (பின்னால்) ஒரு தளர்வு (சோர்வு) உண்டு. எனவே, எவருடைய தீவிரம் எனது சுன்னத்தை (நபிவழியை) நோக்கி இருக்கிறதோ, அவர் வெற்றியடைந்து விட்டார். எவருடைய தீவிரம் அதைத் தவிர வேறொன்றை (பித்அத் அல்லது வழிகேட்டை) நோக்கி இருக்கிறதோ, அவர் நாசமாகிவிட்டார்."

மிக்தாம் பின் மஃதீகரிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக எனக்கு வேதமும் (குர்ஆனும்), அதோடு அதற்கு நிகரான மற்றொன்றும் (சுன்னத்தும்) வழங்கப்பட்டுள்ளன. வயிறார உண்ட (செல்வச் செழிப்புள்ள) ஒருவன் தனது சொகுசு இருக்கையில் சாய்ந்தவாறு, 'எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் இந்த வேதமே (குர்ஆன் மட்டுமே) உள்ளது; இதில் எதை ஹலால் (அனுமதிக்கப்பட்டது) என்று காண்கிறோமோ, அதை நாங்கள் ஹலாலாக்கிக் கொள்வோம். இதில் எதை ஹராம் (தடுக்கப்பட்டது) என்று காண்கிறோமோ, அதை நாங்கள் ஹராமாக்கிக் கொள்வோம்' என்று கூறும் காலம் விரைவில் வரலாம். அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக விஷயம் அவ்வாறு அல்ல (சுன்னத்தைப் புறக்கணிப்பது மார்க்கமாகாது)."

அபு ராஃபிஉ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் கட்டளையிட்ட அல்லது நான் தடைசெய்த எனது கட்டளைகளில் (சுன்னத்களில்) ஒன்று ஒருவரிடம் வரும்போது, அவர் (தனது இருக்கையில் சாய்ந்து கொண்டு): 'இது என்னவென்று எங்களுக்குத் தெரியாது; எங்களிடம் அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன்) உள்ளது, அதில் இது (இந்தக் கட்டளை) இல்லை (எனவே இதை நாங்கள் பின்பற்ற வேண்டியதில்லை)' என்று கூறுவதை நான் காண வேண்டாம் (அதாவது அவ்வாறு அவர் கூறக் கூடாது)."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சிலர், நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியரிடம் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்களின் (இரகசியமான) தனிப்பட்ட வணக்கவழிபாடுகளைக் குறித்துக் கேட்டனர். (அவற்றைக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்ட பின், அவை தங்களுக்குப் போதுமானதாக இருக்காது எனக் கருதி) அவர்களில் சிலர், "நான் (பெண்களைத்) திருமணம் செய்துகொள்ள மாட்டேன்" என்று கூறினர். வேறு சிலர், "நான் இறைச்சி உண்ண மாட்டேன்" என்று கூறினர். மற்றும் சிலர், "நான் விரிப்பில் (படுக்கையில்) தூங்க மாட்டேன்" என்று கூறினர். (இதனை அறிந்த) நபி (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டுப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"சில மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர்கள் இப்படி இப்படியெல்லாம் கூறியுள்ளனரே! ஆனால், நான் (இரவில்) தொழுகிறேன்; உறங்கவும் செய்கிறேன். நான் (சில நாள்கள்) நோன்பு நோற்கிறேன்; (சில நாள்கள்) நோன்பு நோற்காமலும் இருக்கிறேன். மேலும், நான் பெண்களைத் திருமணமும் செய்திருக்கிறேன். எனவே, எவர் எனது வழிமுறையை (சுன்னத்தை) புறக்கணிக்கிறாரோ அவர் என்னைச் சார்ந்தவர் அல்லர்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரின் கையில் ஒரு தங்க மோதிரத்தைக் கண்டார்கள். உடனே அதை (அவர் கையிலிருந்து) கழற்றி (தூர) எறிந்தார்கள். பிறகு, "உங்களில் ஒருவர் நரகத்தின் நெருப்புத் தணலை நாடிச் சென்று, அதைத் தன் கையில் வைத்துக்கொள்ள முற்படுகிறாரே!" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கிருந்து) சென்ற பின்பு, அந்த மனிதரிடம், "உமது மோதிரத்தை எடுத்து, (அதை விற்று அல்லது வேறு வழிகளில்) பயனடைந்து கொள்!" என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தூக்கியெறிந்த ஒன்றை நான் ஒருபோதும் (மீண்டும்) எடுக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தொழுகைக்காகப் பாங்கு சொல்லப்படும்போது, ஷைத்தான் அந்தச் சத்தத்தைத் தான் கேட்கக்கூடாது என்பதற்காக, (சத்தமாக) வாயுவை வெளியிட்டவாறு புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான். பாங்கு சொல்லி முடிக்கப்பட்டதும் அவன் மீண்டும் வருகிறான். தொழுகைக்காக இகாமத் (தத்வீப்) சொல்லப்படும்போது மீண்டும் புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான். இகாமத் சொல்லி முடிக்கப்பட்டதும் மீண்டும் வந்து, மனிதனுக்கும் அவனது உள்ளத்திற்கும் இடையே ஊடுருவி (குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி), அவன் அதுவரை நினைத்திராத விஷயங்களையெல்லாம் அவனது நினைவுக்குக் கொண்டு வந்து, 'அதை நினைத்துப் பார், இதை நினைத்துப் பார்' என்று கூறுகிறான். இதன் விளைவாக, தான் எத்தனை ரக்அத்துகள் தொழுதோம் என்பதே அந்த மனிதருக்குத் தெரியாமல் போய்விடுகிறது. எனவே, (உங்களில்) ஒருவருக்குத் தான் எத்தனை ரக்அத்துகள் தொழுதோம் என்று தெரியாவிட்டால், அவர் (தொழுகையின் இறுதியில்) அமர்ந்தவாறு இரண்டு (மறதிக்கான) ஸஜ்தாக்கள் செய்யட்டும்."

அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (கட்டுப்பாடின்றி) மிரண்டோடும் ஒட்டகத்தைப் போல அல்லாஹ்வை விட்டு வெருண்டோடி, (சொர்க்கத்தில் நுழைவதற்கு) மறுப்பவரைத் தவிர, நீங்கள் அனைவரும் சொர்க்கத்தில் நுழைவீர்கள்."

அப்போது (தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! சொர்க்கத்தில் நுழைவதற்கு யார் மறுப்பார்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "எனக்குக் கீழ்ப்படிந்தவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்; எனக்கு மாறுசெய்தவரோ (அதில் நுழைவதற்கு) மறுத்துவிட்டார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் உங்களுக்கு எதை (விளக்காமல்) விட்டுவிட்டேனோ, அதை (ஆராய்ந்து கேள்வி கேட்காமல்) நீங்களும் விட்டுவிடுங்கள். ஏனெனில், உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் அழிந்ததெல்லாம், அவர்கள் தங்களின் இறைத்தூதர்களிடம் அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்டதாலும், அவர்களுடன் (கட்டளைகளுக்கு முரண்பட்டு) கருத்து வேறுபாடு கொண்டதாலும்தான். ஒன்றை (செய்ய வேண்டாம் என) உங்களுக்கு நான் தடைவிதித்தால், அதிலிருந்து (முற்றிலுமாக) விலகிக்கொள்ளுங்கள். ஒன்றை (செய்யும்படி) உங்களுக்கு நான் கட்டளையிட்டால், உங்களால் இயன்றவரை அதை நிறைவேற்றுங்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் அழிந்துபோனதற்குக் காரணம், அவர்கள் தங்கள் நபிமார்களிடம் (தேவையற்ற முறையில் அதிகமாகக்) கேள்விகள் கேட்டதும், அவர்களுக்கு முரண்பட்டதும்தான். எனவே, நான் உங்களுக்கு ஒன்றை(ச் செய்ய வேண்டாமெனத்) தடை செய்தால், அதிலிருந்து (முற்றிலும்) நீங்கள் விலகிக்கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்கு ஒரு கட்டளையிட்டால், உங்களால் இயன்றவரை அதனைச் செயல்படுத்துங்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் உங்களுக்கு எதை(ச் செய்ய வேண்டாமென)த் தடுத்துள்ளேனோ, அதிலிருந்து நீங்கள் (முற்றாக) விலகிக் கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்கு ஒரு காரியத்தை ஏவியிருந்தால், அதை உங்களால் இயன்றவரை (முழுமையாகச்) செயல்படுத்துங்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் உங்களை (எந்தவொரு விளக்கமும் கூறாமல்) விட்டுவிட்ட விஷயங்களை நீங்களும் (என்னிடம் துருவித் துருவி வினவாமல்) விட்டுவிடுங்கள். ஏனெனில், உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் அழிந்துபோனதெல்லாம், அவர்கள் தங்களின் நபிமார்களிடம் (தேவையற்ற) அதிகமான கேள்விகளைக் கேட்டதாலும், அவர்களுக்கு முரண்பட்டதாலும்தான். எனவே, நான் உங்களை ஒன்றிலிருந்து தடுத்தால், அதிலிருந்து (முற்றாக) நீங்கள் விலகிக் கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்கு ஒரு காரியத்தை ஏவினால், உங்களால் முடிந்த அளவு அதைச் செயல்படுத்துங்கள்."

ஆயிஷா (ரழி) மற்றும் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (மக்களிடமிருந்து) சில சத்தங்களைக் கேட்டு, "இந்தச் சத்தங்கள் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "பேரீச்சை மரங்களில் (செயற்கை முறையில்) மகரந்தச் சேர்க்கை செய்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் அப்படிச் செய்யாமல் இருந்தால் அது (விளைச்சல்) நன்றாக இருக்குமே!" என்று கூறினார்கள். எனவே, மக்கள் அதனை (செய்வதை) நிறுத்திவிட்டார்கள். அந்த ஆண்டு அவர்கள் (பேரீச்சை மரங்களில்) பெருமளவில் மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யவில்லை. இதனால் பேரீச்சைகள் (கருக்காய்களாக/பதராக) மாறின. இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிக்கப்பட்ட போது, அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களது உலக விவகாரங்களில் ஏதேனும் (தொழில்நுட்பம் சார்ந்த) விஷயமாக இருந்தால், அது உங்களையே சாரும் (அதை நீங்களே நன்கு அறிந்தவர்கள்). ஆனால், உங்களது மார்க்க விவகாரங்களில் ஏதேனும் விஷயமாக இருந்தால், அது என்னிடமே (திரும்ப வேண்டும்)."

ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, மக்கள் பேரீச்ச மரங்களில் மகரந்தச் சேர்க்கை (ஒட்டுச் சேர்த்தல்) செய்யும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். (அதாவது மகரந்தச் சேர்க்கை செய்கிறார்கள் என்று அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்). அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் (வழக்கமாகச்) செய்யும் ஒரு செயலைத் தான் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் இதைச் செய்யாமல் இருந்தால், அது (உங்களுக்குச்) சிறந்ததாக இருக்கலாம்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, மக்கள் அந்தப் பழக்கத்தைக் கைவிட்டார்கள். அதனால் (அந்த மரங்களின் பழங்கள்) உதிர்ந்தன அல்லது (விளைச்சல்) குறைந்தது. இது குறித்து மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக நான் ஒரு மனிதன் தான். உங்கள் மார்க்கம் தொடர்பான ஏதேனும் ஒன்றை நான் உங்களுக்குக் கூறினால், அதனை நீங்கள் (உறுதியாக ஏற்றுப்) பற்றிக்கொள்ளுங்கள். ஆனால், உங்களின் உலக விவகாரங்கள் குறித்து (என் சொந்தக் கருத்தாக) ஏதேனும் ஒன்றை நான் உங்களுக்குக் கூறினால், நிச்சயமாக நானும் ஒரு மனிதன் தான் (என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்)."

அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பேரீச்சை மரங்களுக்கு நீர் பாய்ச்சப் பயன்படும் ‘ஹர்ரா’ (எனும் கருங்கல் நிலப் பகுதியின்) நீர்க்கால்வாய்கள் தொடர்பாக அன்சாரிகளில் ஒருவர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாக ஸுபைர் (ரலி) அவர்களிடம் தர்க்கம் செய்தார். அந்த அன்சாரி (ஸுபைரிடம்), "தண்ணீரை (தடையின்றி எனது தோட்டத்திற்குச்) செல்ல விடுங்கள்" என்று கூறினார். ஆனால், ஸுபைர் அதற்கு மறுத்துவிட்டார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஸுபைரே! (உமது தோட்டத்திற்குத் தேவையான அளவு) நீர் பாய்ச்சிவிட்டு, பிறகு உமது அண்டை வீட்டாருக்குத் தண்ணீரைச் செல்ல விடுங்கள்" என்று (சமரசமாகத் தீர்ப்பு) கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்ட அந்த அன்சாரி கோபமடைந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் உங்கள் அத்தையின் மகன் என்பதாலா (இவ்வாறு தீர்ப்பளிக்கிறீர்கள்)?" என்று கேட்டார். இதைக் கேட்டதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகம் (கோபத்தால்) நிறம் மாறியது. பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஸுபைருக்குரிய முழு உரிமையையும் வழங்கி), "ஸுபைரே! (வரப்புகளின்) சுவர்கள் வரை நீர் உயரும் அளவிற்குத் தண்ணீரைத் தடுத்து நிறுத்தி (உமது தோட்டத்திற்கு முழுமையாக) நீர் பாய்ச்சுவீராக! (அதன் பிறகு அண்டை வீட்டாருக்கு விடுப்பீராக)" என்று கூறினார்கள்.

ஸுபைர் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! {ஃபலா வரப்பிக லா யுஃமினூன ஹத்தா யுஹக்கிமூக்க ஃபீமா ஷஜர பைனஹும்} (உம் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தங்களுக்கு இடையிலான பிணக்குகளில் உம்மை நீதிபதியாக ஏற்கும் வரை அவர்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களாக மாட்டார்கள்...) என்ற இந்தத் திருக்குர்ஆன் வசனம் (அந்நிஸா 4:65) இது தொடர்பாகவே அருளப்பட்டதாக நான் கருதுகிறேன்."

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

யெமனிலிருந்து அலி (ரலி) அவர்கள், பதனிடப்பட்ட தோலால் ஆன பையில் (மண்ணுடன் கூடிய) சிறிது தங்கத்தை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களின் உள்ளங்களை இஸ்லாத்தின் பால் ஈர்ப்பதற்காக) ஸைத் அல்கைல், அக்ரஉ பின் ஹாபிஸ், உயைனா பின் ஹிஸ்ன், மற்றும் அல்கமா பின் உலாஸா ஆகியோருக்கிடையே பங்கிட்டளித்தார்கள்.

அப்போது முஹாஜிர்கள் மற்றும் அன்ஸாரிகளில் சிலர், "(இவர்களை விட) இதைப் பெறுவதற்கு நாமே அதிக தகுதியுடையவர்கள்" என்று கூறினர். இச்செய்தி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அது அவர்களுக்குக் கடும் மனவருத்தத்தை அளித்தது. எனவே அவர்கள் கூறினார்கள்: "வானத்தில் இருப்பவனின் (அல்லாஹ்வின்) நம்பிக்கைக்குரியவனாக நான் இருக்க, நீங்கள் என்னை நம்பவில்லையா? காலையிலும் மாலையிலும் வானத்தின் செய்தி (வஹீ) எனக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறதே!"

அப்போது, துருத்திய கண்களும், புடைத்த கன்னங்களும், மேடான நெற்றியும், அடர்ந்த தாடியும், மொட்டையடிக்கப்பட்ட தலையும், (கரண்டைக்காலுக்கு மேல்) உயர்த்திக் கட்டப்பட்ட கீழாடையும் கொண்ட ஒரு மனிதன் (துல் குவைஸிரா) எழுந்து வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்!" என்று கூறினான்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "பூமியில் உள்ளவர்களில் அல்லாஹ்வை அஞ்சுவதற்கு நான் மிகவும் தகுதியுடையவன் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். பின்னர் அந்த மனிதன் திரும்பிச் சென்றான்.

அப்போது 'அல்லாஹ்வின் வாள்' காலித் (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவனது கழுத்தை நான் வெட்டி விடட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "வேண்டாம்; அவன் (ஒருவேளை) தொழுபவனாக இருக்கலாம்" என்றார்கள்.

அதற்குக் காலித் (ரலி) அவர்கள், "தங்கள் உள்ளங்களில் இல்லாததை நாவுகளால் சொல்லக்கூடிய எத்தனையோ தொழுகையாளிகள் இருக்கிறார்களே!" என்று கூறினார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "மக்களின் உள்ளங்களை பிளந்து பார்க்கவோ, அவர்களின் வயிறுகளைக் கிழித்துப் பார்க்கவோ எனக்குக் கட்டளையிடப்படவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அந்த மனிதன் முதுகைக் காட்டிக் கொண்டு திரும்பிச் சென்ற போது, அவரைப் பார்த்த நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இவனது சந்ததியிலிருந்து ஒரு கூட்டத்தார் தோன்றுவார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதத்தை ஓதுவார்கள்; ஆனால் அது அவர்களின் தொண்டைக் குழிகளைத் தாண்டி (உள்ளே) செல்லாது. வேட்டையாடப்பட்ட பிராணியின் உடலைத் துளைத்துக் கொண்டு அம்பு (மறுபக்கம்) வெளியேறுவதைப் போன்று, அவர்கள் மார்க்கத்திலிருந்து வெளியேறி விடுவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உமாரா (ரஹ்) கூறுகிறார்: "'நான் அவர்களை (அவர்கள் வாழும் காலத்தில்) அடைந்தால், ஸமூத் கூட்டத்தினர் (வேரோடு) கொல்லப்பட்டதைப் போன்று நிச்சயமாக அவர்களைக் கொன்றழிப்பேன்' என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகவே நான் எண்ணுகிறேன்."

ஒரு மனிதர் தனது சொத்து விஷயத்தில் சில மரண சாசனங்களை (வஸிய்யத்களை) முன்வைத்தார். (அவை மார்க்க வரம்பை மீறுவதாக இருந்ததால்) அது குறித்து ஆலோசனை கேட்பதற்காக நான் காஸிம் பின் முஹம்மதிடம் சென்றேன். அப்போது காஸிம் (பின் முஹம்மது) கூறினார்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் சொல்ல நான் கேட்டுள்ளேன்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நம்முடைய இந்த (மார்க்க) விவகாரத்தில் அதில் இல்லாத ஒன்றை எவர் புதிதாக உருவாக்குகிறாரோ, அது (அல்லாஹ்விடம்) நிராகரிக்கப்படும்."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நம்முடைய இந்த (மார்க்க) விவகாரத்தில் அதில் இல்லாத ஒன்றை எவர் புதிதாக உருவாக்குகிறாரோ, அது (அல்லாஹ்வினால்) நிராகரிக்கப்படும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் கூறாத ஒன்றை என் மீது யார் (நான் கூறியதாகக்) கூறுகிறாரோ, அவர் நரகத்தில் தனது இருப்பிடத்தை (தங்குமிடத்தை) அமைத்துக் கொள்ளட்டும்."

ஸமுரா பின் ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யார் ஒரு செய்தியை (ஹதீஸை), அது பொய் என்று கருதிக்கொண்டே (அல்லது தெரிந்தே) அறிவிக்கிறாரோ, அவர் பொய்யர்களில் ஒருவராவார்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர், தாம் கேள்விப்பட்ட அனைத்தையும் (உண்மைதானா என்று உறுதிப்படுத்தாமல் பிறரிடம்) கூறுவதே அவர் பாவியாவதற்குப் போதுமானதாகும்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் என் மீது வேண்டுமென்றே பொய்யுரைக்கிறாரோ, அவர் தனது இருப்பிடத்தை நரகத்தில் (தயார் செய்து) அமைத்துக் கொள்ளட்டும்."

வாஸிலா பின் அல்-அஸ்கஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"நிச்சயமாக, மிகப் பெரிய பொய்களில் (அவதூறுகளில்) மூன்று உள்ளன: ஒரு மனிதன் (கனவில்) எதையும் காணாத நிலையில், 'நான் (கனவில்) கண்டேன்' என்று தன் மீதே பொய்யுரைப்பது; அல்லது ஒரு மனிதன் தன் பெற்றோர் மீது பொய்யுரைத்து, (தன் உண்மையான) தந்தை அல்லாத வேறொருவர் பக்கம் தன்னைச் சேர்த்துக் கொள்வது (அழைக்கப்படுவது); அல்லது அவர் என்னிடமிருந்து (நபியிடமிருந்து) கேட்டதாகக் கூறுவது, ஆனால் உண்மையில் அவர் என்னிடமிருந்து எதையும் கேட்டிருக்க மாட்டார்."