முஸ்னது அஹ்மத்

அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு விருந்தினருடனோ அல்லது விருந்தினர்களுடனோ (தங்கள் இல்லத்திற்கு) வந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் (அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் விருந்தினர்களும்) மாலையில் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் (அவர்களின் இல்லத்தில்) தங்கியிருந்தார்கள். அவர்கள் (தங்கள் இல்லத்திற்கு) திரும்பி வந்தபோது, என் தாயார் (உம்மு ரூமான் (ரழி)) அவர்களிடம், "இரவு தொடங்கியதிலிருந்து உங்கள் விருந்தினரை (அல்லது விருந்தினர்களை) விட்டு நீங்கள் விலகி இருந்தீர்களே" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "(அவர்களுக்கு) நீங்கள் இரவு உணவு கொடுக்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு என் தாயார், "இல்லை" என்று கூறினார்கள். மேலும், "நான் அவருக்கு (அல்லது அவர்களுக்கு) உணவை அளித்தேன், ஆனால் அவர் (அல்லது அவர்கள்) மறுத்துவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கோபமடைந்து, தாங்கள் சாப்பிட மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்தார்கள். மேலும் அந்த விருந்தினரும் (அல்லது விருந்தினர்களும்) அவர்கள் சாப்பிடும் வரை தாங்களும் சாப்பிட மாட்டோம் என்று சத்தியம் செய்தார்கள். பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "இது ஷைத்தானிடமிருந்து வந்தது" என்று கூறினார்கள். எனவே, அவர்கள் உணவைக் கொண்டுவரச் சொல்லி (அனைவரும்) சாப்பிட்டார்கள். (அவர்கள் சாப்பிட்டபோது) வாய்க்கு எந்த ஒரு கவளம் உணவை எடுத்தாலும், அதற்குக் கீழே அதைவிட அதிகமாக உணவு தோன்றியது. (இதைக் கண்ட அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள்) "பனூ ஃபிராஸின் சகோதரியே (என் மனைவியே), இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "என்ன ஆச்சரியம், நாம் சாப்பிடுவதற்கு முன்பு இருந்ததை விட இப்போது இது அதிகமாக இருக்கிறது!" என்று கூறினார்கள். எனவே, அவர்கள் சாப்பிட்டுவிட்டு, அதில் சிலவற்றை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களும் அதில் சிலதைச் சாப்பிட்டார்கள் என்றும் அவர் (அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் (ரழி)) குறிப்பிட்டார்.

அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் நூற்று முப்பது பேர் இருந்தோம். (பயணத்தின் காரணமாக) அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் யாரிடமாவது ஏதேனும் உணவு இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். ஒரு மனிதரிடம் ஒரு ஸாஃ அளவு உணவு (தானியம்) அல்லது அதற்குச் சமமான ஒன்று இருந்தது, எனவே அவர் மாவு பிசைந்தார். பின்னர், கலைந்த தலையுடைய உயரமான ஒரு முஷ்ரிக் (இணைவைப்பவர்), தான் ஓட்டி வந்த சில ஆடுகளுடன் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இவற்றில்) ஒன்றை விற்பாயா அல்லது அன்பளிப்பாகத் தருவாயா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை, நான் விற்பேன்" என்றார். எனவே (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவரிடமிருந்து ஒரு ஆட்டை வாங்கினார்கள், அது அறுக்கப்பட்டு சமைக்கப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதன் ஈரலைச் சுடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அந்த நூற்று முப்பது பேரில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களால் அந்த ஈரலில் இருந்து பங்கு பெறாதவர் எவரும் இருக்கவில்லை: அங்கிருந்தவர்களுக்கு அதைக் கொடுத்தார்கள்; அங்கில்லாதவர்களுக்காக அதை எடுத்து வைத்தார்கள். மேலும் அவர்கள் (சமைக்கப்பட்ட உணவை) இரண்டு பெரிய பாத்திரங்களில் வைத்தார்கள், அதிலிருந்து நாங்கள் அனைவரும் வயிறார உண்டோம். அந்த இரண்டு பாத்திரங்களிலும் உணவு மீதமிருந்தது, அதை நான் ஒரு ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றினேன்.

அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ பக்ர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
“அஸ்ஹாபுஸ் ஸுஃப்பா (திண்ணைத் தோழர்கள்) ஏழைகளாக இருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தோழர்களிடம்) கூறினார்கள்: ‘யாரிடம் இருவருக்கான உணவு இருக்கிறதோ, அவர் (அஸ்ஹாபுஸ் ஸுஃப்பாவிலிருந்து) மூன்றாவது நபரைத் தம்முடன் அழைத்துச் செல்லட்டும்; யாரிடம் நான்கு பேருக்கான உணவு இருக்கிறதோ, அவர் (அஸ்ஹாபுஸ் ஸுஃப்பாவிலிருந்து) ஐந்தாவது அல்லது ஆறாவது நபரைத் தம்முடன் அழைத்துச் செல்லட்டும்.’ இதன் அடிப்படையில், அபூபக்ர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் (தம் வீட்டுக்கு) மூன்று நபர்களை அழைத்துச் சென்றார்கள்; நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (தம் வீட்டுக்கு) பத்து நபர்களைத் தம்முடன் அழைத்துச் சென்றார்கள்.”

அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அபீபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஆயிஷா (ரழி) அவர்களை எனது வாகனத்தில் எனக்குப் பின்னால் ஏற்றிக்கொண்டு அத்தன்யீமிற்கு அழைத்துச் செல்லுமாறும், பிறகு (அங்கிருந்து உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்து) உம்ரா செய்ய வைக்குமாறும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் இறைவன் என் உம்மத்தினரில் எழுபதாயிரம் பேரை கேள்வி கணக்கின்றி சுவர்க்கத்தில் நுழைய எனக்கு வழங்கினான்."
உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் ஏன் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்கவில்லை?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "நான் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்டேன், மேலும் அவன் ஒவ்வொருவருடனும் எழுபதாயிரம் பேரை எனக்கு வழங்கினான்" என்று கூறினார்கள்.
உமர் (ரழி) அவர்கள், "நீங்கள் ஏன் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்கவில்லை?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "நான் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்டேன், மேலும் அவன் ஒவ்வொருவருடனும் எழுபதாயிரம் பேரை எனக்கு வழங்கினான்" என்று கூறினார்கள்.
உமர் (ரழி) அவர்கள், "நீங்கள் ஏன் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்கவில்லை?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "நான் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்டேன், மேலும் அவன் எனக்கு இது போன்று வழங்கினான் -" என்று கூறினார்கள். மேலும் அப்துல்லாஹ் பின் பக்ர் அவர்கள் தமது கைகளை விரித்து, தமது கரங்களை நீட்டி, அள்ளுவது போன்ற சைகை செய்தார்கள்.
ஹிஷாம் அவர்கள், "இது அல்லாஹ்விடமிருந்து உள்ளதாகும், இதன் எண்ணிக்கை அறியப்படாதது" என்று கூறினார்கள்.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உயர்ந்தவனும், மேன்மைமிக்கவனுமான அல்லாஹ், மறுமை நாளில் கடன் வாங்கியவரை அழைத்து, தனக்கு முன்னால் அவரை நிற்க வைப்பான். பிறகு அவன் கூறுவான்: என் அடியானே, மக்களின் பணத்தை நீ எவ்வாறு (எதற்காக) செலவழித்தாய்? அவர் கூறுவார்: என் இறைவா, நான் அதை வீண் விரயம் செய்யவில்லை என்பதை நீ அறிவாய்; மாறாக, அது ஒரு வெள்ளத்திலோ அல்லது நெருப்பிலோ அழிந்துவிட்டது, அல்லது அது திருடப்பட்டது அல்லது (வர்த்தகத்தில்) இழக்கப்பட்டது. பிறகு, உயர்ந்தவனும், மேன்மைமிக்கவனுமான அல்லாஹ் (அவருடைய நேர்மையையும், உண்மையான இயலாமையையும் ஏற்றுக்கொண்டு) ஏதேனும் ஒன்றை (அதாவது, கடனின் சுமையைப் போக்கும் ஒரு கருணையை அல்லது மன்னிப்பை) வரவழைத்து அவருடைய தராசில் வைப்பான், மேலும் அவருடைய நற்செயல்கள் கனமாகிவிடும் (அதாவது, அவர் கடனின் சுமையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, அவரது நன்மைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்).”

அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மறுமை நாளில் அல்லாஹ் கடனாளியை அழைத்து, அவன் தனக்கு முன்னால் நிறுத்தப்படும் வரை (விசாரிப்பான்). மேலும் அவனிடம் கேட்கப்படும்: 'ஆதமின் மகனே! நீ ஏன் இந்தக் கடனை வாங்கினாய்? (அதைச் செலுத்தாமல்) மக்களின் உரிமைகளை எதில் வீணடித்தாய்?' அவன் கூறுவான்: 'என் இரட்சகனே! நான் அதை வாங்கியதை நீ அறிவாய். ஆனால் நான் அதை உணவு, பானம் அல்லது உடைக்காக (அநாவசியமாக)ப் பயன்படுத்தவில்லை; மேலும் நான் அதை (வேண்டுமென்றே) வீணடிக்கவுமில்லை. ஆனால் எனக்கு நெருப்பு (விபத்து), திருட்டு அல்லது (வியாபாரத்தில்) நஷ்டம் ஏற்பட்டது (அதனால் என்னால் திருப்பிச் செலுத்த முடியவில்லை).' கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுவான்: 'என் அடியான் உண்மையே கூறினான். இன்று உனக்காக அதைத் தீர்ப்பதற்கு நானே மிகவும் தகுதியானவன்.' பிறகு அல்லாஹ் ஏதேனும் ஒன்றை வரவழைத்து, அதை அவனுடைய தராசின் தட்டில் வைப்பான், (அதனால்) அவனுடைய நன்மைகள் அவனது தீமைகளை விட கனமாகிவிடும். பிறகு அவன் அவனுடைய கருணையின் அருளால் சுவர்க்கத்தில் நுழைவான்.”

அப்துர்ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உமது சகோதரியை (ஆயிஷாவை) உமது ஒட்டகத்தில் உமக்குப் பின்னால் அமரச் செய்து அழைத்துச் செல்லுங்கள். பின்னர், நீங்கள் அத்-தன்யீம் (என்ற இடத்திற்கு)ச் சென்றதும், (அவள்) இஹ்ராம் அணிந்து கொண்டு இங்கே (மக்காவிற்குத் திரும்பி) வரட்டும்.”

இது, ஹஜ் பயணிகள் மக்காவை விட்டுப் புறப்படுவதற்கு முன்பு பிரியாவிடை தவாஃப் செய்யும் நாளில் நடந்தது.

அப்துர்ரஹ்மான் பின் அபீபக்ர் (ரழி) அவர்களின் மகள் ஹஃப்ஸா அவர்கள், தமது தந்தையிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்துர்ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: 'உமது சகோதரியை - அதாவது ஆயிஷாவை (ரழி) - உமது வாகனத்தில் உமக்குப் பின்னால் அமர்த்திக்கொண்டு, அத்தன்யீமிற்கு அழைத்துச் சென்று, அங்கிருந்து உம்ராவுக்காக இஹ்ராம் அணியச் சொல்லுங்கள். (இது அல்லாஹ்வால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் உம்ராவாக இருக்கும்.)'

அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் நூற்று முப்பது பேர் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் (ஒரு பயணத்தில்) இருந்தோம். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் யாரிடமாவது ஏதேனும் உணவு இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். ஒரு மனிதரிடம் ஒரு ஸாஃ அல்லது அதுபோன்ற அளவு உணவுப் பொருள் (அதாவது மாவு) இருந்தது. எனவே, அவர் மாவு பிசைந்தார். பின்னர், கலைந்த முடியுடன் உயரமான ஒரு முஷ்ரிக் (இணைவைப்பாளர்), தான் ஓட்டி வந்த சில ஆடுகளுடன் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இவற்றில்) ஒன்றை விற்பாயா அல்லது அன்பளிப்பாகக் கொடுப்பாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை, நான் அதை விற்பேன்" என்று கூறினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடமிருந்து ஒரு ஆட்டை வாங்கினார்கள். அது அறுக்கப்பட்டு, சமைப்பதற்குத் தயார் செய்யப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதன் ஈரலைச் சுடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அந்த நூற்று முப்பது பேரில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களால் அந்த ஈரலில் இருந்து பங்கு வழங்கப்படாதவர் எவரும் இருக்கவில்லை; (அதாவது) வந்திருந்தவருக்கு அதைக் கொடுத்தார்கள், வராதவருக்காக அதை அவருக்கென எடுத்து வைத்தார்கள். மேலும், அவர்கள் இரண்டு பெரிய பாத்திரங்களை (உணவுடன்) வைத்தார்கள். அதிலிருந்து நாங்கள் அனைவரும் வயிறு நிறைய சாப்பிட்டோம். அதன்பிறகும் (உணவு) மீதம் இருந்தது, அதை நான் ஒரு ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றினேன்.

அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அஸ்-ஸுஃப்பா மக்கள் (திண்ணைத் தோழர்கள்) ஏழைகளாக இருந்தார்கள். ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யாரிடம் இருவருக்கான உணவு இருக்கிறதோ, அவர் தன்னுடன் மூன்றாவதாக ஒருவரை அழைத்துச் செல்லட்டும்; யாரிடம் நான்கு பேருக்கான உணவு இருக்கிறதோ, அவர் தன்னுடன் ஐந்தாவது அல்லது ஆறாவது நபரை அழைத்துச் செல்லட்டும்" என்று (அல்லது இது போன்ற வார்த்தைகளை) கூறினார்கள்.

அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் மூன்று பேரை அழைத்துச் சென்றார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்து பேரை அழைத்துச் சென்றார்கள்.

அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அழைத்துச் சென்ற அந்த மூன்று பேருடன், வீட்டில் நானும், என் தந்தையும், என் தாயாரும் இருந்தோம் - (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: 'என் மனைவியும், எங்கள் இரு வீட்டாருக்கும் பொதுவான ஒரு பணியாளும் இருந்தனர்' என்று அப்துர் ரஹ்மான் கூறினாரா என்பது எனக்குச் சரியாக நினைவில்லை).

அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இரவு உணவு அருந்தினார்கள்; பிறகு 'இஷா' தொழுகை நிறைவேற்றப்படும் வரை அங்கேயே தங்கினார்கள்; பிறகு (நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்கும் வரை) அங்கேயே தங்கியிருந்துவிட்டு, அல்லாஹ் நாடிய அளவு இரவு கழிந்த பிறகு வீடு திரும்பினார்கள்.

அவருடைய மனைவி அவரிடம், "உங்கள் விருந்தினர்களை விட்டும் உங்களைத் தடுத்தது எது?" (அல்லது "விருந்தினரை கவனிக்காமல் எங்கே சென்றீர்கள்?" என்ற கருத்தில்) கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நீ அவர்களுக்கு இரவு உணவு கொடுக்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மனைவி, "நீங்கள் வரும் வரை அவர்கள் உண்ண மறுத்துவிட்டார்கள். அவர்களிடம் உணவு கொண்டு வரப்பட்டது; ஆனால் (நீங்கள் வராமல்) உண்ண மாட்டோம் என்று அவர்கள் பிடிவாதமாக இருந்துவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்டதும் தந்தையின் கோபத்திற்குப் பயந்து) நான் சென்று ஒளிந்து கொண்டேன். அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என்னை), "ஓ அறிவற்றவனே!" என்று அழைத்து, என்னைக் கண்டித்து, கடுமையாகப் பேசினார்கள். பிறகு (விருந்தினர்களை நோக்கி), "சாப்பிடுங்கள்! இது உங்களுக்கு இன்பமளிக்காது போட்டும்" என்று கூறிவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் இதை உண்ணவே மாட்டேன்" என்று சத்தியம் செய்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாங்கள் உணவிலிருந்து ஒரு கவளம் எடுக்கும்போதெல்லாம், உணவின் அடியில் அது பெருகிக்கொண்டே இருந்தது. நாங்கள் வயிறு நிரம்பச் சாப்பிட்ட பிறகும், உணவு முன்பு இருந்ததை விட அதிகமாகவே இருந்தது.

அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அதைப் பார்த்தார்கள். அவர் தன் மனைவியிடம், "ஓ பனூ ஃபிராஸ் குலத்தைச் சார்ந்தவளே! இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "என் கண் குளிர்ச்சியே! உண்மையாகவே இது முன்பு இருந்ததை விட மூன்று மடங்கு அதிகமாக உள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள், "முன்பு செய்த சத்தியம் ஷைத்தானால் ஏற்பட்டது" என்று கூறி, அதிலிருந்து சிறிதளவு சாப்பிட்டுவிட்டு, மீதமுள்ள உணவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் எடுத்துச் சென்றார்கள். அது காலை வரை அங்கே இருந்தது.

எங்களுக்கும் (வேறொரு) மக்களுக்கும் இடையே ஒரு உடன்படிக்கை இருந்தது; அது முடிவுக்கு வந்தது. நாங்கள் பன்னிரண்டு (தளபதிகளை) நியமித்தோம்; அவர்கள் ஒவ்வொருவருடனும் பல வீரர்கள் இருந்தனர். ஒவ்வொருவருடனும் எத்தனை பேர் இருந்தனர் என்பதை அல்லாஹ்வே நன்கு அறிவான். அவர்கள் அனைவரும் அந்த உணவிலிருந்து சாப்பிட்டனர்.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ பக்ர் (ரலி அன்ஹுமா) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அஸ்ஹாபுஸ் ஸுஃப்பா (பள்ளிவாசலின் திண்ணையில் தங்கியிருந்த) மக்கள் ஏழைகளாக இருந்தனர்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரிடம் இருவருக்கான உணவு இருக்கிறதோ, அவர் மூன்றாவது நபரைத் தம்முடன் அழைத்துச் செல்லட்டும்; யாரிடம் நான்கு பேருக்கான உணவு இருக்கிறதோ, அவர் ஐந்தாவது அல்லது ஆறாவது நபரைத் தம்முடன் அழைத்துச் செல்லட்டும்."
(இதன்படி,) அபூ பக்ர் (ரலி) அவர்கள் (தம்முடன்) மூன்று நபர்களை அழைத்து வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம்முடன்) பத்து நபர்களை அழைத்துச் சென்றார்கள்.
(அப்துர் ரஹ்மான்) கூறினார்கள்: "அங்கு நானும், என் தந்தையும், என் தாயும் இருந்தோம்."
மேலும், 'என் மனைவியும், எங்களுக்கும் (அப்துர் ரஹ்மான் குடும்பத்திற்கும்) அபூ பக்ர் (ரலி) அவர்களின் வீட்டிற்கும் இடையே (பொதுவான) ஒரு வேலையாளும் (இருந்தனர்)' என்று அவர் கூறினாரா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை.