صَحِيحُ ابْنِ حِبَّان

23. كِتَابُ اللُّقَطَةِ

ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்

23. கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருட்கள்

4887
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْمُثَنَّى، قَالَ: حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ: حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْجَذْمِيِّ، عَنِ الْجَارُودِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: § «ضَالَّةُ الْمُسْلِمِ حَرَقُ النَّارِ»
ஜாரூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(உரிமையாளரிடம் ஒப்படைக்காமல் அபகரித்துக் கொள்ளப்படும்) ஒரு முஸ்லிமின் காணாமல் போன பிராணி, (அதை எடுத்தவனுக்கு) நரகத்தின் சுட்டெரிக்கும் நெருப்பாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4888
أَخْبَرَنَا أَبُو خَلِيفَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطٌ مِنْ بَنِي عَامِرٍ، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا نَجِدُ فِي الطَّرِيقِ هَوَامِي مِنَ الْإِبِلِ، فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «ضَالَّةُ الْمُسْلِمِ حَرَقُ النَّارِ»
அப்துல்லாஹ் பின் அஷ்ஷிக்கீர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
பனூ ஆமிர் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குழுவினர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் வழியில் (உரிமையாளர் யார் என்று தெரியாமல்) சுற்றித்திரியும் ஒட்டகங்களைக் காண்கிறோம் (அவற்றை நாங்கள் எடுத்துக்கொள்ளலாமா?)" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு முஸ்லிமின் காணாமல் போன பொருளை (அபகரிப்பது) நரக நெருப்பாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4889
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِدْرِيسَ الْأَنْصَارِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ، فَقَالَ: § «اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا، ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلَّا فَشَأْنَكَ بِهَا»، قَالَ: فَضَالَّةُ الْغَنَمِ، قَالَ: «لَكَ، أَوْ لِأَخِيكَ، أَوْ لِلذِّئْبِ»، قَالَ: فَضَالَّةُ الْإِبِلِ، قَالَ: «مَا لَكَ، وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا، وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ، وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا»
ஸைத் பின் காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, (கீழே கிடந்து) கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருளைப் (லுக்தா) பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அதன் உறை (பை) மற்றும் அதன் முடிச்சை (கயிறு) அடையாளம் கண்டு (நினைவில் வைத்து) கொள். பிறகு, ஓர் ஆண்டு வரை அதைப் பற்றி (பொது இடங்களில்) அறிவிப்புச் செய். அதன் உரிமையாளர் (சரியான அடையாளங்களுடன்) வந்துவிட்டால் (அதை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிடு); இல்லையென்றால் அதனை நீயே பயன்படுத்திக் கொள் (அது உனக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதாகிவிடும்)" என்று கூறினார்கள்.

அம்மனிதர், "வழிதவறி வந்த ஆட்டை (கண்டெடுத்தால் என்ன செய்வது)?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அது உனக்குரியது; அல்லது (நீ எடுக்காவிட்டால்) உன் சகோதரருக்குரியது; அல்லது (யாரும் எடுக்காவிட்டால்) ஓநாய்க்குரியது" என்று கூறினார்கள்.

மீண்டும் அம்மனிதர், "வழிதவறி வந்த ஒட்டகத்தை (கண்டெடுத்தால் என்ன செய்வது)?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "உனக்கும் அதற்கும் என்ன சம்பந்தம்? (அதை விட்டுவிடு). அதனுடனேயே அதன் தண்ணீர்ப் பையும் (நீண்ட காலம் தாகம் தாங்கும் ஆற்றல்), அதன் குளம்புகளும் (நடப்பதற்கான வலிமை) உள்ளன. அதன் உரிமையாளர் அதனைச் சந்திக்கும் வரை, அது நீர்நிலைகளுக்குச் சென்று நீர் அருந்தும்; மரங்களின் (இலைகளைத்) தின்னும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4890
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَهُمْ عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ: أَتَى رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ، فَسَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ قَالَ: § «اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا، ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً»، قَالَ: فَإِنْ لَمْ يَأْتِ لَهَا طَالِبٌ فَاسْتَنْفِقْهَا، قَالَ: فَضَالَّةُ الْغَنَمِ؟، قَالَ: «لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ، أَوْ لِلذِّئْبِ»، قَالَ: فَضَالَّةُ الْإِبِلِ؟، قَالَ: «مَعَهَا سِقَاؤُهَا، وَحِذَاؤُهَا، تَرِدُ الْمَاءَ، وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ، حَتَّى يَأْتِيَهَا رَبُّهَا»
ஸைத் பின் காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து (கீழே கிடந்து) கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருளைப் (லுக்தா) பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அப்பொருள் இருந்த பையையும் (உறை) அதைக் கட்டியிருந்த கயிற்றையும் நீ (அடையாளத்திற்காக) நன்கு தெரிந்து வைத்துக்கொள். பின்னர், ஓர் ஆண்டு காலம் அதைப் பற்றி (மக்களிடம்) அறிவிப்புச் செய். அதனைத் தேடி எவரும் வரவில்லை என்றால், நீ அதைச் செலவு செய்துகொள்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "வழிதவறி வந்த ஆட்டைக் (கண்டெடுத்தால் என்ன செய்வது)?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அது உனக்குரியது; அல்லது உன் சகோதரருக்குரியது; அல்லது ஓநாய்க்குரியது" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "வழிதவறி வந்த ஒட்டகத்தைக் (கண்டெடுத்தால் என்ன செய்வது)?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அதனுடன் அதன் நீர்ப்பையும் (வயிற்றில் தண்ணீரைச் சேமிக்கும் திறன்) அதன் குளம்புகளும் உள்ளன. அதன் உரிமையாளர் அதனிடம் வரும் வரை, அது நீர்நிலைக்குச் சென்று நீர் அருந்தும்; மரங்களின் இலைகளைத் தின்னும் (எனவே அதை விட்டுவிடு)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4891
أَخْبَرَنَا أَبُو خَلِيفَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى الْقَطَّانُ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ زَيْدِ بْنِ صُوحَانَ وَسَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ فَالْتَقَطْتُ سَوْطًا فَقَالَا دَعْهُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَا أَدَعُهُ تَأْكُلُهُ السِّبَاعُ لَأَسْتَمْتِعَنَّ بِهِ فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَقَالَ أَحْسَنْتَ إِنِّي أَصَبْتُ صُرَّةً فِيهَا دَنَانِيرُ فَأَتَيْتُ بِهَا النَّبِيَّ ﷺ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ «عَرِّفْهَا حَوْلًا فَلَمْ أَجِدْ أَحَدًا فَعَرَّفْتُهَا ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ» ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ «احْفَظْ وِعَاءَهَا وَوِكَاءَهَا وَعَدَدَهَا فَإِنْ جَاءَ أَحَدٌ يُخْبِرُكَ فَادْفَعْهَا وَإِلَّا فَاسْتَمْتِعْ بِهَا»
சுவைத் பின் கஃபலா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ஸைத் பின் ஸூஹான் மற்றும் ஸல்மான் பின் ரபீஆ ஆகியோருடன் (பயணம்) புறப்பட்டேன். (வழியில்) நான் ஒரு சாட்டையைக் கண்டெடுத்தேன். அவர்கள் இருவரும் (என்னிடம்), "அதை விட்டுவிடு" என்றனர். அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! வனவிலங்குகள் (கடித்துச் சேதப்படுத்துவதற்கு) இதை நான் விடமாட்டேன்; நிச்சயமாக நான் இதைப் பயன்படுத்திக் கொள்வேன்" என்று கூறினேன்.

பின்னர், நான் மதீனாவிற்கு வந்தபோது உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். (அவர்களிடம் இச்சம்பவத்தைக் கூறினேன்). அப்போது அவர்கள், "(நீர் செய்தது) நன்று. நான் (முன்பொருமுறை) தீனார்கள் (தங்கக் காசுகள்) அடங்கிய முடிப்பொன்றைக் கண்டெடுத்தேன். அதை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்து (அது குறித்துத் தெரிவித்தேன்). அதற்கு அவர்கள், 'ஓராண்டு காலம் அது குறித்து (மக்களுக்கு) அறிவிப்புச் செய்வீராக!' என்றார்கள். (நான் அவ்வாறே செய்தேன்) ஆனால் (அதற்குரியவர்) எவரையும் நான் காணவில்லை. (பின்னர் மீண்டும் நபி அவர்களிடம் சென்றபோது, அவர்கள் மீண்டும் அறிவிக்கச் சொன்னதால், இப்படியாக மொத்தம்) மூன்று ஆண்டுகள் நான் அறிவிப்புச் செய்தேன். பின்னர் நான் (மீண்டும்) நபி அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அவர்கள், 'அதன் பையையும், அதன் முடிச்சையும், அதிலுள்ள (காசுகளின்) எண்ணிக்கையையும் (நன்கு) நினைவில் வைத்துக் கொள். யாராவது வந்து (அதன் அடையாளங்களை) உன்னிடம் (சரியாகக்) கூறினால், அதை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிடு. இல்லையென்றால், அதை நீயே பயன்படுத்திக் கொள்' என்று கூறினார்கள்" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4892
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْمُثَنَّى، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ، قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ سَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَزَيْدِ بْنِ صُوحَانَ، فَالْتَقَطْتُ سَوْطًا بِالْعُذَيْبِ، فَقَالَا: دَعْهُ، فَقُلْتُ: لَا أَدَعُهُ تَأْكُلُهُ السِّبَاعُ، فَقَدِمْتُ إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ، فَحَدَّثْتُهُ بِالْحَدِيثِ، فَقَالَ: أَحْسَنْتَ، أَحْسَنْتَ الْتَقَطْتُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِائَةَ دِينَارٍ، فَأَتَيْتُهُ بِهَا، فَقَالَ: «عَرِّفْهَا»، فَعَرَّفْتُهَا حَوْلًا، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ: «عَرِّفْهَا»، فَعَرَّفْتُهَا حَوْلًا، ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَقَالَ: «عَرِّفْهَا»، فَعَرَّفْتُهَا حَوْلًا، ثُمَّ أَتَيْتُهُ، فَقَالَ: § «اعْلَمْ عَدَدَهَا، وَوِعَاءَهَا، وَوِكَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ أَحَدٌ يُخْبِرُكَ بِعَدَدِهَا، وَوِعَائِهَا، وَوِكَائِهَا، فَأَعْطِهِ إِيَّاهَا، وَإِلَّا، فَاسْتَمْتِعْ بِهَا»
சுவைத் பின் கஃபலா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் சல்மான் பின் ரபீஆ மற்றும் ஸைத் பின் ஸூஹான் ஆகியோருடன் (பயணம்) புறப்பட்டேன். அப்போது 'அல்-உதைப்' எனும் இடத்தில் (கீழே கிடந்த) ஒரு சாட்டையை நான் எடுத்தேன். அவர்கள் இருவரும் "அதை (அங்கேயே) விட்டுவிடு" என்றனர். நான், "வனவிலங்குகள் தின்று (பாழாக்கி) விடுவதற்காக அதனை நான் விடமாட்டேன்; (அதை எடுத்துப் பயன்படுத்துவேன்)" என்று கூறினேன். பின்னர் நான் உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று இந்தச் சம்பவத்தைக் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நீர் மிகச் சரியாகச் செய்தீர்! நீர் மிகச் சரியாகச் செய்தீர்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் (கீழே கிடந்த) நூறு தீனார்களை (பொற்காசுகளை) நான் எடுத்தேன். அதை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றேன். அவர்கள், 'அது குறித்து (மக்களிடையே) அறிவிப்புச் செய்வாயாக' என்றார்கள். நான் அதை ஓர் ஆண்டு காலம் அறிவிப்புச் செய்தேன். பிறகு அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்கள், 'அது குறித்து அறிவிப்புச் செய்வாயாக' என்றார்கள். நான் அதை ஓர் ஆண்டு காலம் அறிவிப்புச் செய்தேன். மீண்டும் அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்கள், 'அது குறித்து அறிவிப்புச் செய்வாயாக' என்றார்கள். நான் அதை ஓர் ஆண்டு காலம் அறிவிப்புச் செய்தேன். (இவ்வாறு மூன்று ஆண்டுகள் அறிவிப்புச் செய்த) அதன் பிறகு மீண்டும் அவர்களிடம் வந்தேன்.

அப்போது அவர்கள், 'அதன் எண்ணிக்கையையும், அது வைக்கப்பட்டிருந்த பையையும், அதைக் கட்டியிருந்த கயிற்றையும் (நன்கு) அறிந்து (நினைவில் வைத்து) கொள். யாராவது வந்து அதன் எண்ணிக்கை, அது இருந்த பை, கட்டப்பட்டிருந்த கயிறு ஆகிய (அடையாளங்களைக் சரியாகக்) கூறினால், அதனை அவரிடம் கொடுத்துவிடு. இல்லையெனில், அதனை நீயே பயன்படுத்திக் கொள்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4893
أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْلَى، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَجَّاجِ السَّامِيُّ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَنْ ضَالَّةِ الْإِبِلِ، قَالَ «مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا، وَحِذَاؤُهَا، فَدَعْهَا تَأْكُلُ الشَّجَرَ، وَتَرِدُ الْمَاءَ، حَتَّى يَأْتِيَهَا بَاغِيهَا»، وَسَأَلَهُ عَنْ ضَالَّةِ الْغَنَمِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هِيَ لَكَ، أَوْ لِأَخِيكَ، أَوْ لِلذِّئْبِ»، ثُمَّ سَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «اعْرِفْ عَدَدَهَا، وَوِعَاءَهَا، وَوِكَاءَهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، فَعَرَفَ عَدَدَهَا، وَوِعَاءَهَا، وَوِكَاءَهَا، فَأَعْطِهَا إِيَّاهُ، وَإِلَّا فَهِيَ لَكَ»
ஸைத் பின் காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் காணாமல் போன ஒட்டகத்தைப் பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அதற்கும் உமக்கும் என்ன சம்பந்தம்? அதனிடமே அதன் தண்ணீர் பையும் (வயிற்றில் சேமிக்கும் நீர்), காலணிகளும் (உறுதியான குளம்புகளும்) உள்ளன. அதன் உரிமையாளர் (தேடுபவர்) அதைத் தேடி வரும் வரை, மரத்தின் இலைகளைத் தின்றபடியும், நீரை அருந்தியபடியும் இருக்க அதை விட்டுவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர் காணாமல் போன ஆட்டைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அது உமக்கு (நீர் அதைப் பாதுகாத்தால்), அல்லது உமது சகோதரருக்கு (உரிமையாளருக்கு), அல்லது ஓநாய்க்கு (யாரும் அதைக் காப்பாற்றாவிட்டால்) உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர், கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருளைப் (பணம் அல்லது பொருட்கள்) பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அதன் எண்ணிக்கையையும், அதன் பையையும் (உறை), அதைக் கட்டியுள்ள கயிற்றையும் (அடையாளங்களை) நன்கு அறிந்து வைத்துக்கொள். அதன் உரிமையாளர் வந்து அதன் எண்ணிக்கையையும், பையையும், கட்டியிருந்த கயிற்றையும் (சரியாக அடையாளம்) கூறினால் அவரிடம் அதைக் கொடுத்துவிடு. இல்லையெனில் (ஒரு வருடம் வரை அறிவிப்புச் செய்த பிறகு), அது உனக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4894
أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْلَى، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: § «مَنِ الْتَقَطَ لُقَطَةً، فَلْيُشْهِدْ ذَوِي عَدْلٍ، ثُمَّ لَا يَكْتُمُ، وَلَا يُغَيِّرُ، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا، وَإِلَّا فَهُوَ مَالُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ»
இயாத் பின் ஹிமார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் கீழே கிடக்கும் (தொலைந்த) ஒரு பொருளை எடுத்தால், அவர் (அதற்கு) நேர்மையான இருவரைச் சாட்சியாக்கிக் கொள்ளட்டும். பின்னர் அதனை அவர் மறைக்கவோ, (அதன் அடையாளங்களை) மாற்றவோ கூடாது. அதன் உரிமையாளர் (அடையாளங்களைக் கூறி) வந்துவிட்டால், அப்பொருளுக்கு அவரே மிகவும் தகுதியானவர். இல்லையெனில், அது அல்லாஹ்வுக்கு உரிய செல்வமாகும்; அதனை அவன் நாடியவர்களுக்கு (கண்டெடுத்தவருக்கு) வழங்குகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4895
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَمْدَانِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ: حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَنِ اللُّقَطَةِ، فَقَالَ: § «عَرِّفْهَا سَنَةً، فَإِنْ لَمْ تَعْرِفْ فَاعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا، ثُمَّ كُلْهَا، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، فَأَدِّهَا إِلَيْهِ»
ஸைத் பின் காலித் அல்ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருள் (லுக்தா) குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "ஓராண்டு காலம் அதனைப் பற்றி அறிவிப்புச் செய்வீராக! (அதன் உரிமையாளரால்) அது அடையாளம் காணப்படாவிட்டால், அதன் பையையும் (உறை) அதன் சுருக்குக் கயிற்றையும் (கட்டு) நன்கு அறிந்து (நினைவில்) வைத்துக்கொள்வீராக. பின்னர் அதனை நீர் (பயன்படுத்திக்) கொள்வீராக! அதன் உரிமையாளர் (எப்போதாவது) வந்துவிட்டால், அதை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிடுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4896
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلْمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ: أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَشَجِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيِّ، «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ §نَهَى عَنْ لُقَطَةِ الْحَاجِّ»، قَالَ ابْنُ وَهْبٍ: «وَلُقَطَةُ الْحَاجِّ، يَتْرُكُهَا، حَتَّى يَجِدَهَا صَاحِبُهَا»
அப்துர்ரஹ்மான் பின் உஸ்மான் அத்தய்மீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹஜ் செய்பவர்கள் (மக்காவில்) தவறவிட்ட பொருளை (எடுப்பதற்கு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.

இப்னு வஹ்ப் (ரஹ்) அவர்கள் (இதன் விளக்கமாக) கூறினார்கள்: "ஹஜ் செய்பவர்கள் தவறவிட்ட பொருளை, அதன் உரிமையாளர் (தேடி வந்து) கண்டெடுக்கும் வரை (யாரும் எடுக்காமல்) அப்படியே விட்டுவிட வேண்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4897
أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْلَى، قَالَ: حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ: أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ، عَنْ أَبِي سَالِمٍ الْجَيْشَانِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: § «مَنْ آوَى ضَالَّةً فَهُوَ ضَالٌّ مَا لَمْ يُعَرِّفْهَا»
ஸைத் பின் காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"காணாமல் போன (கால்நடை போன்ற) ஒரு பொருளைத் தன்னிடம் (அடைக்கலமாக) வைத்துக் கொள்பவர், அதைப் பற்றி (உரிய முறையில் பிறருக்குத் தெரியும்படி) அறிவிப்புச் செய்யாத வரை அவரும் வழிதவறியவரே (குற்றவாளியே) ஆவார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
4898
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِدْرِيسَ الْأَنْصَارِيُّ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ، فَقَالَ: § «اعْرِفْ عِفَاصَهَا، وَوِكَاءَهَا، ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً، فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا، وَإِلَّا فَشَأْنَكَ بِهَا»، قَالَ: فَضَالَّةُ الْغَنَمِ، قَالَ: «هِيَ لَكَ، أَوْ لِأَخِيكَ، أَوْ لِلذِّئْبِ»، قَالَ: فَضَالَّةُ الْإِبِلِ، قَالَ: «مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا، وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ، وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا»
ஸைத் பின் காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'லுக்கதா' (கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருள்) குறித்துக் கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதன் பையையும் (உறையையும்), அதன் முடிச்சையும் (கயிற்றையும்) நன்கு அறிந்து கொள். பின்னர், ஓர் ஆண்டு வரை அதைப் பற்றி (பொதுமக்களிடம்) அறிவிப்புச் செய். அதன் உரிமையாளர் (அடையாளம் கூறி) வந்துவிட்டால் (அவரிடம் அதை ஒப்படைத்துவிடு); இல்லையென்றால், அதை நீயே (உனது விருப்பப்படி) பயன்படுத்திக் கொள்" என்று கூறினார்கள்.

அந்த மனிதர், "வழிதவறி வந்த ஆட்டை (கண்டெடுத்தால்) என்ன செய்வது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது உனக்கு, அல்லது உனது (முஸ்லிம்) சகோதரருக்கு, அல்லது ஓநாய்க்கு உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "வழிதவறி வந்த ஒட்டகத்தை (கண்டெடுத்தால்) என்ன செய்வது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதைப் பற்றி உனக்கென்ன கவலை? அதனுடனேயே அதன் தண்ணீர்ப் பையும் (வயிறும்), அதன் குளம்புகளும் உள்ளன. அதன் உரிமையாளர் அதைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை, அதுவே நீர்நிலைகளைச் சென்றடைந்து (நீர் அருந்தும்); மரங்களில் (உள்ள இலைகளை)த் தின்று (பிழைத்துக்) கொள்ளும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح