பைஹகீ

யஸீத் பின் ஹுர்முஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நஜ்தா (என்பவர்) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு, "அனாதையின் அனாதை நிலை (அனாதை என்ற சட்ட அந்தஸ்து) எப்போது முடிவடையும்?" என்று கேட்டு ஒரு கடிதம் எழுதினார். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு பதில்) எழுதினார்கள்:
"அனாதையின் அனாதை நிலை எப்போது முடிவடையும் என நீர் என்னிடம் கேட்டு எழுதியிருக்கிறீர். என் வாழ்நாளின் மீது சத்தியமாக! ஒரு மனிதருக்குத் தாடி முளைத்திருந்தாலும், அவர் தனக்குரியதைப் பெற்றுக்கொள்வதிலும் (தனது உரிமைகளைப் பேணுவதிலும்), அதிலிருந்து (பிறருக்குக்) கொடுப்பதிலும் பலவீனமானவராக (பக்குவமற்றவராக) இருக்கக்கூடும். மற்ற மக்கள் தங்களுக்குத் தேவையானதைச் சரியாகப் பெற்றுக்கொள்வது போல, அவரும் தமக்கானதைச் சரியாகப் பெற்றுக்கொள்ளும் (மனப்பக்குவத்தை அடையும்) போதுதான் அவரை விட்டு அனாதை நிலை நீங்கும்." (இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

மற்றொரு அறிவிப்பில் யஸீத் பின் ஹுர்முஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நஜ்தா அல்-ஹரூரீ, இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்... அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் (யஸீதிடம்), "அவருக்கு இவ்வாறு எழுதுங்கள்: 'அனாதை என்ற பெயர் எப்போது அவரை விட்டு நீங்கும் என நீர் என்னிடம் கேட்டு எழுதியிருக்கிறீர். அவர் பருவமடைந்து, அவரிடம் (சொத்துக்களைக் கையாளும்) மனப்பக்குவம் (ருஷ்து) காணும் வரை அனாதை என்ற பெயர் அவரை விட்டு நீங்காது'" என்று கூறினார்கள். (இதனையும் இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஓர் அநாதையின் அநாதைத் தன்மை (எப்போது) முடிவடையும் என்பது குறித்து நீங்கள் கேட்டதைப் பொறுத்தவரை: அவன் பருவ வயதை (சுயநினைவுள்ள பருவத்தை) அடைந்து, அவனிடம் விவேகமும் (பொருளாதாரத்தை நிர்வகிக்கும் பக்குவமும்) காணப்பட்டால், அவனது அநாதைத் தன்மை முடிவடைந்து விடுகிறது. எனவே, அவனது செல்வத்தை அவனிடமே ஒப்படைத்து விடுங்கள்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

உஹுத் போரின்போது (படையணியில் இணைவதற்காக) நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டேன். அப்போது எனக்குப் பதினான்கு வயதாக இருந்தது. அவர்கள் எனக்கு (போரில் பங்கேற்க) அனுமதியளிக்கவில்லை. பின்னர் அகழ்ப்போரின் (கந்தக்) போது எனக்குப் பதினைந்து வயதாக இருந்த நிலையில், நான் அவர்களுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டேன். அப்போது அவர்கள் எனக்கு அனுமதியளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும்) நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நான் உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் அப்போது கலீஃபாவாக இருந்தார்கள். அவர்களிடம் இந்த ஹதீஸை நான் அறிவித்தேன். அதைக் கேட்ட உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக இதுதான் சிறுவர்களுக்கும் பெரியவர்களுக்கும் (பருவமடைந்தவர்களுக்கும்) இடையிலான எல்லை (வயது வரம்பு) ஆகும்' என்று கூறினார்கள். மேலும், 'பதினைந்து வயதை அடைந்தவர்களுக்கு (போர் வீரர்களுக்கான) பங்கினை (உதவித்தொகையை) நிர்ணயம் செய்யுங்கள்; அதற்கு உட்பட்டவர்களைக் குடும்பப் பராமரிப்பிலுள்ளவர்களின் (சிறுவர்களின்) பட்டியலில் சேர்த்துவிடுங்கள்' என்று தமது ஆளுநர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்."

(மற்றொரு அறிவிப்பில், நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதியளிக்காததற்குக் காரணமாக, "நான் பருவமடைந்துவிட்டதாக அவர்கள் கருதவில்லை" எனும் வாசகம் கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது. இப்னு ஸாயித் கூறுகையில்: "இந்த ஹதீஸில் 'நான் பருவமடைந்துவிட்டதாக அவர்கள் கருதவில்லை' என்பது ஒரு அபூர்வமான சொல்லாகும்" எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"உஹுதுப் போரின்போது எனக்குப் பதினான்கு வயதாக இருந்த நிலையில், நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் (போரில் பங்கேற்பதற்காக) ஆஜர்படுத்தப்பட்டேன். அப்போது அவர்கள் என்னைச் சிறியவன் எனக் கருதினார்கள் (எனவே அனுமதி மறுத்தார்கள்). பின்னர், அகழ்ப்போரின் (கந்தக்) போது எனக்குப் பதினைந்து வயதாக இருந்த நிலையில், நான் அவர்களின் முன்னிலையில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டேன். அப்போது அவர்கள் எனக்கு (போரில் பங்கேற்க) அனுமதி வழங்கினார்கள்."

இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூபக்கர் அப்துல்லாஹ் பின் அபீ ஷைபா வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் அப்துல் வஹ்ஹாப் அஸ்-ஸகஃபீ அவர்கள் உபைதுல்லாஹ் வழியாக அறிவிக்கும்போது, "என்னைச் சிறியவன் எனக் கருதி (போருக்கு அனுமதிக்காமல்) சிறுவர்களோடு திருப்பி அனுப்பிவிட்டார்கள்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உஹுதுப் போரின்போது நான் பதினான்கு வயதுச் சிறுவனாக இருந்த நிலையில் (போரில் பங்கேற்பதற்காக) அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களுக்கு முன்பாக நிறுத்தப்பட்டேன். அப்போது என்னைச் சிறியவனாகக் கருதிய அவர்கள், (போரில் கலந்துகொள்ள அனுமதிக்காமல்) ஏனைய சிறுவர்களுடன் என்னைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டார்கள். பின்னர், அகழ்ப் (கந்தக்) போரின்போது நான் பதினைந்து வயதுடையவனாக இருந்த நிலையில் அவர்களுக்கு முன்பாக நிறுத்தப்பட்டேன். அப்போது என்னை அவர்கள் (போரில் பங்கேற்க) அனுமதித்தார்கள்."

உபைதுல்லாஹ் கூறுகிறார்: உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள், "(இராணுவப் பணி/நிதியுதவி போன்ற) கடமைகளில் பதினைந்து வயதானவர்களுக்கு அனுமதியளியுங்கள்" என்று கடிதம் எழுதினார்கள். மேலும் உபைதுல்லாஹ் கூறுகிறார்: நாஃபிஉ அவர்கள் இந்த ஹதீஸைக் கொண்டே அவருக்கு (உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸிற்கு) அறிவித்திருப்பார் என்று நான் கருதுகிறேன்.

இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மது இப்னுல் முஸன்னா வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும், ஹம்மாத் இப்னு ஸைத் வழியாகப் பதிவான ஹதீஸில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் அகழ்ப் போரின்போது இப்னு உமர் மற்றும் ராஃபிஉ இப்னு கதீஜ் ஆகிய இருவரையும் (போரில் பங்கேற்க) ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அவர்கள் இருவரும் அப்போது பதினைந்து வயதுடையவர்களாக இருந்தனர்" என்று இப்னு உமர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள். இதனை இஸ்ஹாக் அவர்கள் ரவ்ஹ் வழியாக அறிவித்துள்ளார்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"பத்ருப் போரின்போது எனக்குப் பதின்மூன்று வயதாக இருந்த நிலையில், நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாக (போரில் பங்கேற்பதற்காக) ஆஜர்படுத்தப்பட்டேன். (ஆனால்) அப்போரில் பங்கேற்பதற்கு அவர்கள் எனக்கு அனுமதி வழங்கவில்லை. உஹுத் போரின்போது எனக்குப் பதினான்கு வயதாக இருந்த நிலையில், (மீண்டும்) அவர்கள் முன்பாக நான் ஆஜர்படுத்தப்பட்டேன். அப்போதும் போரில் பங்கேற்க அவர்கள் எனக்கு அனுமதி வழங்கவில்லை. பின்னர், அகழ்ப் (கந்தக்) போரின்போது எனக்குப் பதினைந்து வயதாக இருந்த நிலையில், அவர்கள் முன்பாக நான் ஆஜர்படுத்தப்பட்டேன். அப்போது (மட்டும்) போரில் பங்கேற்க அவர்கள் எனக்கு அனுமதி வழங்கினார்கள்."

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் (நேரடியாகப் பங்கேற்றுப்) போரிட்டப் போர்களின் (மகாஸி) விவரங்கள் இவைதான்:

ஹிஜ்ரி இரண்டாம் ஆண்டு ரமலான் மாதத்தில் பத்ருப் போர் (நடைபெற்றது). பின்னர் ஹிஜ்ரி மூன்றாம் ஆண்டு ஷவ்வால் மாதத்தில் உஹுதுப் போரில் அவர்கள் போரிட்டார்கள். பின்னர் ஹிஜ்ரி நான்காம் ஆண்டு ஷவ்வால் மாதத்தில் அஹ்ஸாப் (கூட்டுப் படைகள்) போர் எனப்படும் அகழ்ப்போரிலும் (கந்தக்), பனூ குறைழா (கூட்டத்தாருடனான) போரிலும் (ஈடுபட்டார்கள்). பின்னர் ஹிஜ்ரி ஐந்தாம் ஆண்டு ஷஃபான் மாதத்தில் பனூ முஸ்தலிக் மற்றும் பனூ லிஹ்யான் (கூட்டத்தாருக்கு எதிராகப்) போரிட்டார்கள். பின்னர் ஹிஜ்ரி ஆறாம் ஆண்டில் கைபர் போரில் (ஈடுபட்டார்கள்). பின்னர் ஹிஜ்ரி எட்டாம் ஆண்டு ரமலான் மாதத்தில் (மக்கா) வெற்றியின் போது போரிட்டார்கள். மேலும், (ஹிஜ்ரி எட்டாம் ஆண்டு) ஷவ்வால் மாதத்தில் ஹுனைன் போரிலும், தாயிஃப் வாசிகளை முற்றுகையிடுவதிலும் அவர்கள் ஈடுபட்டார்கள்.

(இவ்வாறு கூறிவிட்டு) ஹதீஸின் மீதிப் பகுதியை அவர் குறிப்பிட்டார்.

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவை அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் (நேரடியாகப் பங்கேற்றுப்) போரிட்டப் போர்களின் விவரங்களாகும்".

(மேலும்) இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக வரும் மற்றொரு அறிவிப்பிலும், "இவை அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் (நேரடியாகப் பங்கேற்றுப்) போரிட்டப் போர்களின் விவரங்களாகும்" என்று (மேற்கண்ட) ஹன்பல் அவர்களின் அறிவிப்பைப் போன்றே (பதிவாகியுள்ளது).

மாலிக் பின் அனஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வருகை தந்ததிலிருந்து ஒன்றரை ஆண்டுகளுக்குப் பின் பத்ருப் போர் நடைபெற்றது. அதன்பின் (பத்ருப் போருக்குப் பின்) ஓராண்டு கழித்து உஹுதுப் போர் நடைபெற்றது. (ஹிஜ்ரி) நான்காம் ஆண்டில் அகழ்ப்போர் (கந்தக்) நடைபெற்றது. ஐந்தாம் ஆண்டில் பனூ முஸ்தலிக் போர் நடைபெற்றது. ஆறாம் ஆண்டில் கைபர் போர் நடைபெற்றது. கைபர் போர் நடைபெற்ற (அதே) ஆண்டிலேயே ஹுதைபிய்யா (உடன்படிக்கையும்) நிகழ்ந்தது. எட்டாம் ஆண்டில் (மக்கா) வெற்றி நிகழ்ந்தது. மேலும், அகழ்ப்போர் (கந்தக்) நடைபெற்ற (அதே) ஆண்டிலேயே (பனூ) குறைழா (போரும்) நிகழ்ந்தது."

முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உஹுத் போர் (ஹிஜ்ரி) மூன்றாம் ஆண்டு ஷவ்வால் மாதத்தில் நடைபெற்றது."

11306 - இதே அறிவிப்பாளர் தொடருடன் இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அகழிப் போர் (கந்தக்) (ஹிஜ்ரி) ஐந்தாம் ஆண்டு ஷவ்வால் மாதத்தில் நடைபெற்றது."

ஷெய்க் (இமாம் பைஹகீ) கூறுகிறார்: உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்களின் கூற்றும், அவரைத் தொடர்ந்து மூஸா பின் உக்பாவின் அறிவிப்பில் அஸ்-ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்களின் கூற்றும், மேலும் அகழிப் போர் (ஹிஜ்ரி) நான்காம் ஆண்டில் நடைபெற்றது என்ற மாலிக் பின் அனஸ் (ரஹ்) அவர்களின் கூற்றும், 'அது (ஹிஜ்ரி) ஐந்தாம் ஆண்டில் நடைபெற்றது' என்று கூறுபவர்களின் கருத்தை விட (ஆதாரங்களின் அடிப்படையில்) மிகவும் சரியானதாகும். ஏனெனில், இவர்களது கருத்துகள் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸோடு உடன்படுகின்றன. மேலும் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ் (நம்பகமான) தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்டதும் (முத்தஸில்) மற்றும் உறுதியான ஆதாரமுடையதுமாகும். ஆனால், மற்றவர்களுடைய கூற்று (அறிவிப்பாளர் தொடர்) அறுபட்டதாகும் (முன்கதிஉ).

சில அறிஞர்கள் இவர்களது கூற்றுகளை (பின்வருமாறு) ஒருங்கிணைக்கின்றனர்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்ததிலிருந்து இரண்டரை ஆண்டுகள் கழித்து உஹுத் போர் நடைபெற்றது. மேலும் அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்ததிலிருந்து நான்கரை ஆண்டுகள் கழித்து அகழிப் போர் நடைபெற்றது."

எனவே, "(ஹிஜ்ரி) நான்காம் ஆண்டு" என்று கூறியவர்கள், நான்கு ஆண்டுகள் முடிவடைந்து (ஐந்தாம் ஆண்டு தொடங்குவதற்கு முன்னுள்ள காலத்தை) நாடினார்கள். "(ஹிஜ்ரி) ஐந்தாம் ஆண்டு" என்று கூறியவர்கள், நான்கு ஆண்டுகள் முழுமையாக முடிவடைந்து ஐந்தாம் ஆண்டில் நுழைந்ததை நாடினார்கள்.

உஹுத் போரின் போது இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அப்போது எனக்கு பதினான்கு வயது" என்று கூறியதன் அர்த்தம், "நான் அப்போது பதினான்காம் வயதில் (அடியெடுத்து வைத்திருந்தேன்)" என்பதாகும். அகழிப் போரின் போது அவர், "எனக்கு பதினைந்து வயது" என்று கூறியதன் அர்த்தம், "நான் பதினைந்து வயதை முழுமையாக முடித்து (அதில் சிறிது காலம்) அதிகப்படியாகியிருந்தது" என்பதாகும். அந்தச் சூழ்நிலையை அவர் அறிந்திருந்ததாலும், (போரில் பங்கேற்பதற்கான) மார்க்கச் சட்டம் பதினைந்து வயதை அடைவதோடு மட்டுமே தொடர்புடையது என்பதாலும், அவர் அந்த அதிகப்படியான (நாட்களை அல்லது மாதங்களை) குறிப்பிடவில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

என் பார்வையில் இந்த (ஒருங்கிணைப்பு) முறையே மிகவும் சரியானதாகும். அபூ அல்-அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்களின் 'மகாஸி' (வரலாற்றுத் தொகுப்பு) நூலில் உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் வாயிலாகவும், மூஸா பின் உக்பா (ரஹ்) அவர்களின் 'மகாஸி'யிலும் அகழிப் போர் நிகழ்வு குறித்துக் கூறுகையில், "உஹுத் போருக்கும் அகழிப் போருக்கும் இடையே இரண்டு ஆண்டுகள் (இடைவெளி) இருந்தது" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்கள்:
"மூன்று பேரை விட்டும் (அவர்களுடைய செயல்களைப் பதிவு செய்யும்) எழுதுகோல் உயர்த்தப்பட்டுவிட்டது. (அவர்களில் ஒருவன்) சிறுவன், அவன் பருவமடையும் (இந்திரியம் வெளிப்படும்) வரை; அவ்வாறு அவன் பருவமடையாவிட்டால் அவனுக்கு பதினெட்டு வயதாகும் வரை."

இது ஒரு நீண்ட இட்டுக்கட்டப்பட்ட (மௌளூஆன) ஹதீஸில் இடம்பெற்றுள்ளது. இதில் வரும் முஹம்மது பின் அல்காசிம் என்பவர் ஹதீஸ்களை இட்டுக்கட்டுபவர் என அறியப்பட்டவர். (அல்லாஹ்வின் உதவி கிடைக்காமல்) இத்தகைய கைவிடப்படுதலை விட்டும் அல்லாஹ்விடம் நாம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறோம்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்கள்:
"சிறுவன் பதினைந்து வயதை அடைந்துவிட்டால், அவன் மீது (மார்க்கச் சட்டப்படியான) குற்றவியல் தண்டனைகள் (ஹுதுத்) நிறைவேற்றப்படும்."

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது; இது (ஆதாரப்பூர்வமாக) உறுதி செய்யப்படவில்லை. மேலும், இது 'அல்-கிலாஃபிய்யாத்' எனும் நூலில் அதன் அறிவிப்பாளர் தொடருடன் இடம்பெற்றுள்ளது.

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூன்று நபர்களை விட்டும் (அவர்களின் செயல்களைப் பதிவு செய்யும்) பேனா உயர்த்தப்பட்டுவிட்டது: (அவர்கள்:) உறங்குபவர் விழித்தெழும் வரை, சிறுவன் பருவமடையும் (இந்திரியம் வெளியாகும்) வரை, மற்றும் புத்திசுவாதீனமற்றவர் (மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர்) தெளிவடையும் வரை."

மேலும் இந்த ஹதீஸ் வுஹைப் வழியாக காலித் அல்-ஹத்தா என்பவரிடமிருந்தும் எமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் அபூ தப்யான் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து 'மர்ஃபூஃ' (நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை இணைக்கப்பட்டதாக) மற்றும் 'மவ்கூஃப்' (நபித்தோழர் வரை இணைக்கப்பட்டதாக) ஆகிய இரு நிலைகளிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அத்துடன், அபூ தப்யான் வழியாக அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து 'மர்ஃபூஃ' ஆகவும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நான் (பின்வருவனவற்றை) மனனமிட்டுள்ளேன்: "(ஒருவர்) பருவமடைந்த பிறகு (அவருக்கு) அனாதை என்ற நிலை கிடையாது. மேலும், பகல் முதல் இரவு வரை (வணக்கமாகக் கருதித் தொடர்ந்து) மௌனமாக இருப்பதும் (மார்க்கத்தில்) இல்லை."

(இந்தச் செய்தி அலி (ரழி) மற்றும் ஜாபிர் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு பெண்ணுக்குத் தூக்கத்தில் ஸ்கலிதம் (இந்திரியம் வெளியேறுதல்) ஏற்பட்டால், அவளது தாய்மார்கள் (முன்னோர்களான கண்ணியமிக்க பெண்கள்) எத்தகைய மறைத்தலைப் (நாணத்தையும் பேணுதலையும்) பேணுவார்களோ, அதையே அவளும் மேற்கொள்ள வேண்டும்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"பருவமடைந்த (மாதவிடாய் ஏற்படத் தொடங்கிய) பெண்ணின் தொழுகை, முக்காடு (தலை முக்காடு) அணிந்தே தவிர ஏற்றுக்கொள்ளப்பட மாட்டாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் (மக்காவின் புகழ்பெற்ற கொடையாளியான) தல்ஹத்துத் தல்ஹாத் என்பவரின் தாயாரான ஸஃபிய்யாவிடம் (விருந்தினராகச்) சென்றார்கள். அங்கு அவரது பெண் மக்களைக் கண்டபோது (அவர்களுக்கு அறிவுரை கூறும் விதமாகப்) பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒருமுறை என் வீட்டிற்குள்) நுழைந்த போது, என் அறையில் ஒரு சிறுமி இருந்தாள். அப்போது அவர்கள் தங்களது கீழாடையை (இஸார்) என்னிடம் எறிந்து (தந்து), 'இதை இரண்டு துண்டுகளாகக் கிழித்து, அதில் ஒரு பாதியை இந்தச் சிறுமியிடமும் (தலை முக்காடாக அணிய), மறுபாதியை உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களிடம் இருக்கும் சிறுமியிடமும் கொடுத்து விடு. ஏனெனில், அவள் பருவமடைந்து விட்டாள் (மாதவிடாய் ஏற்பட்டுவிட்டது) என்றே நான் கருதுகிறேன்; அல்லது அவர்கள் இருவரும் பருவமடைந்து விட்டார்கள் என்றே நான் கருதுகிறேன்' என்று கூறினார்கள்."

உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு சிறுமி மாதவிடாயை அடைந்துவிட்டால் (பருவமடைந்துவிட்டால்), அவளுடைய தாயின் மீது (மார்க்க ரீதியாக) கடமையாக இருப்பவை அவளுக்கும் கடமையாகிவிடுகின்றன." (அதாவது) ஆடையால் உடலை மறைப்பதைக் குறித்து அவர்கள் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார்கள்.

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பனூ குறைளா (யூதக்) குலத்தினர் ஸஅத் (பின் முஆத் - ரலி) அவர்களின் தீர்ப்பை ஏற்க முன்வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அருகிலிருந்த) ஸஅத் (ரலி) அவர்களுக்கு ஆளனுப்பினார்கள். அவர் ஒரு கழுதையின் மீது ஏறி வந்தார். அவர் நெருங்கி வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (அங்கிருந்த அன்சாரிகளை நோக்கி), "உங்கள் தலைவருக்காக எழுந்து (சென்று அவரை வரவேற்று அழைத்து வாருங்கள்)" என்று கூறினார்கள். பிறகு ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் வந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "இவர்கள் உங்களுடைய தீர்ப்பை ஏற்க முன்வந்துள்ளனர்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஸஅத் (ரலி) அவர்கள், "அவர்களிலுள்ள போர் வீரர்களைக் கொல்ல வேண்டும் என்றும், அவர்களின் குழந்தைகளை(யும் பெண்களையும்) சிறைபிடிக்க வேண்டும் என்றும் நான் தீர்ப்பளிக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நீங்கள், (ஏழு வானங்களுக்கு மேலிருந்து வந்த) அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பைக் கொண்டே அவர்களிடையே தீர்ப்பளித்து விட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுலைமான் பின் ஹர்ப் மற்றும் பிறர் வாயிலாகவும், இமாம் முஸ்லிம் ஷுஅபா வாயிலாக வேறு இரு அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அதிய்யா அல்-குரழீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் பனூ குறைழா (போரின்) கைதிகளில் ஒருவனாக இருந்தேன். அவர்கள் (எங்களைப்) பரிசோதித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். (மர்ம உறுப்பைச் சுற்றி) முடி முளைத்தவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்; முடி முளைக்காதவர்கள் கொல்லப்படவில்லை. நான் முடி முளைக்காதவர்களில் ஒருவனாக இருந்தேன் (எனவே நான் கொல்லப்படவில்லை).

அத்தியா அல்-குரைழீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

குறைழா (போர்) நாளில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் கொண்டுவரப்பட்டேன். (நான் பருவமடைந்துவிட்டேனா என்பதில்) அவர்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. எனவே, எனக்கு (மர்ம உறுப்பில் முடி) முளைத்துள்ளதா என்று பார்க்கும்படி நபி (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். அவர்கள் என்னைப் பார்த்தபோது, (முடி) முளைத்திருப்பதை அவர்கள் காணவில்லை. எனவே, (நபி (ஸல்) அவர்கள்) என்னை விடுவித்து, (சிறுவர் மற்றும் பெண்களாகிய) கைதிகளுடன் என்னைச் சேர்த்துக் கொண்டார்கள்.

அதிய்யா அல்-குரழீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(பனூ) குறைழா (போரின்) காலத்தில் நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாகக் கொண்டு வரப்பட்டோம் (ஆஜர்படுத்தப்பட்டோம்). எங்களில் எவர் பருவமடைந்தவராக (இந்திரியம் வெளியானவராக) இருந்தாரோ அல்லது யாருக்கு மர்ம உறுப்பைச் சுற்றியுள்ள முடி முளைத்திருந்ததோ, அவர் கொல்லப்பட்டார். அவர் (அதிய்யா) கூறினார்: அவர்கள் என்னைப் பார்த்தார்கள், எனக்கு மர்ம உறுப்பைச் சுற்றியுள்ள முடி முளைத்திருக்கவில்லை, எனவே நான் (கொல்லப்படாமல்) விட்டுவிடப்பட்டேன்.

பனூ குறைழா குலத்தைச் சேர்ந்த அத்திய்யா (ரழி) அறிவிக்கிறார்:

குறைழா (யுத்த) நாளில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் (நான் பருவமடைந்துவிட்டேனா என்று சோதிப்பதற்காக) எனது ஆடையை விலக்கிப் பார்த்தார்கள். அப்போது எனது முடியின் மீது - அதாவது (எனது) மர்மஸ்தான முடியின் மீது - சவரக்கத்தி (இதுவரை) படவில்லை (அதாவது நான் இன்னும் பருவமடையவில்லை) என்பதைக் கண்டதும், அவர்கள் என்னைக் கொல்லாமல் விட்டுவிட்டனர். (இது அபூ அப்துல்லாஹ்வின் அறிவிப்பு வாசகமாகும்).

குறைழா குலத்துச் சிறுவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"பனூ குறைழா (போரின்) போது அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டார்கள். அவர்களில் யார் பருவமடைந்திருந்தாரோ அல்லது யாருக்கு மர்மஸ்தானத்தில் முடி முளைத்திருந்ததோ அவர் கொல்லப்பட்டார். யார் பருவமடையவில்லையோ அல்லது யாருக்கு மர்மஸ்தானத்தில் முடி முளைக்கவில்லையோ அவர் (கொல்லப்படாமல்) விட்டுவிடப்பட்டார்."

உமர் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு சிறுவன் கொண்டுவரப்பட்டான். அவன் தனது கவிதையில் ஒரு பெண்ணுடன் (தவறான தொடர்பு வைத்திருப்பதாகப்) பெருமையடித்திருந்தான் (அதாவது அவதூறு கூறியிருந்தான்). அப்போது (அங்கிருந்தவர்கள்), "அவனைப் (பருவமடைந்துவிட்டானா என்று) பாருங்கள்" என்றனர். (அவனைப் பரிசோதித்தபோது அவனுக்குப் பருவமடைந்ததற்கான) முடிகள் முளைத்திருக்கவில்லை. எனவே, (அவன் பருவமடையாத சிறுவன் என்பதால்) உமர் (ரலி) அவர்கள் அவனுக்குரிய 'ஹத்' (எனும் மார்க்கக் குற்றவியல்) தண்டனையைத் தவிர்த்துவிட்டார்கள்.

அபூ உபைது (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "சிலர் இச்செய்தியை உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் மூலமாகவும் அறிவிக்கின்றனர்".

அபூ உபைது (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அவரது கூற்றான 'இப்தஹர' (ابْتَهَرَ) என்பதன் பொருள்: 'அல்-இப்திஹார்' (الابتهار) என்பது ஒருவன் (ஒரு பெண்ணுடன் தவறான தொடர்பு கொண்டதாக) தன் மீதே பழிசுமத்திக் கொள்வதாகும். அதாவது, 'நான் அவளுடன் (தவறாக) நடந்துகொண்டேன்' என்று பொய்யாகக் கூறுவதாகும். அவன் உண்மையாகவே (அவ்வாறு) செய்திருந்தால் அது 'அல்-இப்தியார்' (الابتِيار) எனப்படும்."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம், ஒரு பெண்ணைப் பற்றி தனது கவிதையில் (அவதூறாகப்) புகழ்ந்து பாடிய இப்னுஸ் ஸஅபா என்பவர் கொண்டுவரப்பட்டார். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அவனது கீழாடை அணியும் (மர்ம உறுப்புப்) பகுதியைப் பாருங்கள்" என்றார்கள். அவர்கள் பார்த்தபோது, அவனுக்கு (பருவமடைந்ததற்கான அடையாளமான) முடி முளைக்கவில்லை என்பதைக் கண்டனர். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அவனுக்கு முடி முளைத்திருந்தால் (அவன் பருவமடைந்தவனாகக் கருதப்பட்டு), அவனுக்கு நான் 'ஹத்' (சட்டப்படியான கசையடி) தண்டனையை நிறைவேற்றியிருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

(மற்றொரு அறிவிப்பில்) திருடிய ஒரு சிறுவன் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டான். அப்போது உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், "அவனது கீழாடை அணியும் (மர்ம உறுப்புப்) பகுதியைப் பாருங்கள்" என்றார்கள். அவர்கள் பார்த்தபோது அவனுக்கு (பருவமடைந்ததற்கான அடையாளமான) முடி முளைக்கவில்லை என்பதைக் கண்டனர். எனவே, உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (அவன் பருவமடையாத சிறுவன் என்பதால்) அவனது கையை வெட்டும் தண்டனையை நிறைவேற்றவில்லை.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு சிறுவன் (மார்க்கச் சட்டப்படி தண்டனைக்குரிய) குற்றத்தைச் செய்துவிட்டு, அவன் பருவமடைந்து விட்டானா (இந்திரியம் வெளியேறியதா) இல்லையா என்பதில் உங்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டால், அவனது மர்ம உறுப்பின் (மேல் வளர்ந்துள்ள) ரோமத்தைப் பாருங்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அநாதைகளை அவர்கள் திருமண வயதை அடையும் வரை சோதித்துப் பாருங்கள். அவர்களிடம் விவேகத்தைக் கண்டால், அவர்களின் செல்வங்களை அவர்களிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 4:6) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் கூறுகிறான்: அநாதைகள் பருவ வயதை அடையும்போது அவர்களைச் சோதித்துப் பாருங்கள். அவர்களின் நிலையில் விவேகத்தையும், அவர்களின் செல்வங்களை நிர்வகிப்பதில் சீர்திருத்தத்தையும் (பக்குவத்தையும்) நீங்கள் கண்டால், அவர்களின் செல்வங்களை அவர்களிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள். மேலும், (அவ்வாறு ஒப்படைக்கும்போது) அவர்கள் மீது சாட்சிகளை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்."

ஹஸன் (பஸரீ) (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையானது) தனது மார்க்கத்தில் சீர்திருத்தமும் (நேர்மையும்), தனது செல்வத்தைப் பாதுகாப்பதும் (வீணாக்காமல் பேணுவதும்) ஆகும்."

முகாதில் பின் ஹையான் (ரஹ்) அவர்கள், "{வப்தலுல் யதாமா} (அநாதைகளைச் சோதித்துப் பாருங்கள்) [அந்நிஸா 4:6] என்ற (இறை)வசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்) கூறினார்கள்:

(இது அநாதைகளின்) பாதுகாப்பாளர்களையும் பொறுப்பாளர்களையும் (குறிக்கிறது). அவர் (அல்லாஹ்) கூறுகிறான்: அவர்கள் திருமண (வயதை) அடையும்போது அவர்களைச் சோதித்துப் பாருங்கள். {ஃபஇன் ஆனஸ்தும் மின்ஹும் ருஷ்தா} (அவர்களிடம் விவேகத்தை நீங்கள் கண்டால்) [அந்நிஸா 4:6] (அதாவது) மார்க்கத்திலும், அதன்பால் உள்ள ஈடுபாட்டிலும், தங்கள் செல்வங்களைச் சீர்படுத்துவதிலும் (விவேகத்தைக் கண்டால்), {ஃபத்ஃபவூ இலைஹிம் அம்வாலஹும்} (அவர்களுடைய செல்வங்களை அவர்களிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள்) [அந்நிஸா 4:6] (என்பதாகும்)."

மைமூனா பின்த் அல்-ஹாரிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (முன்கூட்டியே) அனுமதி பெறாமலேயே தமது அடிமைப் பெண்ணை விடுதலை செய்தார்கள். நபியவர்கள் அவர்களிடம் தங்கும் முறை வந்த நாளில் (அதாவது நபியவர்கள் மைமூனா ரலி அவர்களின் இல்லத்திற்கு வருகை தந்தபோது), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இன்ன பெயருடைய எனது அடிமைப் பெண்ணை நான் விடுதலை செய்துவிட்டேன் என்பது தங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபியவர்கள், "நீ அவ்வாறு (உண்மையாகவே) செய்துவிட்டாயா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். நபியவர்கள், "அவளை உனது தாய்மாமன்களுக்கு (உதவியாக) நீ வழங்கியிருந்தால், அது உனக்கு இன்னும் மகத்தான நற்பலனை அளித்திருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் புகைர் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் இப்னு புகைர் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அஸ்மா பின்த் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! (என் கணவர்) ஸுபைர் எனக்குக் கொண்டு வந்து தருவதைத் தவிர என்னிடம் வேறு (சொந்தமாக) எதுவுமில்லை. அவர் எனக்குக் கொண்டு வந்து தருவதிலிருந்து நான் (பிறருக்குச்) சிறிதளவு தர்மம் வழங்குவதில் என் மீது ஏதேனும் குற்றம் (பாவம்) இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உன்னால் இயன்றவரை (தர்மமாக) வழங்குவாயாக! (பொருளைப் பிறருக்கு வழங்காமல் பையில் போட்டு) முடிச்சிட்டு வைக்காதே; (அவ்வாறு செய்தால்) அல்லாஹ்வும் உனக்கு (வழங்குவதை) முடிச்சிட்டு (தடுத்து) விடுவான்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை ஹாரூன் பின் அப்துல்லாஹ் மற்றும் பிறர் வாயிலாக முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலிலும், ஹஜ்ஜாஜ் என்பவர் வாயிலாக முஹம்மத் பின் அப்துர்ரஹீம் மற்றும் பிறர் மூலமாக புகாரியிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முஸ்லிம் பெண்களே! ஓர் அண்டை வீட்டுப் பெண் தனது அண்டை வீட்டுப் பெண்ணுக்கு (அன்பளிப்புச் செய்வதை), அது ஓர் ஆட்டின் குளம்பாக (சிறு பொருளாக) இருந்தாலும் சரி, (கொடுப்பவர் கொடுக்கத் தயங்கியோ அல்லது வாங்குபவர் அதைக் குறைவாகக் கருதியோ) அற்பமாக எண்ண வேண்டாம்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்டேன்: "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குறித்து சாட்சியமளிக்கிறேன்." (அல்லது அறிவிப்பாளர் அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதற்கு நான் சாட்சியமளிக்கிறேன்"):

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பெருநாள் தினத்தில் தொழுகைக்குப் பின் உரை (குத்பா) நிகழ்த்தினார்கள். பின்னர், (தமது உரை) பெண்களுக்குக் கேட்டிருக்காது என்று எண்ணி, (அவர்கள் இருந்த பகுதிக்கு) அவர்களிடம் சென்றார்கள். அப்போது பிலால் (ரழி) அவர்களும் நபியவர்களுடன் இருந்தார்கள். பெண்களுக்கு அறிவுரை வழங்கிய நபியவர்கள், தர்மம் (ஸதகா) செய்யும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். உடனே ஒரு பெண் தனது மோதிரத்தையும் காதணியையும் (கழற்றிப்) போட, பிலால் (ரழி) அவர்கள் அதனைத் தமது ஆடையின் ஒரு முனையில் ஏந்திக் கொண்டார்கள்."

இது ஹம்மாத் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்ற வாசகமாகும். ஷுஅபா (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில்: "(நபியவர்கள்) நோன்புப் பெருநாள் (ஈதுல் ஃபித்ர்) அன்று புறப்பட்டு வந்து, (முதலில்) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள். பின்னர் உரை நிகழ்த்தினார்கள். பிறகு பெண்களிடம் வந்து, அவர்களைத் தர்மம் செய்யும்படி கட்டளையிட்டார்கள். பிலால் (ரழி) அவர்களும் நபியவர்களுடன் இருந்தார்கள். உடனே அப்பெண்கள் (தங்கள் நகைகளைக் கழற்றிப்) போடலானார்கள்" என்று பதிவாகியுள்ளது.

இதே ஹதீஸை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுலைமான் பின் ஹர்ப் மற்றும் ஷுஅபா வழியாக, ஹம்மாத் அவர்களின் அறிவிப்புக்கு நெருக்கமான வார்த்தைகளில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் இதனை அபுர் ரபீஃ மற்றும் ஹம்மாத் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பெண்ணின் கணவன் அவளது (திருமண) பந்தத்திற்கு உரிமையாளராக இருக்கும் நிலையில், அவள் தனது செல்வத்திலிருந்து (கணவனின் அனுமதியின்றி) தானம் அல்லது அன்பளிப்பு வழங்குவது செல்லத்தக்கதல்ல."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணைத் (திருமணம் செய்து அவளுக்குப் பொறுப்பாளராகி) விட்டால், அவனது அனுமதியின்றி அவளது (செல்வத்திலிருந்து வழங்கப்படும்) அன்பளிப்பு ஆகுமானதல்ல."

அம்ர் பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தை வழியாகத் தனது பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் - ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பெண்ணின் (திருமண) பந்தத்தை அவளது கணவன் பெற்றுள்ள நிலையில், அவளது (சொந்த) செல்வத்தில் (அவனது அனுமதியின்றித் தானமாகவோ அல்லது அன்பளிப்பாகவோ வழங்குவது போன்ற) எந்தவொரு விவகாரமும் அவளுக்கு ஆகுமானதல்ல."

(இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் மூஸா பின் இஸ்மாயீல் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஒரு பெண் (தனது சொந்தச் செல்வத்திலிருந்து) தனது கணவனின் அனுமதியின்றி (பிறருக்கு) அன்பளிப்பு வழங்குவது ஆகுமானதல்ல (செல்லத்தக்கதல்ல)" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அர்-ரபீஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கூறுகையில், "இந்த ஹதீஸை நாம் செவியுற்றுள்ளோம்; ஆயினும் இது (ஆதாரப்பூர்வமாக) உறுதிப்படுத்தப்பட்டதல்ல. எனவே, இதனை (சட்டமாகப் பின்பற்றுவது) நமக்குக் கடமையாகாது. மேலும், குர்ஆன் இதற்கு மாற்றமானதையே (பெண்ணுக்குச் சொத்துரிமை உண்டு என்பதை) சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதன்பிறகு சுன்னா, அஸர் (ஸஹாபாக்களின் நடைமுறை), மற்றும் பகுத்தறிவு ஆகியவையும் இதையே (அவளது சுயாதிபத்தியத்தையே) உணர்த்துகின்றன" என்று கூறினார்கள்.

அல்-புவைதீ மற்றும் அர்-ரபீஉ ஆகியோரின் சுருக்கமான நூலில் (இமாம் ஷாஃபிஈ ரஹ்) கூறுகிறார்கள்:
"இது (கணவனின் அனுமதியைப் பெறுவது என்பது) ஒரு விருப்பத் தெரிவின் (சிறந்த ஒழுக்கத்தின்) அடிப்படையில் கூறப்பட்டிருக்கலாம். 'கணவன் ஊரில் இருக்கும்போது அவனது அனுமதியின்றி மனைவி (உபரியான) நோன்பு நோற்கக் கூடாது' என்று கூறப்பட்டுள்ளதைப் போன்றதே இதுவும். (அனுமதியின்றி) அவ்வாறு அவள் நோன்பு நோற்றாலும், அவளது நோன்பு (செல்லுபடியாகும் வகையில்) கூடும். அவள் அவனது அனுமதியின்றி வெளியே சென்று (ஏதேனும் பொருளை) விற்றாலும் அதுவும் (சட்டப்படி) செல்லத்தக்கதே. அன்னை மைமூனா (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரியாமலேயே (தனது ஓர் அடிமையை) விடுதலை செய்தார்கள்; அதற்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைக் கண்டிக்கவில்லை. இதுவும் மற்றும் பல ஆதாரங்களும் உணர்த்துவது என்னவென்றால், நபி (ஸல்) அவர்களின் இக்கூற்று – அவர்கள் இதைச் சொல்லியிருந்தால் – அந்தப் பெண்ணுக்கான ஓர் ஒழுங்குமுறையும் (அதாப்) மற்றும் அவளது விருப்பத் தெரிவுமே (இக்தியார்) ஆகும்."

ஷெய்க் (அல்-பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இந்த ஹதீஸில் அம்ர் பின் ஷுஐப் வரையிலான அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும். அம்ர் பின் ஷுஐபின் ஹதீஸ்களை (ஆதாரமாக) ஏற்பவர்கள் இந்த ஹதீஸையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். ஆயினும், இந்த அத்தியாயத்தில் இதற்கு முன் இடம்பெற்றுள்ள ஹதீஸ்கள் அறிவிப்பாளர் தொடரில் மிகவும் வலுவானவையாகும். இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் ஆதாரமாகக் கொண்ட அந்த ஹதீஸ்களிலும் குர்ஆன் வசனங்களிலும், ஒரு பெண் தனது செல்வத்தில் கணவனின் (தலையீடின்றி) சுயமாகப் பரிவர்த்தனை செய்யலாம் என்பதற்கான ஆதாரங்கள் உள்ளன. எனவே, அல்-புவைதீயின் நூலில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளதைப் போல, அம்ர் பின் ஷுஐபின் இந்த ஹதீஸ், ஒழுங்குமுறை (அதாப்) மற்றும் விருப்பத் தெரிவின் அடிப்படையிலேயே பொருள்கொள்ளப்படும். அல்லாஹ்வே வெற்றியை அளிப்பவன்."

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல்லாஹ் பின் ஜஅஃபர் (ரலி) அவர்கள் ஆறு இலட்சம் திர்ஹம்களுக்கு ஒரு நிலத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள். (அதிகத் தொகை கொடுத்து வாங்கியதாகக் கருதி) அவர் மீது (நிதி விவகாரங்களில்) தடை விதிக்க (ஹஜ்ர் செய்ய) அலி (ரலி) அவர்களும் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களும் நாடினார்கள்.

அவர் (அப்துல்லாஹ்) கூறினார்: நான் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். அப்போது அவர், "நீர் வாங்கியதை விட மலிவான ஒரு வியாபாரத்தை (இலாபகரமான ஒப்பந்தத்தை) யாரும் வாங்கியதில்லை" என்று கூறினார். அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் (தனக்கு விதிக்கப்படவிருக்கும்) தடையைப் பற்றி அவரிடம் குறிப்பிட்டார்.

அதற்கு அவர் (ஸுபைர்), "என்னிடம் செல்வம் இருந்திருந்தால் நான் உமக்குக் கூட்டாளியாகியிருப்பேன்" என்று கூறினார். அவர் (அப்துல்லாஹ்), "நிச்சயமாக நான் உமக்கு பாதிப் பணத்தைக் கடனாகத் தருகிறேன்" என்று கூறினார். அவர் (ஸுபைர்), "அப்படியானால் நான் உமது கூட்டாளி" என்று கூறினார்.

அவர்கள் இருவரும் (வியாபாரம் குறித்து) விவாதித்துக் கொண்டிருக்கும்போது அலி (ரலி) அவர்களும் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களும் அவர்களிடம் வந்தனர். "நீங்கள் இருவரும் என்ன விவாதிக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டனர். (பின்னர்) அப்துல்லாஹ் பின் ஜஅஃபர் மீது தடை விதிப்பது குறித்து (ஸுபைரிடம்) கூறினர்.

அப்போது அவர் (ஸுபைர்), "நான் கூட்டாளியாக இருக்கும் ஒரு மனிதர் மீதா நீங்கள் தடை விதிக்கப் போகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "இல்லை, என் வாழ்நாளின் மீது சத்தியமாக (அவ்வாறு செய்யமாட்டோம்)" என்று கூறினர். அவர் (ஸுபைர்), "நிச்சயமாக நான் அவரது கூட்டாளி" என்று கூறினார். எனவே அவர்கள் அவரை (தடை விதிக்காமல்) விட்டுவிட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஜஃபர் (ரலி) அவர்கள், ஸுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "நான் இன்னின்ன (பொருட்களை) விலைக்கு வாங்கினேன். (இதற்காக) அலி (ரலி) அவர்கள் அமீருல் முஃமினீன் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, என் மீது (பொருளாதாரக்) கட்டுப்பாட்டை (அல்-ஹஜ்ர் - அதாவது சொத்துக்களைக் கையாளும் உரிமையைத் தடுத்தல்) விதிக்குமாறு கோரவிருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், "இந்த வியாபாரத்தில் நான் உங்களின் கூட்டாளி ஆவேன் (எனவே அலி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களால் உம்மைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அலி (ரலி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று இதுபற்றிக் கூறினார்கள். அப்போது உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், "ஸுபைர் கூட்டாளியாக இருக்கும் ஒரு வியாபாரத்தில் (சம்பந்தப்பட்ட) ஒரு மனிதர் மீது நான் எப்படி (பொருளாதாரக்) கட்டுப்பாட்டை விதிக்க முடியும்?" என்று கேட்டார்கள்.

(இதைக் குறிப்பிட்டு) இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அலி (ரலி) அவர்கள், (பொருளாதாரக்) கட்டுப்பாடு விதிப்பது (மார்க்கத்தில்) அனுமதிக்கப்பட்டது என்று கருதாமல் அதைக் கோரியிருக்க மாட்டார்கள். அதேபோன்று, அத்தகைய கட்டுப்பாடு விதிப்பது (அடிப்படையில்) தவறானதாக இருந்திருந்தால் ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், 'சுதந்திரமான ஒரு பருவமடைந்தவர் மீது (எந்தச் சூழலிலும்) கட்டுப்பாட்டை விதிக்க முடியாது' என்று (நேரடியாகக்) கூறியிருப்பார்கள். உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் நிலையும் இதுவேயாகும். மாறாக, அவர்கள் அனைவருமே (பொருளாதாரக்) கட்டுப்பாடு (அல்-ஹஜ்ர்) விதிக்கும் சட்டத்தை அறிந்தவர்களாகவே இருந்துள்ளனர்."

நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (ஏதோ) ஒரு விற்பனை அல்லது (தர்மமாக வழங்கிய) ஒரு கொடை குறித்து அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் (விமர்சித்து) கூறியதாவது: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! ஆயிஷா (இத்தகைய தாராளமான செலவுகளை) நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும்; இல்லையெனில், நான் அவர் மீது 'ஹஜ்ர்' (நிதி விவகாரங்களில் அவர் தலையிடாதவாறு தடை) விதிப்பேன்."

(இதைக் கேள்விப்பட்ட) ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "இப்னு ஸுபைரிடம் இனி நான் ஒருபோதும் பேசமாட்டேன் என்று அல்லாஹ்வுக்காக நேர்ச்சை செய்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் (பேசாமல்) ஒதுங்கியிருந்த காலம் நீண்டபோது, இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் (ஆயிஷா ரலி அவர்களிடம்) பரிந்துரை செய்யுமாறு (பிறரிடம்) வேண்டினார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் விஷயத்தில் எவரின் பரிந்துரையையும் நான் ஒருபோதும் ஏற்க மாட்டேன்; நான் செய்த நேர்ச்சையை முறிக்க மாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டார்கள்.

இந்த நிலைமை இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு நீண்ட காலம் நீடித்தபோது, பனூ ஸுஹ்ரா குலத்தைச் சேர்ந்த மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரலி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்-அஸ்வத் பின் அப்து யகூஸ் (ரலி) ஆகியோரிடம் பேசி, "ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் என்னை அழைத்துச் செல்லுமாறு அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்களை நான் வேண்டுகிறேன். ஏனெனில், என்னுடனான உறவைத் துண்டிப்பதாக நேர்ச்சை செய்வது அவர்களுக்கு ஆகுமானதல்ல" என்று கூறினார்.

எனவே, மிஸ்வர் (ரலி) அவர்களும் அப்துர் ரஹ்மான் (ரலி) அவர்களும் தங்களது மேலாடைகளால் (இப்னு ஸுபைரை மறைத்து) போர்த்தியவாறு (அழைத்துக்கொண்டு) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு! நாங்கள் உள்ளே வரலாமா?" என்று அனுமதி கேட்டனர்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "உள்ளே வாருங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் அனைவரும் (வரலாமா)?" என்று கேட்டனர். "ஆம், நீங்கள் அனைவரும் உள்ளே வாருங்கள்" என்று ஆயிஷா (ரலி) கூறினார்கள். அவர்களுடன் இப்னு ஸுபைர் (ரலி) இருப்பதைக் குறித்து அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.

அவர்கள் அனைவரும் உள்ளே நுழைந்தபோது, இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் திரைக்குள் நுழைந்து ஆயிஷா (ரலி) அவர்களைக் கட்டியணைத்து, (தம்மை மன்னிக்குமாறு) கெஞ்சிக் கேட்டு அழத் தொடங்கினார்கள். மிஸ்வர் (ரலி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் (ரலி) ஆகியோரும் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், அவரிடம் பேசுமாறும் அவரது (மன்னிப்பை) ஏற்குமாறும் வேண்டினார்கள்.

மேலும் அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் (உறவினர்களுடன்) பேசுவதைத் தவிர்ப்பதைத் தடை செய்துள்ளார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். 'எந்தவொரு முஸ்லிமும் தனது சகோதரருடன் மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் பேசாமல் இருப்பது ஆகுமானதல்ல' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்" என்று (நினைவூட்டினார்கள்).

இவ்வாறு அவர்கள் தொடர்ந்து நினைவூட்டி, (நேர்ச்சையை முறிக்காதிருப்பதிலுள்ள) பாரதூரத்தை உணர்த்தியபோது, ஆயிஷா (ரலி) அவர்களும் (அவர்களுக்கு) நினைவூட்டி அழுதுகொண்டே, "நான் நேர்ச்சை செய்துவிட்டேன்; நேர்ச்சை என்பது (நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய) கடுமையான விஷயமாயிற்றே!" என்று கூறினார்கள்.

எனினும், அவர்கள் இருவரும் தொடர்ந்து வற்புறுத்திக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்ததால், இறுதியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (இப்னு ஸுபைரிடம்) பேசினார்கள். பின்னர், அந்த நேர்ச்சையை (முறித்ததற்காக) நாற்பது அடிமைகளை விடுதலை செய்தார்கள். அதன்பின்னர், (தமது வாழ்நாளில்) அந்த நேர்ச்சையை நினைக்கும்போதெல்லாம் தமது முக்காடு நனையும் அளவுக்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அழுவார்கள்.

(இமாம் புகாரி இதனைத் தனது ஸஹீஹ் நூலில் அபூ யமான் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார். ஆசிரியர் கூறுகிறார்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் 'ஹஜ்ர்' (நிதித் தடை) சட்டத்தை மறுக்கவில்லை, இப்னு ஸுபைரும் அதை ஒரு சட்டமாகக் கருதினார். நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்திலும் 'ஹஜ்ர்' நடைமுறையில் இருந்தது, அதை அவர் மறுத்ததாக எந்தத் தகவலும் இல்லை.)

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு மனிதர் வியாபாரம் செய்து வந்தார். அவரது (மன) முதிர்ச்சியில் (அறிவுத்திறனில்) பலவீனம் இருந்தது. அவரது குடும்பத்தினர் அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! இன்னார் மீது (பொருளாதாரக் கொடுக்கல் வாங்கலில்) தடை விதியுங்கள்; ஏனெனில், அவர் வியாபாரம் செய்கிறார், ஆனால் அவரது (மன) முதிர்ச்சியில் பலவீனம் உள்ளது" என்று கூறினர்.

உடனே அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை அழைத்து, அவர் வியாபாரம் செய்வதைத் தடுத்தார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! வியாபாரம் செய்யாமல் என்னால் பொறுத்திருக்க முடியாது" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் வியாபாரத்தை விடப்போவதில்லை என்றால், (வியாபாரம் செய்யும்போது) 'ஹா வ ஹா (இதோ பிடி, அதோ கொடு), ஏமாற்றுதல் இல்லை' என்று கூறிவிடும்" எனத் தெரிவித்தார்கள்.

இது அர்-ரூத்பாரீயின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகமாகும். இப்னு பிஷ்ரான் அவர்களின் அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு மனிதர் வியாபாரம் செய்து வந்தார்" என்று (சிறு மாற்றத்துடன்) இடம்பெற்றுள்ளது, மற்ற விவரங்கள் அனைத்தும் சமமே. நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த மனிதரைப் பார்த்தபோது, அவர் மீது (பொருளாதாரக் கொடுக்கல் வாங்கலில்) தடை (ஹஜ்ரு) விதிக்கும் அளவிற்கான நிலையில் அவர் இருப்பதாகக் கருதவில்லை (எனவே அவருக்கு முழுமையான தடை விதிக்கவில்லை). இருப்பினும், (அவருடைய குடும்பத்தினர் தடை கேட்டபோது) அக்கோரிக்கையை நபி (ஸல்) அவர்கள் (கொள்கை அளவில்) மறுக்காமல் விட்டது, (அவசியமான சூழலில் ஒருவரின் பொருளாதாரத்தைக் கையாளும் உரிமையின் மீது) அவ்வாறு தடை (ஹஜ்ரு) விதிப்பது அனுமதிக்கப்பட்டதே என்பதற்கான ஆதாரமாக உள்ளது.

மதீனாவாசிகளான மார்க்க அறிஞர்கள் (ஃபுகஹாக்கள்) கூறியதாவது:

பாதுகாவலரின் பொறுப்பில் உள்ள (நிர்வாகத் திறனற்ற) புத்தியற்றவர் மற்றும் அடிமை ஆகிய இருவர் அளிக்கும் விவாகரத்து (தலாக்) செல்லுபடியாகும். ஆனால், அவர்கள் (பிறரை) அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுதலை செய்வது செல்லாது (பாத்தில் ஆகும்). ஆயினும், அந்தப் புத்தியற்றவர் தான் விரும்பினால், தனது குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த அடிமைப் பெண்ணை (உம்மு வலதை) விடுதலை செய்யலாம்.

முஃகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் தாய்மார்களுக்கு மாறுசெய்வதையும் (அவர்களுக்குத் துன்பம் விளைவிப்பதையும்), பெண் குழந்தைகளை உயிருடன் புதைப்பதையும், (பிறருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கடமைகளைத்) தடுப்பதையும், (உரிமையற்றதைப் பிறரிடம்) கேட்பதையும் உங்களுக்குத் தடை செய்துள்ளான். மேலும், மூன்று காரியங்களை அவன் உங்களுக்கு வெறுக்கிறான்: ('அவர் சொன்னார், இவர் சொன்னார்' என ஆதாரமற்ற) வீணான பேச்சுகள், (தேவையற்ற முறையில்) அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்பது மற்றும் செல்வத்தை வீணாக்குவது."

(இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்)

வர்ராத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
முஃகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் முஆவியா (ரலி) அவர்களுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்கள். அந்தக் கடிதத்தைத் தம் கையாலேயே எழுதியதாக வர்ராத் (ரஹ்) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். (அதில் முஃகீரா (ரலி) அவர்கள் குறிப்பிட்டிருந்ததாவது:)

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் மூன்று காரியங்களை (உங்களுக்கு) ஹராமாக்கியுள்ளான் (தடைசெய்துள்ளான்); மேலும் மூன்று காரியங்களை (உங்களுக்குத்) தடுத்துள்ளான்: தாய்மார்களுக்கு மாறுசெய்வது, பெண் குழந்தைகளை உயிருடன் புதைப்பது, (பிறருக்குக் கொடுக்க வேண்டியதைக்) கொடுக்க மறுத்து (தமக்கு உரிமையற்றதைக்) கேட்பது (ஆகிய மூன்றையும் ஹராமாக்கியுள்ளான்). மேலும், (தேவையற்ற) வீண் பேச்சுகள் பேசுவது (வதந்திகளைப் பரப்புவது), செல்வத்தை வீணாக்குவது, அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்பது (அல்லது வரம்பு மீறி யாசிப்பது) ஆகிய மூன்றையும் அவன் தடுத்துள்ளான்."

(11342 - இதே கருத்திலமைந்த ஹதீஸ் மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரில் முஹம்மது பின் ஸூகா (ரஹ்) வழியாகவும் பதிவாகியுள்ளது. ஆனால் அதில், "அதை வர்ராத் தம் கையாலேயே எழுதினார்" என்ற குறிப்பு இடம்பெறவில்லை.
முஹம்மது பின் ஸூகா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்களிடம் 'செல்வத்தை வீணாக்குவது' பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது, "அல்லாஹ் ஒருவருக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்கியிருக்க, அதை அவர் அல்லாஹ் தமக்கு ஹராமாக்கிய வழிகளில் செலவிடுவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள் என அப்துல் மலிக் எனக்கு அறிவித்தார்.

இந்த ஹதீஸ் ஷஅபீ (ரஹ்) வழியாக வர்ராத் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து ஸஹீஹ் நூல்களில் - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் - இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும் இதனை மர்வான் பின் முஆவியா வழியாக இப்னு அபீ உமர் மூலம் முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.)

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தவறான (மார்க்கத்திற்கு முரணான) வழியில் செலவு செய்வதுதான் வீண்விரயமாகும் (தப் தீர்)."