மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒவ்வொரு நபிக்கும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு பிரார்த்தனை உண்டு. ஒவ்வொரு நபியும் தங்களது அந்தப் பிரார்த்தனையை (இவ்வுலகிலேயே) விரைந்து பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள். நானோ, என் சமூகத்தாருக்காக மறுமை நாளில் பரிந்துரை செய்வதற்காக என்னுடைய பிரார்த்தனையைச் சேமித்து வைத்துள்ளேன். அல்லாஹ் நாடினால், அது என் சமூகத்தாரில் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணைவைக்காமல் மரணித்தவர்களுக்குக் கிடைக்கும்.” இதனை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்கள். புகாரியில் இதைவிடச் சுருக்கமான அறிவிப்பு உள்ளது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“யா அல்லாஹ்! நிச்சயமாக நான் உன்னிடம் ஓர் உடன்படிக்கையைச் செய்துகொண்டுள்ளேன்; அதை நீ எனக்காக மீறமாட்டாய். நான் ஒரு மனிதனே. எனவே, நம்பிக்கையாளர்களில் எவரையேனும் நான் காயப்படுத்தியிருந்தாலோ, ஏசியிருந்தாலோ, சபித்திருந்தாலோ அல்லது அடித்திருந்தாலோ (அல்லது சவுக்கடி கொடுத்திருந்தாலோ), அதை அவருக்கு (உன்னிடமிருந்து) அருளாகவும் (அவரது பாவங்களுக்கு) தூய்மையாகவும், மறுமை நாளில் உன்னிடம் அவரை நெருக்கமாக்கும் வழியாகவும் ஆக்கிவிடுவாயாக!”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“உங்களில் ஒருவர் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, ‘அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ இன் ஷிஃத’ (யா அல்லாஹ்! நீ நாடினால் என்னை மன்னிப்பாயாக!), ‘இர்ஹம்னீ இன் ஷிஃத’ (நீ நாடினால் எனக்கு அருள்புரிவாயாக!), ‘இர்ஸுக்னீ இன் ஷிஃத’ (நீ நாடினால் எனக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்குவாயாக!) என்று கூற வேண்டாம். (ஏனெனில், இது அல்லாஹ்வை நிர்ப்பந்திப்பது போன்றோ அல்லது அவனது ஆற்றலில் சந்தேகம் கொள்வது போன்றோ ஆகிவிடும்.) மாறாக, அவர் தனது கோரிக்கையை உறுதியான எண்ணத்துடன் கேட்க வேண்டும். ஏனெனில், நிச்சயமாக அவன் தான் நாடியதைச் செய்கிறான்; அவனை நிர்ப்பந்திக்கக் கூடியவர் எவருமில்லை.”

அவர் (ரழி) அறிவிக்கின்றார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, ‘அல்லாஹும்மக்ஃபிர் லீ இன் ஷிஃத’ (அல்லாஹ்வே! நீ நாடினால் என்னை மன்னிப்பாயாக) என்று கூற வேண்டாம். மாறாக, அவர் (தன் கோரிக்கையில்) உறுதியாக இருக்கட்டும்; மேலும், (தன்) விருப்பத்தை (கோரிக்கையை)ப் பெரிதாக்கிக் கேட்கட்டும். ஏனெனில், அல்லாஹ் கொடுக்கும் எந்த ஒன்றும் அவனுக்குப் பெரிதல்ல (அவனுக்குச் சிரமமானதல்ல).” (முஸ்லிம்)

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒரு அடியான், அவன் பாவமான காரியத்தையோ அல்லது உறவுகளைத் துண்டிப்பதையோ கேட்காத வரையிலும், அவசரப்படாத வரையிலும் அவனது பிரார்த்தனைக்கு (அல்லாஹ்வால்) பதிலளிக்கப்படுகிறது.”
“(அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவசரப்படுவது என்றால் என்ன?” என்று கேட்கப்பட்டது.
அதற்கு அவர்கள், “‘நான் பிரார்த்தனை செய்தேன், மீண்டும் மீண்டும் பிரார்த்தனை செய்தேன்; ஆனால் எனக்குப் பதிலளிக்கப்படுவதை நான் காணவில்லை’ என்று கூறி, அதனால் சோர்வடைந்து (நம்பிக்கை இழந்து) பிரார்த்தனையைக் கைவிடுவதாகும்” என்று பதிலளித்தார்கள்.
இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

அபூ தர்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒரு முஸ்லிம், தன்னுடன் இல்லாத (மறைவாக உள்ள) தன் சகோதரருக்காகச் செய்யும் பிரார்த்தனை பதிலளிக்கப்படுகிறது. அவரது தலைமாட்டில் ஒரு வானவர் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். அவர் தன் சகோதரரின் நன்மைக்காகப் பிரார்த்திக்கும் போதெல்லாம், அவருக்கென நியமிக்கப்பட்ட வானவர், 'ஆமீன், உமக்கும் அதுபோன்றே கிடைக்கட்டும்' எனக் கூறுகிறார்கள்.”

இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களுக்கு நீங்களே சாபமிட்டுக் கொள்ளாதீர்கள்; உங்கள் பிள்ளைகளுக்கும் சாபமிடாதீர்கள். அல்லாஹ்விடம் (அருட்கொடைகள்) கேட்கப்படும் ஒரு நேரத்துடன் (உங்கள் பிரார்த்தனை) ஒத்திருந்து, அதனால் அவன் உங்களுக்குப் பதிலளித்துவிடக் கூடும்.”

அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “பிரார்த்தனையே வணக்கம்” என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஓதினார்கள்: “மேலும் உங்கள் இறைவன் கூறினான், ‘நீங்கள் என்னிடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்; நான் உங்களுக்கு பதிலளிப்பேன்.’” அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பிரார்த்தனையே வணக்கத்தின் சாரமாகும் (அதாவது, அதன் மிக முக்கியமான மற்றும் அத்தியாவசியமான பகுதியாகும்).” இதை திர்மிதீ பதிவு செய்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்விடத்தில் பிரார்த்தனையை விடக் கண்ணியமானது வேறெதுவும் இல்லை.”

சல்மான் அல்-ஃபாரிசி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிரார்த்தனையைத் தவிர வேறு எதுவும் இறை நியதியை (அல்லது விதியை)த் தடுக்காது. மேலும், நற்செயல்களைத் (அல்லது பரோபகாரத்தைத்) தவிர வேறு எதுவும் ஆயுளை அதிகரிக்காது."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “பிரார்த்தனையானது, (ஏற்கனவே) இறங்கிவிட்ட (சோதனைகள், விபத்துகள் போன்ற) விஷயங்களுக்கும், (இன்னும்) இறங்காத (வரவிருக்கும் சோதனைகள் அல்லது அடைய விரும்பும் நன்மைகள் போன்ற) விஷயங்களுக்கும் பயனளிக்கும். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் அடியார்களே, பிரார்த்தனைகளில் ஈடுபடுங்கள்.”

இதனை திர்மிதீ அவர்களும், முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அஹ்மத் அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள்.

திர்மிதீ அவர்கள் இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “எந்த ஒருவரும் பாவமான காரியத்திற்கோ அல்லது உறவுகளை முறிப்பதற்காகவோ பிரார்த்தனை செய்யாத வரையில், அவர் செய்யும் எந்தப் பிரார்த்தனைக்கும் அல்லாஹ் அவர் கேட்டதைக் கொடுக்காமல் இருப்பதில்லை; அல்லது அதற்கு நிகரான தீமையை அவரை விட்டும் தடுக்காமல் இருப்பதில்லை.”
இதை திர்மிதி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: "அல்லாஹ்விடம் அவனுடைய அருளிலிருந்து கேளுங்கள், ஏனெனில் அல்லாஹ் தன்னிடம் கேட்கப்படுவதை விரும்புகிறான், மேலும் மிகச்சிறந்த வணக்கம் என்பது நிவாரணத்தை எதிர்பார்ப்பதாகும்." திர்மிதீ இதை அறிவித்துவிட்டு, இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் அல்லாஹ்விடம் (துஆ செய்து) கேட்கவில்லையோ, அவன் (அல்லாஹ்) அவர்கள் மீது கோபம் கொள்வான்." இதை திர்மிதீ அறிவித்துள்ளார்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் எவருக்கேனும் பிரார்த்தனையின் வாசல் திறக்கப்பட்டால், அவருக்காக அருளின் வாசல்கள் திறக்கப்படும். மேலும், அல்லாஹ்விடம் சகல நலன்களை (உடல் ஆரோக்கியம், மன அமைதி, மார்க்கப் பற்று, உலக மற்றும் மறுமைப் பாதுகாப்பு போன்ற அனைத்து வகையான நன்மைகளையும்) கேட்பதை விட அவனுக்கு மிகவும் விருப்பமான வேறு எதுவும் கேட்கப்படுவதில்லை.” இதை திர்மிதி அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “துன்பமான நேரங்களில் அல்லாஹ் தனக்குப் பதிலளிக்க வேண்டும் என்று யார் விரும்புகிறாரோ, அவர் இன்பமான நேரங்களில் அதிகமாகப் பிரார்த்திக்கட்டும்.”
இதை திர்மிதி பதிவு செய்து, இது ‘கரீப்’ ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்.

அவரிடமிருந்து (அறிவிக்கப்பட்டது), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நீங்கள் (உங்கள் பிரார்த்தனைக்கு) பதிலளிக்கப்படும் என்று உறுதியாக நம்பியவர்களாக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். மேலும், கவனமற்ற, அலட்சியமான இதயத்திலிருந்து வரும் பிரார்த்தனையை அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.” இதை திர்மிதி அறிவித்து, இது ஒரு ‘கரீப்’ ஹதீஸ் என்று கூறினார்.

மாலிக் பின் யஸார் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நீங்கள் அல்லாஹ்விடம் கேட்கும்போது, உங்கள் உள்ளங்கைகளை ஏந்திக் கேளுங்கள்; அதன் புறங்கைகளை ஏந்த வேண்டாம்.”
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பில் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்: “(நீங்கள்) அல்லாஹ்விடம் உங்கள் உள்ளங்கைகளை ஏந்திக் கேளுங்கள்; அதன் புறங்கைகளை ஏந்த வேண்டாம். நீங்கள் (பிரார்த்தனை செய்து) முடித்தவுடன், அவற்றைக் கொண்டு உங்கள் முகங்களைத் துடைத்துக் கொள்ளுங்கள்.”
இதை அபூ தாவூத் அறிவித்தார்கள்.

சல்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் நாணமுடையவனும், கண்ணியமிக்கவனும் ஆவான். ஓர் அடியான் அவனிடம் தன் கைகளை உயர்த்தினால், அவற்றை வெறுமையாகத் திருப்புவதற்கு அவன் (தன் அடியானிடமிருந்து நாணி) வெட்கப்படுகிறான்.” இதனை திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் பைஹகீ அவர்கள் ‘அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்’ என்ற நூலில் பதிவுசெய்துள்ளார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனைக்காகத் தங்களின் கைகளை உயர்த்தும்போது, அவற்றால் தங்களின் முகத்தைத் தடவும் வரை அவற்றைக் கீழே இறக்கமாட்டார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பொருள் செறிந்த (குறைந்த வார்த்தைகளில் பல அர்த்தங்களை உள்ளடக்கிய) துஆக்களை விரும்பினார்கள்; மற்ற வகையானவற்றை (நீண்ட, தேவையற்ற அல்லது குறிப்பிட்ட விஷயங்களை மட்டும் கேட்கும் துஆக்களை) விட்டுவிட்டார்கள். இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மிக விரைவாகப் பதிலளிக்கப்படும் பிரார்த்தனை, ஒருவர் மற்றொருவருக்காக (அவர் இல்லாதபோது, அவருக்குத் தெரியாமல்) மறைவில் செய்யும் பிரார்த்தனையாகும்.”
இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் உம்ரா செய்ய அனுமதி கேட்டேன். அவர்கள் எனக்கு அனுமதியளித்து, "என் அருமைச் சகோதரரே! உங்கள் பிரார்த்தனையில் எங்களையும் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள்; எங்களை மறந்துவிடாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறிய) ஒரு வார்த்தைக்கு ஈடாக இவ்வுலகையே பெற்றுக்கொள்ள நான் விரும்பமாட்டேன்.

இதை அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். திர்மிதியின் அறிவிப்பு 'எங்களை மறந்துவிடாதீர்கள்' என்பதுடன் முடிவடைகிறது.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “மூன்று நபர்களின் பிரார்த்தனை நிராகரிக்கப்படுவதில்லை: நோன்பு திறக்கும் வேளையில் நோன்பாளி, நீதியான இமாம், மற்றும் அநீதி இழைக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனை. (இப்பிரார்த்தனையை) அல்லாஹ் மேகங்களுக்கு மேலே உயர்த்தி, அதற்காக வானத்தின் வாசல்களைத் திறக்கிறான். மேலும் இறைவன் கூறுகிறான்: ‘என் கண்ணியத்தின் மீது ஆணையாக! சிறிது காலம் கழித்தேனும், நான் உனக்கு நிச்சயமாக உதவுவேன்’.”

இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அவர் அறிவித்தார், “மூன்று பிரார்த்தனைகள் (நிச்சயமாக) ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன, அவற்றில் சந்தேகமே இல்லை: பெற்றோரின் பிரார்த்தனை (அதாவது, தந்தை மற்றும் தாயின் பிரார்த்தனை), பயணியின் பிரார்த்தனை, மற்றும் அநீதி இழைக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனை.”
இதை திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தன் இறைவனிடம் தனது அனைத்துத் தேவைகளையும் கேட்கட்டும்; தனது செருப்பின் வார் அறுந்துவிட்டால், அதையும் (அவனிடமே) கேட்கட்டும்.”

தாபித் அல்-புனானீயிடமிருந்து முர்ஸல் வடிவில் உள்ள ஒரு அறிவிப்பில், “அவனிடம் உப்பைக் கேட்பதாக இருந்தாலும் சரி, தனது செருப்பின் வார் அறுந்துவிட்டால் அதையும் (அவனிடமே) கேட்பதாக இருந்தாலும் சரி” என்று கூடுதலாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

இதனை திர்மிதீ அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, தம் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவுக்கு கைகளை உயர்த்துவார்கள்.

ஸஹ்ல் இப்னு ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (துஆச் செய்யும்போது) தங்களின் இரு விரல்களையும் தோள்களுக்கு நேராக (உயர்த்தி) வைத்து துஆச் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அஸ்-ஸாயிப் இப்னு யஸீத் (ரழி) அவர்கள் தமது தந்தை (ரழி) அவர்களின் வாயிலாக அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்து, தமது கைகளை உயர்த்தியபோது, அவற்றைக்கொண்டு தமது முகத்தைத் தடவிக்கொள்வார்கள். (இந்த மூன்று ஹதீஸ்களையும்) பைஹகீ அவர்கள் 'அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “(இறைவனிடம்) கேட்பது என்பது, உங்கள் கைகளை உங்கள் தோள்களுக்கு நேராக அல்லது அதுபோல உயர்த்துவதாகும். பாவமன்னிப்பு கோருவது என்பது, ஒரு விரலால் சுட்டிக்காட்டுவதாகும். உள்ளன்புடன் இறைஞ்சுவது (அவசரமான, தீவிரமான பிரார்த்தனை) என்பது, உங்கள் இரு கைகளையும் நீட்டுவதாகும்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், “உள்ளன்புடன் இறைஞ்சுவது இவ்வாறாகும்” என்று கூறி, அவர்கள் தங்கள் கைகளை உயர்த்தி, அவற்றின் பின்புறத்தைத் தங்கள் முகத்திற்கு நேராக ஆக்கினார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நிச்சயமாக நீங்கள் உங்கள் கைகளை (மார்புக்கு மேல்) உயர்த்துவது பித்அத் ஆகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இதைவிட அதிகமாக உயர்த்தியதில்லை." அதாவது மார்பு வரை (என்பதாகும்). இதை அஹ்மத் அறிவித்துள்ளார்.

உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒருவரைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்யும்போது (வழக்கமாக) முதலில் தமக்காகவே ஆரம்பிப்பார்கள்.”

திர்மிதி இதனைப் பதிவுசெய்து, இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஸஹீஹ் ஹதீஸ் எனக் கூறுகிறார்.

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எந்தவொரு முஸ்லிமும் பாவமோ, உறவு துண்டிப்போ இல்லாத ஒரு பிரார்த்தனையைச் செய்தால், அல்லாஹ் அவருக்கு மூன்று விஷயங்களில் ஒன்றை வழங்காமல் இருப்பதில்லை: ஒன்று, அவனது பிரார்த்தனைக்கு அவன் விரைவாகப் பதிலளிக்கிறான்; அல்லது அதை அவருக்காக மறுமையில் சேமித்து வைக்கிறான்; அல்லது அதைப் போன்ற ஒரு தீமையை அவரை விட்டும் திருப்புகிறான்.”
(இதைக் கேட்ட) நபித்தோழர்கள், “அப்படியானால் நாங்கள் அதிகமாகப் பிரார்த்தனை செய்வோம்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் மிக அதிகமானவன் (அதாவது, அவனது அருளும் வெகுமதியும் உங்கள் பிரார்த்தனைகளை விடவும் மிக அதிகம்).” என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “ஐந்து பிரார்த்தனைகளுக்குப் பதிலளிக்கப்படுகின்றன: அநீதி இழைக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனை அவருக்கு நீதி கிடைக்கும் (அல்லது உதவி கிடைக்கும்) வரையிலும், ஹஜ் செய்பவரின் பிரார்த்தனை அவர் (ஹஜ்ஜை முடித்து) வீடு திரும்பும் வரையிலும், (இறைவழியில்) போராடுபவரின் பிரார்த்தனை அவர் (போராட்டத்திலிருந்து) ஓய்வெடுக்கும் வரையிலும், நோயாளியின் பிரார்த்தனை அவர் குணமடையும் வரையிலும், மற்றும் ஒரு சகோதரர் மற்றொரு சகோதரருக்காக அவர் இல்லாத நிலையில் செய்யும் பிரார்த்தனையும் ஆகும்.” பிறகு அவர்கள், “இவற்றில் மிக விரைவாகப் பதிலளிக்கப்படுவது, ஒரு சகோதரர் மற்றொரு சகோதரருக்காக அவர் இல்லாத நிலையில் செய்யும் பிரார்த்தனையாகும்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களும் அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்களும் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எந்த ஒரு கூட்டத்தினர் (ஒன்றாக) அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து அமர்கிறார்களோ, அவர்களை வானவர்கள் சூழ்ந்து கொள்கிறார்கள்; அவர்களை இறையருள் மூடிக்கொள்கிறது; அவர்கள் மீது அமைதி இறங்குகிறது; மேலும் அல்லாஹ் அவர்களைத் தன்னிடம் உள்ளவர்களிடம் (உயர்ந்த சபையில் உள்ள வானவர்களிடம்) குறிப்பிடுகிறான்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிற்குச் செல்லும் வழியில் பயணம் செய்தபோது, ஜும்தான் என்றழைக்கப்படும் ஒரு மலையைக் கடந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், “செல்லுங்கள், இது ஜும்தான்; ‘முஃபர்ரிதூன்’ முந்திவிட்டார்கள்” என்று கூறினார்கள். அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! முஃபர்ரிதூன் என்பவர்கள் யார்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வை அதிகமாக திக்ரு (நினைவுகூரும்) செய்யும் ஆண்களும் பெண்களும் ஆவார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.
இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தமது இறைவனை நினைவு கூர்பவனுக்கும், (அவனை) நினைவு கூராதவனுக்கும் உள்ள உதாரணம், உயிருள்ளவனுக்கும் இறந்தவனுக்கும் ஒப்பானதாகும்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ் கூறுகிறான், “என் அடியான் என்னைப் பற்றி (நல்ல) எண்ணம் கொள்கிறானோ, அதற்கேற்ப நான் அவனிடம் இருக்கிறேன்; அவன் என்னை நினைவு கூரும்போது நான் அவனுடன் இருக்கிறேன். அவன் என்னை தன் உள்ளத்தில் (தனியாக) நினைவு கூர்ந்தால், நானும் அவனை என் உள்ளத்தில் (எனது தனித்தன்மையில்) நினைவு கூர்வேன். அவன் என்னை ஒரு கூட்டத்தில் (பொதுவில்) நினைவு கூர்ந்தால், நான் அவனை அவர்களை விடச் சிறந்த ஒரு கூட்டத்தில் (வானவர்கள் சபையில்) நினைவு கூர்வேன்.”

அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் கூறுவதாகக் கூறினார்கள், “எவரேனும் ஒரு நற்செயலுடன் வந்தால், அவருக்கு அதைப் போன்று பத்து மடங்கு (நன்மை) உண்டு, மேலும் நான் (அதை) அதிகப்படுத்துவேன். எவரேனும் ஒரு தீய செயலுடன் வந்தால், ஒரு தீய செயலுக்கான கூலி அதைப் போன்றதே (அதாவது, ஒரு மடங்கு மட்டுமே), அல்லது நான் (அதை) மன்னித்து விடுவேன். எவரேனும் ஒரு சாண் அளவு என் பக்கம் நெருங்கி வந்தால், நான் ஒரு முழம் அளவு அவர் பக்கம் நெருங்கி வருவேன். மேலும் எவரேனும் ஒரு முழம் அளவு என் பக்கம் நெருங்கி வந்தால், நான் ஒரு பாகம் அளவு அவர் பக்கம் நெருங்கி வருவேன். எவரேனும் என்னை நோக்கி நடந்து வந்தால், நான் அவரை நோக்கி ஓடி வருவேன். மேலும், எவரேனும் பூமி நிரம்ப பாவங்களுடன் என்னைச் சந்தித்தால், எனக்கு எதையும் இணையாக்காத நிலையில் (அவர் இருந்தால்), நான் அவரை அதற்கு நிகரான அளவு மன்னிப்புடன் சந்திப்பேன்.”

முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ் கூறினான், "என் நேசர்களில் ஒருவரிடம் எவரேனும் விரோதம் கொண்டால், நான் அவருக்கு எதிராகப் போர் பிரகடனம் செய்துவிட்டேன். நான் என் அடியான் மீது கடமையாக்கியுள்ள ஒன்றை விட எனக்கு மிகவும் பிரியமான வேறு எதனாலும் அவன் என்னிடம் நெருங்குவதில்லை. என் அடியான் கூடுதலான (நஃபிலான) வணக்கங்கள் மூலம் என்னிடம் நெருங்கிக் கொண்டே இருந்தால் நான் அவனை நேசிப்பேன். அவ்வாறு நான் அவனை நேசித்துவிடும்போது, அவன் கேட்கும் செவியாக (அவனது செவித்திறனை நான் வழிநடத்தி, நல்லதையே கேட்கச் செய்வேன்); அவன் பார்க்கும் பார்வையாக (அவனது பார்வையை நான் வழிநடத்தி, நல்லதையே பார்க்கச் செய்வேன்); அவன் பிடிக்கும் கையாக (அவனது கையை நான் பலப்படுத்தி, நல்லதையே செய்யச் செய்வேன்); அவன் நடக்கும் காலாக (அவனது கால்களை நான் வழிநடத்தி, நல்லதையே நோக்கி நடக்கச் செய்வேன்) நான் இருப்பேன். அவன் என்னிடம் கேட்டால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்குக் கொடுப்பேன்; அவன் என்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடினால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்குப் புகலிடம் அளிப்பேன். ஒரு முஃமினுடைய உயிரைக் கைப்பற்றுவதில் நான் தயங்குவதைப் போன்று (அவனது மரணத்தின் மீதுள்ள எனது கருணையையும், அவனது பிரிவின் மீதுள்ள எனது இரக்கத்தையும் வெளிப்படுத்தும் விதமாக) நான் செய்யும் எந்தவொரு காரியத்திலும் நான் தயங்கியதில்லை; அவன் மரணத்தை வெறுக்கிறான், அவனுக்கு வருத்தம் தருவதை நான் வெறுக்கிறேன். ஆனால், அவனால் அதிலிருந்து தப்ப முடியாது.” இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ்விற்கென்று சில வானவர்கள் இருக்கின்றன. அவை தெருக்களில் சுற்றித்திரிந்து, அல்லாஹ்வை திக்ர் (நினைவு) செய்பவர்களைத் தேடுகின்றன. அல்லாஹ்வை நினைவுகூரும் ஒரு கூட்டத்தாரை அவை கண்டால், 'நீங்கள் தேடி வந்த (தேவை)க்கு வாருங்கள்!' என்று (மற்ற வானவர்களை) அழைக்கின்றன. உடனே அவை, அந்த மக்களைச் சூழ்ந்துகொண்டு முதல் வானம் வரை தங்கள் இறக்கைகளால் மூடிக்கொள்கின்றன."

நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்: "அவர்களைப் பற்றி மிக அறிந்தவனான அவர்களது இறைவன் அவர்களிடம், 'என் அடியார்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'அவர்கள் உன்னைத் துதிக்கிறார்கள் (தஸ்பீஹ்), உன்னைப் பெருமைப்படுத்துகிறார்கள் (தக்பீர்), உன்னைப் புகழ்கிறார்கள் (தஹ்மீத்), உன்னை கண்ணியப்படுத்துகிறார்கள் (தம்ஜீத்)' என்று பதிலளிக்கின்றன.

அதற்கு இறைவன், 'அவர்கள் என்னைப் பார்த்திருக்கிறார்களா?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவர்கள் உன்னைப் பார்த்ததில்லை' என்று கூறுகின்றன. அதற்கு இறைவன், 'அவர்கள் என்னைப் பார்த்திருந்தால் எப்படி இருப்பார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'அவர்கள் உன்னைப் பார்த்திருந்தால், உன்னை இன்னும் அதிகமாக வழிபடுபவர்களாகவும், இன்னும் அதிகமாக கண்ணியப்படுத்துபவர்களாகவும், இன்னும் அதிகமாக துதிப்பவர்களாகவும் இருந்திருப்பார்கள்' என்று கூறுகின்றன.

இறைவன், 'அவர்கள் (என்னிடம்) என்ன கேட்கிறார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'அவர்கள் உன்னிடம் சொர்க்கத்தைக் கேட்கிறார்கள்' என்று கூறுகின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் அதைப் பார்த்திருக்கிறார்களா?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக இறைவா! அவர்கள் அதைப் பார்த்ததில்லை' என்று கூறுகின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் அதைப் பார்த்திருந்தால் எப்படி இருப்பார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'அவர்கள் அதைப் பார்த்திருந்தால், அதன் மீது அதிக ஆசை கொண்டவர்களாகவும், அதைத் தேடுவதில் அதிகத் தீவிரமானவர்களாகவும், அதில் அதிக விருப்பம் கொண்டவர்களாகவும் இருந்திருப்பார்கள்' என்று கூறுகின்றன.

இறைவன், 'அவர்கள் எதிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடுகிறார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'நரகத்திலிருந்து' என்று கூறுகின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் அதைப் பார்த்திருக்கிறார்களா?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக இறைவா! அவர்கள் அதைப் பார்த்ததில்லை' என்று கூறுகின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் அதைப் பார்த்திருந்தால் எப்படி இருப்பார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'அவர்கள் அதைப் பார்த்திருந்தால், அதிலிருந்து வெருண்டு ஓடுவதிலும், அதற்கு அஞ்சுவதிலும் மிகத் தீவிரமானவர்களாக இருந்திருப்பார்கள்' என்று கூறுகின்றன.

பிறகு இறைவன், 'நான் அவர்களுக்கு மன்னிப்பு அளித்துவிட்டேன் என்பதற்கு உங்களை சாட்சியாக்குகிறேன்' என்று கூறுகிறான். அப்போது வானவர்களில் ஒருவர், 'அவர்களில் இன்னார் இருக்கிறார்; அவர் அவர்களைச் சார்ந்தவர் அல்லர்; அவர் தனது சொந்த தேவைக்காகவே வந்தவர்' என்று கூறுகிறார். அதற்கு இறைவன், 'அவர்கள் ஒன்றாக அமரும் தோழர்கள்; அவர்களுடன் அமர்ந்தவர் துர்பாக்கியசாலியாக ஆகமாட்டார்' என்று கூறுகிறான்."

முஸ்லிமின் அறிவிப்பில் பின்வருமாறு உள்ளது:
"அல்லாஹ்விற்கென்று பிரத்தியேகமாகச் சுற்றித்திரியும் வானவர்கள் இருக்கின்றன. அவை திக்ர் செய்யப்படும் சபைகளைத் தேடுகின்றன. திக்ர் செய்யப்படும் ஒரு சபையை அவை கண்டால், அவர்களுடன் அமர்ந்துகொள்கின்றன. மேலும், முதல் வானத்திற்கும் அவற்றுக்கும் இடைப்பட்ட வெளியை நிரப்பும் அளவிற்கு, ஒன்று மற்றதை தங்கள் இறக்கைகளால் சூழ்ந்துகொள்கின்றன. அவர்கள் (மக்கள்) கலைந்து சென்றதும், அவை (வானவர்கள்) மேலேறி வானத்திற்குச் செல்கின்றன.

அல்லாஹ் அவர்களைப் பற்றி மிக அறிந்தவன்; எனினும் அவர்களிடம், 'நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவை, 'பூமியில் உள்ள உனது அடியார்களிடமிருந்து வருகிறோம். அவர்கள் உன்னைத் துதிக்கிறார்கள், உன்னைப் பெருமைப்படுத்துகிறார்கள், உன்னை ஏகத்துவப்படுத்துகிறார்கள், உன்னைக் கண்ணியப்படுத்துகிறார்கள், உன்னைப் புகழ்கிறார்கள்; மேலும் உன்னிடம் கேட்கிறார்கள்' என்று கூறுகின்றன.

இறைவன், 'அவர்கள் என்னிடம் என்ன கேட்கிறார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அவை, 'அவர்கள் உன்னிடம் உனது சொர்க்கத்தைக் கேட்கிறார்கள்' என்று கூறுகின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் எனது சொர்க்கத்தைப் பார்த்திருக்கிறார்களா?' என்று கேட்கிறான். அவை, 'இல்லை, என் இறைவா!' என்கின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் எனது சொர்க்கத்தைப் பார்த்திருந்தால் எப்படி இருப்பார்கள்?' என்று கேட்கிறான்.

அவை, 'மேலும் அவர்கள் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறார்கள்' என்று கூறுகின்றன. இறைவன், 'எதிலிருந்து என்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறார்கள்?' என்று கேட்கிறான். அவை, 'உனது நரக நெருப்பிலிருந்து' என்கின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் எனது நரகத்தைப் பார்த்திருக்கிறார்களா?' என்று கேட்கிறான். அவை, 'இல்லை' என்கின்றன. இறைவன், 'அவர்கள் எனது நரகத்தைப் பார்த்திருந்தால் எப்படி இருப்பார்கள்?' என்று கேட்கிறான்.

அவை, 'அவர்கள் உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோருகிறார்கள்' என்று கூறுகின்றன. அதற்கு இறைவன், 'நான் அவர்களை மன்னித்துவிட்டேன். அவர்கள் கேட்டதை அவர்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். அவர்கள் எதிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடினார்களோ அதிலிருந்து அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளித்துவிட்டேன்' என்று கூறுகிறான்.

அப்போது வானவர்கள், 'இறைவா! அவர்களில் இன்னார் என்ற பாவம் செய்யும் அடியார் இருக்கிறார்; அவர் அவ்வழியே சென்றபோது அவர்களுடன் அமர்ந்துகொண்டார்' என்று கூறுகின்றன. அதற்கு இறைவன், 'அவரையும் நான் மன்னித்துவிட்டேன்; அவர்கள் (ஒன்றாக அமரும்) கூட்டத்தினர்; அவர்களுடன் அமர்ந்தவர் துர்பாக்கியசாலியாக ஆகமாட்டார்' என்று கூறுகிறான்."

ஹன்ளலா பின் அர்-ரபீ அல்-உஸைதீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் என்னைச் சந்தித்து, “ஹன்ளலா, நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். நான், “ஹன்ளலா நயவஞ்சகனாகிவிட்டான்” என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், “ஸுப்ஹானல்லாஹ்! நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?” என்று கூறினார்கள்.

நான் கூறினேன்: “நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருக்கும்போது, அவர்கள் நரகத்தையும் சொர்க்கத்தையும் பற்றி நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்கள். நாம் அவற்றை நேரில் காண்பது போன்ற நிலையை அடைகிறோம். பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வெளியேறிச் சென்றதும், நாம் நமது மனைவியர், பிள்ளைகள் மற்றும் சொத்துக்களுடன் ஈடுபடுகிறோம். அப்போது அதிகமானவற்றை மறந்துவிடுகிறோம்.”

இதைக் கேட்ட அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நாங்களும் இது போன்றதைச் சந்திக்கிறோம்” என்று கூறினார்கள். பிறகு நானும் அவர்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்கச் சென்றோம். அங்கு நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, ஹன்ளலா நயவஞ்சகனாகிவிட்டான்” என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், “அது என்ன?” என்று கேட்டார்கள்.

நான் கூறினேன்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே, நாங்கள் உங்களுடன் இருக்கும்போது, நீங்கள் நரகத்தையும் சொர்க்கத்தையும் பற்றி எங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறீர்கள். அவற்றை நாங்கள் நேரில் காண்பது போன்ற நிலையை அடைகிறோம். பிறகு, நாங்கள் உங்களிடமிருந்து வெளியேறிச் சென்றதும், எங்களது மனைவியர், பிள்ளைகள் மற்றும் சொத்துக்களுடன் ஈடுபடுகிறோம். அப்போது அதிகமானவற்றை மறந்துவிடுகிறோம்.”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, நீங்கள் என்னுடன் இருக்கும்போது உள்ள நிலையிலேயே (எப்பொழுதும்) நீடித்திருந்தால், மேலும் இறை நினைவிலேயே (திக்ரிலேயே) இருந்திருந்தால், வானவர்கள் உங்கள் படுக்கைகளிலும் உங்கள் பாதைகளிலும் உங்களுடன் கைகுலுக்குவார்கள். ஆனால் ஹன்ளலா, (வணக்கத்திற்கு) ஒரு நேரம்; (மற்றவற்றுக்கு) ஒரு நேரம்” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

(இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்).

அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்கள் அதிபதியின் பார்வையில் உங்கள் செயல்களில் மிகச் சிறந்ததும், தூய்மையானதும், உங்கள் அந்தஸ்துகளை மிக உயர்வாக உயர்த்தக் கூடியதும், தங்கத்தையும் வெள்ளியையும் செலவு செய்வதை விட உங்களுக்குச் சிறந்ததும், உங்கள் எதிரிகளை நீங்கள் சந்தித்து, அவர்களின் கழுத்துக்களை நீங்கள் வெட்டுவதையும், அவர்கள் உங்கள் கழுத்துக்களை வெட்டுவதையும் விட உங்களுக்குச் சிறந்ததுமான (ஒரு செயலைப் பற்றி) நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?” அதற்கு (நபித்தோழர்கள்) ‘ஆம்’ என பதிலளித்ததும், அவர்கள் கூறினார்கள், “அது அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதாகும்.”

இதை மாலிக், அஹ்மத், திர்மிதி மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். ஆனால் மாலிக் அவர்கள் இந்த அறிவிப்பை அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்களுடன் நிறுத்திக் கொண்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு புஸ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு கிராமவாசி அரபி (பாலைவனப் பகுதிவாசி) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "மக்களில் சிறந்தவர் யார்?" என்று கேட்டதற்கு, அவர்கள், "எவருடைய ஆயுள் நீண்டு, அவருடைய செயல்கள் நல்லவையாக இருக்கின்றனவோ, அவரே பாக்கியசாலி (அல்லது சுவனத்தில் உள்ள ஒரு மரம் அவருக்குரியது)" என்று பதிலளித்தார்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "செயல்களில் மிகவும் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டதற்கு, அவர்கள், "நீர் இவ்வுலகை விட்டுப் பிரியும்போது, உமது நாவு அல்லாஹ்வின் நினைவால் (தொடர்ச்சியாக திக்ரு செய்ததன் மூலம்) ஈரமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே" என்று பதிலளித்தார்கள். அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நீங்கள் சுவனத்துப் பூங்காக்களைக் கடந்து சென்றால், அவற்றில் (முழுமையாக) மேய்ந்து மகிழுங்கள்."

அதற்குத் தோழர்கள், "சுவனத்துப் பூங்காக்கள் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இறைவனைப் பற்றி நினைவு கூரும்) திக்ருடைய அமர்வுகள் (மற்றும் கல்விச் சபைகள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(ஆதாரம்: திர்மிதி)

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் ஓர் இடத்தில் அமர்ந்து, அதில் அல்லாஹ்வை நினைவு கூரவில்லையெனில், அல்லாஹ்விடமிருந்து அவருக்குக் கைசேதம் (குறைபாடு அல்லது இழப்பு) ஏற்படும். மேலும், யாரேனும் ஓரிடத்தில் படுத்து, அதில் அல்லாஹ்வை நினைவு கூரவில்லையெனில், அல்லாஹ்விடமிருந்து அவருக்குக் கைசேதம் (குறைபாடு அல்லது இழப்பு) ஏற்படும்.”
இதை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எந்தவொரு கூட்டத்தினரும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூராமல் ஒரு சபையிலிருந்து எழுந்தால், அவர்கள் ஒரு கழுதையின் சடலத்திலிருந்து எழுந்து சென்றதைப் போன்றாவார்கள் (அதாவது, அந்த சபை எந்தப் பயனும் அற்றதாகவும், அருவருப்பானதாகவும் இருக்கும்). மேலும் அது அவர்களுக்குக் கைசேதமாக அமையும் (மறுமையில் அதற்காக அவர்கள் வருந்துவார்கள்).”
இதை அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒரு கூட்டத்தார் ஒரு சபையில் அமர்ந்து, அதில் அல்லாஹ்வை நினைவு கூராமலும், தங்களின் நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத் கூறாமலும் இருந்தால், அது அவர்களுக்கு ஒரு குறைபாடாக (அல்லது கைசேதமாக, வருத்தத்திற்குரியதாக) அமையும். அல்லாஹ் நாடினால் அவர்களைத் தண்டிப்பான்; அவன் நாடினால் அவர்களை மன்னிப்பான்.” இதை திர்மிதீ அறிவித்தார்கள்.

உம்மு ஹபீபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நன்மையை ஏவுதல், தீமையைத் தடுத்தல், அல்லது அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்தல் ஆகியவற்றைத் தவிர ஆதமின் மகன் (மனிதன்) பேசும் ஒவ்வொரு பேச்சும் அவனுக்கு ஆதரவாக இல்லாமல் அவனுக்கு எதிராகவே அமையும்."

இதனை திர்மிதீ அவர்களும், இப்னு மாஜா அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் இது ஒரு கரீப் ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வை நினைவு கூராமல் (அவசியமற்ற) அதிகமாகப் பேசாதீர்கள். ஏனெனில் அல்லாஹ்வை நினைவு கூராமல் அதிகமாகப் பேசுவது இதயத்திற்கு கடினத்தன்மை ஆகும். மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து மனிதர்களில் மிகவும் தொலைவில் இருப்பது கடினமான இதயமே." இதை திர்மிதி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

தவ்பான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(வல்லதீன யக்னிஸூனத் தஹப வல்ஃபிள்ள...)" (யார் பொன்னையும் வெள்ளியையும் சேமித்து வைக்கிறார்களோ...) என்ற இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அவர்களது பயணங்களில் ஒன்றில் இருந்தோம்.

அப்போது அவர்களின் தோழர்களில் சிலர், "இது தங்கம் மற்றும் வெள்ளி குறித்து அருளப்பட்டுள்ளது. எந்தச் செல்வம் சிறந்தது என்பதை நாங்கள் அறிந்திருந்தால், அதை நாங்கள் பெற்றுக்கொள்வோமே!" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அல்லாஹ்வை) நினைவு கூறும் நாவு, நன்றியுள்ள இதயம், ஒருவருக்கு அவரது ஈமானுக்கு உதவும் இறைநம்பிக்கையுள்ள மனைவி ஆகியவையே (சிறந்த செல்வமாகும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: முஆவியா (ரழி) அவர்கள் மஸ்ஜிதில் ஒரு வட்டமாக அமர்ந்திருந்தவர்களிடம் சென்று, "நீங்கள் எதற்காக இங்கே ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதற்காக நாங்கள் அமர்ந்திருக்கிறோம்" என்று பதிலளித்தபோது, அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டுக் கேட்கிறேன், அது தவிர வேறு எந்தக் காரணமும் உங்களை இங்கே அமர வைக்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். "நிச்சயமாக வேறு எந்தக் காரணமும் இல்லை" என்று அவர்கள் பதிலளித்ததும், அவர், "நான் உங்கள் மீது சந்தேகம் கொண்டதால் உங்களிடம் ஆணையிட்டுக் கேட்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் எனக்கு இருந்த நெருங்கிய உறவு நிலையில், என்னை விடக் குறைவாக ஹதீஸ்களை அறிவித்தவர்கள் யாரும் இல்லை; ஆனால் (ஒருமுறை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் ஸஹாபாக்கள் (ரழி) ஒரு வட்டமாக அமர்ந்திருந்தவர்களிடம் சென்று, அவர்கள் அங்கே எதற்காக அமர்ந்திருக்கிறார்கள் என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதற்கும், இஸ்லாத்தின் பால் எங்களுக்கு வழிகாட்டியதற்காகவும், எங்கள் மீது அருட்கொடையை வழங்கியதற்காகவும் அவனைப் புகழ்வதற்காகவும் நாங்கள் ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கிறோம்' என்று பதிலளித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு கேட்கிறேன், அது தவிர வேறு எந்தக் காரணமும் உங்களை இங்கே அமர வைக்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். 'நிச்சயமாக வேறு எந்தக் காரணமும் இல்லை' என்று அவர்கள் பதிலளித்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நான் உங்கள் மீது சந்தேகம் கொண்டதால் உங்களிடம் ஆணையிட்டுக் கேட்கவில்லை, மாறாக, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் என்னிடம் வந்து, அல்லாஹ் உங்களைப் பற்றி மலக்குகளிடம் பெருமையாகப் பேசுகிறான் என்று கூறினார்கள்' என்று கூறினார்கள்." முஸ்லிம் இதை அறிவிக்கின்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு புஸ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே, இஸ்லாத்தின் சட்டதிட்டங்கள் (மற்றும் கடமைகள்) எனக்கு அதிகமாகிவிட்டன. எனவே, நான் உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளக்கூடிய ஒன்றைக் கூறுங்கள்” என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “(வேறு எந்தச் சூழ்நிலையிலும்) அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதன் மூலம் உமது நாவு எப்பொழுதும் ஈரமானதாக இருக்கட்டும்” என்று பதிலளித்தார்கள். இதனை திர்மிதீ அவர்களும் இப்னு மாஜா அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள். இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வின் பார்வையில் யார் மிகச் சிறந்தவராகவும், உயர் தகுதி உடையவராகவும் இருப்பார் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வை அதிகமாக நினைவுகூரும் ஆண்களும் பெண்களுமே" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(அப்போது) கேட்கப்பட்டது: "அல்லாஹ்வின் பாதையில் போர் செய்பவரை விடவா (இவர்கள் சிறந்தவர்கள்), அல்லாஹ்வின் தூதரே?" அதற்கு அவர்கள், “ஒருவர் நிராகரிப்பாளர்கள் மற்றும் இணைவைப்பாளர்களிடையே தன் வாளை அது உடைந்து இரத்தம் பூசப்படும் வரை சுழற்றிப் போரிட்டாலும், அவரை விடவும் அல்லாஹ்வை நினைவுகூரும் ஒருவர் மிக உயர்ந்த தகுதியைப் பெற்றிருப்பார்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என திர்மிதி அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஷைத்தான் ஆதமுடைய மகனின் இதயத்தின் மீது குந்தியிருக்கிறான். அவன் (ஆதமுடைய மகன்) அல்லாஹ்வை நினைவு கூறும்போது, அவன் (ஷைத்தான்) பின்வாங்குகிறான், ஆனால் அவன் (அல்லாஹ்வை) மறந்திருக்கும்போது, அவன் (ஷைத்தான்) தீய எண்ணங்களைத் தூண்டுகிறான்.”

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறுவார்கள் என எனக்குச் செய்தி எட்டியது:

'பொடுபோக்காக இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்பவர், (போர்க்களத்தில்) புறமுதுகிட்டு ஓடுபவர்களுக்குப் பின்னால் (உறுதியுடன்) போரிடுபவரைப் போன்றவர்.

பொடுபோக்காக இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்பவர், காய்ந்துபோன மரத்தில் உள்ள பசுமையான கிளையைப் போன்றவர்.'

(வேறொரு அறிவிப்பில்: 'காய்ந்துபோன மரங்களுக்கு மத்தியில் உள்ள ஒரு பசுமையான மரத்தைப் போன்றவர்' என்று உள்ளது).

'பொடுபோக்காக இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்பவர், இருண்ட வீட்டில் உள்ள ஒரு விளக்கைப் போன்றவர்.

பொடுபோக்காக இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்பவருக்கு, அவர் உயிரோடு இருக்கும்போதே சுவனத்தில் அவர் தங்குமிடத்தை அல்லாஹ் காட்டுகிறான்.

மேலும், பொடுபோக்காக இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்பவருக்கு, பேசும் திறனுள்ளவை (ஃபஸீஹ்) மற்றும் பேசும் திறனற்றவை (அஃஜம்) ஆகியவற்றின் எண்ணிக்கையளவு (அவரது பாவங்கள்) மன்னிக்கப்படும்.'"

ஃபஸீஹ் என்பது மனிதர்களைக் குறிக்கிறது; அஃஜம் என்பது விலங்குகளைக் குறிக்கிறது.

இதை ரஸீன் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து ஒரு அடியானைக் காப்பாற்றக்கூடிய (மீட்கக்கூடிய) ஒரு செயலை, அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதை விட (சிறந்ததாக) அவன் செய்வதில்லை.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “என் அடியான் என்னை நினைவுகூரும்போதும், அவனது உதடுகள் என்னைக் கொண்டு அசையும்போதும் (அதாவது, என்னைப் பற்றிப் பேசும்போதும்) நான் அவனுடன் இருக்கிறேன்.” இதை புகாரி அறிவித்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவார்கள் என அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு மெருகூட்டல் (அல்லது தூய்மையாக்கி துரு நீக்கும் சாதனம்) உண்டு. இதயங்களின் மெருகூட்டல் (மற்றும் தூய்மையாக்கல்) அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதாகும். அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து காப்பாற்றுவதற்கு (மற்றும் விடுவிப்பதற்கு) அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதை விட மேலானது வேறு எதுவும் இல்லை.” (அப்போது) அவர்கள் கேட்டார்கள்: “அல்லாஹ்வின் பாதையில் செய்யும் ஜிஹாத் கூடவா (அதை விட மேலானது இல்லை)?” அதற்கு அவர் (நபி ஸல்), “ஒருவர் தனது வாள் உடையும் வரை அதைக் கொண்டு போர் செய்தாலும் கூட (அது திக்ரை விட மேலானது) இல்லை” என்று கூறினார்கள். இதை பைஹகீ அவர்கள் ‘அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்’ நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “நிச்சயமாக உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வுக்கு நூற்றுக்கு ஒன்று குறைவான தொண்ணூற்றொன்பது திருநாமங்கள் உள்ளன. எவர் அவற்றை (மனனம் செய்து, பொருளுணர்ந்து, அதற்கேற்ப) கணக்கிட்டு (வாழ்வில் கடைபிடிக்கிறாரோ) அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், “மேலும் அவன் ஒருவன். அவன் ஒற்றையானதை விரும்புகிறான்” என்று உள்ளது.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வுக்குத் தொண்ணூற்று ஒன்பது திருநாமங்கள் உள்ளன. அவற்றை (மனனம் செய்து, அவற்றின் பொருளைப் புரிந்து, அதற்கேற்ப செயல்பட்டு) கணக்கிடுபவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார். அவன் அல்லாஹ், அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை. (அவன்) அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோன், பேரரசன், பரிசுத்தமானவன், அமைதியளிப்பவன், அபயமளிப்பவன், பாதுகாவலன், யாவரையும் மிகைத்தவன், அடக்கியாள்பவன், பெருமைக்குரியவன், படைப்பவன், உருவாக்குபவன், உருவமைப்பவன், மிகவும் மன்னிப்பவன், அடக்கி ஆள்பவன், கொடையாளன், உணவளிப்பவன், வெற்றியளிப்பவன், யாவற்றையும் அறிபவன், (எல்லாவற்றையும்) தன் பிடியில் வைப்பவன், தாராளமாகக் கொடுப்பவன், தாழ்த்துபவன், உயர்த்துபவன், கண்ணியப்படுத்துபவன், இழிவுபடுத்துபவன், செவியேற்பவன், பார்ப்பவன், தீர்ப்பளிப்பவன், நீதியாளன், நுட்பமானவன், நன்கறிந்தவன், சாந்தமானவன், மகத்துவமிக்கவன், மன்னிப்பவன், நன்றி பாராட்டுபவன், மிக உயர்ந்தவன், மிகப் பெரியவன், பாதுகாப்பவன், போஷிப்பவன், கணக்கெடுப்பவன், கம்பீரமானவன், கண்ணியமிக்கவன், கண்காணிப்பவன், பதிலளிப்பவன், விசாலமானவன், ஞானமிக்கவன், அன்பு நிறைந்தவன், மகிமைமிக்கவன், (உயிர்ப்பித்து) எழுப்புபவன், சாட்சியாளன், உண்மையானவன், பொறுப்பேற்பவன், வலிமையானவன், உறுதியானவன், காப்பாளன், புகழுக்குரியவன், (அனைத்தையும்) துல்லியமாக அறிபவன், துவக்குபவன், மீண்டும் உயிரளிப்பவன், உயிர் கொடுப்பவன், மரணிக்கச் செய்பவன், உயிருள்ளவன், நிலையானவன், நாடியதை அடைபவன், மேன்மைமிக்கவன், ஒருவன், தனித்தவன், (யாவரும் சார்ந்திருக்கும்) தேவையற்றவன், சக்திவாய்ந்தவன், ஆற்றலுள்ளவன், முற்படுத்துபவன், பிற்படுத்துபவன், முதலானவன், இறுதியானவன், பகிரங்கமானவன், அந்தரங்கமானவன், ஆட்சி செய்பவன், மிக உயர்ந்தவன், நன்மை செய்பவன், மன்னிப்பை ஏற்பவன், தண்டிப்பவன், பிழை பொறுப்பவன், கனிவானவன், ஆட்சியின் அதிபதி, மகத்துவமும் கண்ணியமும் உடையவன், நீதியாளன், ஒன்று சேர்ப்பவன், தேவையற்றவன், செல்வந்தனாக்குபவன், தடுப்பவன், துயரளிப்பவன், நன்மையளிப்பவன், ஒளி, வழிகாட்டி, முன்மாதிரியின்றி படைப்பவன், நிலைத்திருப்பவன், வாரிசு, நேர்வழி காட்டுபவன், பொறுமையாளன்.”

இதை இமாம் திர்மிதி மற்றும் அல்பைஹகீ ஆகியோர் 'தஃவாத்துல் கபீர்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் திர்மிதி, 'இது ஃகரீப் (வகையைச் சார்ந்த) ஹதீஸ்' என்று கூறியுள்ளார்.

புரைதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதர் பின்வருமாறு கூறுவதைக் கேட்டார்கள்:

**“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க பிஅன்னக்க அன்தல்லாஹு, லாயிலாஹ இல்லா அன்த, அல்அஹதுஸ் ஸமது, அல்லதீ லம் யலித் வலம் யூலத், வலம் யகுன் லஹு குஃபுவன் அஹத்”**

(இதன் பொருள்: “யா அல்லாஹ்! நீயே அல்லாஹ், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்ற உண்மையின் மூலம் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். நீயே ஒருவன்; யாவரும் புகலிடம் தேடுபவன் (தேவையற்றவன்); நீ யாரையும் பெறவுமில்லை, யாராலும் பெறப்படவுமில்லை; உனக்கு நிகராக ஒருவரும் இல்லை.”)

(இதைக் கேட்ட) நபி (ஸல்) அவர்கள், “நிச்சயமாக இவர் அல்லாஹ்வின் மகத்தான பெயரைக் கொண்டு பிரார்த்தனை செய்துள்ளார். அந்தப் பெயரைக் கொண்டு (அல்லாஹ்விடம்) கேட்கப்பட்டால் அவன் கொடுக்கிறான்; அந்தப் பெயரைக் கொண்டு பிரார்த்திக்கப்பட்டால் அவன் பதிலளிக்கிறான்” என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது ஒரு மனிதர் தொழுது கொண்டிருந்தார். அவர் (தமது பிரார்த்தனையில்), "யா அல்லாஹ்! நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். ஏனெனில், புகழ் அனைத்தும் உனக்கே உரியது. உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. நீயே அல்-ஹன்னான் (மிக்க இரக்கம் காட்டுபவன், கருணையாளன்), அல்-மன்னான் (பேருதவி புரிபவன், கொடையாளன்), வானங்களையும் பூமியையும் முன்மாதிரியின்றிப் படைத்தவன். ஓ கண்ணியமும் சங்கையும் உடையவனே, ஓ என்றென்றும் உயிருடன் இருப்பவனே, ஓ நிலையானவனே, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவர் அல்லாஹ்வின் மகத்தான பெயரைக் கொண்டு அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்துள்ளார்; அப்பெயரைக் கொண்டு அவனிடம் பிரார்த்திக்கப்படும்போது அவன் பதிலளிக்கிறான், அப்பெயரைக் கொண்டு அவனிடம் கேட்கப்படும்போது அவன் கொடுக்கிறான்." (நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா)

அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் மகத்தான பெயர் (அல்-இஸ்முல் அஃழம்) இந்த இரண்டு வசனங்களில் உள்ளது: ‘வ இலாஹுக்கும் இலாஹுன் வாஹித்; லா இலாஹ இல்லா ஹுவர் ரஹ்மானுர் ரஹீம்’ (அல்-பகரா 2:163). மேலும், ஆல இம்ரான் அத்தியாயத்தின் ஆரம்பத்தில் உள்ள ‘அலிஃப் லாம் மீம்; அல்லாஹு லா இலாஹ இல்லா ஹுவல் ஹய்யுல் கையூம்’ (ஆல இம்ரான் 3:1-2).” இதை திர்மிதீ, அபூ தாவூத், இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“மீனின் வயிற்றில் இருந்தபோது துன்னூன் (யூனுஸ் அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் செய்த பிரார்த்தனையானது:

**‘லாயிலாஹ இல்லா அன்த்த சுப்ஹானக இன்னீ குன்த்து மினல் ழாலிமீன்’**

(இதன் பொருள்: ‘உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; நீ மிகத் தூய்மையானவன். நிச்சயமாக நான் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவனாகிவிட்டேன்’).

எந்தவொரு முஸ்லிம் மனிதரும் எந்தவொரு விஷயத்திற்காகவும் இந்தப் பிரார்த்தனையின் மூலம் வேண்டினால், அவருக்கு (அல்லாஹ்வால்) பதிலளிக்கப்படும்.”

இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

புரைதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இஷா நேரத்தில் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தேன். அங்கே ஒரு மனிதர் சப்தமிட்டு (குர்ஆன்) ஓதிக்கொண்டிருந்தார். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் (பிறர் பார்ப்பதற்காகச் செய்யும்) ஒரு பகட்டுக்காரரா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; அவர் ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்), (இறைவனிடம்) திரும்புபவர்" என்று கூறினார்கள்.

(மேலும்) அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்களும் சப்தமிட்டு ஓதிக்கொண்டிருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரது ஓதுதலைக் கூர்ந்து கேட்கலானார்கள். பிறகு அபூ மூஸா அமர்ந்து பிரார்த்தித்தார். அவர் (பின்வருமாறு) கூறினார்:

**"அல்லாஹும்ம இன்னீ உஷ்ஹிதுக அன்னக அன்தல்லாஹு, லாயிலாஹ இல்லா அன்த்த, அஹதன் ஸமதன், லம் யலித் வலம் யூலத், வலம் யகுன் லஹு குஃபுவன் அஹத்"**

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! நிச்சயமாக நீயே அல்லாஹ், உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை; நீ ஏகன்; (யாரிடமும்) தேவையற்றவன்; (யாரையும்) பெற்றெடுக்கவுமில்லை; (யாராலும்) பெற்றெடுக்கப்படவுமில்லை; உனக்கு நிகராக யாருமில்லை என்று நான் உன்னைச் சாட்சியாக ஆக்குகிறேன்).

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எந்தப் பெயரைக் கொண்டு கேட்கப்பட்டால் அவன் கொடுக்கிறானோ, மேலும் எந்தப் பெயரைக் கொண்டு அழைக்கப்பட்டால் அவன் பதிலளிக்கிறானோ, அத்தகைய அல்லாஹ்வின் (மகத்தான) பெயரைக் கொண்டு இவர் கேட்டுள்ளார்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் உங்களிடமிருந்து கேட்டதை அவருக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கூற்றை அவருக்குத் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர் என்னிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் செய்தியை எனக்கு அறிவித்ததன் மூலம், இன்று நீங்கள் எனக்கு ஓர் உண்மையான சகோதரராக ஆகிவிட்டீர்" என்று கூறினார்.

ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “வார்த்தைகளில் மிகச் சிறந்தவை நான்கு: சுப்ஹானல்லாஹ் (அல்லாஹ் தூயவன்), அல்ஹம்துலில்லாஹ் (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே), லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை), மற்றும் அல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்)” என்று கூறினார்கள். மற்றொரு அறிவிப்பில், “அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிரியமான வார்த்தைகள் நான்கு: சுப்ஹானல்லாஹ் (அல்லாஹ் தூயவன்), அல்ஹம்துலில்லாஹ் (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே), லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை), மற்றும் அல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்). இவற்றில் எதை நீங்கள் முதலில் கூறினாலும் (அதனால் எந்தக்) குறையும் இல்லை” என்று வந்துள்ளது. இதை முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள், “'சுப்ஹானல்லாஹ்' (அல்லாஹ் தூயவன்); 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' (புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே); 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை); மற்றும் 'அல்லாஹு அக்பர்' (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்), என்று நான் கூறுவது, சூரியன் உதிக்கும் அனைத்தையும் விட (இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களையும், அதன் இன்பங்களையும் விட) எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'எவரேனும் ஒரு நாளில் நூறு முறை 'சுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி' என்று கூறினால், அவருடைய பாவங்கள் கடல் நுரையைப் போன்று இருந்தாலும், அவை மன்னிக்கப்படும் (அதாவது, சிறிய பாவங்கள் நீக்கப்படும்).'

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரேனும் காலையிலும் மாலையிலும் நூறு முறை 'சுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி' (அல்லாஹ் தூயவன், அவனைப் புகழ்வதைக் கொண்டு நான் துதிக்கிறேன்) என்று கூறினால், மறுமை நாளில், அவர் கொண்டு வந்ததை விடச் சிறந்த ஒன்றை வேறு யாரும் கொண்டு வர மாட்டார்கள்; அவர் கூறியதைப் போன்றோ அல்லது அதை விட அதிகமாகவோ கூறியவரைத் தவிர."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இரண்டு வாக்கியங்கள் நாவுக்கு இலகுவானவை, தராசில் கனமானவை, அளவற்ற அருளாளனுக்குப் பிரியமானவை. அவை: ஸுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி (அல்லாஹ் தூய்மையானவன், அவனுடைய புகழைக் கொண்டு), ஸுப்ஹானல்லாஹில் அழீம் (மகத்தான அல்லாஹ் தூய்மையானவன்)."

ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடத்தில் இருந்தபோது, அவர்கள், "உங்களில் ஒருவரால் ஒவ்வொரு நாளும் ஆயிரம் நன்மைகளைச் சம்பாதிக்க இயலாதா?" என்று கேட்டார்கள். அப்போது அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தவர்களில் ஒருவர், "எங்களில் ஒருவர் எவ்வாறு ஆயிரம் நன்மைகளைச் சம்பாதிக்க முடியும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அவர் நூறு முறை தஸ்பீஹ் (அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்து) செய்தால், அவருக்கு ஆயிரம் நன்மைகள் எழுதப்படும் அல்லது அவரிடமிருந்து ஆயிரம் பாவங்கள் நீக்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.
இதை இமாம் முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அவரது நூலில் மூஸா அல்-ஜுஹனீ வழியாக வரும் அனைத்து அறிவிப்புகளிலும் "அல்லது நீக்கப்படும்" என்றே உள்ளது. ஆனால் அபூபக்ர் அல்-புர்கானீ அவர்கள், "ஷுஃபா, அபூ அவானா மற்றும் யஹ்யா இப்னு ஸயீத் அல்-கத்தான் ஆகியோர் மூஸா வழியாக அறிவிக்கும்போது 'மற்றும் நீக்கப்படும்' என்றே கூறியுள்ளனர்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். அல்-ஹுமைதீயின் நூலிலும் 'மற்றும் நீக்கப்படும்' (என்றே) உள்ளது.

அபூதர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வார்த்தைகளில் மிகவும் சிறந்தது எது என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் தனது வானவர்களுக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தது: ‘சுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி’ (அல்லாஹ் தூயவன்; மேலும் அவனது புகழைக் கொண்டு துதிக்கிறேன்)” என்று பதிலளித்தார்கள். இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஜுவைரியா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸுப்ஹு தொழுத பின், அதிகாலையில் என்னிடமிருந்து (வீட்டை விட்டு) வெளியே சென்றார்கள். அப்போது நான் எனது தொழுமிடத்தில் (தொழுகைக்காக) இருந்தேன். பிறகு முற்பகல் நேரத்தில் அவர்கள் திரும்பி வந்தபோது, நான் (அதே நிலையில்) அமர்ந்திருந்தேன்.
"நான் உங்களை விட்டுச் சென்ற அதே நிலையில் தான் நீங்கள் இன்னும் இருக்கிறீர்களா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு நான் 'ஆம்' என்று பதிலளித்தேன்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களை விட்டுச் சென்ற பிறகு நான் நான்கு வார்த்தைகளை மூன்று முறை கூறினேன். இன்று (காலை) முதல் இதுவரை நீங்கள் கூறியவற்றுடன் அவற்றை எடைபோட்டால், அவையே கனமானவையாக இருக்கும். (அவை):
**'ஸுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி, அதத கல்கிஹி, வரிளா நஃப்ஸிஹி, வஜினத அர்ஷிஹி, வமிதாத கலிமாதிஹி'**
(பொருள்: அல்லாஹ்வின் படைப்புகளின் எண்ணிக்கை அளவிற்கும், அவனது திருப்தியின் அளவிற்கும், அவனது அர்ஷின் (சிம்மாசனத்தின்) எடை அளவிற்கும், அவனது வார்த்தைகளின் மை (அளவு)க்கும் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து அவனைத் துதிக்கின்றேன்.)"

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒருவர் ஒரு நாளில் நூறு முறை **‘லாயிலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வலஹுல் ஹம்து, வஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்’** (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. அவன் தனித்தவன். அவனுக்கு இணை யாருமில்லை. ஆட்சியும் அவனுக்கே! புகழும் அவனுக்கே! அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுடையவன்) என்று கூறினால், அவருக்குப் பத்து அடிமைகளை விடுதலை செய்ததற்குச் சமமானதாக இருக்கும் (கூலி கிடைக்கும்); அவருக்கு நூறு நன்மைகள் எழுதப்படும்; அவரிடமிருந்து நூறு தீமைகள் அழிக்கப்படும்; மேலும், அந்த நாளில் மாலை நேரம் வரும் வரை ஷைத்தானிடமிருந்து அது அவருக்குப் பாதுகாப்பாக அமையும். அவரை விட அதிகமாக (இதை) செய்த ஒருவரைத் தவிர, வேறெவரும் அவர் செய்த செயலை விடச் சிறந்த ஒன்றைச் செய்தவராக ஆகமாட்டார்.”

அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது, மக்கள் உரத்த குரலில் "அல்லாஹு அக்பர்" என்று (தக்பீர்) முழங்கத் தொடங்கினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "மக்களே! உங்கள் மீது நீங்களே மென்மையாக நடந்துகொள்ளுங்கள் (உங்கள் குரல்களைத் தாழ்த்திக் கொள்ளுங்கள்). ஏனெனில் நீங்கள் காது கேளாதவரையோ அல்லது இங்கு இல்லாதவரையோ அழைக்கவில்லை; மாறாக நீங்கள் அனைத்தையும் செவியேற்பவனும், பார்ப்பவனுமாகிய (அல்லாஹ்விடமே) பிரார்த்திக்கிறீர்கள். அவன் உங்களுடனேயே இருக்கிறான். நீங்கள் அழைக்கும் அவன், உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் அவருடைய வாகனப் பிராணியின் கழுத்தை விட மிக அருகில் இருக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் அவருக்குப் பின்னால் இருந்தவாறு, எனக்குள், "லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்" என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர்கள், "ஓ அப்துல்லாஹ் இப்னு கைஸ்! சொர்க்கத்தின் பொக்கிஷங்களில் ஒன்றை நான் உமக்குக் காட்டட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம் (காட்டுங்கள்), அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தபோது, அவர்கள், "லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்" என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரொருவர் 'சுப்ஹானல்லாஹில் அழீம் வபிஹம்திஹி' (மகத்தான அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும், அவனது தூய்மையைப் போற்றுகிறேன்) என்று கூறுகிறாரோ, அவருக்காக சொர்க்கத்தில் ஒரு பேரீச்சை மரம் நடப்படும்." இதை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அடியார்கள் விழித்தெழும் ஒவ்வொரு காலையிலும், ஓர் அழைப்பாளர், 'அரசனும், மகா பரிசுத்தமானவனுமான (இறைவனை) துதியுங்கள்!' என்று அழைக்காமல் இருப்பதில்லை.”
திர்மிதி இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "திக்ருகளில் மிகவும் சிறந்தது 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்பதும், துஆக்களில் மிகவும் சிறந்தது 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்பதுமாகும்." இதனை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இறைப்புகழ் (அல்ஹம்து) நன்றியின் தலையாகும் (அதாவது, நன்றியின் மிக முக்கியமான அல்லது அடிப்படைப் பகுதியாகும்). அல்லாஹ்வைப் புகழாத அடியான் அவனுக்கு நன்றி செலுத்தியவன் ஆகமாட்டான்.”

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “செழிப்பிலும் துன்பத்திலும் அல்லாஹ்வைப் புகழ்பவர்களே, மறுமை நாளில் சுவர்க்கத்திற்கு முதலில் அழைக்கப்படுபவர்கள் ஆவார்கள்.”

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மூஸா (அலை) அவர்கள், “என் இறைவா! நான் உன்னை நினைவுகூரவும், உன்னிடம் பிரார்த்திக்கவும் எனக்கு ஏதேனும் ஒன்றைக் கற்றுத் தருவாயாக!” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ், “மூஸாவே! ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று கூறுவீராக!” என்று சொன்னான்.

அதற்கு மூஸா (அலை), “என் இறைவா! உன்னுடைய அடியார்கள் அனைவரும் இதனைக் கூறுகிறார்களே! எனக்கு மட்டும் சிறப்பான ஒன்றைக் கற்றுத் தருவாயாக!” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவன் (அல்லாஹ்), “மூஸாவே! ஏழு வானங்களும், என்னைத் தவிர அவற்றில் வசிப்பவர்களும், ஏழு பூமிகளும் ஒரு தராசுத் தட்டில் வைக்கப்பட்டாலும், ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ மறு தட்டில் வைக்கப்பட்டாலும், ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’வே அவற்றைவிடக் கனமானதாக இருக்கும்” என்று கூறினான்.

இது ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூ ஸயீத் (ரழி) மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒருவர், **‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வல்லாஹு அக்பர்’** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்) என்று கூறினால், அவருடைய இறைவன் அதனை உண்மைப்படுத்தி, **‘லா இலாஹ இல்லா அன வ அன அக்பர்’** (என்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; நானே மிகப் பெரியவன்) என்று கூறுகிறான்.

அவர், **‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு’** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை) என்று கூறும்போது, அல்லாஹ், **‘லா இலாஹ இல்லா அன வஹ்தீ லா ஷரீக்க லீ’** (என்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; நான் தனித்தவன்; எனக்கு யாதொரு இணையுமில்லை) என்று கூறுகிறான்.

அவர், **‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹு லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து’** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அவனுக்கே ஆட்சியதிகாரம் உரியது; அவனுக்கே புகழ் அனைத்தும் உரியது) என்று கூறும்போது, அவன், **‘லா இலாஹ இல்லா அன லியல முல்க்கு வ லியல ஹம்து’** (என்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; எனக்கே ஆட்சியதிகாரம் உரியது; எனக்கே புகழ் அனைத்தும் உரியது) என்று கூறுகிறான்.

அவர், **‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வ லா ஹவ்ல வ லா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்’** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி யாதொரு ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறும்போது, அவன், **‘லா இலாஹ இல்லா அன லா ஹவ்ல வ லா குவ்வத்த இல்லா பீ’** (என்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; என் உதவியின்றி யாதொரு ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறுகிறான்.

மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள், “எவரேனும் தனது நோயின்போது (மரணப் படுக்கையில்) இவ்வார்த்தைகளைக் கூறி, பிறகு இறந்துவிட்டால் நரகம் அவரைத் தீண்டாது” என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, இப்னு மாஜா)

ஸஃது பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அவர் (ஸஃது) ஒரு பெண்ணிடம் சென்றார். அப்பெண்ணுக்கு முன்னால் பேரீச்சங் கொட்டைகள் அல்லது சிறுகற்கள் இருந்தன; அவற்றைக் கொண்டு அவர் தஸ்பீஹ் செய்து கொண்டிருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "இதை விட உமக்கு மிகவும் எளிதான - அல்லது சிறந்த - ஒன்றை நான் உமக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டுவிட்டு (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"சுப்ஹானல்லாஹி அதத மா ஃகலக்க ஃபிஸ்ஸமாஇ (வானத்தில் அவன் படைத்தவற்றின் எண்ணிக்கையளவு அல்லாஹ் தூயவன்),
வ சுப்ஹானல்லாஹி அதத மா ஃகலக்க ஃபில் அர்ளி (பூமியில் அவன் படைத்தவற்றின் எண்ணிக்கையளவு அல்லாஹ் தூயவன்),
வ சுப்ஹானல்லாஹி அதத மா பைன தாலிக்க (அவற்றுக்கு இடையில் உள்ளவற்றின் எண்ணிக்கையளவு அல்லாஹ் தூயவன்),
வ சுப்ஹானல்லாஹி அதத மா ஹுவ ஃகாலிகுன் (அவன் படைப்பவற்றின் எண்ணிக்கையளவு அல்லாஹ் தூயவன்).

மேலும், ‘அல்லாஹு அக்பர்’ (அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன்) எனவும் இது போன்றே (கூற வேண்டும்).
‘அல்ஹம்து லில்லாஹ்’ (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே) எனவும் இது போன்றே (கூற வேண்டும்).
‘லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) எனவும் இது போன்றே (கூற வேண்டும்).
‘லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி பாவங்களிலிருந்து திரும்பவோ, நன்மை செய்யவோ ஆற்றல் இல்லை) எனவும் இது போன்றே (கூற வேண்டும்)."

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், ‘இது கரீப் எனும் தரத்திலுள்ள ஹதீஸ்’ என்று கூறியுள்ளார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“யாரேனும் காலையில் நூறு முறையும், மாலையில் நூறு முறையும் **‘சுப்ஹானல்லாஹ்’** என்று கூறினால், அவர் நூறு ஹஜ்ஜுகள் செய்தவரைப் போன்றவர் ஆவார்.

யாரேனும் காலையில் நூறு முறையும், மாலையில் நூறு முறையும் **‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’** என்று கூறினால், அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஜிஹாதுக்காக) நூறு குதிரைகளை வழங்கியவரைப் போன்றவர் ஆவார்.

யாரேனும் காலையில் நூறு முறையும், மாலையில் நூறு முறையும் **‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’** என்று கூறினால், அவர் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினரில் நூறு அடிமைகளை விடுதலை செய்தவரைப் போன்றவர் ஆவார்.

யாரேனும் காலையில் நூறு முறையும், மாலையில் நூறு முறையும் **‘அல்லாஹு அக்பர்’** என்று கூறினால், அந்நாளில் அவர் கொண்டு வந்ததை விட அதிகமான (நன்மைகளை) வேறு யாரும் கொண்டு வர மாட்டார்கள்; அவர் கூறியதைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட அதிகமாகவோ கூறியவரைத் தவிர.”

(நூல்: திர்மிதீ. மேலும், 'இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ்' என்று இமாம் திர்மிதீ கூறியுள்ளார்கள்).

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “‘சுப்ஹானல்லாஹ்’ (என்று கூறி அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்வது) (மறுமைத்) தராசின் பாதியாகும்; ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ (என்று கூறி அல்லாஹ்வைப் புகழ்வது) அதை நிரப்பும். மேலும் ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (என்று கூறுவதற்கு) அல்லாஹ்வைச் சென்றடையும் வரை எந்தத் திரையுமில்லை (அது நேரடியாக அவனிடம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும், எந்தத் தடையுமின்றி அவனிடம் தூய்மையாகச் சென்றடையும்).”

திர்மிதீ இதை அறிவித்துள்ளார். மேலும் இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்றும், இதன் இஸ்நாத் வலுவானதல்ல என்றும் அவர் கூறியுள்ளார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்த ஓர் அடியாரும் உளத்தூய்மையுடன் 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று ஒருபோதும் கூறவில்லை, அவருக்கு வானத்தின் வாயில்கள் திறக்கப்படாமல் இருந்ததில்லை (அவரது சொல் அல்லது செயல் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு), அது அர்ஷை வந்தடையும் வரை (மேலேறும்). (இந்த சிறப்பு) அவர் பெரும் பாவங்களைத் தவிர்த்துக் கொண்டிருக்கும் காலமெல்லாம் (மட்டுமே)."

திர்மிதீ இதனை அறிவித்து, இது ஒரு கரீப் ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள்.

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் (மிஃராஜ்) விண்ணுலகப் பயணத்தின் இரவில் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களைச் சந்தித்தேன். அப்போது இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் (என்னிடம்), 'முஹம்மதே (ஸல்), உமது சமூகத்திற்கு எனது ஸலாத்தை தெரிவித்து, சுவர்க்கம் வளமான மண்ணையும், இனிமையான நீரையும் கொண்டது என்றும், அது (பயிரிடத் தயாரான) சமவெளிகளைக் கொண்டது என்றும், அதன் பயிர்கள் ‘ஸுப்ஹானல்லாஹ்’; ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’; ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’; மற்றும் ‘அல்லாஹு அக்பர்’ ஆகும் என்றும் அவர்களிடம் கூறுங்கள்' என்று கூறினார்கள்." திர்மிதி அவர்கள் இதனை அறிவித்து, இது ஒரு ஹஸன் ஹதீஸ் என்றும், இதன் இஸ்னாத் ஃகரீப் ஆனது என்றும் கூறியுள்ளார்கள்.

ஹிஜ்ரத் செய்த பெண்களில் ஒருவரான யுஸைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் கூறினார்கள்: ‘நீங்கள் (அல்லாஹ்வைப்) போற்றுவதையும் (தஸ்பீஹ் - சுப்ஹானல்லாஹ் என்று கூறுதல்), (அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்று) ஏகத்துவத்தைப் பிரகடனம் செய்வதையும் (தஹ்லீல் - லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ் என்று கூறுதல்), அவனுடைய பரிசுத்தத்தன்மையை உறுதிப்படுத்துவதையும் (தக்தீஸ் - அல்லாஹ் தூய்மையானவன் என்று கூறுதல்) கடைப்பிடியுங்கள். மேலும் அவற்றை உங்கள் விரல் நுனிகளால் எண்ணுங்கள். ஏனெனில் நிச்சயமாக அவை (மறுமையில்) கேள்வி கேட்கப்பட்டு, பேச வைக்கப்படும். மேலும் நீங்கள் கவனக்குறைவாக இருந்து, அதனால் (இறை) அருளை இழந்துவிடாதீர்கள்.’”

ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு கிராமத்து அரபி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் சொல்வதற்காக சில வார்த்தைகளைக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், **“லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, அல்லாஹு அக்பர் கபீரா, வல்ஹம்து லில்லாஹி கஸீரா, வஸுப்ஹானல்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹில் அஸீஸில் ஹகீம்”** (தனித்தவனான அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை; அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்; அல்லாஹ்வுக்கே அதிகமான புகழ் அனைத்தும் உரியது; அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ் தூய்மையானவன்; வல்லமையும் ஞானமும் மிக்க அல்லாஹ்வைக் கொண்டே அன்றி எந்த ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறுமாறு சொன்னார்கள்.

அதற்கு அவர், “இவை என் இறைவனுக்காக உள்ளன; ஆனால் நான் எனக்காக (பிரார்த்திக்க) என்ன உள்ளது?” என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், **“அல்லாஹும்மக்ஃபிர்லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வர்ஸுக்னீ, வஆஃபினீ”** (யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக, எனக்குக் கருணை காட்டுவாயாக, எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக, எனக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்குவாயாக, மேலும் எனக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பாயாக) என்று கூறுமாறு சொன்னார்கள்.

(‘எனக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பாயாக’ (வஆஃபினீ) என்ற வார்த்தையில் அறிவிப்பாளருக்குச் சந்தேகம் உள்ளது).

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இலைகள் காய்ந்துபோன ஒரு மரத்தைக் கடந்து சென்றார்கள். அதைத் தமது கைத்தடியால் அடித்தார்கள்; உடனே அதன் இலைகள் உதிர்ந்தன. அப்போது அவர்கள், “நிச்சயமாக ‘அல்ஹம்து லில்லாஹ், சுப்ஹானல்லாஹ், லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ் மற்றும் அல்லாஹு அக்பர்’ ஆகியன, இந்த மரத்தின் இலைகள் உதிர்வதைப் போலவே ஓர் அடியாரின் பாவங்களை உதிரச் செய்கின்றன” என்று கூறினார்கள்.
இதை திர்மிதி அறிவித்துள்ளார். மேலும், இது ஒரு 'கரீப்' ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள்.

மக்ஹூல் அவர்கள், அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “‘லா ஹவ்ல வலா குவ்வத இல்லா பில்லாஹ்’ என்று அதிகமாகச் சொல்லுங்கள். ஏனெனில், அது சொர்க்கத்தின் பொக்கிஷங்களில் ஒன்றாகும்.”

மக்ஹூல் அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் ‘லா ஹவ்ல வலா குவ்வத இல்லா பில்லாஹ், வலா மன்ஜா மினல்லாஹி இல்லா இலைஹி’ என்று கூறுகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரை விட்டும் எழுபது வகையான துன்பங்களை நீக்கிவிடுவான். அவற்றில் மிகக் குறைந்தது வறுமையாகும்.”

இதை திர்மிதீ அவர்கள் பதிவு செய்துவிட்டு, “இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் (இஸ்னாத்) இணைக்கப்படாததாகும்; மக்ஹூல் அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து எதையும் செவியுறவில்லை” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ ‘லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர எந்த மாற்றும் சக்தியும், எந்த ஆற்றலும் இல்லை) என்பது தொண்ணூற்றொன்பது நோய்களுக்கு ஒரு நிவாரணியாகும்; அவற்றில் மிக இலேசானது கவலை ஆகும்.”

அவர்கள் (ரழி) கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அர்ஷுக்குக் கீழே உள்ளதும், சொர்க்கத்தின் புதையலின் ஒரு பகுதியுமான ஒரு வார்த்தைக்கு உமக்கு நான் வழிகாட்டட்டுமா? (அது:) **‘லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்’** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எந்த சக்தியும் ஆற்றலும் இல்லை) என்பதாகும்.” (இதைச் சொல்பவனைப் பற்றி) உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “என் அடியான் (தன் காரியங்களை) ஒப்படைத்து (எனக்கு)ச் சரணடைந்துவிட்டான்.”

பைஹகீ அவர்கள் இந்த இரண்டு அறிவிப்புகளையும் ‘கிதாப் அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்’ என்ற நூலில் பதிவுசெய்துள்ளார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"'சுப்ஹானல்லாஹ்' (அல்லாஹ் பரிசுத்தமானவன்) என்பது படைப்பினங்களின் பிரார்த்தனையாகும் (அல்லது துதியாகும்); 'அல்ஹம்து லில்லாஹ்' (புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்பது நன்றியுணர்வின் வார்த்தையாகும்; 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்பது இக்லாஸ் (ஏகத்துவ) வார்த்தையாகும்; மேலும் 'அல்லாஹு அக்பர்' (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்) என்பது வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலுள்ள இடத்தை நிரப்புகிறது. ஒரு அடியான், 'லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி எந்த ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறும்போது, அல்லாஹ், 'என் அடியான் (எனக்கு) அடிபணிந்து, சரணடைந்துவிட்டான்' என்று கூறுகிறான்."
இதை ரஸீன் அறிவித்தார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் ஒரு நாளில் எழுபது முறைக்கு மேல் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரி, அவனிடம் தவ்பாச் செய்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் பதிவு செய்தார்கள்.

அல்-அஃகர்ர் அல்-முஸனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக என் உள்ளத்தின் மீது திரையிடப்படுகிறது (அதாவது, ஒருவித ஆன்மீக மறைவு அல்லது கவனச்சிதறல் ஏற்படுகிறது, இது நபிமார்களுக்கு ஏற்படும் உயர்வான நிலையில் இருந்து சற்று குறைவான நிலை, பாவமல்ல). மேலும், நான் ஒரு நாளில் நூறு முறை அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன்.”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “மக்களே, அல்லாஹ்வின் பக்கம் தவ்பா செய்து மீளுங்கள். ஏனெனில், நான் ஒரு நாளைக்கு நூறு முறை அவனிடம் தவ்பா செய்கிறேன்” என்று கூறியதாக அவர் அறிவித்தார். இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் (மிகவும் பாக்கியமிக்கவனும், உயர்ந்தவனுமாவான்) அறிவித்ததாகக் கூறினார்கள்: “என் அடியார்களே, நான் அநீதியை எனக்கு நானே ஹராமாக்கிக் கொண்டேன். மேலும் அதை உங்களுக்கிடையேயும் ஹராமாக்கியுள்ளேன். எனவே, நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் அநீதி இழைக்காதீர்கள். என் அடியார்களே, நான் நேர்வழி காட்டியவர்களைத் தவிர நீங்கள் அனைவரும் வழிதவறியவர்களே. எனவே, நீங்கள் என்னிடம் நேர்வழி கேட்டால், நான் உங்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவேன். என் அடியார்களே, நான் உணவளித்தவர்களைத் தவிர நீங்கள் அனைவரும் பசித்தவர்களே. எனவே, நீங்கள் என்னிடம் உணவு கேட்டால், நான் உங்களுக்கு உணவளிப்பேன். என் அடியார்களே, நான் ஆடையளித்தவர்களைத் தவிர நீங்கள் அனைவரும் ஆடையற்றவர்களே. எனவே, நீங்கள் என்னிடம் ஆடை கேட்டால், நான் உங்களுக்கு ஆடையளிப்பேன். என் அடியார்களே, நீங்கள் இரவும் பகலும் பாவம் செய்கிறீர்கள், நான் எல்லாப் பாவங்களையும் மன்னிக்கிறேன். எனவே, நீங்கள் என்னிடம் மன்னிப்புக் கேட்டால், நான் உங்களை மன்னிப்பேன். என் அடியார்களே, நீங்கள் எனக்குத் தீங்கு இழைக்கும் அளவுக்கு (என் அதிகாரத்தை) அடைய மாட்டீர்கள், அதனால் எனக்குத் தீங்கு செய்ய முடியாது. நீங்கள் எனக்கு நன்மை செய்யும் அளவுக்கு (என் அதிகாரத்தை) அடைய மாட்டீர்கள், அதனால் எனக்கு நன்மை செய்ய முடியாது. என் அடியார்களே, உங்களில் முந்தியவர்களும் பிந்தியவர்களும், மனிதர்களும் ஜின்களும், உங்களில் மிகவும் இறையச்சமுள்ள ஒருவரின் இதயத்தைப் போல் இறையச்சமுடையவர்களாக இருந்தாலும், அது என் ஆட்சியில் எந்த ஒரு சிறு அதிகரிப்பையும் ஏற்படுத்தாது. என் அடியார்களே, உங்களில் முந்தியவர்களும் பிந்தியவர்களும், மனிதர்களும் ஜின்களும், உங்களில் மிகவும் தீய இதயம் கொண்ட ஒரு மனிதனைப் போல தீயவர்களாக இருந்தாலும், அது என் ஆட்சியில் எந்த ஒரு சிறு குறைவையும் ஏற்படுத்தாது. என் அடியார்களே, உங்களில் முந்தியவர்களும் பிந்தியவர்களும், மனிதர்களும் ஜின்களும் ஒரே மைதானத்தில் நின்று என்னிடம் கேட்டால், நான் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவன் கேட்டதைக் கொடுத்தாலும், அது கடலில் ஒரு ஊசியை நுழைத்து எடுக்கும்போது எவ்வளவு குறையுமோ, அதை விட அதிகமாக என்னிடம் உள்ளவற்றில் இருந்து குறைக்காது. என் அடியார்களே, அவை உங்களின் செயல்களேயன்றி வேறில்லை. அவற்றை நான் உங்களுக்காகக் கணக்கிடுகிறேன், பின்னர் அவற்றுக்கான முழுமையான கூலியை உங்களுக்குத் தருகிறேன். எனவே, யார் நன்மையைப் பெறுகிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைப் புகழட்டும். மேலும், யார் வேறுபட்டதைப் பெறுகிறாரோ, அவர் தன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் குறை கூற வேண்டாம்.” முஸ்லிம் இதை அறிவிக்கிறார்கள்.

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பனீ இஸ்ராயீலர்களிடையே தொண்ணூற்று ஒன்பது மனிதர்களைக் கொலை செய்த ஒருவர் இருந்தார். பிறகு அவர் (பாவமன்னிப்புக்கான வழியைப் பற்றிக்) கேட்கப் புறப்பட்டார். அவர் ஒரு துறவியிடம் வந்து, '(இவ்வளவு பாவம் செய்த) அவருக்குப் பாவமன்னிப்பு உண்டா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அத்துறவி 'இல்லை' என்று கூறினார். உடனே அவர் அத்துறவியையும் கொன்றுவிட்டார்.

பிறகு அவர் (மீண்டும் பாவமன்னிப்புக்கான வழியைத்) தேடத் தொடங்கினார். அப்போது ஒரு மனிதர் அவரிடம், 'இன்ன இன்ன ஊருக்குச் செல்வீராக' என்று கூறினார். (அந்தப் புதிய ஊரை நோக்கிச் செல்லும் வழியில்) அவருக்கு மரணம் வந்தது. அப்போது அவர் (மரண வேளையில்) தனது நெஞ்சை அந்த (புதிய) ஊரின் பக்கம் சாய்த்தார்.

(அவரது ஆத்மாவைப் பற்றி) கருணையின் வானவர்களும் தண்டனையின் வானவர்களும் தர்க்கித்துக் கொண்டனர். எனவே அல்லாஹ், இந்த (நல்ல) ஊருக்கு 'நெருங்கி வா' என்றும், அந்த (தீய) ஊருக்கு 'தூரமாகப் போ' என்றும் வஹி (இறைக்கட்டளை) அறிவித்தான். பிறகு (வானவர்களிடம்) 'அவ்விரண்டிற்கும் இடையேயுள்ள தூரத்தை அளவிடுங்கள்' என்று கூறினான்.

அவர் (செல்லவிருந்த நல்ல ஊருக்கு) ஒரு சாண் அளவு நெருக்கமாக இருப்பது காணப்பட்டது. எனவே, அவர் மன்னிக்கப்பட்டார்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், "என் ஆன்மா எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, நீங்கள் பாவம் செய்யாமல் இருந்திருந்தால், அல்லாஹ் உங்களை அகற்றிவிட்டு, பாவம் செய்யும் ஒரு கூட்டத்தினரைக் கொண்டு வந்திருப்பான், பிறகு அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்பார்கள், அல்லாஹ்வும் அவர்களை மன்னிப்பான்." இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.

இன்னும் அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ், பகலில் தவறிழைத்தவர்கள் (தங்கள் பாவங்களிலிருந்து) மீள்வதற்காக இரவில் தன் கையை நீட்டுகிறான் (அதாவது, தனது மன்னிப்பையும் கருணையையும் விரிவுபடுத்துகிறான்); மேலும், இரவில் தவறிழைத்தவர்கள் (தங்கள் பாவங்களிலிருந்து) மீள்வதற்காக பகலில் தன் கையை நீட்டுகிறான் (அதாவது, தனது மன்னிப்பையும் கருணையையும் விரிவுபடுத்துகிறான்), சூரியன் மேற்கிலிருந்து உதிக்கும் வரை (மறுமை நாள் நெருங்கும் வரை)."

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஓர் அடியான் (தன் பாவத்தை) ஒப்புக்கொண்டு, பின்னர் தவ்பா செய்தால், அல்லாஹ் அவனது தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சூரியன் மேற்கிலிருந்து உதிப்பதற்கு முன்பு எவரேனும் தவ்பா செய்தால், அல்லாஹ் அவரது தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்கிறான்." (நூல்: முஸ்லிம்)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

“தன்னுடைய அடியான் தன்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கேட்டு மீளும்போது அல்லாஹ் அடையும் மகிழ்ச்சியானது, உங்களில் ஒருவரிடமிருந்து (தண்ணீரில்லாத) பாலைவனத்தில் தனது உணவையும் பானத்தையும் சுமந்து சென்ற வாகனம் தப்பிச் சென்றுவிட, அதை மீண்டும் அடைவதில் நம்பிக்கையிழந்து, ஒரு மரத்தின் நிழலில் சென்று படுத்துக் கொண்டவர், திடீரென்று அது தமக்கருகில் நிற்பதைக் கண்டு, அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியால், ‘அல்லாஹும்ம அன்த்த அப்தீ வ அன ரப்பக்க’ (யா அல்லாஹ்! நீ என் அடியான்; நான் உன் இறைவன்) என்று தவறுதலாகக் கூறிவிடுவதால் அடையும் மகிழ்ச்சியை விட அதிகமானதாகும்.”

(நூல்: முஸ்லிம்)

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஓர் அடியார் ஒரு பாவத்தைச் செய்தார். (பிறகு) அவர், ‘என் இறைவா! நான் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டேன். எனவே, அதை எனக்காக மன்னித்தருள்வாயாக!’ என்று கூறினார். அதற்கு அவருடைய இறைவன், ‘பாவத்தை மன்னிக்கவும், அதற்காகத் தண்டிக்கவும் கூடிய இறைவன் ஒருவன் தனக்கு இருக்கிறான் என்பதை என் அடியான் அறிந்துள்ளானா? நான் என் அடியானை மன்னித்துவிட்டேன்’ என்று கூறினான்.

பிறகு அல்லாஹ் நாடிய காலம்வரை அவர் (அப்படியே) இருந்தார். பின்னர் அவர் ஒரு பாவத்தைச் செய்தார். அவர், ‘என் இறைவா! நான் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டேன். எனவே, அதை எனக்காக மன்னித்தருள்வாயாக!’ என்று கூறினார். அதற்கு அவருடைய இறைவன், ‘பாவத்தை மன்னிக்கவும், அதற்காகத் தண்டிக்கவும் கூடிய இறைவன் ஒருவன் தனக்கு இருக்கிறான் என்பதை என் அடியான் அறிந்துள்ளானா? நான் என் அடியானை மன்னித்துவிட்டேன்’ என்று கூறினான்.

பிறகு அல்லாஹ் நாடிய காலம்வரை அவர் (அப்படியே) இருந்தார். பின்னர் அவர் ஒரு பாவத்தைச் செய்தார். அவர், ‘என் இறைவா! நான் வேறொரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டேன். எனவே, எனக்கு மன்னிப்பளிப்பாயாக!’ என்று கூறினார். அதற்கு அவன் (இறைவன்), ‘பாவத்தை மன்னிக்கவும், அதற்காகத் தண்டிக்கவும் கூடிய இறைவன் ஒருவன் தனக்கு இருக்கிறான் என்பதை என் அடியான் அறிந்துள்ளானா? நான் என் அடியானை மன்னித்துவிட்டேன். ஆகவே, அவன் நாடியதைச் செய்துகொள்ளட்டும் (அதாவது, அவன் மீண்டும் பாவம் செய்துவிட்டு மனந்திருந்தி மன்னிப்புத் தேடினால், நான் அவனை மன்னிப்பேன்)’ என்று கூறினான்.”

ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதர், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ் இன்னாரை மன்னிக்க மாட்டான்” என்று கூறியதாகத் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு, உன்னதமான அல்லாஹ், “யார் என் மீது ஆணையிட்டு (என் செயலை நிர்ணயித்து) இன்னாருக்கு நான் மன்னிப்பு வழங்க மாட்டேன் என்று கூறுகிறான்? திண்ணமாக, நான் இன்னாரை மன்னித்து விட்டேன், மேலும் உனது செயல்களை நான் வீணாக்கி விட்டேன்” என்று கூறினான், அல்லது இதைப் போன்ற வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள்.

ஷத்தாத் இப்னு அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பாவமன்னிப்புக் கோருவதில் மிகச் சிறந்தது (சையிதுல் இஸ்திக்ஃபார்) இவ்வாறு கூறுவதாகும்:

**‘அல்லாஹும்ம அன்த்த ரப்பீ, லாயிலாஹ இல்லா அன்த்த, கலக்கதனீ வஅன அப்துக்க, வஅன அலா அஹ்திக்க வவஅதிக்க மஸ்ததஃது, அஊது பிக்க மின் ஷர்ரி மா ஸனஃது, அபூஉ லக்க பினிஃமத்திக்க அலய்ய, வஅபூஉ பிதம்பீ, ஃபக்ஃபிர் லீ ஃபஇன்னஹு லாயக்ஃபிருத் துனூப இல்லா அன்த்த.’**

(இதன் பொருள்): ‘யா அல்லாஹ், நீயே என் இறைவன். உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. நீயே என்னைப் படைத்தாய். நான் உனது அடியான். நான் உனது உடன்படிக்கையின் மீதும், உனது வாக்குறுதியின் மீதும் என்னால் இயன்றவரை நிலைத்திருக்கிறேன் (அதை நிறைவேற்றுவதிலும், அதன் பலனை நம்புவதிலும்). நான் செய்தவற்றின் தீங்கிலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். நீ எனக்குச் செய்த அருட்கொடையை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன், மேலும் என் பாவத்தையும் நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். என்னை மன்னித்துவிடு. ஏனெனில், உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பாவங்களை மன்னிக்க மாட்டார்கள்.’”

மேலும் அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: “எவரேனும் பகல் நேரத்தில் இதன் மீது உறுதியான நம்பிக்கையுடன் இதைக் கூறி, அன்று மாலை வருவதற்குள் இறந்துவிட்டால், அவர் சொர்க்கவாசிகளில் ஒருவராக இருப்பார்; மேலும் எவரேனும் இரவு நேரத்தில் இதன் மீது உறுதியான நம்பிக்கையுடன் இதைக் கூறி, காலை வருவதற்குள் இறந்துவிட்டால், அவர் சொர்க்கவாசிகளில் ஒருவராக இருப்பார்.”

(நூல்: புகாரி)

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ் கூறினான் என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஆதமின் மகனே, நீ என்னிடம் பிரார்த்தித்து, என் மீது நம்பிக்கை (மற்றும் என் அருளை எதிர்பார்த்து) வைக்கும் காலமெல்லாம், உன்னிடமிருந்த (பாவங்கள்) எவ்வாறாக இருப்பினும் நான் உன்னை மன்னிப்பேன், நான் அதைப் பொருட்படுத்த மாட்டேன். ஆதமின் மகனே, உனது பாவங்கள் வானத்தின் மேகங்களை (அல்லது விளிம்பை) அடையும் அளவுக்கு அதிகமாக இருந்து, பிறகு நீ என்னிடம் மன்னிப்புக் கேட்டால், நான் உன்னை மன்னிப்பேன், நான் அதைப் பொருட்படுத்த மாட்டேன். ஆதமின் மகனே, நீ பூமியை நிரப்பும் அளவுக்கு பாவங்களுடன் வந்து, பிறகு எனக்கு எதையும் இணையாக்காத நிலையில் என்னைச் சந்தித்தால், நான் பூமியை நிரப்பும் அளவுக்கு உனக்கு மன்னிப்பை வழங்குவேன். இதனை திர்மிதி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள், மேலும் அஹ்மத் மற்றும் தாரிமி ஆகியோர் இதனை அபூ தர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். திர்மிதி அவர்கள் இது ஒரு ஹஸன் கரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் கூறியதாகக் கூறினார்கள்: "எவரேனும், பாவங்களை மன்னிக்கும் ஆற்றல் எனக்கு உண்டு என்பதை அறிந்தால், நான் அவனை மன்னித்துவிடுவேன். (அவன் செய்த பாவங்களின் எண்ணிக்கையையோ அல்லது அவற்றின் பாரத்தையோ) நான் பொருட்படுத்த மாட்டேன்; எனக்கு எதையும் இணைவைக்காத வரையில்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் பாவமன்னிப்புக் கோருவதைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவருக்கு ஒவ்வொரு நெருக்கடியிலிருந்தும் ஒரு (வெளியேறும்) வழியையும், ஒவ்வொரு கவலையிலிருந்தும் ஒரு நிவாரணத்தையும் (மன அமைதியையும்) ஏற்படுத்தி, அவர் எண்ணிப் பார்க்காத புறத்திலிருந்து அவருக்கு வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்குவான்.” இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “பாவமன்னிப்புக் கோருபவர், ஒரு நாளில் எழுபது முறை (அதே) பாவத்தை மீண்டும் செய்தாலும், அவர் (பாவத்தில்) விடாப்பிடியாக இருப்பவர் அல்லர்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் அறிவிக்கிறார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஆதம் (அலை) அவர்களின் மக்கள் அனைவரும் பாவம் செய்பவர்களே. ஆனால், பாவம் செய்பவர்களில் சிறந்தவர்கள் தவ்பா செய்பவர்களே ஆவர்."
இதை திர்மிதீ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) பாவம் செய்யும்போது, அவனுடைய இதயத்தில் ஒரு கறுப்புப் புள்ளி ஏற்படுகிறது. அவன் (அந்தப் பாவத்திலிருந்து) விலகி, பாவமன்னிப்புக் கோரினால் அவனது இதயம் மெருகூட்டப்படுகிறது. ஆனால் அவன் (பாவங்களை) அதிகமாகச் செய்தால், அ(ப்புள்ளியான)து அவனது இதயத்தை முழுமையாக மூடிக்கொள்ளும் வரை அதிகரிக்கிறது. அதுதான் உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் குறிப்பிட்ட 'ரான்' (துரு) ஆகும்:
(கல்லா பல் ரான அலா குலூபிஹிம் மா கானூ யக்ஸிபூன்)
'அப்படியல்ல! மாறாக, அவர்கள் சம்பாதித்துக் கொண்டிருந்தவை அவர்களுடைய இதயங்களின் மீது துருவாகப் படிந்துவிட்டன'."
இதை அஹ்மத், திர்மிதி மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்; திர்மிதி இது ஒரு 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஓர் அடியானின் உயிர் அவனது தொண்டைக்குழியை அடையும் வரை, அல்லாஹ் அவனது தவ்பாவை (பாவமன்னிப்பை) ஏற்றுக்கொள்கிறான்.”
இதை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவிக்கிறார்கள்: ஷைத்தான் கூறினான், “என் இறைவனே, உன்னுடைய கண்ணியத்தின் மீது ஆணையாக, உன் அடியார்களின் உடல்களில் அவர்களின் ஆன்மாக்கள் இருக்கும் வரை (அதாவது, அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும் வரை) நான் அவர்களை வழிகெடுத்துக்கொண்டே இருப்பேன்.”

அதற்கு மகத்துவமும், மகிமையும் மிக்க இறைவன் பதிலளித்தான், “என் கண்ணியம், மகிமை மற்றும் உயர்வான அந்தஸ்தின் மீது ஆணையாக, அவர்கள் என்னிடம் மன்னிப்புக் கோரும் காலமெல்லாம் (தவ்பா செய்து மன்னிப்பு தேடும் வரை) நான் அவர்களைத் தொடர்ந்து மன்னிப்பேன்.”

இதை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஸஃப்வான் இப்னு அஸ்ஸால் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “மிக உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ், பாவமன்னிப்பிற்காக மேற்கில் ஒரு வாசலை அமைத்துள்ளான், அதன் அகலம் எழுபது வருடப் பயண தூரமாகும். மேலும் சூரியன் மேற்கிலிருந்து உதிக்கும் வரை அது பூட்டப்படாது. அது அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகளுக்கு ஒத்திருக்கிறது: ‘உமது இறைவனின் சில அத்தாட்சிகள் வரும் நாளில், இதற்கு முன் ஈமான் கொள்ளாத ஓர் ஆன்மா, அது (அப்போது) ஈமான் கொள்வதால் பயனடையாது’.” (குர்ஆன், 6:158). இதை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

முஆவியா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஹிஜ்ரத் (அல்லாஹ்வுக்காக நாட்டைத் துறந்து செல்வது அல்லது பாவங்களை விட்டு விலகுவது) முடிவுக்கு வராது, தவ்பா (பாவமன்னிப்பு கோருதல் மற்றும் அது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுதல்) முடிவுக்கு வரும் வரை. மேலும், சூரியன் அதன் மறையும் திசையிலிருந்து உதிக்கும் வரை தவ்பா முடிவுக்கு வராது.'

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“பனூ இஸ்ராயீல் சமூகத்தாரிடையே ஒருவரையொருவர் நேசித்த இருவர் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் வழிபாடுகளில் தீவிரமாக ஈடுபடுபவராகவும், மற்றவர் பாவம் செய்பவராகவும் இருந்தனர்.

அந்த வணக்கசாலி, ‘(பாவத்தை) நிறுத்திக்கொள்’ என்று கூறுவார். அதற்கு மற்றவர், ‘என்னையும் என் இறைவனையும் விட்டுவிடு’ என்று பதிலளிப்பார்.

ஒருநாள் அவர் ஒரு (பெரும்) பாவமாகக் கருதிய ஒன்றைச் செய்வதைக் கண்ட அந்த வழிபாட்டாளர், ‘நிறுத்திக்கொள்’ என்றார். அதற்கு மற்றவர், ‘என்னையும் என் இறைவனையும் விட்டுவிடு; என் மீது கண்காணிப்பாளராகவா நீர் அனுப்பப்பட்டுள்ளீர்?’ என்று கேட்டார்.

அப்போது அந்த வழிபாட்டாளர், ‘அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உன்னை ஒருபோதும் மன்னிக்க மாட்டான்; மேலும் உன்னைச் சொர்க்கத்தில் நுழைவிக்க மாட்டான்’ என்று கூறினார்.

பிறகு அல்லாஹ் அவ்விருவரிடமும் (உயிரைக் கைப்பற்ற) ஒரு வானவரை அனுப்பினான்; அவர் அவ்விருவரின் உயிர்களையும் கைப்பற்றினார். பிறகு அவர்கள் அவனிடத்தில் ஒன்று சேர்க்கப்பட்டனர்.

அவன் பாவியிடம், ‘என் அருளினால் நீ சொர்க்கத்தில் நுழைவாயாக’ என்றான். மற்றவரிடம், ‘என் அடியார் மீது என் அருளைத் தடுக்க உன்னால் முடியுமா?’ என்று கேட்டான்.

அதற்கு அவர், ‘இல்லை, என் இறைவா!’ என்றார். இறைவன், ‘இவனை நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள்’ என்று கூறினான்.”

(நூல்: அஹ்மத்)

யஸீதின் மகள் அஸ்மா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஓதக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்: “தங்களுக்குத் தாங்களே அநீதி இழைத்துக் கொண்ட என் அடியார்களே, அல்லாஹ்வின் அருளில் நம்பிக்கை இழக்காதீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பான்,” (குர்ஆன், 39:53) மேலும் (அல்லாஹ்) “அதைப் பொருட்படுத்துவதில்லை” என்றும் (நபி ஸல் அவர்கள்) சேர்த்துக் கூறினார்கள்.

இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள். அவர்களில் பின்னவர் (திர்மிதீ) இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள்.

ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் "ஓதுதல்" என்பதற்குப் பதிலாக "கூறுதல்" என்று உள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் கூற்று (திருக்குர்ஆன் 53:32) “இல்லல்லமம்” (அதாவது, சிறு பாவங்களைத் தவிர) குறித்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இன் தக்ஃபிரி அல்லாஹும்ம தக்ஃபிர் ஜம்மா, வஅய்யு அப்தின் லக லா அலம்மா” (இதன் பொருள்: “யா அல்லாஹ்! நீ மன்னிப்பாயானால், நீ ஏராளமான பாவங்களை மன்னிப்பாய்; உனது அடியார்களில் சிறு பாவங்களைச் செய்யாதவர் யார்?”). திர்மிதி அவர்கள் இதை அறிவித்து, இது ஒரு ஹஸன் ஸஹீஹ் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.

அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மிக உயர்ந்தவனான அல்லாஹ் கூறுவதாகக் கூறினார்கள்:

“என் அடியார்களே! நான் நேர்வழி காட்டியவரைத் தவிர, உங்களில் அனைவரும் வழிதவறியவர்களே. எனவே, என்னிடமே நேர்வழி தேடுங்கள்; நான் உங்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறேன். உங்களில் நான் செல்வந்தனாக்கியவரைத் தவிர, அனைவரும் ஏழைகளே. எனவே, என்னிடமே வாழ்வாதாரத்தைத் தேடுங்கள்; நான் உங்களுக்கு வாழ்வாதாரம் அளிப்பேன். உங்களில் நான் (பாவத்திலிருந்து) பாதுகாத்தவரைத் தவிர, அனைவரும் பாவம் செய்பவர்களே. எனவே, எனக்கு மன்னிக்கும் ஆற்றல் உண்டு என்பதை அறிந்து, உங்களில் எவரேனும் என்னிடம் மன்னிப்புக் கேட்டால் நான் அவரை மன்னிப்பேன்; அதை நான் ஒரு பொருட்டாகக் கருதமாட்டேன்.

உங்களில் முதலாமவரும் கடைசியானவரும், உங்களில் உயிருள்ளோரும் இறந்தவரும், உங்களில் ஈரமானவரும் காய்ந்தவரும் (அதாவது, உங்களில் உள்ள அனைவரும், அனைத்து நிலைகளிலும்), என் அடியார்களில் மிகவும் இறையச்சமுள்ள ஒருவரின் இதயத்தைப் போன்ற இதயங்களை அனைவரும் கொண்டிருந்தாலும், அது என் ஆட்சியில் ஒரு கொசுவின் இறக்கையளவு கூட கூட்டாது.

உங்களில் முதலாமவரும் கடைசியானவரும், உங்களில் உயிருள்ளோரும் இறந்தவரும், உங்களில் ஈரமானவரும் காய்ந்தவரும் (அதாவது, உங்களில் உள்ள அனைவரும், அனைத்து நிலைகளிலும்), என் அடியார்களில் மிகவும் துர்பாக்கியசாலியின் இதயத்தைப் போன்ற இதயங்களை அனைவரும் கொண்டிருந்தாலும், அது என் ஆட்சியில் இருந்து ஒரு கொசுவின் இறக்கையளவு கூட குறைக்காது.

உங்களில் முதலாமவரும் கடைசியானவரும், உங்களில் உயிருள்ளோரும் இறந்தவரும், உங்களில் ஈரமானவரும் காய்ந்தவரும் (அதாவது, உங்களில் உள்ள அனைவரும், அனைத்து நிலைகளிலும்) ஒரே சமவெளியில் ஒன்று திரண்டு, உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் விரும்பக்கூடிய அனைத்தையும் கேட்டால், கேட்ட உங்களில் ஒவ்வொருவரின் கோரிக்கையையும் நான் நிறைவேற்றிக் கொடுத்தாலும், அது, உங்களில் ஒருவர் கடலுக்குச் சென்று, அதில் ஒரு ஊசியை நனைத்து, அதை வெளியே எடுக்கும்போது (கடலில் ஏற்படும் குறைவை விட), என் ஆட்சியில் எந்தக் குறைவையும் ஏற்படுத்தாது.

ஏனெனில் நான் தாராளமானவன்; மகிமை மிக்கவன்; நான் நாடியதைச் செய்பவன். எனது கொடை ஒரு சொல்லே; எனது தண்டனையும் ஒரு சொல்லே. நான் ஒரு விஷயத்தை நாடும்போது, அதற்கான எனது கட்டளை, அதற்கு (குன் ஃபயகூன்) ‘ஆகுக’ என்று கூறுவது மட்டுமே, உடனே அது ஆகிவிடும்.”

(நூல்கள்: அஹ்மத், திர்மிதி மற்றும் இப்னு மாஜா)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், **“(ஹுவ அஹ்லுத் தக்வா வ அஹ்லுல் மக்ஃபிரா)”** என்று ஓதிய பிறகு கூறினார்கள்: “உங்கள் இறைவன் கூறினான்: ‘நான் அஞ்சப்படுவதற்குத் தகுதியானவன்; எனவே யார் எனக்கு அஞ்சுகிறாரோ, அவரை நான் மன்னிக்கவும் தகுதியானவன்.’”

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நாங்கள் ஒரு சபையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ரப்பிக்ஃபிர் லீ, வதுப் அலய்ய, இன்னக்க அன்த்தத் தவ்வாபுல் கஃபூர்” (பொருள்: என் இறைவா, என்னை மன்னிப்பாயாக, என் பக்கம் திரும்புவாயாக (என் தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்வாயாக); நீயே தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்பவனும், மன்னிப்பவனும் ஆவாய்) என்று நூறு தடவைகள் கூறுவதை கணக்கிட்டோம். இதனை அஹ்மத், திர்மிதி, அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் மவ்லாவான (விடுவிக்கப்பட்ட அடிமை அல்லது நெருங்கிய தோழரான) பிலால் இப்னு யசார் இப்னு ஜைத், தமது தந்தை வாயிலாக, தமது பாட்டனார் (ஜைத் (ரழி)) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அறிவிக்கிறார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் **'அஸ்தஃபிருல்லாஹல் லதீ லாயிலாஹ இல்லா ஹுவல் ஹய்யுல் கய்யூம் வஅதூபு இலைஹி'** (பொருள்: எந்த அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லையோ, அந்த என்றென்றும் வாழ்பவனும், நிலையானவனுமாகிய அல்லாஹ்விடம் நான் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன்; மேலும் அவனிடமே நான் பாவமீட்சி தேடுகிறேன்) என்று கூறினால், அவர் போர்க்களத்திலிருந்து தப்பி ஓடியவராக இருப்பினும் மன்னிக்கப்படுவார்."

(இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். ஆனால் அபூ தாவூத் அறிவிப்பில் 'ஹிலால் இப்னு யசார்' என்று உள்ளது. மேலும் திர்மிதீ அவர்கள், 'இது கரீப் ஹதீஸ்' என்று கூறியுள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “மகத்துவமும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், சொர்க்கத்தில் ஒரு நல்லடியாரின் அந்தஸ்தை உயர்த்துவான். அப்போது அவர், ‘என் இறைவா! இது எனக்கு எப்படிக் கிடைத்தது?’ என்று கேட்பார். அதற்கு அவன், ‘உனது (ஆண் அல்லது பெண்) பிள்ளை உனக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரியதால்தான் (இந்த அந்தஸ்து கிடைத்தது)’ என்று பதிலளிப்பான்.” இதனை அஹ்மத் அறிவிக்கின்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “கப்ரில் உள்ள இறந்தவர், உதவிக்காக மன்றாடும் மூழ்கும் மனிதரைப் போன்றவராவார். அவர் ஒரு தந்தை, தாய், சகோதரர் அல்லது நண்பரிடமிருந்து தம்மை வந்தடையும் பிரார்த்தனையை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பார். அவ்வாறு அது அவரை வந்தடையும் போது, அது அவருக்கு இவ்வுலகம் மற்றும் அதில் உள்ள அனைத்தையும் விட மிகவும் பிரியமானதாக இருக்கும். நிச்சயமாக உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ், பூமியில் உள்ளவர்களின் துஆவின் காரணமாக, கப்ர்களில் இருப்பவர்களுக்கு மலைகளின் அளவைப் போன்ற (நன்மைகளை) வழங்குகிறான். வாழ்பவர்கள் இறந்தவர்களுக்கு வழங்கும் அன்பளிப்பு அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவதாகும்.” இதை பைஹகீ அவர்கள் ‘ஷுஅபுல் ஈமான்’ என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு புஸ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தம்முடைய (செயல்களின்) பதிவேட்டில் அதிகமான பாவமன்னிப்பு கோருதலைக் காண்பவர் பாக்கியசாலி ஆவார் (அதாவது, அவருக்கு சுவனத்தில் தூபா எனும் மரத்தின் பாக்கியம் உண்டு).”

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) பிரார்த்திப்பவர்களாக இருந்தார்கள்: “அல்லாஹும்ம இஜ்அல்னீ மினல்லதீன இதா அஹ்ஸனூ இஸ்தப்ஷரூ, வஇதா அஸாஊ இஸ்தக்ஃபரூ” (யா அல்லாஹ்! நன்மை செய்யும்போது மகிழ்ச்சியடைகிற (அதன் மூலம் நற்கூலியை எதிர்பார்த்து மகிழ்பவர்களாகவும்), தீமை செய்யும்போது (உடனடியாக) பாவமன்னிப்புக் கோருகிற கூட்டத்தினரில் என்னையும் ஆக்குவாயாக!).

இப்னு மாஜா அவர்களும் பைஹகீ அவர்களும், 'கிதாப் அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்' என்ற நூலில் இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் இரண்டு செய்திகளை அறிவித்தார்கள்: ஒன்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும், மற்றொன்று தம்மிடமிருந்தும் ஆகும்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக ஒரு முஃமின் தனது பாவங்களை, தன்மீது விழுந்துவிடுமோ என்று அஞ்சி, ஒரு மலைக்குக் கீழே அமர்ந்திருப்பவன் போலக் காண்கிறான். ஆனால் ஒரு பாவி தன் பாவங்களை, தன் மூக்கின் மீது கடந்து செல்லும் ஈயைப் போலக் காண்கிறான்; அதனை (விரட்ட) தன் கையால் இப்படித் தட்டி விடுகிறான்.”

பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:
“வெறிச்சோடிய, ஆபத்தான ஒரு நிலப்பரப்பில், தனது உணவையும் பானத்தையும் சுமந்து செல்லும் தனது வாகனப் பிராணியுடன் ஒரு மனிதன் தங்குகிறான். அவன் (ஓய்வெடுக்க) தன் தலையை வைத்து உறங்கி, பிறகு விழித்தெழுந்து தனது வாகனப் பிராணி சென்றுவிட்டதைக் காண்கிறான். அதைத் தேடி அலைந்து, கடும் வெப்பத்தாலும் தாகத்தாலும் (அல்லது அல்லாஹ் நாடிய வேறு எதனாலுமோ) சிரமப்பட்டு, ‘நான் இருந்த இடத்திற்கே திரும்பிச் சென்று, மரணிக்கும் வரை அங்கேயே உறங்குகிறேன்’ என்று கூறி, மரணத்தை எதிர்பார்த்து தன் முழங்கையின் மீது தலையை வைத்துப் படுத்துக் கொள்கிறான். பிறகு விழித்தெழுந்து பார்க்கையில், தனது வாகனப் பிராணி, அவனது உணவு மற்றும் பானத்துடன் அவன் அருகில் நின்றுகொண்டிருப்பதைக் காண்கிறான். இந்த மனிதன் தனது வாகனப் பிராணி மற்றும் தனது பொருட்களுக்காக மகிழ்ச்சியடைவதை விட, முஃமினான ஓர் அடியானின் தவ்பாவைக் (மன்னிப்புக் கோருதலைக்) கண்டு அல்லாஹ் மிக அதிகமாக மகிழ்ச்சியடைகிறான்.”

(இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை செல்லும் (மர்ஃபூஃ) செய்தியை மட்டுமே அறிவித்துள்ளார்கள்; ஆனால் இமாம் புகாரி அவர்கள், இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களுடன் நின்றுவிடும் (மவ்கூஃப்) செய்தியையும் அறிவித்துள்ளார்கள்.)

அலி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நிச்சயமாக அல்லாஹ், (பாவச்) சோதனைகளுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு, அடிக்கடி தவ்பா செய்கின்ற ஈமான் கொண்ட அடியானை நேசிக்கிறான்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

தவ்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ ‘(யா இபாதியல்லதீன அஸ்ரஃபூ அலா அன்ஃபுஸிஹிம் லா தக்னதூ...) - தங்களுக்குத் தாங்களே வரம்பு மீறிய என் அடியார்களே! நம்பிக்கையிழக்காதீர்கள்...’ எனும் இந்த (மகத்தான) வசனத்திற்கு ஈடாக (உலகம் முழுவதையும்) நான் கொண்டிருப்பதை விரும்பமாட்டேன்” என்று கூறக் கேட்டேன்.

அப்போது ஒரு மனிதர், “(பாவம் செய்தவர்களில்) இணைவைப்பவரும்கூடவா (இந்த மன்னிப்பிற்கு தகுதியானவர்)?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் மௌனமாக இருந்துவிட்டுப் பிறகு, “அறிந்துகொள்ளுங்கள்! இணைவைப்பவரும்கூட (மன்னிப்பிற்கு தகுதியானவர்)” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “திரை விழாத வரையில் (அதாவது, இணைவைக்கும் நிலையில் மரணிக்காத வரையில்), மிக உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் தனது அடியானை மன்னிக்கிறான்.” அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! திரை என்பது என்ன?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “ஓர் ஆன்மா அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைக்கும் நிலையில் மரணிப்பதாகும்” என்று பதிலளித்தார்கள். அஹ்மத் இம்மூன்று ஹதீஸ்களையும், பைஹகீ கடைசி ஹதீஸை ‘கிதாபுல் பஃத் வந்நுஷூர்’ எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

யாரேனும் இவ்வுலகில் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணைவைக்காத (ஷிஃர்க் செய்யாத) நிலையில், மலைகளளவு பாவங்களைச் செய்தவராக அல்லாஹ்வைச் சந்தித்தால், அல்லாஹ் அவரை மன்னித்துவிடுவான்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அவர் அறிவித்தார். பைஹகீ அவர்கள் இதை கிதாப் அல்-பஃத் வன்-நுஷூர் என்ற நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

பாவத்திலிருந்து (மீண்டு) மனம் திருந்தியவர், பாவமே செய்யாதவரைப் போன்றவராவார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

இப்னு மாஜா மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் இதை 'ஷுஅபுல் ஈமான்' என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும், "இதனை அந்-நஹ்ரானி என்பவர் தனித்து அறிவிக்கிறார்; அவர் யாரென அறியப்படாதவர் (மஜ்ஹூல்)" என்று பைஹகீ குறிப்பிட்டுள்ளார்.

'ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னா' எனும் நூலில், இது அவரிடமிருந்து (இப்னு மஸ்ஊத் அவர்களிடமிருந்து) 'மவ்க்கூஃப்' ஆக (நபித்தோழரின் கூற்றாக) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் அவர், "மனவருத்தமே தவ்பா (மனம் திருந்துதல்) ஆகும்; மேலும் மனம் திருந்துபவர் பாவம் செய்யாதவரைப் போன்றவராவார்" என்று கூறியுள்ளார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ் படைப்புகளைப் படைத்து முடித்தபோது, (தன்) அர்ஷுக்கு மேலே, தன்னிடம் இருக்கும் ஒரு ஏட்டை எழுதினான். (அதில்) ‘நிச்சயமாக என் கருணை என் கோபத்தை முந்திவிட்டது’ (என்று இருந்தது).” மற்றொரு அறிவிப்பில், ‘(என் கருணை என் கோபத்தை) மிகைத்துவிட்டது’ என்று உள்ளது.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வுக்கு நூறு கருணைகள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்றை அவன் ஜின்கள், மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் ஊர்வனவற்றிற்கிடையே இறக்கி வைத்தான். அதனால் அவை ஒன்றின் மீது ஒன்று பரிவு கொள்கின்றன; ஒன்றின் மீது ஒன்று கருணை காட்டுகின்றன; மேலும் காட்டு விலங்கு தன் குட்டியிடம் பரிவுடன் நடந்து கொள்கிறது. அல்லாஹ் தொண்ணூற்று ஒன்பது கருணைகளைப் பிற்படுத்தி வைத்துள்ளான். அவற்றைக் கொண்டு அவன் மறுமை நாளில் தன் அடியார்களுக்குக் கருணை காட்டுவான்.”

முஸ்லிமில் சல்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஒரு அறிவிப்பில் இதேப் போன்று உள்ளது. அதன் இறுதியில் அவர் கூறினார்கள்: “மறுமை நாள் வரும்போது, அவன் இந்த (உலகில் இறக்கிய ஒரு) கருணையையும் சேர்த்து (மொத்த நூறு கருணைகளையும்) முழுமையாக்குவான்.”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்விடம் உள்ள தண்டனை எத்தகையது என்பதை ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) அறிந்திருப்பாரானால், ஒருவருமே அவனது சுவனத்தின் மீது ஆசை கொள்ள மாட்டார். (ஏனெனில் தண்டனை குறித்த அச்சம் அவரைச் சூழ்ந்து கொள்ளும்). அதேபோல், அல்லாஹ்விடம் உள்ள கருணை எத்தகையது என்பதை ஒரு காஃபிர் (இறைமறுப்பாளர்) அறிந்திருப்பாரானால், ஒருவருமே அவனது சுவனத்தைப் பற்றி நம்பிக்கை இழக்க மாட்டார்."

(ஆதாரம்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “சொர்க்கம் உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் அவருடைய செருப்பின் வாரை விட மிக அருகில் இருக்கிறது (அதை அடைவதற்கான நற்செயல்கள் மிக எளிமையானவை), நரகமும் அவ்வாறே (அதை அடைவதற்கான தீய செயல்களும் மிக எளிமையானவை)” என்று கூறினார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தனக்காக (மறுமைக்காக) எந்த நன்மையையும் ஒருபோதும் செய்திராத ஒரு மனிதர் தன் குடும்பத்தாரிடம் கூறினார். (மற்றொரு அறிவிப்பில்: 'ஒரு மனிதர் தனக்குத் தானே வரம்பு மீறிச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தார்' என்று உள்ளது). அவருக்கு மரணம் நெருங்கியபோது அவர் தன் மக்களிடம், 'நான் இறந்துவிட்டால் என்னை எரித்து, பிறகு (என் சாம்பலில்) பாதியைத் தரையிலும் பாதியைக் கடலிலும் தூவிவிடுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் என்னைப் பிடித்துக் கொண்டால் (மீண்டும் உயிர்ப்பித்து என் மீது ஆற்றல் பெற்றால்), உலகத்தாரில் எவரையும் வேதனை செய்யாத அளவுக்கு என்னை வேதனை செய்வான்' என்று கூறினார்.
அவர் இறந்ததும், அவர் ஏவியவாறே அவர்கள் செய்தனர். அல்லாஹ் கடலுக்குக் கட்டளையிட்டான்; அது தன்னிடம் உள்ளவற்றை ஒன்று சேர்த்தது. தரைக்குக் கட்டளையிட்டான்; அது தன்னிடம் உள்ளவற்றை ஒன்று சேர்த்தது. பிறகு அல்லாஹ் அவரிடம், 'நீ ஏன் இதைச் செய்தாய்?' என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், 'என் இறைவா! உன் மீதிருந்த அச்சத்தினால் தான் (நான் இவ்வாறு செய்தேன்). நீயே நன்கறிந்தவன்' என்று கூறினார். எனவே, அல்லாஹ் அவரை மன்னித்தான்."

உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களிடம் போர்க்கைதிகள் சிலர் கொண்டுவரப்பட்டனர். அவர்களில் மார்பகத்தில் பால் சுரந்து (வழிந்து) கொண்டிருந்த ஒரு பெண் இருந்தாள். அவள் ஓடிவந்து, கைதிகளிடையே ஒரு சிறுவனைக் கண்டதும், அவனை எடுத்து, தன் வயிற்றோடு அணைத்து அவனுக்குப் பாலூட்டினாள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம், "இந்தப் பெண் தன் குழந்தையை நெருப்பில் எறிவாள் என நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "இல்லை, அவ்வாறு செய்யாமலிருக்க அவளுக்குச் சக்தி இருக்கும் வரை அவள் அவ்வாறு செய்யமாட்டாள்" என்று பதிலளித்தோம். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இந்தப் பெண் தன் குழந்தையிடம் காட்டும் கருணையை விட அல்லாஹ் தன் அடியார்களின் மீது அதிக கருணையுடையவனாக இருக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் எவரையும் அவருடைய செயல் காப்பாற்றாது.”
அவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களையுமா?’ என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ் தனது கருணையால் என்னை சூழ்ந்து கொண்டாலன்றி, என்னையும்கூடத்தான் (காப்பாற்றாது). ஆகவே, நீங்கள் நேர்மையை மேற்கொள்ளுங்கள்; (நற்செயல்களில்) நிதானமாக நெருங்கிச் செல்லுங்கள்; காலையிலும், மாலையிலும், இரவின் ஒரு பகுதியிலும் (தொடர்ந்து நற்செயல்களில்) ஈடுபடுங்கள். நிதானத்தைக் கடைப்பிடியுங்கள்! நிதானத்தைக் கடைப்பிடியுங்கள்! (அதன் மூலம்) நீங்கள் (இலக்கை) அடைவீர்கள்.”

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“உங்களில் எவரையும் அவருடைய செயல் சுவர்க்கத்தில் நுழைவிக்காது; மேலும் நரகத்திலிருந்தும் அவரைக் காக்காது; என்னையும்கூடத்தான் (எனது செயல்களும்) - அல்லாஹ்வின் அருளைத் தவிர.”

(நூல்: முஸ்லிம்)

அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஓர் அடியான் இஸ்லாத்தை ஏற்று, அவனது இஸ்லாம் அழகியதாக (மற்றும் தூய்மையானதாக) அமைந்துவிட்டால், அவன் (இதற்கு) முன்பு செய்திருந்த ஒவ்வொரு பாவத்தையும் அல்லாஹ் அழித்துவிடுகிறான். அதற்குப் பிறகு (நன்மை தீமைகளுக்குரிய) கணக்குத் தீர்த்தல் (மற்றும் கூலி வழங்குதல்) நடைபெறும். ஒரு நற்செயலுக்குப் பத்து முதல் எழுநூறு மடங்குகள் வரையிலும், இன்னும் பல மடங்குகளாகவும் (நற்கூலி) வழங்கப்படும். ஒரு தீய செயலுக்கு அது போன்றதே (தண்டனை) வழங்கப்படும்; அல்லாஹ் அதை மன்னித்தாலன்றி.”

இதை புகாரி அறிவித்துள்ளார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்மைகளையும் தீமைகளையும் பதிவு செய்தான். எவர் ஒரு நன்மையைச் செய்ய நாடி, அதைச் செய்யவில்லையோ, அல்லாஹ் அதைத் தம்மிடம் ஒரு முழுமையான நன்மையாகப் பதிவு செய்கிறான். அவர் அதைச் செய்ய நாடி (முழுமையாகச்) செய்துவிட்டால், அல்லாஹ் அதைத் தம்மிடம் பத்து நன்மைகள் முதல் எழுநூறு மடங்குகள் வரையிலும், இன்னும் அநேக மடங்குகளாகவும் பதிவு செய்கிறான். எவர் ஒரு தீமையைச் செய்ய நாடி, அதைச் செய்யவில்லையோ, அல்லாஹ் அதைத் தம்மிடம் ஒரு முழுமையான நன்மையாகப் பதிவு செய்கிறான். ஆனால் அவர் அதைச் செய்ய நாடி (முழுமையாகச்) செய்துவிட்டால், அல்லாஹ் அதை அவருக்கு ஒரே ஒரு தீமையாகப் பதிவு செய்கிறான்.”

உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒரு தீய செயலைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் நற்செயல்களைச் செய்பவரின் உதாரணம், தன்னை மூச்சுத்திணறச் செய்த (மார்பை இறுக்கிய) ஒரு இறுக்கமான இரும்புக் கவசத்தை அணிந்திருந்த ஒரு மனிதரைப் போன்றது. பிறகு அவர் ஒரு நற்செயலைச் செய்ததும், ஒரு வளையம் தளர்ந்தது. பிறகு அவர் மற்றொரு நற்செயலைச் செய்ததும், இன்னொரு வளையம் தளர்ந்தது. அது (கவசம்) தரையில் கழன்று விழும் வரை (இது தொடர்ந்தது).'

அபூத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் (பிரசங்க மேடையில்) சொற்பொழிவாற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, **“வ லிமன் ஃகாப மகாம ரப்பிஹி ஜன்னதான்”** (தன் இறைவனின் சமூகத்தில் (விசாரணைக்காக) நிற்கவேண்டுமே என்று அஞ்சுகிறவருக்கு இரண்டு சுவனச்சோலைகள் உண்டு) என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் விபச்சாரம் செய்தாலும், திருடினாலும் கூடவா?” என்று கேட்டேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டாவது முறையாக, **“வ லிமன் ஃகாப மகாம ரப்பிஹி ஜன்னதான்”** என்று கூறினார்கள்.

நான் இரண்டாவது முறையாக, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் விபச்சாரம் செய்தாலும், திருடினாலும் கூடவா?” என்று கேட்டேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் மூன்றாவது முறையாக, **“வ லிமன் ஃகாப மகாம ரப்பிஹி ஜன்னதான்”** என்று கூறினார்கள்.

நான் மூன்றாவது முறையாக, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் விபச்சாரம் செய்தாலும், திருடினாலும் கூடவா?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், “அபூத் தர்தாவின் மூக்கு மண்ணில் புதைந்தாலும் (அதாவது, அபூத் தர்தா இதை விரும்பாத போதிலும் அல்லது இதற்கு ஆட்சேபித்தாலும்) சரியே” என்று கூறினார்கள்.

இதை அஹ்மத் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஆமிர் அர்-ராம் (ரழி) கூறினார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் வந்தார். அவர் மீது ஒரு போர்வை இருந்தது; அவரது கையில் ஏதோ ஒன்று (போர்வையால்) சுற்றப்பட்டிருந்தது. அவர் கூறினார்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் மரங்கள் அடர்ந்த ஒரு புதர் வழியாகச் சென்றேன். அதில் பறவைக் குஞ்சுகளின் சப்தத்தைக் கேட்டேன். எனவே நான் அவற்றை எடுத்து என் போர்வைக்குள் வைத்துக்கொண்டேன். அவற்றின் தாய் வந்து என் தலைக்கு மேல் வட்டமிட்டது. நான் அவற்றுக்காக (அத்தாய்ப்பறவை பார்ப்பதற்காக) அவற்றை விலக்கினேன். அது குஞ்சுகளின் மீது வந்து அமர்ந்தது. உடனே நான் அவற்றையும் சேர்த்து என் போர்வையில் சுற்றிக்கொண்டேன். அவை இதோ என்னிடம் உள்ளன.”

நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவற்றை கீழே வையுங்கள்” என்று கூறினார்கள். நான் அவற்றை கீழே வைத்தேன். அவற்றின் தாய் அவற்றை விட்டுப் பிரிய மறுத்துவிட்டது.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பறவைக் குஞ்சுகளின் தாய் தன் குஞ்சுகளிடம் காட்டும் பரிவைக் கண்டு நீங்கள் வியப்படைகிறீர்களா? என்னை சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! இத்தாய்ப்பறவை தன் குஞ்சுகள் மீது காட்டும் கருணையை விட, அல்லாஹ் தன் அடியார்களின் மீது மிகுந்த கருணை உடையவன். இவற்றைத் திரும்ப எடுத்துச் சென்று, எங்கிருந்து எடுத்தீரோ அங்கேயே வைத்துவிடுவீராக! அவற்றின் தாயும் அவற்றுடன் இருக்கட்டும்.” எனவே அவர் அவற்றை திரும்ப எடுத்துச் சென்றார்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அவர்களுடைய போர்ப்பயணங்கள் சிலவற்றில் இருந்தபோது, அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தாரைக் கடந்து சென்றார்கள். "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "நாங்கள் முஸ்லிம்கள்" என்று கூறினார்கள். (அங்கே) ஒரு பெண் தனது பானைக்காக நெருப்பை மூட்டிக்கொண்டிருந்தாள்; அவளுடன் அவளுடைய மகனும் இருந்தான். நெருப்பின் அனல் அதிகரித்தபோது, அவள் அவனை (நெருப்பிலிருந்து) விலக்கிக்கொண்டிருந்தாள். பிறகு அவள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரா?" என்று கேட்டாள். அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள். அவள், "என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அல்லாஹ் கருணையாளர்களிலெல்லாம் மிக்க கருணையாளன் அல்லவா?" என்று கேட்டாள். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். அவள், "ஒரு தாய் தன் குழந்தையின் மீது காட்டும் கருணையை விட அல்லாஹ் தன் அடியார்கள் மீது அதிக கருணை காட்டுபவன் அல்லவா?" என்று கேட்டாள். அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். அவள், "நிச்சயமாக ஒரு தாய் தன் குழந்தையை நெருப்பில் எறிய மாட்டாள்" என்று கூறினாள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தரையை நோக்கித்) தலைகுனிந்து அழுதார்கள். பிறகு தங்கள் தலையை அவளை நோக்கி உயர்த்தி, "நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் அடியார்களில், அவனுக்கு மாறுசெய்து, 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறுவதற்கு மறுக்கின்ற, வரம்பு மீறிய முரடனைத் தவிர வேறு யாரையும் தண்டிக்க மாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

தவ்பான் (ரழி) அவர்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “நிச்சயமாக ஓர் அடியான் அல்லாஹ்வைத் திருப்திப்படுத்த நாடி, அதை விடாது செய்து கொண்டிருக்கிறான் (அதில் நிலைத்திருக்கிறான்). அப்போது, மகத்துவமும் கண்ணியமும் மிக்க அல்லாஹ், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களிடம், ‘என் அடியான் இன்னார் என்னை திருப்திப்படுத்த நாடுகிறான். அறிந்து கொள்ளுங்கள்! (கவனியுங்கள்!) நிச்சயமாக என் கருணை அவன் மீது உள்ளது’ என்று கூறுகிறான். ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் கருணை இன்னார் மீது உள்ளது’ என்று கூறுகிறார்கள். மேலும், அர்ஷைச் சுமப்பவர்களும், அதனைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் அதனைக் கூறுகிறார்கள்; ஏழு வானங்களில் உள்ளவர்கள் அதனைக் கூறும் வரை இது தொடர்கிறது. அதன் பிறகு, அது அவனுக்காக பூமிக்கு இறங்கி வருகிறது.” இதனை அஹ்மத் அறிவிக்கின்றார்கள்.

உஸாமா இப்னு ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அவர்களில் சிலர் தமக்குத்தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டனர்; அவர்களில் சிலர் ஒரு நடுத்தரமான வழியைப் பின்பற்றுகின்றனர்; மேலும் அவர்களில் சிலர் நற்செயல்களில் முந்திக் கொண்டிருக்கின்றனர்,” (திருக்குர்ஆன் 35:32) என்ற வசனம் குறித்து, (அதன் விளக்கமாக) “அவர்கள் அனைவரும் சொர்க்கத்திற்குச் செல்வார்கள்” என்று கூறினார்கள். இதை பைஹகீ அவர்கள் கிதாபுல் பஃத் வந்நுஷூர் என்ற நூலில் பதிவு செய்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மாலை நேரத்தை அடைந்தால் கூறுவார்கள்:

"நாம் மாலை நேரத்தை அடைந்துவிட்டோம். (இவ்வேளையில்) ஆட்சியதிகாரம் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. ஆட்சியதிகாரம் அவனுக்கே உரியது. எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே உரியது. அவன் யாவற்றின் மீதும் பேராற்றலுடையவன். யா அல்லாஹ்! இந்த இரவின் நன்மையையும், இதில் உள்ளதின் நன்மையையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். மேலும் இதன் தீங்கிலிருந்தும், இதில் உள்ளதின் தீங்கிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். யா அல்லாஹ்! சோம்பல், தள்ளாமை, முதுமையின் தீய விளைவுகள், இவ்வுலகின் சோதனைகள், மேலும் கப்ருடைய வேதனை ஆகியவற்றிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்."

அவர்கள் காலை நேரத்தை அடைந்தால் (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:

"நாம் காலை நேரத்தை அடைந்துவிட்டோம். (இவ்வேளையில்) ஆட்சியதிகாரம் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது."

மற்றொரு அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு வந்துள்ளது):

"என் இறைவா! நரகத்தின் வேதனையிலிருந்தும், கப்ருடைய வேதனையிலிருந்தும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்."

(இதை) முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் படுக்கைக்குச் சென்றால், தங்கள் கையைத் தங்கள் கன்னத்தின் கீழ் வைத்துவிட்டு, **"அல்லாஹும்ம பிஸ்மிக்க அமூது வஅஹ்யா"** (யா அல்லாஹ்! உன் பெயரால் நான் இறக்கிறேன் [தூங்குகிறேன்]; மேலும் உயிர்பெறுகிறேன் [விழித்தெழுகிறேன்]) என்று கூறுவார்கள்.

மேலும் அவர்கள் விழித்தெழும்போது, **"அல்ஹம்து லில்லாஹில்லதீ அஹ்யானா பஃத மா அமாதனா வஇலைஹின் னுஷூர்"** (எங்களை மரணிக்கச் செய்தபின் எங்களுக்கு உயிர் கொடுத்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். மேலும் அவனிடமே நாம் எழுப்பப்படுவோம்) என்று கூறுவார்கள்.

இதை புகாரி (இமாம்) அவர்களும் முஸ்லிம் (இமாம்) அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள். (முதல் துஆ ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், இரண்டாம் துஆ அல்பராஃ இப்னு ஆஸிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களில் ஒருவர் தமது படுக்கைக்குச் சென்றால், தமது கீழாடையின் உட்புறத்தால் தமது படுக்கையைத் தட்டிவிடட்டும். ஏனெனில், (அவர் இல்லாத நேரத்தில்) அதில் என்ன வந்துள்ளது என்பதை அவர் அறியமாட்டார். பிறகு அவர் கூறட்டும்:

**'பிஸ்மிக்க ரப்பீ வழஃது ஜன்பீ, வ பிக்க அர்ஃபஉஹு, இன் அம்ஸக்த நஃப்ஸீ ஃபர்ஹம்ஹா, வ இன் அர்ஸல்தஹா ஃபஹ்ஃபழ்ஹா பிமா தஹ்ஃபழு பிஹி இபாதக்கஸ் ஸாலிஹீன்'**

(பொருள்: என் இறைவா! உன் பெயரால் நான் எனது விலாவை (படுக்கையில்) வைத்தேன். உன்னைக் கொண்டே நான் அதை உயர்த்துகிறேன். நீ என் உயிரைக் கைப்பற்றிக்கொண்டால், அதற்கு நீ கருணை காட்டுவாயாக. நீ அதை (உயிருடன்) விட்டுவிட்டால், உன்னுடைய நல்லடியார்களை எதைக் கொண்டு நீ பாதுகாக்கிறாயோ, அதைக் கொண்டு நீ அதையும் பாதுகாப்பாயாக.)"

மற்றோர் அறிவிப்பில்: "பின்னர் அவர் தனது வலது பக்கத்தில் படுத்துக்கொண்டு, 'பிஸ்மிக்க...' என்று கூறட்டும்" என்றுள்ளது.

வேறோர் அறிவிப்பில்: "அவர் தனது ஆடையின் ஓரத்தால் மூன்று முறை அதைத் தட்டி விட வேண்டும் என்றும், '(நீ என் உயிரைக் கைப்பற்றிக்கொண்டால்) அதற்கு மன்னிப்பு வழங்குவாயாக' என்றும் உள்ளது."

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது படுக்கைக்குச் சென்றால், தமது வலது பக்கத்தின் மீது படுப்பார்கள். பிறகு கூறுவார்கள்:

**“அல்லாஹும்ம அஸ்லம்ல்து நஃப்ஸீ இலைக், வ வஜ்ஜஹ்து வஜ்ஹீ இலைக், வ ஃபவ்வள்து அம்ரீ இலைக், வ அல்ஜஃது ளஹ்ரீ இலைக், ரஃபதன் வ ரஹ்பதன் இலைக். லா மல்ஜஅ வலா மன்ஜா மின்க இல்லா இலைக். ஆமன்து பி கிதாபிக்கல்லதீ அன்ஸல்த, வ நபிய்யிக்கல்லதீ அர்ஸல்த.”**

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! என் உயிரை உன்னிடம் ஒப்படைத்தேன்; என் முகத்தை உன் பக்கம் திருப்பிக் கொண்டேன்; என் காரியத்தை உன்னிடம் ஒப்படைத்தேன்; என் முதுகை உன் பக்கம் சாய்த்தேன் (அதாவது, உன்னிடம் ஆதரவு தேடி, உன்னிடம் என் காரியங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்தேன்). (இவையனைத்தும்) உன் மீதிருந்த ஆசையினாலும் அச்சத்தினாலுமேயாகும். உன்னிடமிருந்து தப்பிக்கவும் ஒதுங்கவும் உன்னிடமேயன்றி வேறு புகலிடம் இல்லை. நீ இறக்கியருளிய உனது வேதத்தையும், நீ அனுப்பிய உனது நபியையும் நான் நம்புகிறேன்).

மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் இவற்றைச் சொல்லிவிட்டு அந்த இரவிலேயே இறந்து விடுகிறாரோ அவர் ஃபித்ராவில் (இயற்கை மார்க்கத்தில்) மரணிக்கிறார்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில் உள்ளது: (அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்): அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரிடம் கூறினார்கள்: “நீர் உமது படுக்கைக்குச் சென்றால் தொழுகைக்கு உளூச் செய்வதைப் போன்று உளூச் செய்து கொள்வீராக. பிறகு உமது வலது பக்கத்தின் மீது படுத்துக் கொண்டு, ‘அல்லாஹும்ம அஸ்லம்ல்து நஃப்ஸீ இலைக்...’ என்று தொடங்கி ‘...அர்ஸல்த’ என்பது வரை (மேற்கூறிய துஆவைக்) கூறுவீராக.” மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவ்விரவில் நீர் இறந்துவிட்டால் ஃபித்ராவில் (இயற்கை மார்க்கத்தில்) மரணிப்பீர். நீர் (உயிருடன்) காலைப் பொழுதை அடைந்தால் நன்மையை அடைந்து கொள்வீர்.”

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் தெரிவித்ததாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் படுக்கைக்குச் சென்று (ஓய்வெடுக்க அல்லது உறங்க) அமர்ந்தபோது பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

“எங்களுக்கு உணவளித்த, எங்களுக்குக் குடிக்கக் கொடுத்த, எங்களுக்குப் போதுமானதை அளித்த மற்றும் எங்களுக்கு அடைக்கலம் தந்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். தங்களுக்குப் போதுமானதை அளிப்பவரோ, அல்லது அடைக்கலம் கொடுப்பவரோ இல்லாதவர்கள் எத்தனையோ பேர் இருக்கிறார்கள்”.

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள், திருகைக்கல் (மாவு அரைக்கும் கல்) தனது கையில் ஏற்படுத்தியிருந்த சிரமத்தைப் பற்றி முறையிடுவதற்காக நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சில அடிமைகள் வந்திருப்பதாக அவர்களுக்குச் செய்தி எட்டியிருந்தது. ஆனால், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை அங்கே சந்திக்கவில்லை. எனவே, அந்த விஷயத்தை ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்தபோது, ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அந்த விஷயத்தை அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நாங்கள் படுக்கைக்குச் சென்றுவிட்டிருந்தபோது அவர்கள் (நபி (ஸல்)) எங்களிடம் வந்தார்கள். நாங்கள் எழுந்திருக்க முயன்றபோது, அவர்கள் 'உங்கள் இடங்களிலேயே இருங்கள்' என்று கூறினார்கள். பிறகு, அவர்கள் வந்து எனக்கும் அவருக்கும் (ஃபாத்திமாவுக்கும்) இடையில் அமர்ந்தார்கள். அவர்களுடைய பாதத்தின் குளிர்ச்சியை எனது வயிற்றில் நான் உணர்ந்தேன்.

பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் கேட்டதை விடச் சிறந்த ஒன்றை நான் உங்களுக்கு வழிகாட்டட்டுமா? நீங்கள் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது, முப்பத்து மூன்று முறை ‘ஸுப்ஹானல்லாஹ்’ என்றும், முப்பத்து மூன்று முறை ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ என்றும், முப்பத்து மூன்று முறை ‘அல்லாஹு அக்பர்’ என்றும் கூறுங்கள். அது உங்களுக்கு ஒரு பணியாளரை விடச் சிறந்ததாக இருக்கும்.'

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (வீட்டு வேலைகளுக்கு உதவும்) ஒரு பணிப்பெண்ணைக் கேட்டு வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), “ஒரு பணிப்பெண்ணை விடச் சிறந்த ஒன்றுக்கு நான் உமக்கு வழிகாட்டட்டுமா? நீர் ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும், நீர் உறங்கச் செல்லும்போதும் ‘சுப்ஹானல்லாஹ்’ என்று முப்பத்து மூன்று தடவைகளும், ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ என்று முப்பத்து மூன்று தடவைகளும், ‘அல்லாஹு அக்பர்’ என்று முப்பத்து நான்கு தடவைகளும் கூறுவீராக!” என்று கூறினார்கள். இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலைப் பொழுதை அடைந்தால் (அதாவது, காலையில் எழுந்ததும் அல்லது காலை வேளையில்), **“அல்லாஹும்ம பிக அஸ்பஹ்னா, வபிக அம்ஸைனா, வபிக நஹ்யா, வபிக நமூது, வ இலைக்கல் மஸீர்”** என்று கூறுவார்கள். (பொருள்: அல்லாஹ்வே! உன்னாலேயே நாங்கள் காலைப் பொழுதை அடைகிறோம்; உன்னாலேயே நாங்கள் மாலைப் பொழுதை அடைகிறோம்; உன்னாலேயே நாங்கள் வாழ்கிறோம்; உன்னாலேயே நாங்கள் இறக்கிறோம்; மேலும் உன்னிடமே எங்கள் மீளுதல் இருக்கிறது.) மேலும் அவர்கள் மாலைப் பொழுதை அடைந்தால் (அதாவது, மாலையில்), **“அல்லாஹும்ம பிக அம்ஸைனா, வபிக அஸ்பஹ்னா, வபிக நஹ்யா, வபிக நமூது, வ இலைக்கன் நுஷூர்”** என்று கூறுவார்கள். (பொருள்: அல்லாஹ்வே! உன்னாலேயே நாங்கள் மாலைப் பொழுதை அடைகிறோம்; உன்னாலேயே நாங்கள் காலைப் பொழுதை அடைகிறோம்; உன்னாலேயே நாங்கள் வாழ்கிறோம்; உன்னாலேயே நாங்கள் இறக்கிறோம்; மேலும் உன்னிடமே நாங்கள் உயிர்த்தெழுப்பப்படுவோம்.) (நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா)

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் காலையிலும் மாலையிலும் ஓதுவதற்காக ஏதேனும் ஒன்றை எனக்குக் கற்றுத்தாருங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நீர் கூறுவீராக:

**'அல்லாஹும்ம ஆலிமல் கைபி வஷ்ஷஹாததி, ஃபாத்திரஸ் ஸமாவாத்தி வல்அர்ழி, ரப்ப குல்லி ஷையின் வமலீக்கஹு, அஷ்ஹது அ(ன்)ல்லா இலாஹ இல்லா அன்த்த, அவூது பிக்க மின் ஷர்ரி நஃப்ஸீ, வமின் ஷர்ரிஷ் ஷைத்தானி வஷிர்க்கிஹி'**

(இதன் பொருள்: யா அல்லாஹ்! மறைவானவற்றையும் வெளிப்படையானவற்றையும் அறிபவனே! வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனே! ஒவ்வொரு பொருளின் இறைவனும் அதிபதியுமானவனே! உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். என் ஆன்மாவின் தீங்கிலிருந்தும், ஷைத்தானின் தீங்கிலிருந்தும், அவனது இணைவைப்பிலிருந்தும் (அல்லது இணைவைப்புக்கு அழைக்கும் அவனது சூழ்ச்சியிலிருந்தும்) உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்).

இதை நீர் காலையிலும், மாலையிலும், நீர் படுக்கைக்குச் செல்லும்போதும் கூறுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அபான் இப்னு உஸ்மான் (ரஹ்) அவர்கள், தனது தந்தை (உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி)) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறக் கேட்டதாக அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்த அடியானும் ஒவ்வொரு காலையிலும் மாலையிலும் மூன்று முறை,

**'பிஸ்மில்லாஹில் லதீ லா யழுர்ரு மஅஸ்மிஹி ஷய்உன் ஃபில் அர்ளி வலா ஃபிஸ்ஸமாயி வஹுவஸ் ஸமீஉல் அளீம்'**

(பொருள்: அல்லாஹ்வின் பெயரால் (தொடங்குகிறேன்); அவனது பெயருடன் பூமியிலோ அல்லது வானத்திலோ உள்ள எதுவும் தீங்கு விளைவிக்காது. அவன் (யாவற்றையும்) செவியேற்பவன்; நன்கறிந்தவன்)

என்று கூறினால், அவருக்கு எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாது."

(ஒருமுறை) அபான் (ரஹ்) அவர்களுக்குப் பக்கவாதம் ஏற்பட்டிருந்தது. (இதைக் கண்ட) ஒருவர் அவர்களை உற்றுப் பார்க்கத் தொடங்கியபோது, அபான் (ரஹ்) அவர்கள் அவரிடம், "ஏன் என்னையே பார்க்கிறீர்கள்? நான் உமக்கு அறிவித்த ஹதீஸ் உண்மையானதே. ஆயினும், என் மீது அல்லாஹ்வின் விதி நிறைவேறுவதற்காக நான் அந்த வார்த்தைகளை அன்று கூறவில்லை" என்றார்கள்.

இதனை திர்மிதி, இப்னு மாஜா மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். அபூதாவூத் அவர்களின் அறிவிப்பில், "(மாலையில் இந்த துஆவை ஓதுபவருக்கு) காலை வரை திடீர் துன்பம் ஏற்படாது; மேலும், காலையில் ஒருவர் அதை ஓதினால், மாலை வரை அவருக்கு திடீர் துன்பம் ஏற்படாது" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் மாலையானதும் (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:
"நாங்கள் மாலையை அடைந்தோம்; ஆட்சியும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியதாயிற்று (மாலையிலும் அவனுக்கே சொந்தம்); எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே; அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணையேதுமில்லை; அவனுக்கே ஆட்சி உரியது; அவனுக்கே புகழ் உரியது; அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன். என் இறைவா! இந்த இரவில் உள்ள நன்மையையும், இதற்குப் பிறகு வரும் நன்மையையும் உன்னிடம் நான் கேட்கிறேன். இந்த இரவில் உள்ள தீமையிலிருந்தும், இதற்குப் பிறகு வரும் தீமையிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். என் இறைவா! சோம்பலிலிருந்தும், முதுமையின் (காரணமாக ஏற்படும்) தீமையிலிருந்தும் அல்லது இறைமறுப்பிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்."

மற்றொரு அறிவிப்பில், "(முதுமையின் காரணமாக ஏற்படும்) தீமையிலிருந்தும், பெருமையிலிருந்தும் (பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்)" என்று உள்ளது.
(மேலும்) "என் இறைவா! நரகத்தின் வேதனையிலிருந்தும், கப்ரின் வேதனையிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்."

காலையானதும் (இதே துஆவை, 'அம்ஸைனா' என்பதற்குப் பதிலாக 'அஸபஹ்னா' என்று மாற்றி) கூறுவார்கள்: "நாங்கள் காலையை அடைந்தோம்; ஆட்சியும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியதாயிற்று (காலையிலும் அவனுக்கே சொந்தம்)..."

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். திர்மிதீயின் அறிவிப்பில் "இறைமறுப்பின் தீமையிலிருந்து" என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை.

நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள்களில் ஒருவர் (ரழி) கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கற்பித்துக் கொடுக்கும்போது, (காலையில்) நீ விடியும்போது இவ்வாறு கூறுவாயாக! என்றார்கள்:

**"சுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி, வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ், மா ஷா அல்லாஹு கான, வமா லம் யஷஃ லம் யகுன். அஃலமு அன்னல்லாஹ அலா குல்லி ஷையின் கதீர், வஅன்னல்லாஹ கத் அஹாத பிகுல்லி ஷையின் இல்மா."**

(பொருள்: அல்லாஹ் தூயவன்; அவனது புகழைக் கொண்டு (நான் துதிக்கிறேன்). அல்லாஹ்வைக் கொண்டன்றி எந்த ஆற்றலும் இல்லை. அல்லாஹ் நாடியது நடக்கும்; அவன் நாடாதது நடக்காது. நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுடையவன் என்பதையும், அவன் தனது ஞானத்தால் அனைத்தையும் சூழ்ந்திருக்கிறான் என்பதையும் நான் அறிகிறேன்.)

"ஏனெனில், யார் இதைக் காலையில் கூறுகிறாரோ அவர் மாலை வரை பாதுகாக்கப்படுவார்; யார் இதை மாலையில் கூறுகிறாரோ அவர் காலை வரை பாதுகாக்கப்படுவார்."

(நூல்: அபூதாவூத்)

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'யார் காலையில், (அல்-குர்ஆன் 30:17-19 வசனங்களான) **'ஃபஸுப்ஹானல்லாஹி ஹீன தும்ஸூன வஹீன துஸ்பிஹூன்...'** என்பதிலிருந்து **'...வ கதாலிக்க துக்ரஜூன்'** என்பது வரை ஓதுகின்றாரோ, அவர் அன்றைய நாளில் (நன்மைகளில்) தவறவிட்டதை அடைந்து கொள்வார். மேலும், எவர் அவற்றை மாலையில் ஓதுகின்றாரோ, அவர் அந்த இரவில் (நன்மைகளில்) தவறவிட்டதை அடைந்து கொள்வார்.'
இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

அபூ அய்யாஷ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், ஒருவர் காலையில், “அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு இணை துணை இல்லை, அவனுக்கே ஆட்சியுரிமை உரியது, அவனுக்கே புகழ் அனைத்தும் உரியது, அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றலுடையவன்” (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்) என்று கூறினால், அவருக்கு இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினரிலிருந்து ஒரு அடிமையை விடுதலை செய்ததற்குச் சமமான நன்மை கிடைக்கும் (ஏனெனில் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினர் உயர்குலத்தவர்களாகக் கருதப்பட்டனர், அவர்களை விடுதலை செய்வது அதிக நன்மையுடையதாகக் கருதப்பட்டது), அவருக்காகப் பத்து நன்மைகள் பதிவு செய்யப்படும், அவரிடமிருந்து பத்து தீய செயல்கள் நீக்கப்படும், அவர் பத்து அந்தஸ்துகள் உயர்த்தப்படுவார், மேலும் மாலை வரை ஷைத்தானிடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுவார். அவர் மாலையில் அதைக் கூறினால், காலை வரை இதே போன்ற வெகுமதி அவருக்குக் கிடைக்கும். ஹம்மாத் பின் சலமா அவர்கள் கூறினார்கள், ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கனவில் கண்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, அபூ அய்யாஷ் (ரழி) அவர்கள் உங்கள் சார்பாக இன்னின்ன விஷயங்களை அறிவிக்கிறார்களே" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூ அய்யாஷ் (ரழி) அவர்கள் உண்மையே கூறினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். இதை அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அல்-ஹாரிஸ் இப்னு முஸ்லிம் அத்தமீமீ அவர்கள், தம் தந்தை (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் இரகசியமாக, “நீர் மஃரிப் தொழுகையை முடித்ததும் யாரிடமும் பேசுவதற்கு முன்பு, **‘அல்லாஹும்ம அஜிர்னீ மினன் நார்’** (யா அல்லாஹ்! என்னை நரகத்திலிருந்து பாதுகாப்பாயாக!) என்று ஏழு முறை கூறுவீராக! ஏனெனில், நீர் அதைச் சொல்லி, அன்றிரவு இறந்துவிட்டால், அதிலிருந்து (நரக நெருப்பிலிருந்து) உமக்கு விடுதலைச் சான்றிதழ் (பாதுகாப்பு) எழுதப்படும்” என்று கூறினார்கள். (நூல்: அபூதாவூத்)

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மாலையிலும் காலையிலும் இந்த வார்த்தைகளை (பிரார்த்தனையை) விடுவதே இல்லை:

**“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்கல் ஆஃபியத்த ஃபித் துன்யா வல் ஆகிரா. அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்கல் அஃப்வ வல் ஆஃபியத்த ஃபீ தீனீ வ துன்யாய, வ அஹ்லீ வ மாலீ. அல்லாஹும்மஸ்துர் அவ்ராத்தீ வ ஆமின் ரவ்ஆத்தீ. அல்லாஹும்மஹ்ஃபழ்னீ மின் பைனி யதய்ய, வ மின் கல்பீ, வ அன் யமீனீ, வ அன் ஷிமாலீ, வ மின் ஃபவ்கீ. வ அவூது பி அழமத்திக அன் உக்தால மின் தஹ்தீ.”**

“யா அல்லாஹ்! இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் உன்னிடம் நான் (ஆபத்துகளிலிருந்து பாதுகாப்புடன் கூடிய) நலனைக் கேட்கிறேன். யா அல்லாஹ்! என் மார்க்கத்திலும், என் உலக விவகாரங்களிலும், என் குடும்பத்திலும், என் செல்வத்திலும் உன்னிடம் நான் மன்னிப்பையும் (ஆபத்துகளிலிருந்து பாதுகாப்புடன் கூடிய) நலனையும் கேட்கிறேன். யா அல்லாஹ்! என் குறைகளை மறைத்துவிடுவாயாக; மேலும் நான் அஞ்சும் காரியங்களிலிருந்து என்னைப் பாதுகாப்பாயாக. யா அல்லாஹ்! எனக்கு முன்னாலும், எனக்குப் பின்னாலும், என் வலதுபுறத்திலும், என் இடதுபுறத்திலும், எனக்கு மேலிருந்தும் என்னைக் காப்பாயாக. மேலும், எனக்குக் கீழிருந்து (திடீரெனத் தாக்கப்பட்டு அல்லது பூமிக்குள் விழுங்கப்பட்டு) நான் அழிக்கப்படுவதிலிருந்து உனது மகத்துவத்தைக் கொண்டு உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.”

வகீஃ அவர்கள், (கீழிருந்து என்பது) பூமிக்குள் விழுங்கப்படுவதைக் குறிக்கிறது என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எவரேனும் காலையில்,

**“அல்லாஹும்ம அஸ்பஹ்னா நுஷ்ஹிதுக வநுஷ்ஹிது ஹமலத அர்ஷிக வமலாயிகத்தக வஜமீஅ கல்கிக, அன்னக அன்த்தல்லாஹு லாயிலாஹ இல்லா அன்த்த வஹ்தக லாஷரீக லக், வஅன்ன முஹம்மதன் அப்துக வரசூலுக்”**

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! நாங்கள் காலையை அடைந்துள்ளோம். நீயே அல்லாஹ், உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, நீ தனித்தவன், உனக்கு இணை இல்லை, மேலும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் உனது அடியாரும் தூதரும் ஆவார்கள் என்பதற்கு, நாங்கள் உன்னையும், உனது அர்ஷைச் சுமப்பவர்களையும், உனது வானவர்களையும், உனது படைப்புகள் அனைத்தையும் சாட்சியாக ஆக்குகிறோம்.)

என்று கூறினால், அவர் அந்த நாளில் (ஏற்படும் அல்லது) செய்யும் பாவங்களை அல்லாஹ் மன்னித்துவிடுவான்.

இதை திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். இது ஒரு 'கரீப்' ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

தௌபான் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு முஸ்லிம் அடியாரும் மாலையிலும் காலையிலும் மூன்று முறை, **'ரளீத்து பில்லாஹி ரப்பன், வபில் இஸ்லாமி தீனன், வபி முஹம்மதின் நபிய்யன்'** (பொருள்: இறைவனாக அல்லாஹ்வையும், மார்க்கமாக இஸ்லாத்தையும், நபியாக முஹம்மது (ஸல்) அவர்களையும் நான் பொருந்திக் கொண்டேன்) என்று கூறினால், மறுமை நாளில் அவரைத் திருப்திப்படுத்துவது அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகும்."

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்க நாடினால், தங்களின் கையைத் தலைக்குக் கீழே வைத்து (சாய்ந்து), பின்னர் கூறுவார்கள்:

**"அல்லாஹும்ம கினீ அதாபக்க யவ்ம தஜ்மவு இபாதக்க (அல்லது 'தப்அஸு இபாதக்க')"**

(பொருள்: இறைவா! உனது அடியார்களை நீ ஒன்றுதிரட்டும் நாளில் - அல்லது (மறுமையில்) எழுப்பும் நாளில் - உனது தண்டனையிலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக!)

இதை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் அஹ்மத், அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் வாயிலாகவும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உறங்கச் செல்லும்போது, தங்களின் வலது கரத்தைத் தங்களின் கன்னத்திற்குக் கீழே வைத்து, பின்னர்:

**"அல்லாஹும்ம கினீ அதாபக யவ்ம தப்அஸு இபாதக"**

(பொருள்: "யா அல்லாஹ்! உன்னுடைய அடியார்களை நீ எழுப்பும் நாளில் உன்னுடைய தண்டனையிலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக!")

என்று மூன்று முறை கூறுவார்கள். இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.