சுனனுத் தாரிமி

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நீங்கள் குர்ஆனைக் கற்பதைப் போலவே (வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் உள்ளிட்ட) மார்க்கக் கடமைகளையும், (அரபு) இலக்கணத்தையும் (மற்றும் மொழியையும்), சுன்னத்துகளையும் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்."

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வாரிசுரிமைச் சட்டங்களை (அல்-ஃபராயிழ்) நீங்கள் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில், அவை உங்கள் மார்க்கத்தின் (முக்கியமான) ஒரு பகுதியாகும்."

இப்னு ஷிஹாப் (அஸ்ஸுஹ்ரீ) (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் உஸ்மான் (ரலி), ஸைத் (ரலி) ஆகிய இருவரும் இறந்திருந்தால், வாரிசுரிமைச் சட்டம் (ஃபராயிழ்) அழிந்திருக்கும். (ஏனெனில்) மக்கள் மீது ஒரு காலம் வந்திருந்தது; அப்போது அவ்விருவரைத் தவிர வேறு எவரும் அதனை (முழுமையாக) அறிந்திருக்கவில்லை."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"குர்ஆனையும் (வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் உள்ளிட்ட) மார்க்கக் கடமைகளையும் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், ஒரு மனிதர் தான் (முன்பு) கற்றறிந்த கல்வியின் தேவைக்கு (மற்றவர்களிடம்) ஆளாக நேரிடலாம்; அல்லது (அவர்) கல்வி அறிவில்லாத மக்களிடையே வாழ நேரிடலாம் (அப்போது மக்கள் அவரிடம் மார்க்கத் தீர்ப்புகளை எதிர்பார்க்கலாம்)."

அபு மூஸா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"யார் குர்ஆனை அறிந்திருந்தும் (வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் போன்ற) மார்க்கக் கடமைகளை (ஃபர்ளுகளை) அறியாமல் இருக்கிறாரோ, அவருக்கு உதாரணம் (முகம் வெளித்தெரியும் துவாரமில்லாத) ஒரு தலைக்கவச ஆடையைப் (பர்னுஸ்) போன்றதாகும்; அதற்கு முகம் (வெளித்தெரியும் பகுதி) இல்லை அல்லது அதற்கு முகம் (நுழைக்கும் துளை) இல்லை."

இப்ராஹீம் (அந்நகஈ) (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அல்கமா (ரஹ்) அவர்களிடம், "உங்களிடம் (மார்க்கம் குறித்து) என்ன கேட்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "உமது அண்டை வீட்டாரை மரணிக்கச் செய்வீராக! (அதாவது, உமது அண்டை வீட்டாரிடம் சென்று அவர்களின் மார்க்கத் தேவைகளைக் கேட்டு வந்து என்னிடம் கேட்பீராக!)" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் (அல்-ஃபராயிழ்), விவாகரத்து (தலாக்) மற்றும் ஹஜ் ஆகியவற்றைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அவை உங்கள் மார்க்கத்தின் (முக்கிய) பகுதியாகும்."

ஹஸன் (பஸரீ) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர்கள் (ஸஹாபாக்களும் தாபியீன்களும்) குர்ஆனையும், (வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் உள்ளிட்ட) மார்க்கக் கடமைகளையும், (ஹஜ் போன்ற) வழிபாட்டு முறைகளையும் கற்றுக்கொடுப்பதில் (மக்களை) ஆர்வமூட்டுபவர்களாக இருந்தார்கள்."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"யார் குர்ஆனை ஓதுகிறாரோ, அவர் (பாகப்பிரிவினைச் சட்டங்கள் உள்ளிட்ட மார்க்கக்) கடமைகளையும் கற்றுக்கொள்ளட்டும். ஏனெனில், அவர் ஒரு கிராமத்து அரபியைச் சந்திக்கும்போது, அவர் இவரைப் பார்த்து, 'முஹாஜிரே! நீர் குர்ஆனை ஓதுகிறீரா?' என்று கேட்கலாம். அதற்கு இவர் 'ஆம்' என்று பதிலளித்தால், '(பாகப்பிரிவினைச் சட்டங்களின்படி பங்குகளை) நீர் நிர்ணயிக்கத் தெரியுமா?' என்று அவர் கேட்பார். அதற்கும் இவர் 'ஆம்' என்று கூறினால், அது (அவரது அந்தஸ்தில்) கூடுதலானதும் நன்மையானதுமாகும். ஆனால், இவர் 'இல்லை' என்று கூறினால், 'முஹாஜிரே! (அப்படியாயின்) என்னை விட உமக்கு என்ன சிறப்பு இருக்கிறது?' என்று அந்த கிராமத்து அரபி கேட்பார்."

நாங்கள் மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்களிடம், "ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் வாரிசுரிமைச் சட்டங்களை (ஃபராயித்) நன்கு அறிந்திருந்தார்களா?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர், "வணக்கத்திற்குரியவன் அவனைத் தவிர வேறு யாருமில்லையோ அந்த இறைவன் மீது சத்தியமாக! முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் மூத்தத் தோழர்கள், வாரிசுரிமைச் சட்டங்களைப் (ஃபராயித்) பற்றி ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் (சந்தேகம்) கேட்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்.

ஸஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரலி) மற்றும் அபூபக்ரா (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அறிவிப்பாளர்) ஷுஃபா (குறிப்பிடுகிறார்): இவர் (ஸஅத்), அல்லாஹ்வின் பாதையில் (முதன்முதலில்) அம்பெய்த முதல் நபர் ஆவார்; இவர் (அபூபக்ரா), தாயிஃப் கோட்டையிலிருந்து (கீழே இறங்கி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தவர் ஆவார்.

நிச்சயமாக அவர்கள் இருவரும் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் ஒருவர், அவர் தனது தந்தை அல்ல என்று தெரிந்தே, (தன்னுடைய) தந்தை அல்லாத ஒருவரைத் (தனது தந்தை என) வாதிடுகிறாரோ, அவருக்குச் சொர்க்கம் ஹராம் (தடைசெய்யப்பட்டது) ஆகும்."

அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அறியப்படாத (தனக்குத் தொடர்பில்லாத) ஒரு வம்சாவளியை (தனது வம்சாவளி என) உரிமை கொண்டாடுவது அல்லாஹ்வை நிராகரிக்கும் (குஃப்ருடைய) செயலாகும். மேலும், (தனது சொந்த) வம்சாவளியை - அது எவ்வளவு சிறியதாக (அற்பமானதாக) இருந்தாலும் சரி - அதனைப் புறக்கணிப்பதும் (மறுப்பதும்) அல்லாஹ்வை நிராகரிக்கும் (குஃப்ருடைய) செயலாகும்."

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (முன்னர் கூறப்பட்ட செய்தியைப்) போன்றதொரு செய்தியை அறிவிக்கிறார்கள்.

கைஸ் பின் அபீ ஹாஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்வதற்காக வந்தேன். ஆனால், நான் வந்தபோது அவர்கள் (இவ்வுலகை விட்டுப்) பிரிந்துவிட்டிருந்தார்கள் (வஃபாத்தாகி இருந்தார்கள்). அவர்களின் இடத்தில் (தலைவராக) அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் (அல்லாஹ்வைப்) புகழ்ந்து நீண்ட நேரம் உரையாற்றினார்கள்; அதிகமாக அழுதார்கள். பின்னர் அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: 'ஒருவர் தனது (உண்மையான) பரம்பரையை, அது எத்துணை சிறியதாக (சாதாரணமானதாக) இருந்தாலும் சரி, அதனை மறுப்பதும்; (தனக்குத் தொடர்பில்லாத) அறியப்படாத ஒரு பரம்பரைக்கு உரிமை கொண்டாடுவதும் அல்லாஹ்வை நிராகரிக்கும் (குஃப்ர்) செயலாகும்'" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் (தன்னைப் பெற்றெடுத்த) தந்தை அல்லாத வேறொருவரைத் தனது தந்தை என்று உரிமை கொண்டாடினால், அல்லது தன்னை (அடிமைத்தளையிலிருந்து) விடுவித்த எஜமானர்கள் அல்லாத வேறொருவரைத் தனது பாதுகாவலர்களாக (வலாஉ எனும் உறவுமுறைக்காக) ஏற்றுக்கொண்டால், அவர் மீது மறுமை நாள் வரை அல்லாஹ், வானவர்கள் மற்றும் மக்கள் அனைவரின் சாபமும் உண்டாகட்டும். அவரிடமிருந்து எவ்விதமான (கடமையான) வழிபாடுகளோ அல்லது (உபரியான) ஈடுகளோ ஏற்றுக்கொள்ளப்பட மாட்டாது."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் எங்களை ஒரு பாதையில் (அதாவது ஒரு சட்ட விவகாரத்தில்) அழைத்துச் சென்றால், அப்பாதையை நாங்கள் எளிதானதாகவே (தெளிவானதாகவே) காண்போம். மேலும், கணவர் மற்றும் பெற்றோர் (தாய், தந்தை ஆகிய மூவர் மட்டும் வாரிசுகளாக இருக்கும் நிலை) குறித்து அவர்கள் கூறும்போது, "கணவருக்குப் பாதி (1/2) பங்கு கிடைக்கும்; (கணவருடைய பங்கைக் கொடுத்த பிறகு) மீதமுள்ளதில் தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு (1/3) கிடைக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

யஸீத் அர்-ரிஷ்க் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒருவர் தனது மனைவியையும், (தனது) தாய் தந்தையரையும் (வாரிசுகளாக) விட்டுவிட்டு (இறந்துவிடுவது) குறித்து நான் ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அதை நான்கு (பாகங்களாகப்) பிரித்தார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
(இறந்தவருக்கு) ஒரு மனைவியும், தாய், தந்தையரும் (வாரிசுகளாக) இருந்தால், மனைவிக்கு நான்கில் ஒரு பங்கும், தாய்க்கு மீதமுள்ளதில் மூன்றில் ஒரு பங்கும் (வழங்கப்படும்).

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) மனைவிக்குரிய காற்பங்கு என்பது நான்கு பாகங்களில் ஒரு பாகமாகும். மீதமுள்ளவற்றில் மூன்றில் ஒரு பங்கு, அதாவது ஒரு பாகம் தாய்க்குக் கிடைக்கும். (எஞ்சிய) இரண்டு பாகங்கள் தந்தைக்குக் கிடைக்கும்."

உமைர் பின் ஸயீத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் ஹாரிஸ் அல்-அஃவர் (ரஹ்) அவர்களிடம் (இறந்தவருக்கு வாரிசாக) ஒரு மனைவி மற்றும் இரு பெற்றோர் (மட்டும்) இருக்கும் நிலை (குறித்த வாரிசுரிமைச் சட்டம்) பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் கூற்றைப் போன்றே (இதற்கும் தீர்ப்பாகும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

கணவனையும் (தனது) பெற்றோர்களையும் விட்டுச் சென்ற (மரணமடைந்த) ஒரு பெண்ணைக் குறித்து ஸைத் பின் தாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"கணவனுக்குப் பாதியும் (1/2), மீதமுள்ளதில் தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பங்கும் (1/3) கிடைக்கும்."

அலி (ரலி) அவர்கள், (ஒருவர் இறந்து, அவருடைய வாரிசுகளாக) மனைவி மற்றும் (அவரது) தாய், தந்தை ஆகியோர் இருப்பது குறித்துக் கூறியதாவது:

"(மொத்தப் பங்குகளை) நான்காக (வகுக்க வேண்டும்). அதில் நான்கில் ஒரு பங்கு (1/4) மனைவிக்கு உரியதாகும். மீதமுள்ளவற்றில் மூன்றில் ஒரு பங்கு (1/3) தாய்க்கு உரியதாகும். எஞ்சியவை தந்தைக்கு உரியதாகும்."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உமர் (ரலி) அவர்கள் எங்களை ஒரு (மார்க்க அல்லது உலகியல்) பாதையில் அழைத்துச் சென்றால், நாங்கள் அதில் அவர்களைப் பின்பற்றுவோம்; மேலும் அதனை நாங்கள் எளிதானதாகவே காண்போம். (ஒருவர் இறந்து அவர் விட்டுச் சென்ற வாரிசுகளில்) ஒரு பெண் (மனைவி) மற்றும் (அவரது) தாய், தந்தை ஆகிய இருவர் தொடர்பான (வாரிசுரிமை) வழக்கில் மொத்தப் பங்குகளை நான்காக அமைத்து உமர் (ரலி) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். அதன்படி, அப்பெண்ணுக்கு (மனைவிக்கு) நான்கில் ஒரு பங்கையும், தாய்க்கு (மனைவியின் பங்கு போக) மீதமுள்ளவற்றில் மூன்றில் ஒரு பங்கையும், தந்தைக்கு (எஞ்சிய) இரண்டு பங்குகளையும் அவர்கள் வழங்கினார்கள்."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் வழியாகவும் (முன்னர் கூறப்பட்ட செய்தி) இது போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(பாகப்பிரிவினையில்) தந்தையை விட தாய்க்கு நான் முன்னுரிமை அளிப்பதை அல்லாஹ் காணமாட்டான்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (வாரிசுரிமை சட்டத்தில்), மீதமுள்ளதில் தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு (ثُلُثُ مَا بَقِيَ) என்று (குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதை) நீங்கள் காண்கிறீர்களா?" என்று கேட்டனுப்பினார்கள்.

அதற்கு ஸைத் (ரழி) அவர்கள், "நிச்சயமாக நீங்கள் உங்களது சொந்தக் கருத்தைக் (இஜ்திஹாத்) கூறும் ஒரு மனிதர்; நானும் எனது சொந்தக் கருத்தைக் கூறும் ஒரு மனிதன் (அதாவது, இது குர்ஆனில் நேரடியாக இடம்பெறாத, சட்ட விளக்கத்திற்கு உட்பட்ட விஷயம்)" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (மூலம் அறிவிக்கப்பட்டு, ஷஅபீ மற்றும் அதா ஆகிய இருவரும்) கணவர் மற்றும் (இறந்தவரின்) பெற்றோர் (வாரிசுகளாக இருக்கும் நிலை) குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(இத்தகைய நிலையில்) சொத்தில் பாதி (1/2) கணவருக்கு உரியதாகும். மொத்தச் சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு (1/3) தாய்க்கு உரியதாகும். (இவை போக) மீதமுள்ளது தந்தைக்கு உரியதாகும்."

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(இறந்தவர்) ஒரு மனைவியையும், (அவரது) தாய் மற்றும் தந்தை ஆகிய இருவரையும் விட்டுச் சென்ற நிலையிலும்; (அதேபோன்று இறந்தவர்) ஒரு கணவனையும், (அவரது) தாய் மற்றும் தந்தை ஆகிய இருவரையும் விட்டுச் சென்ற நிலையிலும், தாய்க்கு மொத்தச் சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு (1/3) உரியதாகும்."

(மறைந்த ஒரு ஆணின்) மனைவி மற்றும் (அவரது) இரு பெற்றோர் (மட்டும் வாரிசுகளாக இருக்கும்) விஷயத்தில், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கிப்லாவாசிகளுக்கு (மற்றைய முஸ்லிம் அறிஞர்களுக்கு) மாறுபட்டு, முழுச் சொத்திலும் மூன்றில் ஒரு பங்கைத் தாய்க்கு ஒதுக்கினார்கள்.

முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் யெமன் நாட்டில் (வாரிசுரிமை விவகாரத்தில்) ஒரு மகள் மற்றும் ஒரு சகோதரி (ஆகியோர் இருக்கும் நிலையில்) தீர்ப்பளித்தார்கள். அதன்படி, மகளுக்குப் பாதியையும் சகோதரிக்கு (மீதமுள்ள) பாதியையும் அவர்கள் வழங்கினார்கள்.

அஸ்வத் பின் யஸீத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(இறந்தவருக்கு) மகள் இருக்கும்போது, (அவருடைய) உடன் பிறந்த (தாய் மற்றும் தந்தை ஒன்றுபட்ட) சகோதரிக்கு இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் வாரிசுரிமை வழங்காமல் இருந்தார்கள். "முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் (யமனிலிருந்தபோது) மகளுக்குப் பாதியும், சகோதரிக்குப் பாதியும் (சொத்தில் பங்காக) வழங்கினார்கள்" என்று அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்கள் அவரிடம் தெரிவிக்கும் வரை (இந்த நிலை நீடித்தது). (இதைக் கேட்டவுடன்) இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், "அப்துல்லாஹ் பின் உத்பாவிடம் செல்லும் எனது தூதர் நீங்கள்; எனவே, இச்செய்தியை அவரிடம் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்துல்லாஹ் பின் உத்பா, கூஃபாவில் (இப்னு ஸுபைர் ரலி அவர்களின்) நீதிபதியாக இருந்தார்.

பிஷ்ர் பின் உமர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் இப்னு அபீ அஸ்ஸினாத் (ரஹ்) அவர்களிடம், ஒரு மகளையும் ஒரு சகோதரியையும் (வாரிசுகளாக) விட்டுச் சென்ற ஒரு மனிதரின் (சொத்துரிமை) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவரது மகளுக்குப் பாதி (பாகம்) உண்டு; மீதமுள்ளது அவரது சகோதரிக்குச் சேரும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ - ரஹ்) அவர்களிடம் (ஒருவர் மரணித்த பின் அவரது வாரிசுகளாக) கணவன், தாய், உடன்பிறந்த (தாய்-தந்தை ஒருவரான) சகோதரர்கள் மற்றும் தாய்வழிச் சகோதரர்கள் (ஆகியோர் இருக்கும் நிலை) குறித்துக் கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "உமர் (ரலி), அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) மற்றும் ஸைத் (இப்னு ஸாபித் - ரலி) ஆகியோர் (அனைத்துச் சகோதரர்களையும் சொத்தில்) கூட்டுப் பங்காளிகளாக ஆக்கினார்கள். மேலும் உமர் (ரலி) அவர்கள், '(உடன்பிறந்த சகோதரர்களுக்குத்) தந்தை (இருப்பது அவர்களுக்கு இறந்தவருடனான) நெருக்கத்தையே அன்றி (பாதிப்பை) அதிகரிக்கவில்லை' என்று கூறினார்கள்" எனப் பதிலளித்தார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்கள் (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில் எவரையும்) கூட்டாக்கவில்லை (பங்குதாரராகச் சேர்க்கவில்லை).

அபூ மிஜ்லஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (வாரிசுரிமைப் பாகப்பிரிவினையில் உடன்பிறந்த சகோதரர்களைத் தாய்வழிச் சகோதரர்களுடன்) கூட்டாக இணைப்பவர்களாக இருந்தார்கள்; ஆனால், அலி (ரலி) அவர்கள் (அவ்வாறு) கூட்டாக இணைக்காதவர்களாக இருந்தார்கள்."

ஸைத் (இப்னு ஸாபித் - ரலி - அவர்கள் வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில் உடன்பிறந்த சகோதரர்களையும் தாயார் வழிச் சகோதரர்களையும் ஒரு குறிப்பிட்ட பங்கில்) பங்காளிகளாக ஆக்குபவராக (பங்கைப் பகிர்ந்து கொடுப்பவராக) இருந்தார் என்று இப்னு தக்வான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஷுரைஹ் (ரஹ்) அவர்கள் (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில் வாரிசுகளைக்) கூட்டாகப் பங்குகொள்ளச் செய்வார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் 'முஷர்ரகா' (உடன் பிறந்த சகோதரர்களும் தாய்வழிச் சகோதரர்களும் சொத்தில் கூட்டாகப் பங்கிடும் வாரிசுரிமைப் பிரச்சினை) குறித்துக் கூறினார்கள்:

"தந்தை அவர்களை (உறவில்) மேலும் நெருக்கமாக்கியதைத் தவிர வேறில்லை (அதாவது, தந்தை வழி உறவு என்பது அவர்களுக்குக் கூடுதல் நெருக்கமே தவிர, அது அவர்களைப் பங்கிலிருந்து தூரமாக்காது)."

ஹாரித் அல்-அஃவர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(தந்தையின் சகோதரருடைய மகன்களான) பங்காளிச் சகோதரர்கள் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு வாரிசுரிமைப் பிரச்சினை அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. (அந்தப் பங்காளிச் சகோதரர்களில்) ஒருவர், (இறந்தவரின்) தாய்வழிச் சகோதரராகவும் இருந்தார். அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரலி), "சொத்துக்கள் அனைத்தும் அவரது தாய்வழிச் சகோதரருக்கே சேரும்" என்று கூறி, (தாய்-தந்தை இருவழிகளிலும் ஒன்றுபட்ட) சொந்தச் சகோதரனின் அந்தஸ்தில் அவரை வைத்து (தீர்ப்பளித்தார்கள்).

பின்னர், அலி (ரலி) அவர்கள் வந்தபோது, இது குறித்து நான் அவர்களிடம் கேட்டேன்; அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களின் தீர்ப்பையும் அவர்களிடம் தெரிவித்தேன்.

அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ் அவருக்கு அருள்புரிவானாக! அவர் (நிச்சயமாக) ஒரு மார்க்க அறிஞராகவே இருந்தார். ஆயினும் என்னைப் பொறுத்தவரை, அல்லாஹ் அவருக்கு (குர்ஆனில்) நிர்ணயித்த பங்கை விட நான் (அதிகமாக) வழங்க மாட்டேன். (தாய்வழிச் சகோதரன் என்ற அடிப்படையில்) அவருக்குரிய பங்கு ஆறில் ஒன்று (1/6) ஆகும். பின்னர், (எஞ்சிய சொத்தில் பங்காளிச் சகோதரர்கள் என்ற அடிப்படையில்) அவர்களில் ஒருவராக இருந்து அவரும் (சமமாகப்) பங்கிட்டுக்கொள்வார்" என்று கூறினார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்களிடம் இரண்டு தந்தையின் சகோதரர் மகன்கள் (பங்காளி முறையுள்ளவர்கள்) குறித்த ஒரு வழக்கு கொண்டு வரப்பட்டது. அவ்விருவரில் ஒருவர் (இறந்தவருக்குத்) தாய்வழிச் சகோதரராகவும் இருந்தார். அப்போது அலி (ரழி) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக இப்னு மஸ்வூத் (ரழி) அவர்கள் (இத்தகைய வழக்கில்) முழுச் சொத்தையும் அவருக்கே (தாய்வழிச் சகோதரராகவும் இருப்பவருக்கே) வழங்கி வந்தார்கள்" என்று கூறப்பட்டது.

அதற்கு அலி (ரழி) அவர்கள், "நிச்சயமாக அவர் (இப்னு மஸ்வூத்) சிறந்த மார்க்க அறிஞர்தான். (இருப்பினும்) நானாக இருந்தால், அவருக்கு (தாய்வழிச் சகோதரர் என்ற முறையில்) ஆறில் ஒரு பங்கைக் கொடுத்திருப்பேன்; மீதமுள்ளதை (தந்தையின் சகோதரர் மகன்கள் என்ற முறையில்) அவர்கள் இருவருக்கிடையிலும் (சமமாகப்) பிரித்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹுஸைல் பின் ஷுரஹ்பீல் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) மற்றும் சல்மான் பின் ரபீஆ (ரலி) ஆகியோரிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, (மறைந்த ஒருவரின்) மகள், மகனின் மகள் மற்றும் (தாய், தந்தை இருவருமே ஒன்றான) உடன்பிறந்த சகோதரி ஆகியோரின் (சொத்துப் பங்கீடு) குறித்துக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "மகளுக்குப் பாதி (பாகம்) உண்டு. மீதியுள்ளவை சகோதரிக்குச் சேரும். (மேலும்) நீங்கள் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்; அவர் எங்களின் (இந்தத்) தீர்ப்பையே ஆமோதிப்பார்" என்று பதிலளித்தனர்.

ஆகவே, அந்த மனிதர் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, அதைப் பற்றிக் கேட்டார். அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "(அவர்களின் தீர்ப்பை நான் ஆமோதித்தால்) நான் வழிகெட்டவனாகி விடுவேன்; நேர்வழி பெற்றவர்களில் ஒருவனாக இருக்க மாட்டேன். (மாறாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அளித்த தீர்ப்பின்படியே நான் இதற்குத் தீர்ப்பளிக்கிறேன்: 'மகளுக்குப் பாதி (பாகம்) உண்டு. மகனின் மகளுக்கு (மொத்தத்தில் மூன்றில் இரண்டு பாகத்தை முழுமையாக்குவதற்காக) ஆறில் ஒரு பாகம் உண்டு. மீதியுள்ளவை சகோதரிக்குச் சேரும்'" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள், (உடன் பிறந்த) சகோதரிகள் மற்றும் தந்தை வழிச் சகோதர, சகோதரிகள் (ஆகியோரின் வாரிசுரிமை) குறித்துக் கூறும்போது, "(உடன் பிறந்த) சகோதரிகளுக்கு (சொத்தில்) மூன்றில் இரண்டு பங்கு உண்டு. மீதமிருப்பது (தந்தை வழிச் சகோதரர்களில் உள்ள) ஆண்களுக்கே உரியது; (அங்குள்ள) பெண்களுக்கு (பங்கு) இல்லை" என்று கூறுபவராக இருந்தார்கள்.

பின்னர் மஸ்ரூக் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, இது குறித்த ஸைத் (பின் ஸாபித் - ரழி) அவர்களின் தீர்ப்பைக் கேட்டு அதனைப் பெரிதும் விரும்பினார். அப்போது அவருடைய தோழர்களில் சிலர் அவரிடம், "நீங்கள் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்களின் கருத்தை விட்டுவிடுகிறீர்களா?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், "நான் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களைக் கல்வியில் ஆழமாக வேரூன்றியவர்களில் ஒருவராகக் கண்டேன்" என்று பதிலளித்தார்.

அஹ்மத் கூறுகிறார்: நான் அபூ ஷிஹாபிடம், "இது குறித்து ஸைத் (ரழி) என்ன கூறினார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "(தந்தை வழிச் சகோதர, சகோதரிகள் ஆகிய) அவர்கள் அனைவரையும் (எஞ்சிய சொத்தில்) கூட்டாக்கினார் (அதாவது ஆண்களுக்கு இரு பங்கு, பெண்களுக்கு ஒரு பங்கு என்ற அடிப்படையில் பகிர்ந்தளித்தார்)" என்று கூறினார்.

நாங்கள் ஹகீம் பின் ஜாபிர் அவர்களிடம், உடன்பிறந்த (தாய் மற்றும் தந்தை ஒருவரான) சகோதரிகள் மற்றும் தந்தை வழிச் சகோதரர்கள், (தந்தை வழிச்) சகோதரிகள் ஆகியோரின் (பாகப்பிரிவினை) குறித்து இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதை நினைவுகூர்ந்தோம். "அவர் (இப்னு மஸ்வூத்), உடன்பிறந்த சகோதரிகளுக்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கைக் கொடுத்துவிட்டு, மீதமிருப்பதை (தந்தை வழிச்) சகோதரிகளுக்கு வழங்காமல் (தந்தை வழிச்) சகோதரர்களுக்கு மட்டுமே வழங்குபவராக இருந்தார்" (என்று நாங்கள் கூறினோம்).

அப்போது ஹகீம் கூறினார்: "பெண்களைத் தவிர்த்துவிட்டு ஆண்கள் மட்டுமே வாரிசுரிமை பெறுவது அறியாமைக் காலத்தின் (ஜாஹிலிய்யாவின்) செயலாகும். நிச்சயமாக அவர்களின் சகோதரர்களால் அந்தப் பெண்களும் (வாரிசுரிமையில்) மீண்டும் இணைக்கப்படுவார்கள்" என்று ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (பாகப் பிரிவினையின் போது) இரண்டு மகள்கள், ஒரு பேத்தி (மகனின் மகள்) மற்றும் ஒரு பேரன் (மகனின் மகன்) ஆகியோருக்கு இடையே (சொத்தைப்) பகிர்ந்தளிப்பார்கள்.

(அதில்) இரண்டு மகள்களுக்கு மூன்றில் இரண்டு (2/3) பங்கைக் கொடுத்துவிட்டு, மீதமுள்ள பங்கை அவர்களுக்குள் (பேத்தி மற்றும் பேரனுக்குள்) பகிர்ந்தளிப்பார்கள்.

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், (வாரிசுகளாக) ஒரு மகள், (பல) மகனின் மகள்கள் மற்றும் (ஒரு) மகனின் மகன் ஆகியோர் இருக்கும் நிலையில் (பங்கீடு) குறித்துக் கூறும்போது:

"அவர்களுக்கு (மகனின் மகள்களுக்கு) இடையிலான பங்கீடு (மகனின் மகனுடன் சேர்ந்து பங்கிடும்போது) ஆறில் ஒரு பங்கை விடக் குறைவாக இருந்தால், அவர் அவர்களுக்கு (மகனின் மகள்களுக்கு) ஆறில் ஒரு பங்கையே வழங்கினார். அது (பங்கீடு) ஆறில் ஒரு பங்கை விட அதிகமாக இருந்தாலும், அவர் அவர்களுக்கு ஆறில் ஒரு பங்கையே வழங்கினார்" என்று கூறுவார்கள்.

மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் (வாரிசுரிமைச் சொத்தில் உடன்பிறந்த சகோதரர்களைப் பங்காளிகளாகச்) சேர்த்துப் பங்கிடுபவராக இருந்தார்கள். அப்போது அல்கமா (ரஹ்) அவர்கள் அவரிடம், "(வாரிசுரிமைச் சட்டங்களில்) அவர்களில் அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களை விட மிகவும் உறுதியான (அறிவாற்றல் கொண்ட)வர் யாரேனும் இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள், "இல்லை; ஆயினும், ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்களும் மதீனாவாசிகளும் இரண்டு மகள்கள், ஒரு மகனின் மகள் (பேத்தி), ஒரு மகனின் மகன் (பேரன்) மற்றும் இரண்டு சகோதரிகளுக்கு மத்தியில் (சொத்தைப்) பங்கிட்டு வழங்குவதை (அதாவது சகோதரிகளையும் பங்காளிகளாகச் சேர்ப்பதை) நான் பார்த்திருக்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஷுரைஹ் (ரஹ்) அவர்கள் (ஒரு வழக்கைப் பற்றிக்) கூறியதாவது:

தமது கணவன், தாய், தாய்-தந்தை வழியில் பிறந்த (உடன் பிறந்த) சகோதரி, தந்தை வழியில் பிறந்த சகோதரி மற்றும் தாய் வழியில் பிறந்த சகோதரர்கள் ஆகியோரை (வாரிசுகளாக) விட்டுவிட்டு இறந்த ஒரு பெண்ணின் (வாரிசுரிமைப் பங்கீடு குறித்துத் தீர்ப்பளிக்கும் போது):

அவர் (அப்பங்கீட்டை) ஆறிலிருந்து (ஆரம்பித்து), பின்னர் அதனைப் பத்தாக உயர்த்தினார் (அவ்ல் - Awl முறைப்படி). (அவற்றில்) கணவனுக்குப் பாதி (அதாவது) மூன்று பங்குகள்; தாய்-தந்தை வழியில் பிறந்த சகோதரிக்குப் பாதி (அதாவது) மூன்று பங்குகள்; தாய்க்கு ஆறில் ஒரு பங்கு (அதாவது) ஒரு பங்கு; தாய் வழிச் சகோதரர்களுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு (அதாவது) இரண்டு பங்குகள்; தந்தை வழிச் சகோதரிக்கு (சகோதரிகளின் மொத்தப் பங்கான) மூன்றில் இரண்டு பங்கை முழுமைப்படுத்துவதற்காக ஒரு பங்கு (வழங்கப்பட்டது).

அலி (ரலி) மற்றும் ஸைத் (ரலி) ஆகியோர், (வாரிசுரிமை பெறுவதற்குத் தகுதியற்ற) நிராகரிப்பாளர்கள் அல்லது அடிமைகளைக் கொண்டு (மற்ற வாரிசுதாரர்களுக்குரிய பங்குகளில்) தடையை (குறைப்பை) ஏற்படுத்த மாட்டார்கள்; மேலும் அவர்களுக்கு (அந்த நிராகரிப்பாளர்கள் மற்றும் அடிமைகளுக்கு) எதையும் வாரிசுச் சொத்தாக வழங்கவும் மாட்டார்கள்.

(ஆனால்) அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், நிராகரிப்பாளர்கள் மற்றும் அடிமைகளைக் கொண்டு (மற்ற வாரிசுதாரர்களுக்குரிய பங்குகளில்) தடையை (குறைப்பை) ஏற்படுத்துவார்கள்; எனினும் அவர்களுக்கு (அந்த நிராகரிப்பாளர்கள் மற்றும் அடிமைகளுக்கு) எதையும் வாரிசுச் சொத்தாக வழங்க மாட்டார்கள்.

"அடிமைகளும் வேதக்காரர்களும் (பிறரின் வாரிசுரிமையைத்) தடுக்கவும் மாட்டார்கள்; (தாமும்) வாரிசுரிமை பெறவும் மாட்டார்கள்" என்று அலி (ரலி) அவர்களும் ஸைத் (ரலி) அவர்களும் கூறினார்கள்.

"அவர்கள் (பிறரின் வாரிசுரிமையைத்) தடுப்பார்கள்; ஆனால் (தாம்) வாரிசுரிமை பெற மாட்டார்கள்" என்று அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் பாட்டனாரின் (வாரிசுரிமைப் பங்கீடு) குறித்து எழுதி வைத்திருந்தார்கள். பின்னர் அவர் (அபூ லுக்லுஆவினால்) குத்தப்பட்டபோது, அதை வரவழைத்து (அதில் இருந்ததை) அழித்துவிட்டார்கள். பின்னர், "இது குறித்து நீங்களே உங்கள் (சுய) முடிவை எடுத்துக்கொள்வீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் உபைதா (ரஹ்) அவர்களிடம், "பாட்டனாரின் (சொத்துரிமை) குறித்து எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "பாட்டனாரின் (சொத்துரிமை) குறித்து எண்பது வெவ்வேறு தீர்ப்புகளை நான் மனனமிட்டுள்ளேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து (வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின்) ஒரு கடமையான பங்கு (ஃபரீளா) குறித்துக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அதில் பாட்டன் (தந்தை வழித் தாத்தா) இல்லையென்றால், (அந்தக் கேள்வியை) என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள் (கேளுங்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"எவர் நரகத்தின் (ஆழமான) தீப்பிழம்புகளில் குதிக்க விரும்புகிறாரோ, அவர் பாட்டனுக்கும் (தந்தையின் தந்தை) சகோதரர்களுக்கும் இடையிலான (வாரிசுரிமைப் பங்கீடு தொடர்பான) தீர்ப்பை வழங்கட்டும்."

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் (பாகப்பிரிவினையில்) பாட்டனைத் தந்தையாகவே கருதினார்கள்."

அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) பாட்டனைத் தந்தையாகக் கருதினார்கள் (அதாவது தந்தை இல்லாதபோது தந்தைக்குரிய அந்தஸ்தை அவருக்கு வழங்கினார்கள்).

அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், (பாகப்பிரிவினையில்) பாட்டனைத் தந்தையாகவே கருதினார்கள்.

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், (வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில்) பாட்டனாரைத் தந்தையாகக் கருதி வந்தார்கள்.

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் பாட்டனாரைத் தந்தையாகவே (அதாவது தந்தை இல்லாத நிலையில் சொத்துரிமைப் பங்கீட்டில் தந்தையின் இடத்திலேயே வைத்து) கருதி வந்தார்கள்.

அபூபுர்தா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் மதீனாவில் மர்வான் பின் அல்-ஹகமைச் சந்தித்தேன். அப்போது அவர், "அபூமூஸாவின் மகனே! (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) உங்களிடையே பாட்டனாருக்குத் தந்தையின் அந்தஸ்து வழங்கப்படுவதில்லை என்றும், அதனை நீங்கள் மறுக்கவில்லை (ஆட்சேபிக்கவில்லை) என்றும் எனக்குத் தகவல் வரவில்லையா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நான், "நீங்களாக இருந்திருந்தாலும் அதனை மறுத்திருக்க மாட்டீர்கள்" என்று கூறினேன்.

அப்போது மர்வான், "(நேரடித்) தந்தை இல்லாதபோது பாட்டனாரையே தந்தையாக (அதாவது தந்தையின் அந்தஸ்தில் வைத்து வாரிசுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் என) அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் ஆக்கினார்கள் என உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள் சாட்சியம் அளித்ததற்கு நான் சாட்சியாக இருக்கிறேன்" என்று கூறினார்.

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில்) பாட்டனாரைத் தந்தையாகக் கருதி வந்தார்கள் என இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவரைப் பற்றி, "நான் (அல்லாஹ்வைத் தவிர) எவரையேனும் உற்ற தோழராக (கலீலாக) ஆக்கிக் கொள்வதாக இருந்தால், அவரை (அபூபக்கரை) எனது உற்ற தோழராக ஆக்கியிருப்பேன். எனினும், இஸ்லாமியச் சகோதரத்துவமே மிகச் சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்களோ, அந்த (அபூபக்கர் (ரலி)) அவர்கள், அவரை (பாட்டனாரைத்) தந்தையாக ஆக்கினார்கள். அதாவது, (வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில்) பாட்டனாரைத் தந்தையாக (அவரது ஸ்தானத்தில்) கருதினார்கள்.

இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில்) பாட்டனாரைத் தந்தையாக (கருதித் தீர்ப்பளித்து) ஆக்கினார்கள்.

ஹஸன் (பஸ்ரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நிச்சயமாக பாட்டனாரின் (சொத்துரிமை குறித்த) வழிமுறை ஏற்கனவே நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுவிட்டது. மேலும், அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் பாட்டனாரைத் தந்தையாக (தந்தை இல்லாத நிலையில் தந்தைக்குரிய வாரிசுரிமைப் பங்கைப் பெறுபவராக) ஆக்கினார்கள். ஆனால், மக்கள் (தங்களுக்கு விருப்பமான வேறு சட்டக் கருத்துக்களைத்) தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டார்கள்."

அஷ்-ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"இஸ்லாத்தில் (பாட்டன் என்ற முறையில்) வாரிசுரிமை பெற்ற முதல் பாட்டன் (தாத்தா) உமர் (ரலி) ஆவார்கள்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

இஸ்லாத்தில் (பேரனின் சொத்தில்) முதன்முதலாக வாரிசுரிமை பெற்ற பாட்டனார் உமர் (ரலி) ஆவார்கள். அவர்கள் (அந்தப் பேரனின்) சொத்தை (முழுவதுமாக) எடுத்துக்கொண்டார்கள். அப்போது அலீ (ரலி) மற்றும் ஸைத் (ரலி) ஆகியோர் அவர்களிடம் வந்து, "(முழுச் சொத்தையும் எடுப்பது) உங்களுக்குரியதல்ல; (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) நீங்கள் (இறந்தவரின்) இரண்டு சகோதரர்களில் ஒருவரைப் போன்றவரே!" என்று கூறினார்கள்.

ஷாபி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
உமர் (ரலி) அவர்கள், (பாகப்பிரிவினையில்) பாட்டனுக்கு ஒரு சகோதரன் அல்லது இரண்டு சகோதரர்கள் இருந்தால் (அவர்களுடன் பாட்டனையும் ஒரு சகோதரராகக் கருதி) சமமாகப் பங்கிட்டுக் கொடுப்பார்கள். (சகோதரர்களின் எண்ணிக்கை இரண்டை விட) அதிகரித்தால், அவருக்கு (பாட்டனுக்கு) மூன்றில் ஒரு பங்கைக் கொடுப்பார்கள். மேலும், (இறந்தவருக்குக்) குழந்தை இருந்தால், அவருக்கு (பாட்டனுக்கு) ஆறில் ஒரு பங்கைக் கொடுப்பார்கள்.

மர்வான் பின் அல்-ஹகம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (கத்தியால்) குத்தப்பட்டபோது, பாட்டனார் (வாரிசுரிமை பெறுவது) குறித்து (தம் தோழர்களிடம்) ஆலோசனை நடத்தினார்கள். அப்போது உமர் (ரலி), "பாட்டனார் (வாரிசுரிமை) விஷயத்தில் நான் ஒரு கருத்தைக் கொண்டிருந்தேன். அதை நீங்கள் பின்பற்றத் தகுந்தது என்று கருதினால், அதையே பின்பற்றுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களிடம், "நாங்கள் உங்கள் கருத்தைப் பின்பற்றினால் அதுவும் நேரான வழிகாட்டுதலாகும். நாங்கள் அந்த ஷெய்க்கின் (அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின்) கருத்தைப் பின்பற்றினாலும், (அவரும்) மிகச் சிறந்த கருத்தைக் கொண்டவராகவே இருந்தார்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் பஸராவில் இருந்தபோது, அலி (ரலி) அவர்களுக்கு (பின்வருமாறு) ஒரு கடிதம் எழுதினார்கள்:

"என்னிடம் ஒரு பாட்டனார் மற்றும் ஆறு சகோதரர்கள் (உள்ள ஒரு வாரிசுரிமைப் பங்கீடு தொடர்பான வழக்கு) கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது."

அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "பாட்டனாருக்கு (சொத்தில்) ஆறில் ஒரு பங்கைக் கொடுப்பீராக! (அந்தப் பங்கினை) அவருக்குப் பிறகு வேறு யாருக்கும் கொடுக்க வேண்டாம்" என்று பதில் எழுதினார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்கள் (கூறியதாக) ஷஅபீ (ரஹ்) அறிவிக்கிறார்கள்:
ஆறு சகோதரர்கள் மற்றும் ஒரு பாட்டனார் (வாரிசுகளாக இருக்கும் நிலையில்), "பாட்டனாருக்கு (சொத்தில்) ஆறில் ஒரு பங்கைக் கொடுங்கள்" என்று (அலி ரழி அவர்கள்) கூறினார்கள்.

(நூலாசிரியர்) அபூ முஹம்மத் (அத்-தாரிமீ) கூறுகிறார்: ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள், அலி (ரழி) அவர்களைத் தான் (இந்தத் தீர்ப்பைக் கூறியவராகக்) குறிப்பிடுகிறார் என்று தோன்றுகிறது. ஷஅபீ (ரஹ்) இதனை அலி (ரழி) அவர்களிடமிருந்தே அறிவிக்கிறார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்கள், (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) பாட்டனாரை ஒரு சகோதரராகவே கருதி வந்தார்கள்; (அவரது பங்கு) ஆறில் ஒரு பங்காக (1/6) இருக்கும் வரை (அவரைச் சகோதரராகவே நடத்தினார்கள்).

அலி (ரலி) அவர்கள், (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) சகோதரர்களுடன் பாட்டனாரையும் கூட்டாகச் சேர்த்து (பங்கிட்டு) வந்தார்கள்; (அவ்வாறு பங்கிடும்போது பாட்டனாருக்குக் குறைந்தபட்சம்) ஆறில் ஒரு பங்கு (கிடைக்கும்) வரை (அவரைச் சகோதரர்களுடன் பங்காளியாக ஆக்கினார்கள்).

அப்துல்லாஹ் பின் ஸலமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அலி (ரலி) அவர்கள், (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) பாட்டனாரையும் (இறந்தவரின்) சகோதரர்களையும் கூட்டாகச் சேர்த்தார்கள்; பாட்டனார் ஆறாமவராக (அதாவது மொத்தப் பங்கில் ஆறில் ஒரு பங்கு பெறும் நிலை வரை) ஆகும் வரை (இவ்வாறு பங்கீடு செய்தார்கள்).

அலி (ரலி) அவர்கள் (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டின்போது), பாட்டனை (தந்தையின் தந்தையை) சகோதரர்களுடன் (அவரது பங்கு) ஆறில் ஒரு பங்கு (1/6) வரை (குறையாதவாறு) பங்குதாரராக ஆக்குபவர்களாக இருந்தார்கள். நிர்ணயிக்கப்பட்ட பங்குடைய (குர்ஆனிய) வாரிசுகள் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்களுக்குரிய பங்கை (முதலாவதாக) அளிப்பார்கள். பாட்டன் இருக்கும்போது, தாய்வழிச் சகோதரனுக்கோ அல்லது தாய்வழிச் சகோதரிக்கோ வாரிசுரிமை (பங்கு) அளிக்க மாட்டார்கள்.

(நேரடி வாரிசுகளான) பிள்ளைகள் இருக்கும் நிலையில், (மற்ற வாரிசுகள் எவருமில்லாத நிலை போன்ற விதிவிலக்கான சூழல்கள்) தவிர பாட்டனின் பங்கை ஆறில் ஒரு பாகத்தை (1/6) விட அதிகரிக்க மாட்டார்கள். (தாய் மற்றும் தந்தை ஆகிய) இருவர் வழியிலுமான உடன்பிறந்த சகோதரன் இருக்கும்போது, (அவருடன் சேர்த்து) தந்தைவழிச் சகோதரனைப் பங்குதாரராகக் கருதமாட்டார்கள்.

ஒரு உடன்பிறந்த சகோதரியும், ஒரு தந்தைவழிச் சகோதரனும் (மட்டும்) இருந்தால், அந்தச் சகோதரிக்கு (நிர்ணயிக்கப்பட்ட) சரிபாதியை (1/2) வழங்கிவிட்டு, மீதமுள்ள பாதியை பாட்டனுக்கும் தந்தைவழிச் சகோதரனுக்கும் இடையில் சமமாகப் பங்கிடுவார்கள். வாரிசுகள் பல சகோதரர்களாகவும் சகோதரிகளாகவும் இருந்தால், அவர்கள் அனைவரையும் பாட்டனுடன் சேர்த்து (அவரது பங்கு) ஆறில் ஒரு பங்கு (1/6) வரை (குறையாதவாறு) பங்குதாரர்களாக்குவார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் பாட்டனார் (தாத்தா - வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில் அவரின் அந்தஸ்து) குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அப்போது அவர்கள், "உன்னுடைய (தந்தைகளில்) மிகப் பெரிய (மூத்த) தந்தை யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான் (அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு மஃகில்), "ஆதம் (அலை)" என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "உன்னதமான அல்லாஹ்வின் கூற்றான '{யா பனீ ஆதம}' (ஆதமின் மக்களே!) [அல்அஃராஃப் 26] என்பதை நீ செவியேற்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நானும், (வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில்) பாட்டனார் (தாத்தா) தொடர்பான விவகாரத்தில் என்னுடன் முரண்படுபவர்களும், நம்மில் யாருடைய கூற்று மிகவும் மோசமானது (தவறானது) என்பதைத் தீர்மானிக்க ஒருவரையொருவர் சபித்துக்கொள்ள (முபாஹலா செய்ய) வேண்டும் என நான் விரும்புகிறேன்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (வாரிசுரிமையில்) பாட்டனைத் தந்தையாகவே ஆக்கினார்கள்.

அபூ இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (நீதிபதி) ஷுரைஹ் அவர்களிடம் சென்றேன். அவரிடம் ஆமிர், இப்ராஹீம் மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அப்தில்லாஹ் ஆகியோர் இருந்தனர். எங்களைச் சேர்ந்த 'அல்-ஆலியா' (பகுதியைச்) சேர்ந்த ஒரு பெண்ணின் வாரிசுரிமைப் பங்கீடு (ஃபரீளா) குறித்து (கேட்பதற்காக) நான் சென்றிருந்தேன். அப்பெண் தன் கணவன், தாய், தந்தைவழிச் சகோதரன் மற்றும் பாட்டனார் (தந்தையின் தந்தை) ஆகியோரை வாரிசுகளாக விட்டுவிட்டு இறந்திருந்தார்.

ஷுரைஹ் என்னிடம், "(அப்பெண்ணுக்கு) சகோதரி எவரேனும் இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார். நான் "இல்லை" என்றேன். அவர், "கணவனுக்குச் சரிபாதி (1/2); தாய்க்கு (மொத்தத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கு (1/3)" என்று கூறினார். (மீதமுள்ளவர்களுக்குரிய பங்கை) அவர் எனக்குத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும் என்று நான் முயற்சி செய்தேன் (வற்புறுத்தினேன்). ஆனால், அவர் அந்தப் பதிலைத் தவிர வேறெதையும் எனக்குக் கூறவில்லை. அப்போது இப்ராஹீம், ஆமிர் மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அப்தில்லாஹ் ஆகியோர், "நீங்கள் கொண்டுவந்த இந்த வாரிசுரிமைப் பிரச்சினையை விட மிகச் சிக்கலான ஒரு பிரச்சினையை வேறெவரும் கொண்டுவந்ததில்லை" என்று கூறினர்.

பிறகு நான் உபைதா அஸ்-ஸல்மானீ அவர்களிடம் சென்றேன். 'கூஃபா (நகரில்) வாரிசுரிமைச் சட்டங்களை (ஃபராயிழ்) நன்கு அறிந்தவர்களில் உபைதா மற்றும் அல்-ஹாரிஸ் அல்-அஃவர் ஆகியோரை விட (சிறந்த) எவரும் இல்லை' என்று கூறப்பட்டு வந்தது. உபைதா அவர்கள் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருப்பார். ஷுரைஹ் அவர்களிடம் பாட்டனார் சம்பந்தப்பட்ட வாரிசுரிமைப் பிரச்சினை ஏதேனும் வந்தால், அதை அவர் உபைதாவிடம் அனுப்பி வைப்பார்; அவர் (அதற்குத் தீர்ப்பு) பங்கீடு செய்வார்.

ஆகவே, நான் அவரிடம் (இந்தப் பிரச்சினையைக்) கேட்டேன். அதற்கு அவர், "நீங்கள் விரும்பினால், இது குறித்து அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் வழங்கிய தீர்ப்பை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்" என்று கூறிவிட்டு, "கணவனுக்கு மூன்று பங்குகள் (அதாவது மொத்தத்தில் சரிபாதி); தாய்க்கு மீதமிருப்பதில் மூன்றில் ஒரு பங்கு (அதாவது மொத்தச் சொத்தில் ஆறில் ஒரு பங்கு); சகோதரனுக்கு ஒரு பங்கு; பாட்டனாருக்கு ஒரு பங்கு என்று அவர்கள் பங்கீடு செய்தார்கள்" என்றார்.

அபூ இஸ்ஹாக் கூறினார்: "(இதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள) பாட்டனார் என்பது தந்தையின் தந்தையைக் குறிக்கும்."

ஸைத் (இப்னு ஸாபித் - ரலி) அவர்கள், (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) சகோதரர்களுடன் பாட்டனையும் கூட்டாகச் சேர்த்து (பங்கிட்டு) வந்தார்கள்; (அவ்வாறு பங்கிடும்போது பாட்டனின் பங்கு) மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை (இருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்வார்கள்).

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் (பாகப்பிரிவினையில்) சகோதரர்களுடன் பாட்டனுக்கும் (சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கு கிடைக்கும் வரை சரிசமமாகப் பங்கிட்டுக் கொடுப்பவர்களாக இருந்தார்கள். பின்னர், அதற்குக் குறைவாக அவருக்குக் கொடுக்க மாட்டார்கள்.

ஆமிர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில்) பாட்டனாரின் விவகாரத்தில் மக்கள் எதில் ஒருமித்த கருத்தில் (ஏகோபித்து) உள்ளார்களோ, அதையே நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்."

அபூ முஹம்மத் (இமாம் தாரிமீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அதாவது, (மக்கள் ஏகோபித்த கருத்து என்பது) ஸைத் (இப்னு ஸாபித் - ரழி) அவர்களின் கூற்றைக் குறிக்கிறது."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் (இறந்தவரின் வாரிசுகளான) ஒரு சகோதரி, தாய், கணவன் மற்றும் பாட்டன் (ஆகியோர் இருக்கும் நிலை) குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(அவர் அந்தப் பங்கீட்டை) இருபத்து ஏழிலிருந்து (மொத்தப் பாகங்களாக) ஆக்கினார்கள். (அவற்றில்) தாய்க்கு ஆறு, கணவனுக்கு ஒன்பது, பாட்டனுக்கு எட்டு, (மற்றும்) சகோதரிக்கு நான்கு (பாகங்கள் எனப் பங்கிட்டார்கள்)."

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இஸ்லாத்தில் முதன்முதலாக (வாரிசுரிமையில்) ஒரு பாகம் வழங்கப்பட்ட பாட்டி, தனது மகன் உயிருடன் இருக்கும் நிலையில் (மரணமடைந்தவரின்) தந்தையின் தாய் (தந்தைவழிப் பாட்டி) ஆவார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பாட்டிக்கு (வாரிசுரிமைச் சொத்தில்) ஆறில் ஒரு பங்கை (பங்கீடாக) வழங்கினார்கள்.

ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் ஒரு பாட்டிக்கு, அவளது மகனுடன் (அதாவது இறந்தவரின் தந்தையுடன்) வாரிசுரிமை வழங்கினார்கள்.

இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மூன்று பாட்டிகளுக்கு (சொத்துரிமையில்) ஆறில் ஒரு பங்கை (பங்கிட்டு) வழங்கினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும் மன்சூர் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) நான் இப்ராஹீம் அவர்களிடம், "அவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உமது தந்தை வழியைச் சேர்ந்த இரு பாட்டிகள் மற்றும் உமது தாய் வழியைச் சேர்ந்த ஒரு பாட்டி ஆவர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
"தன் மகன் (அதாவது இறந்தவரின் தந்தை) உயிருடன் இருக்கும் நிலையிலும் பாட்டி (தந்தையின் தாய்) சொத்துரிமை பெறுவாள்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தாயின் தந்தையுடைய தாய் (சொத்தில்) வாரிசாக மாட்டார். எந்த மகனின் (அதாவது தாயின் தந்தையின்) மூலமாக அவர் (இறந்தவருடன்) உறவுத் தொடர்பைப் பெறுகிறாரோ, அவரே வாரிசாகாத போது, அவர் (அப்பெண்மணி) மட்டும் எவ்வாறு வாரிசாவார்?"

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"(மரணமடைந்தவரின்) தந்தை (அதாவது பாட்டியின் மகன்) உயிருடன் இருக்கும் நிலையிலும் பாட்டி (வாரிசுச் சொத்தில்) பங்கு பெறுவார்."

ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு பாட்டி (தந்தையின் தாயோ அல்லது தாயின் தாயோ) வந்து, "என் பேரப்பிள்ளை (மகனின் மகனோ அல்லது மகளின் மகனோ) இறந்துவிட்டார். (அவரது சொத்தில்) எனக்கும் ஒரு பங்கு இருப்பதாக நான் கேள்விப்பட்டேன். எனக்கான பங்கு என்ன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஏதேனும் கூறியதை நான் (நேரடியாகச்) செவியுறவில்லை. (குர்ஆனிலும் இதற்கான தெளிவான வசனத்தை நான் காணவில்லை). இருப்பினும், நான் மக்களிடம் (இது குறித்து) விசாரிக்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ளுஹர் தொழுகையை முடித்த பின்னர், "பாட்டிக்குரிய (சொத்துப்) பங்கு குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஏதேனும் கூறியதை உங்களில் எவரேனும் செவியுற்றதுண்டா?" என்று மக்களிடம் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கேட்டார்கள்.

அப்போது முஃகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள், "நான் (அறிவேன்)" என்றார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "அது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வாரிசுதாரராக இருக்கும்) பாட்டிக்கு ஆறில் ஒரு பங்கை (வழங்கும்படி)க் கொடுத்தார்கள்" என்று முஃகீரா (ரலி) பதிலளித்தார்கள்.

"உங்களைத் தவிர வேறு யாருக்கேனும் இது தெரியுமா?" என்று அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கேட்டார்கள். (அப்போது) முஹம்மது பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, "இவர் உண்மையைத்தான் சொல்கிறார் (நானும் அதைச் செவியுற்றுள்ளேன்)" என்றார்கள். எனவே, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அந்தப் பாட்டிக்கு ஆறில் ஒரு பங்கை வழங்கினார்கள்.

பின்னர் (அபூபக்கர் ரலி அவர்களின் காலத்திற்குப் பிறகு) உமர் (ரலி) அவர்களிடமும் இதைப் போன்றே மற்றொரு பாட்டி (வாரிசு உரிமை கோரி) வந்தபோது, அவரிடம் உமர் (ரலி) அவர்கள், "எனக்குத் தெரியவில்லை, இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஏதேனும் கூறியதை நான் செவியுறவில்லை. இருப்பினும் நான் மக்களிடம் விசாரிக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அப்போது மக்கள், முஃகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) மற்றும் முஹம்மது பின் மஸ்லமா (ரலி) ஆகியோர் (முன்பு) அறிவித்த ஹதீஸை உமர் (ரலி) அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(தந்தையின் தாய், தாயின் தாய் ஆகிய) உங்களில் யார் ஒருவர் (மட்டும் வாரிசாகத்) தனியாக இருக்கிறாரோ, அவருக்கு ஆறில் ஒரு பங்கு உரியதாகும். நீங்கள் இருவரும் (ஒரே நேரத்தில் வாரிசுகளாக) ஒன்றாக இருந்தால், அந்த ஆறில் ஒரு பங்கு உங்கள் இருவருக்கும் (சமமாகப்) பொதுவானதாகும்."

அலி (ரலி) மற்றும் ஸைத் (ரலி) ஆகியோர் கூறினார்கள்:

"பாட்டிகள் (தலைமுறையில்) சமமாக இருக்கும்போது, மூன்று பாட்டிகள் வாரிசுரிமை பெறுவார்கள். (அவர்கள்:) தந்தையின் (வழியில் உள்ள) இரண்டு பாட்டிகள் - (அதாவது தந்தையுடைய) தாயின் தாய் மற்றும் (தந்தையுடைய) தந்தையின் தாய் - மற்றும் தாயின் (வழியில் உள்ள) பாட்டி (அதாவது தாயுடைய தாயின் தாய்) ஆகியோராவர். அவர்களில் ஒருவர் (மற்றவர்களை விட) நெருக்கமானவராக இருந்தால், (வாரிசுரிமைப்) பங்கு அந்த நெருக்கமானவருக்கே (உரியதாகும்)."

அலி (ரலி) மற்றும் ஸைத் (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்து (அறிவிக்கப்படுகிறது):

"தந்தை (உயிருடன்) இருக்கும்போது, தந்தையின் தாயாரான பாட்டிக்கு அவர்கள் இருவரும் (சொத்தில்) வாரிசுரிமை வழங்கியதில்லை."

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், (தந்தை வழிப்) பாட்டியின் மகன் (அதாவது இறந்தவரின் தந்தை) உயிருடன் இருக்கும்போது அந்தப் பாட்டிக்கு வாரிசுரிமை வழங்க மாட்டார்கள்.

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, பாட்டிகளுக்கு (குர்ஆனில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட) வாரிசுரிமை இல்லை. மாறாக, அது அவர்களுக்கு (நபி (ஸல்) அவர்களால் அல்லது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களால்) வழங்கப்பட்ட ஒரு வாழ்வாதாரப் பங்கே (மானியமே) ஆகும். மேலும், பாட்டிகளில் (உறவால்) நெருக்கமானவர்களும் தூரமானவர்களும் (பங்கைப் பெறுவதில்) சமமாவார்கள்."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(தன்னுடைய) மகன் உயிருடன் இருக்கும் நிலையிலும் பாட்டி (வாரிசுச் சொத்தில்) பங்கு பெறுவார்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான்கு பாட்டிகள் மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்களிடம் (வாரிசுரிமை கோரி) ஒன்றாக வந்தனர். அப்போது அவர், தாயின் தந்தையுடைய தாயை (வாரிசுரிமையிலிருந்து) விலக்கினார். மேலும் (எஞ்சிய) மூன்று பேருக்கு வாரிசுரிமை வழங்கினார். (அவர்கள்:) தந்தையின் இரு பாட்டிகளான (தந்தையின் தாய்வழிப் பாட்டி மற்றும் தந்தையின் தந்தைவழிப் பாட்டி) மற்றும் தாயின் (தாய்வழிப்) பாட்டி ஆகியோராவர்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், ஒரு மகள் மற்றும் ஒரு மகனின் மகள் (பேத்தி) ஆகியோரின் (வாரிசுரிமை) குறித்துக் கூறுகையில்: "(மகளுக்கு) அரைப் பங்கும், (மகனின் மகளுக்கு) ஆறில் ஒரு பங்கும் (வழங்கப்படும்). மீதமுள்ளவை (வாரிசுதாரர்களுக்குள் பங்கிட்ட பிறகு எஞ்சுவது) மகளுக்கே திருப்பிக் கொடுக்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களிடம் தாய்வழிச் சகோதரர்கள் மற்றும் தாய் (மட்டும் வாரிசுகளாக இருக்கும் ஒரு பாகப்பிரிவினை) வழக்கு கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் தாய்வழிச் சகோதரர்களுக்கு (சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கையும், மீதமுள்ள சொத்து முழுவதையும் தாய்க்கும் வழங்கினார்கள்.

மேலும், "வாரிசுரிமை அடிப்படையில் மீதமுள்ள சொத்தைப் பெறக்கூடிய ஆண் உறவினர்கள் (அஸபா) எவரும் இல்லாதவருக்குத் தாயே அஸபாவாவார் (அதாவது மீதமுள்ள சொத்தைப் பெறுபவராவார்)" என்று கூறினார்கள்.

ஹஸனின் தந்தை (அபூ ஹஸன்) அறிவிக்கிறார்:

ஒரு மகளைத் தவிர வேறு வாரிசு எவரும் அறியப்படாத நிலையில் இறந்துவிட்ட ஒரு மனிதர் குறித்து நான் (இமாம்) ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "(அவர் விட்டுச் சென்ற) அந்தச் செல்வம் முழுவதும் அவளுக்கே (மகளுக்கே) உரியதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஷஅபீ (ரஹ்) அறிவிக்கிறார்கள்:
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், தாயுடன் தாய்வழிச் சகோதரன் இருக்கும்போதும், குறிப்பிட்ட பாகம் பெறக்கூடிய வேறு வாரிசுகளுடன் பாட்டி இருக்கும்போதும், சொந்த மகளுடன் மகனின் மகள் இருக்கும்போதும், கணவன் அல்லது மனைவி இருக்கும்போதும் (மீதமுள்ள சொத்தை அவர்களுக்கு) திருப்பிக் கொடுக்க (ரத்து செய்ய) மாட்டார்கள்.
ஆனால், அலி (ரலி) அவர்கள் கணவன் மற்றும் மனைவியைத் தவிர, குறிப்பிட்ட பாகம் பெறக்கூடிய வாரிசுகள் அனைவருக்கும் (மீதமுள்ள சொத்தை அவர்களின் பாகத்திற்கு ஏற்ப) திருப்பிக் கொடுப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஸைத் பின் தாபித் (ரலி) அவர்கள் (அறிவிக்கிறார்கள்):

(வாரிசுரிமைச் சட்டம் தொடர்பாக) ஒரு மகள் அல்லது ஒரு சகோதரியின் விவகாரம் அவரிடம் கொண்டு வரப்பட்டது. அப்போது அவர் அவளுக்கு (சொத்தில்) பாதியை வழங்கினார்; எஞ்சியிருப்பதை பைத்துல் மாலில் (பொதுக் கருவூலத்தில்) சேர்த்துவிட்டார்.

(மேலும், யஸீத் பின் ஹாரூன் அவர்கள் முஹம்மத் பின் சாலிம் என்பவரிடமிருந்தும், அவர் ஷஅபீ என்பவரிடமிருந்தும், அவர் காரிஜா என்பவரிடமிருந்தும் இதனை அறிவிக்கிறார்கள்.)

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

(கணவனால் தன் பிள்ளை அல்ல என்று மறுக்கப்பட்டு) லிஆன் செய்யப்பட்ட பெண்ணின் மகனைக் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "அவனது வாரிசுரிமை அவனது தாய்க்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஒருவர் அதாஉ பின் அபீ ரபாஹ் (ரஹ்) அவர்களிடம், "லிஆன் (பரஸ்பரம் சாபமிட்டுப் பிரிதல்) செய்து கொண்ட தம்பதியினரின் குழந்தையின் அனந்தரச் சொத்து (வாரிசுரிமை) யாருக்குரியது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "(அக்குழந்தையின்) தாய்க்கும் அவளது குடும்பத்தாருக்கும் உரியதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்கள் லிஆன் செய்யப்பட்ட (கணவனால் தந்தைவழி உறவு மறுக்கப்பட்ட) பெண்ணின் மகனது (வாரிசுரிமை) குறித்துக் கூறினார்கள்: "(அவன் இறந்து) தன் தாய்வழிச் சகோதரனையும், தாயையும் விட்டுச் சென்றால், அவனது சகோதரனுக்கு ஆறில் ஒரு பங்கும், தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பங்கும் (வழங்கப்பட வேண்டும்). பின்னர் (மீதமுள்ள சொத்து விகிதாசாரப்படி) அவர்களுக்கே திருப்பியளிக்கப்படும் (அல்-ரத்). அதன்படி, (இறுதியாக அந்தச்) சகோதரனுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கும், தாய்க்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கும் கிடைக்கும்."

மேலும், இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவனது சகோதரனுக்கு ஆறில் ஒரு பங்கு கிடைக்கும், மீதமுள்ளது (முழுவதும்) தாய்க்குச் சேரும்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் (கூறுகிறார்கள்):
"லிஆன் செய்யப்பட்ட பெண்ணின் மகன் (இறக்கும் போது) தன் (தாயின் வழி) சகோதரனின் மகனையும், (தாயின் வழி) பாட்டனாரையும் (வாரிசுகளாக) விட்டுச் சென்றால், அந்தச் சொத்து (முழுவதும்) சகோதரனின் மகனுக்கே உரியதாகும்."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள், 'லிஆன்' செய்யப்பட்ட பெண்ணின் மகனின் (தந்தையால் மறுக்கப்பட்ட குழந்தையின்) வாரிசுரிமை குறித்துக் கூறும்போது, "அவனது தாய்க்கு (சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கும், (மீதமுள்ள) மூன்றில் இரண்டு பங்கு பைத்துல் மாலுக்கும் (அரசு பொதுக் கருவூலத்திற்கும்) உரியதாகும்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அவனது (தந்தை யாரெனத் தெரியாத நிலையில் மரணித்தவனின்) வாரிசுரிமை அவனது தாய்க்குரியதாகும். அவனது தாயின் தந்தைவழி உறவினர்கள் (அஸபாக்கள்), அவன் சார்பாக இழப்பீட்டுத் தொகையை (தியத்தை)ச் செலுத்துவார்கள்."

ஹஸன் (பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாக கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அவனது தாய்க்கு (சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கு கிடைக்கும். மீதமுள்ள சொத்து அவனது தாயின் தந்தைவழி உறவினர்களுக்கு (அஸபாக்களுக்கு) உரியதாகும்."

அலி (ரலி) மற்றும் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) ஆகியோர் (கணவன்-மனைவிக்கிடையே சாபமேற்றுப் பிரிந்த) முலாஅனா பெண்ணின் குழந்தை (இறந்து, அவர்) தனது பாட்டியையும், தாய்வழிச் சகோதரர்களையும் விட்டுச் சென்றால் (அவரது சொத்துப் பங்கீடு) குறித்துக் கூறினார்கள்: "பாட்டிக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கும், (தாய்வழிச்) சகோதரர்களுக்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கும் (வழங்கப்பட வேண்டும்)."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பாட்டிக்கு ஆறில் ஒரு பங்கும், தாய்வழிச் சகோதரர்களுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கும் (வழங்கப்பட வேண்டும்). மீதமுள்ளவை பைத்துல் மாலுக்கு (பொதுக் கருவூலத்திற்கு)ச் சென்றடையும்."

ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவனது தாய் அவனுக்கு வாரிசாவாள்." (அதாவது, லிஆன் -சத்தியப் பிரமாணம் செய்து பிரிக்கப்பட்ட- பெண்ணின் மகனை இது குறிக்கிறது).

அந்நகயீ மற்றும் அஷ்ஷஅபீ ஆகியோர் கூறினார்கள்:
"(தந்தை யாரெனத் தெரியாத அல்லது சாபமேற்றுக் கொள்ளப்பட்ட - லிஆன் செய்யப்பட்ட - குழந்தையின் சொத்திற்கு) அவனது தாய் அவனுக்கு வாரிசாவார்."

அப்துல்லாஹ் பின் உபைது பின் உமைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

பனூ ஸுரைக் குலத்தைச் சேர்ந்த எனது சகோதரர் ஒருவருக்கு, லிஆன் செய்யப்பட்ட (கணவன் தன் மனைவியின் மீது சுமத்திய அவதூறு காரணமாகப் பிரிக்கப்பட்ட) மகனின் விவகாரத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் யாருக்கு ஆதரவாகத் தீர்ப்பளித்தார்கள் என்று கேட்டு நான் கடிதம் எழுதினேன். அதற்கு அவர், "நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த மகனை அவனது தாய்க்கே (உரிமையாக்கித்) தீர்ப்பளித்தார்கள். அவளே அவனுக்குத் தாயின் அந்தஸ்திலும் தந்தையின் அந்தஸ்திலும் இருக்கிறாள்" என்று எனக்குப் பதில் கடிதம் எழுதினார்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அவனது) செல்வம் முழுவதற்கும் அந்தத் தாயே (வாரிசாக) உரிமையாளர் ஆவாள்; அவளே அவனுக்குத் தந்தையின் அந்தஸ்திலும் தாயின் அந்தஸ்திலும் இருக்கிறாள்."

ஹஸன் (பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் (கூறுகிறார்கள்):
லிஆன் செய்யப்பட்ட பெண்ணின் மகன் (இறந்து, வாரிசுகளாகத்) தன் தாயையும், தன் தாயின் அஸபாக்களையும் (தந்தை வழி ஆண் உறவினர்களையும்) விட்டுச் சென்றது குறித்து, "(அவனது சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கு அவனது தாய்க்கும், மீதமுள்ளவை அவனது தாயின் அஸபாக்களுக்கும் (சேரும்)" என்று கூறினார்கள்.

அலி (ரலி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் (ரலி) ஆகியோர் (கணவனால் மறுக்கப்பட்டு) 'முலானா' (லிஆன் - சாபப் பிரமாணம்) செய்யப்பட்ட பெண்ணின் மகனைக் குறித்துக் கூறுகையில், "அவனது 'அஸபா' (மீதமுள்ள சொத்துக்களுக்கு உரிமையுள்ள வாரிசுகள்), அவனது தாயின் 'அஸபா'க்களே (தாய் வழி உறவினர்களே) ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.

ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறுவார்கள்:

"(கணவனால் மறுக்கப்பட்டு) லிஆன் (சாபக் கூற்று) செய்யப்பட்ட பெண்ணின் குழந்தையின் சொத்துரிமை அவனது தாய்க்கே உரியதாகும்."

நான், "அக்குழந்தைக்குத் (தாய்வழிச்) சகோதரன் இருந்தால் (அவனுக்குரிய பங்கு என்ன)?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவனுக்கு (சொத்தில்) ஆறில் ஒரு பங்கு (1/6) கிடைக்கும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஜுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"லிஆன் (கணவன் தன் மனைவியின் மீது அவதூறு கூறி, இருவரும் சத்தியம் செய்து பிரிந்த நிலை) மூலம் பிறந்த குழந்தை அதன் தாய்க்கே உரியதாகும். அவள் (தாய்) அக்குழந்தையிடமிருந்து (அக்குழந்தை மரணிக்கும்போது) தனக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாகத்தை வாரிசாகப் பெறுவாள். எஞ்சியவை பைத்துல் மாலில் (அரசின் பொதுக் கருவூலத்தில்) சேர்க்கப்படும்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கணவனும் மனைவியும் (லிஆன் மூலம்) ஒருவரையொருவர் சபித்துக் கொண்டால், அவர்கள் இருவரும் பிரிக்கப்படுவார்கள்; அவர்கள் (மீண்டும் ஒருபோதும்) ஒன்றுசேர மாட்டார்கள். அக்குழந்தை அதன் தாயின் பெயராலேயே அழைக்கப்படும். 'இன்னவளின் மகன்' என்று (அக்குழந்தை) அழைக்கப்படும். அவளே (தாய்) அதன் நேரடி வாரிசு (அஸபா) உறவாவாள். அக்குழந்தை அவளுக்கும், அவள் அக்குழந்தைக்கும் வாரிசாவார்கள். மேலும், அக்குழந்தையை விபச்சாரத்தில் பிறந்ததாகக் கூறுபவர் (அவதூறு குற்றத்திற்காகச்) சாட்டையால் அடிக்கப்படுவார்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் (லிஆன் மூலம்) பிரிந்துவிட்ட தம்பதியரின் குழந்தையைக் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"அக்குழந்தைக்கு அவனது தாயின் தந்தைவழி உறவினர்களே (அஸபாக்களே) வாரிசாவார்கள். மேலும், அவனுக்காக (அவன் செலுத்த வேண்டிய இழப்பீட்டுத் தொகையை - தியத்) அவர்களே செலுத்துவார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், லிஆன் (கணவன் மனைவியிடையே நடைபெறும் சாப சத்தியம்) செய்யப்பட்ட பெண்ணின் குழந்தையைப் பற்றிக் கூறினார்கள்:

"அக்குழந்தைக்கு (சட்டப்பூர்வமான) தந்தை இல்லை. (அக்குழந்தை மரணித்தால்) அக்குழந்தையின் சொத்துக்களுக்கு அதன் தாயும், தாய்வழிச் சகோதரர்களும், தாயின் (அசபா எனப்படும்) தந்தைவழி உறவினர்களுமே வாரிசாவார்கள். யாரேனும் அக்குழந்தையின் மீது (அவதூறு) கூறினால், அவதூறு கூறியவருக்கு (மார்க்கச் சட்டப்படி) கசையடி கொடுக்கப்படும்."

மக்ஹூல் (ரஹ்) அவர்களிடம், லிஆன் செய்யப்பட்ட (கணவனால் தன் குழந்தை அல்ல என்று மறுக்கப்பட்ட) பெண்ணின் குழந்தையின் வாரிசுரிமை யாருக்குச் சேரும் என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "அந்தத் தாய் (அவதூறு மற்றும் பிரிவினால்) சந்தித்த துன்பத்தின் காரணமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அக்குழந்தையின் வாரிசுரிமையை அதனுடைய தாய்க்கும், (அவளுடைய மற்ற பிள்ளைகளான) அக்குழந்தையின் தாய்வழிச் சகோதரர்களுக்கும் உரிதாக்கினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மேலும் மக்ஹூல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்தத் தாய் இறந்து, தன் மகனை விட்டுச் சென்று, பின்னர் (தாய்க்குப் பின்) அவளுக்கு உரிதாக்கப்பட்ட அந்த மகனும் இறந்துவிட்டால், அவனுடைய வாரிசுரிமை முழுமையாக அவனது தாய்வழிச் சகோதரர்களுக்கே சேரும். ஏனெனில், அது அவர்களின் தாய்க்கும், (தாயின் மூலமாக) அவர்களின் பாட்டனாருக்கும் உரியதாக இருந்தது. மேலும், அத்தாயின் தந்தைக்குத் தன் மகளின் மகனுடைய சொத்தில் ஆறில் ஒரு பாகம் கிடைக்கும். அவர் தாயின் தந்தை என்பதால், இந்த ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையில் மட்டுமே அவர் வாரிசுதாரர் ஆவார். தாய்வழிச் சகோதரர்கள் தங்களது தாயின் (உறவின்) மூலமாகவே வாரிசுரிமையைப் பெறுகின்றனர்; பாட்டனார் தனது மகளின் (உறவின்) மூலமாகவே வாரிசுரிமையைப் பெறுகிறார். ஏனெனில், (அந்தச் சொத்து) அத்தாய்க்குரியதாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டது. எனவே, அக்குழந்தைக்குச் சொந்தமான செல்வம் தாயின் வாரிசுகளுக்கே சேரும். வேறு (நெருக்கமான) வாரிசுகள் யாரும் இல்லாதபோது, பாட்டனார் மட்டுமே அதை முழுமையாகப் பெற்றுக்கொள்வார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

'லிஆன்' (ஒருவரையொருவர் சபித்துப் பிரிதல்) செய்து கொண்ட தம்பதியரின் குழந்தையைக் குறித்து, ஒரு கூட்டத்தினர் அலி (ரலி) அவர்களிடம் வழக்காட வந்தனர். அக்குழந்தையின் தந்தைவழி உறவினர்கள் (அஸபாக்கள்) அதன் சொத்தில் வாரிசுரிமையைக் கேட்டு வந்திருந்தனர். அப்போது அலி (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக அதன் தந்தை அக்குழந்தையை (தன்னுடையது அல்லவென்று) நிராகரித்துவிட்டார். எனவே, அதன் சொத்தில் உங்களுக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். மேலும், அக்குழந்தையின் சொத்தை அதன் தாய்க்கே உரியதாகத் தீர்ப்பளித்ததுடன், அத்தாயையே அதன் வாரிசாகவும் (அஸபாவாகவும்) ஆக்கினார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாக) அறிவிக்கப்படுகிறது:

ஆணுக்குரிய (உறுப்பும்) பெண்ணுக்குரிய (உறுப்பும்) ஒருவருக்கு இருந்தால், அவர் எதன் அடிப்படையில் வாரிசுரிமை பெறுவார் (என்று கேட்கப்பட்டது)? அதற்கு அவர்கள், "அவர் அவ்விரண்டில் எதன் வழியாகச் சிறுநீர் கழிக்கிறாரோ அதன் அடிப்படையில் (அவருக்கு வாரிசுரிமை வழங்கப்படும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இருபால் குறிகளுடையவர் (குன்ஸா) குறித்து அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர் (ஆண் அல்லது பெண் உறுப்புகளில் எதன் வழியாக) சிறுநீர் கழிக்கிறாரோ, அதைக் கருத்தில் கொண்டே (அவர் ஆணா அல்லது பெண்ணா எனத் தீர்மானிக்கப்பட்டு) அவருக்கு வாரிசுரிமை வழங்கப்படும்."

ஆமிர் (ரஹ்) அவர்களிடம், ஆணாகவும் இல்லாது பெண்ணாகவும் இல்லாது பிறந்த ஒரு குழந்தையைக் குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அக்குழந்தைக்கு ஆணுக்குரிய (உறுப்போ) அல்லது பெண்ணுக்குரிய (உறுப்போ) இருக்கவில்லை. அது தனது தொப்புள் பகுதியிலிருந்து சிறுநீர் மற்றும் மலம் போன்றவற்றை வெளியேற்றியது. அதன் வாரிசுரிமை (பாகப்பிரிவினை) குறித்து அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, "அதற்கு ஓர் ஆணின் பங்கில் பாதியும், ஒரு பெண்ணின் பங்கில் பாதியும் (வழங்கப்பட வேண்டும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் 'கலாலா' (தந்தை மற்றும் பிள்ளைகள் இல்லாத வாரிசு நிலை) குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "இது குறித்து எனது அபிப்பிராயத்தை (ஆய்வை) நான் கூறுகிறேன். அது சரியானதாக இருந்தால் அது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்ததாகும். அது தவறானதாக இருந்தால், அது என்னிடமிருந்தும் ஷைத்தானிடமிருந்தும் வந்ததாகும். (எனது பார்வையில்) தந்தை மற்றும் பிள்ளை இல்லாமல் (இறப்பவரையே) அது குறிக்கும் என்று நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், உமர் (ரலி) அவர்கள் (கலீஃபாவாகப்) பொறுப்பேற்றபோது, "அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (ஆதாரங்களின் அடிப்படையில்) கூறிய ஒன்றை மறுப்பதற்கு நான் அல்லாஹ்விடம் வெட்கப்படுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களுக்கு, 'கலாலா' (தந்தை மற்றும் பிள்ளைகள் இல்லாதவரின் வாரிசுரிமைச் சட்டம்) ஏற்படுத்திய சிரமத்தைப் போன்று வேறெந்த விஷயமும் (விளங்கிக் கொள்வதில்) சிரமத்தை ஏற்படுத்தியதில்லை."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'கலாலா' என்பது தந்தை மற்றும் குழந்தை (வாரிசுகளாக) இல்லாத நிலையாகும்.

ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும்) இறைவசனத்தை ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்: "{யாரேனும் ஒரு ஆணோ அல்லது பெண்ணோ (தந்தை, பாட்டன் போன்ற நேரடி வாரிசுகளோ அல்லது பிள்ளை, பேரன் போன்ற கீழ்நிலை வாரிசுகளோ இல்லாத நிலையில்) 'கலாலாஹ்'வாக மரணித்து, அவருக்கு ஒரு சகோதரனோ அல்லது ஒரு சகோதரியோ இருந்தால்...}" [அந்நிஸா 4:12].

(அந்தச் சகோதரன் அல்லது சகோதரி) "தாயின் வழியில் உள்ளவர் (மட்டும்)" என்று ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் (விளக்கிக்) கூறினார்கள்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் இப்னுத் தஹ்தாஹாவுக்கு (அவருடைய சொத்தை) வாரிசுரிமை பெறக்கூடியவர் எவரேனும் இருக்கிறாரா என்று தேடினார்கள். ஆனால், (நெருங்கிய இரத்த உறவுடைய அல்லது அஸபா எனப்படும்) எந்த வாரிசையும் அவர்கள் காணவில்லை. எனவே, இப்னுத் தஹ்தாஹாவின் சொத்தை இப்னுத் தஹ்தாஹாவின் தாய்மாமன்களிடம் (அவர்கள் 'தவில் அர்ஹாம்' எனும் தூரத்து உறவினர்கள் என்ற அடிப்படையில்) ஒப்படைத்தார்கள்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பாதுகாவலர் (மௌலா) எவரும் இல்லாதவருக்கு அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே பாதுகாவலர் ஆவார்கள். (அதேபோன்று) வாரிசு எவரும் இல்லாதவருக்கு (அவருடைய) தாய்மாமனே வாரிசாவார்."

உமர் (ரலி) அவர்களிடம் (வாரிசுரிமை குறித்து) தந்தையின் தாய்வழிச் சகோதரர் (தந்தையின் ஒரு கருப்பைச் சகோதரர்) மற்றும் தாயின் சகோதரி (சின்னம்மா/பெரியம்மா) ஆகியோரின் (வாரிசுரிமைப் பங்கீடு தொடர்பான) வழக்கு கொண்டு வரப்பட்டது.

அப்போது அவர்கள், தந்தையின் தாய்வழிச் சகோதரருக்கு மூன்றில் இரண்டு பாகமும், தாயின் சகோதரிக்கு மூன்றில் ஒரு பாகமும் (பங்காக) வழங்கினார்கள்.

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (பாகப்பிரிவினையில்) தாயின் சகோதரிக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கையும், தந்தையின் சகோதரிக்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கையும் வழங்கினார்கள்.

கைஸ் பின் ஹப்தர் அந்நஹ்ஷலீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அப்துல் மலிக் பின் மர்வான் அவர்களிடம் (பாகப்பிரிவினை தொடர்பாக) ஒரு தாயின் சகோதரி மற்றும் தந்தையின் சகோதரி ஆகியோரின் விவகாரம் கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது ஒரு முதியவர் எழுந்து, "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் தாயின் சகோதரிக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கையும், தந்தையின் சகோதரிக்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கையும் கொடுத்ததை நான் பார்த்திருக்கிறேன்" என்று கூறினார். (இதைக் கேட்ட) அப்துல் மலிக், அதை (தீர்ப்பாக) எழுத முற்பட்டார். பின்னர், "இந்த விஷயத்தில் ஸைத் (பின் ஸாபித்) அவர்களின் நிலைப்பாடு என்ன?" என்று கேட்டார்.

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தாயின் சகோதரி (சின்னம்மா/பெரியம்மா) தாயின் அந்தஸ்தில் உள்ளாள்; தந்தையின் சகோதரி (அத்தை) தந்தையின் அந்தஸ்தில் உள்ளாள்; சகோதரனின் மகள் சகோதரனின் அந்தஸ்தில் உள்ளாள். (குறிப்பிட்ட பங்குகளைப் பெறத் தகுதியுள்ள) நெருங்கிய உறவுடைய வாரிசுதாரர் எவரும் இல்லாத நிலையில், மற்ற ஒவ்வொரு இரத்த உறவினரும் (தவில் அர்ஹாம்) தாங்கள் எந்த உறவின் மூலமாக (வாரிசுரிமையுடன்) இணைக்கப்பட்டுள்ளார்களோ அந்த உறவின் அந்தஸ்தில் இருப்பார்கள்."

ளஹ்ஹாக் பின் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அம்வாஸ் கொள்ளைநோயால் (பாதிக்கப்பட்டு இறந்த) மக்கள் விஷயத்தில் உமர் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) தீர்ப்பளித்தார்கள்: (வாரிசுகள்) தந்தையின் வழியில் சமமான (உறவுடையவர்களாக) இருந்தால், தாயின் பிள்ளைகளே (அதாவது தாயையும் தந்தையையும் பொதுவாகக் கொண்ட உடன் பிறந்தவர்களே சொத்துக்கு) அதிக உரிமை படைத்தவர்கள். அவர்களில் சிலர் தந்தையின் வழியில் மற்றவர்களை விட நெருக்கமான (உறவுடையவர்களாக) இருந்தால், அவர்களே அந்தச் சொத்துக்கு (அதாவது அந்தப் பணத்திற்கு/பொருளுக்கு) அதிக உரிமை படைத்தவர்கள் ஆவர்."

அப்துல்லாஹ் பின் ஷத்தாத் பின் அல்-ஹாத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

யமாமா (போர்) நாளில் அபூ ஹுதைஃபாவின் (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமையான ஸாலிம் (ஷஹீதாக்கப்பட்டார்) கொல்லப்பட்டார். அவரது வாரிசுரிமைச் சொத்து இருநூறு திர்ஹம்களை எட்டியது. அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "(அவரது தாயார் தேவையுடையவராக இருந்ததால்) அது முழுமையாகத் தீரும் வரை (அவரது செலவினங்களுக்காக) அதை அவரது தாய்க்காகவே ஒதுக்கி வையுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(ஒரே தந்தை மற்றும்) ஒரே தாய்க்குப் பிறந்த சகோதரர்கள் தங்களுக்குள் வாரிசுரிமை பெறுவார்கள்; (அவர்கள் இருக்கும்போது) சக்களத்தியின் பிள்ளைகள் (ஒரே தந்தை, வெவ்வேறு தாய்மார்களைக் கொண்ட சகோதரர்கள்) வாரிசுரிமை பெறமாட்டார்கள். ஒரு மனிதர் தனது தந்தை மற்றும் தாய்க்குப் பிறந்த (உடன்பிறந்த) சகோதரரின் சொத்துக்கு வாரிசாவார்; தனது தந்தைக்கு (மட்டும்) பிறந்த சகோதரரின் சொத்துக்கு வாரிசாக மாட்டார்."

"ஒருவர் (இறக்கும்போது) தனது மகளின் மகனை விட்டுச் சென்றால், அவர் (அந்தப் பாட்டனாருக்கு) வாரிசாவாரா?" என்று (நுஃமான் பின் சாலிம் ஆகிய நான்) இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை" என்று (பதிலளித்தார்கள்).

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாருக்கு (வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி) அஸபா (மீதமுள்ள சொத்தைப் பெறும் ஆண் வாரிசுகள்) இல்லையோ, அவர்களுக்குத் தாயே அஸபாவாவார்; மேலும், யாருக்கு அஸபா இல்லையோ அவர்களுக்குச் சகோதரியே அஸபாவாவார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிர்ணயிக்கப்பட்ட சொத்துப் பாகங்களை (குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ளபடி) அதற்குரியவர்களிடம் சேர்த்துவிடுங்கள். (அவ்வாறு பங்கீடு செய்த பிறகு) எஞ்சியிருப்பவை, (இறந்தவருக்கு) மிகவும் நெருக்கமான ஆண் உறவினருக்கு உரியதாகும்."

முஹம்மத் பின் அல்-அஷ்அஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவருடைய அத்தை ஒருவர் யெமனில் யூதராக (மரணமடையும் போது) மரணமடைந்தார். இது குறித்து அவர் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம் (சட்ட விளக்கம் கேட்டுத்) தெரிவித்தார். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அவருடைய மார்க்கத்தைச் (யூத மதத்தைச்) சேர்ந்தவர்களில் அவருக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்களே அவருக்கு வாரிசாவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

தாரிக் பின் ஷிஹாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அஷ்அத் பின் கைஸ் அவர்களின் அத்தை இறந்துவிட்டார்; அவர் ஒரு யூதராக இருந்தார். (அஷ்அத் பின் கைஸ் முஸ்லிமாக இருந்ததால், அந்த சொத்தில் தனக்கு உரிமை உண்டா என்று கேட்க) அவர் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம் வந்தபோது, "அவருடைய மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களே (அதாவது யூதர்களே) அவருடைய சொத்துக்கு வாரிசாவார்கள்" என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இணைவைப்பவர்களிடமிருந்து (முஸ்லிம்களாகிய) நாம் வாரிசுரிமை பெறமாட்டோம்; அவர்களும் நம்மிடமிருந்து (முஸ்லிம்களிடமிருந்து) வாரிசுரிமை பெறமாட்டார்கள்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரலி) மற்றும் உமர் (ரலி) ஆகியோரும் கூறினார்கள்:

"இரு வேறு மார்க்கங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் (ஒருவருக்கொருவர்) வாரிசாக முடியாது."

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இரு வேறு மார்க்கங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் (ஒருவருக்கொருவர்) வாரிசாக மாட்டார்கள்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் வேதக்காரர்களிடமிருந்து (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களிடமிருந்து) வாரிசுரிமை பெறமாட்டோம்; அவர்களும் எங்களிடமிருந்து வாரிசுரிமை பெறமாட்டார்கள். ஒரு மனிதனுடைய (வேதக்காரராக இருந்த) ஆண் அடிமையோ அல்லது பெண் அடிமையோ இறப்பதைத் தவிர (அப்போது அந்த எஜமானர் 'வலா' எனும் உரிமை அடிப்படையில் வாரிசுரிமை பெறலாம்)."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்:
"நாம் (முஸ்லிம்கள்) வேதக்காரர்களுக்கு (யூத மற்றும் கிறிஸ்தவர்களுக்கு) வாரிசாக மாட்டோம்; அவர்களும் நமக்கு வாரிசாக மாட்டார்கள். எனினும், ஒருவர் தமது (வேதக்காரர்களாக இருக்கும்) ஆண் அடிமை அல்லது பெண் அடிமையிடமிருந்து வாரிசுரிமை பெறுவதைத் தவிர."

மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"முஆவியா (ரலி) அவர்கள், (இறந்துபோன) ஓர் இறைமறுப்பாளரின் சொத்திலிருந்து (அவருடைய வாரிசான) முஸ்லிமுக்கு வாரிசுரிமை வழங்கி வந்தார்கள்; ஆனால், ஒரு முஸ்லிமின் சொத்திலிருந்து (அவருடைய வாரிசான) இறைமறுப்பாளருக்கு வாரிசுரிமை வழங்கவில்லை."

மேலும் மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இஸ்லாத்தில் (புதிதாகத்) தோன்றிய தீர்ப்புகளில் இதைவிட எனக்கு மிகவும் விருப்பமான தீர்ப்பு வேறு எதுவுமில்லை."

அபூமுஹம்மத் (இமாம் தாரிமீ) அவர்களிடம், "நீங்களும் இதையே கூறுகிறீர்களா (இந்தக் கருத்தையே கொள்கிறீர்களா)?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "இல்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஆமிர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஃஸிலா பின்த் அல்-ஹாரிஸ் என்பவர் யெமனில் மரணமடைந்தார்; அவர் ஒரு யூதப் பெண்ணாக இருந்தார். (அவர் மரணித்தபோது) அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் — அந்தப் பெண் அவருக்கு அத்தையாக இருந்தார் — அவளது வாரிசுரிமைச் சொத்து (விஷயமாகக் கேட்பதற்காக) உமர் (ரலி) அவர்களிடம் பயணம் செய்து வந்தார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அது (அந்தச் சொத்து) உமக்குரியதல்ல; அவளது மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களில் அவளுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்களே அவளுக்கு வாரிசாவார்கள். இரு வேறு மார்க்கங்களைச் சார்ந்தவர்கள் (தங்களுக்குள்) வாரிசாக மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வெவ்வேறு மார்க்கங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வாரிசாக மாட்டார்கள். மேலும், வாரிசுரிமை பெறத் தகுதியற்றவர் (மற்றொரு வாரிசின் பங்கைத்) தடுக்க மாட்டார்."

உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஸ்லிம் ஓர் இறைமறுப்பாளருக்கு (அவரது சொத்தில்) வாரிசாக மாட்டார்; ஓர் இறைமறுப்பாளர் ஒரு முஸ்லிமுக்கு (அவரது சொத்தில்) வாரிசாக மாட்டார்."

இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ - ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"ஒருவர் இறந்துவிட்டால், (அவருடைய சொத்துக்களின் மீதான) உரிமைகள் அதற்குரியவர்களுக்கு (வாரிசுகளுக்கு)க் கடமையாகிவிடுகின்றன. (வாரிசுரிமைச் சொத்து) பங்கிடப்படுவதற்கு முன்னதாக இஸ்லாத்தை ஏற்றவருக்கோ அல்லது (அடிமைத் தளையிலிருந்து) விடுதலை செய்யப்பட்டவருக்கோ (அச்சொத்தில்) எதனையும் அவர் (மார்க்கச் சட்டம்) வழங்கவில்லை."

உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் இறைமறுப்பாளருக்கு (காஃபிருக்கு) வாரிசாக மாட்டார்; ஒரு இறைமறுப்பாளர் முஸ்லிமுக்கு வாரிசாக மாட்டார்."

உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு முஸ்லிம், (இறைமறுப்பாளரான) காஃபிருக்கு வாரிசாக மாட்டார்; ஒரு காஃபிர், (இறைநம்பிக்கையாளரான) முஸ்லிமுக்கு வாரிசாக மாட்டார்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முகாத்தப் (பணம் செலுத்தி விடுதலை பெறுவதற்காகத் தன் எஜமானனுடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை), தான் செலுத்த வேண்டிய ஒப்பந்தத் தொகையில் ஏதேனும் சிறிதளவு பாக்கி வைத்திருக்கும் வரையிலும் அவருக்கு வாரிசுரிமை கிடையாது (அதாவது, அவர் முழுமையாக விடுதலை பெறும் வரை வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் அவருக்குப் பொருந்தாது)."

அத்தா (இப்னு அபீ ரபாஹ்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதருக்கு (அடிமைகளாக இருந்த) மகன்கள் இருந்தனர். அவர்களில் சிலரை அவர் பாதி அளவும், சிலரை மூன்றில் ஒரு பங்கும், சிலரை நான்கில் ஒரு பங்கும் (அடிமைத்தளையிலிருந்து) விடுதலை செய்திருந்தார். (இது குறித்து) அவர் (அத்தா) கூறும்போது, "அவர்கள் (முழுமையாக) விடுதலை செய்யப்படும் வரை (தந்தையின் சொத்தில்) வாரிசுரிமை பெற மாட்டார்கள்" என்றார்கள்.

இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ - ரஹ்) அவர்கள், மரணத் தருவாயில் உள்ள நோயில் (அடிமையாக இருக்கும்) தன் மகனை விலைக்கு வாங்கிய ஒருவரைப் பற்றிக் கூறினார்கள்:

(அம்மகனின் மதிப்பு, தந்தையின் சொத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கிலிருந்து விடுவிக்கப்படுமானால், அவன் (தந்தையின் சொத்தில்) வாரிசுரிமை பெறுவான். அவன் மீது உழைத்து ஈடுசெய்யும் நிலை (ஸிஆயா) ஏற்பட்டால், அவன் வாரிசுரிமை பெற மாட்டான்.

அஷ்-ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு முகாத்தப் (தன் விடுதலைக்காக உரிமையாளருடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை), அவர் (முழுமையாக) விடுவிக்கப்படும் வரை, அவருக்கான (குற்றவியல்) தண்டனை வரம்பு ஒரு (சாதாரண) அடிமையின் தண்டனை வரம்பைப் போன்றதே ஆகும்."

ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமை மார்க்க ரீதியாக ஒரு சகோதரரும், (அவரை விடுதலை செய்தவருக்குக் கிடைத்த) ஒரு அருட்கொடையுமாவார். மேலும், (வாரிசுகள் இல்லாத நிலையில்) அவருடைய சொத்திற்கு வாரிசாவதற்கு மக்களில் மிகவும் தகுதியானவர், அவரை விடுதலை செய்தவருக்கு (இரத்த உறவு முறையில்) மிகவும் நெருக்கமானவரே ஆவார்."

ஹஸன் (பஸ்ரீ - ரஹ்) மற்றும் (ஆமிர் இப்னு ஷராஹீல் அஷ்-) ஷஅபீ (ரஹ்) ஆகியோர் (பின்வரும் சட்டம் குறித்துக்) கூறியதாவது:

ஒருவர் ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்த பிறகு, (அந்த) எஜமானரும் (விடுதலை செய்யப்பட்ட அந்த) அடிமையும் இறந்துவிட்டனர். (அடிமைக்கு வாரிசுகள் இல்லாத நிலையில்,) விடுதலை செய்தவர் (எஜமானர்) தனது தந்தையையும் மகனையும் (வாரிசுகளாக) விட்டுச் சென்றிருந்தார். (இந்த நிலையில் அந்த அடிமையின்) "செல்வம் (வாரிசுரிமை அடிப்படையில்) மகனுக்கே உரியதாகும்" என்று அவ்விருவரும் கூறினர்.

ஸைத் பின் தாபித் (ரலி) அவர்கள் (ஒரு சட்டத் தீர்ப்பில்) கூறினார்கள்:
தன் தந்தை மற்றும் பேரனை (மகனின் மகனை) விட்டுவிட்டு (மரணமடைந்த) ஒருவரைப் பற்றி (குறிப்பிடுகையில்), "வலாஉ (எனும் உரிமை) பேரனுக்கே (மகனின் மகனுக்கே) உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஸியாத் பின் அபீ மர்யம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் தமக்குச் சொந்தமான அடிமை ஒருவரை உரிமை விட்டார். பின்னர், அந்தப் பெண் தனது மகனையும் சகோதரனையும் (வாரிசுகளாக விட்டுவிட்டு) இறந்துவிட்டார். அதன் பிறகு, அவரால் உரிமை விடப்பட்ட அந்த நபரும் (வாரிசுகள் எவருமின்றி) இறந்துவிட்டார். எனவே, அந்தப் பெண்ணின் மகனும் சகோதரரும், இறந்துபோன அந்த உரிமை விடப்பட்டவரின் வாரிசுச் சொத்து (மிராஸ்) தொடர்பாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தனர்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவரது வாரிசுரிமை (வலா எனும் உரிமை அடிப்படையில்) அந்தப் பெண்ணின் மகனுக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அந்தப் பெண்ணின் சகோதரர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் (உரிமை விடப்பட்டவர்) ஏதேனும் குற்றமிழைத்து (அதற்காக) இழப்பீடு (தண்டப்பணம்) செலுத்த வேண்டியிருந்தால் அது யார் மீது சாரும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(அப்பொறுப்பு அஸபா எனும் தந்தை வழி உறவினர் என்ற முறையில்) உன் மீது தான் சாரும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

முஃகீரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ - ரஹ்) அவர்களிடம், "ஒரு மனிதர் தனக்குச் சொந்தமான ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்கிறார். பின்னர் (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அந்த அடிமையும் இறந்துவிடுகிறார், (அவரை விடுதலை செய்த) எஜமானரும் இறந்துவிடுகிறார். (அடிமைக்கு வாரிசுகள் இல்லாத நிலையில்) விடுதலை செய்த அந்த எஜமானர் தனது தந்தையையும் மகனையும் (வாரிசுகளாக) விட்டுச் செல்கிறார். (இப்போது அந்த அடிமையின் சொத்து யாருக்குச் சேரும்?)" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(அடிமையின் சொத்திலிருந்து) அவரது (எஜமானரின்) தந்தைக்கு இவ்வளவு (குறிப்பிட்ட பங்கு) உண்டு; மீதமுள்ளவை அவரது மகனுக்குச் சேரும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஷுஅபா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
ஹகம் மற்றும் ஹம்மாத் ஆகியோர், "(அந்த உரிமை) மகனுக்கே உரியதாகும்" என்று கூறியதை நான் செவியுற்றேன்.

ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவின் மையவாடி அமைந்துள்ள) அல்பகீஃ பகுதிக்குச் சென்றபோது, அங்கு ஒரு மனிதர் (அடிமையாக) விற்கப்படுவதைக் கண்டார்கள். அவரிடம் சென்று அவருக்காக விலை பேசிவிட்டு, பின்னர் (அவரை வாங்காமல்) விட்டுச் சென்றார்கள். வேறொருவர் அவரைக் கண்டு, (விலைக்கு) வாங்கி, அவரை உரிமைவிட்டார். பிறகு அவரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்து, "நான் இவரை விலைக்கு வாங்கி உரிமைவிட்டுவிட்டேன். இவரைப் பற்றி தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் உமது (மார்க்கச்) சகோதரர் மற்றும் உம்மால் உரிமைவிடப்பட்டவர் (மௌலா) ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.

"அவருடைய தோழமையைப் பற்றி தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று அவர் கேட்டார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் உமக்கு நன்றி செலுத்தினால் அது (நன்றி செலுத்தியதற்காக) அவருக்கு நன்மையாகவும், (இவ்வுலகில் புகழைப் பெறுவதால் உமது நன்மைகள் குறைய வாய்ப்புள்ளதால்) உமக்குத் தீமையாகவும் அமையும். அவர் உமக்கு நன்றி மறந்தால் அது (உமது பொறுமைக்காக மறுமையில்) உமக்கு நன்மையாகவும், (அவரது செய்நன்றி மறந்த குணத்தால்) அவருக்குத் தீமையாகவும் அமையும்" என்று கூறினார்கள்.

"அவருடைய செல்வத்தைப் பற்றி என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று அவர் கேட்டார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் (தந்தை வழி ஆண்) வாரிசுகள் (அஸபா) எவரையும் விட்டுச் செல்லாமல் இறந்துவிட்டால், (அவரை உரிமைவிட்ட காரணத்தால்) நீரே அவருக்கு வாரிசாவீர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஷத்தாத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹம்ஸா (ரலி) அவர்களின் மகள் தனக்குச் சொந்தமான ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்தார். பின்னர், (அந்த அடிமை) இறந்துவிட்டார். அவர் (வாரிசுகளாகத்) தன் மகளையும், (தன்னை விடுதலை செய்த) எஜமானியரான ஹம்ஸா (ரலி) அவர்களின் மகளையும் விட்டுச் சென்றார். அப்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த (அடிமையின்) வாரிசுச் சொத்தை அவருடைய மகளுக்கும், ஹம்ஸா (ரலி) அவர்களின் மகளுக்கும் இடையே சரிபாதியாக (இரண்டு பாதிகளாகப்) பிரித்து அளித்தார்கள்.

ஷமூஸ் அல்-கிந்திய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என்னையும் அவரது (விடுதலை செய்த) எஜமானரையும் (மௌலா) தவிர வேறு எவரையும் விட்டுச் செல்லாமல் மரணித்த (எனது) தந்தை குறித்து, நான் அலி (ரழி) அவர்களிடம் (வழக்கைக் கொண்டு சென்று) தீர்ப்பு வேண்டினேன். அப்போது அலி (ரழி) அவர்கள், (மகளாகிய) எனக்குப் பாதியையும், அவருடைய (விடுதலை செய்த) எஜமானருக்கு (மீதமுள்ள) பாதியையும் வழங்கினார்கள்."

அலி (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாக) அறிவிக்கப்படுகிறது:

அவர்களிடம் ஒரு மகளும், ஒரு (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமையும் (வாரிசுப் பங்கீடு தொடர்பாகக்) கொண்டு வரப்பட்டனர். அப்போது அவர்கள், (சொத்தில்) மகளுக்குப் பாதியையும், (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமைக்கு (மீதிப்) பாதியையும் வழங்கினார்கள்.

அல்-ஹகம் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "எனது இந்த வீடு, அந்த (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமை தனது எஜமானரிடமிருந்து வாரிசாகப் பெற்ற பங்காகும்."

அப்துர்ரஹ்மான் பின் முத்லிஜ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஒருவர்) மரணமடைந்தார். அவர் (இறக்கும்போது) தனது மகளையும், தனது (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமைகளையும் விட்டுச் சென்றார். எனவே, அலி (ரலி) அவர்கள் அவரது மகளுக்குப் பாதியையும், அவரது (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமைகளுக்கு மீதிப் பாதியையும் (பாகமாக) வழங்கினார்கள்.

ஷம்மூஸ் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
"அவர்களது தந்தை இறந்தபோது, அலி (ரலி) அவர்கள் (சொத்தில்) பாதியை அவளுக்கும் (மகளுக்கும்), (மீதி) பாதியை அவரது (தந்தையை விடுதலை செய்த) ஆதரவாளர்களுக்கும் (மவாலிகளுக்கும்) ஒதுக்கினார்கள்."

இப்ராஹீம் (அந்நகஈ - ரஹ்) அவர்களிடம், இரண்டு சகோதரிகள் குறித்து (ஒரு சட்ட விளக்கம்) கேட்கப்பட்டது. அவர்களில் ஒருத்தி தனது தந்தையை விலைக்கு வாங்கி அவரை (அடிமைத்தளையிலிருந்து) விடுதலை செய்கிறாள்; பின்னர் அவர் (தந்தை) இறந்துவிடுகிறார்.

அதற்கு அவர்கள் (இப்ராஹீம் அந்நகஈ), "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (பெண் பிள்ளைகளுக்கு) விதிக்கப்பட்டுள்ளபடி அவ்விருவருக்கும் (தலா மூன்றில் ஒரு பங்கு வீதம் மொத்தம்) மூன்றில் இரண்டு பங்கு சேரும். (பாகப்பிரிவினைக்குப் பின்) மீதமுள்ளது மற்ற (சகோதரி)வருக்குச் சேராது, (அவரை) விடுதலை செய்தவருக்கே (உரிமை அடிப்படையில் - வலாஃ) சேரும்" என்று கூறினார்கள்.

தனது தந்தையை (அடிமைத்தளையிலிருந்து) விடுதலை செய்த ஒரு பெண்ணைப் பற்றி ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அந்தத் தந்தை மரணிக்கும்போது, நான்கு மகள்களை விட்டுச் சென்றார். (அவரை விடுதலை செய்த) அந்தப் பெண்ணும் அவர்களில் ஒருத்தியாவாள். இது குறித்து ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள், "(அவர் மீது எவ்விதக் கைமாறும் செய்ய வேண்டிய) கடப்பாடு இல்லை. அந்த (நான்கு) மகள்களுக்கு (சொத்தில்) மூன்றில் இரண்டு பாகம் கிடைக்கும். அந்தப் பெண்ணும் அவர்களுடன் (ஒரு மகளாகப் பங்கைப் பெற்றுக் கொள்வாள்)" என்று கூறினார்கள்.

ஸுவைத் பின் கஃபலா (ரஹ்) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, (ஒருவர்) தன் மகளையும் மனைவியையும் (வாரிசுகளாக) விட்டுச் சென்ற ஒரு மனிதரின் (சொத்துப்) பங்கீடு (ஃபரீளா) குறித்து அவரிடம் கேட்டார்.

அதற்கு அவர் (ஸுவைத்), "அலீ (ரலி) அவர்களின் தீர்ப்பை நான் உனக்கு அறிவிக்கிறேன்" என்றார். அந்த மனிதர், "அலீ (ரலி) அவர்களின் தீர்ப்பே எனக்குப் போதுமானது" என்றார்.

அவர் (ஸுவைத்) கூறினார்: "அலீ (ரலி) அவர்கள் (அந்த) மனைவிக்கு எட்டில் ஒரு பங்கையும் (1/8), மகளுக்குப் பாதியையும் (1/2) வழங்கினார்கள்; பின்னர் மீதமுள்ளதை (ரத் - திருப்பிக் கொடுத்தல் முறையில்) மகளுக்கே திருப்பிக் கொடுத்தார்கள்."

அபூஅல்ஹைஸம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ) அவர்களின் உரிமையிடப்பட்ட அடிமைப் பெண் ஒருவர் இறந்துவிட்டார். அவர் (சில) செல்வங்களை விட்டுச் சென்றிருந்தார். நான் (இது குறித்து) இப்ராஹீம் அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவளுக்கு உறவினர்கள் இருக்கிறார்கள் (எனவே, அச்செல்வம் அவர்களுக்கே சேரும்)" என்று கூறினார்கள்.

உமர் (ரலி), அலி (ரலி) மற்றும் ஸைத் (ரலி) ஆகியோர் (கூறினார்கள்) - மேலும் அவர் (அறிவிப்பாளர்) அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களையும் குறிப்பிட்டதாகவே நான் கருதுகிறேன்:

"வலாஉ (எனும் அடிமையை விடுவித்தவருக்குக் கிடைக்கும் வாரிசுரிமைப் பிணைப்பு) மூத்தவர்களுக்கே (அதாவது நெருக்கமானவர்களுக்கே) உரியதாகும்." இங்கு 'மூத்தவர்கள்' (அல்-குப்ர்) என்பதன் மூலம் தந்தை அல்லது தாய் வழியில் (உறவால்) நெருக்கமானவர்களையே அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

அப்துல்லாஹ் பின் உத்பா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஃபுகைஹா பின்த் சம்ஆன் என்பவரின் விவகாரம் குறித்து உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதப்பட்டது. (அதில்), "அப்பெண்மணி இறந்துவிட்டார். அவர் தனது (உடன் பிறந்த) தாய் மற்றும் தந்தை வழியிலான சகோதரரின் மகனையும், (மற்றும் ஒரு) தந்தை வழியிலான (மட்டும்) சகோதரரின் மகனையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார்" (அவர்களுக்கான வாரிசுரிமை என்ன என்று கேட்கப்பட்டிருந்தது). அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக வலா (எனும் வாரிசுரிமைப் பந்தம்) என்பது (உறவில்) பலமானவருக்கே (முழுச் சகோதரரின் மகனுக்கே) உரியதாகும்" என்று (பதில்) எழுதினார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்களும் ஸைத் (ரலி) அவர்களும், "வலாஃ (எனும் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையின் சொத்துரிமை) மூத்தவர்களுக்கே (ஆண் உறவினர்களுக்கே) உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களும் சுரைஹ் (ரஹ்) அவர்களும், "(அது) வாரிசுகளுக்கே (அனைத்து வாரிசுகளுக்கும்) உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அஷ்-ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் (ரலி), அப்துல்லாஹ் (ரலி), அலி (ரலி) மற்றும் ஸைத் (ரலி) ஆகியோர் 'வலா' (விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையின் சொத்துரிமை) மூத்தவருக்கே (வாரிசுகளில் வயது முதிர்ந்தவருக்கே) உரியது என்று தீர்ப்பளித்தனர்.