مشكاة المصابيح

26. بيان الآداب

மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்

26. நற்பண்புகள்

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ على صورته طوله ذِرَاعًا فَلَمَّا خَلَقَهُ قَالَ اذْهَبْ فَسَلِّمْ عَلَى أُولَئِكَ النَّفَرِ وَهُمْ نَفَرٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ جُلُوسٌ فَاسْتَمِعْ مَا يُحَيُّونَكَ فَإِنَّهَا تَحِيَّتُكَ وَتَحِيَّةُ ذُرِّيَّتِكَ فَذَهَبَ فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ فَقَالُوا: السَّلَامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ قَالَ: «فَزَادُوهُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ» . قَالَ: «فَكُلُّ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ آدَمَ وَطُولُهُ سِتُّونَ ذِرَاعًا فَلَمْ يَزَلِ الْخَلْقُ يَنْقُصُ بعدَه حَتَّى الْآن»
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ், ஆதம் (அலை) அவர்களை அவரது (அல்லாஹ் கண்ணியப்படுத்திய அல்லது ஆதம் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்குரிய) உருவத்திலேயே அறுபது முழம் உயரமுடையவர்களாகப் படைத்தான். அவரைப் படைத்த பின்பு, 'நீர் சென்று, அங்கே அமர்ந்திருக்கும் அந்த வானவர்கள் குழுவிற்கு முகமன் (ஸலாம்) கூறுவீராக; அவர்கள் உமக்குக் கூறும் பதிலைக் கவனமாகக் கேட்டுக்கொள்வீராக! ஏனெனில், அதுதான் உமக்கும் உமது சந்ததியினருக்குமான முகமன் ஆகும்' என்று (அல்லாஹ்) கூறினான்.

எனவே, அவர் (வானவர்களிடம்) சென்று, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' (உங்களுக்குச் சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்க வரஹ்மத்துல்லாஹ்' (உங்களுக்குச் சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாகட்டும்) என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள் 'வரஹ்மத்துல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் அருளும்) என்பதை அதிகப்படுத்திக் கூறினார்கள்.

சொர்க்கத்தில் நுழையும் ஒவ்வொருவரும் ஆதம் (அலை) அவர்களின் உருவத்தில் (அழகிலும்), அறுபது முழம் உயரம் கொண்டவர்களாகவே இருப்பார்கள். ஆயினும், அவருக்குப் பிறகு இன்றுவரை மனிதர்களின் படைப்பு (உயரம்) குறைந்துகொண்டே வருகிறது."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو: أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ؟ قَالَ: «تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لم تعرف»
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "இஸ்லாத்தில் (செயல்களில்) மிகவும் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "(பசியுள்ளவர்களுக்கு) நீங்கள் உணவளிப்பதும், உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களுக்கும் தெரியாதவர்களுக்கும் ஸலாம் கூறுவதுமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لِلْمُؤْمِنِ عَلَى الْمُؤْمِنِ سِتُّ خِصَالٍ: يَعُودُهُ إِذَا مَرِضَ وَيَشْهَدُهُ إِذَا مَاتَ وَيُجِيبُهُ إِذَا دَعَاهُ وَيُسَلِّمُ عَلَيْهِ إِذَا لَقِيَهُ وَيُشَمِّتُهُ إِذَا عَطَسَ وَيَنْصَحُ لَهُ إِذَا غَابَ أَوْ شَهِدَ «لَمْ أَجِدْهُ» فِي الصَّحِيحَيْنِ «وَلَا فِي كِتَابِ الْحُمَيْدِيِّ وَلَكِنْ ذَكَرَهُ صَاحِبُ» الْجَامِع بِرِوَايَة النَّسَائِيّ
அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஃமினுக்கு மற்றொரு முஃமின் மீது ஆறு (கடமைகள் அல்லது) உரிமைகள் உள்ளன: அவர் நோயுற்றால் அவரை நலம் விசாரிக்க வேண்டும், அவர் இறந்துவிட்டால் அவரது (ஜனாஸாவில்) கலந்துகொள்ள வேண்டும், அவர் அழைத்தால் அவரது அழைப்பை ஏற்க வேண்டும், அவரைச் சந்திக்கும்போது அவருக்கு 'ஸலாம்' கூற வேண்டும், அவர் தும்மினால் (அல்ஹம்துலில்லாஹ் என்று கூறும்போது) அவருக்கு ‘யர்ஹமுகல்லாஹ்’ என்று (மறுமொழி) கூற வேண்டும், மேலும் அவர் முன்னிலையிலும் மறைவிலும் அவருக்கு (நன்மையையே நாடி) நற்போதனை செய்ய வேண்டும்."

(மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ் நூலின் ஆசிரியர் கூறுகிறார்:) "இந்த ஹதீஸை நான் ஸஹீஹைனிலோ (ஸஹீஹ் புகாரி மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிம்) அல்லது அல்-ஹுமைதியின் நூலிலோ காணவில்லை. ஆனால் 'ஜாமியுல் உஸூல்' நூலின் ஆசிரியர் இதை நஸயீயின் அறிவிப்பிலிருந்து குறிப்பிட்டுள்ளார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا أَو لَا أدلكم على شَيْء إِذا فعلمتموه تحاببتم؟ أفشوا السَّلَام بَيْنكُم» رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் (முழுமையான) இறைநம்பிக்கை கொள்ளாத வரை சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டீர்கள்; நீங்கள் ஒருவரையொருவர் நேசிக்காத வரை (உண்மையான) இறைநம்பிக்கையாளர்களாக மாட்டீர்கள். நீங்கள் எதனைச் செய்தால் உங்களுக்கிடையே (பரஸ்பர) நேசம் உருவாகுமோ அத்தகைய ஒரு செயலை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? உங்களுக்கு மத்தியில் ஸலாமைப் (முகமனைப்) பரவச் செய்யுங்கள்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُسَلِّمُ الرَّاكِبُ عَلَى الْمَاشِي وَالْمَاشِي عَلَى الْقَاعِدِ وَالْقَلِيلُ عَلَى الْكَثِيرِ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வாகனத்தில் செல்பவர் நடந்து செல்பவருக்கும், நடந்து செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கும், குறைந்த எண்ணிக்கையில் உள்ளவர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் உள்ளவர்களுக்கும் ஸலாம் கூற வேண்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُسَلِّمُ الصَّغِيرُ عَلَى الْكَبِيرِ وَالْمَارُّ عَلَى الْقَاعِدِ وَالْقَلِيلُ عَلَى الْكَثِيرِ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சிறியவர் பெரியவருக்கும், (நடந்து) செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கும், குறைந்த எண்ணிக்கையில் உள்ளவர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் உள்ளவர்களுக்கும் சலாம் கூற வேண்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أَنَسٍ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مر على غلْمَان فَسلم عَلَيْهِم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சில) சிறுவர்களைக் கடந்து சென்றபோது, அவர்களுக்கு ஸலாம் (முகமன்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «لَا تبدؤوا الْيَهُودَ وَلَا النَّصَارَى بِالسَّلَامِ وَإِذَا لَقِيتُمْ أَحَدَهُمْ فِي طريقٍ فَاضْطَرُّوهُ إِلَى أضيَقِه»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யூதர்களுக்கும் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் நீங்களாகவே முதலில் 'சலாம்' (முகமன்) கூறாதீர்கள். வழியில் அவர்களில் ஒருவரை நீங்கள் சந்தித்தால், (அவர்களுக்கு வழிவிட்டு நீங்கள் ஒதுங்கிச் செல்லாமல்) பாதையின் குறுகலான பகுதிக்குச் செல்லும்படி அவர்களை நிர்ப்பந்தியுங்கள் (அதாவது, முஸ்லிம்களின் கண்ணியத்தைப் பேணும் வகையில் பாதையின் மையப்பகுதியை விட்டுக்கொடுக்காதீர்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمُ الْيَهُودُ فَإِنَّمَا يَقُولُ أَحَدُهُمْ: السَّامُ عَلَيْك. فَقل: وَعَلَيْك
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யூதர்கள் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறும்போது, அவர்களில் ஒருவர் (உங்களை நோக்கி) 'அஸ்ஸாமு அலைக்க' (உங்களுக்கு மரணம் உண்டாகட்டும்) என்று (மறைமுகமாகச்) கூறுகிறார். எனவே, (அதற்குப் பதிலாக) 'வ அலைக்க' (உமக்கும் அவ்வாறே உண்டாகட்டும்) என்று கூறுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ أَهْلُ الكتابِ فَقولُوا: وَعَلَيْكُم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வேதக்காரர்கள் (யூதர்களும் கிறித்தவர்களும்) உங்களுக்கு ஸலாம் கூறினால், (பதிலுக்கு) நீங்கள் 'வ அலைக்கும்' (உங்களுக்கும் அவ்வாறே உண்டாகட்டும்) என்று கூறுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عائشةَ قَالَتْ: اسْتَأْذَنَ رَهْطٌ مِنَ الْيَهُودِ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكُمْ. فَقُلْتُ: بَلْ عَلَيْكُمُ السَّامُ وَاللَّعْنَةُ. فَقَالَ: «يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الْأَمْرِ كُلِّهِ» قُلْتُ: أَوَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالُوا؟ قَالَ: «قَدْ قُلْتُ وَعَلَيْكُمْ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «عَلَيْكُمْ» وَلم يذكر الْوَاو وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ. قَالَتْ: إِنَّ الْيَهُودَ أَتَوُا النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فَقَالُوا: السَّام عَلَيْكَ. قَالَ: «وَعَلَيْكُمْ» فَقَالَتْ عَائِشَةُ: السَّامُ عَلَيْكُمْ وَلَعَنَكُمُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَهْلًا يَا عَائِشَةُ عليكِ بالرِّفق وإِياك والعنفَ والفُحْشَ» . قَالَت: أَو لم تسمع مَا قَالُوا؟ قَالَ: «أَو لم تَسْمَعِي مَا قُلْتُ رَدَدْتُ عَلَيْهِمْ فَيُسْتَجَابُ لِي فِيهِمْ وَلَا يُسْتَجَابُ لَهُمْ فِيَّ» وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ. قَالَ: «لَا تَكُونِي فَاحِشَةً فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحبُّ الفُحْشَ والتفحُّش»
அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

யூதர்களில் ஒரு குழுவினர் நபி (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்க அனுமதி கேட்டனர். (அனுமதி பெற்று உள்ளே வந்த) அவர்கள், "அஸ்ஸாமு அலைக்கும்" (உங்களுக்கு மரணம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், "(அவ்வாறே) உங்கள் மீது மரணமும் சாபமும் உண்டாகட்டும்" என்று கூறினேன்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் மென்மையானவன்; அனைத்துக் காரியங்களிலும் அவன் மென்மையையே விரும்புகிறான்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அவர்கள் என்ன கூறினார்கள் என்பதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் 'வ அலைக்கும்' (அவ்வாறே உங்கள் மீதும் உண்டாகட்டும்) என்று (பதிலடி) கூறிவிட்டேனே!" என்றார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், 'வாவ்' (மேலும்/அவ்வாறே) எனும் எழுத்தைக் குறிப்பிடாமல் 'அலைக்கும்' (உங்கள் மீது உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள் என இடம்பெற்றுள்ளது.

புகாரியின் மற்றோர் அறிவிப்பில் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: யூதர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அஸ்ஸாமு அலைக்க" (உனக்கு மரணம் உண்டாகட்டும்) என்றனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "வ அலைக்கும்" (உங்களுக்கும் அவ்வாறே உண்டாகட்டும்) என்றார்கள்.

அப்போது ஆயிஷா ஆகிய நான், "உங்கள் மீது மரணம் உண்டாகட்டும்; அல்லாஹ் உங்களைச் சபிப்பானாக! உங்கள் மீது அவனது கோபம் இறங்கட்டும்!" என்று கூறினேன்.

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! நிதானமாக நடந்துகொள். நீ மென்மையைக் கடைப்பிடி! வன்முறையையும் (கடுஞ்சொற்களையும்), அருவருப்பான பேச்சையும் தவிர்த்துக்கொள்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்றேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் என்ன கூறினேன் என்பதை நீ கேட்கவில்லையா? அவர்கள் கூறியதையே அவர்களுக்குத் திருப்பிக் கூறிவிட்டேன். (அநியாயமாக அவர்கள் பிரார்த்திப்பதால்) அவர்கள் விஷயத்தில் எனது பிரார்த்தனை ஏற்கப்படும்; ஆனால் என் விஷயத்தில் அவர்களின் பிரார்த்தனை ஏற்கப்படாது" என்றார்கள்.

முஸ்லிமின் மற்றோர் அறிவிப்பில்: நபி (ஸல்) அவர்கள், "(ஆயிஷாவே!) தகாத வார்த்தைகளைப் பேசுபவளாக நீ ஆகிவிடாதே; ஏனெனில், அல்லாஹ் தகாத வார்த்தைகளையும், அருவருப்பான பேச்சுகளையும் (அவற்றைப் பகிரங்கப்படுத்துவதையும்) விரும்புவதில்லை" என்று கூறினார்கள் என இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أُسامة بن زيد: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ أَخْلَاطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الْأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ
உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், முஸ்லிம்கள், சிலைகளை வணங்கும் இணைவைப்பாளர்கள் மற்றும் யூதர்கள் எனப் பல தரப்பட்ட மக்கள் கலந்திருந்த ஒரு சபையைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு சலாம் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِيَّاكُمْ وَالْجُلُوسَ بِالطُّرُقَاتِ» . فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا مِنْ مَجَالِسِنَا بُدٌّ نَتَحَدَّثُ فِيهَا. قَالَ: «فَإِذَا أَبَيْتُمْ إِلَّا الْمَجْلِسَ فَأَعْطُوا الطَّرِيقَ حَقَّهُ» . قَالُوا: وَمَا حَقُّ الطَّرِيقِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «غَضُّ الْبَصَرِ وَكَفُّ الْأَذَى وَرَدُّ السَّلَام والأمرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْي عَن الْمُنكر»
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"பாதைகளில் (மற்றும் தெருக்களில்) அமர்வதைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (அங்கு) அமர்ந்து பேசிக் கொள்வதைத் தவிர எங்களுக்கு வேறு வழியில்லை" என்று கூறினார்கள். (அதற்கு) நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் (அங்கு) அமர்ந்துதான் ஆக வேண்டும் என்றிருந்தால், பாதைக்குரிய உரிமையை அதற்கு வழங்கி விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பாதைக்குரிய உரிமை என்ன?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். (அதற்கு) நபி (ஸல்) அவர்கள், "பார்வையைத் தாழ்த்திக் கொள்வது, (பிறருக்குத் தொல்லை தராமல்) இடையூறுகளைத் தடுத்துக் கொள்வது, ஸலாமுக்குப் பதிலளிப்பது, நன்மையை ஏவுவது மற்றும் தீமையைத் தடுப்பது (ஆகியவையே அந்த உரிமைகள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ: «وَإِرْشَادُ السَّبِيلِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ عَقِيبَ حَدِيثِ الْخُدْرِيِّ هَكَذَا
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(முந்தைய ஹதீஸில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள) இந்தச் சம்பவம் தொடர்பாக நபி (ஸல்) அவர்கள், "மேலும், (வழி தெரியாதவர்களுக்கு) வழிகாட்டுவதும் (பாதையின் உரிமையாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த ஹதீஸைத் தொடர்ந்து இமாம் அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் இதனை இதேபோன்று பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ: «وَتُغِيثُوا الْمَلْهُوفَ وَتَهْدُوا الضالَّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد عقيب حَدِيث أبي هُرَيْرَة هَكَذَا وَلم أجدهما فِي «الصَّحِيحَيْنِ»
உமர் (ரலி) அவர்கள் (வீதிகளில் அமர்வது தொடர்பான) இந்த நிகழ்வு குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:
"(துன்பத்தில் சிக்கி) உதவி தேடுபவர்களுக்கு உதவி செய்யுங்கள்; மேலும், (வழியறியாது) திகைப்பவர்களுக்கு வழிகாட்டுங்கள்."

இமாம் அபூதாவூத் அவர்கள், அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைத் தொடர்ந்து இதனை இதேபோன்று பதிவு செய்துள்ளார்கள். இந்த இரு ஹதீஸ்களையும் நான் 'ஸஹீஹைனி'ல் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களில்) காணவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَلِيٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لِلْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ سِتٌّ بِالْمَعْرُوفِ: يُسَلِّمُ عَلَيْهِ إِذَا لَقِيَهُ وَيُجِيبُهُ إِذَا دَعَاهُ وَيُشَمِّتُهُ إِذَا عَطَسَ وَيَعُودُهُ إِذَا مَرِضَ وَيَتْبَعُ جِنَازَتَهُ إِذَا مَاتَ وَيُحِبُّ لَهُ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ والدارمي
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஸ்லிமுக்கு மற்றொரு முஸ்லிம் மீது (முறைப்படி செய்ய வேண்டிய) ஆறு கடமைகள் உள்ளன: அவரைச் சந்திக்கும்போது அவருக்கு ஸலாம் கூறுவது; அவர் (உணவு அல்லது விருந்துக்கு) அழைப்பு விடுத்தால் அதனை ஏற்றுக்கொள்வது; அவர் தும்மினால் (அதற்கு 'யர்ஹமுகல்லாஹ்' என்று) மறுமொழி கூறுவது; அவர் நோயுற்றால் அவரைச் சென்று நலம் விசாரிப்பது; அவர் மரணித்துவிட்டால் அவரது ஜனாஸாவைப் (இறுதி ஊர்வலத்தைப்) பின்தொடர்ந்து செல்வது; மேலும், தமக்காக எதை விரும்புவாரோ அதையே அவருக்கும் விரும்புவது."
(நூல்: திர்மிதீ, தாரிமீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وعنِ عمرَان بن حُصَيْن أَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ فَرَدَّ عَلَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «عشر» . ثمَّ جَاءَ لآخر فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ فَرَدَّ عَلَيْهِ فَقَالَ: «ثَلَاثُونَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்" (உங்களுக்குச் சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதிலளித்தார்கள். பிறகு அவர் அமர்ந்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இவருக்குப்) பத்து (நன்மைகள்)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் மற்றொருவர் வந்து, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு" (உங்களுக்குச் சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனது அபிவிருத்திகளும் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கும் பதிலளித்தார்கள். (அவர் அமர்ந்த போது) நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இவருக்கு) முப்பது (நன்மைகள்)" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن معَاذ بْنِ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ وَزَاد ثُمَّ أَتَى آخَرُ فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ وَمَغْفِرَتُهُ فَقَالَ: «أَرْبَعُونَ» وَقَالَ: «هَكَذَا تكون الْفَضَائِل» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
முஆத் பின் அனஸ் (ரழி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதே கருத்தமைந்த செய்தியை அறிவித்து, (பின்வருமாறு) கூடுதலாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள்:

பின்னர் மற்றொருவர் வந்து, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரகாத்துஹு வமக்ஃபிரத்துஹு" (உங்களுக்குச் சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனது பரக்கத்தும் மற்றும் அவனது மன்னிப்பும் உண்டாவதாக) என்று கூறினார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(இவருக்கு) நாற்பது (நன்மைகள்)" என்று கூறினார்கள். மேலும், "இவ்வாறாகத் தான் சிறப்புகள் (அதிகரிக்கின்றன)" என்றும் கூறினார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِاللَّهِ مَنْ بَدَأَ السَّلَام» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மனிதர்களில் அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் நெருக்கமானவர் (அவனது அருளுக்கு மிகவும் தகுதியானவர்), முதலில் ஸலாம் கூறுபவரே ஆவார்."

(நூல்: அஹ்மத், திர்மிதி, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جَرِيرٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ عَلَى نِسْوَةٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِنَّ. رَوَاهُ أَحْمَدُ
ஜரீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் சில பெண்களைக் கடந்து சென்றபோது, அவர்களுக்கு (முகமன் -) ஸலாம் கூறினார்கள்.

இதனை அஹ்மத் (தனது முஸ்னதில்) பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: يُجْزِئُ عَنِ الْجَمَاعَةِ إِذَا مَرُّوا أَنْ يُسَلِّمَ أَحَدُهُمْ وَيُجْزِئُ عَنِ الْجُلُوسِ أَنْ يَرُدَّ أَحَدُهُمْ. رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» مَرْفُوعا. وروى أَبُو دَاوُد وَقَالَ: وَرَفعه الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَهُوَ شَيْخُ أَبِي دَاوُدَ
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு குழுவினர் (யாரையாவது) கடந்து செல்லும்போது, அவர்களில் ஒருவர் (மட்டும்) சலாம் கூறினால் அது (அனைவரின் சார்பிலும்) போதுமானதாகும். மேலும், (ஒரு குழுவினர்) அமர்ந்திருக்கும்போது, (அவர்களிடம் சலாம் கூறப்பட்டால்) அவர்களில் ஒருவர் (மட்டும் அதற்குப்) பதிலளித்தால் அதுவும் (அனைவரின் சார்பிலும்) போதுமானதாகும்."

இதனை பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் மர்ஃபூஉ ஆக (நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறியதாக)ப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், அபூதாவூத் அவர்கள் (இந்த ஹதீஸை அறிவித்துவிட்டு), "ஹஸன் இப்னு அலீ அவர்கள் இதனை மர்ஃபூஉ ஆக அறிவித்துள்ளார்கள்; அவர் அபூதாவூதின் ஆசிரியர் ஆவார்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَشَبَّهَ بِغَيْرِنَا لَا تَشَبَّهُوا بِالْيَهُودِ وَلَا بِالنَّصَارَى فَإِنَّ تَسْلِيمَ الْيَهُودِ الْإِشَارَةُ بِالْأَصَابِعِ وَتَسْلِيمَ النَّصَارَى الْإِشَارَةُ بِالْأَكُفِّ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: إِسْنَاده ضَعِيف
அம்ர் பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாக, தமது பாட்டனார் (ரலி) மூலம் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நம்மவர் அல்லாத பிறருக்கு ஒப்பாக நடப்பவர் (அவர்களின் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றுபவர்) நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர். நீங்கள் யூதர்களுக்கோ, கிறிஸ்தவர்களுக்கோ ஒப்பாக நடக்காதீர்கள். ஏனெனில், யூதர்களின் முகமன் (சலாம்) என்பது (வாயால் சலாம் கூறாமல் வெறும்) விரல்களால் சைகை செய்வதாகும்; கிறிஸ்தவர்களின் முகமன் (வாயால் சலாம் கூறாமல் வெறும்) உள்ளங்கைகளால் சைகை செய்வதாகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ, இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது என இமாம் திர்மிதீ குறிப்பிட்டுள்ளார்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اتا: «إِذَا لَقِيَ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ فَلْيُسَلِّمْ عَلَيْهِ فَإِنْ حَالَتْ بَيْنَهُمَا شَجَرَةٌ أَوْ جِدَارٌ أَوْ حَجَرٌ ثُمَّ لَقِيَهُ فَلْيُسَلِّمْ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரைச் சந்தித்தால் அவருக்கு ஸலாம் கூறட்டும். பின்னர் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஒரு மரமோ, சுவரோ அல்லது பாறையோ குறுக்கிட்டு (மறைத்து), மீண்டும் அவரைச் சந்தித்தால் (அப்போதும்) அவருக்கு ஸலாம் கூறட்டும்." (நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن قَتَادَة قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا دَخَلْتُمْ بَيْتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهِ وَإِذَا خَرَجْتُمْ فَأَوْدِعُوا أَهْلَهُ بِسَلَامٍ» رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» مُرْسَلًا
கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் ஒரு வீட்டிற்குள் நுழையும்போது, அவ்வீட்டாருக்கு சலாம் கூறுங்கள். மேலும், நீங்கள் (அங்கிருந்து) வெளியேறும்போது, அவர்களுக்கு சலாம் கூறி விடைபெறுங்கள்."

இதனை இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் முர்ஸலான (தாபியீ நேரடியாக நபிகளாரிடமிருந்து அறிவிக்கும்) செய்தியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَا بُنَيِّ إِذَا دَخَلْتَ عَلَى أَهْلِكَ فَسَلِّمْ يَكُونُ بَرَكَةً عَلَيْكَ وَعَلَى أَهْلِ بَيْتك» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்: "என் அருமை மகனே! நீ உனது வீட்டாரிடம் (வீட்டுக்குள்) நுழையும் போது, (அவர்களுக்கு) ஸலாம் கூறுவாயாக! அது உனக்கும் உனது வீட்டாருக்கும் பரக்கத்தாக (அருள்வளமாக) அமையும்."
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «السَّلَامُ قَبْلَ الْكَلَامِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث مُنكر
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(பிறருடன்) பேசுவதற்கு முன்னால் ஸலாம் (கூற வேண்டும்)."

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், "இது முன்கர் (நிராகரிக்கப்பட வேண்டிய பலவீனமான) ஹதீஸாகும்" என்றும் அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ: كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ نَقُولُ: أَنْعَمَ اللَّهُ بِكَ عَيْنًا وَأَنْعَمَ صَبَاحًا. فَلَمَّا كَانَ الْإِسْلَامُ نُهِينَا عَنْ ذَلِكَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில் ஒருவரைச் சந்திக்கும்போது), 'அல்லாஹ் உமது கண்களைக் குளிரச் செய்வானாக!' என்றும், 'உமது காலைப் பொழுது இனிமையாக அமையட்டும்!' என்றும் (வாழ்த்துக்) கூறுபவர்களாக இருந்தோம். இஸ்லாம் வந்தபோது, அவ்வாறு கூறுவதை விட்டும் நாங்கள் தடைசெய்யப்பட்டோம்.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن غَالب قَالَ: إِنَّا لَجُلُوسٌ بِبَابِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ: بَعَثَنِي أَبِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: ائتيه فَأَقْرِئْهُ السَّلَامَ. قَالَ: فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ: أَبِي يُقْرِئُكَ السَّلَامَ. فَقَالَ: عَلَيْكَ وَعَلَى أَبِيكَ السَّلَامُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
காலிப் (அல்-கத்தான்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நாங்கள் ஹஸன் அல்-பஸரீ (ரஹ்) அவர்களின் வீட்டு வாசலில் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் (எங்களிடம்) வந்து கூறினார்: "எனது தந்தை எனது பாட்டனார் வழியாக எனக்கு அறிவித்தார்: (எனது பாட்டனார் கூறினார்:) 'எனது தந்தை (அதாவது அந்த மனிதரின் பூட்டனார்) என்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அனுப்பி, "நீ அவரிடம் சென்று அவருக்கு (எனது) ஸலாமைத் தெரிவிப்பாயாக" என்று கூறினார். அவ்வாறே நான் அவரிடம் (நபியவர்களிடம்) வந்து, "எனது தந்தை தங்களுக்கு ஸலாம் கூறுகிறார்" என்று சொன்னேன். அதற்கு அவர் (நபியவர்கள்), "உன் மீதும் உன் தந்தை மீதும் சாந்தி (ஸலாம்) உண்டாகட்டும்" என்று கூறினார்கள்'."

நூல்: அபூதாவூத்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي الْعَلَاء بن الْحَضْرَمِيّ أَنَّ الْعَلَاءَ الْحَضْرَمِيَّ كَانَ عَامِلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ إِذَا كَتَبَ إِليه بدأَ بنفسِه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபுல் அலா பின் அல்-ஹள்ரமீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அலா அல்-ஹள்ரமீ (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (பஹ்ரைன் பகுதிக்கான) அதிகாரியாக இருந்தார்கள். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதும்போது, (கடிதத்தின் முகப்பில்) தமது பெயரைக் குறிப்பிட்டே (அதாவது 'அலாவிடமிருந்து அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு' என்று) ஆரம்பிப்பார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذا كتب أحدكُم كتابا فليتر بِهِ فَإِنَّهُ أَنْجَحُ لِلْحَاجَةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث مُنكر
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் எவரேனும் ஒரு கடிதத்தை எழுதினால், (மை காய்வதற்காக) அதன் மீது மண்ணைத் தூவட்டும். ஏனெனில், அது (நாடிய) தேவையை (வெற்றியுடன்) நிறைவேற்ற மிகவும் உகந்ததாகும்."

இதனைத் திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார். மேலும், திர்மிதீ அவர்கள், "இது 'முன்கர்' (நிராகரிக்கப்பட்ட) ஹதீஸாகும். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن زيدٍ بن ثابتٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ يَدَيْهِ كَاتِبٌ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ: ضَعِ الْقَلَمَ عَلَى أُذُنِكَ فَإِنَّهُ أَذْكَرُ لِلْمَآلِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَفِي إِسْنَادِهِ ضعفٌ
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்களுக்கு முன்பாக எழுத்தாளர் ஒருவர் இருந்தார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "உமது பேனாவை உமது காதின் மீது வைத்துக் கொள்வீராக! ஏனெனில், அவ்வாறு செய்வது (எழுதப்பட்ட விஷயத்தின்) நோக்கத்தையும் முடிவையும் (விரைவாக) நினைவூட்டக்கூடியதாகும்" என்று கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்.

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், "இது ஒரு 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்தவர் இடம்பெற்ற) ஹதீஸாகும். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும்" என்று அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْهُ قَالَ: أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَتَعَلَّمَ السُّرْيَانِيَّةَ. وَفِي رِوَايَةٍ: إِنَّهُ أَمَرَنِي أَنْ أَتَعَلَّمَ كِتَابَ يَهُودَ وَقَالَ: «إِنِّي مَا آمَنُ يَهُودَ عَلَى كِتَابٍ» . قَالَ: فَمَا مَرَّ بِيَ نِصْفُ شَهْرٍ حَتَّى تَعَلَّمْتُ فَكَانَ إِذَا كَتَبَ إِلَى يَهُودَ كَتَبْتُ وَإِذَا كَتَبُوا إِلَيْهِ قَرَأْتُ لَهُ كِتَابَهُمْ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஸுர்யானி மொழியைக் கற்றுக்கொள்ளும்படி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "யூதர்களின் எழுத்துக்களைக் கற்றுக்கொள்ளும்படி அவர் (நபி -ஸல்- அவர்கள்) எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், 'நிச்சயமாக நான் (எனது) கடிதங்கள் (மற்றும் ஆவணங்கள்) விஷயத்தில் யூதர்களை நம்பமாட்டேன்' என்றும் கூறினார்கள்."

(ஸைத் பின் ஸாபித் -ரலி- அவர்கள்) கூறுகிறார்கள்: "எனவே, அரை மாதம் (பதினைந்து நாட்கள்) கடப்பதற்கு முன்பே நான் (அதனைக்) கற்றுக்கொண்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் யூதர்களுக்குக் கடிதம் எழுதும்போது (அவர்களது மொழியில்) நானே எழுதுவேன். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினால், அவர்களது கடிதத்தை நான் அவருக்குப் படித்துக் காட்டுவேன்."

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا انْتَهَى أَحَدُكُمْ إِلَى مَجْلِسٍ فَلْيُسَلِّمْ فَإِنْ بَدَا لَهُ أَنْ يَجْلِسَ فَلْيَجْلِسْ ثُمَّ إِذَا قَامَ فَلْيُسَلِّمْ فَلَيْسَتِ الْأُولَى بِأَحَقَّ مِنَ الْآخِرَةِ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவர் ஒரு சபைக்குச் சென்றால், அவர் ஸலாம் கூறட்டும். (அங்கு) அமர அவருக்குத் தோன்றினால் அவர் அமரட்டும். பின்னர் அவர் (அங்கிருந்து) எழும்போது, (அப்போதும்) அவர் ஸலாம் கூறட்டும். ஏனெனில், முதலாவது (கூறிய ஸலாம்) பிந்தையதை விட அதிகத் தகுதியுடையது (முக்கியமானது) அல்ல."
(நூல்கள்: திர்மிதி மற்றும் அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا خَيْرَ فِي جُلُوسٍ فِي الطُّرَقَاتِ إِلَّا لِمَنْ هَدَى السَّبِيلَ وَرَدَّ التَّحِيَّةَ وَغَضَّ الْبَصَرَ وَأَعَانَ عَلَى الْحُمُولَةِ» رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السُّنَّةِ» وَذَكَرَ حَدِيثَ أَبِي جُرَيٍّ فِي «بَاب فضل الصَّدَقَة»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(வழியில் செல்பவருக்கு) வழிகாட்டுபவர், (சலாம் சொல்பவருக்கு) ஸலாமுக்குப் பதிலளிப்பவர், (அந்நியப் பெண்களைப் பார்ப்பதிலிருந்து) பார்வையைத் தாழ்த்திக் கொள்பவர் மற்றும் (சுமை தூக்குபவருக்கு) சுமை ஏற்றுவதற்கு உதவுபவர் ஆகியோரைத் தவிர, (மற்றவர்கள்) வீதியோரங்களில் (பாதைகளில்) அமர்ந்திருப்பதில் எந்த நன்மையும் இல்லை."

இது 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா' நூலில் பதிவாகியுள்ளது. மேலும், அபூஜுரய் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ் 'தர்மத்தின் சிறப்புகள்' எனும் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ وَنَفَخَ فِيهِ الرُّوحَ عَطَسَ فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ فَحَمِدَ اللَّهَ بِإِذْنِهِ فَقَالَ لَهُ رَبُّهُ: يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا آدَمَ اذْهَبْ إِلَى أُولَئِكَ الْمَلَائِكَةِ إِلَى مَلَأٍ مِنْهُمْ جُلُوسٍ فَقُلِ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ. فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ. قَالُوا: عَلَيْكَ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ. ثُمَّ رَجَعَ إِلَى رَبِّهِ فَقَالَ: إِنَّ هَذِهِ تَحِيَّتُكَ وَتَحِيَّةُ بَنِيكَ بَيْنَهُمْ. فَقَالَ لَهُ اللَّهُ وَيَدَاهُ مَقْبُوضَتَانِ: اخْتَرْ أَيَّتَهُمَا شِئْتَ؟ فَقَالَ: اخْتَرْتُ يَمِينَ رَبِّي وَكِلْتَا يَدَيْ رَبِّي يَمِينٌ مُبَارَكَةٌ ثُمَّ بَسَطَهَا فَإِذَا فِيهَا آدَمُ وَذُرِّيَّتُهُ فَقَالَ: أَيْ رَبِّ مَا هَؤُلَاءِ؟ قَالَ: هَؤُلَاءِ ذُرِّيَّتُكَ فَإِذَا كُلُّ إِنْسَانٍ مَكْتُوبٌ عُمْرُهُ بَين عَيْنَيْهِ فَإِذا فيهم رجلٌ أضوؤهُم - أَوْ مِنْ أَضْوَئِهِمْ - قَالَ: يَا رَبِّ مَنْ هَذَا؟ قَالَ: هَذَا ابْنُكَ دَاوُدُ وَقَدْ كَتَبْتُ لَهُ عُمْرَهُ أَرْبَعِينَ سَنَةً. قَالَ: يَا رَبِّ زِدْ فِي عُمْرِهِ. قَالَ: ذَلِكَ الَّذِي كَتَبْتُ لَهُ. قَالَ: أَيْ رَبِّ فَإِنِّي قَدْ جَعَلْتُ لَهُ مِنْ عُمْرِي سِتِّينَ سَنَةً. قَالَ: أَنْتَ وَذَاكَ. قَالَ: ثُمَّ سَكَنَ الْجَنَّةَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أُهْبِطَ مِنْهَا وَكَانَ آدَمُ يَعُدُّ لِنَفْسِهِ فَأَتَاهُ مَلَكُ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُ آدَمُ: قَدْ عَجَّلْتَ قَدْ كَتَبَ لِي أَلْفَ سَنَةٍ. قَالَ: بَلَى وَلَكِنَّكَ جَعَلْتَ لِابْنِكَ دَاوُدَ سِتِّينَ سَنَةً فَجَحَدَ فَجَحَدَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَنَسِيَ فَنَسِيَتْ ذُرِّيَّتُهُ قَالَ: «فَمن يؤمئذ أَمر بِالْكتاب وَالشُّهُود» رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களைப் படைத்து, அவரில் உயிரை (ரூஹை) ஊதியபோது, அவர் தும்மினார். பிறகு 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' (அனைத்துப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்று கூறினார். (அவ்வாறு) அவர் அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடனேயே அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தார். அப்போது அவருடைய இறைவன் அவரிடம், 'யர்ஹமுகல்லாஹ் யா ஆதம்' (ஆதாமே! அல்லாஹ் உமக்கு அருள் புரிவானாக!) என்று கூறினான். (மேலும்) 'அங்கு அமர்ந்திருக்கும் அந்த வானவர்களின் கூட்டத்தாரிடம் சென்று, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' (உங்கள் மீது சாந்தி நிலவட்டும்) என்று கூறுவீராக!' (என்று இறைவன் கூறினான்). அவர் (அவ்வாறே சென்று) 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்று கூற, அதற்கு அவர்கள், 'அலைக்கஸ் ஸலாமு வரஹ்மத்துல்லாஹ்' (உங்கள் மீதும் சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாகட்டும்) என்று பதிலளித்தார்கள். பின்னர் அவர் தம் இறைவனிடம் திரும்பியபோது, (இறைவன்) கூறினான்: 'இதுவே உமது முகமனுரையாகவும் (சலாம்), உமது சந்ததியினர் தங்களுக்குள் பரிமாறிக்கொள்ளும் முகமனுரையாகவும் இருக்கும்.'

பின்னர் அல்லாஹ் தனது இரு கைகளையும் மூடிய நிலையில் (ஆதமுக்கு முன்னால் நீட்டி), 'இவ்விரண்டில் நீர் விரும்பியதைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்' என்று கூறினான். அதற்கு அவர், 'என் இறைவனின் வலது கையை நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். என் இறைவனின் இரு கைகளுமே வலது கைகளாகவும் (கண்ணியம் மிக்கதாகவும்), பாக்கியம் நிறைந்தவையாகவும் உள்ளன' என்று கூறினார். பின்னர் (உயர்ந்தவனான அல்லாஹ்) அதனைத் திறந்தான். அதில் ஆதாமும், அவருடைய (மறுமை நாள் வரை வரவிருக்கும்) சந்ததியினரும் இருந்தனர். அவர், 'என் இறைவா, இவர்கள் யார்?' என்று கேட்டார். 'இவர்கள் உமது சந்ததியினர்' என்று இறைவன் பதிலளித்தான். (அங்கே) ஒவ்வொரு மனிதனின் வாழ்நாளும் அவனது இரு கண்களுக்கு இடையே எழுதப்பட்டிருந்தது.

அவர்களில் ஒருவர் அனைவரையும் விட மிகவும் பிரகாசமானவராக (ஒளி வீசுபவராக) இருந்தார். அவர், 'என் இறைவா, இவர் யார்?' என்று கேட்டார். அதற்கு இறைவன், 'இவர் உமது மகன் தாவூத் ஆவார். அவருக்கான வாழ்நாளை நான் நாற்பது ஆண்டுகளாக எழுதியுள்ளேன்' என்று கூறினான். அவர், 'என் இறைவா, அவரது வாழ்நாளை அதிகமாக்குவாயாக!' என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ், 'அதுவே நான் அவருக்காக எழுதியதாகும்' என்று கூறினான். அவர், 'என் இறைவா, என் வாழ்நாளிலிருந்து அறுபது ஆண்டுகளை அவருக்கு நான் (அன்பளிப்பாக) வழங்கிவிட்டேன்' என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ், 'அது உமது விருப்பம்' என்று கூறினான்.

பின்னர் அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை அவர் சொர்க்கத்தில் தங்கியிருந்தார். அதன் பிறகு அவர் அங்கிருந்து (பூமிக்கு) இறக்கப்பட்டார். ஆதம் (அலை) அவர்கள் தமது வாழ்நாளை (ஒவ்வொரு நாளாக) எண்ணிக் கொண்டே வந்தார்கள். (அவரது வாழ்நாளில் அறுபது ஆண்டுகள் எஞ்சியிருந்த நிலையில்) மரணத்தின் வானவர் அவரிடம் வந்தபோது, ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'நீர் முன்கூட்டியே வந்துவிட்டீரே! எனக்கான வாழ்நாள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் என்று எழுதப்பட்டுள்ளதே' என்று கூறினார். அதற்கு அந்த வானவர், 'ஆம், உண்மைதான். ஆனால் நீங்கள் உமது மகன் தாவூதுக்கு அறுபது ஆண்டுகளை வழங்கிவிட்டீர்களே!' என்று கூறினார். (ஆனால் ஆதம் அலை அவர்கள் அதனை) மறுத்தார்; அதனால் அவரது சந்ததியினரும் (வாக்குறுதிகளை) மறுக்கிறார்கள். அவர் மறந்துவிட்டார்; அதனால் அவரது சந்ததியினரும் மறந்து விடுகிறார்கள். அன்றைய தினத்திலிருந்துதான் (ஒப்பந்தங்களை) எழுதிக் கொள்வதும், சாட்சிகளை ஏற்படுத்துவதும் கட்டளையிடப்பட்டது."

(ஆதாரம்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أسماءَ بنت يزيدَ قَالَتْ: مَرَّ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسْوَةٍ فَسَلَّمَ عَلَيْنَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه والدارمي
அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் பெண்கள் கூட்டமாக இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது அவர்கள் எங்களுக்கு ஸலாம் கூறினார்கள்.

(இதனை அபூதாவூத், இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن الطفيلِ بن أُبي بن كعبٍ: أَنَّهُ كَانَ يَأْتِي ابْنَ عُمَرَ فَيَغْدُو مَعَهُ إِلَى السُّوقِ. قَالَ فَإِذَا غَدَوْنَا إِلَى السُّوقِ لَمْ يَمُرَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَلَى سَقَّاطٍ وَلَا عَلَى صَاحِبِ بَيْعَةٍ وَلَا مِسْكِينٍ وَلَا أَحَدٍ إِلَّا سَلَّمَ عَلَيْهِ. قَالَ الطُّفَيْلُ: فَجِئْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَوْمًا فَاسْتَتْبَعَنِي إِلَى السُّوقِ فَقُلْتُ لَهُ: وَمَا تَصْنَعُ فِي السُّوقِ وَأَنْتَ لَا تَقِفُ عَلَى الْبَيْعِ وَلَا تَسْأَلُ عَن السّلع وتسوم بِهَا وَلَا تَجْلِسُ فِي مَجَالِسِ السُّوقِ فَاجْلِسْ بِنَا هَهُنَا نتحدث. قَالَ: فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ: يَا أَبَا بَطْنٍ - قَالَ وَكَانَ الطُّفَيْلُ ذَا بَطْنٍ - إِنَّمَا نَغْدُو مِنْ أَجْلِ السَّلَامِ نُسَلِّمُ عَلَى مَنْ لَقِينَاهُ. رَوَاهُ مَالك وَالْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
துஃபைல் பின் உபை பின் கஅப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (வழக்கமாக) அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் செல்வேன். அப்போது அவர்கள் என்னைக் காலையில் கடைவீதிக்கு அழைத்துச் செல்வார்கள். நாங்கள் கடைவீதிக்குச் சென்றால், அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (அங்குள்ள) சிறு வியாபாரியாக இருந்தாலும், பெரும் வியாபாரியாக இருந்தாலும், ஏழையாக இருந்தாலும் அல்லது வேறு எவராக இருந்தாலும் அவர்களைக் கடந்து செல்லும் போது அவர்களுக்கு சலாம் கூறாமல் செல்ல மாட்டார்கள்.

துஃபைல் (ரஹ்) கூறுகிறார்: ஒரு நாள் நான் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் என்னையும் கடைவீதிக்கு வருமாறு அழைத்தார்கள். அப்போது நான் அவர்களிடம், "நீங்கள் கடைவீதிக்குச் சென்று என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்? நீங்கள் எந்தக் கடையிலும் நிற்பதில்லை, பொருட்களைப் பற்றி விசாரிப்பதுமில்லை, அவற்றின் விலையைப் பற்றிப் பேரம் பேசுவதுமில்லை, கடைவீதி சபைகளில் அமர்வதுமில்லை. எனவே, நாம் இங்கேயே அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருப்போம்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், "பெரிய வயிறு உடையவரே! (துஃபைலுக்குப் பெரிய வயிறு இருந்தது) நாம் சந்திப்பவர்களுக்கு சலாம் கூறுவதற்காகவே (இந்தக் காலை வேளையில்) புறப்பட்டுச் செல்கிறோம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(நூல்: மாலிக் மற்றும் பைஹகீ - ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جَابر قَالَ: أَتَى رَجُلٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: لِفُلَانٍ فِي حَائِطِي عَذْقٌ وَأَنَّهُ آذَانِي مَكَانُ عَذْقِهِ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنْ بِعْنِي عَذْقَكَ» قَالَ: لَا. قَالَ: «فَهَبْ لِي» . قَالَ: لَا. قَالَ: «فَبِعْنِيهِ بِعَذْقٍ فِي الْجَنَّةِ» ؟ فَقَالَ: لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا رَأَيْتُ الَّذِي هُوَ أَبْخَلُ مِنْكَ إِلَّا الَّذِي يَبْخَلُ بِالسَّلَامِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "என்னுடைய தோட்டத்தில் இன்ன நபருக்குச் சொந்தமான ஒரு பேரீச்சை மரம் (அல்லது குலை) உள்ளது; (அவர் அங்கு வந்து செல்வதால்) அதன் காரணமாக அவர் எனக்குத் தொல்லை தருகிறார்" என்று (முறையிட்டார்).

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அந்த நபருக்கு), "உம்முடைய அந்தப் பேரீச்சை மரத்தை எனக்கு விற்றுவிடு" என்று (ஆள்) சொல்லியனுப்பினார்கள்.

அதற்கு அவர், "இல்லை (விற்க முடியாது)" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால் அதை எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிவிடு" என்று (கேட்டார்கள்).

அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மறுமையில்) சொர்க்கத்தில் உள்ள ஒரு பேரீச்சை மரத்திற்குப் பகரமாக அதை எனக்கு விற்றுவிடு" என்று (கேட்டார்கள்).

அதற்கும் அவர், "இல்லை" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சலாம் சொல்வதில் கஞ்சத்தனம் செய்பவனைத் தவிர, உன்னை விடக் கஞ்சத்தனம் மிக்க வேறெவரையும் நான் பார்த்ததில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அஹ்மத், பைஹகீயின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்')
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْبَادِئُ بِالسَّلَامِ بَرِيءٌ مِنَ الْكِبْرِ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شعب الْإِيمَان»
அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(பிறருக்கு) முதலில் ஸலாம் கூறுபவர் பெருமையிலிருந்து விடுபட்டவர் ஆவார்."

இதனை பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: أَتَانَا أَبُو مُوسَى قَالَ: إِنَّ عُمَرَ أَرْسَلَ إِلَيَّ أَنْ آتِيَهُ فَأَتَيْتُ بَابَهُ فَسَلَّمْتُ ثَلَاثًا فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ فَرَجَعْتُ. فَقَالَ: مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَنَا؟ فَقُلْتُ: إِنِّي أَتَيْتُ فَسَلَّمْتُ عَلَى بَابِكَ ثَلَاثًا فَلم تردَّ عليَّ فَرَجَعْتُ وَقَدْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدُكُمْ ثَلَاثًا فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُ فَلْيَرْجِعْ» . فَقَالَ عُمَرُ: أَقِمْ عَلَيْهِ الْبَيِّنَةَ. قَالَ أَبُو سَعِيدٍ: فَقُمْتُ مَعَهُ فذهبتُ إِلى عمرَ فشهِدتُ
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: "உமர் (ரலி) அவர்கள் என்னை (அவர்களிடம்) வரும்படி ஆள் அனுப்பினார்கள். எனவே, நான் அவர்களின் (வீட்டு) வாசலுக்குச் சென்று மூன்று முறை ஸலாம் கூறினேன். எனக்கு (பதில்) ஏதும் கூறப்படாததால், நான் திரும்பிச் சென்றுவிட்டேன்."

(பின்னர் நான் உமர் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தபோது) அவர்கள், "உம்மை என்னிடம் வருவதைத் தடுத்தது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான், "நான் உங்களின் வாசலுக்கு வந்து மூன்று முறை ஸலாம் கூறினேன். ஆனால் நீங்கள் எனக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. எனவே நான் திரும்பிச் சென்றுவிட்டேன். ஏனெனில், 'உங்களில் ஒருவர் மூன்று முறை அனுமதி கேட்டும் அவருக்கு அனுமதி வழங்கப்படாவிட்டால், அவர் திரும்பிச் சென்று விடட்டும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்" எனப் பதிலளித்தேன்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "(நீர் கூறும் இந்த ஹதீஸிற்கு) ஓர் ஆதாரத்தை (சாட்சியை)க் கொண்டு வாரும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஸயீத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உடனே நான் அவருடன் எழுந்து உமர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று (அவர் கூறியதற்குச்) சாட்சி கூறினேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذْنُكَ عَلَيَّ أَنْ تَرْفَعَ الْحِجَابَ وَأَنْ تَسْمَعَ سِوَادِي حَتَّى أَنهَاك»
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நான் உம்மைத் தடுக்கும் வரை, (எனது அறைத்) திரையை நீர் உயர்த்துவதும், எனது இரகசியப் பேச்சைக் கேட்பதுமே (உள்ளே வருவதற்கு) நீர் என்னிடம் பெறும் அனுமதியாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دَيْنٍ كَانَ عَلَى أَبِي فَدَقَقْتُ الْبَابَ فَقَالَ: «مَنْ ذَا؟» فَقُلْتُ: أَنَا. فَقَالَ: «أَنَا أَنا» . كَأَنَّهُ كرهها
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எனது தந்தை (செலுத்த வேண்டியிருந்த) ஒரு கடன் சம்பந்தமாக நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். நான் கதவைத் தட்டினேன். அப்போது அவர்கள், "யார் அது?" என்று கேட்டார்கள். நான், "நான் தான்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "நான், நான்" என்று (அவ்வாறு அடையாளத்தைக் குறிப்பிடாமல் கூறுவதை) வெறுத்தவர்களைப் போல் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي هريرةَ قَالَ: دَخَلْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ. فَقَالَ: «أَبَا هِرٍّ الْحَقْ بِأَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ إِلَيَّ» فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (அவர்களது இல்லத்திற்குள்) சென்றேன். அப்போது (அங்கு) ஒரு கிண்ணத்தில் பால் இருப்பதைக் கண்டார்கள். (உடனே), "அபா ஹிர்ரே! நீங்கள் அஹ்லுஸ் ஸுஃப்பாவினரிடம் (திண்ணைத் தோழர்களிடம்) சென்று அவர்களை என்னிடம் அழைத்து வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம் சென்று அவர்களை அழைத்தேன். அவர்கள் (அழைப்பை ஏற்று) வந்து (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள். அவர்களுக்கு (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அனுமதி அளித்தார்கள்; அவர்கள் (உள்ளே) நுழைந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ كَلَدَةَ بْنِ حَنْبَلٍ: أَنَّ صَفْوَانَ بْنَ أُميةَ بعث بِلَبن أَو جدابة وَضَغَابِيسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَعْلَى الْوَادِي قَالَ: فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ وَلَمْ أُسَلِّمْ وَلَمْ أَسْتَأْذِنْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ارْجِعْ فَقُلِ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَأَدْخُلُ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد
கலதா பின் ஹன்பல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவின்) பள்ளத்தாக்கின் மேல்பகுதியில் இருந்தபோது, ஸஃப்வான் பின் உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் (என்னிடத்தில்) பாலையும் (அல்லது மான் குட்டி மற்றும் வெள்ளரிக்காயையும்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்குக் கொடுத்து அனுப்பினார்கள். நான் (அனுமதி பெறாமல்) அவர்களிடம் சென்றபோது சலாம் கூறாமலும், (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேட்காமலும் நுழைந்தேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ (வெளியே) திரும்பிச் சென்று, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும், நான் உள்ளே வரலாமா?' என்று கேள்" எனக் கூறினார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ فجاءَ مَعَ الرسولِ فَإِن ذَلِك إِذْنٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ قَالَ: «رَسُول الرجل إِلَى الرجل إِذْنه»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் (விருந்துக்கு அல்லது சந்திப்பிற்கு) அழைக்கப்பட்டு, அவர் அந்த அழைப்பைக் கொண்டு வந்த தூதருடனேயே (அழைத்தவரின் வீட்டிற்கு) வந்தால், அதுவே அவருக்கான (உள்ளே நுழைவதற்கான) அனுமதியாகும்."
இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

அவரது மற்றொரு அறிவிப்பில், "ஒருவர் மற்றொருவரிடம் (அழைப்பதற்காகத் தன்) தூதரை அனுப்புவதே (அவர் வீட்டிற்குள் நுழைவதற்கான) அனுமதியாகும்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عبد الله بن بُسرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى بَابَ قَوْمٍ لَمْ يَسْتَقْبِلِ الْبَاب تِلْقَاءِ وَجْهِهِ وَلَكِنْ مِنْ رُكْنِهِ الْأَيْمَنِ أَوِ الْأَيْسَرِ فَيَقُولُ: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ» وَذَلِكَ أَنَّ الدُّورَ لَمْ يَكُنْ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا سُتُورٌ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَذَكَرَ حَدِيثَ أَنَسٍ قَالَ: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ» فِي «بَابِ الضِّيَافَةِ»
அப்துல்லாஹ் பின் புஸ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு (சமூகத்தினரின்) வீட்டின் வாசலுக்கு வந்தால், (தமது) முகத்திற்கு நேராக வாசலை முன்னோக்க மாட்டார்கள். மாறாக, (வாசலின்) வலது அல்லது இடது புற ஓரத்தில் நின்றுகொண்டு, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்! அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்!" என்று கூறுவார்கள். ஏனெனில், அக்காலத்தில் வீடுகளுக்கு (வாசல்களில்) திரைகள் இருக்கவில்லை.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸில், "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ்" என்று (நபி ஸல் அவர்கள் கூறியதாக) 'விருந்தோம்பல்' எனும் பாடத்தில் (ஆசிரியர்) குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ عَطَاءٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: أَسْتَأْذِنُ عَلَى أُمِّي؟ فَقَالَ: «نَعَمْ» فَقَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي مَعَهَا فِي الْبَيْتِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا» فَقَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي خَادِمُهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا أَتُحِبُّ أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً؟» قَالَ: لَا. قَالَ: «فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا» . رَوَاهُ مَالِكٌ مُرسلاً
அதாஉ (பின் யஸார்) (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "நான் என் தாயாரிடம் (அவரது அறைக்குள் நுழைய) அனுமதி கேட்க வேண்டுமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள்.

அந்த மனிதர், "நான் அவருடனேயே (ஒரே) வீட்டில்தான் வசிக்கிறேன் (எனவே அனுமதி தேவையில்லையே?)" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(இருப்பினும்) அவரிடம் அனுமதி கேள்" என்றார்கள்.

மீண்டும் அந்த மனிதர், "நான் அவருக்குப் பணிவிடை செய்பவனாயிற்றே! (அடிக்கடி அவரிடம் செல்ல வேண்டியிருக்குமே?)" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரிடம் அனுமதி கேள். உனது தாயாரை ஆடையற்ற (நிர்வாண) நிலையில் பார்க்க நீ விரும்புவாயா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார். "அப்படியானால், (அவரது அறைக்குள் நுழையும்போது) அவரிடம் அனுமதி கேள்" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் இதனை 'முர்ஸல்' - அறிவிப்பாளர் தொடர் விடுபட்ட நிலையில் - அறிவிக்கிறார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ لِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَدْخَلٌ بِاللَّيْلِ وَمَدْخَلٌ بِالنَّهَارِ فَكُنْتُ إِذَا دخلتُ بِاللَّيْلِ تنحنح لي. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
அலி (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் (செல்வதற்கு) எனக்கு இரவில் ஒரு நேரமும் பகலில் ஒரு நேரமும் இருந்தது. நான் இரவில் (அவர்களிடம்) சென்றால், அவர்கள் எனக்காக (அனுமதி வழங்கும் அடையாளமாகத் தொண்டையைச் சரிசெய்து) இருமுவார்கள்.

இதை நஸாயீ பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا تَأْذَنُوا لِمَنْ لَمْ يَبْدَأْ بالسلامِ» رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஸலாமைக் கொண்டு (தனது பேச்சை அல்லது வருகையை) ஆரம்பிக்காதவருக்கு (உள்ளே நுழைய) நீங்கள் அனுமதி அளிக்காதீர்கள்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(நூல்: பைஹகீ - ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن قتادةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَنَسٍ: أَكَانَتِ الْمُصَافَحَةُ فِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: نعم. رَوَاهُ البُخَارِيّ
கதாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அனஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களிடையே (சந்திக்கும்போது) கைகுலுக்கும் (முஸாஃபஹா செய்யும்) வழக்கம் இருந்ததா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَبْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَعِنْدَهُ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ. فَقَالَ الْأَقْرَعُ: إِنَّ لِي عَشَرَةً مِنَ الْوَلَدِ مَا قَبَّلْتُ مِنْهُمْ أَحَدًا فَنَظَرَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ: «مَنْ لَا يَرْحَمْ لَا يُرْحَمْ» مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ وَسَنَذْكُرُ حَدِيثَ أَبِي هُرَيْرَةَ: «أَثَمَّ لُكَعُ» فِي «بَابِ مَنَاقِبِ أَهْلِ بَيْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ» إِنْ شَاءَ تَعَالَى وَذَكَرَ حَدِيثَ أمِّ هَانِئ فِي «بَاب الْأمان»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் பேரன்) ஹஸன் பின் அலீ (ரலி) அவர்களை முத்தமிட்டார்கள். அப்போது அக்ரஉ பின் ஹாபிஸ் (அத்தமீமீ) அவர்கள் நபியவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தார்கள். அக்ரஉ (இதைக் கண்டு), "எனக்குப் பத்து பிள்ளைகள் உள்ளனர். அவர்களில் எவரையும் நான் (இதுவரை) முத்தமிட்டதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை (வியப்புடன்) நோக்கி, "யார் இரக்கம் காட்டவில்லையோ, அவர் மீது (அல்லாஹ்வினால்) இரக்கம் காட்டப்பட மாட்டாது" என்று கூறினார்கள். (முத்தஃபகுன் அலைஹி).

இன்ஷா அல்லாஹ், "நபி (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தார் (அஹ்லுல் பைத்) அனைவரின் சிறப்புகள்" எனும் பாடத்தில் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் (மற்றொரு) ஹதீஸை நாம் குறிப்பிடுவோம். மேலும், உம்மு ஹானி (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ் "அடைக்கலம்" (அல்-அமான்) எனும் பாடத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَتَفَرَّقَا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي دَاوُدَ قَالَ: «إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ فَتَصَافَحَا وَحَمِدَا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَاهُ غفر لَهما»
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"இரண்டு முஸ்லிம்கள் சந்தித்து (ஒருவருக்கொருவர்) கைகுலுக்கிக் கொண்டால், அவர்கள் இருவரும் (அவ்விடத்தை விட்டுப்) பிரிந்து செல்வதற்கு முன்பாகவே அவர்களுக்கு (சிறு பாவங்கள்) மன்னிக்கப்பட்டு விடுகின்றன" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
(நூல்கள்: அஹ்மத், திர்மிதீ, இப்னு மாஜா)

அபூதாவூதில் இடம்பெற்றுள்ள மற்றொரு அறிவிப்பில், "இரண்டு முஸ்லிம்கள் சந்தித்து, (ஒருவருக்கொருவர்) கைகுலுக்கிக் கொண்டு, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து (அல்ஹம்துலில்லாஹ் என்று கூறி), அவனிடம் மன்னிப்புக் கோரினால் (அஸ்தஃபிருல்லாஹ் என்று சொன்னால்) அவர்கள் (இருவரும்) மன்னிக்கப்படுகிறார்கள்" என்று (நபி ஸல் அவர்கள்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أنس قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ مِنَّا يَلْقَى أَخَاهُ أَوْ صَدِيقَهُ أَيَنْحَنِي لَهُ؟ قَالَ: «لَا» . قَالَ: أَفَيَلْتَزِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ؟ قَالَ: «لَا» . قَالَ: أَفَيَأْخُذُ بِيَدِهِ وَيُصَافِحُهُ؟ قَالَ: «نَعَمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களில் ஒருவர் தனது சகோதரரையோ அல்லது நண்பரையோ சந்திக்கும்போது, அவருக்காக (மரியாதை நிமித்தமாக) குனிந்து வணங்கலாமா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை" என்றார்கள்.
அவர், "அவரைக் கட்டித்தழுவி முத்தமிடலாமா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை" என்றார்கள்.
அவர், "அவரது கையைப் பிடித்துக் கைகுலுக்கலாமா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள்.

(நூல்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: تَمَامُ عِيَادَةِ الْمَرِيضِ أَنْ يَضَعَ أَحَدُكُمْ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ أَوْ عَلَى يَدِهِ فَيَسْأَلَهُ: كَيْفَ هُوَ؟ وَتَمَامُ تَحِيَّاتِكُمْ بَيْنَكُمُ الْمُصَافَحَةُ . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَضَعفه
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு நோயாளியை நலம் விசாரிப்பதன் (முழுமையான முறை) என்பது, உங்களில் ஒருவர் தனது கையை அந்த நோயாளியின் நெற்றியிலோ அல்லது (அவரது) கையிலோ வைத்து, 'தற்போது எப்படி இருக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்பதாகும். மேலும், உங்களுக்கு இடையிலான முகமனின் (சலாமின்) முழுமை என்பது (ஒருவருக்கொருவர்) கைகுலுக்கிக் கொள்வதாகும் (முஸாஃபஹா செய்வதாகும்)."

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், இமாம் திர்மிதீ இதனை 'பலவீனமானது' (ழயீஃப்) எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَدِمَ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ الْمَدِينَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَأَتَاهُ فَقَرَعَ البابَ فقامَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُرْيَانًا يَجُرُّ ثَوْبَهُ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُهُ عُرْيَانًا قَبْلَهُ وَلَا بَعْدَهُ فَاعْتَنَقَهُ وَقَبَّلَهُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனது வீட்டில் இருந்தபோது, ஜைத் பின் ஹாரிஸா (ரழி) மதீனாவிற்கு வந்தார்கள். அவர் (நபியவர்களைச் சந்திக்க) வந்து கதவைத் தட்டினார். உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவர் மீது கொண்ட அளவற்ற அன்பின் காரணமாக) மேலாடையின்றி (கீழாடையை மட்டும் அணிந்த நிலையில்) தமது ஆடையை இழுத்தவாறு அவரை நோக்கி (விரைந்து) சென்றார்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இதற்கு முன்னரோ பின்னரோ நான் அவர்களை (இது போன்று) மேலாடையின்றிப் பார்த்ததே இல்லை. பிறகு, அவர்கள் ஜைதைக் கட்டித்தழுவி முத்தமிட்டார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَيُّوبَ بْنِ بُشَيْرٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ عَنَزةَ أنَّه قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي ذَرٍّ: هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَافِحُكُمْ إِذَا لَقِيتُمُوهُ؟ قَالَ: مَا لَقِيتُهُ قَطُّ إِلَّا صَافَحَنِي وَبَعَثَ إِلَيَّ ذَاتَ يَوْمٍ وَلَمْ أَكُنْ فِي أَهْلِي فَلَمَّا جِئْتُ أُخْبِرْتُ فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ عَلَى سَرِيرٍ فَالْتَزَمَنِي فَكَانَتْ تِلْكَ أَجْوَدَ وَأَجْوَدَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அனஸா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் கூறுகிறார்:

நான் அபூதர் (ரழி) அவர்களிடம், "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்கும்போது, அவர்கள் உங்களுடன் கைகுலுக்குவார்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சந்தித்த போதெல்லாம், அவர்கள் என்னுடன் கைகுலுக்காமல் இருந்ததே இல்லை. ஒருநாள் அவர்கள் என்னை அழைப்பதற்காக ஆள் அனுப்பினார்கள்; (அப்போது) நான் என் வீட்டில் இல்லை. நான் (வீட்டிற்கு) வந்ததும் (அத்தகவல்) எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. உடனே நான் அவர்களைச் சந்திக்கச் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் ஒரு கட்டிலில் (அமர்ந்தோ அல்லது சாய்ந்தோ) இருந்தார்கள். (என்னைக் கண்டதும்) அவர்கள் என்னைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டார்கள். அது (முன்பு செய்த கைகுலுக்குதலை விட) மிகச் சிறந்ததாகவும், மிகவும் சிறப்பானதாகவும் இருந்தது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நூல்: அபூதாவூத்
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عكرمةَ بن أبي جهلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ جِئْتُهُ: «مَرْحَبًا بِالرَّاكِبِ الْمُهَاجِرِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இக்ரிமா பின் அபீ ஜஹ்ல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் (இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்காக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்த நாளில், அவர்கள், "(வாகனத்தில்) ஏறி வந்த முஹாஜிரே (மக்காவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து வந்தவரே)! நல்வரவு!" என்று கூறினார்கள்.

இதனைத் திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أُسَيدِ بن حُضَيرٍ - رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ - قَالَ: بَيْنَمَا هُوَ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ - وَكَانَ فِيهِ مُزَاحٌ - بَيْنَا يُضْحِكُهُمْ فَطَعَنَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خَاصِرَتِهِ بِعُودٍ فَقَالَ: أَصْبِرْنِي. قَالَ: «أَصْطَبِرُ» . قَالَ: إِنَّ عَلَيْكَ قَمِيصًا وَلَيْسَ عَلَيَّ قَمِيصٌ فَرَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَمِيصِهِ فَاحْتَضَنَهُ وَجَعَلَ يُقَبِّلُ كَشْحَهُ قَالَ: إِنَّمَا أَرَدْتُ هَذَا يَا رسولَ الله. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அன்சாரிகளில் ஒருவரான உஸைத் பின் ஹுளைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஒருமுறை) அவர் மக்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அவர் நகைச்சுவை உணர்வு கொண்டவராக இருந்தார்; அவர் அவர்களைச் சிரிக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு குச்சியால் அவரது விலாப்பகுதியில் குத்தினார்கள். அப்போது அவர் (உஸைத்), "(பதிலுக்குக் குத்தி) பழிதீர்த்துக்கொள்ள எனக்கு அனுமதி தாருங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(சரி,) பழிதீர்த்துக் கொள்" என்று கூறினார்கள். (அதற்கு) அவர், "நிச்சயமாக நீங்கள் சட்டை அணிந்துள்ளீர்கள்; (ஆனால் நீங்கள் என்னைக் குத்தியபோது) நான் சட்டை அணியவில்லை" என்று கூறினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது சட்டையை (விலாப்பகுதியிலிருந்து) உயர்த்தினார்கள். அப்போது அவர் (உஸைத்) நபி (ஸல்) அவர்களைக் கட்டித்தழுவி, அவர்களின் விலாப்பகுதியில் முத்தமிடத் தொடங்கினார். (மேலும்,) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதைத்தான் (உங்களது திருமேனியைத் தீண்டுவதைத்தான்) நான் நாடினேன்" என்று கூறினார்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ الشَّعْبِيِّ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلَقَّى جَعْفَرَ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَالْتَزَمَهُ وقبَّلَ مابين عَيْنَيْهِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» مُرْسَلًا وَفِي بَعْضِ نُسَخِ «الْمَصَابِيحِ» وَفِي «شرح السّنة» عَن البياضي مُتَّصِلا
ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (அபிசீனியாவிலிருந்து திரும்பி வந்த) ஜஅஃபர் பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்களை வரவேற்றபோது, அவரைக் கட்டியணைத்து, அவரது இரு கண்களுக்கும் இடையே (நெற்றியில்) முத்தமிட்டார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் ‘ஷுஅபுல் ஈமான்’ நூலில் ‘முர்ஸல்’ (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும் முறிந்த அறிவிப்பாளர் தொடர்) ஆகப் பதிவு செய்துள்ளனர். ‘மஸாபீஹ்’ நூலின் சில பிரதிகளிலும், ‘ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா’ நூலிலும் இது அல்பயாதி (ரலி) வழியாக ‘முத்தஸில்’ (தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் தொடர்) ஆகப் பதிவாகியுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فِي قِصَّةِ رُجُوعِهِ مِنْ أَرْضِ الْحَبَشَةِ قَالَ: فَخَرَجْنَا حَتَّى أَتَيْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاعْتَنَقَنِي ثُمَّ قَالَ: مَا أَدْرِي: أَنَا بِفَتْحِ خَيْبَرَ أَفْرَحُ أَمْ بِقُدُومِ جَعْفَرٍ؟ «. وَوَافَقَ ذَلِكَ فَتْحَ خَيْبَرَ. رَوَاهُ فِي» شَرْحِ السّنة
அபிசீனியா (ஹபஷா) நாட்டிலிருந்து தாம் திரும்பிய நிகழ்வு குறித்து ஜஅஃபர் இப்னு அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் (அங்கிருந்து) புறப்பட்டு மதீனாவை வந்தடைந்தோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை வரவேற்று, என்னைக் கட்டியணைத்தார்கள். பின்னர், "நான் கைபர் வெற்றியைக் குறித்து (அதிகம்) மகிழ்ச்சியடைவதா அல்லது ஜஅஃபரின் வருகையைக் குறித்து (அதிகம்) மகிழ்ச்சியடைவதா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை" எனக் கூறினார்கள். (அவரது வருகை) கைபர் வெற்றி பெற்ற (அதே) நாளில் அமைந்திருந்தது.

(இது 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா' நூலில் பதிவாகியுள்ள பலவீனமான அறிவிப்பாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن زارع وَكَانَ فِي وَفْدِ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَ: لَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَجَعَلْنَا نَتَبَادَرُ مِنْ رَوَاحِلِنَا فَنُقَبِّلُ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرجله. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல் கைஸ் தூதுக்குழுவில் இடம்பெற்றிருந்த ஸாரிஉ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் மதீனாவை வந்தடைந்தபோது, (நபியவர்களைக் காணும் ஆர்வத்தில்) எங்கள் வாகனங்களில் இருந்து விரைவாகக் கீழே இறங்கி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கைகளையும் கால்களையும் முத்தமிட்டோம்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ أَحَدًا كَانَ أَشْبَهَ سَمْتًا وَهَدْيًا وَدَلًّا. وَفِي رِوَايَةٍ حَدِيثًا وَكَلَامًا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فَاطِمَةَ كَانَتْ إِذَا دَخَلَتْ عَلَيْهِ قَامَ إِلَيْهَا فَأَخَذَ بِيَدِهَا فَقَبَّلَهَا وَأَجْلَسَهَا فِي مَجْلِسِهِ وَكَانَ إِذَا دَخَلَ عَلَيْهَا قَامَتْ إِلَيْهِ فَأَخَذَتْ بِيَدِهِ فَقَبَّلَتْهُ وَأَجْلَسَتْهُ فِي مجلسِها. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"தோற்றம் (அமைதி/சுபாவம்), நற்பண்புகள் (வழிமுறை), நடத்தை மற்றும் (மற்றொரு அறிவிப்பின்படி) பேச்சிலும் உரையாடலிலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களை விட அதிகமாக ஒத்திருந்த வேறு யாரையும் நான் பார்த்ததில்லை. ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வரும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரை நோக்கி) எழுந்து சென்று அவர்களை வரவேற்பார்கள்; அவர்களின் கையைப் பிடித்து (அன்புடன்) முத்தமிடுவார்கள்; மேலும், தாம் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் அவர்களை அமர வைப்பார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடம் செல்லும்போது, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் (அவரை நோக்கி) எழுந்து சென்று நபி (ஸல்) அவர்களை வரவேற்பார்கள்; அவர்களின் கையைப் பிடித்து முத்தமிடுவார்கள்; மேலும், தாம் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் அவர்களை அமர வைப்பார்கள்."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن البراءِ قَالَ: دَخَلْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أولَ مَا قدمَ المدينةَ فَإِذا عَائِشَة مُضْطَجِعَة قد أصابتها حُمَّى فَأَتَاهَا أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ: كَيْفَ أَنْتِ يَا بُنَيَّةُ؟ وَقَبَّلَ خَدَّهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
பராஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அபூபக்கர் ரழி அவர்கள்) முதன்முதலாக மதீனாவிற்கு வந்தபோது, நான் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களுடன் (அவர்களது இல்லத்திற்குள்) நுழைந்தேன். அப்போது ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் காய்ச்சல் ஏற்பட்டுப் படுத்திருந்தார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, "என் (அன்புச் சிறு) மகளே! நீ எப்படி இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். பின்னர் அவரது கன்னத்தில் முத்தமிட்டார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِصَبِيٍّ فَقَبَّلَهُ فَقَالَ: «أَمَا إِنَّهُمْ مَبْخَلَةٌ مَجْبَنَةٌ وَإِنَّهُمْ لَمِنْ ريحَان الله» . رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு சிறுவன் கொண்டு வரப்பட்டான். அக்குழந்தையை அவர்கள் முத்தமிட்டுவிட்டு, "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக இவர்கள் (குழந்தைகள், தங்களது பெற்றோரைக்) கஞ்சர்களாகவும், கோழைகளாகவும் ஆக்கக்கூடியவர்கள். மேலும், நிச்சயமாக இவர்கள் அல்லாஹ்வின் நறுமணம் (அருட்கொடை) ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن يعلى قَالَ: إِنَّ حسنا وحُسيناً رَضِي الله عَنْهُم اسْتَبَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُمَا إِلَيْهِ وَقَالَ: «إِنَّ الْوَلَدَ مَبْخَلَةٌ مجبنَةٌ» . رَوَاهُ أَحْمد
யஃலா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹஸன் (ரலி) மற்றும் ஹுஸைன் (ரலி) ஆகிய இருவரும் (யார் முதலில் செல்வது என்று) போட்டியிட்டுக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கி ஓடி வந்தனர். அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவரையும் (தமது மார்போடு) அணைத்துக் கொண்டு, "நிச்சயமாகக் குழந்தைகள் (பெற்றோரை) கஞ்சத்தனத்திற்கும், கோழைத்தனத்திற்கும் ஆளாக்கக்கூடியவர்கள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «تَصَافَحُوا يَذْهَبِ الْغِلُّ وَتَهَادَوْا تَحَابُّوا وَتَذْهَبِ الشَّحْنَاءُ» رَوَاهُ مَالِكٌ مُرْسَلًا
அதா அல்-குராசானி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் கைலாகு (முஸாஃபஹா) செய்து கொள்ளுங்கள்; (அதனால் உள்ளத்திலுள்ள) காழ்ப்புணர்ச்சி நீங்கிவிடும். ஒருவருக்கொருவர் அன்பளிப்புகளைப் பரிமாறிக் கொள்ளுங்கள்; (அதனால்) நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் நேசிப்பீர்கள், மேலும் (பகையும்) குரோதமும் நீங்கிவிடும்."

இதனை இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் 'முர்ஸல்' (எனும் அறிவிப்பாளர் தொடர் விடுபட்ட) தரத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى أَرْبَعًا قَبْلَ الْهَاجِرَةِ فَكَأَنَّمَا صَلَّاهُنَّ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَالْمُسْلِمَانِ إِذَا تَصَافَحَا لَمْ يَبْقَ بَيْنَهُمَا ذَنْبٌ إِلَّا سَقَطَ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நண்பகல் (சூரியன் உச்சியை அடைவதற்கு) முன்பாக யார் நான்கு ரக்அத்கள் (லுஹா தொழுகை) தொழுகிறாரோ, அவர் லைலத்துல் கத்ர் இரவில் அவற்றை (அந்த நான்கு ரக்அத்களைத்) தொழுதவரைப் போன்றவராவார். மேலும், இரண்டு முஸ்லிம்கள் (சந்தித்து) கைகுலுக்கிக் கொள்ளும்போது, அவர்கள் இருவருக்கும் இடையிலான (சிறு) பாவங்கள் உதிர்ந்துவிடாமல் இருப்பதில்லை."
இதனை பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (இது 'ழயீஃப்' எனும் பலவீனமான அறிவிப்பாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ بَنُو قُرَيْظَةَ عَلَى حُكْمِ سَعْدٍ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ وَكَانَ قَرِيبًا مِنْهُ فَجَاءَ عَلَى حِمَارٍ فَلَمَّا دَنَا مِنَ الْمَسْجِدِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَنْصَارِ: «قُومُوا إِلَى سيِّدكم» . مُتَّفق عَلَيْهِ. وَمَضَى الْحَدِيثُ بِطُولِهِ فِي «بَابِ حِكَمِ الْإِسْرَاءِ»
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
பனூ குறைழா (யூதக்) குலத்தவர் ஸஅத் (இப்னு முஆத் - ரலி) அவர்களின் தீர்ப்பை ஏற்கச் சம்மதித்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஅத் (ரலி) அவர்களை (அழைத்து வர) ஆளனுப்பினார்கள். அவர் (மதீனாவிற்கு) அருகாமையிலேயே இருந்தார். அவர் ஒரு கழுதையின் மீது ஏறி வந்தார். அவர் பள்ளிவாசலை நெருங்கியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அன்ஸாரிகளை நோக்கி, "உங்களது தலைவருக்காக (அவருக்கு மரியாதை செலுத்தவும், காயமுற்றிருந்த அவரை வாகனத்திலிருந்து இறக்கிவிடவும்) எழுந்து நில்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)

இந்த ஹதீஸ் "போர்க் கைதிகளின் சட்டங்கள்" (பாபு ஹுக்மில் அஸாரா) எனும் அத்தியாயத்தில் முழுமையாக ஏற்கனவே இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يُقِيمُ الرَّجُلُ الرَّجُلَ مِنْ مَجْلِسِهِ ثُمَّ يَجْلِسُ فِيهِ وَلَكِنْ تَفَسَّحُوا وَتَوَسَّعُوا» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் மற்றொருவரை அவரது இடத்திலிருந்து எழுப்பிவிட்டு, பின்னர் அந்த இடத்தில் அவர் அமர வேண்டாம். மாறாக, (சபையில் இருப்பவர்களே!) நீங்கள் நகர்ந்து (மற்றவர்களுக்கும்) இடமளியுங்கள்; (சபையை) விசாலப்படுத்துங்கள்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ قَامَ مِنْ مَجْلِسِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் (தாம் அமர்ந்திருந்த) சபையிலிருந்து (அல்லது இடத்திலிருந்து) எழுந்து சென்று, பிறகு மீண்டும் அவ்விடத்திற்கே திரும்பி வந்தால், (அங்கு அமர்வதற்கு) அவரே மிகவும் தகுதியானவர் ஆவார்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن أنس بن مَالك قَالَ: لَمْ يَكُنْ شَخْصٌ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانُوا إِذَا رَأَوْهُ لَمْ يَقُومُوا لِمَا يَعْلَمُونَ مِنْ كَرَاهِيَتِهِ لِذَلِكَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(நபித்தோழர்களுக்கு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட மிகவும் நேசத்திற்குரியவர் வேறு எவரும் இருந்ததில்லை. ஆயினும், அவர்கள் நபியவர்களைக் காணும்போது (மரியாதை நிமித்தமாக) எழுந்து நிற்க மாட்டார்கள். ஏனெனில், அவ்வாறு (தமக்காக) எழுந்து நிற்பதை நபியவர்கள் வெறுக்கிறார்கள் என்பதை அவர்கள் (நன்கு) அறிந்திருந்தார்கள்.

இதனை இமாம் திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார். மேலும், "இது ஹஸன் ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும்" என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن مُعَاوِيَة قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَتَمَثَّلَ لَهُ الرِّجَالُ قِيَامًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد
முஆவியா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் தமக்காக (மரியாதை நிமித்தமாக) எழுந்து நிற்க வேண்டும் என்று யார் விரும்புகிறாரோ, அவர் நரகத்தில் தனது இருப்பிடத்தை அமைத்துக் கொள்ளட்டும்."

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئًا عَلَى عَصًا فَقُمْنَا فَقَالَ: «لَا تَقُومُوا كَمَا يَقُومُ الْأَعَاجِمُ يُعَظِّمُ بَعْضهَا بَعْضًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூஉமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கைத்தடியின் மீது சாய்ந்தவாறு (எங்களை நோக்கி) வெளியே வந்தார்கள். அப்போது நாங்கள் அவர்களுக்காக (மரியாதை நிமித்தமாக) எழுந்து நின்றோம். (அதனைக் கண்ட) அவர்கள், "அரபியல்லாதவர்கள் (அன்னியர்கள்) ஒருவரை ஒருவர் கண்ணியப்படுத்தி (பெருமைப்படுத்தி) எழுந்து நிற்பதைப் போன்று நீங்கள் எழுந்து நிற்காதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: அபூதாவூத், இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن سعيد بن أبي الْحسن قَالَ: جَاءَنَا أَبُو بكرَة فِي شَهَادَةٍ فَقَامَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ مَجْلِسِهِ فَأَبَى أَنْ يَجْلِسَ فِيهِ وَقَالَ: أَنَّ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ ذَا وَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَمْسَحَ الرَّجُلُ يَدَهُ بِثَوْبِ مَنْ لَمْ يَكْسُهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
சயீத் பின் அபுல் ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்ரா (ரலி) அவர்கள் (ஒரு வழக்கில்) சாட்சியம் அளிப்பதற்காக எங்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது, அவருக்காக ஒரு மனிதர் தாம் அமர்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து (இடமளித்தார்). ஆனால், அந்த இடத்தில் அமர அவர் (அபூபக்ரா) மறுத்துவிட்டார். மேலும் அவர், "நிச்சயமாக நபி (ஸல்) அவர்கள் இதைக் (கௌரவத்திற்காக ஒருவர் எழுந்து கொடுத்த இடத்தில் மற்றவர் அமர்வதைத்) தடை செய்துள்ளார்கள். மேலும், தனக்கு (அந்த) ஆடையை அணிவிக்காத ஒருவரின் ஆடையில் ஒருவர் தனது கையைத் துடைப்பதையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்துள்ளார்கள்" என்று கூறினார்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي الدرداءِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جلس - جلسنا حوله - فَأَرَادَ الرُّجُوعَ نَزَعَ نَعْلَهُ أَوْ بَعْضَ مَا يَكُونُ عَلَيْهِ فَيَعْرِفُ ذَلِكَ أَصْحَابُهُ فَيَثْبُتُونَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமரும்போது, நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்திருப்போம். அவர்கள் (எழுந்து சென்றுவிட்டு) மீண்டும் திரும்பி வர நாடினால், தமது காலணிகளையோ அல்லது தமக்குரிய வேறு ஏதேனும் ஒரு பொருளையோ (அங்கேயே) கழற்றி வைத்துவிட்டுச் செல்வார்கள். அதை வைத்து அவர்கள் (மீண்டும்) வருவார்கள் என்பதை அவரது தோழர்கள் அறிந்து கொள்வார்கள்; எனவே அவர்கள் (அங்கேயே) உறுதியாகத் தங்கியிருப்பார்கள்.

நூல்: அபூதாவூத்
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عبد الله بن عَمْرو عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَحِلُّ لِرَجُلٍ أَنْ يُفَرِّقَ بَيْنَ اثْنَيْنِ إِلَّا بِإِذْنِهِمَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"இரு நபர்களின் அனுமதியின்றி (அவர்களுக்கிடையே அமர்ந்து) அவர்களைப் பிரிப்பது ஒருவருக்கு ஆகுமானதல்ல" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا تَجْلِسْ بَيْنَ رَجُلَيْنِ إِلَّا بإِذنهما» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கும்) இரண்டு நபர்களுக்கு இடையில் அவர்களின் அனுமதியின்றி (நீங்களாகச் சென்று) அமர வேண்டாம்."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْلِسُ مَعَنَا فِي الْمَسْجِدِ يُحَدِّثُنَا فَإِذَا قَامَ قُمْنَا قِيَامًا حَتَّى نَرَاهُ قد دخل بعض بيُوت أَزوَاجه
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் எங்களுடன் அமர்ந்து (மார்க்க விஷயங்களைப் பற்றி) உரையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் (அங்கிருந்து) எழுந்தால், அவர்கள் தமது மனைவியரில் ஒருவரின் வீட்டிற்குள் நுழைவதை நாங்கள் காணும் வரை நாங்களும் (அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் விதமாக) எழுந்து நின்றுகொண்டே இருப்போம்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن وَاثِلَة بن الخطابِ قَالَ: دَخَلَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ قَاعِدٌ فَتَزَحْزَحَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. فَقَالَ الرَّجُلُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فِي الْمَكَانِ سَعَةً. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ لِلْمُسْلِمِ لَحَقًّا إِذَا رَآهُ أَخُوهُ أَنْ يَتَزَحْزَحَ لَهُ» . رَوَاهُمَا الْبَيْهَقِيُّ فِي «شعب الْإِيمَان»
வாஸிலா பின் கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்தார். (அப்போது) அவருக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தாம் அமர்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து) சற்றே நகர்ந்து (இடம்) கொடுத்தார்கள். உடனே அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இங்கு அமர்வதற்கு) தாராளமாக இடவசதி இருக்கிறதே!" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, ஒரு முஸ்லிம் தன் சகோதரரைப் பார்க்கும்போது, அவருக்காகச் சற்றே நகர்ந்து (இடம்) கொடுப்பது (அந்தச் சகோதரர்) அவர் மீது கொண்டுள்ள உரிமையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِفنَاء الْكَعْبَة مُحْتَبِيًا بيدَيْهِ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கஅபாவின் முற்றத்தில் (தமது பிட்டத்தை தரையில் ஊன்றி, கால்களை மடக்கி உயர்த்தி) தம் கைகளால் (முழங்கால்களைக்) கட்டியவாறு அமர்ந்திருப்பதை நான் பார்த்தேன்.

நூல்: ஸஹீஹ் அல்-புகாரி
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عبَّادِ بن تَمِيم عَنْ عَمِّهِ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ مُسْتَلْقِيًا وَاضِعًا إِحْدَى قدمَيه على الْأُخْرَى. مُتَّفق عَلَيْهِ
அப்பாத் பின் தமீம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது சிறிய தந்தை (அப்துல்லாஹ் பின் ஸைத் - ரலி) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பள்ளிவாசலில் (தமது) ஒரு காலின் மீது மற்றொரு காலை வைத்தவாறு மல்லாக்கப் படுத்திருக்கக் கண்டேன்.
(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம் - முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْفَعَ الرَّجُلُ إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى وَهُوَ مُسْتَلْقٍ عَلَى ظَهْرِهِ. رَوَاهُ مُسلم
ஒருவர் மல்லாக்கப் படுத்துக் கொண்டு, (மறைக்கப்பட வேண்டிய உறுப்புகள் வெளிப்படும் விதமாக) தமது ஒரு காலின் மீது மற்றொரு காலைப் போட்டுக்கொள்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள் என்று ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يستلقين أحدكُم ثمَّ يضع رجلَيْهِ على الْأُخْرَى» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் எவரும் மல்லாக்கப் படுத்துக் கொண்டு, ஒரு காலின் மீது மற்றொரு காலைப் போட வேண்டாம் (ஏனெனில் அவ்வாறு செய்யும்போது மறைக்கப்பட வேண்டிய உறுப்புகள் பிறருக்குத் தெரிய வாய்ப்புள்ளது)."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَيْنَمَا رَجُلٌ يَتَبَخْتَرُ فِي بُرْدَيْنِ وَقد أعجبتْه نَفسه خسف بِهِ لأرض فَهُوَ بتجلجل فِيهَا إِلَى يَوْم الْقِيَامَة» . مُتَّفق عَلَيْهِ. لفصل الثَّانِي
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதன் (தனது) இரண்டு ஆடைகளை (மேலாடை மற்றும் கீழாடை) அணிந்து கொண்டு, தன்னைத் தானே வியந்து (தன் அழகையும் ஆடம்பரத்தையும் கண்டு) பெருமை கொண்டவனாய்க் கர்வத்தோடு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவன் பூமிக்குள் புதையச் செய்யப்பட்டான். மறுமை நாள் வரை அவன் அதனுள் (கீழ்நோக்கித் தத்தளித்தபடி) இறங்கிக் கொண்டே இருப்பான்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரி: 5789, முஸ்லிம்: 2088)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ عَلَى يَسَارِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
ஜாபிர் பின் சமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது இடது புறமாக ஒரு தலையணையின் மீது சாய்ந்திருப்பதை (ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருப்பதை) நான் பார்த்தேன்.

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ فِي الْمَسْجِد احتبى بيدَيْهِ. رَوَاهُ رزين
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் அமரும்போது, (தங்களது முழங்கால்களைத் தூக்கி நிறுத்தி) அவற்றை இரு கைகளாலும் சுற்றிக் கட்டியவாறு (இஹ்திபா முறையில்) அமர்வார்கள்.

(நூல்: ரஜீன். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن قيلة بنت مخرمَة أَنَّهَا رَأَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَهُوَ قَاعِدٌ الْقُرْفُصَاءَ. قَالَتْ: فَلَمَّا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَخَشِّعَ أُرْعِدْتُ مِنَ الْفَرَقِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
கைலா பின்த் மக்ரமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் 'குர்ஃபுஸா' (முழங்கால்களை உயர்த்தி, கைகளால் அணைத்தவாறு அமரும்) நிலையில் அமர்ந்திருந்ததை நான் கண்டேன். (அத்தகைய) மிகுந்த பணிவும் அடக்கமும் கொண்ட நிலையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நான் கண்டபோது, நான் (அவர்களின் கம்பீரத்தைக் கண்டு) அச்சத்தால் நடுங்கினேன்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْفَجْرَ تَرَبَّعَ فِي مَجْلِسِهِ حَتَّى تطلع الشَّمْس حسناء. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஜாபிர் பின் சமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுது முடித்ததும், சூரியன் (நன்கு உயர்ந்து பிரகாசமாக) உதிக்கும் வரை தாம் அமர்ந்திருந்த இடத்திலேயே சம்மணமிட்டு அமர்ந்திருப்பார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَرَّسَ بِلَيْلٍ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ وَإِذَا عَرَّسَ قُبَيْلَ الصُّبْحِ نَصَبَ ذِرَاعَهُ وَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى كَفِّهِ. رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السُّنَّةِ»
அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (பயணத்தின்போது) இரவின் (ஆரம்ப அல்லது இடைப்) பகுதியில் ஓய்வெடுக்கத் தங்கினால், தங்களின் வலது விலாப் புறத்தின் மீது படுத்துக் கொள்வார்கள். சுப்ஹ் (தொழுகை நேரத்திற்குச்) சற்று முன்பு ஓய்வெடுக்கத் தங்கினால், தங்களின் முழங்கையை (செங்குத்தாக) நாட்டி வைத்து, (தமது) உள்ளங்கையின் மீது தலையை வைத்துக் கொள்வார்கள்.

(நூல்: ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ بَعْضِ آلِ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَ: كَانَ فِرَاشُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوًا مِمَّا يُوضَعُ فِي قَبْرِهِ وَكَانَ الْمَسْجِدُ عِنْد رَأسه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
உম্মு ஸலமா (ரலி) அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் படுக்கையானது, (ஒருவர்) மண்ணறையில் (கப்ரில்) வைக்கப்படும் (அளவைப்) போன்றதாகவே இருந்தது. மேலும், (அவர்களது அறையில்) அவர்களது தலைப்பகுதியில் பள்ளிவாசல் (தொழுமிடம்) அமைந்திருந்தது.

இதனை அபூதாவூத் அறிவிக்கிறார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي هريرةَ قَالَ: رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مُضْطَجِعًا عَلَى بَطْنِهِ فَقَالَ: «إِنَّ هَذِهِ ضِجْعَةٌ لَا يُحِبُّهَا اللَّهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் தன் வயிற்றின் மீது (குப்புறப்) படுத்திருப்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டார்கள். அப்போது, "நிச்சயமாக, இந்தப் படுக்கை முறையை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ يَعِيشَ بْنِ طِخْفَةَ بْنِ قَيْسٍ الْغِفَارِيِّ عَن أبيهِ - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ الصُّفَّةِ - قَالَ: بَيْنَمَا أَنَا مُضْطَجِعٌ مِنَ السَّحَرِ عَلَى بَطْنِي إِذَا رَجُلٌ يحركني بِرجلِهِ فَقَالَ: «هَذِهِ ضِجْعَةٌ يَبْغَضُهَا اللَّهُ» فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
யஈஷ் பின் திக்ஃபா பின் கைஸ் அல்-கிஃபாரி (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தை (திக்ஃபா - ரலி) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள் - அவர் (தந்தை) திண்ணைத் தோழர்களில் (அஹ்லுஸ் ஸுஃபா) ஒருவராக இருந்தார்:

"நான் அதிகாலை நேரத்தில் (நெஞ்சு வலி காரணமாக) என் வயிற்றின் மீது குப்புறப் படுத்திருந்தபோது, திடீரென ஒருவர் தம் காலால் என்னை அசைத்து, 'நிச்சயமாக இது அல்லாஹ் வெறுக்கின்ற ஒரு படுக்கும் முறையாகும்' என்று கூறினார். நான் (யார் என்று) பார்த்தபோது, அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களாக இருந்தார்கள்."

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عليِّ بن شَيبَان قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ بَاتَ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ لَيْسَ عَلَيْهِ حِجَابٌ - وَفِي رِوَايَةٍ: حِجَارٌ - فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ «. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ. وَفِي» مَعَالِمِ السّنَن «للخطابي» حجى
அலி பின் ஷைபான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் (பாதுகாப்புத்) தடுப்பு இல்லாத வீட்டின் கூரை மீது இரவில் தூங்குகிறாரோ - மற்றொரு அறிவிப்பில் 'சுவர் இல்லாத' என்று வந்துள்ளது - அவரைப் பற்றிய (பாதுகாப்புப்) பொறுப்பு (அல்லாஹ்விடமிருந்து) நீங்கிவிடுகிறது."
இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார். அல்கத்தாபீ அவர்களின் 'மஆலிமுஸ் சுனன்' நூலில் 'ஹிஜா' (தடுப்பு) என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنَامَ الرَّجُلُ عَلَى سطحٍ لَيْسَ بمحجورٍ عَلَيْهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(விழுந்துவிடாதபடிக்குச் சுற்றிலும்) தடுப்புச் சுவர் இல்லாத மொட்டை மாடியின் (கூரை) மீது ஒருவர் உறங்குவதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن حذيفةَ قَالَ: مَلْعُونٌ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَعَدَ وَسْطَ الْحَلْقَةِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"(வட்டமாக அமர்ந்திருக்கும்) சபையின் மத்தியில் (அமர்ந்து மற்றவர்களுக்கு இடையூறு செய்பவர் அல்லது சபையின் ஒழுக்கத்தை மீறுபவர்) முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் நாவால் சபிக்கப்பட்டவராவார்."

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவிக்கின்றனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَيْرُ الْمَجَالِسِ أَوْسَعُهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சபைகளில் (அமரும் இடங்களில்) மிகச் சிறந்தது (மக்கள் நெருக்கடியின்றி அமரக்கூடிய வகையில்) விசாலமானதே ஆகும்."

இதனை அபூதாவூத் அறிவிக்கிறார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جَابر بن سَمُرَة قَالَ: جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ جُلُوسٌ فَقَالَ: «مَا لِي أَرَاكُمْ عِزينَ؟» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஒருமுறை) நபித்தோழர்கள் (குழுக்களாகப் பிரிந்து) அமர்ந்திருந்த போது, அங்கு வந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் ஏன் உங்களைத் தனித்தனியாகப் பிரிந்து (சிதறிய நிலையில்) அமர்ந்திருக்கக் காண்கிறேன்?" என்று கேட்டார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي الْفَيْء فقلص الظِّلُّ فَصَارَ بَعْضُهُ فِي الشَّمْسِ وَبَعْضُهُ فِي الظل فَليقمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் நிழலில் இருக்கும்போது, (அவர் அமர்ந்திருக்கும்) அந்த நிழல் சுருங்கி (அல்லது விலகி), அவரது (உடலின்) ஒரு பகுதி வெயிலிலும் மற்றொரு பகுதி நிழலிலும் இருக்குமானால், அவர் (அங்கிருந்து) எழுந்து கொள்ளட்டும்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَفِي « شرح السّنة» عَنهُ. قَالَ: «وَإِذا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي الْفَيْءِ فَقَلَصَ عَنْهُ فَلْيَقُمْ فَإِنَّهُ مَجْلِسُ الشَّيْطَانِ» . هَكَذَا رَوَاهُ مَعْمَرٌ مَوْقُوفًا
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"உங்களில் ஒருவர் நிழலில் இருக்கும் போது, அந்த நிழல் அவரை விட்டு விலகினால் (அதாவது அவர் பகுதியளவு வெயிலிலும் பகுதியளவு நிழலிலும் இருக்கும் நிலை ஏற்பட்டால்), அவர் (அங்கிருந்து) எழுந்து கொள்ளட்டும். ஏனெனில், அது ஷைத்தானின் சபையாகும்."

இதை மஃமர் (ரஹ்) அவர்கள் 'மவ்கூஃப்' ஆக (அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்களின் கூற்றாக) அறிவித்துள்ளார்கள். (இது 'ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா' நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي أُسيد الأنصاريِّ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَهُوَ خَارِجٌ مِنَ الْمَسْجِدِ فَاخْتَلَطَ الرجالُ مَعَ النِّسَاء فِي الطَّرِيق فَقَالَ النِّسَاء: «اسْتَأْخِرْنَ فَإِنَّهُ لَيْسَ لَكُنَّ أَنْ تُحْقِقْنَ الطَّرِيقَ عَلَيْكُنَّ بِحَافَاتِ الطَّرِيقِ» . فَكَانَتِ الْمَرْأَةُ تَلْصَقُ بِالْجِدَارِ حَتَّى إِنَّ ثَوْبَهَا لَيَتَعَلَّقُ بِالْجِدَارِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
அபூ உஸைத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் இருந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்தபோது, பாதையில் ஆண்களும் பெண்களும் ஒன்றாகக் கலந்து (சென்று) கொண்டிருந்ததை அவர்கள் கண்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பெண்களைப் பார்த்து, "நீங்கள் சற்றுப் பின்வாங்குங்கள் (ஆண்களுக்கு வழி விடுங்கள்). பாதையின் நடுப்பகுதியை (ஆக்கிரமித்து) நடப்பதற்கு உங்களுக்கு உரிமையில்லை. நீங்கள் பாதையின் ஓரங்களையே (பயன்படுத்த) வேண்டும்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

(இதனைக் கேட்ட) அந்தப் பெண்மணி (நடக்கையில்) சுவரோடு ஒட்டியவாறு செல்வார்; எந்த அளவிற்கென்றால், அவரது ஆடை சுவரில் உரசிக் கொள்ளும் (அல்லது மாட்டிக் கொள்ளும்) அளவிற்கு அவர் (சுவரை ஒட்டி) நடப்பார்.

(ஆதாரம்: அபூதாவூத், பைஹகீ - ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم نهى أنْ يمشيَ - يَعْنِي الرجلٌ - بَين المرأتينِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
(ஒரு) ஆண் இரண்டு பெண்களுக்கு இடையே நடப்பதை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தடுத்தார்கள் என்று இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن جابرِ بن سمرةَ قَالَ: كُنَّا إِذَا أَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَسَ أَحَدُنَا حَيْثُ يَنْتَهِي. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَذكر حَدِيثا عبد الله بن عَمْرٍو فِي «بَابِ الْقِيَامِ» وَسَنَذْكُرُ حَدِيثَ عَلِيٍّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ فِي «بَابِ أَسْمَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصِفَاتِهِ» إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى
ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வரும்போது, எங்களில் ஒவ்வொருவரும் (சபை) எங்கு முடிகிறதோ அங்கேயே அமர்ந்து கொள்வோம்."
(இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்).

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்த இரண்டு ஹதீஸ்கள் 'பாபுல் கியாம்' (நிற்பது குறித்த அத்தியாயம்) எனும் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. மேலும், அலி (ரலி) மற்றும் அபூஹுரைரா (ரலி) ஆகியோர் அறிவித்த இரண்டு ஹதீஸ்கள், இன்ஷா அல்லாஹ் 'பாபு அஸ்மாயின் நபி (ஸல்) வ ஸிஃபாத்திஹி' (நபியவர்களின் பெயர்கள் மற்றும் பண்புகள் குறித்த அத்தியாயம்) எனும் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்படும்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن عمْرِو بن الشَّريدِ عَن أبيهِ قَالَ: مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا جَالِسٌ هَكَذَا وَقَدْ وَضَعْتُ يَدِي الْيُسْرَى خَلْفَ ظَهْرِي وَاتَّكَأْتُ عَلَى أَلْيَةِ يَدِي. قَالَ: «أَتَقْعُدُ قِعْدَةَ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஷரீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (ஒருமுறை) எனது இடது கையை என் முதுகுக்குப் பின்னால் வைத்து, (எனது இடது) உள்ளங்கையின் சதைப் பகுதியின் மீது சாய்ந்தபடி அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது, என்னைக் கடந்து சென்ற அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னைப் பார்த்து), "(இறைவனின்) கோபத்திற்கு ஆளானவர்கள் (யூதர்கள்) அமர்வதைப் போன்று நீ அமர்ந்திருக்கிறாயா?" என்று கேட்டார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي ذرِّ قَالَ: مرَّ بِي النبيُّ وَأَنَا مُضْطَجِعٌ عَلَى بَطْنِي فَرَكَضَنِي بِرِجْلِهِ وَقَالَ: «يَا جُنْدُبُ إِنَّمَا هِيَ ضِجْعَةُ أَهْلِ النَّارِ» . رَوَاهُ ابنُ مَاجَه
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (எனது) வயிற்றின் மீது (குப்புறப்) படுத்திருந்தபோது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது அவர்கள் தமது காலால் என்னைத் தட்டி (எழுப்பி), "ஜுன்துபே! (நிச்சயமாக) இது நரகவாசிகளின் படுக்கும் முறையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعُطَاسَ وَيَكْرَهُ التَّثَاؤُبَ فَإِذَا عَطَسَ أَحَدُكُمْ وَحَمِدَ اللَّهَ كَانَ حَقًّا عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ سَمِعَهُ أَنْ يَقُولَ: يَرْحَمُكَ اللَّهُ. فَأَمَّا التَّثَاؤُبُ فَإِنَّمَا هُوَ مِنَ الشَّيْطَان فَإِذا تثاءب أحدكُم فليرده مااستطاع فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَثَاءَبَ ضَحِكَ مِنْهُ الشَّيْطَانُ . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذا قَالَ: هَا ضحك الشَّيْطَان مِنْهُ
அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் தும்மலை விரும்புகிறான்; கொட்டாவியை வெறுக்கிறான். உங்களில் ஒருவர் தும்மி, (அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து) 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்று கூறினால், அதனைக் கேட்கும் ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் (அதற்குப் பதிலாக) அவருக்கு 'யர்ஹமுகல்லாஹ்' (அல்லாஹ் உமக்கு அருள் புரியட்டும்) என்று கூறுவது கடமையாகும்.

கொட்டாவி என்பது ஷைத்தானிடமிருந்தே (ஏற்படும் சோம்பலின் வெளிப்பாடாக) இருக்கிறது. எனவே, உங்களில் ஒருவருக்குக் கொட்டாவி வந்தால், தம்மால் இயன்றவரை அதனை அவர் அடக்கிக் கொள்ளட்டும். ஏனெனில், உங்களில் ஒருவர் (வாயைத் திறந்து) கொட்டாவி விடும்போது ஷைத்தான் (அவரைப் பார்த்துப் பரிகாசமாகச்) சிரிக்கிறான்." (நூல்: புகாரி)

முஸ்லிம் நூலின் மற்றொரு அறிவிப்பில், "உங்களில் ஒருவர் (கொட்டாவி விடும்போது) 'ஹா' என்று சப்தமிட்டால் ஷைத்தான் அவரைப் பார்த்துச் சிரிக்கிறான்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: إِذا عطسَ أحدُكم فلْيقلِ: الحمدُ لِلَّهِ وَلْيَقُلْ لَهُ أَخُوهُ - أَوْ صَاحِبُهُ - يَرْحَمُكَ اللَّهُ. فإِذا قَالَ لَهُ يَرْحَمك الله قليقل: يهديكم الله وَيصْلح بالكم رَوَاهُ البُخَارِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவர் தும்மினால், 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்று கூறட்டும். அவரது (முஸ்லிம்) சகோதரர் அல்லது தோழர் அவருக்கு 'யர்ஹமுகல்லாஹ்' (அல்லாஹ் உமக்கு அருள்புரிவானாக) என்று கூறட்டும். அவர் (பதிலுக்கு) 'யர்ஹமுகல்லாஹ்' என்று கூறினால், (தும்மியவர் அதற்குப் பதிலாக) 'யஹ்தீகுமுல்லாஹ் வ யுஸ்லிஹு பாலகும்' (அல்லாஹ் உங்களுக்கு நேர்வழி காட்டட்டும், உங்கள் நிலையைச் சீராக்கட்டும்) என்று கூறட்டும்."
(நூல்: ஸஹீஹ் புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أنسٍ قَالَ: عَطَسَ رَجُلَانِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَمَّتَ أَحَدَهُمَا وَلَمْ يُشَمِّتِ الْآخَرَ. فَقَالَ الرَّجُلُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ شَمَّتَّ هَذَا وَلَمْ تُشَمِّتْنِي قَالَ: «إِنَّ هَذَا حَمِدَ اللَّهَ وَلم تحمَدِ الله» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருவர் தும்மினர். அவர்களில் ஒருவருக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் 'யர்ஹமுகல்லாஹ்' (அல்லாஹ் உமக்கு அருள்புரிவானாக என்று) கூறினார்கள்; மற்றொருவருக்கு அவ்வாறு கூறவில்லை. (அப்போது அந்த) மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவருக்கு நீங்கள் (பிரார்த்தனை) கூறினீர்கள், எனக்குக் கூறவில்லையே?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக இவர் (தும்மியபோது 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்று கூறி) அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தார்; நீர் அல்லாஹ்வைப் புகழவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِذَا عَطَسَ أَحَدُكُمْ فَحَمِدَ اللَّهَ فَشَمِّتُوهُ وَإِنْ لَمْ يَحْمَدِ اللَّهَ فَلَا تُشَمِّتُوهُ» . رَوَاهُ مُسلم
அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"உங்களில் ஒருவருக்குத் தும்மல் வந்து, அவர் (அல்ஹம்துலில்லாஹ் என்று கூறி) அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தால், அவருக்கு (யர்ஹமுகல்லாஹ் என்று) நீங்கள் மறுமொழி கூறுங்கள். அவர் அல்லாஹ்வைப் புகழாவிட்டால், நீங்கள் அவருக்கு மறுமொழி கூற வேண்டாம்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن سلمةَ بن الْأَكْوَع أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَطَسَ رَجُلٌ عِنْدَهُ فَقَالَ لَهُ: «يَرْحَمُكَ اللَّهُ» ثُمَّ عَطَسَ أُخْرَى فَقَالَ: «الرَّجُلُ مَزْكُومٌ» . رَوَاهُ مُسلم وَفِي رِوَايَة التِّرْمِذِيّ أَنَّهُ قَالَ لَهُ فِي الثَّالِثَةِ: «إِنَّهُ مَزْكُومٌ»
சலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் ஒரு மனிதர் தும்மியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "யர்ஹமுகல்லாஹ்" (அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருள்புரிவானாக) என்று கூறியதை நான் செவியுற்றேன். பின்னர் அவர் மீண்டும் (இரண்டாவது முறையாக) தும்மினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இந்த மனிதருக்கு ஜலதோஷம் பிடித்திருக்கிறது" என்று கூறினார்கள். (நூல்: முஸ்லிம்)

திர்மிதியில் இடம்பெறும் ஓர் அறிவிப்பில், அவர் மூன்றாவது முறை தும்மியபோது, "இவருக்கு ஜலதோஷம் பிடித்திருக்கிறது" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் (எனவே அவருக்கு மீண்டும் துஆ செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை) எனப் பதிவாகியுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : «إِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْسِكْ بِيَدِهِ عَلَى فَمه فإِنَّ الشيطانَ يدخلُ» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவர் கொட்டாவி விடும்போது, அவர் தமது கையால் தன் வாயை மூடிக்கொள்ளட்டும். ஏனெனில், (அதன் வழியாக) ஷைத்தான் நுழைகிறான்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَطَسَ غَطَّى وَجْهَهُ بِيَدِهِ أَوْ ثَوْبِهِ وَغَضَّ بِهَا صَوْتَهُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தும்மும்போது, தமது கையாலோ அல்லது (தமது) ஆடையாலோ தமது முகத்தை மூடிக்கொள்வார்கள். மேலும், அதன் மூலம் (தும்மலின்) சத்தத்தைத் தாழ்த்திக் கொள்வார்கள்.

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், "இது ஹஸன் ஸஹீஹ் (ஆன) ஹதீஸ்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي أَيُّوب أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِذا عطسَ أحدكُم فلْيقلْ: الحمدُ لله عَلَى كُلِّ حَالٍ وَلْيَقُلِ الَّذِي يَرُدُّ عَلَيْهِ: يَرْحَمك الله وَليقل هُوَ: يهديكم وَيصْلح بالكم رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ والدارمي
அபூ அய்யூப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தும்மினால், அவர் ‘அல்ஹம்துலில்லாஹி அலா குல்லி ஹால்’ (எல்லா நிலைகளிலும் புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்று கூறட்டும். அவருக்குப் பதிலளிப்பவர் (மறுமொழியாக), ‘யர்ஹமுகல்லாஹ்’ (அல்லாஹ் உமக்குக் கருணை புரிவானாக) என்று கூறட்டும். (அதற்குத் தும்மியவர் மீண்டும்), ‘யஹ்தீக்குமுல்லாஹு வயுஸ்லிஹு பாலக்கும்’ (அல்லாஹ் உங்களுக்கு நேர்வழி காட்டி, உங்களது நிலையைச் சீர்படுத்துவானாக) என்று கூறட்டும்."

இதனை திர்மிதி மற்றும் தாரமீ ஆகியோர் அறிவிக்கின்றனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: كَانَ الْيَهُودُ يَتَعَاطَسُونَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُونَ أَنْ يَقُولَ لَهُمْ: يَرْحَمُكُمُ اللَّهُ فَيَقُولُ: «يَهْدِيكُمُ اللَّهُ وَيُصْلِحُ بَالَكُمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ
அபு மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களுக்கு "யர்ஹமுகுமுல்லாஹ்" (அல்லாஹ் உங்கள் மீது கருணை புரிவானாக) என்று கூறுவார்கள் என எதிர்பார்த்து, யூதர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் (வேண்டுமென்றே) தும்முவார்கள். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் (பதிலாக) "யஹ்தீகுமுல்லாஹு வ யுஸ்லிஹு பாலகும்" (அல்லாஹ் உங்களுக்கு நேர்வழி காட்டி, உங்கள் நிலையைச் சீராக்குவானாக) என்று கூறுவார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن هلالِ بن يسَاف قَالَ: كُنَّا مَعَ سَالِمِ بْنِ عُبَيْدٍ فَعَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ. فَقَالَ لَهُ سَالِمٌ: وَعَلَيْكَ وَعَلَى أُمِّكَ. فَكَأَنَّ الرَّجُلَ وَجَدَ فِي نَفْسِهِ فَقَالَ: أَمَا إِنِّي لَمْ أَقُلْ إِلَّا مَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: عَلَيْكَ وَعَلَى أُمِّكَ إِذَا عَطَسَ أَحَدُكُمْ فَلْيَقُلْ: الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَلْيَقُلْ لَهُ مَنْ يَرُدُّ عَلَيْهِ: يرحمكَ اللَّهُ وَليقل: يغْفر لي وَلكم رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
ஹிலால் பின் யஸாஃப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நாங்கள் ஸாலிம் பின் உபைது (ரலி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒருவருக்குத் தும்மல் வந்தது. அவர் (தும்மியவுடன்), "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்" (உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்றார். அதற்கு ஸாலிம் (ரலி) அவர்கள், "வ அலைக்க வ அலா உம்மிக" (உன் மீதும், உன் தாயின் மீதும் சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்றார்கள்.

இதனால் அந்த மனிதர் தமது மனதிற்குள் சற்று வருத்தமடைந்தது போல் தோன்றியது. (அதை உணர்ந்த) ஸாலிம் (ரலி) அவர்கள் அவரிடம், "கவனிக்கவும்! நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதைத்தான் நான் உனக்குக் கூறினேன். (ஒருமுறை) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் ஒரு மனிதர் தும்மினார். அவர் 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'வ அலைக்க வ அலா உம்மிக' (உன் மீதும் உன் தாயின் மீதும் சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள்.

(தொடர்ந்து நபி (ஸல்) அவர்கள்), 'உங்களில் ஒருவருக்குத் தும்மல் வந்தால், அவர் அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன் (அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும்) எனக் கூறட்டும். அவருக்குப் பதிலளிப்பவர் யர்ஹமுகல்லாஹ் (அல்லாஹ் உமக்கு அருள்புரிவானாக) எனக் கூறட்டும். பின்னர் (தும்மியவர்), யஃக்ஃபிர் லீ வலக்கும் (எனக்கும் உங்களுக்கும் அவன் மன்னிப்பளிப்பானாக) எனக் கூறட்டும்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்" (என்று ஸாலிம் விளக்கினார்).

(நூல்கள்: திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عبيد بن رِفَاعَة عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «شَمِّتِ الْعَاطِسَ ثَلَاثًا فَإِنْ زَادَ فَشَمِّتْهُ وَإِنْ شِئْتَ فَلَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيب
உபைத் பின் ரிஃபாஆ (ரலி) அவர்கள் (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"தும்பியவருக்கு மூன்று முறை (அல்லாஹ் உமக்கு அருள் புரிவானாக என்று) மறுமொழி கூறுங்கள். அவர் (மூன்று முறைக்கு மேல்) அதிகரித்தால், (நீர் விரும்பினால்) அவருக்கு மறுமொழி கூறலாம்; நீர் விரும்பினால் (மறுமொழி கூறாமல்) விட்டுவிடலாம்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும், இது 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்தன்மை கொண்ட) ஹதீஸ் என்று (இமாம் திர்மிதீ) குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي هريرةَ قَالَ: «شَمِّتْ أَخَاكَ ثَلَاثًا فَإِنْ زَادَ فَهُوَ زُكَامٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ: لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا أَنَّهُ رَفَعَ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"உமது (முஸ்லிம்) சகோதரரின் தும்மலுக்கு (அவர் 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்று கூறினால்) மூன்று முறை (பிரார்த்தனை மூலம்) மறுமொழி கூறுவீராக. (தும்மல்) அதைவிட அதிகரித்தால், அது ஜலதோஷமாகும் (எனவே அதற்குப் பிறகு மறுமொழி கூறுவது அவசியமில்லை)."
இதனை அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், "அவர் (அபூஹுரைரா ரலி) இந்த ஹதீஸை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கே உயர்த்தி (நேரடியாக) அறிவித்ததாகவே நான் கருதுகிறேன்" என்று (அபூதாவூத் ரஹ் அவர்கள்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ نَافِعٍ: أَنَّ رَجُلًا عَطَسَ إِلَى جَنْبِ ابْن عمَرَ فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ: وَأَنَا أَقُولُ: الْحَمْدُ لِلَّهِ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَلَيْسَ هَكَذَا. عَلَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَقُولَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு அருகில் ஒரு மனிதர் தும்மினார். அப்போது அவர், "அல்ஹம்துலில்லாஹி வஸ்ஸலாமு அலா ரஸூலில்லாஹ்" (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே, மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்.

(அதற்கு) இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நானும் 'அல்ஹம்துலில்லாஹி வஸ்ஸலாமு அலா ரஸூலில்லாஹ்' என்று (மற்ற நேரங்களில்) கூறுபவன்தான். ஆனால் (தும்மும்போது) இவ்வாறு (கூறுமாறு) இல்லை. 'அல்ஹம்துலில்லாஹி அலா குல்லி ஹால்' (எல்லா நிலைகளிலும் புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்று கூறவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கற்றுத் தந்தார்கள்."

(ஆதாரம்:) திர்மிதீ. இது ஒரு 'கரீப்' (அபூர்வமான) ஹதீஸ் என்று அவர் (இமாம் திர்மிதீ) கூறியுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن عائشةرضي اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتَجْمِعًا ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ إِنَّمَا كَانَ يتبسم. رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (தமது) உள்நாக்குத் தெரியும் அளவிற்கு (வாய்விட்டு) முழுமையாகச் சிரித்ததை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை; அவர்கள் புன்னகைக்கவே செய்வார்கள்.

(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جرير قَالَ: مَا حَجَبَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَلَا رَآنِي إِلَّا تَبَسَّمَ. مُتَّفق عَلَيْهِ
ஜரீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நான் இஸ்லாத்தை ஏற்ற நாள் முதல், நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னை (தங்களைச் சந்திப்பதிலிருந்து அல்லது தங்களது இல்லத்திற்குள் நுழைவதிலிருந்து) தடுத்ததே இல்லை. மேலும், அவர்கள் என்னைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் புன்னகைக்காமல் இருந்ததில்லை (புன்னகைப்பார்கள்)."
(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقُومُ مِنْ مُصَلَّاهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ الصُّبْحَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ قَامَ وَكَانُوا يَتَحَدَّثُونَ فَيَأْخُذُونَ فِي أَمْرِ الْجَاهِلِيَّة فيضحكون ويبتسم صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَة لِلتِّرْمِذِي: يتناشدون الشِّعْرَ
ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஃபஜ்ர்) காலைத் தொழுகையை நிறைவேற்றிய பிறகு, சூரியன் உதிக்கும் வரை தாம் தொழுத அந்த இடத்திலிருந்து எழ மாட்டார்கள். சூரியன் உதித்ததும் (அங்கிருந்து) எழுவார்கள். (அந்நேரத்தில்) நபித்தோழர்கள் (தங்களுக்குள்) அறியாமைக் கால (ஜாஹிலிய்யா காலத்து நிகழ்வுகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள்) பற்றிப் பேசிச் சிரித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். (அதைப் பார்த்து) நபி (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைப்பார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)

திர்மிதீயில் இடம்பெறும் மற்றொரு அறிவிப்பில், "அவர்கள் (தங்களுக்குள்) கவிதைகளைப் பாடிக் கொண்டிருப்பார்கள்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ قَالَ: مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَكْثَرَ تَبَسُّمًا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
அப்துல்லாஹ் பின் ஹாரிஸ் பின் ஜஸ்உ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட அதிகமாகப் புன்னகைக்கக் கூடிய ஒருவரை நான் கண்டதில்லை.

இதனை திர்மிதி பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن قتادةَ قَالَ: سُئِلَ ابْنُ عُمَرَ: هَلْ كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضْحَكُونَ؟ قَالَ: نَعَمْ وَالْإِيمَانُ فِي قُلُوبِهِمْ أَعْظَمُ مِنَ الْجَبَلِ. وَقَالَ بِلَالُ بْنُ سَعْدٍ: أَدْرَكْتُهُمْ يَشْتَدُّونَ بَيْنَ الْأَغْرَاضِ وَيَضْحَكُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَإِذَا كَانَ اللَّيْلُ كَانُوا رُهْبَانًا. رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السّنة»
கதாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் சிரிப்பதுண்டா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "ஆம்! (அவர்கள் சிரிப்பார்கள்); மேலும் அவர்களின் உள்ளங்களில் ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) மலைகளை விட மிகப் பெரியதாக இருந்தது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிலால் பின் ஸஅத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நான் அவர்களைக் (நபித்தோழர்களைக்) கண்டிருக்கிறேன். அவர்கள் (அம்பு எய்து பயிற்சி செய்வதற்காக) இலக்குகளுக்கிடையே விரைந்து செல்வார்கள்; ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்து மகிழ்வார்கள். ஆனால், இரவு வந்துவிட்டால் (இறைவழிபாட்டில் மூழ்கி) துறவிகளைப் போன்று மாறிவிடுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّوقِ فَقَالَ رَجُلٌ: يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنَّمَا دَعَوْتُ هَذَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم: «سموا باسمي وَلَا تكنوا بكنيتي» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கடைவீதியில் இருந்தபோது ஒரு மனிதர், "அபுல் காசிமே!" என்று அழைத்தார். உடனே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (தன்னைத்தான் அழைக்கிறார் என்று கருதி) அவரைத் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். அப்போது அம்மனிதர், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களை அழைக்கவில்லை;) நான் இவரைத்தான் (இந்த மனிதரைத்தான்) அழைத்தேன்" என்று கூறினார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "எனது பெயரை (முஹம்மத் என்று) சூட்டிக்கொள்ளுங்கள்; ஆனால், எனது குன்யா (சிறப்புப்) பெயரை (அபுல் காசிம் என்று) சூட்டாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «سموا باسمي وَلَا تكنوا بِكُنْيَتِي فَإِنِّي إِنَّمَا جُعِلْتُ قَاسِمًا أَقْسِمُ بَيْنَكُمْ» مُتَّفق عَلَيْهِ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனது பெயரை நீங்கள் சூட்டிக் கொள்ளுங்கள்; ஆனால், எனது ‘குன்யா’வை (அபுல் காஸிம் என்ற சிறப்புப் பெயரை) உங்களுக்குச் சூட்டிக் கொள்ளாதீர்கள். ஏனெனில், நான் (அல்லாஹ்விடமிருந்து பெற்று) உங்களுக்கிடையே பங்கிடுபவனாகவே (காஸிம்) ஆக்கப்பட்டுள்ளேன்."

முத்தஃபகுன் அலைஹி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ أَحَبَّ أَسْمَائِكُمْ إِلَى اللَّهِ: عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ رَوَاهُ مُسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுடைய பெயர்களில் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானவை (அல்லாஹ்வின் அடிமை எனப் பொருள்படும்) 'அப்துல்லாஹ்' மற்றும் (அளவற்ற அருளாளனின் அடிமை எனப் பொருள்படும்) 'அப்துர் ரஹ்மான்' ஆகியவையாகும்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: لَا تسمين غُلَاما يسارا وَلَا رباحا ولانجيحا وَلَا أَفْلَحَ فَإِنَّكَ تَقُولُ: أَثَمَّ هُوَ؟ فَلَا يَكُونُ فَيَقُولُ لَا رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ قَالَ: «لَا تسم غُلَاما رَبَاحًا وَلَا يَسَارًا وَلَا أَفْلَحَ وَلَا نَافِعًا»
சமுரா பின் ஜுன்தப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களது சிறுவனுக்கு (அல்லது பணியாளருக்கு) 'யஸார்' (வசதி/எளிமை), 'ரபாஹ்' (இலாபம்), 'நஜீஹ்' (வெற்றியாளர்) அல்லது 'அஃப்லஹ்' (வெற்றியாளன்) என்று பெயரிட வேண்டாம். ஏனெனில், நீங்கள் (அவரைத் தேடி) 'அவர் அங்கே இருக்கிறாரா?' என்று கேட்கும்போது, அவர் அங்கு இல்லாவிட்டால் (பதிலளிப்பவர்), 'இல்லை' (அதாவது 'இலாபம் இல்லை' அல்லது 'வசதி இல்லை' என்று பொருள்படும்படி) கூறுவார்."
(நூல்: முஸ்லிம்)

அவரது மற்றொரு அறிவிப்பில், "சிறுவனுக்கு 'ரபாஹ்', 'யஸார்', 'அஃப்லஹ்' அல்லது 'நாஃபிஉ' (பயனளிப்பவர்) என்று பெயரிட வேண்டாம்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جَابر قَالَ أَرَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْهَى عَنْ أَنْ يُسَمَّى بِيَعْلَى وَبِبَرَكَةَ وَبِأَفْلَحَ وَبِيَسَارٍ وَبِنَافِعٍ وَبِنَحْوِ ذَلِكَ. ثُمَّ سَكَتَ بَعْدُ عَنْهَا ثُمَّ قُبِضَ وَلَمْ يَنْهَ عَنْ ذَلِك. رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'யஃலா' (உயர்வு), 'பரகா' (அபிவிருத்தி), 'அஃப்லஹ்' (வெற்றியாளன்), 'யஸார்' (வசதி/செல்வம்), 'நாஃபிஉ' (பயனுள்ளவன்) மற்றும் இவைப் போன்ற பெயர்களைச் சூட்டுவதைத் தடைசெய்ய நாடினார்கள். பின்னர், அதைப்பற்றி (எதுவும் கூறாமல்) அவர்கள் மௌனமாக இருந்துவிட்டார்கள். பின்பு, அப்பெயர்களைத் தடை செய்யாமலேயே அவர்கள் (ஸல்) மரணித்துவிட்டார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَخْنَى الْأَسْمَاءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِنْدَ اللَّهِ رَجُلٌ يُسَمَّى مَلِكَ الْأَمْلَاكِ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ. وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ قَالَ: «أَغْيَظُ رَجُلٍ عَلَى اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَخْبَثُهُ رَجُلٌ كَانَ يُسَمَّى مَلِكَ الْأَمْلَاكِ لَا مَلِكَ إِلَّا لله»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடம் பெயர்களில் மிகவும் இழிவானது (மற்றும் வெறுக்கத்தக்கது), ‘மன்னர்களுக்கெல்லாம் மன்னன்’ (ஷாஹின்ஷா) என்று பெயரிடப்பட்ட ஒரு மனிதனின் பெயராகும்." (நூல்: புகாரி)

முஸ்லிம் நூலின் மற்றோர் அறிவிப்பில், "மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடம் மிகவும் கோபத்திற்குரியவனாகவும், மிகவும் கெட்டவனாகவும் இருப்பவன் ‘மன்னர்களுக்கெல்லாம் மன்னன்’ என்று (உலகில்) அழைக்கப்பட்ட மனிதனாவான். ஏனெனில், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு (உண்மையான) மன்னன் எவருமில்லை" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் எனப் பதிவாகியுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن زينبَ بنتِ أبي سلَمةَ قَالَتْ: سُمِّيتُ بَرَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ «لَا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ اللَّهُ أَعْلَمُ بِأَهْلِ الْبِرِّ مِنْكُمْ سَمُّوهَا زَيْنَبَ» . رَوَاهُ مُسلم
ஜைனப் பின்த் அபீ சலமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எனக்கு 'பர்ரா' (புண்ணியவதி) என்று பெயரிடப்பட்டிருந்தது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களை நீங்களே (தூய்மையானவர்கள் என்று) புகழ்ந்து கொள்ளாதீர்கள்; உங்களில் நல்லவர் (புண்ணியவான்) யார் என்பதை அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்" என்று கூறிவிட்டு, "இவருக்கு 'ஜைனப்' என்று பெயரிடுங்கள்" என்றார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن ابنِ عبَّاسٍ قَالَ: كَانَتْ جُوَيْرِيَةُ اسْمُهَا بَرَّةُ فَحَوَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْمَهَا جُوَيْرِيَةَ وَكَانَ يَكْرَهُ أَنْ يُقَالَ: خَرَجَ مِنْ عِنْدِ برة. رَوَاهُ مُسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஜுவைரியா (ரலி) அவர்களின் (ஆரம்ப காலப்) பெயர் 'பர்ரா' (நன்மை செய்பவர்/புண்ணியவதி) என்று இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெயரை 'ஜுவைரியா' என்று மாற்றினார்கள். ஏனெனில், 'அவர் பர்ராவிடமிருந்து (நன்மையிடமிருந்து) புறப்பட்டுவிட்டார்' என்று கூறப்படுவதை நபியவர்கள் வெறுத்தார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن ابْن عمر أَنَّ بِنْتًا كَانَتْ لِعُمَرَ يُقَالُ لَهَا: عَاصِيَةُ فَسَمَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جميلَة. رَوَاهُ مُسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஒரு மகள் இருந்தார், அவருக்கு 'ஆஸியா' (மாறு செய்பவள்/பாவம் செய்பவள்) என்று பெயர் சொல்லப்பட்டு வந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு 'ஜமீலா' (அழகானவள்) என்று பெயர் சூட்டினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ أُتِيَ بِالْمُنْذِرِ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ وُلِدَ فَوَضعه على فَخذه فَقَالَ: «وَمَا اسْمه؟» قَالَ: فلَان: «لاولكن اسْمه الْمُنْذر» . مُتَّفق عَلَيْهِ
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முன்திர் பின் அபீ உஸைத் பிறந்தபோது, அவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அக்குழந்தையைத் தமது தொடையின் மீது வைத்துக்கொண்டு, "இவனது பெயர் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (அக்குழந்தையின் தந்தை அபூ உஸைத்), "இன்ன பெயர்" என்று கூறினார். (அதற்கு) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, மாறாக இவனது பெயர் முன்திர்" என்று கூறினார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி - இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ عَبدِي وَأمتِي كلكُمْ عباد اللَّهِ وَكُلُّ نِسَائِكُمْ إِمَاءُ اللَّهِ. وَلَكِنْ لِيَقُلْ: غُلَامِي وَجَارِيَتِي وَفَتَايَ وَفَتَاتِي. وَلَا يَقُلِ الْعَبْدُ: رَبِّي ولكنْ ليقلْ: سَيِّدِي وَفِي رِوَايَةٍ: لِيَقُلْ: سَيِّدِي وَمَوْلَايَ . وَفِي رِوَايَةٍ: لَا يَقُلِ الْعَبْدُ لِسَيِّدِهِ: مَوْلَايَ فَإِنَّ مولاكم اللَّهُ . رَوَاهُ مُسلم
அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களில் எவரும் (தமது அடிமைகளை நோக்கி) 'என் அடிமையே', 'என் அடிமைப் பெண்ணே' என்று சொல்ல வேண்டாம். ஏனெனில், நீங்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடிமைகளே; உங்கள் பெண்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடிமைப் பெண்களே. மாறாக, 'என் சிறுவனே', 'என் சிறுமியே', 'என் இளைஞனே', 'என் இளம்பெண்ணே' என்று சொல்லட்டும்.

ஓர் அடிமை (தன் எஜமானனை நோக்கி) 'என் ரப்பே' (என் இறைவனே) என்று சொல்ல வேண்டாம். மாறாக, 'என் எஜமானனே' என்று சொல்லட்டும்."

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அவன் 'என் சையிதே' (என் எஜமானனே), 'என் மவ்லாவே' (என் எஜமானனே) என்று சொல்லட்டும்" (என வந்துள்ளது).

இன்னொரு அறிவிப்பில், "ஓர் அடிமை தன் எஜமானனை நோக்கி 'என் மவ்லாவே' என்று சொல்ல வேண்டாம்; ஏனெனில், உங்கள் (உண்மையான) மவ்லா அல்லாஹ் ஆவான்" (என வந்துள்ளது).

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: لَا تَقُولُوا: الْكَرْمُ فَإِنَّ الْكَرْمَ قَلْبُ الْمُؤمن . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் (திராட்சைக் கொடியை) 'அல்கர்ம்' என்று அழைக்காதீர்கள்; ஏனெனில், 'அல்கர்ம்' (எனும் கண்ணியத்திற்குரிய பெயர்) என்பது இறைநம்பிக்கையாளரின் (முஃமினின்) உள்ளமாகும்."

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ: لَا تَقُولُوا: الْكَرْمُ وَلَكِنْ قُولُوا: الْعِنَبُ والحبلة
முஸ்லிமின் மற்றொரு அறிவிப்பில் வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நீங்கள் (திராட்சைக் கொடியை) 'கர்ம்' என்று கூறாதீர்கள். மாறாக, 'இனப்' (திராட்சை) மற்றும் 'ஹபலா' (திராட்சைக் கொடி) என்று கூறுங்கள்" (என நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تُسَمُّوا الْعِنَبَ الْكَرْمَ وَلَا تَقُولُوا: يَا خَيْبَةَ الدَّهْرِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الدهرُ . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"திராட்சையை 'கரம்' (கண்ணியமானது) என்று அழைக்காதீர்கள். மேலும், 'காலமே நாசமாகட்டும்' (அல்லது காலத்தின் மீது கைசேதமே) என்று கூறாதீர்கள்; ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ்தான் காலமாக இருக்கிறான் (அதாவது காலத்தைப் படைத்து, அதில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துபவன் அவனே)."
(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَسُبَّ أَحَدُكُمُ الدَّهْرَ فَإِنَّ اللَّهَ هوَ الدَّهْر» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் எவரும் காலத்தைத் திட்ட வேண்டாம்; ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே காலமாக இருக்கிறான் (அதாவது காலத்தைப் படைத்து, அதில் நிகழும் மாற்றங்களை நிர்வகிப்பவன் அல்லாஹ்வே ஆவான்)."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ: خَبُثَتْ نَفْسِي وَلَكِنْ لِيَقُلْ: لَقِسَتْ نَفْسِي . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ وَذُكِرَ حديثُ أبي هريرةَ: «يُؤذيني ابنُ آدمَ» فِي «بَاب الْإِيمَان»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் எவரும் 'என் உள்ளம் (அல்லது ஆன்மா) அசுத்தமாகிவிட்டது' என்று கூற வேண்டாம்; மாறாக, 'என் உள்ளம் சோர்வடைந்துவிட்டது (அல்லது ஒருவித அமைதியற்ற நிலையை அடைந்துவிட்டது)' என்று கூறட்டும்." (இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெற்ற ஒருமித்த கருத்துள்ள ஹதீஸாகும்).

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த, "ஆதமின் மகன் எனக்குத் தொல்லை தருகிறான்" எனும் ஹதீஸ் 'ஈமான் (இறைநம்பிக்கை)' எனும் பாடத்தில் ஏற்கனவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن شُرَيْح بن هَانِئ عَن أبيهِ أَنَّهُ لَمَّا وَفَدَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ قَوْمِهِ سَمِعَهُمْ يُكَنُّونَهُ بِأَبِي الْحَكَمِ فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَكَمُ فَلِمَ تُكَنَّى أَبَا الْحَكَمِ؟» قَالَ: إِنَّ قَوْمِي إِذَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ أَتَوْنِي فَحَكَمْتُ بَيْنَهُمْ فَرَضِيَ كِلَا الْفَرِيقَيْنِ بِحُكْمِي. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَحْسَنَ هَذَا فَمَا لَكَ مِنَ الْوَلَدِ؟» قَالَ: لِي شُرَيْحٌ وَمُسْلِمٌ وَعَبْدُ اللَّهِ قَالَ: «فَمَنْ أَكْبَرُهُمْ؟» قَالَ قُلْتُ: شُرَيْحٌ. قَالَ فَأَنْتَ أَبُو شُرَيْحٍ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
ஷுரைஹ் பின் ஹானிஃ (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்து (ஹானிஃ பின் யஸீத் - ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் (ஹானிஃ) தனது சமுதாயத்தினருடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள் அவரை ‘அபுல் ஹகம்’ (தீர்ப்பளிப்பவரின் தந்தை) என்று புனைப்பெயரிட்டு அழைப்பதை (நபியவர்கள்) செவியுற்றார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை அழைத்து, “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே ‘அல்-ஹகம்’ (உண்மையான தீர்ப்பளிப்பவன்) ஆவான்; (தீர்ப்பு வழங்கும் அதிகாரம் அவனுக்கே உரியது). அப்படியிருக்க, நீங்கள் ஏன் ‘அபுல் ஹகம்’ என்று புனைப்பெயரிடப்படுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், “என் சமுதாயத்தினர் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால் என்னிடம் வருவார்கள்; நான் அவர்களுக்கு இடையே தீர்ப்பளிப்பேன்; (அதனால்) இரு தரப்பினரும் எனது தீர்ப்பைப் பொருந்தி ஏற்றுக்கொள்வார்கள்” என்று கூறினார்.

(அதைக் கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இது எவ்வளவு அழகானது! உங்களுக்குப் பிள்ளைகள் யார் உள்ளனர்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “ஷுரைஹ், முஸ்லிம் மற்றும் அப்துல்லாஹ் (ஆகியோர் உள்ளனர்)” என்றார்.

(நபியவர்கள்), “அவர்களில் மூத்தவர் யார்?” என்று கேட்டார்கள். அவர், “ஷுரைஹ்” என்று கூறினார். (உடனே) நபியவர்கள், “அப்படியானால் நீங்கள் ‘அபூ ஷுரைஹ்’ (ஷுரைஹின் தந்தை) ஆவீர்கள்” என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: அபூதாவூத் மற்றும் நஸாயீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن مسروقٍ قَالَ: لَقِيتُ عُمَرَ فَقَالَ: مَنْ أَنْتَ؟ قُلْتُ: مَسْرُوقُ بْنُ الْأَجْدَعِ. قَالَ عُمَرُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الْأَجْدَعُ شيطانٌ» رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وابنُ مَاجَه
மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் உமர் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். அப்போது அவர்கள், "நீ யார்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "மஸ்ரூக் பின் அல்-அஜ்தஉ" என்று (பதிலளித்துக்) கூறினேன். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அஜ்தஉ (என்பது) ஷைத்தான் (ஆகும்)' என்று கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تُدْعَوْنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَسْمَائِكُمْ وَأَسْمَاءِ آبَائِكُمْ فَأَحْسِنُوا أسمائكم» رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் நீங்கள் உங்கள் பெயர்களாலும், உங்கள் தந்தையரின் பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுவீர்கள். எனவே, உங்கள் பெயர்களை அழகியதாக (நல்ல பொருள் கொண்டதாக) வைத்துக் கொள்ளுங்கள்."
(இதனை அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ نَهَى أَنْ يَجْمَعَ أَحَدٌ بَيْنَ اسْمه وكُنيتِه وَيُسمى أَبَا الْقَاسِم. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் தமது பெயரையும் (முஹம்மது என்பதையும்), தமது குன்யாவையும் (சிறப்புப் பெயரையும்) ஒன்றிணைத்து, 'அபுல் காஸிம்' என்று (அழைக்கப்படுவதை அல்லது) பெயர் சூட்டிக்கொள்வதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرٌ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: «إِذَا سَمَّيْتُمْ بِاسْمِي فَلَا تَكْتَنُوا بِكُنْيَتِي» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ. وَفِي رِوَايَةِ أَبِي دَاوُدَ قَالَ: «مَن تسمَّى باسمي فَلَا يَكْتَنِ بِكُنْيَتِي وَمَنْ تَكَنَّى بِكُنْيَتِي فَلَا يَتَسَمَّ باسمي»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நீங்கள் என் பெயரை (உங்கள் குழந்தைகளுக்குச்) சூட்டினால், எனது குன்யாவை (சிறப்புப் பெயரை) அவர்களுக்குச் சூட்டாதீர்கள்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதனை திர்மிதீ, இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், "இது 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்துவமான/பலவீனமான) ஹதீஸாகும்" என்று கூறியுள்ளார்கள்.

அபூதாவூதின் மற்றோர் அறிவிப்பில், "எவர் என் பெயரைச் சூட்டுகிறாரோ, அவர் எனது குன்யாவைச் சூட்ட வேண்டாம். எவர் எனது குன்யாவைச் சூட்டுகிறாரோ, அவர் என் பெயரைச் சூட்ட வேண்டாம்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ امْرَأَةً قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَلَدْتُ غُلَامًا فَسَمَّيْتُهُ مُحَمَّدًا وَكَنَّيْتُهُ أَبَا الْقَاسِمِ فَذُكِرَ لِي أَنَّكَ تَكْرَهُ ذَلِكَ. فَقَالَ: «مَا الَّذِي أَحَلَّ اسْمِي وَحرم كنيتي؟ أَو ماالذي حَرَّمَ كُنْيَتِي وَأَحَلَّ اسْمِي؟» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ. وَقَالَ محيي السّنة: غَرِيب
ஆயிஷா (ரலியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி (நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்து), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தேன். அவனுக்கு 'முஹம்மது' என்று பெயரிட்டு, 'அபுல் காஸிம்' என்று குன்னியத் (புனைப்பெயர்) சூட்டினேன். ஆனால், நீங்கள் அதனை (அவ்வாறு பெயர் மற்றும் புனைப்பெயரைச் சேர்த்துச் சூட்டுவதை) வெறுப்பதாக எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனது பெயரை (சூட்டுவதை) அனுமதித்துவிட்டு, எனது குன்னியத்தை (சூட்டுவதை)த் தடுத்தது எது? அல்லது எனது குன்னியத்தைத் தடுத்துவிட்டு, எனது பெயரை அனுமதித்தது எது?" என்று (மறுப்புக் கேள்வியாகக்) கேட்டார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்கள். "இது 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்துவம் அல்லது பலவீனம் கொண்டது)" என்று முஹ்யிஸ் ஸுன்னா அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن مُحَمَّد بن الحنفيَّةِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ وُلِدَ لِي بَعْدَكَ وَلَدٌ أُسَمِّيهِ بِاسْمِكَ وَأُكَنِّيهِ بِكُنْيَتِكَ؟ قَالَ: «نَعَمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (எனக்குத் தெரிவியுங்கள்), உங்களுக்குப் பிறகு எனக்கு ஒரு குழந்தை பிறந்தால், அக்குழந்தைக்கு உங்களின் பெயரைச் சூட்டி, உங்களின் 'குன்யா'வை (சிறப்புப் பெயரை/அபுல் காசிம் என்பதை) நான் வைக்கலாமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம் (வைக்கலாம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நூல்: அபூதாவூத்
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أنس قَالَ: كَنَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ بِبَقْلَةٍ كُنْتُ أَجْتَنِيهَا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْه. وَفِي «المصابيح» صَححهُ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் பறித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு (வகைச்) செடியின் (பெயரைக்) கொண்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு (அபூ ஹம்ஸா எனும்) சிறப்புப் பெயரைச் (குன்யா) சூட்டினார்கள்.

இதை (இமாம்) திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், "இந்த (அறிவிப்பாளர்) தொடர் வழியாகத் தவிர வேறு எந்த வழியிலும் இந்த ஹதீஸை நாங்கள் அறியமாட்டோம்" என்றும் (அவர்கள்) கூறியுள்ளார்கள். 'அல்-மஸாபீஹ்' (நூலில்) இது ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ كَانَ يُغَيِّرُ الِاسْم الْقَبِيح. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (பொருளால் அல்லது ஒலியால்) அருவருப்பான (அல்லது தீய) பெயர்களை மாற்றக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்.
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن بشير بن مَيْمُون عَن أُسَامَةَ بْنِ أَخْدَرِيٍّ أَنَّ رَجُلًا يُقَالُ لَهُ أصْرمُ كانَ فِي النَّفرِ الَّذِينَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا اسْمك؟» قَالَ: «بَلْ أَنْتَ زُرْعَةُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
உஸாமா பின் அக்தரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்த குழுவினரில் 'அஸ்ரம்' (வெட்டப்பட்டவர்/பயனற்றவர்) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மனிதரும் இருந்தார். அவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது பெயர் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "அஸ்ரம்" என்று பதிலளித்தார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, மாறாக நீர் 'ஸுர்ஆ' (விதை/பயிர் செய்பவர்) ஆவீர்" என்று (அவரது பெயரை மாற்றிக்) கூறினார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَقَالَ: وَغَيَّرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْم الْعَاصِ وعزير وَعَتَلَةَ وَشَيْطَانٍ وَالْحَكَمِ وَغُرَابٍ وَحُبَابٍ وَشِهَابٍ وَقَالَ: تركت أسانيدها للاختصار
அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அல்-ஆஸ் (மாறு செய்பவன்), அஸீஸ் (மிகவும் கண்ணியமானவன் - இது அல்லாஹ்வின் பெயர்களில் ஒன்று), அதலா (கடினமானவன்/வன்முறையாளன்), ஷைத்தான், அல்-ஹகம் (தீர்ப்பளிப்பவன் - இது அல்லாஹ்வின் பெயர்களில் ஒன்று), குராப் (காகம்), ஹுபாப் (பிசாசு அல்லது ஒரு வகை பாம்பு) மற்றும் ஷிஹாப் (நெருப்புப் பிழம்பு) ஆகிய பெயர்களை (அவை பொருத்தமற்ற அர்த்தங்களைக் கொண்டிருந்ததால்) மாற்றினார்கள்.

மேலும் (அபூதாவூத்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(நூலின் நீளத்தைக் கருதி) சுருக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக இவற்றின் (ஒவ்வொரு பெயருக்கும் உரிய தனித்தனி) அறிவிப்பாளர் தொடர்களை நான் விட்டுவிட்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي مسعودٍ الأنصاريِّ قَالَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَوْ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ لِأَبِي مَسْعُودٍ: مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي (زَعَمُوا) قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «بِئْسَ مَطِيَّةُ الرَّجُلِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ: إِنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ حُذَيْفَة
அபூ மஸ்ஊத் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர் அபூ அப்தில்லாஹ்விடம் கேட்டார் (அல்லது அபூ அப்தில்லாஹ் அவரிடம் கேட்டார்): " 'ஜஅமூ' (அவர்கள் கூறினார்கள்/வாதிட்டார்கள்) என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துவது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்ன கூறியதாக நீங்கள் செவியுற்றீர்கள்?"

அதற்கு அவர், " 'ஒரு மனிதனுக்கு (அவன் தனது பேச்சைத் தொடங்குவதற்கு) 'அவர்கள் கூறினார்கள்' (என்று ஆதாரமின்றிப் பேசுவது) மிக மோசமான வாகனமாகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று பதிலளித்தார்.

இதனை அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். மேலும், "நிச்சயமாக (இதில் குறிப்பிடப்படும்) அபூ அப்தில்லாஹ் என்பவர் ஹுதைஃபா (ரலி) ஆவார்" என்று (இமாம் அபூதாவூத்) கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ حُذَيْفَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: لَا تَقُولُوا: مَا شَاءَ اللَّهُ وَشَاءَ فُلَانٌ وَلَكِنْ قُولُوا: مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ شَاءَ فلَان . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அல்லாஹ்வின் நாட்டத்திற்கு மற்றவர்களின் நாட்டத்தை சமமாக்கும் விதமாக) 'அல்லாஹ்வும் இன்னாரும் நாடினால்' என்று நீங்கள் கூற வேண்டாம். மாறாக, (அல்லாஹ்வின் நாட்டிற்குப் பின்பே மற்றவர்களின் நாட்டம் அமையும் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக) 'அல்லாஹ் நாடினால், பின்னர் இன்னார் நாடினால்' என்று கூறுங்கள்."
(நூல்: அஹ்மத், அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَفِي رِوَايَةٍ مُنْقَطِعًا قَالَ: لَا تَقُولُوا: مَا شَاءَ اللَّهُ وَشَاءَ مُحَمَّدٌ وَقُولُوا مَا شَاءَ اللَّهُ وحْدَه «. رَوَاهُ فِي» شرح السّنة
மேலும், ஒரு தொடர்பறுந்த (முன்கதிஉ - சங்கிலித் தொடர் அறுந்த) அறிவிப்பில் பின்வருமாறு கூறப்பட்டுள்ளது:

"‘அல்லாஹ் நாடியதும் (மற்றும்) முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் நாடியதும்’ என்று நீங்கள் கூறாதீர்கள்; மாறாக, ‘அல்லாஹ் மட்டுமே நாடியது’ என்று கூறுங்கள்." (நூல்: ஷர்ஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا تَقُولُوا لِلْمُنَافِقِ سَيِّدٌ فَإِنَّهُ إِنْ يَكُ سَيِّدًا فَقَدْ أَسْخَطْتُمْ رَبَّكُمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
புரைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நயவஞ்சகனை 'சையித்' (தலைவரே/எஜமானரே) என்று அழைக்காதீர்கள். ஏனெனில், அவன் (உண்மையிலேயே) தலைவனாக இருந்தால், நிச்சயமாக நீங்கள் உங்கள் இறைவனைக் கோபப்படுத்தியவர்கள் ஆவீர்கள்."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ شَيْبَةَ قَالَ: جَلَسْتُ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ فَحَدَّثَنِي أَنَّ جَدَّهُ حَزْنًا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «مَا اسْمُكَ؟» قَالَ: اسْمِي حَزْنٌ قَالَ: «بَلْ أَنْتَ سَهْلٌ» قَالَ: مَا أَنَا بِمُغَيِّرٍ اسْمًا سَمَّانِيهِ أَبِي. قَالَ ابْنُ الْمُسَيَّبِ: فَمَا زَالَتْ فِينَا الْحُزُونَةُ بَعْدُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்கள் (தமது தந்தை வழியாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

என் பாட்டனார் ஹஸ்ன் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்முடைய பெயர் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "என் பெயர் ஹஸ்ன் (கரடுமுரடான நிலம்/கடினமானவன்)" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இல்லை) மாறாக, நீர் 'ஸஹ்ல்' (சமமான நிலம்/எளிமையானவன்) ஆவீர்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "என் தந்தை எனக்குச் சூட்டிய பெயரை நான் மாற்றிக்கொள்ள மாட்டேன்" என்று கூறினார்.

இப்னுல் முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அதன் பிறகு எங்களில் (எங்கள் குடும்பத்தில்) அந்தக் கடினத்தன்மை (குணத்திலும் வாழ்விலும்) இருந்து கொண்டே இருக்கிறது."

(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي وَهَبٍ الْجُشَمِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَسَمُّوا أَسْمَاءَ الْأَنْبِيَاءِ وَأَحَبُّ الْأَسْمَاءِ إِلَى اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ وَأَصْدَقُهَا حَارِثٌ وهمامٌ أقبحها حربٌ ومُرَّة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூவஹப் அல்-ஜுஷமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(உங்களுக்கு) நபிமார்களின் பெயர்களைச் சூட்டிக் கொள்ளுங்கள். பெயர்களில் அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் விருப்பமானவை 'அப்துல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் அடிமை) மற்றும் 'அப்துர்ரஹ்மான்' (அளவற்ற அருளாளனின் அடிமை) ஆகியவையாகும். பெயர்களில் மிகவும் உண்மையானவை (மனிதனின் இயல்புக்கு மிகவும் பொருத்தமானவை) 'ஹாரிஸ்' (உழைப்பவர்) மற்றும் 'ஹம்மாம்' (நாட்டமுடையவர்/முயற்சிப்பவர்) ஆகியவையாகும். மேலும், பெயர்களில் மிகவும் வெறுக்கத்தக்கவை (பொருளின் அடிப்படையில்) 'ஹர்ப்' (போர்) மற்றும் 'முர்ரா' (கசப்பு) ஆகியவையாகும்."
இதனை அபூதாவூத் அறிவிக்கிறார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن ابْن عمر قَالَ: قَدِمَ رَجُلَانِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَخَطَبَا فَعَجِبَ النَّاسُ لِبَيَانِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنَ الْبَيَانِ لَسِحْرًا» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கிழக்குப் பகுதியிலிருந்து (ஈராக் அல்லது நஜ்த் திசையிலிருந்து) இரண்டு மனிதர்கள் வந்து உரை நிகழ்த்தினார்கள். அவர்களின் (தெளிவான மற்றும் கவர்ச்சிகரமான) பேச்சாற்றலைக் கண்டு மக்கள் வியப்படைந்தனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக சில பேச்சாற்றல் (மக்களைக் கவர்ந்து இழுப்பதில்) ஒருவகை சூனியமே ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: ஸஹீஹ் புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنَ الشِّعْرِ حِكْمَةً» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
உபை இப்னு கஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, கவிதையில் (சிலவற்றில்) ஞானம் உள்ளது."
(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلَكَ الْمُتَنَطِّعُونَ» . قَالَهَا ثَلَاثًا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(மார்க்க விவகாரங்களிலும் பேச்சிலும்) வரம்பு மீறுபவர்கள் அழிந்துவிட்டனர்" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أُصَدِّقُ كَلِمَةٍ قَالَهَا الشَّاعِرُ كَلِمَةُ لَبِيدٍ: أَلَا كُلُّ شَيْءٍ مَا خَلَا اللَّهَ بَاطِلُ . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு கவிஞர் கூறிய வார்த்தைகளிலேயே மிகவும் உண்மையான வார்த்தை, லபீத் (எனும் கவிஞர்) கூறிய 'அறிந்து கொள்ளுங்கள்! அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் (அழிந்து போகக்கூடிய) வீணானவையே' என்பதாகும்."
(புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: رَدِفْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَقَالَ: «هَلْ مَعَكَ مِنْ شِعْرِ أُمَيَّةَ بْنِ أَبِي الصَّلْتِ شَيْءٌ؟» قُلْتُ: نَعَمْ. قَالَ: «هِيهِ» فَأَنْشَدْتُهُ بَيْتًا. فَقَالَ: «هيهِ» ثمَّ أنشدته بَيْتا فَقَالَ: «هيه» ثمَّ أنشدته مائَة بَيت. رَوَاهُ مُسلم
அம்ர் பின் அஷ்-ஷரீத் தனது தந்தை (அஷ்-ஷரீத் - ரலி) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவிக்கிறார்:

ஒருநாள் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் (வாகனத்தில்) அமர்ந்து பயணித்தேன். அப்போது அவர்கள், "உமைய்யா பின் அபிஸ்-ஸல்த்தின் கவிதைகளில் ஏதேனும் உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன். அவர்கள், "தொடர்ந்து சொல்" (அதனைக் கூறு) என்றார்கள். நான் ஒரு கவிதை வரியை அவர்களுக்குப் படித்துக் காட்டினேன். அவர்கள், "தொடர்ந்து சொல்" (இன்னும் கூறு) என்றார்கள். நான் இன்னொரு வரியைப் படித்துக் காட்டினேன். அவர்கள், "தொடர்ந்து சொல்" என்றார்கள். (இவ்வாறாக) நான் நூறு கவிதை வரிகளை அவர்களுக்குப் படித்துக் காட்டினேன்.

நூல்: முஸ்லிம்
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جُنْدُبٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي بَعْضِ الْمَشَاهِدِ وَقَدْ دَمِيَتْ أُصْبُعُهُ فَقَالَ: هَلْ أَنْتِ إِلَّا أُصْبُعٌ دَمِيتِ وَفِي سَبِيلِ الله مَا لقِيت مُتَّفق عَلَيْهِ
ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு போர்க்களத்தில் (கலந்துகொண்டிருந்த) போது, அவர்களின் விரலில் இரத்தம் கசிந்தது. அப்போது அவர்கள் (அந்த விரலை நோக்கி), "நீ இரத்தம் கசிந்த ஒரு விரல் தானே! (உனக்கு) ஏற்பட்ட இத்துன்பம் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஏற்பட்டது) தானே!" என்று (கவிதை நடையில்) கூறினார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن البَراءِ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ قُرَيْظَةَ لِحَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ: «اهْجُ الْمُشْرِكِينَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ مَعَكَ» وَكَانَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِحَسَّانَ: «أَجِبْ عَنِّي اللَّهمَّ أيِّدْه بروحِ الْقُدس» . مُتَّفق عَلَيْهِ
பராஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பனூ குறைழா (போரின்) நாளில், ஹஸ்ஸான் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களிடம் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இணைவைப்பவர்களை (கவிதைகளால்) இகழ்ந்து பாடுங்கள்; நிச்சயமாக ஜிப்ரீல் (அலை) உங்களுடன் இருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஸ்ஸான் (ரழி) அவர்களிடம், "என் சார்பாக (அவர்களின் அவதூறுகளுக்குப்) பதிலளியுங்கள். யா அல்லாஹ்! 'ரூஹுல் குதுஸ்' (எனும் ஜிப்ரீல்) மூலம் இவருக்கு நீ பலமளிப்பாயாக!" என்று (துஆ) கூறுவார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «اهْجُوا قُرَيْشًا فَإِنَّهُ أَشَدُّ عَلَيْهِمْ مِنْ رَشْقِ النَّبْلِ» . رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"குறைஷிகளை (கவிதைகளால்) இகழ்ந்து பாடுங்கள்; ஏனெனில், (அந்தக் கவிதை) அம்புகளால் அவர்களை எய்வதைவிட அவர்களுக்கு மிகவும் கடுமையானதாகும்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِحَسَّانَ: «إِنَّ رُوحَ الْقُدُسِ لَا يَزَالُ يُؤَيِّدُكَ مَا نَافَحْتَ عَنِ اللَّهِ وَرَسُوله» . سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «هَجَاهُمْ حَسَّانُ فَشَفَى وَاشْتَفَى» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஸ்ஸான் (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் நீங்கள் (இணைவைப்பாளர்களைப் பழித்துக் கவிதை பாடி) தற்காத்துப் பேசும் காலமெல்லாம், 'ரூஹுல் குதுஸ்' (எனும் ஜிப்ரீல்) உங்களுக்குத் தொடர்ந்து ஆதரவளித்துக் கொண்டே இருப்பார்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

(மேலும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஹஸ்ஸான் அவர்களைப் (பகைவர்களைப்) பழித்துக் கவிதை பாடினார்; (அதன் மூலம் அவர் முஸ்லிம்களின் மனக்குறையைத்) தீர்த்து வைத்தார், தாமும் (மன) ஆறுதல் பெற்றார்" என்று கூறுவதையும் நான் கேட்டேன்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ الْبَرَّاءِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْقُلُ التُّرَابَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى اغْبَرَّ بَطْنُهُ يَقُولُ: وَاللَّهِ لَوْلَا اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صلَّينا فأنزلنْ سكينَة علينا وثبِّتِ الْأَقْدَام إِن لاقينا إِنَّ الأولى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا إِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا يَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ: «أَبَيْنَا أَبَيْنَا» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
பராஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அகழ்ப் போரின்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வயிறு (முழுவதும்) புழுதி படியும் அளவிற்கு மண்ணைச் சுமந்து (இடமாற்றிக்) கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அவர்கள் (பின்வருமாறு கவிதை வரிகளைக்) கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் (எங்களுக்கு அருள் புரியவில்லை) என்றால் நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம்; தர்மம் செய்திருக்கவும் மாட்டோம்; தொழுதிருக்கவும் மாட்டோம். எனவே, (எங்கள் இறைவா!) எங்கள் மீது அமைதியை இறக்கியருள்வாயாக! நாங்கள் (எதிரிகளைப் போர்க்களத்தில்) சந்திக்கும்போது எங்கள் பாதங்களை உறுதியாக்குவாயாக! நிச்சயமாக அவர்கள் (எதிரிகள்) எங்கள் மீது அத்துமீறிவிட்டார்கள். அவர்கள் (எங்களுக்குத் துன்பம் தரவோ அல்லது மார்க்கத்தில்) ஒரு குழப்பத்தை நாடினால், நாங்கள் (அதற்குப் பணியமாட்டோம்,) அதனை மறுக்கிறோம்."

"நாங்கள் அதனை மறுக்கிறோம், நாங்கள் அதனை மறுக்கிறோம்" (அபைனா, அபைனா) என்று கூறும்போது அவர்கள் (ஸல்) தமது குரலை உயர்த்திச் சொன்னார்கள்.

- முத்தஃபகுன் அலைஹி (புகாரி: 2832, முஸ்லிம்: 1803)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أنسٍ قَالَ: جَعَلَ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ يَحْفِرُونَ الْخَنْدَقَ وَيَنْقُلُونَ الترابَ وهم يَقُولُونَ: نَحن الذينَ بَايعُوا محمَّداً عَلَى الْجِهَادِ مَا بَقِينَا أَبَدَا يَقُولُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُجِيبُهُمْ: اللَّهُمَّ لَا عَيْشَ إِلَّا عَيْشُ الْآخِرَهْ فَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ والمهاجرة مُتَّفق عَلَيْهِ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஹாஜிர்களும் அன்ஸாரிகளும் (கந்தக் போரின்போது) அகழ் தோண்டி, (அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட) மண்ணைச் சுமந்து (அப்புறப்படுத்திக்) கொண்டிருந்தனர். அப்போது அவர்கள், "நாங்கள் உயிருள்ளவரை (இஸ்லாத்திற்காக) ஜிஹாத் (அறப்போர்) புரிவோம் என முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடம் உடன்படிக்கை செய்துள்ளோம்" என்று (கவிதை வடிவில்) கூறிக் கொண்டிருந்தனர்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பதிலளிக்கும் விதமாக, "யா அல்லாஹ்! மறுமை வாழ்க்கையைத் தவிர (வேறு நிலையான) வாழ்க்கை இல்லை; எனவே, அன்ஸாரிகளுக்கும் முஹாஜிர்களுக்கும் நீ மன்னிப்பு வழங்குவாயாக!" என்று (பிரார்த்தித்தார்கள்).

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِأَنَّ يمتلىءَ جَوْفُ رَجُلٍ قَيْحًا يَرِيهِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يمتلئ شعرًا» مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு மனிதனின் வயிறு (அவனை அரித்துத் தின்னக்கூடிய) சீழால் நிரம்பியிருப்பது, அது கவிதைகளால் (அல்லாஹ்வின் நினைவை விட்டும் அவனைத் திசைதிருப்பும் கவிதைகளால்) நிரம்பியிருப்பதை விடச் சிறந்ததாகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن كعبِ بنِ مالكٍ أَنَّهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قد أنزلَ فِي الشعرِ مَا أَنْزَلَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْمُؤْمِنَ يُجَاهِدُ بِسَيْفِهِ وَلِسَانِهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَكَأَنَّمَا تَرْمُونَهُمْ بِهِ نَضْحَ النَّبْلِ» رَوَاهُ فِي شَرْحِ السُّنَّةِ وَفِي «الِاسْتِيعَابِ» لِابْنِ عَبْدِ الْبَرِّ أَنَّهُ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَاذَا تَرَى فِي الشِّعْرِ؟ فَقَالَ: «إِنَّ الْمُؤْمِنَ يُجَاهد بِسَيْفِهِ وَلسَانه»
கஅப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் கவிதை குறித்து (அதைக் கண்டிக்கும் விதமாக) எதை இறக்க வேண்டுமோ அதை இறக்கிவிட்டான்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) தன்னுடைய வாளாலும், நாவாலும் அறப்போர் (ஜிஹாத்) செய்கிறார். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (நீங்கள் கவிதைகளால் எதிரிகளைச் சாடுவது) அவர்கள் மீது அம்புகளை எய்வதைப் போன்றதாகும்" என்று கூறினார்கள். (இது 'ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா' எனும் நூலில் பதிவாகியுள்ளது).

இப்னு அப்தில் பர் (ரஹ்) அவர்களின் 'அல்-இஸ்தீஆப்' எனும் நூலில் பின்வருமாறு பதிவாகியுள்ளது:
கஅப் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! கவிதை பற்றித் தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக ஒரு முஃமின் தன்னுடைய வாளாலும் நாவாலும் அறப்போர் செய்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْحَيَاءُ وَالْعِيُّ شُعْبَتَانِ مِنَ الْإِيمَانِ وَالْبَذَاءُ وَالْبَيَانُ شُعْبَتَانِ مِنَ النِّفَاقِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"வெட்கமும், (தேவையற்ற பேச்சுகளைத் தவிர்த்து) குறைவாகப் பேசுவதும் ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) இரு கிளைகளாகும். ஆபாசமாகப் பேசுவதும், (மக்களைக் கவர வேண்டும் என்ற நோக்கில் வீணாக) மிகைத்துப் பேசுவதும் நயவஞ்சகத்தின் இரு கிளைகளாகும்."

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي ثَعلبةَ الخُشنيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ أَحَبَّكُمْ إِلَيَّ وَأَقْرَبَكُمْ مِنِّي يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَحَاسِنُكُمْ أَخْلَاقًا وَإِنَّ أَبْغَضَكُمْ إِلَيَّ وَأَبْعَدَكُمْ مني مساويكم أَخْلَاقًا الثرثارون المتشدقون المتفيقهون» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
அபூ தஃலபா அல்-குஷனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, மறுமை நாளில் உங்களில் எனக்கு மிகவும் விருப்பமானவராகவும், எனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவராகவும் இருப்பவர்கள் உங்களில் மிகச் சிறந்த நற்குணம் கொண்டவர்களே ஆவர். மேலும், மறுமை நாளில் உங்களில் எனக்கு மிகவும் வெறுக்கத்தக்கவராகவும், என்னை விட்டும் மிகவும் தொலைவில் இருப்பவராகவும் இருப்பவர்கள் உங்களில் தீய குணம் கொண்டவர்களான; 'அல்-ஸர்ஸாரூன்' (வீணாக அதிகம் பேசுபவர்கள்), 'அல்-முதஷத்திகூன்' (பிறரைச் சிறுமைப்படுத்தும் விதமாக வாயை நிரப்பிப் பேசுபவர்கள்), மற்றும் 'அல்-முதஃபைஹிகூன்' (பெருமைக்காகவும் தற்பெருமைக்காகவும் வாயாடுபவர்கள்) ஆவர்."

(நூல்: பைஹகீ, ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ نَحْوَهُ عَنْ جَابِرٍ وَفِي رِوَايَتِهِ قَالُوا: يَا رَسُول الله قد علمنَا الثرثارونَ والمتشدقون فَمَا المتفيقهون؟ قَالَ: «المتكبرون»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(நபித்தோழர்களாகிய) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (வீணாக) அதிகமாகப் பேசுபவர்கள் (அல்-ஸர்ஸாரூன்) மற்றும் (தற்பெருமைக்காக வாயை நிரப்பிப்) பேசுபவர்கள் (அல்-முதஷத்திகூன்) யார் என்பதை நாங்கள் அறிவோம். ஆனால் 'அல்-முதஃபைஹிஹூன்' என்பவர்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபிகள் நாயகம் ஸல்) அவர்கள், "(அவர்கள்) ஆணவம் கொண்டவர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் திர்மிதீ (இதே போன்ற கருத்தில்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَخْرُجَ قَوْمٌ يَأْكُلُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَمَا تَأْكُلُ الْبَقَرَةُ بألسنتها» رَوَاهُ أَحْمد
ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மாடு தன் நாவால் (புல்லைச் சுருட்டி) உண்பதைப் போன்று, தங்கள் நாவுகளால் (மக்களைக் கவர்ந்து, முகஸ்துதி செய்து சம்பாதித்து) உண்ணக்கூடிய ஒரு கூட்டத்தார் தோன்றும் வரை மறுமை நாள் (யுகமுடிவு நாள்) நிகழாது."
(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْبَلِيغَ مِنَ الرِّجَالِ الَّذِي يَتَخَلَّلُ بِلِسَانِهِ كَمَا يَتَخَلَّلُ الْبَاقِرَةُ بِلِسَانِهَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நிச்சயமாக அல்லாஹ், ஒரு மாடு (புல்லை மேயும்போது) தன் நாவைச் சுழற்றுவதைப் போன்று, (மக்களைக் கவர வேண்டும் என்ற நோக்கில் செயற்கையாக) தன் நாவைச் சுழற்றி (வார்த்தைகளை மிகைத்து) அலங்காரமாகப் பேசும் மனிதனை வெறுக்கிறான்.”

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், “இந்த ஹதீஸ் 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடர் தனித்துவமானது) ஆகும்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَرَرْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي بقومٍ تُقْرَضُ شفاهُهم بمقاريض النَّارِ فَقُلْتُ: يَا جِبْرِيلُ مَنْ هَؤُلَاءِ؟ قَالَ: هَؤُلَاءِ خُطَبَاءُ أُمَّتِكَ الَّذِينَ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் (விண்ணுலகப் பயணம்) அழைத்துச் செல்லப்பட்ட இரவில், நெருப்பாலான கத்திரிக்கோல்களால் தங்களுடைய உதடுகள் கத்தரிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு கூட்டத்தினரைக் கடந்து சென்றேன். அப்போது நான், 'ஜிப்ரீலே! இவர்கள் யார்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'இவர்கள் உமது சமுதாயத்தில் உள்ள சொற்பொழிவாளர்கள்; (தாங்கள்) செய்யாதவற்றைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தவர்கள்' என்று பதிலளித்தார்."

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார். மேலும், இது ஒரு 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்துவமான/பலவீனமான) ஹதீஸ் என்று அவர் கூறியுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَلَّمَ صَرْفَ الْكَلَامِ لِيَسْبِيَ بِهِ قُلُوبَ الرِّجَالِ أَوِ النَّاسِ لَمْ يَقْبَلِ اللَّهُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَرْفًا وَلَا عدلا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆண்களின் அல்லது மக்களின் உள்ளங்களை (தன்பால்) ஈர்ப்பதற்காக (அல்லது வசப்படுத்துவதற்காக) எவர் பேச்சாற்றலைக் கற்றுக்கொள்கிறாரோ, அவரிடமிருந்து மறுமை நாளில் எந்தவொரு உபரியான (நஃபில்) அல்லது கடமையான (ஃபர்ளு) வணக்கத்தையும் அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டான்."
இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عمْرِو بن العاصِ أَنَّهُ قَالَ يَوْمًا وَقَامَ رَجُلٌ فَأَكْثَرَ الْقَوْلَ. فَقَالَ عَمْرٌو: لَوْ قَصَدَ فِي قَوْلِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَقَدْ رَأَيْتُ - أَوْ أُمِرْتُ - أَنْ أَتَجَوَّزَ فِي الْقَوْلِ فَإِنَّ الْجَوَازَ هُوَ خير» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அம்ரு பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு நாள் ஒரு மனிதர் எழுந்து நின்று (தமது பேச்சாற்றலை வெளிப்படுத்தும் நோக்கில்) அதிகமாகப் பேசினார். அப்போது அம்ரு (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவர் தமது பேச்சில் மிதத்தைக் கையாண்டிருந்தால் (சுருக்கமாகப் பேசியிருந்தால்) அது இவருக்குச் சிறந்ததாக இருந்திருக்கும். ஏனெனில், 'பேச்சில் சுருக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்குமாறு நான் காட்டப்பட்டுள்ளேன் - அல்லது கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன் - ஏனெனில், (தேவையற்ற வார்த்தைகளைத் தவிர்த்துப் பேச்சில்) சுருக்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பதே சிறந்ததாகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்."

நூல்: அபூதாவூத்
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ صَخْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَن أَبِيه عَن جدِّه قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ مِنَ الْبَيَانِ سِحْرًا وَإِنَّ مِنَ الْعِلْمِ جَهْلًا وَإِنَّ مِنَ الشِّعْرِ حُكْمًا وَإِنَّ مِنَ الْقَوْلِ عِيَالًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
புரைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:
"நிச்சயமாக, சில தெளிவான பேச்சுகளில் (சொல்லாற்றலில்) சூனியத்தைப் போன்ற (கவரும்) தாக்கம் இருக்கிறது; நிச்சயமாக, சில அறிவுகளில் அறியாமை இருக்கிறது (பயனற்றவற்றைக் கற்பது அல்லது அவசியமானதை விட்டுவிடுவது போன்றது); நிச்சயமாக, சில கவிதைகளில் ஞானம் (தத்துவங்கள்) இருக்கின்றன; மேலும், நிச்சயமாக சில பேச்சுகள் சுமையாக (பிறரைச் சார்ந்திருக்கச் செய்பவையாக அல்லது வீணானவையாக) இருக்கின்றன."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضَعُ لِحَسَّانَ مِنْبَرًا فِي الْمَسْجِدِ يَقُومُ عَلَيْهِ قَائِمًا يُفَاخِرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أوينافح. وَيَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ حَسَّانَ بِرُوحِ الْقُدُسِ مَا نَافَحَ أَوْ فَاخَرَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் ஹஸ்ஸான் (இப்னு ஸாபித் - ரலி) அவர்களுக்காக ஒரு மிம்பரை (மேடையை) அமைத்துக் கொடுப்பார்கள். ஹஸ்ஸான் (ரலி) அவர்கள் அதில் நின்றவாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் புகழ்ந்து (கவிதைகள்) பாடுவார்கள் அல்லது அவர்களுக்காக (எதிரிகளின் அவதூறுகளுக்குப் பதிலளித்து) தற்காத்துப் பேசுவார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதருக்காக ஹஸ்ஸான் (எதிரிகளுக்குப் பதிலளித்து) தற்காத்துப் பேசும் காலமெல்லாம் அல்லது அவர்களைப் புகழ்ந்து பாடும் காலமெல்லாம் நிச்சயமாக அல்லாஹ் அவருக்கு ‘ரூஹுல் குதுஸ்’ (எனும் ஜிப்ரீல் - அலை) மூலம் பலமளிக்கிறான் (உதவுகிறான்)” என்று கூறுவார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி - இது ஒரு குறிப்புச் செய்தியாகப் பதிவாகியுள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أنسٍ قَالَ: كَانَ لِلنَّبِيِّ حَادٍ يُقَالُ لَهُ: أَنْجَشَةُ وَكَانَ حَسَنَ الصَّوْتِ. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رُوَيْدَكَ يَا أَنْجَشَةُ لَا تَكْسِرِ الْقَوَارِيرَ» . قَالَ قَتَادَةُ: يَعْنِي ضَعْفَةَ النِّسَاءِ. مُتَّفق عَلَيْهِ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (பாடல் பாடி) ஒட்டகங்களை ஓட்டிச் செல்பவர் ஒருவர் இருந்தார். அவருக்கு 'அன்ஜஷா' என்று பெயர். அவர் இனிமையான குரல் வளம் கொண்டவராக இருந்தார். அவரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், "அன்ஜஷாவே! நிதானமாகச் செல்; பளிங்குக் குடுவைகளை (பெண்களை) உடைத்து விடாதே!" என்று கூறினார்கள்.

(பளிங்குக் குடுவைகள் என்பதன் மூலம்) "பலவீனமான பெண்களைத் தான் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) உத்தேசித்தார்கள்" என்று கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: ذُكِرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشِّعْرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هُوَ كَلَامٌ فَحَسَنُهُ حَسَنٌ وَقَبِيحُهُ قَبِيحٌ» . رَوَاهُ الدَّارَقُطْنِيّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் கவிதையைப் பற்றிப் பேசப்பட்டது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அது (சாதாரணப்) பேச்சுதான்; அவற்றில் நல்லவை (நல்ல கருத்துக்களைக் கொண்டவை) நல்லவையே, தீயவை (தீய கருத்துக்களைக் கொண்டவை) தீயவையே" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: தாரகுத்னீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وروى الشَّافِعِي عَن عُرْوَة مُرْسلا
இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் உர்வா (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து இதனை 'முர்ஸல்' (அதாவது நபித்தோழர் விடுபட்ட நிலையில்) ஆக அறிவிக்கிறார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் முறிந்துள்ளதால் இது பலவீனமானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي سعيدٍ الخدريِّ قَالَ: بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بالعرج إِذْ عَرَضَ شَاعِرٌ يُنْشِدُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خُذُوا الشَّيْطَانَ أَوْ أَمْسِكُوا الشَّيْطَانَ لِأَنْ يَمْتَلِئَ جَوْفُ رَجُلٍ قَيْحًا خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَمْتَلِئَ شِعْرًا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் 'அரஜ்' (எனும் இடத்திற்கு அருகில்) பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, ஒரு கவிஞர் கவிதை பாடியவாறு (எங்களுக்குக்) குறுக்கிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அந்தப் பாடலைப் பாடும்) இந்த ஷைத்தானைப் பிடியுங்கள்" அல்லது "இந்த ஷைத்தானைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள். ஒரு மனிதனது வயிறு (அல்லாஹ்வின் நினைவை விட்டும் அவனைத் தடுக்கும்) கவிதைகளால் நிரம்பியிருப்பதைவிட, (அவரது உடல் உறுப்புகளை உருக்குலைக்கும்) சீழால் நிரம்பியிருப்பது அவனுக்குச் சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْغِنَاءُ يُنْبِتُ النِّفَاقَ فِي الْقَلْبِ كَمَا يُنْبِتُ الْمَاءُ الزَّرْعَ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شعب الْإِيمَان»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தண்ணீர் பயிர்களை வளர்ப்பதைப் போன்று, (வீணான) பாட்டு உள்ளத்தில் நயவஞ்சகத்தை (நிஃபாக்) வளர்க்கிறது."
(நூல்: பைஹகீ - ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ نَافِعٍ قَالَ: كُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي طَرِيقٍ فَسَمِعَ مِزْمَارًا فَوَضَعَ أُصْبُعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ وَنَاءَ عَنِ الطَّرِيقِ إِلَى الْجَانِبِ الْآخَرِ ثُمَّ قَالَ لِي بَعْدَ أَنْ بَعُدَ: يَا نَافِعُ هَلْ تسمعُ شَيْئا؟ قلتُ: لَا فرفعَ أصبعيهِ عَن أُذُنَيْهِ قَالَ: كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَ صَوْتَ يَرَاعٍ فَصَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعْتُ. قَالَ نَافِعٌ: فَكُنْتُ إِذْ ذَاكَ صَغِيرًا. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ
நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களுடன் ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர்கள் ஒரு புல்லாங்குழலின் (மிக்மார்) ஓசையைக் கேட்டார்கள். உடனே தமது (இரு) விரல்களைக் காதுகளில் வைத்துக் கொண்டு, (அந்த ஓசை கேட்ட) பாதையிலிருந்து விலகி மற்றொரு பக்கமாகச் சென்றார்கள். சற்றுத் தூரம் சென்றதும், "நாஃபிஉ! உங்களுக்கு ஏதாவது (சப்தம்) கேட்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை" என்றேன். அதன்பின் தமது காதுகளிலிருந்து விரல்களை எடுத்த அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். அப்போது அவர்கள் ஒரு குழலின் (யராஃ) ஓசையைக் கேட்டார்கள்; இப்போது நான் எப்படிச் செய்தேனோ, அதேபோல்தான் அவர்களும் செய்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அச்சமயத்தில் நான் (பருவமடையாத) ஒரு சிறுவனாக இருந்தேன்."

இதனை இமாம் அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவிக்கின்றனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ يَضْمَنْ لِي مَا بَيْنَ لَحْيَيْهِ وَمَا بَيْنَ رِجْلَيْهِ أضمنْ لَهُ الجنَّةَ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
சஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் தனது இரு தாடைகளுக்கு இடைப்பட்டதற்கும் (நாவிற்கும்), தனது இரு கால்களுக்கு இடைப்பட்டதற்கும் (மர்ம உறுப்பிற்கும்) எனக்குப் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறாரோ (பாதுகாப்பதாக உத்தரவாதம் அளிக்கிறாரோ), அவருக்கு நான் சொர்க்கத்திற்குப் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன் (உத்தரவாதம் அளிக்கிறேன்)."

(நூல்: ஸஹீஹ் புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنْ رِضْوَانِ اللَّهِ لَا يُلْقِي لَهَا بَالًا يَرْفَعُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَاتٍ وَإِنَّ الْعَبْدَ لِيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ لَا يُلْقِي لَهَا بَالًا يَهْوِي بِهَا فِي جَهَنَّمَ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُمَا: «يَهْوِي بِهَا فِي النَّارِ أَبْعَدَ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடியார் அல்லாஹ்வுக்குப் பொருத்தமான (உவப்பான) ஒரு வார்த்தையை, அதனைப் பெரிதாகப் பொருட்படுத்தாமல் (அதன் நன்மையை உணராமல் சாதாரணமாகக்) கூறிவிடுவார். அதன் காரணமாக அல்லாஹ் அவருடைய அந்தஸ்துகளை (சுவனத்தில்) உயர்த்தி விடுகிறான். அவ்வாறே, ஓர் அடியார் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்குரிய ஒரு வார்த்தையை, அதனைப் பெரிதாகப் பொருட்படுத்தாமல் (அதன் விபரீதத்தை உணராமல் சாதாரணமாகக்) கூறிவிடுவார். அதன் காரணமாக அவர் நரகத்தில் வீழ்வார்." (நூல்: புகாரி)

புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெறும் மற்றொரு அறிவிப்பில், "அதன் காரணமாக அவர், கிழக்கிற்கும் மேற்கிற்கும் இடையிலான தொலைவை விட அதிக ஆழத்தில் நரக நெருப்பில் வீழ்வார்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஸ்லிமைத் திட்டுவது (அவரை இழிவுபடுத்துவது) பாவச் செயலாகும் (ஃபிஸ்க்); அவருடன் போரிடுவது (அவரைக் கொலை செய்வது) இறைமறுப்பாகும் (குஃப்ரு)."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّمَا رَجُلٍ قَالَ لِأَخِيهِ كَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحدهمَا» . مُتَّفق عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒருவர் தம் (இஸ்லாமியச்) சகோதரரைப் பார்த்து, 'காஃபிர்' (இறைமறுப்பாளரே) என்று கூறினால், அவ்விருவரில் ஒருவரை அது (அந்தக் குஃப்ர் எனும் இறைமறுப்பு) கட்டாயம் வந்தடையும்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلًا بِالْفُسُوقِ وَلَا يَرْمِيهِ بِالْكُفْرِ إِلَّا ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ» رَوَاهُ البُخَارِيّ
அபுதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரை (அவர்) பாவி என்றோ அல்லது (அவர்) இறைமறுப்பாளர் (காஃபிர்) என்றோ குற்றம் சுமத்த வேண்டாம். (ஏனெனில்) அவர் (குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர்) அவ்வாறு இல்லையெனில், அ(ந்தக் குற்றச்சாட்டான)து (கூறிய) அவர் மீதே திரும்பிவிடும்."
(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ دَعَا رَجُلًا بِالْكُفْرِ أَوْ قَالَ: عَدُوَّ اللَّهِ وَلَيْسَ كَذَلِكَ إِلاَّ حارَ عليهِ . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யார் ஒரு மனிதனை (பார்த்து) 'இறைமறுப்பாளரே!' என்றோ அல்லது 'அல்லாஹ்வின் எதிரியே!' என்றோ அழைக்கிறாரோ, அவர் (அழைக்கப்பட்டவர்) அவ்வாறு இல்லையெனில், அந்த (குற்றச்சாட்டு) வார்த்தை (அழைத்த) அவர் மீதே திரும்பும்."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أنس وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْمُسْتَبَّانِ مَا قَالَا فَعَلَى الْبَادِئِ مالم يعْتد الْمَظْلُوم» . رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரலி) மற்றும் அபூஹுரைரா (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இருவர் ஒருவரையொருவர் திட்டிக் கொள்ளும்போது, அவர்கள் இருவரும் பேசும் (தீய) வார்த்தைகளுக்கான பாவம், அநீதியிழைக்கப்பட்டவர் (பதிலுக்குத் திட்டும்போது) வரம்பு மீறாதவரை, முதலில் திட்டியவரையே சாரும்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَنْبَغِي لِصِدِّيقٍ أنْ يكونَ لعَّاناً» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு வாய்மையாளர் (உண்மையின் சிகரமாகத் திகழ்பவர்) சாபமிடுபவராக (அடிக்கடி பிறரைச் சபிப்பவராக) இருப்பது தகுதியானதல்ல."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ اللَّعَّانِينَ لَا يَكُونُونَ شُهَدَاءَ وَلَا شُفَعَاء يَوْم الْقِيَامَة» . رَوَاهُ مُسلم
அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அதிகமாகச் சாபமிடுபவர்கள் (மற்றும் பிறரைத் தூற்றுபவர்கள்) மறுமை நாளில் சாட்சிகளாகவோ, பரிந்துரை செய்பவர்களாகவோ இருக்க மாட்டார்கள்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا قَالَ الرَّجُلُ: هَلَكَ النَّاسُ فَهُوَ أَهْلَكُهُمْ . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர், 'மக்கள் (அனைவரும்) அழிந்துவிட்டார்கள்' என்று (தற்பெருமையினாலும் மற்றவர்களைக் குறைத்து மதிப்பிடும் நோக்கத்திலும்) கூறினால், அவரே அவர்களில் அதிகம் அழிந்தவராவார்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ: قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَجِدُونَ شَرَّ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ذَا الْوَجْهَيْنِ الَّذِي يَأْتِي هَؤُلَاءِ بوجهٍ وَهَؤُلَاء بوجهٍ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் மனிதர்களில் மிகவும் கெட்டவனாக இரட்டை முகம் கொண்டவனையே (நயவஞ்சகத் தன்மை கொண்டவனையே) நீங்கள் காண்பீர்கள். அவன் (பகைமையுள்ள) ஒரு சாராரிடம் ஒரு முகத்துடனும், வேறு சாராரிடம் வேறொரு முகத்துடனும் (அவர்களைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காகப் பேசி) வருவான்."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ. وَفِي رِوَايَةِ مُسْلِمٍ: «نَمَّامٌ»
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"கோள் மூட்டுபவன் (மக்களிடையே பகையை உண்டாக்கப் பேசுபவன்) சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)

முஸ்லிமின் ஓர் அறிவிப்பில் ('கத்தாத்' என்பதற்குப் பதிலாக) 'நம்மாம்' (கோள் மூட்டுபவன்) எனும் சொல் இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَإِنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إِلَى الْبِرِّ وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إِلَى الْجَنَّةِ وَمَا يَزَالُ الرَّجُلُ يَصْدُقُ وَيَتَحَرَّى الصِّدْقَ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ صِدِّيقًا. وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فَإِنَّ الْكَذِبَ يَهْدِي إِلَى الْفُجُورِ وَإِنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إِلَى النَّارِ وَمَا يَزَالُ الرَّجُلُ يَكْذِبُ وَيَتَحَرَّى الْكَذِبَ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ كَذَّابًا» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ. وَفِي رِوَايَة مُسلم قَالَ: «إِنَّ الصِّدْقَ بِرٌّ وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إِلَى الْجَنَّةِ. وَإِنَّ الْكَذِبَ فُجُورٌ وَإِنَّ الْفُجُورَ يهدي إِلَى النَّار»
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் உண்மையையே கடைப்பிடியுங்கள். ஏனெனில், உண்மை நன்மையின் (அல்-பிர்ரு) பக்கம் வழிகாட்டுகிறது; அந்த நன்மை சொர்க்கத்திற்கு வழிகாட்டுகிறது. ஒரு மனிதர் தொடர்ந்து உண்மையே பேசி, உண்மையைக் கடைப்பிடிப்பதில் முனைப்புடன் செயல்படும்போது (அதாவது உண்மையை தேடித் தேடிப் பேசும்போது), அவர் அல்லாஹ்விடம் 'மிக்க உண்மையாளர்' (ஸித்தீக்) எனப் பதிவு செய்யப்படுகிறார். மேலும், பொய்யைத் தவிர்க்குமாறு உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், பொய் தீமையின் (அல்-ஃபுஜூர்) பக்கம் வழிகாட்டுகிறது; அந்தத் தீமை நரகத்திற்கு வழிகாட்டுகிறது. ஒரு மனிதர் தொடர்ந்து பொய்யே பேசி, பொய்யைக் கடைப்பிடிப்பதில் முனைப்புடன் செயல்படும்போது, அவர் அல்லாஹ்விடம் 'பெரும் பொய்யர்' (கத்தாப்) எனப் பதிவு செய்யப்படுகிறார்." (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

முஸ்லிம் நூலின் மற்றொரு அறிவிப்பில், "நிச்சயமாக உண்மை என்பது நன்மையாகும்; நன்மை சொர்க்கத்திற்கு வழிகாட்டுகிறது. மேலும், நிச்சயமாகப் பொய் என்பது தீமையாகும்; தீமை நரகத்திற்கு வழிகாட்டுகிறது" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أُمِّ كُلْثُومٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «لَيْسَ الْكَذَّابُ الَّذِي يُصْلِحُ بَيْنَ النَّاسِ وَيَقُولُ خيرا وينمي خيرا» . مُتَّفق عَلَيْهِ
உம்மு குல்ஸூம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்களுக்கிடையே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துபவர் பொய்யர் அல்லர். அவர் (சமாதானத்திற்காக) நல்லதையே கூறுகிறார்; (நல்ல செய்திகளையே ஒருவரிடமிருந்து மற்றவரிடம்) கொண்டு செல்கிறார்."
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا رَأَيْتُمُ الْمَدَّاحِينَ فَاحْثُوا فِي وُجُوهِهِمُ التُّرَاب» . رَوَاهُ مُسلم
மிக்தாத் பின் அல்-அஸ்வத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(முகஸ்துதிக்காக) அதிகமாகப் புகழ்வோரை நீங்கள் கண்டால், அவர்களின் முகங்களில் மண்ணை அள்ளி வீசுங்கள்."
(நூல்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي بكرَة قَالَ: أَثْنَى رَجُلٌ عَلَى رَجُلٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «وَيْلَكَ قَطَعْتَ عُنُقَ أَخِيكَ» ثَلَاثًا مَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَادِحًا لَا محَالة فَلْيقل: أَحسب فلَانا وَالله حسيبه إِنْ كَانَ يُرَى أَنَّهُ كَذَلِكَ وَلَا يُزَكِّي على الله أحدا . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூ பக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஒருமுறை) ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னிலையில் புகழ்ந்து பேசினார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்! உனது சகோதரரின் கழுத்தை நீ துண்டித்துவிட்டாய் (அவரைப் பெருமையில் வீழ்த்தி அழித்துவிட்டாய்)" என்று கூறினார்கள். இதனை அவர்கள் மூன்று முறை கூறினார்கள். (பிறகு) "உங்களில் எவராவது ஒருவரைப் புகழ்ந்தே ஆக வேண்டும் என்ற (தவிர்க்க முடியாத) நிலை ஏற்பட்டால், அவர் அவ்வாறு (நல்லவராக) இருப்பதாகக் கருதினால், 'இன்னார் இத்தகையவர் என நான் கருதுகிறேன்; அல்லாஹ்வே அவரைப் பற்றி கணக்கெடுப்பவன் (அவரது உள்ளத்தை அறிந்தவன்)' என்று சொல்லட்டும். எவரையும் அல்லாஹ்வுக்கு மேலாக (உறுதியாகத்) தூய்மையானவர் என்று சான்றளிக்க வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَتُدْرُونَ مَا الْغِيبَةُ؟» قَالُوا: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ . قِيلَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِي أَخِي مَا أَقُولُ؟ قَالَ: «إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدْ بَهَتَّهُ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ: «إِذَا قُلْتَ لِأَخِيكَ مَا فِيهِ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ وَإِذَا قُلْتَ مَا لَيْسَ فِيهِ فقد بَهته»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "புறம் பேசுதல் என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்முடைய (முஸ்லிம்) சகோதரர் வெறுக்கும் விதமாக அவரைப் பற்றி நீர் குறிப்பிடுவதாகும்" என்றார்கள்.

அப்போது, "நான் சொல்லும் (குறை) என் சகோதரனிடம் உண்மையாகவே இருந்தால் (அதுவும் புறமாகுமா?) என்ன சொல்வீர்கள்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் சொல்வது அவனிடம் உண்மையாகவே இருந்தால், நீர் அவனைப் பற்றிப் புறம் பேசிவிட்டீர்; நீர் சொல்வது அவனிடம் இல்லாவிட்டால், நீர் அவன் மீது அவதூறு கூறிவிட்டீர்" என்று பதிலளித்தார்கள். (நூல்: முஸ்லிம்)

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "உமது சகோதரனிடம் உள்ளதை நீர் கூறினால், நீர் அவனைப் பற்றிப் புறம் பேசிவிட்டீர்; அவனிடம் இல்லாததை நீர் கூறினால், நீர் அவன் மீது அவதூறு கூறிவிட்டீர்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ رَجُلًا اسْتَأْذَنَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. فَقَالَ: «ائْذَنُوا لَهُ فَبِئْسَ أَخُو الْعَشِيرَةِ» فَلَمَّا جَلَسَ تَطَلَّقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَجْهِهِ وَانْبَسَطَ إِلَيْهِ. فَلَمَّا انْطَلَقَ الرَّجُلُ قَالَتْ عَائِشَةُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ لَهُ: كَذَا وَكَذَا ثُمَّ تَطَلَّقْتَ فِي وَجْهِهِ وَانْبَسَطْتَ إِلَيْهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَتى عهدتني فحاشا؟ ؟ إِن شَرّ النَّاس مَنْزِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ تَرَكَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ شَرِّهِ» وَفِي رِوَايَةٍ: «اتِّقَاءَ فُحْشِهِ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு அனுமதி கொடுங்கள்; (அவர்) தனது கோத்திரத்திலேயே மிக மோசமான சகோதரர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள். அவர் (உள்ளே வந்து) அமர்ந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் மலர்ந்த முகத்துடனும் கனிவாகவும் நடந்துகொண்டார்கள். அந்த மனிதர் சென்ற பிறகு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவர் வருவதற்கு முன்) அவரைப் பற்றி அவ்வாறு (மோசமானவர் என்று) கூறினீர்கள்; பின்னர் அவரிடம் மலர்ந்த முகத்துடனும் கனிவாகவும் நடந்துகொண்டீர்களே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(ஆயிஷாவே!) நான் எப்போதாவது அருவருப்பாக/கடுமையாகப் பேசுபவனாக நீ கண்டதுண்டா? நிச்சயமாக, மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் மக்களில் மிக மோசமான நிலையில் இருப்பவர் யாரெனில், எவருடைய தீங்கிற்கு (மற்றும் அநாகரீகமான பேச்சிற்கு) அஞ்சி மக்கள் அவரை விட்டு ஒதுங்கி விடுகிறார்களோ அவரே ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், '(அவருடைய) ஆபாசமான/கடுமையான பேச்சிலிருந்து (தங்களைக் காத்துக்கொள்வதற்காக)' என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كُلُّ أُمَّتِي مُعَافًى إِلَّا الْمُجَاهِرُونَ وَإِنَّ مِنَ الْمَجَانَةِ أَنْ يَعْمَلَ الرَّجُلُ عَمَلًا بِاللَّيْلِ ثُمَّ يُصْبِحَ وَقَدْ سَتَرَهُ اللَّهُ. فَيَقُولَ: يَا فُلَانُ عَمِلْتُ الْبَارِحَةَ كَذَا وَكَذَا وَقَدْ بَاتَ يَسْتُرُهُ رَبُّهُ وَيُصْبِحُ يَكْشِفُ سِتْرَ اللَّهِ عَنْهُ . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ وَذكر فِي حَدِيث أبي هُرَيْرَة: «من كَانَ يُؤمن بِاللَّه» فِي «بَاب الضِّيَافَة»
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எனது சமுதாயத்தினர் அனைவரும் (அல்லாஹ்வினால்) மன்னிக்கப்படக் கூடியவர்களே; (தங்கள் பாவங்களை) பகிரங்கப்படுத்துபவர்களைத் தவிர! நிச்சயமாக, ஒரு மனிதன் இரவில் ஒரு (பாவச்) செயலைச் செய்துவிட்டு, அல்லாஹ் அதனை அவனுக்கு மறைத்து வைத்திருக்க, காலை விடிந்ததும் அவன் (மற்றவர்களிடம்), 'இன்னாரே! நேற்றிரவு நான் இன்னின்னவாறு செய்தேன்' என்று கூறுவதும் பகிரங்கப்படுத்துவதில் (அடங்கும்). அவன் தனது இறைவன் (அவனது பாவத்தை) மறைத்த நிலையில் இரவைக் கழித்தான்; ஆனால் காலையிலோ அவன் அல்லாஹ் தன் மீது (மறைப்பாகப்) போர்த்தியிருந்த அந்தத் திரையைத் தானே விலக்கி விடுகிறான்."
(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

மேலும் அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்த, "யார் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்டுள்ளாரோ..." என்று தொடங்கும் ஹதீஸ் 'விருந்தோம்பல்' அத்தியாயத்தில் (முன்னர்) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «من تَرَكَ الْكَذِبَ وَهُوَ بَاطِلٌ بُنِيَ لَهُ فِي ربض الْجنَّة وَمن ترك المراء وَهُوَ مُحِقٌّ بُنِيَ لَهُ فِي وَسَطِ الْجَنَّةِ وَمَنْ حَسَّنَ خُلُقَهُ بُنِيَ لَهُ فِي أَعْلَاهَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ. وَكَذَا فِي شَرْحِ السُّنَّةِ وَفِي الْمَصَابِيحِ قَالَ غَرِيبٌ
அனஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யார் தவறான நிலையில் இருந்தும் (தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள) பொய் பேசுவதைக் கைவிடுகிறாரோ, அவருக்குச் சொர்க்கத்தின் விளிம்பில் (சுற்றுப்புறத்தில்) ஓர் இல்லம் எழுப்பப்படும். யார் தாம் உண்மையின் பக்கம் இருந்தும் (பிணக்குகளைத் தவிர்ப்பதற்காக) வீண் விவாதத்தைக் கைவிடுகிறாரோ, அவருக்குச் சொர்க்கத்தின் நடுப்பகுதியில் ஓர் இல்லம் எழுப்பப்படும். மேலும், யார் தனது நற்குணத்தை அழகுபடுத்திக் கொள்கிறாரோ, அவருக்குச் சொர்க்கத்தின் மிக உயர்ந்த பகுதியில் ஓர் இல்லம் எழுப்பப்படும்."

இமாம் திர்மிதி இதனை அறிவித்து, இது 'ஹஸன்' (நல்லது) என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா' நூலிலும் இது இடம்பெற்றுள்ளது. 'அல்-மஸாபீஹ்' நூலில் இது 'கரீப்' (அபூர்வமானது) எனக் கூறப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وعنن أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَتُدْرُونَ مَا أَكْثَرُ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ الْجَنَّةَ؟ تَقْوَى اللَّهِ وَحُسْنُ الْخُلُقِ. أَتُدْرُونَ مَا أَكْثَرُ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ النَّارَ؟ الْأَجْوَفَانِ: الْفَمُ وَالْفَرْجُ رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மக்களை அதிகமாகச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வது எது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? (அது) அல்லாஹ்வைப் பற்றிய அச்சமும் (தக்வா), நற்குணமும் ஆகும். மக்களை அதிகமாக நரகத்தில் நுழையச் செய்வது எது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? (அது) இரண்டு துவாரங்களான (உடலின் உட்பகுதிக்கு வழிவகுக்கும்) வாயும், மர்ம உறுப்பும் ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن بلالِ بن الحارثِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنَ الْخَيْرِ مَا يَعْلَمُ مَبْلَغَهَا يَكْتُبُ اللَّهُ لَهُ بِهَا رِضْوَانَهُ إِلَى يَوْمِ يَلْقَاهُ. وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنَ الشَّرِّ مَا يَعْلَمُ مَبْلَغَهَا يَكْتُبُ اللَّهُ بِهَا عَلَيْهِ سَخَطَهُ إِلَى يَوْمِ يَلْقَاهُ» . رَوَاهُ فِي شَرْحِ السُّنَّةِ وَرَوَى مَالِكٌ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْن مَاجَه نَحوه
பிலால் பின் ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, ஒரு மனிதர் (அல்லாஹ்வுக்கு உவப்பான) ஒரு நல்ல வார்த்தையைப் பேசுகிறார்; அது எந்த அளவிற்கு (உயர்ந்த அந்தஸ்தை அல்லது நன்மையைச்) சென்றடையும் என்பதை அவர் அறிந்திருக்க மாட்டார். (இருப்பினும்) அதன் காரணமாக, அவர் தன்னைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை அவருக்காகத் தனது திருப்தியை அல்லாஹ் எழுதிவிடுகிறான்.

நிச்சயமாக, ஒரு மனிதர் (அல்லாஹ்வுக்கு வெறுப்பான) ஒரு தீய வார்த்தையைப் பேசுகிறார்; அது எந்த அளவிற்கு (விபரீதத்தை அல்லது தண்டனையைச்) சென்றடையும் என்பதை அவர் அறிந்திருக்க மாட்டார். (இருப்பினும்) அதன் காரணமாக, அவர் தன்னைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை அவர் மீது தனது கோபத்தை அல்லாஹ் எழுதிவிடுகிறான்."

இதனை 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா' நூலில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும் இமாம் மாலிக், திர்மிதி மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோரும் இதனைப் போன்றே அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جده قا ل: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَيْلٌ لِمَنْ يُحَدِّثُ فَيَكْذِبُ لِيُضْحِكَ بِهِ الْقَوْمَ وَيْلٌ لَهُ وَيْلٌ لَهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد والدارمي
முஆவியா இப்னு ஹைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மக்களைச் சிரிக்க வைப்பதற்காகப் (பேசும் போது) பொய் பேசுபவனுக்குக் கேடுதான்! அவனுக்குக் கேடுதான்! அவனுக்குக் கேடுதான்!"

இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْعَبْدَ لَيَقُولُ الْكَلِمَةَ لَا يَقُولُهَا إِلَّا لِيُضْحِكَ بِهِ النَّاسَ يَهْوِي بِهَا أَبْعَدَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَيَزِلُّ عَنْ لِسَانِهِ أَشَدَّ مِمَّا يَزِلُّ عَنْ قَدَمِهِ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ (لم تتمّ دراسته)
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஓர் அடியான், மக்களைச் சிரிக்க வைப்பதற்காக மட்டுமே ஒரு வார்த்தையைப் பேசுகிறான்; (அதன் விளைவாக) அவன் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலான தூரத்தை விடவும் (அதிகமான தூரத்திற்கு நரகத்தில்) விழுகிறான். அவனது கால்கள் சறுக்குவதை விட, அவனது நாவு சறுக்குவதே (விளைவுகளில்) மிகவும் கடுமையானதாகும்."

(இதனை பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் துண்டிக்கப்பட்ட பலவீனமானதாகும்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «من صَمَتَ نَجَا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالدَّارِمِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شعب الْإِيمَان
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் மௌனம் காக்கிறாரோ (தேவையற்ற பேச்சுகளைத் தவிர்த்து அமைதி காக்கிறாரோ), அவர் ஈடேற்றம் (வெற்றி) பெறுவார்."

(இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ, தாரிமீ மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عُقْبةَ بن عامرٍ قَالَ: لَقِيتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ: مَا النَّجَاةُ؟ فَقَالَ: «أَمْلِكْ عَلَيْكَ لِسَانَكَ وَلْيَسَعْكَ بَيْتُكَ وَابْكِ عَلَى خَطِيئَتِكَ» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சந்தித்து, "(மறுமையில் தண்டனையிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான) ஈடேற்றத்தின் வழி என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உனது நாவைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக் கொள்; உனது இல்லம் உனக்குப் போதுமானதாக இருக்கட்டும் (அதாவது தேவையற்ற குழப்பங்களில் ஈடுபடாமல் வீட்டிலேயே தங்கியிரு); மேலும் உனது பாவங்களுக்காக (வருந்தி) அழுவாயாக!" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்கள்: அஹ்மத், திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي سعيدٍ رَفَعَهُ قَالَ: إِذَا أَصْبَحَ ابْنُ آدَمَ فَإِنَّ الْأَعْضَاءَكُلَّهَا تُكَفِّرُ اللِّسَانَ فَتَقُولُ: اتَّقِ اللَّهَ فِينَا فَإنَّا نَحْنُ بِكَ فَإِنِ اسْتَقَمْتَ اسْتَقَمْنَا وَإِنِ اعْوَجَجْتَ اعوَججْنا . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஆதமின் மகன் காலையில் விழித்தெழும்போது, அவனுடைய (உடல்) உறுப்புகள் அனைத்தும் நாவிற்குப் பணிந்து (தாழ்மையுடன்), 'எங்கள் விஷயத்தில் நீ அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள். ஏனெனில், நாங்கள் உன்னைச் சார்ந்தே இருக்கிறோம் (உன்னைப் பின்பற்றுபவர்களாகவே இருக்கிறோம்). நீ நேராக இருந்தால் நாங்களும் நேராக இருப்போம்; நீ கோணலாகிவிட்டால் (தவறிழைத்தால்) நாங்களும் கோணலாகி விடுவோம்' என்று கூறுகின்றன."
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مِنْ حُسْنِ إِسْلَامِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَا لَا يَعْنِيهِ» . رَوَاهُ مَالك وَأحمد
அலி இப்னு ஹுஸைன் (ரளியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதன் தனக்குத் தொடர்பில்லாத (மற்றும் அவசியமற்ற) விஷயங்களை விட்டுவிடுவது, அவனது இஸ்லாத்தின் அழகில் (சிறந்த அம்சங்களில்) ஒன்றாகும்."

(இதனை மாலிக் மற்றும் அஹ்மத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَرَوَاهُ ابْن مَاجَه عَن أبي هُرَيْرَة
மேலும், இதனை அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இப்னு மாஜா (தனது நூலில்) அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَالتِّرْمِذِيّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان» عَنْهُمَا
இமாம் திர்மிதீ மற்றும் பைஹகீ (ஆகியோர்) 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் அவ்விருவரிடமிருந்தும் (அலி இப்னு ஹுஸைன் மற்றும் அபூஹுரைரா (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்து) இதனை அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أنسٍ قَالَ: تُوُفِّيَ رَجُلٌ مِنَ الصَّحَابَةِ. فَقَالَ رَجُلٌ: أَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أوَ لَا تَدْرِي فَلَعَلَّهُ تَكَلَّمَ فِيمَا لَا يَعْنِيهِ أَوْ بخل بِمَا لَا ينقصهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபித்தோழர்களில் ஒருவர் இறந்துவிட்டார். அப்போது (அங்கிருந்த) ஒருவர், "(இவருக்கு) சுவர்க்கத்தின் நற்செய்தி உண்டாகட்டும்!" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அவர் சுவர்க்கவாசி என்பது) உனக்குத் தெரியுமா? ஒருவேளை அவர் தமக்குத் தேவையற்ற (வீணான) விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசியிருக்கலாம்; அல்லது (தர்மம் செய்வதால்) தமக்குக் குறையாத ஒன்றில் (செல்வத்தில்) அவர் கஞ்சத்தனம் செய்திருக்கலாம்" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن سُفْيَان بن عبد الله الثَّقَفِيّ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَخْوَفُ مَا تَخَافُ عَلَيَّ؟ قَالَ: فَأَخَذَ بِلِسَانِ نَفْسِهِ وَقَالَ: «هَذَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَصَححهُ
சுஃப்யான் பின் அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸகஃபீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் விஷயத்தில் தாங்கள் மிகவும் அஞ்சுவது எதை?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது நாவைப் பிடித்துக்கொண்டு, "இதைத்தான் (உன் நாவைக் குறித்துத்தான் நான் அதிகம் அஞ்சுகிறேன்)" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் திர்மிதீ பதிவு செய்து, இது 'ஸஹீஹ்' (ஆதாரப்பூர்வமானது) எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كَذَبَ الْعَبْدُ تَبَاعَدَ عَنْهُ الْمَلَكُ مِيلًا مِنْ نَتْنِ مَا جاءَ بِهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடியான் பொய் சொல்லும்போது, அவன் (தன் நாவினால்) கொண்டு வந்த அந்தப் பொய்யின் துர்நாற்றத்தின் காரணமாக, (அவனுடன் இருக்கும்) வானவர் அவனை விட்டும் ஒரு மைல் தூரம் விலகிச் சென்று விடுகிறார்."

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن سُفيان بن أسدٍ الحضرميِّ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «كَبُرَتْ خِيَانَةً أَنْ تُحَدِّثَ أَخَاكَ حَدِيثًا هُوَ لَكَ بِهِ مُصَدِّقٌ وَأَنْتَ بِهِ كاذبٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
சுஃப்யான் பின் அஸத் அல்-ஹள்ரமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"உமது (முஸ்லிம்) சகோதரர் உம்மை உண்மையாளர் என நம்பியிருக்க, நீர் அவரிடம் ஒரு செய்தியைக் கூறி (அதில்) அவருக்குப் பொய்யுரைப்பது மிகப் பெரிய துரோகமாகும்."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عمار قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ كَانَ ذَا وَجْهَيْنِ فِي الدُّنْيَا كَانَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِسَانَانِ مِنْ نَارٍ» . رَوَاهُ الدَّارمِيّ
அம்மார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவ்வுலகில் யார் இரு முகம் கொண்டவராக (இரட்டை வேடம் போடுபவராக) இருக்கிறாரோ, அவருக்கு மறுமை நாளில் நெருப்பாலான இரண்டு நாவுகள் இருக்கும்."

இதனை தாரிமீ பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَ الْمُؤْمِنُ بِالطَّعَّانِ وَلَا بِاللَّعَّانِ وَلَا الْفَاحِشِ وَلَا الْبَذِيءِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» . وَفِي أُخْرَى لَهُ «وَلَا الْفَاحِشِ الْبَذِيءِ» . وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
இப்னு மஸ்வூத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஃமின் (உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்) பிறரை (அவர்களது கௌரவத்தைக்) குத்திக்காட்டுபவராகவோ, (அடிக்கடி) சாபமிடுபவராகவோ, மானக்கேடான (வார்த்தைகளைப் பேசுபவராகவோ அல்லது செயல்களைச் செய்பவராகவோ) அல்லது அநாகரிகமாக (வசைபாடுபவராகவோ) இருக்கமாட்டார்." (நூல்கள்: திர்மிதீ, பைஹகீயின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்')

பைஹகீயின் மற்றொரு அறிவிப்பில், "(அவர்) மானக்கேடான மற்றும் அநாகரிகமான (வார்த்தைகளைப் பேசுபவர்) அல்லர்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், "இந்த ஹதீஸ் கரீப் (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்தன்மை கொண்டது)" என்று கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَكُونُ الْمُؤْمِنُ لعانا» . وَفِي رِوَايَة: «لاينبغي لِلْمُؤمنِ أَن يكون لعانا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) (பிறரை அதிகமாகச்) சபிப்பவராக இருக்க மாட்டார்."

மற்றோர் அறிவிப்பில், "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளருக்கு (அடிக்கடிப் பிறரைச்) சபிப்பவராக இருப்பது தகுதியானதல்ல" என்று கூறினார்கள்.

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَلَاعَنُوا بِلَعْنَةِ اللَّهِ وَلَا بِغَضَبِ اللَّهِ وَلَا بِجَهَنَّمَ» . وَفِي رِوَايَةٍ «وَلَا بِالنَّارِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
சமுரா பின் ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் அல்லாஹ்வின் சாபத்தைக் கொண்டோ, அல்லாஹ்வின் கோபத்தைக் கொண்டோ அல்லது நரகத்தைக் கொண்டோ (உங்களுக்குள்) சபிக்க வேண்டாம்."

மற்றொரு அறிவிப்பில், "(நரக) நெருப்பைக் கொண்டோ (சபிக்க வேண்டாம்)" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

(ஆதாரம்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا لَعَنَ شَيْئًا صَعِدَتِ اللَّعْنَةُ إِلَى السَّمَاءِ فَتُغْلَقُ أَبْوَابُ السَّمَاءِ دُونَهَا ثُمَّ تَهْبِطُ إِلَى الْأَرْضِ فَتُغْلَقُ أَبْوَابُهَا دُونَهَا ثُمَّ تَأْخُذُ يَمِينًا وَشِمَالًا فَإِذَا لَمْ تَجِدْ مَسَاغًا رَجَعَتْ إِلَى الَّذِي لُعِنَ فَإِنْ كَانَت لِذَلِكَ أَهْلًا وَإِلَّا رَجَعَتْ إِلَى قَائِلِهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபுத் தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:

"நிச்சயமாக ஓர் அடியார் எதையேனும் (அல்லது எவரையேனும்) சபிக்கும்போது, அந்தச் சாபம் வானத்தை நோக்கி உயர்கிறது. அப்போது அதற்கு முன்னால் வானத்தின் கதவுகள் அடைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் அது பூமிக்கு இறங்குகிறது. (அங்கும்) அதற்கு முன்னால் அதன் (பூமியின்) கதவுகள் அடைக்கப்படுகின்றன. பிறகு அது வலதுபுறமும் இடதுபுறமும் செல்கிறது. (செல்ல வேறு) வழி ஏதும் கிடைக்காதபோது, எவர் (அல்லது எது) சபிக்கப்பட்டாரோ அவரிடமே அது செல்கிறது. அவர் அதற்குத் தகுதியானவராக இருந்தால் (அவரைச் சென்றடைகிறது); இல்லையெனில், அதைச் சொன்னவரிடமே (சபித்தவரிடமே) அது திரும்பி விடுகிறது."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن ابنِ عبَّاسٍ أَنَّ رَجُلًا نَازَعَتْهُ الرِّيحُ رِدَاءَهُ فَلَعَنَهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَلْعَنْهَا فَإِنَّهَا مَأْمُورَةٌ وَأَنَّهُ مَنْ لَعَنَ شَيْئًا لَيْسَ لَهُ بِأَهْلٍ رَجَعَتِ اللَّعْنَةُ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதரின் மேலாடையைக் காற்று (அவரது விருப்பத்திற்கு மாறாகப்) பறித்துச் சென்றது. அதனால் அவர் காற்றைச் சபித்தார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதனைச் சபிக்காதீர்கள்; ஏனெனில், அது (அல்லாஹ்வின்) கட்டளைப்படி செயல்படக் கூடியதாகும். சபிக்கப்படுவதற்குத் தகுதியற்ற ஒன்றை எவரேனும் சபித்தால், அச்சாபம் (சபித்த) அவரையே மீண்டும் வந்தடையும்."
(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُبَلِّغُنِي أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِي عَنْ أَحَدٍ شَيْئًا فَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَخْرُجَ إِلَيْكُمْ وَأَنَا سَلِيمُ الصَّدْرِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் தோழர்களில் எவரும் மற்றொருவரைப் பற்றிய (குறைவான அல்லது அதிருப்தியான) எந்தச் செய்தியையும் என்னிடம் தெரிவிக்க வேண்டாம். ஏனெனில், நான் உங்களைச் சந்திக்க (வெளியே) வரும்போது, (உங்கள் மீது எவ்விதக் கசப்புணர்வுமின்றி) என் உள்ளம் தூய்மையானதாக இருக்க வேண்டும் என்றே நான் விரும்புகிறேன்."

(நூல்: அபூதாவூத். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عَائِشَة قَالَتْ: قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: حَسبك صَفِيَّةَ كَذَا وَكَذَا - تَعْنِي قَصِيرَةً - فَقَالَ: «لَقَدْ قُلْتِ كَلِمَةً لَوْ مُزِجَ بِهَا الْبَحْرُ لَمَزَجَتْهُ» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "(உமது மனைவியான) ஸஃபிய்யாவிடம் இத்தகைய (குறைபாடு) இருப்பது உமக்கு (அவரைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள) போதுமானதாகும்" - (அவர் குள்ளமானவர் என்பதை) அவர் நாடினார் - என்று கூறினேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீ ஒரு (மிகவும் மோசமான) வார்த்தையைக் கூறிவிட்டாய்; அந்த வார்த்தையை கடலின் (நீரோடு) கலந்தால், அது அக்கடலையே (பாதித்து அதன் தன்மையை) மாற்றிவிடும்" என்று கூறினார்கள்.
(இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவிக்கின்றனர்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا كَانَ الْفُحْشُ فِي شَيْءٍ إِلَّا شَانَهُ وَمَا كَانَ الْحَيَاءُ فِي شيءٍ إِلا زانَهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(பேச்சிலோ அல்லது செயலிலோ உள்ள) அருவருப்பான தன்மை (அல்லது மானக்கேடு) எதில் இருந்தாலும் அது அதனை அலங்கோலப்படுத்தாமல் (இழிவுபடுத்தாமல்) இருப்பதில்லை. மேலும், வெட்கம் (நாணம்) எதில் இருந்தாலும் அது அதனை அழகுபடுத்தாமல் இருப்பதில்லை." (நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن خالدِ بن معدانَ عَنْ مُعَاذٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ عَيَّرَ أَخَاهُ بِذَنْبٍ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يَعْمَلَهُ» يَعْنِي مِنْ ذَنْبٍ قَدْ تَابَ مِنْهُ -. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمُتَّصِلٍ لِأَنَّ خَالِدًا لَمْ يُدْرِكْ معَاذ بن جبل
முஆத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரொருவர் தமது (முஸ்லிம்) சகோதரரை ஒரு பாவத்திற்காகப் பழித்துக் காட்டுகிறாரோ, அவர் (தாமும்) அந்தப் பாவத்தைச் செய்யாமல் மரணிக்க மாட்டார்."

(அதாவது, அந்தச் சகோதரர் ஏற்கனவே தவ்பா செய்து மீண்டுவிட்ட ஒரு பாவத்திற்காக அவரைப் பழித்துக் காட்டுவதையே இது குறிக்கிறது).

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது 'கரீப்' (அபூர்வமான) ஹதீஸாகும். இதன் இஸ்னாத் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) தொடர்ச்சியானதல்ல; ஏனெனில், காலித் (பின் மஃதான்) அவர்கள் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்களைச் சந்திக்கவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن وَاثِلَة قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «لَا تظهر الشماتة لأخيك فِي وَيَبْتَلِيَكَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
வாஸிலா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உமது (முஸ்லிம்) சகோதரனுக்கு (ஏற்படும் துன்பத்தைக் கண்டு) மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தாதீர்! (ஏனெனில்) அல்லாஹ் அவருக்குக் கருணை காட்டி, உமக்குத் துன்பத்தை (சோதனையை) ஏற்படுத்திவிடக்கூடும்."

(நூல்: திர்மிதீ)
"இந்த ஹதீஸ் 'ஹஸன் கரீப்' (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது) ஆகும்" என்று இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أُحِبُّ أَنِّي حَكَيْتُ أَحَدًا وَأَنَّ لي كَذَا وَكَذَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَصَححهُ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எனக்கு இவ்வளவு (பெரிய அளவிலான) செல்வங்கள் வழங்கப்பட்டாலும், நான் ஒருவரைப் போல (அவரை எள்ளி நகையாடும் விதமாகப்) பாவனை செய்து காட்டுவதை விரும்ப மாட்டேன்."

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்து, இது ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جُنْدُبٍ قَالَ: جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَأَنَاخَ رَاحِلَتَهُ ثُمَّ عَقَلَهَا ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا سَلَّمَ أَتَى رَاحِلَتَهُ فَأَطْلَقَهَا ثُمَّ رَكِبَ ثُمَّ نَادَى: اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا وَلَا تُشْرِكْ فِي رَحْمَتِنَا أَحَدًا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَتَقُولُونَ هُوَ أَضَلُّ أَمْ بَعِيرُهُ؟ أَلَمْ تَسْمَعُوا إِلَى مَا قَالَ؟» قَالُوا: بَلَى؟ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَذَكَرَ حَدِيثَ أَبِي هُرَيْرَةَ: «كَفَى بِالْمَرْءِ كَذِبًا» فِي «بَاب الِاعْتِصَام» فِي الْفَصْل الأول
ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு கிராமவாசி வந்து, தனது ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்து அதைக் கட்டிவைத்தார். பின்னர் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று தொழுதார். (நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்து) சலாம் கொடுத்ததும், அந்த கிராமவாசி தனது ஒட்டகத்திடம் சென்று, அதை அவிழ்த்து, அதன் மீது ஏறி, "யா அல்லாஹ்! என் மீதும் முஹம்மத் மீதும் நீ கருணை காட்டுவாயாக! எங்களது (இந்தக்) கருணையில் வேறு எவரையும் நீ கூட்டாக்காதே" என்று சப்தமிட்டு (பிரார்த்தனை செய்து) கூறினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் அதிக வழிகேட்டில் (அறியாமையில்) இருக்கிறாரா அல்லது இவருடைய ஒட்டகமா? இவர் கூறியதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "ஆம் (கேட்டோம்)" என்றனர்.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
மேலும், அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் "ஒரு மனிதன் (தான் கேள்விப்பட்ட அனைத்தையும் பேசுவது அவன்) பொய்யனாக இருக்கப் போதுமானதாகும்..." எனும் ஹதீஸ், (மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ் நூலில்) 'பற்றிப் பிடித்தல்' (அல்-இஃதிஸாம்) எனும் அதிகாரத்தின் முதல் பிரிவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا مُدِحَ الْفَاسِقُ غَضِبَ الرَّبُّ تَعَالَى وَاهْتَزَّ لَهُ الْعَرْشُ» رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شعب الْإِيمَان»
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பாவி (வரம்பு மீறுபவன்) புகழப்படும்போது, உயர்ந்தோனாகிய இறைவன் கோபமடைகிறான்; மேலும் அதற்காக (அவனது) அர்ஷ் (சிம்மாசனம்) நடுங்குகிறது."

(இதனை பைஹகீ 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُطْبَعُ الْمُؤْمِنُ عَلَى الْخِلَالِ كلِّها إِلا الخيانةَ وَالْكذب» . رَوَاهُ أَحْمد
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) நம்பிக்கைத் துரோகம் மற்றும் பொய் ஆகிய இரண்டைத் தவிர (மற்ற) அனைத்துப் பண்புகளையும் கொண்டவராக (இயல்பாகவே) உருவாக்கப்படலாம் (அதாவது அவரிடம் மற்ற பலவீனங்கள் இருக்கலாம், ஆனால் இவை இரண்டும் இருக்கக்கூடாது)."

(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَالْبَيْهَقِيّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقاص
மேலும், இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் (தமது) 'ஷுஅபுல் ஈமான்' (எனும்) நூலில் ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து (இந்த ஹதீஸை) அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ صَفْوَانَ بْنِ سَلِيمٍ أَنَّهُ قِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَيَكُونُ الْمُؤْمِنُ جَبَانًا؟ قَالَ: «نعم» . فَقيل: أَيَكُونُ الْمُؤْمِنُ بَخِيلًا؟ قَالَ: «نَعَمْ» . فَقِيلَ: أَيَكُونُ الْمُؤْمِنُ كَذَّابًا؟ قَالَ: «لَا» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شعب الْإِيمَان» مُرْسلا
ஸஃப்வான் பின் சுலைம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "ஒரு இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) கோழையாக இருக்க முடியுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "ஆம் (இயல்பிலேயே அவ்வாறு இருக்கலாம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அவர்களிடம், "ஒரு இறைநம்பிக்கையாளர் கஞ்சனாக இருக்க முடியுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கும் அவர்கள், "ஆம் (அவரது சுபாவத்தில் அது இருக்கலாம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மீண்டும் அவர்களிடம், "ஒரு இறைநம்பிக்கையாளர் பொய்யராக இருக்க முடியுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "இல்லை (உண்மையான ஈமான் உள்ளவரிடம் பொய் குடிகொள்ளாது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் மாலிக் மற்றும் இமாம் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் முர்ஸலாகப் (தாபியீ நேரடியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிப்பதாக) பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن ابْن مسعودٍ قَالَ: إِنَّ الشَّيْطَانَ لَيَتَمَثَّلُ فِي صُورَةِ الرَّجُلِ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيُحَدِّثُهُمْ بِالْحَدِيثِ مِنَ الْكَذِبِ فَيَتَفَرَّقُونَ فَيَقُولُ الرَّجُلُ مِنْهُمْ: سَمِعْتُ رَجُلًا أَعْرِفُ وَجْهَهُ وَلَا أَدْرِي مَا اسْمُهُ يُحَدِّثُ . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நிச்சயமாக ஷைத்தான் ஒரு மனிதனின் உருவில் மக்கள் கூட்டத்தாரிடம் வந்து, அவர்களிடம் பொய்யான செய்திகளைக் கூறுவான். பின்னர், அவர்கள் (அங்கிருந்து) கலைந்து செல்வார்கள். அப்போது அவர்களில் ஒருவர், "நான் ஒரு மனிதர் கூறக் கேட்டேன்; அவரது முகம் எனக்குத் தெரியும், ஆனால் அவரது பெயர் எனக்குத் தெரியாது" என்று (அவர் சொன்ன பொய்யான செய்தியைக் குறித்துக்) கூறுவார்.
(ஆதாரம்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عِمْرَانَ بْنِ حِطَّانَ قَالَ: أَتَيْتُ أَبَا ذَرٍّ فَوَجَدْتُهُ فِي الْمَسْجِدِ مُحْتَبِيًا بِكِسَاءٍ أَسْوَدَ وَحده. فَقلت: يَا أَبَا ذَر ماهذه الْوَحْدَةُ؟ فَقَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الْوَحْدَةُ خَيْرٌ مِنْ جَلِيسِ السُّوءِ وَالْجَلِيسُ الصَّالِحُ خَيْرٌ مِنَ الْوَحْدَةِ وَإِمْلَاءُ الْخَيْر خيرٌ من السكوتِ والسكوتُ خيرٌ من إِملاءِ الشَّرّ»
இம்ரான் பின் ஹித்தான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அபூதர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர் பள்ளிவாசலில் ஒரு கருப்பு நிற ஆடையால் (முழங்கால்களைச் சேர்த்துக் கட்டியவாறு) தனித்திருப்பதைக் கண்டேன். நான் அவரிடம், "அபூதர் அவர்களே! ஏன் இந்தத் தனிமை?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்:

'தீய நண்பனை விடத் தனிமையே சிறந்தது; தனிமையை விட நல்ல நண்பனே சிறந்தவன். மௌனமாக இருப்பதை விட நன்மையானவற்றை (பிறருக்கு) எடுத்துரைப்பது சிறந்தது; மேலும், தீயவற்றை எடுத்துரைப்பதை விட மௌனமாக இருப்பது சிறந்தது'" என்று பதிலளித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَقَامُ الرَّجُلِ بِالصَّمْتِ أَفْضَلُ مِنْ عِبَادَةِ سِتِّينَ سنة»
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் (தீயவற்றைப் பேசாமல்) மௌனம் காப்பது, அறுபது ஆண்டுகள் (நஃபிலான) வணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபடுவதை விடச் சிறந்ததாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي ذرٍّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ إِلَى أَنْ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِي قَالَ: «أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ فَإِنَّهُ أَزْيَنُ لِأَمْرِكَ كُلِّهِ» قُلْتُ: زِدْنِي قَالَ: «عَلَيْكَ بِتِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِنَّهُ ذِكْرٌ لَكَ فِي السَّمَاءِ وَنُورٌ لَكَ فِي الْأَرْضِ» . قُلْتُ: زِدْنِي. قَالَ: «عَلَيْكَ بِطُولِ الصَّمْتِ فَإِنَّهُ مَطْرَدَةٌ لِلشَّيْطَانِ وَعَوْنٌ لَكَ عَلَى أَمْرِ دِينِكَ» قُلْتُ: زِدْنِي. قَالَ: «إِيَّاكَ والضحك فَإِنَّهُ يُمِيتُ الْقَلْبَ وَيَذْهَبُ بِنُورِ الْوَجْهِ» قُلْتُ: زِدْنِي. قَالَ: قُلِ الْحَقَّ وَإِنْ كَانَ مُرًّا . قُلْتُ: زِدْنِي. قَالَ: «لَا تَخَفْ فِي اللَّهِ لومة لائم» . قلت: زِدْنِي. لِيَحْجُزْكَ عَنِ النَّاسِ مَا تَعْلَمُ مِنْ نَفْسِكَ
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். (தொடர்ந்து ஒரு நீண்ட ஹதீஸை அறிவித்துவிட்டு, அவர் கூறினார்:) நான் கேட்டேன்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்."

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வை அஞ்சி நடக்குமாறு (தக்வாவைக் கடைப்பிடிக்குமாறு) உனக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில், அது உனது அனைத்துக் காரியங்களுக்கும் மிகச் சிறந்த அலங்காரமாகும்."

நான், "எனக்கு மேலும் (அறிவுரை) கூறுங்கள்" என்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆனை ஓதுவதையும், கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்வதையும் (திக்ரு செய்வதையும்) நீ கடைப்பிடிப்பாயாக! ஏனெனில், அது வானத்தில் நீ (மலக்குகளால்) நினைவுகூரப்படுவதற்குக் காரணமாகவும், பூமியில் உனக்கு ஓர் ஒளியாகவும் அமையும்."

நான், "எனக்கு மேலும் (அறிவுரை) கூறுங்கள்" என்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீ நீண்ட நேரம் மௌனம் காப்பாயாக! ஏனெனில், அது ஷைத்தானை விரட்டியடிக்கக் கூடியதாகவும், உனது மார்க்க விஷயங்களில் உனக்கு உதவியாகவும் அமையும்."

நான், "எனக்கு மேலும் (அறிவுரை) கூறுங்கள்" என்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அதிகமாகச்) சிரிப்பதைத் தவிர்த்துக்கொள்! ஏனெனில், அது உள்ளத்தை மரணிக்கச் செய்து, முகத்தின் பொலிவை (ஒளியை)ப் போக்கிவிடும்."

நான், "எனக்கு மேலும் (அறிவுரை) கூறுங்கள்" என்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உண்மை கசப்பானதாக இருந்தாலும், அதையே பேசுவாயாக!"

நான், "எனக்கு மேலும் (அறிவுரை) கூறுங்கள்" என்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் (கட்டளைகளை நிறைவேற்றும்) விஷயத்தில் பழிப்போரின் பழிச்சொல்லுக்கு நீ அஞ்சாதே!"

நான், "எனக்கு மேலும் (அறிவுரை) கூறுங்கள்" என்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உன்னைப் பற்றி நீ அறிந்திருக்கும் (உனது சொந்தக் குறைகள்), மற்ற மனிதர்களின் (குறைகளைத் தேடுவதிலிருந்து) உன்னைத் தடுத்து நிறுத்தட்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَا أَبَا ذَرٍّ أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى خَصْلَتَيْنِ هُمَا أَخَفُّ عَلَى الظَّهْرِ وَأَثْقَلُ فِي الْمِيزَانِ؟» قَالَ: قُلْتُ: بَلَى. قَالَ: «طُولُ الصَّمْتِ وَحُسْنُ الْخُلُقِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا عَمِلَ الْخَلَائق بمثلهما»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூதர்ரே! (சுமப்பதற்கு) முதுகிற்கு மிக லேசானதும் (செயல்படுத்துவதற்கு மிக எளிதானதும்), ஆனால் (மறுமையின்) தராசில் மிகக் கனமானதுமான இரண்டு நற்பண்புகளைப் பற்றி நான் உமக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம், (அல்லாஹ்வின் தூதரே!)" என்றார்.

அப்போது நபியவர்கள், "(அவை) நீண்ட மௌனம் காப்பதும், நற்குணத்துடன் நடந்துகொள்வதுமாகும். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! படைப்பினங்கள் இவ்விரண்டிற்கும் நிகரான (சிறந்த) நற்செயல் எதையும் செய்ததில்லை" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عَائِشَة قَالَتْ: مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَبِي بَكْرٍ وَهُوَ يَلْعَنُ بَعْضَ رَقِيقِهِ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ فَقَالَ: «لَعَّانِينَ وَصِدِّيقِينَ؟ كَلَّا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ» فَأَعْتَقَ أَبُو بَكْرٍ يَوْمَئِذٍ بَعْضَ رَقِيقِهِ ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ: لَا أَعُودُ. رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الْخَمْسَةَ فِي «شعب الْإِيمَان»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் தமது அடிமைகளில் சிலரைச் சபித்துக் கொண்டிருந்தபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைக் கடந்து சென்றார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைத் திரும்பிப் பார்த்து, "சபிப்பவர்களாகவும் உண்மையாளர்களாகவும் (சித்தீக்குகளாகவும் ஒரே நேரத்தில் இருக்க முடியுமா)? கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! ஒருபோதும் முடியாது!" என்று கூறினார்கள். எனவே, அன்றைய தினம் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் (தமது செயலுக்குப் பரிகாரமாக) தமது அடிமைகளில் சிலரை விடுதலை செய்தார்கள். பின்னர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் மீண்டும் (இச்செயலுக்குத்) திரும்ப மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَسْلَمَ قَالَ: إِنَّ عُمَرَ دَخَلَ يَوْمًا على أبي بكر الصِّدّيق رَضِي الله عَنْهُم وَهُوَ يَجْبِذُ لِسَانَهُ. فَقَالَ عُمَرُ: مَهْ غَفَرَ الله لَك. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ: إِنَّ هَذَا أَوْرَدَنِي الْمَوَارِدَ. رَوَاهُ مَالك
அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருநாள் உமர் (ரலி) அவர்கள், அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றபோது, அவர்கள் (அபூபக்கர் ரலி) தமது நாவைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "(நிறுத்துங்கள்!) அல்லாஹ் உங்களை மன்னிப்பானாக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக இதுதான் (இந்த நாவே) என்னை அழிவுக்குரிய இடங்களுக்கு (நாசத்திற்கு)க் கொண்டு வந்து சேர்த்தது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதனை இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: اضْمَنُوا لِي سِتًّا مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَضْمَنُ لَكُمُ الْجَنَّةَ: اصْدُقُوا إِذَا حَدَّثْتُمْ وَأَوْفُوا إِذَا وَعَدْتُمْ وأدوا إِذا ائتمتنم واحفظوا فروجكم وغضوا أبصاركم وَكفوا أَيْدِيكُم
உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களிடமிருந்து ஆறு விஷயங்களுக்கு நீங்கள் எனக்கு உத்தரவாதம் அளியுங்கள்; நான் உங்களுக்குச் சொர்க்கத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறேன். (அவையாவன:) நீங்கள் பேசும்போது உண்மையே பேசுங்கள்; வாக்குறுதி அளித்தால் அதனை நிறைவேற்றுங்கள்; உங்களிடம் அமானிதம் ஒப்படைக்கப்பட்டால் (நம்பிக்கை மோசடி செய்யாமல்) அதனைத் திருப்பிக் கொடுங்கள்; உங்கள் வெட்கத்தலங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்; உங்கள் பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ளுங்கள்; மேலும், உங்கள் கரங்களை (பிறருக்குத் தீங்கு செய்யாதவாறு) தடுத்துக் கொள்ளுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ وَأَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «خِيَارُ عِبَادِ اللَّهِ الَّذِينَ إِذَا رُؤُوا ذُكِرَ اللَّهُ. وَشِرَارُ عِبَادِ اللَّهِ الْمَشَّاؤُونَ بِالنَّمِيمَةِ وَالْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْأَحِبَّةِ الْبَاغُونَ الْبُرَآءَ الْعَنَتَ» . رَوَاهُمَا أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَان»
அப்துர் ரஹ்மான் பின் கன்ம் (ரலி) மற்றும் அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் சிறந்தவர்கள் யாரெனில், அவர்களைக் காணும்போது (அவர்களது தோற்றம் மற்றும் நற்பண்புகளின் காரணமாக) அல்லாஹ் நினைவுகூரப்படுவான். அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் மிகக் கெட்டவர்கள் யாரெனில், கோள் சொல்லித் திரிபவர்கள், (உற்ற) நண்பர்களுக்கு இடையே பிரிவினையை ஏற்படுத்துபவர்கள் மற்றும் குற்றமற்றவர்கள் மீது (துன்பத்தையும்) குறைகளையும் தேடி அலைபவர்கள் ஆவர்."

(ஆதாரம்: அஹ்மத் மற்றும் பைஹகீ - ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ وَأَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «خِيَارُ عِبَادِ اللَّهِ الَّذِينَ إِذَا رُؤُوا ذُكِرَ اللَّهُ. وَشِرَارُ عِبَادِ اللَّهِ الْمَشَّاؤُونَ بِالنَّمِيمَةِ وَالْمُفَرِّقُونَ بَيْنَ الْأَحِبَّةِ الْبَاغُونَ الْبُرَآءَ الْعَنَتَ» . رَوَاهُمَا أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَان»
அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஃகன்ம் (ரழி) மற்றும் அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கின்றனர்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் சிறந்தவர்கள் யாரெனில், அவர்களைக் காணும்போது (மக்களுக்கு) அல்லாஹ்வின் நினைவு ஏற்படும். மேலும், அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் மிகவும் கெட்டவர்கள் யாரெனில், கோள்மூட்டித் திரிபவர்கள், நேசர்களுக்கிடையே பிரிவினையை ஏற்படுத்துபவர்கள் மற்றும் குற்றமற்றவர்கள் மீது (சிரமத்தை அல்லது வீண்பழியை) நாடுபவர்கள் ஆவர்."

(இதனை அஹ்மத் மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن ابنِ عبَّاسٍ أَنَّ رَجُلَيْنِ صَلَّيَا صَلَاةَ الظُّهْرِ أَوِ الْعَصْرِ وَكَانَا صَائِمَيْنِ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ قَالَ: «أَعِيدَا وُضُوءَكُمَا وَصَلَاتَكُمَا وامْضِيا فِي صومكما واقضيا يَوْمًا آخَرَ» . قَالَا: لِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «اغتبتم فلَانا»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(தாம்) நோன்பு நோற்றிருந்த நிலையில் இரண்டு மனிதர்கள் லுஹர் அல்லது அஸர் தொழுகையைத் தொழுதனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அத்தொழுகையை முடித்ததும் (அவர்களிடம்), "நீங்கள் இருவரும் உங்களது உளூவையும் தொழுகையையும் மீண்டும் செய்யுங்கள். உங்களது (இன்றைய) நோன்பைத் தொடருங்கள்; (எனினும் இதற்குப் பகரமாக) வேறொரு நாளில் (இன்னொரு) நோன்பை நோற்றுக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எதற்காக (இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்)?" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் இன்னாரைப் பற்றிப் புறம் பேசினீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي سعيدٍ وجابرٍ قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْغِيبَةُ أَشَدُّ مِنَ الزِّنَا» . قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ الْغِيبَةُ أَشَدُّ مِنَ الزِّنَا؟ قَالَ: «إِنَّ الرَّجُلَ لَيَزْنِي فَيَتُوبُ فَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِ» - وَفِي رِوَايَةٍ: «فَيَتُوبُ فَيَغْفِرُ اللَّهُ لَهُ وَإِنَّ صَاحِبَ الْغِيبَةِ لَا يُغْفَرُ لَهُ حَتَّى يغفِرَها لَهُ صَاحبه»
அபு ஸயீத் (ரழி) மற்றும் ஜாபிர் (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "புறம் பேசுவது விபச்சாரத்தை விடக் கடுமையானதாகும்."

(இதைக் கேட்ட) தோழர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! புறம் பேசுவது எப்படி விபச்சாரத்தை விடக் கடுமையானதாக இருக்கும்?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு மனிதன் விபச்சாரம் செய்துவிட்டு, பிறகு (உண்மையாகத்) தவ்பா செய்து (பாவமன்னிப்புத் தேடினால்), அல்லாஹ் அவனது பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அவன் (மனமுருகிப்) பாவமன்னிப்புத் தேடும்போது அல்லாஹ் அவனை மன்னிக்கிறான். ஆனால், புறம் பேசியவர், எவரைப் பற்றிப் புறம் பேசினாரோ அவர் இவரை மன்னிக்கும் வரை (அல்லாஹ்வால்) மன்னிக்கப்பட மாட்டார்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي سعيدٍ وجابرٍ قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْغِيبَةُ أَشَدُّ مِنَ الزِّنَا» . قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ الْغِيبَةُ أَشَدُّ مِنَ الزِّنَا؟ قَالَ: «إِنَّ الرَّجُلَ لَيَزْنِي فَيَتُوبُ فَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِ» - وَفِي رِوَايَةٍ: «فَيَتُوبُ فَيَغْفِرُ اللَّهُ لَهُ وَإِنَّ صَاحِبَ الْغِيبَةِ لَا يُغْفَرُ لَهُ حَتَّى يغفِرَها لَهُ صَاحبه»
அபூஸயீத் (ரலி) மற்றும் ஜாபிர் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "புறம்பேசுதல் (ஒருவர் இல்லாதபோது அவரைப் பற்றி அவர் வெறுக்கும் விதத்தில் பேசுவது), விபச்சாரத்தை விடக் கடுமையானதாகும்."

அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! புறம்பேசுதல் எவ்வாறு விபச்சாரத்தை விடக் கடுமையானதாக இருக்கும்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஒருவர் விபச்சாரம் செய்துவிட்டுத் தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) செய்தால், அல்லாஹ் அவருடைய தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அவர் தவ்பா செய்யும்போது அல்லாஹ் அவரை மன்னித்து விடுகிறான். ஆனால், புறம்பேசியவர், எவரைப் பற்றிப் புறம் பேசினாரோ அவர் (பாதிக்கப்பட்டவர்) மன்னிக்காத வரை (அல்லாஹ்வினால்) மன்னிக்கப்பட மாட்டார்" என இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَفِي رِوَايَةِ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: «صَاحِبُ الزِّنَا يَتُوبُ وَصَاحِبُ الْغِيبَةِ لَيْسَ لَهُ تَوْبَةٌ» . رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الثَّلَاثَةَ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"விபச்சாரம் செய்தவர் (அல்லாஹ்விடம்) பாவமன்னிப்புத் தேடுவார் (அவரது மன்னிப்பு அல்லாஹ்விற்கும் அவருக்கும் இடையிலானது என்பதால் அது எளிதாகக் கிடைத்துவிடும்); ஆனால், புறம் பேசுபவருக்குப் பாவமன்னிப்பு இல்லை (ஏனெனில் அவர் யாரிடம் புறம் பேசினாரோ அவரிடம் மன்னிப்புப் பெறாதவரை அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்கமாட்டான்)."

இந்த மூன்று ஹதீஸ்களையும் இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ مِنْ كَفَّارَةِ الْغِيبَةِ أَنْ تَسْتَغْفِرَ لِمَنِ اغْتَبْتَهُ تَقُولُ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَنَا وَلَهُ «. رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي» الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ وَقَالَ: فِي هَذَا الْإِسْنَاد ضعف
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"புறம் பேசியதற்கான பரிகாரம் என்பது, நீங்கள் யாரைப் பற்றிப் புறம் பேசினீர்களோ அவருக்காக (அல்லாஹ்விடம்) பாவமன்னிப்புத் தேடுவதாகும். (அதாவது) 'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லனா வலஹு' (இறைவா! எங்களுக்கும் அவருக்கும் நீ மன்னிப்பு வழங்குவாயாக!) என்று நீங்கள் கூற வேண்டும்."

இதனை பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'அத்தஅவாத்துல் கபீர்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், "இந்த (அறிவிப்பாளர்) தொடரில் பலவீனம் உள்ளது" என்றும் அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن جابرٍ قَالَ: لَمَّا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاء أَبُو بَكْرٍ مَالٌ مِنْ قِبَلِ الْعَلَاءِ بْنِ الْحَضْرَمِيِّ. فَقَالَ أَبُو بكر: من كَانَ لَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَيْنٌ أَوْ كَانَتْ لَهُ قِبَلَهُ عِدَةٌ فَلْيَأْتِنَا. قَالَ جَابِرٌ: فَقُلْتُ: وَعَدَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُعْطِيَنِي هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا. فَبَسَطَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. قَالَ جَابِرٌ: فَحَثَا لِي حَثْيَةً فَعَدَدْتُهَا فَإِذَا هِيَ خَمْسُمِائَةٍ وَقَالَ: خُذْ مثلَيها. مُتَّفق عَلَيْهِ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான (மறைந்த) பிறகு, (பஹ்ரைன் ஆளுநராக இருந்த) அலாஃ பின் அல்-ஹள்ரமீ (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்குச் செல்வம் வந்தது. அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் யாருக்காவது கடன் தர வேண்டியிருந்தால் அல்லது யாருக்காவது (ஏதேனும் தருவதாக) வாக்களித்திருந்தால் அவர் நம்மிடம் வரட்டும்" என்று அறிவித்தார்கள்.

நான் (அவர்களிடம் சென்று), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு இவ்வாறு, இவ்வாறு, இவ்வாறு (மூன்று முறை அள்ளிக்) தருவதாக வாக்களித்திருந்தார்கள்" என்று கூறினேன். (அதனைக் கூறும்போது) எனது இரு கைகளையும் மூன்று முறை விரித்துக் காட்டினேன். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் எனக்கு ஒரு முறை (இரு கைகளாலும்) அள்ளிக் கொடுத்தார்கள். அதை நான் எண்ணியபோது அதில் ஐந்நூறு (நாணயங்கள்) இருந்தன. அப்போது அவர்கள் என்னிடம், "இதைப் போன்று (இன்னும்) இருமடங்கை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْيَضَ قَدْ شَابَ وَكَانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ يُشْبِهُهُ وَأَمَرَ لَنَا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ قَلُوصًا فَذَهَبْنَا نَقْبِضُهَا فَأَتَانَا مَوْتُهُ فَلَمْ يُعْطُونَا شَيْئًا. فَلَمَّا قَامَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ: مَنْ كَانَتْ لَهُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِدَةٌ فَلْيَجِئْ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَمَرَ لَنَا بِهَا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
அபூஜுஹைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் வெண்ணிற மேனியும் (அதில்) சிறிது நரைமுடி உடையவர்களாகவும் இருந்தார்கள். ஹஸன் பின் அலீ (ரலி) அவர்கள் நபிகளாரின் சாயலைக் கொண்டிருந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குப் பதின்மூன்று (இளம் பெண்) ஒட்டகங்களை வழங்க உத்தரவிட்டார்கள். நாங்கள் அவற்றைப் பெறுவதற்காகச் சென்றபோது, நபிகளாரின் இறப்புச் செய்தி எங்களுக்கு எட்டியது; அதனால் (அப்போது) எங்களுக்கு எதுவும் வழங்கப்படவில்லை.

பின்னர், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (ஆட்சிப்) பொறுப்பேற்றபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் யாருக்காவது ஏதாவது வாக்குறுதி அளித்திருந்தால் அவர் என்னிடம் வரட்டும்" என்று அறிவித்தார்கள். நான் அவர்களிடம் சென்று (விவரத்தைத்) தெரிவித்தேன். அவர்கள் எங்களுக்கு அந்த ஒட்டகங்களை வழங்க உத்தரவிட்டார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عبدِ الله بن أبي الحَسْماءِ قَالَ: بَايَعْتُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ يُبْعَثَ وَبَقِيَتْ لَهُ بَقِيَّةٌ فَوَعَدْتُهُ أَنْ آتِيَهُ بِهَا فِي مَكَانِهِ فَنَسِيتُ فَذَكَرْتُ بَعْدَ ثَلَاثٍ فَإِذَا هُوَ فِي مَكَانِهِ فَقَالَ: «لَقَدْ شَقَقْتَ عَلَيَّ أَنَا هَهُنَا مُنْذُ ثَلَاثٍ أنتظرك» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் பின் அபில் ஹஸ்மா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (இறைத்தூதர்) பதவி வழங்கப்படுவதற்கு முன்பு, நான் அவர்களிடம் (ஒரு வியாபாரப் பரிமாற்றம்) செய்தேன். அதற்காக அவர்களுக்கு நான் தர வேண்டிய மீதித் தொகை (சிறிது) இருந்தது. அதனை அதே இடத்திற்கு வந்து தருவதாக நான் அவர்களிடம் வாக்களித்தேன். ஆனால், நான் (அதனை) மறந்துவிட்டேன். மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு எனக்கு (அது) நினைவுக்கு வந்தபோது (அங்கு சென்றேன்); அவர்கள் (அதே) இடத்தில் இருந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "நீர் எனக்கு சிரமத்தைக் கொடுத்துவிட்டீர். நான் மூன்று நாட்களாக உமக்காக இங்கேயே காத்திருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

நூல்: அபூதாவூத்
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن زيد بن أَرقم عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا وَعَدَ الرَّجُلُ أَخَاهُ وَمِنْ نِيَّتِهِ أَنْ يَفِيَ لَهُ فَلَمْ يَفِ وَلِمَ يَجِئْ لِلْمِيعَادِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ
ஸைத் பின் அர்கம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவர் தமது சகோதரருக்கு ஒரு வாக்குறுதி அளித்து, (அதை அளிக்கும்போது) அதனை நிறைவேற்றும் எண்ணம் அவருக்கு இருந்தும், (பின்னர் ஏதோ ஒரு காரணத்தால்) அதை அவர் நிறைவேற்றவில்லை, மேலும் (குறிப்பிட்ட) அந்த நேரத்திற்கு அவர் வரவும் இல்லை என்றால், அவர் மீது (வாக்குறுதியை மீறியதற்கான) எவ்விதப் பாவமும் இல்லை."
(நூல்கள்: அபூதாவூத், திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عبدِ الله بن عامرٍ قَالَ: دَعَتْنِي أُمِّي يَوْمًا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ فِي بَيْتِنَا فَقَالَتْ: هَا تَعَالَ أُعْطِيكَ. فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَرَدْتِ أَنْ تُعْطِيهِ؟» قَالَتْ: أَرَدْتُ أَنْ أُعْطِيَهُ تَمْرًا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَا إِنَّكِ لَوْ لَمْ تُعْطِيهِ شَيْئًا كُتِبَتْ عَلَيْكِ كَذِبَةٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
அப்துல்லாஹ் பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்கள் வீட்டில் அமர்ந்திருந்தபோது, என் தாய் என்னை அழைத்தார். அவர் (என்னிடம்), "இங்கே வா, நான் உனக்கு (ஒன்று) தருகிறேன்" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் தாயிடம், "அவனுக்கு என்ன கொடுக்க நாடியுள்ளீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு என் தாய், "அவனுக்கு ஒரு பேரீச்சம்பழம் கொடுக்க நாடியுள்ளேன்" என்று பதிலளித்தார். (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நீங்கள் அவனுக்கு எதையும் கொடுக்கவில்லை என்றால், உங்கள் மீது ஒரு பொய் (சொன்னதாகக் கணக்கில்) எழுதப்பட்டுவிடும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: அபூதாவூத், மற்றும் பைஹகீயின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்')
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ وَعَدَ رَجُلًا فَلَمْ يَأْتِ أَحَدُهُمَا إِلَى وَقْتِ الصَّلَاةِ وَذَهَبَ الَّذِي جَاءَ لِيُصَلِّيَ فَلَا إِثمَ عليهِ» . رَوَاهُ رزين
ஸைத் பின் அர்கம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் மற்றொருவருக்கு (சந்திப்பதாக) வாக்குறுதி அளித்து, (குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு) அவர்களில் ஒருவர் (குறித்த நேரத்தில்) வரவில்லை, தொழுகை நேரம் வந்ததும் அங்கு வந்திருந்தவர் தொழுவதற்காகச் சென்றுவிட்டால் அவர் மீது (வாக்குறுதியை மீறியதாக) எந்தக் குற்றமும் இல்லை."
(நூல்: ரஸீன்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن أنس قَالَ: إِنْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُخَالِطُنَا حَتَّى يَقُولَ لِأَخٍ لِي صَغِيرٍ: «يَا أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ؟» كَانَ لَهُ نُغَيْرٌ يَلْعَبُ بِهِ فَمَاتَ. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுடன் (இயல்பாகக்) கலந்து பழகக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், எனது சிறிய சகோதரரிடம், "அபூ உமைரே! (உன்னிடமிருந்த அந்தச் சிறிய பறவையான) நுஹைர் என்ன ஆனது?" என்று கேட்பார்கள். அவரிடம் அவர் விளையாடிக் கொண்டிருந்த ஒரு சிறிய பறவை இருந்தது, அது (பிறகு) இறந்துவிட்டது.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تُدَاعِبُنَا. قَالَ: «إِنِّي لَا أَقُولُ إِلَّا حَقًا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(நபித்தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் எங்களிடம் நகைச்சுவை செய்கிறீர்களா?" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நான் (நகைச்சுவை செய்தாலும்) உண்மையை மட்டுமே பேசுவேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أنسٍ أَنَّ رَجُلًا اسْتَحْمَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «إِنِّي حَامِلُكَ عَلَى وَلَدِ نَاقَةٍ؟» فَقَالَ: مَا أَصْنَعُ بِوَلَدِ النَّاقَةِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَهَلْ تَلِدُ الْإِبِلُ إِلَّا النُّوقُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (தாம் ஏறிச் செல்வதற்கு) ஒரு வாகனத்தைக் கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நான் உன்னை ஒரு பெண் ஒட்டகத்தின் குட்டியின் மீது ஏற்றிவிடுவேன்" என்றார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "பெண் ஒட்டகத்தின் குட்டியை வைத்து நான் என்ன செய்வேன்? (அது என்னைச் சுமக்காதே!)" என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒட்டகங்களைப் பெண் ஒட்டகங்கள் தவிர வேறு எவை ஈன்றெடுக்கின்றன? (பெரிய ஒட்டகமும் ஒரு பெண் ஒட்டகத்தின் குட்டிதானே!)" என்று கேட்டார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ: «يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "இரண்டு காதுகளை உடையவரே!" (என்று வேடிக்கையாகக்) கூறினார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِامْرَأَةٍ عَجُوزٍ: «إِنَّهُ لَا تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَجُوزٌ» فَقَالَتْ: وَمَا لَهُنَّ؟ وَكَانَتْ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ. فَقَالَ لَهَا: «أَمَا تَقْرَئِينَ الْقُرْآنَ؟ (إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنشاءً فجعلناهُنَّ أَبْكَارًا) رَوَاهُ رَزِينٌ. وَفِي شَرْحِ السُّنَّةِ» بِلَفْظِ «الْمَصَابِيحِ»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் (மூலமாக) அறிவிக்கப்படுகிறது:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மூதாட்டியிடம், "நிச்சயமாக எந்தவொரு மூதாட்டியும் (மூதாட்டியாக இருக்கும் நிலையில்) சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அந்த மூதாட்டி, "(அப்படியானால்) அவர்களுக்கு என்ன (நிலை ஏற்படும்)?" என்று கேட்டார். அவர் குர்ஆனை ஓதுபவராக இருந்தார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீங்கள் குர்ஆனை ஓதுவதில்லையா? (அதில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:) 'நிச்சயமாக நாம் அவர்களை (மறுமையில்) ஒரு புதிய படைப்பாகப் படைத்து, அவர்களைக் கன்னியராக (இளமை ததும்பும் பெண்களாக) ஆக்கினோம்' (அல்குர்ஆன் 56:35-36)" என்று கூறினார்கள்.

இதனை ரஸீன் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா'வில் இது 'அல்-மஸாபீஹ்' நூலின் வார்த்தைகளில் இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْهُ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ كَانَ اسْمه زَاهِر بن حرَام وَكَانَ يهدي النَّبِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الْبَادِيَةِ فَيُجَهِّزُهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ زَاهِرًا بَادِيَتُنَا وَنَحْنُ حَاضِرُوهُ» . وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّهُ وَكَانَ دَمِيمًا فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا وَهُوَ يَبِيعُ مَتَاعَهُ فَاحْتَضَنَهُ مِنْ خلفِه وَهُوَ لَا يُبصره. فَقَالَ: أَرْسِلْنِي مَنْ هَذَا؟ فَالْتَفَتَ فَعَرَفَ النَّبِيَّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم فَجعل لَا يألوا مَا أَلْزَقَ ظَهْرَهُ بِصَدْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عَرَفَهُ وَجَعَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ يَشْتَرِي الْعَبْدَ؟» فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا وَاللَّهِ تَجِدُنِي كَاسِدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَكِنْ عِنْدَ اللَّهِ لَسْتَ بِكَاسِدٍ» رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஜாஹிர் பின் ஹராம் எனும் கிராமவாசி ஒருவர் இருந்தார். அவர் (கிராமத்துப் பொருட்களான காய்கறிகள், நெய் போன்றவற்றை) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு அன்பளிப்பாகக் கொண்டு வருவார். அவர் (தமது ஊருக்குத்) திரும்ப நாடும்போது, அவருக்குத் தேவையான (நகரத்துப்) பொருட்களை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தயார் செய்து கொடுப்பார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (அவரைப் பற்றி), "ஜாஹிர் நமது கிராமவாசி (கிராமத்துப் பிரதிநிதி); நாம் அவரது நகரவாசிகள் (நகரத்துப் பிரதிநிதிகள்)" என்று கூறுவார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவர் மீது அன்பு கொண்டிருந்தார்கள். அவர் (தோற்றத்தில்) அழகானவராக இருக்கவில்லை. ஒரு நாள் அவர் (சந்தையில்) தமது பொருட்களை விற்றுக் கொண்டிருந்தபோது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்தார்கள். அவர் (நபியவர்களைப்) பார்க்காத நிலையில், அவருக்குப் பின்னால் இருந்து அவரை (நபியவர்கள்) அணைத்துக் கொண்டார்கள்.

அவர், "என்னை விடுங்கள்! இது யார்?" என்று கேட்டார். பின்னர் (பின்புறம்) திரும்பிப் பார்த்து, அது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்பதை அறிந்து கொண்டார். அவர் (நபியவர்களை) அறிந்து கொண்டதும், தனது முதுகை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் நெஞ்சோடு (அன்பினால்) ஒட்டி வைப்பதில் எவ்விதக் குறையும் வைக்கவில்லை (அதாவது, இன்னும் நெருக்கமாக ஒட்டிக் கொண்டார்).

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (வேடிக்கையாக), "இந்த அடிமையை விலைக்கு வாங்குபவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, (சந்தையில் விற்கப்படும் பொருளாக இருந்தால்) என்னை விற்பனை ஆகாத மலிவானவனாகவே நீங்கள் காண்பீர்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஆனால் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் நீங்கள் மலிவானவர் அல்லர் (மாறாக மிகவும் மதிப்புமிக்கவர்)" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: ஷர்ஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ: أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ فَسَلَّمْتُ فَرَدَّ عَلَيَّ وَقَالَ: «ادْخُلْ» فَقُلْتُ: أَكُلِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «كُلُّكَ» فَدَخَلْتُ. قَالَ عُثْمَان بن أبي عَاتِكَة: إِنَّمَا قَالَ أَدْخُلُ كُلِّي مِنْ صِغَرِ الْقُبَّةِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அவ்ஃப் பின் மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தபூக் போரின்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நான் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் (பதப்படுத்தப்பட்ட) தோலால் ஆன ஒரு கூடாரத்தில் இருந்தார்கள். நான் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர்கள் எனது ஸலாமுக்குப் பதிலளித்துவிட்டு, "உள்ளே வாருங்கள்" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (எனது உடல்) முழுவதுமாகவா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "(ஆம், உமது) முழு உடலும் (உள்ளே வரட்டும்)" என்றார்கள். பிறகு, நான் உள்ளே சென்றேன்.

(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) உஸ்மான் பின் அபீ ஆத்திகா கூறுகிறார்: "கூடாரம் சிறியதாக இருந்த காரணத்தினாலேயே அவர் 'நான் முழுமையாக (உள்ளே வரலாமா?)' என்று கேட்டார்."

(நூல்: அபூ தாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن النعمانِ بن بشيرٍ قَالَ: اسْتَأْذَنَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَ صَوْتَ عَائِشَةَ عَالِيًا فَلَمَّا دَخَلَ تَنَاوَلَهَا لِيَلْطِمَهَا وَقَالَ: لَا أَرَاكِ تَرْفَعِينَ صَوْتَكِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يحجزه وَأَبُو بَكْرٍ مُغْضَبًا. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ: «كَيْفَ رَأَيْتِنِي أَنْقَذْتُكِ مِنَ الرَّجُلِ؟» . قَالَتْ: فَمَكَثَ أَبُو بَكْرٍ أَيَّامًا ثُمَّ اسْتَأْذَنَ فَوَجَدَهُمَا قَدِ اصْطَلَحَا فَقَالَ لَهُمَا: أَدْخِلَانِي فِي سِلْمِكُمَا كَمَا أَدْخَلْتُمَانِي فِي حَرْبِكُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قَدْ فَعَلْنَا قَدْ فَعَلْنَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
நுஃமான் பின் பஷீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேட்டார்கள். அப்போது ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் சத்தம் (நபியவர்களிடம் பேசும்போது) உயர்ந்து இருப்பதை அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் உள்ளே நுழைந்ததும், ஆயிஷா (ரலி) அவர்களை (அறைவதற்காகப்) பிடிக்கச் சென்றார்கள். மேலும், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உனது சத்தத்தை நீ உயர்த்துவதை (இனி) நான் பார்க்கக் கூடாது" என்று (கோபமாகக்) கூறினார்கள். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (அபூபக்கர் அவர்களைத் தடுத்து) இருவருக்கும் இடையில் தடையாக நின்றார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கோபத்துடன் வெளியேறினார்கள்.

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் வெளியேறியதும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம்), "அந்த மனிதரிடமிருந்து (உன் தந்தையிடமிருந்து) உன்னை நான் எப்படிக் காப்பாற்றினேன் என்பதைப் பார்த்தாயா?" என்று (வேடிக்கையாகக்) கேட்டார்கள்.

சில நாட்கள் கழித்து, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் மீண்டும் அனுமதி கேட்டு (உள்ளே) வந்தார்கள். அப்போது அவர்கள் இருவரும் சமாதானமாகி விட்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். உடனே அவர்களிடம், "உங்கள் இருவருக்கும் இடையிலான போரில் (சண்டையில்) என்னை நீங்கள் சேர்த்துக் கொண்டதைப் போன்று, உங்கள் இருவரின் சமாதானத்திலும் என்னையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாகச் சேர்த்துக் கொண்டோம், நிச்சயமாகச் சேர்த்துக் கொண்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا تُمَارِ أَخَاكَ وَلَا تُمَازِحْهُ وَلَا تَعِدْهُ مَوْعِدًا فَتُخْلِفَهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حديثٌ غَرِيب وَهَذَا الْبَابُ خَالٍ عَنِ الْفَصْلِ الثَّالِثِ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உமது (முஸ்லிம்) சகோதரருடன் தர்க்கம் செய்யாதீர்; அவருடன் (அவரைப் புண்படுத்தும் விதத்தில்) கேலி செய்யாதீர்; மேலும், அவருக்கு ஒரு வாக்குறுதி அளித்துவிட்டு பின்னர் அதனை மீறாதீர்."
(நூல்: திர்மிதீ)

மேலும் இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், "இது 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் பலவீனம் உள்ள) ஹதீஸ் ஆகும்" என்று கூறியுள்ளார்கள். (இந்த அத்தியாயத்தில் மூன்றாவது பிரிவு இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَي النَّاس أكْرم؟ فَقَالَ: «أَكْرَمُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاهُمْ» . قَالُوا: لَيْسَ عَنْ هَذَا نَسْأَلُكَ. قَالَ: «فَأَكْرَمُ النَّاسِ يُوسُفُ نَبِيُّ اللَّهِ ابْنُ نَبِيِّ اللَّهِ ابْنِ خَلِيلِ اللَّهِ» . قَالُوا: لَيْسَ عَن هَذَا نَسْأَلك. قَالَ: «فَمِمَّنْ مَعَادِنِ الْعَرَبِ تَسْأَلُونِي؟» قَالُوا: نَعَمْ. قَالَ: فَخِيَارُكُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ خِيَارُكُمْ فِي الْإِسْلَامِ إِذَا فَقُهُوا . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "மக்களில் மிகவும் கண்ணியமானவர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அவர்களில் (இறைவனை) அதிகம் அஞ்சுபவரே அல்லாஹ்விடம் மிகவும் கண்ணியமானவர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(அதற்குத் தோழர்கள்) "நாங்கள் இதைப் பற்றி உங்களிடம் கேட்கவில்லை" என்றனர்.

(அப்போது) நபியவர்கள், "அப்படியானால், மக்களில் மிகவும் கண்ணியமானவர் அல்லாஹ்வின் நபி யூஸுஃப் (அலை) ஆவார்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் நபியின் (யஃகூப் அலை) மகன், அவர் (மற்றொரு) அல்லாஹ்வின் நபியின் (இஸ்ஹாக் அலை) மகன், அவர் அல்லாஹ்வின் உற்ற தோழரின் (இப்ராஹீம் அலை - எனும் நபியின்) மகன் ஆவார்கள்" என்றார்கள்.

(மீண்டும்) அவர்கள், "நாங்கள் இதைப் பற்றியும் உங்களிடம் கேட்கவில்லை" என்றனர்.

(அதற்கு) நபியவர்கள், "அப்படியானால், அரபியர்களின் வம்சாவளிகளைப் (பூர்வீகத்தைப்) பற்றி என்னிடம் கேட்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம்" என்றனர்.

(அப்போது) நபியவர்கள், "அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) உங்களில் சிறந்தவர்களாக இருந்தவர்கள், (மார்க்கத்தைப்) புரிந்து கொள்ளும் போது இஸ்லாத்திலும் உங்களில் சிறந்தவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْكَرِيمُ ابْنُ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ بنِ إِسحاقَ بن إِبراهيمَ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண்ணியவானின் மகனான, கண்ணியவானின் மகனான, கண்ணியவானின் மகனான கண்ணியவான் (என்பவர்), யஅகூபின் மகனான, இஸ்ஹாக்கின் மகனான, இப்ராஹீமின் மகனான யூசுப் (அலை) ஆவார்."

(நூல்: ஸஹீஹ் புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ: فِي يَوْمِ حُنَيْنٍ كَانَ أَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذًا بِعِنَانِ بَغْلَتِهِ يَعْنِي بَغْلَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا غَشِيَهُ الْمُشْرِكُونَ نَزَلَ فَجَعَلَ يَقُولُ «أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبَ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ» قَالَ: فَمَا رُئِيَ مِنَ النَّاسِ يَوْمَئِذٍ أَشَدُّ مِنْهُ. مُتَّفق عَلَيْهِ
பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஹுனைன் (போர்) நாளில், அபூசுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின்) கோவேறு கழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இணைவைப்பாளர்கள் அவர்களை (நபியவர்களை)ச் சூழ்ந்து கொண்டபோது, அவர்கள் (வாகனத்திலிருந்து) கீழே இறங்கி, "நான் (அல்லாஹ்வின்) தூதர், (இதில்) பொய்யில்லை; நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகன் (பேரன்) ஆவேன்!" என்று கூறலானார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்: அந்நாளில் மக்களில் அவர்களை (நபியவர்களை) விட அதிக வீரமிக்கவர் (எவரும்) காணப்படவில்லை.

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا خَيْرَ الْبَرِيَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ذَاكَ إِبْرَاهِيم» . رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "படைப்பினங்களில் சிறந்தவரே!" என்று (அழைத்துக்) கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அந்தச் சிறப்புக்குரியவர்) இப்ராஹீம் (அலை) ஆவார்கள்" என்று (பணிவுடன்) பதிலளித்தார்கள்.

(நூல்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تُطْرُونِي كَمَا أَطْرَتِ النَّصَارَى ابْنَ مَرْيَمَ فَإِنَّمَا أَنَا عَبْدُهُ فَقُولُوا: عبدُ الله ورسولُه . مُتَّفق عَلَيْهِ
உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கிறிஸ்தவர்கள் மர்யமின் மகனை (ஈஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களை) வரம்பு மீறிப் புகழ்ந்தது போன்று, என்னைப் புகழ்வதில் நீங்களும் வரம்பு மீறாதீர்கள். நான் அவனுடைய (அல்லாஹ்வின்) அடியான் மட்டுமே. எனவே, (என்னை) ‘அல்லாஹ்வின் அடியார் என்றும், அவனது தூதர் என்றும்’ கூறுங்கள்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عياضِ بن حمارٍ المجاشعيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَيَّ: أَنْ تَوَاضَعُوا حَتَّى لَا يَفْخَرَ أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ وَلَا يبغيَ أحدٌ على أحد . رَوَاهُ مُسلم
இயாத் பின் ஹிமார் அல்-முஜாஷிஈ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் எவரும் மற்றொருவர் மீது பெருமையடிக்காத வகையிலும், எவரும் மற்றொருவர் மீது அத்துமீறாத (அநீதி இழைக்காத) வகையிலும் நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பணிவாக நடந்துகொள்ளுங்கள் என்று அல்லாஹ் எனக்கு வஹீ (செய்தி) அறிவித்துள்ளான்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ يَفْتَخِرُونَ بِآبَائِهِمُ الَّذِينَ مَاتُوا إِنَّمَا هُمْ فَحْمٌ مِنْ جَهَنَّمَ أَوْ لَيَكُونُنَّ أَهْوَنَ عَلَى اللَّهِ مِنَ الْجُعَلِ الَّذِي يُدَهْدِهُ الْخِرَاءَ بِأَنْفِهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَذْهَبَ عَنْكُمْ عُبِّيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ وَفَخْرَهَا بِالْآبَاءِ إِنَّمَا هُوَ مُؤْمِنٌ تَقِيٌّ أَوْ فَاجِرٌ شَقِيٌّ النَّاسُ كُلُّهُمْ بَنُو آدَمَ وَآدَمُ مِنْ تُرَابٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் (மரணமடைந்துவிட்ட) தங்களின் மூதாதையர்களைக் குறித்துப் பெருமையடிப்பதை கட்டாயம் நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும். (இல்லையெனில் மறுமையில்) அவர்கள் நரகத்தின் கரிகளாக இருப்பார்கள்; அல்லது தன் மூக்கால் மலத்தை (சாணத்தை) உருட்டிச் செல்லும் வண்டைக் காட்டிலும் அல்லாஹ்விடம் மிகவும் அற்பமானவர்களாக அவர்கள் ஆகிவிடுவார்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ், உங்களின் ஜாஹிலிய்யா (அறியாமைக் கால) அகந்தையையும், மூதாதையர்களைக் குறித்துப் பெருமையடிப்பதையும் (உங்களிடமிருந்து) நீக்கிவிட்டான். (இனி மனிதர்களில்) இறையச்சமுடைய முஃமினாக (நம்பிக்கையாளராக) இருக்கலாம், அல்லது துர்பாக்கியசாலியான பாவியாக இருக்கலாம். மக்கள் அனைவரும் ஆதமின் சந்ததியினரே! ஆதம் (அலை) அவர்கள் மண்ணிலிருந்து படைக்கப்பட்டவர்கள்."

இந்த ஹதீஸை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن مطرف بن عبد الله الشِّخّيرِ قَالَ: قَالَ أَبِي: انْطَلَقْتُ فِي وَفْدِ بَنِي عَامِرٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا: أَنْتَ سَيِّدُنَا. فَقَالَ: «السَّيِّدُ اللَّهُ» فَقُلْنَا وَأَفْضَلُنَا فَضْلًا وَأَعْظَمُنَا طَوْلًا. فَقَالَ: «قُولُوا قَوْلَكُمْ أَوْ بَعْضَ قَوْلِكُمْ وَلَا يَسْتَجْرِيَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் பின் அஷ்-ஷிக்கீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் பனூ ஆமிர் குலத்தாரின் தூதுக்குழுவில் (ஒருவனாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது நாங்கள், "நீங்கள் எங்களுடைய தலைவர் (ஸய்யித்)" என்று கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், "(உண்மையான) தலைவர் அல்லாஹ் (மட்டுமே)" என்று கூறினார்கள்.

பின்பு நாங்கள், "நீங்கள் எங்களில் சிறப்பால் மிகவும் மேலானவர்; (உதவி செய்வதிலும் கொடையிலும்) எங்களில் மிகவும் மகத்தானவர்" என்று கூறினோம். அதற்கு நபியவர்கள், "நீங்கள் (சாதாரணமாகக்) கூறும் வார்த்தைகளையே, அல்லது அதில் சிலவற்றையே கூறுங்கள். ஷைத்தான் உங்களை (வரம்பு மீறிச் செல்லத்) தூண்டிவிட வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن الْحسن عَن سَمُرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْحَسَبُ الْمَالُ وَالْكَرَمُ التَّقْوَى» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وابنُ مَاجَه
ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(இவ்வுலகில் ஒருவரது) அந்தஸ்து (என்பது) செல்வமாகும். (அல்லாஹ்விடம் ஒருவரது) கண்ணியம் (என்பது) இறையச்சமாகும்."

இதனை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா (ஆகிய நூல்கள்) பதிவு செய்துள்ளன.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أُبيِّ بن كعبٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعِضُّوهُ بِهَنِ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا» . رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السّنة»
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"எவரேனும் அறியாமைக் கால (ஜாஹிலிய்யா) மக்களைப் போன்று (தமது குலத்தைப் பற்றிப் பெருமை பாராட்டி) தமது குலப்பெருமையைப் பேசினால், அவரிடம் 'உனது தந்தையின் ஆண் உறுப்பைக் கவ்விக்கொள்' என்று (வெளிப்படையாகவே) கூறுங்கள். (இதைக் கூறும்போது) மறைமுக வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டாம்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(நூல்: ஷர்ஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عُقْبَةَ عَنْ أبي عُقبةَ وَكَانَ مَوْلًى مِنْ أَهْلِ فَارِسَ قَالَ: شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُحُدًا فَضَرَبْتُ رَجُلًا مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَقُلْتُ خُذْهَا مِنِّي وَأَنَا الْغُلَامُ الْفَارِسِيُّ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ: هَلَّا قُلْتَ: خُذْهَا مِنِّي وَأَنَا الْغُلَامُ الْأَنْصَارِيُّ؟ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
பாரசீகத்தைச் சேர்ந்த (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமையான அபூஉக்பா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் உஹுதுப் போரில் கலந்துகொண்டேன். நான் (அங்கு) இணைவைப்பவர்களில் ஒருவனைத் தாக்கிவிட்டு, "இதை (எனது அடியை) வாங்கிக்கொள்! நான் ஒரு பாரசீக இளைஞன்" என்று கூறினேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் என் பக்கம் திரும்பி, "'இதை வாங்கிக்கொள்! நான் ஓர் அன்சாரி இளைஞன்' என்று நீ கூறியிருக்கக் கூடாதா? (அதாவது அன்சாரிகளுடன் உனக்குள்ள பிணைப்பைக் கொண்டு உன்னை அடையாளப்படுத்தியிருக்கக் கூடாதா?)" என்று கேட்டார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ نَصَرَ قَوْمَهُ عَلَى غَيْرِ الْحَقِّ فَهُوَ كَالْبَعِيرِ الَّذِي رَدَى فَهُوَ يُنزَعُ بذنَبِه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் (உண்மைக்கு மாறாக) அநியாயமான காரியத்தில் தமது கூட்டத்தாருக்கு உதவுகிறாரோ, அவர் (பள்ளத்தில்) விழுந்து, (அதிலிருந்து) தனது வாலைப் பிடித்து இழுக்கப்படும் ஒட்டகத்தைப் போன்றவர் ஆவார்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن واثلةَ بن الأسقَعِ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْعَصَبِيَّةُ؟ قَالَ: «أَنْ تُعِينَ قَوْمَكَ عَلَى الظُّلْمِ» رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
வாஸிலா பின் அஸ்கஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! 'அஸபிய்யா' (இனவெறி/கோத்திரப் பற்று) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(அநீதியான காரியங்களில்) நீர் உமது கூட்டத்தாருக்கு உதவி செய்வதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن سُراقَة بن مالكِ بن جُعْشُم قَالَ: خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «خير كم الْمُدَافِعُ عَنْ عَشِيرَتِهِ مَا لَمْ يَأْثَمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
சுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தியபோது, "பாவம் செய்யாத வரை (அதாவது அநீதிக்குத் துணை போகாத வரை), தம் குலத்திற்காகப் (அல்லது உறவினர்களுக்காகப்) பரிந்து பேசுபவரே (அல்லது அவர்களைப் பாதுகாப்பவரே) உங்களில் சிறந்தவர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَيْسَ مِنَّا مَنْ دَعَا إِلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ قَاتَلَ عَصَبِيَّةً وَلَيْسَ مِنَّا من مَاتَ علىعصبية» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இனவெறியின் (அல்லது குருட்டுத்தனமான குழுப்பற்றின்) பக்கம் அழைப்பவன் நம்மைச் சார்ந்தவன் அல்லன்; இனவெறிக்காக (அல்லது அநீதியான முறையில் தன் கூட்டத்திற்காக)ப் போரிடுபவன் நம்மைச் சார்ந்தவன் அல்லன்; மேலும், இனவெறி கொண்ட நிலையிலேயே (தன் கூட்டத்திற்காக அநீதியாக நின்ற நிலையில்) மரணிப்பவனும் நம்மைச் சார்ந்தவன் அல்லன்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «حُبُّكَ الشَّيْءَ يُعْمِي وَيُصِمُّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபுத்தர்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒன்றின் மீதான உமது அன்பு (அதன் குறைகளைக் காண முடியாமல்) உம்மைக் குருடராகவும், (அதனைப் பற்றிய விமர்சனங்களைச் செவிமடுக்க முடியாமல்) செவிடராகவும் ஆக்கிவிடும்."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن عُبَادَةَ بْنِ كَثِيرٍ الشَّامِيِّ مِنْ أَهْلِ فِلَسْطِينَ عَن امْرَأَةٍ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهَا فَسِيلَةُ أَنَّهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ: سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِنَ الْعَصَبِيَّةِ أَنْ يُحِبَّ الرَّجُلُ قَوْمَهُ؟ قَالَ: «لَا وَلَكِنْ مِنَ الْعَصَبِيَّةِ أَنْ يَنْصُرَ الرَّجُلُ قَوْمَهُ عَلَى الظُّلْمِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَابْنُ مَاجَهْ
ஃபஸீலா (ரஹ்) அவர்கள் (கூறுகிறார்கள்): எனது தந்தை (கூறியதை) நான் கேட்டேன்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு மனிதர் தனது சமூகத்தாரை (அல்லது தனது இனத்தவரை) நேசிப்பது இனவெறியைச் (அஸபிய்யா) சார்ந்ததாகுமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; மாறாக, ஒரு மனிதர் தனது சமூகத்தார் (செய்யும்) அநீதிக்கு (அவர்களுக்குச் சாதகமாக இருந்து) துணைபோவதே இனவெறியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: அஹ்மத், இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنْسَابُكُمْ هَذِهِ لَيْسَتْ بِمَسَبَّةٍ عَلَى أَحَدٍ كُلُّكُمْ بَنُو آدَمَ طَفُّ الصَّاعِ بِالصَّاعِ لَمْ تملؤوه لَيْسَ لِأَحَدٍ عَلَى أَحَدٍ فَضْلٌ إِلَّا بِدِينٍ وَتَقْوًى كَفَى بِالرَّجُلِ أَنْ يَكُونَ بَذِيًّا فَاحِشًا بَخِيلًا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுடைய இந்தப் பரம்பரைகள் (குலம், கோத்திரம் போன்றவை) எவரையும் இழிவுபடுத்துவதற்கான (காரணியாக) அமையாது. நீங்கள் அனைவரும் ஆதாமுடைய மக்களே! (விளிம்பு வரை நிறையாத) ஒரு 'ஸாஃ' (எனும் அளவை) மற்றொரு 'ஸாஃ' அளவிற்குச் சமமாக இருப்பதைப் போல நீங்கள் அனைவரும் (பிறப்பால்) ஒருவருக்கொருவர் சமமானவர்களே! மார்க்கப் பற்று மற்றும் இறையச்சம் (தக்வா) ஆகியவற்றின் மூலமேயன்றி, ஒருவருக்கு மற்றவரை விட எவ்விதச் சிறப்பும் இல்லை. ஒரு மனிதன் கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுபவனாகவும், அருவருப்பான செயல்களைச் செய்பவனாகவும், கஞ்சத்தனம் உடையவனாகவும் இருப்பதே (அவனது இழிவுக்குப்) போதுமானதாகும்."

இதனை இமாம் அஹ்மத் மற்றும் பைஹகீ (ரஹ்) ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَحَقُّ بِحُسْنِ صَحَابَتِي؟ قَالَ: «أُمَّكَ» . قَالَ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: «أُمَّكَ» . قَالَ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ «أُمَّكَ» . قَالَ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: «أَبُوكَ» . وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: «أُمَّكَ ثُمَّ أُمَّكَ ثُمَّ أُمَّكَ ثُمَّ أَبَاكَ ثمَّ أدناك أدناك» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மக்களில்) நான் மிக அழகிய முறையில் பழகுவதற்கு (மற்றும் பணிவிடை செய்வதற்கு) மிகவும் தகுதியானவர் யார்?” என்று கேட்டார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், “உன் தாய்” என்றார்கள். அவர், “பிறகு யார்?” என்று கேட்டார். (மீண்டும்) “உன் தாய்” என்றார்கள். அவர், “பிறகு யார்?” என்று கேட்டார். (மீண்டும்) “உன் தாய்” என்றார்கள். அவர், “பிறகு யார்?” என்று கேட்டார். “உன் தந்தை” என்றார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், “(முதலில்) உன் தாய், பிறகு உன் தாய், பிறகு உன் தாய், பிறகு உன் தந்தை, அதன் பிறகு உனக்கு மிக நெருக்கமான உறவினர், அதற்கடுத்து நெருக்கமானவர்” என்று கூறினார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رَغِمَ أَنْفُهُ رَغِمَ أَنْفُهُ رَغِمَ أَنْفُهُ» . قِيلَ: مَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «مَنْ أَدْرَكَ وَالِدَيْهِ عِنْدَ الْكِبَرِ أَحَدَهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا ثمَّ لم يدْخل الْجنَّة» . وَرَاه مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அவன்) இழிவடையட்டும்! (அவன்) இழிவடையட்டும்! (அவன்) இழிவடையட்டும்!" என்று (மூன்று முறை) கூறினார்கள். அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! யார் அவர்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் தனது பெற்றோர்களில் ஒருவரையோ அல்லது இருவரையுமோ அவர்களின் முதுமைப் பருவத்தில் (உயிருடன்) பெற்றிருந்தும், (அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து அதன் மூலம்) சொர்க்கத்தில் நுழையவில்லையோ அவர்தான்" என்று (பதிலளித்துக்) கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنهُ قَالَتْ: قَدِمَتْ عَلَيَّ أُمِّي وَهِيَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ قُرَيْشٍ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي قَدِمَتْ عَلَيَّ وَهِيَ رَاغِبَةٌ أَفَأَصِلُهَا؟ قَالَ: «نعم صِليها» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அஸ்மா பின்த் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

குரைஷிகளின் காலத்தில் (அதாவது ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை காலத்தில்), எனது தாயார் இணைவைப்பவராக இருந்த நிலையில் என்னிடம் வந்தார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது தாயார் (உதவியையும் அன்பையும்) நாடியவராக என்னிடம் வந்துள்ளார். நான் அவருடன் உறவைப் பேணி நடக்கலாமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், அவருடன் உறவைப் பேணி நடப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: إِنَّ آل فُلَانٍ لَيْسُوا لِي بِأَوْلِيَاءَ إِنَّمَا وَلِيِّيَ اللَّهُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنْ لَهُمْ رَحِمٌ أَبُلُّهَا بِبَلَالِهَا. مُتَّفق عَلَيْهِ
அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"இன்னாரின் குடும்பத்தார் எனக்கு உற்ற நேசர்கள் (அவ்லியா) அல்லர். நிச்சயமாக அல்லாஹ்வும், நற்செயல்கள் புரியும் இறைநம்பிக்கையாளர்களுமே எனது உற்ற நேசர்கள் ஆவர். ஆயினும், அவர்களுடன் எனக்கு இரத்த உறவு இருக்கிறது; அந்த உறவை (அதற்குரிய முறையில்) நான் தொடர்ந்து பேணி வருவேன்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن الْمُغِيرَةِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ عُقُوقَ الْأُمَّهَاتِ وَوَأْدَ الْبَنَاتِ وَمَنَعَ وَهَاتِ. وَكَرِهَ لَكُمْ قِيلَ وَقَالَ وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ وَإِضَاعَةَ الْمَالِ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
முகீரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் தாய்மார்களுக்கு மாறுசெய்வதையும் (அவர்களைத் துன்புறுத்துவதையும்), பெண் குழந்தைகளை உயிருடன் புதைப்பதையும், (பிறருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கடமைகளைத்) தடுத்து வைப்பதையும், (தமக்கு உரிமையில்லாததைப் பிறரிடம்) கேட்பதையும் உங்களுக்குத் ஹராமாக்கியுள்ளான் (தடை செய்துள்ளான்). மேலும், வீணான பேச்சுகளில் ஈடுபடுவதையும் (அவதூறுகளைப் பரப்புவதையும்), அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்பதையும் (தேவையற்ற விஷயங்களை வினவுவதையும்), செல்வத்தை வீணாக்குவதையும் அவன் உங்களுக்கு வெறுக்கிறான்."
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مِنَ الْكَبَائِرِ شَتْمُ الرَّجُلِ وَالِدَيْهِ» . قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ يَشْتُمُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ؟ قَالَ: «نَعَمْ يَسُبُّ أَبَا الرَّجُلِ فَيَسُبُّ أَبَاهُ ويسبُّ أمه فيسب أمه» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு மனிதன் தன் பெற்றோரைத் திட்டுவது பெரும் பாவங்களில் (ஒன்றாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

(அப்போது நபித்தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு மனிதன் தன் (சொந்தப்) பெற்றோரைத் திட்டுவானா?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், (அவன்) ஒரு மனிதனின் தந்தையைத் திட்டுவான்; (பதிலுக்கு) அவன் இவனது தந்தையைத் திட்டுவான். (அதேபோல்) அவன் (மற்றொருவனின்) தாயைத் திட்டுவான்; (பதிலுக்கு) அவன் இவனது தாயைத் திட்டுவான்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ أَبَرِّ الْبِرِّ صِلَةَ الرَّجُلِ أَهْلَ وُدِّ أَبِيهِ بَعْدَ أَن يولي» . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தனது தந்தை (மறைந்து) சென்ற பின்பு, அவரது தந்தையின் நேசத்திற்குரியவர்களுடன் (நண்பர்களுடன்) உறவைப் பேணி நடப்பது, நன்மைகளிலேயே மிகச் சிறந்த நன்மையாகும்."
(முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُبْسَطَ لَهُ فِي رِزْقِهِ وَيُنْسَأَ لَهُ فِي أَثَره فَليصل رَحمَه» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தமது வாழ்வாதாரம் விசாலமாக்கப்பட வேண்டும் என்றும், தமது ஆயுள் நீட்டிக்கப்பட (மரணத்திற்குப் பின் அவரது நற்பெயர் அல்லது சுவடுகள் நிலைத்திருக்க) வேண்டும் என்றும் யார் விரும்புகிறாரோ, அவர் தமது உறவினர்களுடன் நல்லுறவைப் பேணி (அவர்களுடன் இணைந்து) வாழட்டும்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: خُلِقَ اللَّهُ الْخَلْقَ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْهُ قَامَتِ الرَّحِمُ فَأَخَذَتْ بِحَقْوَيِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ: مَهْ؟ قَالَتْ: هَذَا مقَام العائذ بك من القطيعةِ. قَالَ: أَلَا تَرْضَيْنَ أَنْ أَصِلَ مَنْ وَصَلَكِ وَأَقْطَعَ مَنْ قَطَعَكِ؟ قَالَتْ: بَلَى يَا رَبِّ قَالَ: فَذَاك . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் படைப்புகளைப் படைத்தான். அவற்றைப் படைத்து முடித்த போது, ‘ரஹிம்’ (எனும் இரத்த உறவுப் பிணைப்பு) எழுந்து, அளவற்ற அருளாளனான அர்ரஹ்மானின் இடுப்பைப் பற்றிக் கொண்டது. அவன், ‘என்ன இது? (அல்லது நிறுத்து)’ என்று கேட்டான். அதற்கு அது, ‘உறவுகளைத் துண்டிப்பதிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்பத் தேடுபவனின் இடம் இதுதான்’ என்று கூறியது. அதற்கு அவன், ‘உன்னைச் சேர்த்து நடப்பவருடன் (உறவு பாராட்டுபவருடன்) நானும் சேர்ந்து கொள்வேன்; உன்னைத் துண்டிப்பவரை (உறவை முறிப்பவரை) நானும் துண்டித்து விடுவேன் என்பதைப் பற்றி நீ திருப்தியடைய மாட்டாயா?’ என்று கேட்டான். அதற்கு அது, ‘ஆம், என் இறைவா! (நான் திருப்தியடைந்தேன்)’ என்று கூறியது. அவன், ‘அது உனக்கு உண்டு (அவ்வாறே ஆகும்)’ என்று கூறினான்."

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الرَّحِمُ شِجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ. فَقَالَ اللَّهُ: مَنْ وَصَلَكِ وَصَلْتُهُ وَمَنْ قَطَعَكِ قَطَعْتُهُ . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"‘ரஹிம்’ (இரத்த உறவு) என்பது ‘அர்-ரஹ்மான்’ (அளவற்ற அருளாளன் எனும் இறைவனது பெயரின்) ஒரு கிளையாகும் (அதிலிருந்து உருவானதாகும்). அல்லாஹ் (அந்த உறவிடம்) கூறினான்: ‘உன்னைச் சேர்த்து நடப்பவருடன் நானும் (எனது அருளைக் கொண்டு) சேர்ந்து கொள்வேன். உன்னைத் துண்டிப்பவரை நானும் (எனது அருளிலிருந்து) துண்டித்து விடுவேன்’."

நூல்: ஸஹீஹ் அல்-புகாரி
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الرَّحِمُ مُعَلَّقَةٌ بِالْعَرْشِ تَقُولُ: مَنْ وَصَلَنِي وَصَلَهُ اللَّهُ وَمَنْ قَطَعَنِي قَطَعَهُ الله . مُتَّفق عَلَيْهِ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ரஹிம் (எனும் இரத்த உறவானது இறைவனின்) அர்ஷுடன் தொங்கிக் கொண்டு, 'என்னை யார் (உறவைப் பேணி) இணைத்து வாழ்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ்வும் (தனது அருளோடு) இணைத்துக் கொள்வான். என்னை யார் (உறவை) முறித்துக் கொள்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ்வும் (தனது அருளை விட்டும்) முறித்துக் கொள்வான்' என்று கூறுகிறது."
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَاطِعٌ» . مُتَّفِقٌ عَلَيْهِ
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(இரத்த) உறவைத் துண்டிப்பவர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «لَيْسَ الواصِلُ بالمكافىء وَلَكِنَّ الْوَاصِلَ الَّذِي إِذَا قُطِعَتْ رَحِمُهُ وَصَلَهَا» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு அம்ரு (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பதிலுக்குப் பதில் (கைம்மாறு) செய்பவர் (உண்மையான) உறவைப் பேணுபவர் அல்லர். மாறாக, எவரது உறவு (உறவினர்களால்) துண்டிக்கப்பட்டதோ, அந்த உறவைச் சேர்த்துக்கொள்பவரே (உண்மையான) உறவைப் பேணுபவர் ஆவார்."
(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لي قَرَابةَ أصلهم ويقطعوني وَأحسن إِلَيْهِم ويسيؤون إِلَيّ وأحلم عَلَيْهِم وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ. فَقَالَ: «لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللَّهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குச் சில உறவினர்கள் உள்ளனர். நான் அவர்களுடன் (உறவைப்) பேணுகிறேன்; ஆனால், அவர்கள் என்னோடு (உறவைத்) துண்டிக்கிறார்கள். நான் அவர்களுக்கு நன்மை செய்கிறேன்; ஆனால், அவர்கள் எனக்குத் தீமை செய்கிறார்கள். நான் அவர்களிடம் பொறுமையுடன் (சகிப்புத்தன்மையோடு) நடந்துகொள்கிறேன்; ஆனால், அவர்கள் என்னிடம் மூர்க்கத்தனமாக (அறியாமையுடன்) நடந்துகொள்கிறார்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் கூறுவது உண்மையாக இருந்தால், (அவர்களுக்கு) நீர் சூடான சாம்பலைத் திணிப்பதைப் போன்றதாகும். நீர் இதே நிலையில் நீடித்திருக்கும் வரை, அவர்களுக்கு எதிராக அல்லாஹ்வின் புறத்திலிருந்து உமக்கு (உதவி புரியும்) ஒரு உதவியாளர் உம்மோடு இருந்து கொண்டே இருப்பார்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَرُدُّ الْقَدَرَ إِلَّا الدُّعَاءُ وَلَا يَزِيدُ فِي الْعُمْرِ إِلَّا الْبِرُّ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُحْرَمُ الرِّزْقَ بِالذَّنْبِ يُصِيبُهُ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ
ஸவ்பான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பிரார்த்தனையைத் (துஆவை) தவிர வேறெதுவும் விதியை (கத்ரை) மாற்றாது (தடுக்காது). நற்செயல்களைத் (அல்-பிர்) தவிர வேறெதுவும் ஆயுளை அதிகரிக்காது. மேலும், நிச்சயமாக ஒரு மனிதன் தான் செய்யும் பாவத்தின் காரணமாக (தனக்கு கிடைக்க வேண்டிய) வாழ்வாதாரத்தை (ரிஸ்க்கை) இழக்கிறான் (தடுக்கப்படுகிறான்)."
(நூல்: இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ فِيهَا قِرَاءَةً فَقُلْتُ: مَنْ هَذَا؟ قَالُوا: حَارِثَةُ بْنُ النُّعْمَانِ كَذَلِكُمُ الْبِرُّ كَذَلِكُمُ الْبِرُّ «. وَكَانَ أَبَرَّ النَّاسِ بِأُمِّهِ. رَوَاهُ فِي» شَرْحِ السُّنَّةِ «. وَالْبَيْهَقِيُّ فِي» شعب الْإِيمَان وَفِي رِوَايَة: قَالَ: «نِمْتُ فرأيتني فِي الْجنَّة» بدل «دخلت الْجنَّة»
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் சொர்க்கத்திற்குள் நுழைந்தேன். அங்கே (குர்ஆன்) ஓதப்படும் சப்தத்தைக் கேட்டேன். அப்போது நான், 'இது யார்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இவர் ஹாரிஸா பின் அன்னுஃமான்' என்று கூறினார்கள். (பெற்றோருக்குச் செய்யும்) நற்செயல் (அல்லது நன்மை) இத்தகையதே! (பெற்றோருக்குச் செய்யும்) நற்செயல் இத்தகையதே!"

அவர் மனிதர்களிலேயே தமது தாயாருக்கு மிகவும் சிறந்த முறையில் நன்மை (பணிவிடை) செய்பவராக இருந்தார்.

(இந்நபிமொழி 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா'விலும், இமாம் பைஹகீ அவர்களின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மற்றொரு அறிவிப்பில், "நான் சொர்க்கத்திற்குள் நுழைந்தேன்" என்பதற்குப் பதிலாக, "நான் உறங்கும்போது என்னைச் சொர்க்கத்தில் (கனவில்) கண்டேன்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رَضِيَ الربِّ فِي رضى الْوَالِدِ وَسُخْطُ الرَّبِّ فِي سُخْطِ الْوَالِدِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இறைவனின் (அல்லாஹ்வின்) திருப்தி தந்தையின் திருப்தியில் உள்ளது. மேலும், இறைவனின் (அல்லாஹ்வின்) கோபம் தந்தையின் கோபத்தில் உள்ளது."

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي الدَّرْدَاء أَنَّ رَجُلًا أَتَاهُ فَقَالَ: إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِن لي أُمِّي تَأْمُرُنِي بِطَلَاقِهَا؟ فَقَالَ لَهُ أَبُو الدَّرْدَاءِ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْوَالِدُ أَوْسَطُ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَإِنْ شِئْتَ فَحَافِظْ عَلَى الْبَابِ أَوْ ضَيِّعْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَه
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "எனக்கு ஒரு மனைவி இருக்கிறாள். (ஆனால்) அவளை விவாகரத்து (தலாக்) செய்யுமாறு என் தாய் எனக்குக் கட்டளையிடுகிறார்" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அவரிடம் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'தந்தை (பெற்றோர்) சொர்க்கத்தின் வாசல்களில் மிகச் சிறந்த (நடு) வாசலாவார். எனவே, நீ விரும்பினால் அந்த வாசலைப் பேணிக் காத்துக்கொள்; அல்லது அதனை வீணாக்கிவிடு (இழந்துவிடு).'"

(நூல்கள்: திர்மிதீ, இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جدَّه قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ؟ قَالَ: «أُمَّكَ» قُلْتُ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: «أُمَّكَ» قُلْتُ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: «أُمَّكَ» قُلْتُ: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: «أَبَاكَ ثُمَّ الْأَقْرَبَ فَالْأَقْرَبَ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
முஆவியா இப்னு ஹைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் யாருக்கு மிகச் சிறந்த முறையில் உபகாரம் (நன்மை) செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனது தாய்க்கு" என்றார்கள்.
நான், "பிறகு யாருக்கு?" என்று கேட்டேன்.
அவர்கள், "உனது தாய்க்கு" என்றார்கள்.
நான், "பிறகு யாருக்கு?" என்று கேட்டேன்.
அவர்கள், "உனது தாய்க்கு" என்றார்கள்.
நான், "பிறகு யாருக்கு?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "உனது தந்தைக்கு; பிறகு (உனக்கு) மிக நெருக்கமானவர்களுக்கும், அதற்கடுத்து நெருக்கமானவர்களுக்கும் (உபகாரம் செய்ய வேண்டும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يَقُول: قَالَ الله تبَارك: أَنَا اللَّهُ وَأَنَا الرَّحْمَنُ خَلَقْتُ الرَّحِمَ وَشَقَقْتُ لَهَا مِنِ اسْمِي فَمَنْ وَصَلَهَا وَصَلْتُهُ وَمَنْ قطعهَا بتته . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "பாக்கியமிக்கவனும் உயர்ந்தவனுமாகிய அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'நானே அல்லாஹ்; நானே அர்-ரஹ்மான் (அளவற்ற அருளாளன்). நான் 'ரஹிம்' (கருப்பை/இரத்த உறவு) என்பதைப் படைத்து, எனது பெயரிலிருந்து (அர்-ரஹ்மான் என்பதிலிருந்து) அதற்கான பெயரைப் பிரித்தெடுத்தேன். எனவே, எவர் அந்த உறவைச் சேர்த்து வாழ்கிறாரோ, அவரை நான் (எனது அருளுடன்) சேர்த்துக் கொள்வேன். எவர் அந்த உறவைத் துண்டிக்கிறாரோ, அவரை நான் (எனது அருளை விட்டும்) துண்டித்து விடுவேன்'." (நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا تَنْزِلُ الرَّحْمَةُ عَلَى قَوْمٍ فِيهِمْ قَاطِعُ الرَّحِمِ» رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَان»
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எந்த மக்கள் கூட்டத்தில் (இரத்த) உறவைத் துண்டித்து வாழ்பவர் இருக்கிறாரோ, அந்த மக்கள் கூட்டத்தின் மீது (அல்லாஹ்வின்) அருள் இறங்காது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

இதனை பைஹகீ (அவர்கள்) 'ஷுஅபுல் ஈமான்' (நூலில்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ ذَنْبٍ أَحْرَى أَنْ يُعَجِّلَ اللَّهُ لصَاحبه الْعقُوبَة فِي الدُّنْيَا مَعَ مايدخر لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْبَغْيِ وَقَطِيعَةِ الرَّحِمِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
அபூபக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(மறுமையில் அதற்கான தண்டனையை) அல்லாஹ் சேமித்து வைப்பதுடன், இவ்வுலகிலும் (அதைச் செய்தவருக்குத்) தண்டனையை விரைந்து வழங்குவதற்கு, அநீதி இழைப்பது (மற்றும் வரம்பு மீறுவது) மற்றும் உறவு முறைகளைத் துண்டிப்பதை விட அதிகத் தகுதியான பாவம் வேறில்லை."

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவிக்கின்றனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنَّانٌ وَلَا عَاقٌّ وَلَا مُدْمِنُ خمر» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ والدارمي
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(பிறருக்குச் செய்த உதவியைச்) சொல்லிக் காட்டுபவர், பெற்றோருக்கு மாறுசெய்பவர் (அவர்களுக்குத் துன்பம் விளைவிப்பவர்) மற்றும் மதுவுக்கு அடிமையானவர் (தொடர்ந்து மது அருந்துபவர்) ஆகியோர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்."
(நூல்கள்: நஸாயீ, தாரிமீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَعَلَّمُوا مِنْ أَنْسَابِكُمْ مَا تَصِلُونَ بِهِ أَرْحَامَكُمْ فَإِنَّ صِلَةَ الرَّحِمِ مَحَبَّةٌ فِي الْأَهْلِ مَثْرَاةٌ فِي الْمَالِ مَنْسَأَةٌ فِي الْأَثَرِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيب
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் இரத்த உறவுகளைப் பேணி வாழ்வதற்குத் தேவையான அளவு உங்களின் வம்சாவளியை (குடும்பத் தொடர்புகளை) நீங்கள் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், இரத்த உறவுகளைப் பேணி வாழ்வது (ஸிலதுர் ரஹிம்) குடும்பத்தாரிடையே அன்பை ஏற்படுத்தும்; செல்வத்தைப் பெருக்கும்; ஆயுளை நீட்டிக்கும் (மற்றும் மரணத்திற்குப் பின் நற்பெயரை நிலைக்கச் செய்யும்)."

இதனை இமாம் திர்மிதி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்து, "இது 'கரீப்' (அபூர்வமான) ஹதீஸ் ஆகும்" என்று கூறியுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن ابْن عمر أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ ذَنْبًا عَظِيمًا فَهَلْ لِي مِنْ تَوْبَةٍ؟ قَالَ: «هَلْ لَكَ مِنْ أُمٍّ؟» قَالَ: لَا. قَالَ: «وَهَلْ لَكَ مِنْ خَالَةٍ؟» . قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: «فبرها» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் ஒரு பெரும் பாவத்தைச் செய்துவிட்டேன். (அதற்காக) நான் பாவமன்னிப்புப் பெற (எனக்கு) ஏதேனும் வாய்ப்புள்ளதா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குத் தாய் இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குத் தாயின் சகோதரி (சின்னம்மா அல்லது பெரியம்மா) இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், அவரிடம் கனிவாக (அன்பாகப் பணிவிடை செய்து) நடந்துகொள்!" என்று கூறினார்கள்.

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي أسيد السَّاعِدِيّ قَالَ: بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلَمَةَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ بَقِي من برِّ أبويِّ شيءٌ أَبَرُّهُمَا بِهِ بَعْدَ مَوْتِهِمَا؟ قَالَ: «نَعَمْ الصَّلَاةُ عَلَيْهِمَا وَالِاسْتِغْفَارُ لَهُمَا وَإِنْفَاذُ عَهْدِهِمَا مِنْ بَعْدِهِمَا وَصِلَةُ الرَّحِمِ الَّتِي لَا تُوصَلُ إِلَّا بِهِمَا وَإِكْرَامُ صَدِيقِهِمَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
அபூ உஸைத் அஸ்-ஸாயிதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தபோது, பனூ ஸலமா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அங்கு வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது பெற்றோர் இறந்த பின்பும் அவர்களுக்கு நான் நன்மை செய்வதற்கு (அவர்கள் மீது அன்பு செலுத்துவதற்கு) ஏதேனும் வழி எஞ்சியுள்ளதா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்! அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்வது, அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவது, அவர்களின் (மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களின்) உடன்படிக்கைகளை/வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவது, அவர்கள் மூலமாக மட்டுமே தொடர்பு கொள்ளப்படும் உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணி வாழ்வது மற்றும் அவர்களின் நண்பர்களைக் கண்ணியப்படுத்துவது (ஆகியவை ஆகும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(நூல்கள்: அபூதாவூத், இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي الطُّفَيْل قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْسِمُ لَحْمًا بِالْجِعْرَانَةِ إِذْ أَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ حَتَّى دَنَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَسَطَ لَهَا رِدَاءَهُ فَجَلَسَتْ عَلَيْهِ. فَقُلْتُ: مَنْ هِيَ؟ فَقَالُوا: هِيَ أُمُّهُ الَّتِي أَرْضَعَتْهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூதுஃபைல் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஜிஃரானா' (என்னும் இடத்தில்) இறைச்சியைப் பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்ததை நான் பார்த்தேன். அப்போது ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு மிக அருகில் வந்தார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்மணிக்காகத் தமது மேலாடையை விரித்தார்கள்; அதன் மீது அப்பெண்மணி அமர்ந்தார்கள். "இவர் யார்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு மக்கள், "இவர்தாம் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பாலூட்டிய (செவிலித்) தாய் (ஹலீமா அஸ்-ஸஃதிய்யா)" என்று பதிலளித்தனர்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: بَيْنَمَا ثَلَاثَة نفر يماشون أَخَذَهُمُ الْمَطَرُ فَمَالُوا إِلَى غَارٍ فِي الْجَبَلِ فَانْحَطَّتْ عَلَى فَمِ غَارِهِمْ صَخْرَةٌ مِنَ الْجَبَلِ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: انْظُرُوا أَعْمَالًا عَمِلْتُمُوهَا لِلَّهِ صَالِحَةً فَادْعُوا اللَّهَ بِهَا لَعَلَّهُ يُفَرِّجُهَا. فَقَالَ أَحَدُهُمْ: اللَّهُمَّ إِنَّهُ كَانَ لِي وَالِدَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ وَلِي صِبْيَةٌ صِغَارٌ كُنْتُ أَرْعَى عَلَيْهِمْ فَإِذَا رُحْتُ عَلَيْهِمْ فَحَلَبْتُ بَدَأْتُ بِوَالِدَيَّ أَسْقِيهِمَا قَبْلَ وَلَدِي وَإِنَّهُ قَدْ نَأَى بِي الشَّجَرُ فَمَا أَتَيْتُ حَتَّى أَمْسَيْتُ فَوَجَدْتُهُمَا قَدْ نَامَا فَحَلَبْتُ كَمَا كُنْتُ أَحْلُبُ فَجِئْتُ بِالْحِلَابِ فَقُمْتُ عِنْدَ رُؤُوسِهِمَا أَكْرَهُ أَنْ أُوقِظَهُمَا وَأَكْرَهُ أَنْ أَبْدَأَ بِالصِّبْيَةِ قَبْلَهُمَا وَالصِّبْيَةُ يَتَضَاغَوْنَ عِنْدَ قَدَمَيَّ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ دَأْبِي وَدَأْبَهُمْ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ لَنَا فُرْجَةً نَرَى مِنْهَا السَّمَاءَ فَفَرَجَ اللَّهُ لَهُمْ حَتَّى يرَوْنَ السماءَ قَالَ الثَّانِي: اللَّهُمَّ إِنَّه كَانَ لِي بِنْتُ عَمٍّ أُحِبُّهَا كَأَشَدِّ مَا يُحِبُّ الرِّجَالُ النِّسَاءَ فَطَلَبْتُ إِلَيْهَا نَفْسَهَا فَأَبَتْ حَتَّى آتيها بِمِائَة دِينَار فلقيتها بِهَا فَلَمَّا قَعَدْتُ بَيْنَ رِجْلَيْهَا. قَالَتْ: يَا عَبْدَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَفْتَحِ الْخَاتَمَ فَقُمْتُ عَنْهَا. اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ لَنَا مِنْهَا فَفَرَجَ لَهُمْ فُرْجَةً وَقَالَ الْآخَرُ: اللَّهُمَّ إِنِّي كُنْتُ اسْتَأْجَرْتُ أَجِيرًا بِفَرْقِ أَرُزٍّ فَلَمَّا قَضَى عَمَلَهُ قَالَ: أَعْطِنِي حَقِّي. فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَقَّهُ فَتَرَكَهُ وَرَغِبَ عَنْهُ فَلَمْ أَزَلْ أَزْرَعُهُ حَتَّى جَمَعْتُ مِنْهُ بَقَرًا وَرَاعِيَهَا فَجَاءَنِي فَقَالَ: اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَظْلِمْنِي وَأَعْطِنِي حَقِّي. فَقُلْتُ: اذْهَبْ إِلَى ذَلِكَ الْبَقْرِ وَرَاعِيهَا فَقَالَ: اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَهْزَأْ بِي. فَقُلْتُ: إِنِّي لَا أَهْزَأُ بكَ فخذْ ذلكَ البقرَ وراعيها فَأخذ فَانْطَلَقَ بِهَا. فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ مَا بَقِيَ فَفَرَجَ الله عَنْهُم . مُتَّفق عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மூன்று நபர்கள் (ஒன்றாக) நடந்து சென்று கொண்டிருந்த போது, மழையில் சிக்கிக் கொண்டனர். எனவே, அவர்கள் ஒரு மலையிலுள்ள குகையில் தஞ்சம் புகுந்தனர். அப்போது மலையிலிருந்து ஒரு (பெரிய) பாறை சரிந்து வந்து அவர்களின் குகை வாயிலை அடைத்துக் கொண்டது. அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்து, 'நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்காகத் தூய எண்ணத்துடன் செய்த (சிறந்த) நற்செயல்களைக் கூறி அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்; அதைக் கொண்டு அவன் இந்தப் பாறையை (நமக்குத் திறக்கப்படும்படி) அகற்றக்கூடும்' என்று கூறிக் கொண்டனர்.

அவர்களில் ஒருவர் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தித்தார்: 'யா அல்லாஹ்! எனக்கு மிகவும் வயதான பெற்றோர்கள் இருந்தனர். மேலும் எனக்குச் சிறு குழந்தைகளும் இருந்தனர். அவர்களுக்காக நான் (ஆடுகளை) மேய்த்து வந்தேன். நான் மாலையில் (வீடு) திரும்பியதும் (ஆடுகளிலிருந்து) பாலைக் கறந்து வந்து, என் குழந்தைகளுக்குக் கொடுப்பதற்கு முன்பாக என் பெற்றோருக்கே முதலில் அருந்தக் கொடுப்பேன். ஒருநாள் (ஆடுகளுக்குத் தேவையான) மேய்ச்சல் தேடி நான் வெகுதூரம் சென்றுவிட்டேன். மாலை நேரம் முடியும் வரை நான் (வீடு) திரும்பவில்லை. நான் வந்தபோது அவர்கள் இருவரும் உறங்கிவிட்டிருந்தனர். நான் வழக்கமாகப் பால் கறப்பது போன்றே கறந்து, அந்தப் பாத்திரத்துடன் அவர்களின் தலைமாட்டில் (அவர்கள் விழிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்து) நின்றேன். அவர்களைத் தட்டி எழுப்புவதை நான் விரும்பவில்லை. அவர்களுக்கு முன்பாக என் குழந்தைகளுக்குப் பால் கொடுப்பதையும் நான் விரும்பவில்லை. ஆனால், என் குழந்தைகள் பசியால் என் காலடியில் அழுதுகொண்டிருந்தனர். இப்படியே எனக்கும் அவர்களுக்குமான நிலைமை விடியற்காலை வரை நீடித்தது. (யா அல்லாஹ்!) நான் இதை உன்னுடைய திருமுகத்தை (உன் திருப்பொருத்தத்தை) நாடியே செய்தேன் என்பதை நீ அறிவாய் என்றால், நாங்கள் வானத்தைப் பார்க்கும் அளவிற்கு எங்களுக்கு இந்தப் பாறையைச் சற்று விலக்குவாயாக!' என்றார். அவ்வாறே அவர்கள் வானத்தைப் பார்க்கும் அளவிற்கு அல்லாஹ் அந்தப் பாறையைச் சற்று விலக்கினான்.

இரண்டாமவர் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தித்தார்: 'யா அல்லாஹ்! எனக்கு என் தந்தையின் சகோதரர் மகள் (பெரியப்பா அல்லது சித்தப்பா மகள்) ஒருத்தி இருந்தாள். ஆண்கள் பெண்களை நேசிப்பதிலேயே மிகவும் அதிகமாக நான் அவளை நேசித்தேன். நான் அவளை (தவறான முறையில்) அடைய விரும்பிய போது அவள் சம்மதிக்கவில்லை. நூறு தீனார்களை அவளிடம் நான் கொண்டுவரும் வரை அவள் மறுத்துவிட்டாள். நான் (கடுமையாக உழைத்து) அந்த நூறு தீனார்களைத் திரட்டி, அவளிடம் கொண்டு சென்றேன். நான் அவளின் இரு கால்களுக்கிடையில் (உடலுறவு கொள்வதற்காக) அமர்ந்தபோது, அவள், "அல்லாஹ்வின் அடியாரே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்! (திருமண ஒப்பந்தம் எனும்) உரிமையின்றி இந்த முத்திரையை உடைத்துவிடாதீர்கள்" என்று கூறினாள். உடனே நான் (அல்லாஹ்வின் மீதுள்ள அச்சத்தால்) அவளை விட்டு எழுந்துவிட்டேன். யா அல்லாஹ்! நான் இதை உன்னுடைய திருமுகத்தை (உன் திருப்பொருத்தத்தை) நாடியே செய்தேன் என்பதை நீ அறிவாய் என்றால், இந்தப் பாறையை எங்களை விட்டும் சற்று விலக்குவாயாக!' என்றார். அவ்வாறே அவர்களுக்கு அந்தப் பாறை மேலும் சற்று விலகியது.

மூன்றாமவர் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தித்தார்: 'யா அல்லாஹ்! ஒரு ஃபரக் (சுமார் 10 கிலோ எடையுள்ள) அரிசியைக் கூலியாகப் பேசி ஒருவரை நான் வேலைக்கு அமர்த்தினேன். அவர் தனது வேலையை முடித்ததும், "என் கூலியைக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டார். நான் அவரது கூலியை (அவரிடம்) கொடுத்த போது, அவர் அதை (ஏற்காமல்) விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிட்டார். அதன்பின் அந்தப் பொருளை நான் விவசாயத்தில் தொடர்ந்து முதலீடு செய்தேன். அதிலிருந்து வந்த லாபத்தைக் கொண்டு, சில மாடுகளையும் அவற்றை மேய்ப்பவர்களையும் நான் சேர்த்தேன். (நீண்ட காலத்திற்குப் பின்) ஒருநாள் அவர் என்னிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் அடியாரே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்! எனக்கு அநீதி இழைக்காதீர்கள்; என் கூலியைக் கொடுத்துவிடுங்கள்!" என்று கேட்டார். நான் அவரிடம், "அங்கே காணும் அந்த மாடுகளிடமும் அதை மேய்ப்பவர்களிடமும் செல்லுங்கள் (அவையனைத்தும் உங்களுடையதே)" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் அடியாரே! என்னைக் கேலி செய்யாதீர்கள்!" என்றார். நான், "நான் உங்களைக் கேலி செய்யவில்லை; அந்த மாடுகளையும் மேய்ப்பவர்களையும் நீங்களே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்றேன். அவர் அவற்றைப் பெற்றுக் கொண்டு ஓட்டிச் சென்றார். (யா அல்லாஹ்!) நான் இதை உன்னுடைய திருமுகத்தை (உன் திருப்பொருத்தத்தை) நாடியே செய்தேன் என்பதை நீ அறிவாய் என்றால், எஞ்சியுள்ள இந்தப் பாறையை (முழுமையாக) எங்களை விட்டு விலக்குவாயாக!' என்றார். அல்லாஹ் அந்தப் பாறையை அவர்களை விட்டும் (முழுமையாக) விலக்கினான்."

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن معاويةَ بن جاهِمةُ أَنَّ جَاهِمَةَ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَدْتُ أَنْ أَغْزُوَ وَقَدْ جِئْتُ أَسْتَشِيرُكَ. فَقَالَ: «هَلْ لَكَ مِنْ أُمٍّ؟» قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: «فَالْزَمْهَا فَإِنَّ الْجَنَّةَ عِنْدَ رِجْلِهَا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالنَّسَائِيُّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
முஆவியா பின் ஜாஹிமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஜாஹிமா (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் (அறப்)போரில் கலந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். இது குறித்து உங்களிடம் ஆலோசனை கேட்கவே வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குத் தாய் இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால் அவருடனேயே (தங்கி அவருக்குப் பணிவிடை செய்து) கொள்! ஏனெனில், சொர்க்கம் அவரது காலடியில்தான் இருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: அஹ்மத், நஸாயீ மற்றும் பைஹகீயின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்')
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن ابنِ عمَرَ قَالَ: كَانَتْ تَحْتِي امْرَأَةٌ أُحِبُّهَا وَكَانَ عُمَرُ يَكْرَهُهَا. فَقَالَ لِي: طَلِّقْهَا فَأَبَيْتُ. فَأَتَى عُمَرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «طَلِّقْهَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(எனது திருமண பந்தத்தில்) என் மனைவியாக இருந்த ஒரு பெண்ணை நான் நேசித்தேன். ஆனால், (எனது தந்தை) உமர் (ரலி) அவர்கள் அவளை வெறுத்தார்கள். அவர்கள் என்னிடம், "அவளை தலாக் (விவாகரத்து) செய்துவிடு" என்று கூறினார்கள். நான் (அவள் மீதுள்ள அன்பினால் அவ்வாறு செய்ய) மறுத்துவிட்டேன். எனவே, உமர் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இது குறித்துக் கூறினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "அவளை தலாக் செய்துவிடு" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي أُمامةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا حَقُّ الْوَالِدَيْنِ عَلَى وَلَدِهِمَا؟ قَالَ: «هُمَا جَنَّتُكَ ونارُكَ» . رَوَاهُ ابنُ مَاجَه
அபு உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பெற்றோருக்குத் தங்களது பிள்ளைகள் மீதுள்ள உரிமை என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் இருவருமே உமது சொர்க்கமும் உமது நரகமுமாவர் (அதாவது அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து அவர்களைத் திருப்திப்படுத்துவது உன்னைச் சொர்க்கத்திற்கு இட்டுச் செல்லும், அவர்களுக்கு மாறுசெய்வது உன்னை நரகத்திற்கு இட்டுச் செல்லும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(நூல்: இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْعَبْدَ لَيَمُوتُ وَالِدَاهُ أَوْ أَحَدُهُمَا وَإِنَّهُ لَهُمَا لَعَاقٌّ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو لَهُمَا وَيَسْتَغْفِرُ لَهُمَا حَتَّى يَكْتُبَهُ اللَّهُ بارا»
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஓர் அடியான், அவனது பெற்றோரோ அல்லது அவர்களில் ஒருவரோ மரணிக்கும்போது அவன் அவர்களுக்கு மாறுசெய்பவனாக (அவர்களின் உரிமைகளைப் பேணாதவனாக) இருக்கலாம். (அவர்களின் மரணத்திற்குப் பின்) அவன் அவர்களுக்காகத் தொடர்ந்து (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தனை செய்தும், அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடியும் வருவானானால், அல்லாஹ் அவனை (பெற்றோருக்குப் பணிவிடை செய்த) நற்பண்புள்ளவனாகப் பதிவு செய்கிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَصْبَحَ مُطِيعًا لِلَّهِ فِي وَالِدَيْهِ أَصْبَحَ لَهُ بَابَانِ مَفْتُوحَانِ مِنَ الْجَنَّةِ وَإِنْ كَانَ وَاحِدًا فَوَاحِدًا. وَمَنْ أَمْسَى عَاصِيًا لِلَّهِ فِي وَالِدَيْهِ أَصْبَحَ لَهُ بَابَانِ مَفْتُوحَانِ مِنَ النَّارِ وَإِنْ كَانَ وَاحِدًا فَوَاحِدًا» قَالَ رَجُلٌ: وَإِنْ ظَلَمَاهُ؟ قَالَ: «وَإِنْ ظلماهُ وإِن ظلماهُ وإِنْ ظلماهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் தனது பெற்றோர் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவராகக் காலையை அடைகிறாரோ, அவருக்காகச் சொர்க்கத்தின் இரண்டு வாசல்கள் திறக்கப்படுகின்றன. (பெற்றோரில்) ஒருவர் மட்டுமே (உயிருடன்) இருந்தால், ஒரு வாசல் (திறக்கப்படும்). மேலும், எவர் தனது பெற்றோர் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வுக்கு மாறுசெய்தவராக (அதாவது பெற்றோருக்குத் துன்பம் விளைவிப்பவராக) மாலையை அடைகிறாரோ, அவருக்காக நரகத்தின் இரண்டு வாசல்கள் திறக்கப்படுகின்றன. (பெற்றோரில்) ஒருவர் மட்டுமே (உயிருடன்) இருந்தால், ஒரு வாசல் (திறக்கப்படும்)."

அப்போது ஒரு மனிதர், "(அப்பெற்றோர்) அவருக்கு அநீதி இழைத்திருந்தாலுமா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் அவருக்கு அநீதி இழைத்திருந்தாலும் சரியே! அவர்கள் அவருக்கு அநீதி இழைத்திருந்தாலும் சரியே! அவர்கள் அவருக்கு அநீதி இழைத்திருந்தாலும் சரியே!" என்று (மூன்று முறை) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مامن وَلَدٍ بَارٍّ يَنْظُرُ إِلَى وَالِدَيْهِ نَظْرَةَ رَحْمَةٍ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ نَظْرَةٍ حَجَّةً مَبْرُورَةً» . قَالُوا: وَإِنْ نَظَرَ كُلَّ يَوْمٍ مِائَةَ مرّة؟ قَالَ: «نعم الله أكبر وَأطيب»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பெற்றோரிடம் நற்பண்புடன் நடக்கும் ஒரு பிள்ளை (வَلَدٍ بَارٍّ), தன் பெற்றோரை கருணையோடு நோக்கும் ஒவ்வொரு பார்வைக்கும், ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஹஜ்ஜின் (ஹஜ்ஜுன் மப்ரூரின்) நற்கூலியை அல்லாஹ் அவனுக்கு எழுதுகிறான்."

அப்போது (நபித்தோழர்கள்), "அவன் ஒவ்வொரு நாளும் நூறு முறை (அவ்வாறு) பார்த்தாலுமா?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்! அல்லாஹ் (அதைவிட) மிகப் பெரியவன்; (அவன் வழங்கும் நற்கூலிகள்) மிகத் தூய்மையானவை" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي بَكْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كلُّ الذنوبِ يغفرُ اللَّهُ مِنْهَا مَا شاءَ إِلَّا عُقُوقَ الْوَالِدَيْنِ فَإِنَّهُ يُعَجَّلُ لِصَاحِبِهِ فِي الحياةِ قبلَ المماتِ»
அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பெற்றோருக்கு மாறுசெய்வதைத் தவிர, (மற்ற) பாவங்கள் அனைத்திலும் தான் நாடியவற்றை அல்லாஹ் மன்னிக்கிறான். நிச்சயமாக, (பெற்றோருக்கு மாறுசெய்த) அதற்கான (தண்டனை) அதைச் செய்தவனுக்கு மரணத்திற்கு முன்பாக இவ்வுலக வாழ்விலேயே துரிதப்படுத்தப்படுகிறது."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن سعيدِ بْنِ الْعَاصِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «حقُّ كبيرِ الإِخوَةِ على صَغِيرِهِمْ حَقُّ الْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ» . رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الأحاديثَ الخمسةَ فِي «شعب الْإِيمَان»
ஸயீத் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(தன்னுடைய) இளைய சகோதரர்கள் மீது மூத்த சகோதரருக்கு உள்ள உரிமையானது, தனது குழந்தையின் மீது ஒரு தந்தைக்கு உள்ள உரிமையைப் போன்றதாகும்."

(இந்த ஐந்து ஹதீஸ்களையும் இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن جَرِيرِ بْنِ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَرْحَمُ اللَّهُ مَنْ لَا يَرْحَمُ النَّاسَ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களுக்கு (மற்றும் பிற உயிரினங்களுக்கு) இரக்கம் காட்டாதவர் மீது அல்லாஹ் (மறுமையில்) இரக்கம் காட்ட மாட்டான்." (முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عائشةَ قَالَتْ: جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: أَتُقَبِّلُونَ الصِّبْيَانَ؟ فَمَا نُقَبِّلُهُمْ. فَقَالَ النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «أوَ أملكُ لَكَ أَنْ نَزَعَ اللَّهُ مِنْ قَلْبِكَ الرَّحْمَةَ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கிராமவாசி ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நீங்கள் (சிறு) குழந்தைகளை முத்தமிடுகிறீர்களா? நாங்களோ அவர்களை முத்தமிடுவதில்லை" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் உமது உள்ளத்திலிருந்து இரக்க உணர்வை நீக்கிவிட்ட நிலையில், (அதை மீண்டும் உமது உள்ளத்தில் வைக்க) நான் என்ன செய்ய முடியும்?" என்று கேட்டார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهَا قَالَتْ: جَاءَتْنِي امْرَأَةٌ وَمَعَهَا ابْنَتَانِ لَهَا تَسْأَلُنِي فَلَمْ تَجِدْ عِنْدِي غَيْرَ تَمْرَةٍ وَاحِدَةٍ فَأَعْطَيْتُهَا إِيَّاهَا فَقَسَمَتْهَا بَيْنَ ابْنَتَيْهَا وَلَمْ تَأْكُلْ مِنْهَا ثُمَّ قَامَتْ فَخَرَجَتْ. فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ: «مَنِ ابْتُلِيَ مِنْ هَذِهِ الْبَنَاتِ بِشَيْءٍ فَأَحْسَنَ إِلَيْهِنَّ كُنَّ لَهُ سِتْرًا مِنَ النَّارِ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் தனது இரண்டு பெண் குழந்தைகளுடன் என்னிடம் வந்து (உண்ண ஏதேனும்) கேட்டாள். அப்போது என்னிடம் ஒரே ஒரு பேரீச்சம்பழத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் இருக்கவில்லை. அதை நான் அவளிடம் கொடுத்தேன். அவள் அதிலிருந்து தான் எதுவும் சாப்பிடாமல், அதனைத் தனது இரு பெண் குழந்தைகளுக்கும் பங்கிட்டுக் கொடுத்தாள். பின்னர் அவள் எழுந்து வெளியே சென்றுவிட்டாள். (அதன் பிறகு) நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்) வந்தபோது, நான் அந்தப் பெண்ணைப் பற்றி அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "யார் இந்தப் பெண் குழந்தைகளின் மூலம் (அவர்களை வளர்க்கும் பொறுப்பால்) சோதிக்கப்பட்டு, அவர்களுக்கு உபகாரம் செய்து (நல்லமுறையில்) நடந்துகொள்கிறாரோ, அவருக்கு அப்பெண்கள் நரக நெருப்பிலிருந்து (காக்கும்) திரையாக இருப்பார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி: 1418, முஸ்லிம்: 2629)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ عَالَ جَارِيَتَيْنِ حَتَّى تَبْلُغَا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنَا وَهُوَ هَكَذَا» وضمَّ أصابعَه. رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் இரண்டு பெண் குழந்தைகளை அவர்கள் (பருவமடைந்து) முதிர்ச்சியடையும் வரை (அன்புடனும் பொறுமையுடனும்) பராமரித்து வளர்க்கிறாரோ, அவரும் நானும் மறுமை நாளில் இவ்வாறு வருவோம்" என்று கூறிவிட்டு, தமது விரல்களைச் சேர்த்துக் காட்டினார்கள்.
(ஆதாரம்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «السَّاعِي عَلَى الْأَرْمَلَةِ وَالْمِسْكِينِ كَالسَّاعِي فِي سَبِيلِ اللَّهِ» وَأَحْسَبُهُ قَالَ: «كَالْقَائِمِ لَا يَفْتُرُ وَكَالصَّائِمِ لَا يفْطر» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "விதவை மற்றும் ஏழைகளுக்காக (அவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றப்) பாடுபடுபவர், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போராட்டம்) செய்பவரைப் போன்றவர் ஆவார்."

மேலும், "(அவர்) சோர்வடையாமல் (இரவில் நின்று) வணங்குபவரைப் போன்றும், (தொடர்ந்து) நோன்பு நோற்பவரைப் போன்றும் (ஆவார்)" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக நான் கருதுகிறேன் என (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنَا وَكَافِلُ الْيَتِيمِ لَهُ وَلِغَيْرِهِ فِي الْجَنَّةِ هَكَذَا» وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى وفرَّجَ بَينهمَا شَيْئا. رَوَاهُ البُخَارِيّ
சஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நானும், (தன்னுடைய அல்லது பிறருடைய) அனாதையைப் பராமரிப்பவரும் சொர்க்கத்தில் இதைப் போன்று (நெருக்கமாக) இருப்போம்."

(இவ்வாறு கூறியபோது) தங்களது சுட்டு விரலையும் நடு விரலையும் சுட்டிக்காட்டி, அவற்றுக்கிடையே சிறிது இடைவெளி விட்டு சைகை செய்தார்கள்.

(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَرَى الْمُؤْمِنِينَ فِي تراحُمِهم وتوادِّهم وتعاطفِهم كمثلِ الجسدِ إِذا اشْتَكَى عضوا تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
நுஃமான் பின் பஷீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறைநம்பிக்கையாளர்கள் தங்களுக்கு மத்தியில் பரஸ்பரம் கருணை காட்டுவதிலும், அன்பு செலுத்துவதிலும், இரக்கம் காட்டுவதிலும் (ஒற்றுமையுடன் இருப்பதில்) ஓர் உடலைப் போன்றவர்கள் ஆவர். உடலின் ஓர் உறுப்பு (வலியால்) பாதிக்கப்பட்டால், அதற்காக உடலின் மற்ற அனைத்து உறுப்புகளும் உறக்கமின்றியும் காய்ச்சலாலும் (வேதனையைப் பகிர்ந்து கொண்டு) தவிக்கின்றன."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْمُؤْمِنُونَ كَرَجُلٍ وَاحِدٍ إِنِ اشْتَكَى عَيْنُهُ اشْتَكَى كُلُّهُ وَإِنِ اشْتَكَى رَأْسُهُ اشْتَكَى كُله» . رَوَاهُ مُسلم
நுஃமான் பின் பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர்கள் ஒரே மனிதனைப் போன்றவர்கள் ஆவர். அவனது கண்ணில் (வலி) ஏற்பட்டால், அவனது (உடல்) முழுதும் (அதனால்) வலிக்கிறது. அவனது தலையில் (வலி) ஏற்பட்டாலும், அவனது (உடல்) முழுதும் (அதனால்) வலிக்கிறது."

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي مُوسَى عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا» ثُمَّ شَبكَ بَين أَصَابِعه. مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் மற்றொரு இறைநம்பிக்கையாளருக்கு ஒரு கட்டடத்தைப் போன்றவர் (ஆவார்). அதன் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதியை (தாங்கிப் பிடித்து) வலுப்படுத்துகிறது."
பின்னர், (நபி ஸல் அவர்கள்) தமது கைவிரல்களை ஒன்றோடொன்று கோர்த்துக் காண்பித்தார்கள்.
(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَتَاهُ السَّائِلُ أَوْ صَاحِبُ الْحَاجَةِ قَالَ: «اشْفَعُوا فَلْتُؤْجَرُوا وَيَقْضِي اللَّهُ عَلَى لِسَان رَسُوله مَا شَاءَ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் யாரேனும் யாசகரோ அல்லது தேவையுடையவரோ வந்தால், (தம் தோழர்களை நோக்கி) "நீங்கள் (அவர்களுக்காக என்னிடம்) பரிந்துரை செய்யுங்கள்; (அதன் மூலம்) உங்களுக்கு நற்கூலி வழங்கப்படும். மேலும், அல்லாஹ் தான் நாடியதைத் தன் தூதருடைய நாவின் மூலமாகத் தீர்ப்பளிப்பான்" என்று கூறுவார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا» . فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْصُرُهُ مَظْلُومًا فَكَيْفَ أَنْصُرُهُ ظَالِمًا؟ قَالَ: «تَمنعهُ من الظُّلم فَذَاك نصرك إِيَّاه» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன் (முஸ்லிம்) சகோதரன் அநீதியிழைப்பவனாக இருந்தாலும் அல்லது அநீதியிழைக்கப்பட்டவனாக இருந்தாலும் அவனுக்கு நீ உதவி செய்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் அநீதியிழைக்கப்பட்டவனாக இருந்தால் அவனுக்கு நான் உதவி செய்வேன்; ஆனால், அவன் அநீதியிழைப்பவனாக இருந்தால் அவனுக்கு நான் எவ்வாறு உதவி செய்வது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவனை அநீதி செய்யவிடாமல் நீ தடுப்பதே (அல்லது அவனை அநீதியிலிருந்து விலக்குவதே), அவனுக்கு நீ செய்யும் உதவியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يُسْلِمُهُ وَمَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ وَمَنْ فَرَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرُبَاتِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமின் சகோதரன் ஆவான். அவன் அவனுக்கு அநீதி இழைக்க மாட்டான்; அவனைக் (கைவிட்டு எதிரியிடம்) ஒப்படைக்கவும் மாட்டான். எவர் தன் சகோதரனின் தேவையை (நிறைவேற்றுவதில்) இருக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரது தேவையை (நிறைவேற்றுவதில்) இருக்கிறான். எவர் ஒரு முஸ்லிமின் ஒரு துன்பத்தை நீக்குகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரை விட்டும் மறுமை நாளின் துன்பங்களில் ஒரு துன்பத்தை நீக்குகிறான். எவர் ஒரு முஸ்லிமின் (குறைகளை) மறைக்கிறாரோ, அல்லாஹ் மறுமை நாளில் அவரது (குறைகளை) மறைக்கிறான்."

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ وَلَا يَحْقِرُهُ التَّقْوَى هَهُنَا» . وَيُشِير إِلَى صَدره ثَلَاث مرار بِحَسْبِ امْرِئٍ مِنَ الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ: دَمُهُ ومالهُ وَعرضه . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமின் சகோதரன் ஆவான். அவன் அவனுக்கு அநீதியிழைக்க மாட்டான்; (உதவி தேவைப்படும்போது) அவனைக் கைவிட மாட்டான்; அவனை இழிவாகக் கருத மாட்டான். 'தக்வா (இறையச்சம்) இங்கே இருக்கிறது' என்று தங்களின் நெஞ்சை நோக்கி மூன்று முறை சுட்டிக்காட்டிக் கூறினார்கள். ஒருவர் தனது முஸ்லிம் சகோதரனை இழிவாகக் கருதுவதே அவருக்குப் (பெரிய) தீமையாகப் போதுமானதாகும். ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் மற்றொரு முஸ்லிமின் இரத்தம், பொருள் மற்றும் மானம் ஆகியவை (அத்துமீறக்கூடாதவாறு) புனிதமானவையாகும்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَهْلُ الْجَنَّةِ ثَلَاثَةٌ: ذُو سُلْطَانٍ مُقْسِطٌ متصدِّقٌ موفق وَرجل رَحِيم رَفِيق الْقلب لكلَّ ذِي قربى وَمُسْلِمٍ وَعَفِيفٌ مُتَعَفِّفٌ ذُو عِيَالٍ. وَأَهْلُ النَّارِ خَمْسَةٌ: الضَّعِيفُ الَّذِي لَا زَبْرَ لَهُ الَّذِينَ هم فِيكُمْ تَبَعٌ لَا يَبْغُونَ أَهْلًا وَلَا مَالًا وَالْخَائِنُ الَّذِي لَا يَخْفَى لَهُ طَمَعٌ وَإِنْ دَقَّ إِلَّا خَانَهُ وَرَجُلٌ لَا يُصْبِحُ وَلَا يُمْسِي إِلَّا وَهُوَ يُخَادِعُكَ عَنْ أَهْلِكَ وَمَالِكَ وَذَكَرَ الْبُخْلَ أَوِ الْكَذِبَ وَالشِّنْظِيرُ الْفَحَّاشُ . رَوَاهُ مُسلم
இயாது பின் ஹிமார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சொர்க்கவாசிகள் மூன்று வகையினர் ஆவர்:
1. (மக்களுக்கு மத்தியில்) நீதியாக நடக்கக்கூடிய, தர்மம் செய்யக்கூடிய, (நற்செயல்கள் புரிய இறைவனால்) தவ்பீக் (பாக்கியம்) அளிக்கப்பட்ட அதிகாரம் படைத்தவர் (ஆட்சியாளர்).
2. ஒவ்வொரு உறவினரிடமும் மற்றும் (ஒவ்வொரு) முஸ்லிமிடமும் இரக்கமும் மென்மையான உள்ளமும் கொண்ட மனிதர்.
3. (பல) குடும்ப உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருந்தும், (பிறரிடம் கையேந்துவதைத் தவிர்த்து) கண்ணியமாக வாழக்கூடிய, (விலக்கப்பட்டவற்றிலிருந்து தன்னைத்) தற்காத்துக் கொள்பவர்.

நரகவாசிகள் ஐந்து வகையினர் ஆவர்:
1. (தீமைகளைத் தடுக்கும் அளவுக்கு) புத்தித்தெளிவற்ற பலவீனமானவர்; இவர்கள் உங்களுக்குப் பின்னால் (உதவியாளர்களாகச்) சுற்றித் திரிபவர்கள்; இவர்கள் (முறையான) குடும்பத்தையோ அல்லது (உழைத்துச் சம்பாதிக்கும்) செல்வத்தையோ நாடமாட்டார்கள்.
2. (மிகவும்) அற்பமான பொருளாக இருந்தாலும், தனது பேராசையை மறைக்காமல் அதில் மோசடி செய்யும் துரோகி.
3. உமது குடும்பம் மற்றும் உமது செல்வம் தொடர்பாகக் காலையிலும் மாலையிலும் உம்மை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கக்கூடிய மனிதர்.
4. (நான்காவதாக) கஞ்சத்தனம் அல்லது பொய் (கூறுபவர்) என (நபி ஸல் அவர்கள்) குறிப்பிட்டார்கள்.
5. கெட்ட வார்த்தைகள் பேசக்கூடிய, தீய குணமுடையவர்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤمن أحد حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவன் கைவசம் எனது உயிர் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் ஒருவர் தமக்கு விரும்புவதையே தம் (முஸ்லிம்) சகோதரனுக்கும் விரும்பும் வரை (முழுமையான) இறைநம்பிக்கையாளராக மாட்டார்."
(புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَاللَّهِ لَا يُؤْمِنُ وَاللَّهِ لَا يُؤْمِنُ وَاللَّهِ لَا يُؤْمِنُ» . قِيلَ: مَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «الَّذِي لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் (முழுமையான) இறைநம்பிக்கையாளன் அல்லன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் (முழுமையான) இறைநம்பிக்கையாளன் அல்லன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் (முழுமையான) இறைநம்பிக்கையாளன் அல்லன்” என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவ்வாறு இறைநம்பிக்கை அற்றவன்) அவன் யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், “எவனுடைய தீங்குகளிலிருந்து (மற்றும் தொல்லைகளிலிருந்து) அவனது அண்டை வீட்டார் பாதுகாப்புப் பெறவில்லையோ அவன்தான்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ» . رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவருடைய தீங்குகளிலிருந்து (மற்றும் அநியாயங்களிலிருந்து) அவருடைய அண்டை வீட்டார் பாதுகாப்பாக இல்லையோ, அவர் சுவனத்தில் நுழைய மாட்டார்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
ஆயிஷா மற்றும் இப்னு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அண்டை வீட்டாருக்கு (சொத்தில்) வாரிசுரிமை வழங்கி விடுவார்களோ என்று நான் எண்ணும் அளவுக்கு, ஜிப்ரீல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் அண்டை வீட்டார் குறித்து (அவர்களுடன் நற்பண்புடன் நடக்குமாறு) எனக்குத் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள்."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كُنْتُمْ ثَلَاثَةً فَلَا يَتَنَاجَى اثْنَانِ دُونَ الْآخَرِ حَتَّى تَخْتَلِطُوا بِالنَّاسِ مِنْ أَجْلِ أَن يحزنهُ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் மூவராக இருக்கும்போது, (அங்குள்ள) மற்ற மக்களுடன் நீங்கள் கலக்கும் வரை, (உங்களில்) இருவர் மட்டும் (மூன்றாமவரை விட்டுவிட்டுத்) தமக்குள் ரகசியம் பேச வேண்டாம். ஏனெனில், அது அவருக்குக் கவலையை ஏற்படுத்தும்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن تَمِيم الدَّارِيّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الدِّينُ النَّصِيحَةُ» ثَلَاثًا. قُلْنَا: لِمَنْ؟ قَالَ: «لِلَّهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
தமீம் அத்-தாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், "மார்க்கம் என்பதே நலம் நாடுவது (மற்றும் தூய்மையான எண்ணத்துடன் செயல்படுவது) ஆகும்" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். நாங்கள், "யாருக்கு (நலம் நாடுவது)?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கும், அவனது வேதத்திற்கும், அவனது தூதருக்கும், முஸ்லிம்களின் தலைவர்களுக்கும், அவர்களின் பொதுமக்களுக்கும் (நலம் நாடுவதாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن جرير بن عبد الله قَالَ: بَايَعْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى إِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالنُّصْحِ لكل مُسلم. مُتَّفق عَلَيْهِ
ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"தொழுகையை (முறையாக) நிலைநாட்டுவதற்கும், ஸகாத்தை (சரியாக) வழங்குவதற்கும், ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் நலம் நாடுவதற்கும் (அவர்களுக்கு உண்மையாக இருப்பதற்கும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நான் உறுதிமொழி (பைஅத்) அளித்தேன்."
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ الصَّادِقَ الْمَصْدُوقَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا تُنْزَعُ الرَّحْمَةُ إِلاَّ مَن شقي» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உண்மையாளரும், (இறைவனால்) உண்மைப்படுத்தப்பட்டவருமான அபுல்காசிம் (நபி முஹம்மத் (ஸல்)) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:

"துர்பாக்கியசாலியிடமிருந்தே தவிர (வேறு எவரிடமிருந்தும்) இரக்கம் பிடுங்கப்பட மாட்டாது."

(இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ ارْحَمُوا مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கருணை காட்டுபவர்கள் மீது அளவற்ற அருளாளன் (அல்லாஹ்) கருணை காட்டுகிறான். பூமியில் உள்ளவர்கள் மீது (மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் அனைத்து உயிரினங்கள் மீதும்) நீங்கள் கருணை காட்டுங்கள்; வானத்தில் இருப்பவன் (அல்லாஹ்) உங்கள் மீது கருணை காட்டுவான்."
(நூல்கள்: அபூதாவூத், திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَرْحَمْ صَغِيرَنَا وَلَمْ يُوَقِّرْ كَبِيرَنَا وَيَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நமது சிறியவர்கள் மீது இரக்கம் காட்டாதவரும், நமது பெரியவர்களைக் கண்ணியப்படுத்தாதவரும், (மேலும்) நன்மையை ஏவி தீமையைத் தடுக்காதவரும் நம்மைச் சார்ந்தவர் (எமது வழியைப் பின்பற்றுபவர்) அல்லர்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ. இது ஒரு 'கரீப்' -அபூர்வமான- ஹதீஸாகும்; இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது என்று இமாம் திர்மிதீ குறிப்பிட்டுள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَكْرَمَ شَابٌّ شَيْخًا مِنْ أَجْلِ سِنِّهِ إِلَّا قَيَّضَ اللَّهُ لَهُ عِنْد سنه من يُكرمهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு இளைஞரும் ஒரு முதியவரை அவரது முதுமையின் (வயதின்) காரணமாகக் கண்ணியப்படுத்தினால், (அந்த இளைஞர்) முதுமை அடையும்போது அவரைக் கண்ணியப்படுத்துவதற்காக அல்லாஹ் ஒருவரை (நிச்சயமாக) ஏற்படுத்துவான்."
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ إِجْلَالِ الله إكْرامَ ذِي الشَّيبةِ المسلمِ وَحَامِلُ الْقُرْآنِ غَيْرَ الْغَالِي فِيهِ وَلَا الْجَافِي عَنْهُ وَإِكْرَامُ السُّلْطَانِ الْمُقْسِطِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நரை விழுந்த (வயதான) முஸ்லிமைக் கண்ணியப்படுத்துவதும், குர்ஆனின் விஷயத்தில் வரம்பு மீறாமலும் (தீவிரப்போக்கு கொள்ளாமலும்) அதனைப் புறக்கணிக்காமலும் (அலட்சியம் செய்யாமலும்) இருக்கும் குர்ஆனைச் சுமந்தவரை (மனனம் செய்தவரை)க் கண்ணியப்படுத்துவதும், நீதிமிக்க ஆட்சியாளரைக் கண்ணியப்படுத்துவதும் அல்லாஹ்வைக் கண்ணியப்படுத்துவதில் (அவனை மகத்துவப்படுத்துவதில்) அடங்கும்."

(இதை அபூதாவூத் மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَيْرُ بَيْتٍ فِي الْمُسْلِمِينَ بَيْتٌ فِيهِ يَتِيمٌ يُحْسَنُ إِلَيْهِ وَشَرُّ بَيت فِي المسلمينَ بيتٌ فِي يَتِيم يساء إِلَيْهِ» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முஸ்லிம்களின் வீடுகளில் மிகச் சிறந்த வீடு, (அங்குள்ள) ஓர் அனாதை நன்முறையில் நடத்தப்படும் வீடாகும். முஸ்லிம்களின் வீடுகளில் மிகக் கெட்ட வீடு, (அங்குள்ள) ஓர் அனாதை தீய முறையில் நடத்தப்படும் வீடாகும்."

(நூல்: இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
بِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ مَسَحَ رَأْسَ يَتِيمٍ لَمْ يمسحه إلالله كَانَ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ تَمُرُّ عَلَيْهَا يَدُهُ حَسَنَاتٌ وَمَنْ أَحْسَنَ إِلَى يَتِيمَةٍ أَوْ يَتِيمٍ عِنْدَهُ كُنْتُ أَنَا وَهُوَ فِي الْجَنَّةِ كَهَاتَيْنِ» وَقرن بِي أُصْبُعَيْهِ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் அல்லாஹ்வின் உவப்பிற்காக (மட்டுமே) ஓர் அனாதையின் தலையைத் தடவிக் கொடுக்கிறாரோ, அவரது கை (அந்த அனாதையின் தலையில்) தடவிச் செல்லும் ஒவ்வொரு முடிக்கும் (பதிலாக) அவருக்கு நன்மைகள் உண்டு. மேலும், தம்மிடமுள்ள ஓர் அனாதைச் சிறுமிக்கோ அல்லது அனாதைச் சிறுவனுக்கோ யார் உபகாரம் செய்கிறாரோ, அவரும் நானும் சொர்க்கத்தில் இந்த இரு (விரல்களைப்) போன்று இருப்போம்" என்று கூறிவிட்டு, தமது இரு விரல்களையும் இணைத்துக் காட்டினார்கள்.

(நூல்கள்: அஹ்மத், திர்மிதீ. இது ஒரு 'கரீப்' -அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமான- ஹதீஸ் என்று இமாம் திர்மிதீ குறிப்பிடுகிறார்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ آوَى يَتِيمًا إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ أَلْبَتَّةَ إِلَّا أَنْ يَعْمَلَ ذَنْبًا لَا يُغْفَرُ. وَمَنْ عَالَ ثَلَاثَ بَنَاتٍ أَوْ مِثْلَهُنَّ مِنَ الْأَخَوَاتِ فَأَدَّبَهُنَّ وَرَحِمَهُنَّ حَتَّى يُغْنِيَهُنَّ اللَّهُ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ» . فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ الله واثنتين؟ قَالَ: «واثنتين» حَتَّى قَالُوا: أَوْ وَاحِدَةً؟ لَقَالَ: وَاحِدَةً «وَمَنْ أَذْهَبَ اللَّهُ بِكَرِيمَتَيْهِ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا كَرِيمَتَاهُ؟ قَالَ: «عَيْنَاهُ» . رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் ஓர் அனாதையைத் தமது உணவிலும் பானத்திலும் (தனது பராமரிப்பில்) சேர்த்துக்கொள்கிறாரோ, (இணைவைத்தல் போன்ற) மன்னிக்க முடியாத பாவத்தை அவர் செய்திருக்காத வரை, அல்லாஹ் அவருக்குச் சுவர்க்கத்தை நிச்சயமாக (அல்பத்த) கடமையாக்குகிறான். மேலும், எவர் மூன்று பெண் குழந்தைகளையோ அல்லது அதே எண்ணிக்கையிலான சகோதரிகளையோ பராமரித்து, அவர்களுக்கு நற்பண்புகளைக் கற்றுக்கொடுத்து (ஒழுக்கத்தை வளர்த்து), அல்லாஹ் அவர்களை (திருமணம் அல்லது வாழ்வாதாரத்தின் மூலம்) தேவையற்றவர்களாக ஆக்கும் வரை அவர்கள் மீது இரக்கம் காட்டுகிறாரோ, அல்லாஹ் அவருக்குச் சுவர்க்கத்தைக் கடமையாக்குகிறான்."

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இருவரைப் (பராமரித்தால்)?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இருவர் என்றாலும் (அதே கூலிதான்)" என்றார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அவர்கள் 'ஒருவர் என்றாலும்?' என்று கேட்டிருந்தாலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஒருவர் என்றாலும் (அவ்வாறே)' என்று கூறியிருப்பார்கள்.

(மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "எவருடைய இரு கண்ணியமான (விலைமதிப்பற்ற) பொருட்களை அல்லாஹ் (பார்வையைப் பறிப்பதன் மூலம்) எடுத்துக்கொள்கிறாரோ, அவருக்குச் சுவர்க்கம் உறுதியாகிவிடுகிறது."
அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அந்த இரு கண்ணியமான பொருட்கள் யாவை?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரது இரு கண்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(நூல்: ஷரஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَأَنْ يُؤَدِّبَ الرَّجُلُ وَلَدَهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَصَدَّقَ بِصَاعٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَنَاصِحٌ الرَّاوِي لَيْسَ عِنْدَ أصحابِ الحَدِيث بِالْقَوِيّ
ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் தன் குழந்தைக்கு நல்லொழுக்கம் (மற்றும் நற்பண்புகளைக்) கற்பிப்பது, அவர் ஒரு ஸாஉ (அளவு உணவைத்) தர்மம் செய்வதை விட அவருக்குச் சிறந்ததாகும்."

இதனைத் திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் அவர் கூறுகிறார்: "இந்த ஹதீஸ் 'கரீப்' (அபூர்வமானது) ஆகும். மேலும், ஹதீஸ் கலை அறிஞர்களிடம் இதன் அறிவிப்பாளரான நாஸிஹ் (பின் அலா) என்பவர் வலுவானவர் அல்லர்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا نَحَلَ وَالِدٌ وَلَدَهُ مِنْ نُحْلٍ أَفْضَلَ مِنْ أَدَبٍ حَسَنٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا عِنْدِي حَدِيث مُرْسل
அய்யூப் பின் மூஸா (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனாரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு தந்தை தன் குழந்தைக்கு அளிக்கும் அன்பளிப்புகளில், (சிறந்த) நற்பண்புகளை (நல்லொழுக்கத்தை) விட மேலான ஒரு பரிசை வேறெதுவும் அளிப்பதில்லை."

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்களும், இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலிலும் பதிவு செய்துள்ளனர். "எனது கருத்தின்படி இந்த ஹதீஸ் 'முர்ஸல்' (அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்டது/பலவீனமானது) ஆகும்" என்று இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عَوْف بن مَالك الْأَشْجَعِيّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنَا وَامْرَأَةٌ سَفْعَاءُ الْخَدَّيْنِ كَهَاتَيْنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . وَأَوْمَأَ يَزِيدُ بْنُ ذُرَيْعٍ إِلَى الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ «امْرَأَةٌ آمَتْ مِنْ زَوْجِهَا ذَاتُ مَنْصِبٍ وجمالٍ حبَستْ نفسهاعلى يتاماها حَتَّى بانوا أوماتوا» رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அவ்ஃப் பின் மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நானும், (தன் குழந்தைகளுக்காக உழைத்து/வருந்தி) கன்னங்கள் கருத்துப்போன (விதவைப்) பெண்ணும் மறுமை நாளில் இவ்விரண்டு (விரல்களைப்) போன்று (நெருக்கமாக) இருப்போம்."

(இதைக் கூறும்போது அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) யஸீத் பின் துரைஉ அவர்கள், தம்முடைய நடுவிரலையும் ஆள்காட்டி விரலையும் (இணைத்துச்) சைகை செய்தார்கள்.

(அந்தப் பெண் யாரெனில்) "அவள் கணவனை இழந்த, (உயர்ந்த) அந்தஸ்தும் அழகும் கொண்டவளாவாள். (மறுமணம் செய்ய வாய்ப்பிருந்தும்) தன் அனாதைக் குழந்தைகள் (வளர்ந்து பிரிந்து) சுயமாக வாழும் வரை அல்லது அவர்கள் இறக்கும் வரை, அவர்களுக்காகவே (மறுமணம் செய்துகொள்ளாமல்) தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவள் ஆவாள்."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ كَانَتْ لَهُ أُنْثَى فَلَمْ يَئِدْهَا وَلَمْ يُهِنْهَا وَلَمْ يُؤْثِرْ وَلَدَهُ عَلَيْهَا - يَعْنِي الذُّكُورَ - أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவருக்கு ஒரு பெண் குழந்தை இருந்து, அவர் அவளை (அறியாமைக் கால வழக்கப்படி) உயிருடன் புதைக்காமலும், அவளை இழிவுபடுத்தாமலும், அவளை விடத் தனது (ஆண்) குழந்தைக்கு முன்னுரிமை அளிக்காமலும் இருக்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வான்."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنِ اغْتِيبَ عِنْدَهُ أَخُوهُ الْمُسْلِمُ وَهُوَ يَقْدِرُ على نصرِه فنصرَه نصرَه اللَّهُ فِي الدِّينَا وَالْآخِرَةِ. فَإِنْ لَمْ يَنْصُرْهُ وَهُوَ يَقْدِرُ عَلَى نَصْرِهِ أَدْرَكَهُ اللَّهُ بِهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ» . رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரது முன்னிலையில் அவரது முஸ்லிம் சகோதரர் புறம் பேசப்படுகிறாரோ, அப்போது அவர் (அந்தச் சகோதரருக்கு) உதவி செய்ய (அவரைப் பாதுகாக்க) சக்தி பெற்றிருந்தும் அவருக்கு உதவி செய்தால், அல்லாஹ் அவருக்கு இம்மையிலும் மறுமையிலும் உதவி செய்வான். ஆனால், அவர் (அந்தச் சகோதரருக்கு) உதவி செய்ய சக்தி பெற்றிருந்தும் அவருக்கு உதவி செய்யாவிட்டால், அல்லாஹ் அவரை இம்மையிலும் மறுமையிலும் (அதற்காகப் பிடித்துத் தண்டிப்பான் அல்லது அவனது உதவியின்றி அவரைக் கைவிட்டுவிடுவான்)."

(நூல்: ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أسماءَ بنت يزِيد قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ ذَبَّ عَنْ لَحْمِ أَخِيهِ بِالْمَغِيبَةِ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُعْتِقَهُ مِنَ النَّارِ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் தன் (முஸ்லிம்) சகோதரரின் சதையை (அவரது கண்ணியத்தை) அவர் இல்லாத நேரத்தில் (புறம்பேசப்படும்போது) பாதுகாக்கிறாரோ, அவரை நரக நெருப்பிலிருந்து விடுவிப்பது அல்லாஹ்வின் மீது (அவன் தன்மீதே கடமையாக்கிக் கொண்ட) உரிமையாகிவிடுகிறது."

(ஹஸன் - பைஹகீயின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَرُدُّ عَنْ عِرْضِ أَخِيهِ إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يَرُدَّ عَنْهُ نَارَ جَهَنَّمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ: (وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نصر الْمُؤمنِينَ) رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: "எந்த ஒரு முஸ்லிம் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரின் மானத்தைப் பாதுகாக்கிறாரோ (அதாவது அவர் இல்லாத போது அவரைப் பற்றிப் பேசப்படும் குறைகளைத் தடுத்து நிறுத்துகிறாரோ), மறுமை நாளில் அவரை விட்டும் நரக நெருப்பைத் தடுப்பது அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகிவிடுகிறது (அதாவது அல்லாஹ் அதைத் தன் மீது விதியாக்கிக் கொள்கிறான்)." பின்னர், 'வக்கான ஹக்கன் அலைனா நஸ்ருல் முஃமினீன்' (மேலும், முஃமின்களுக்கு உதவி செய்வது நம் மீது கடமையாகும் - அல்குர்ஆன் 30:47) என்ற திருவசனத்தை ஓதினார்கள்.
(நூல்: ஷர்ஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا مِنِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَخْذُلُ امْرَأً مُسْلِمًا فِي مَوْضِعٍ يُنْتَهَكُ فِيهِ حُرْمَتُهُ وَيُنْتَقَصُ فِيهِ مِنْ عِرْضِهِ إِلَّا خَذَلَهُ اللَّهُ تَعَالَى فِي مَوْطِنٍ يُحِبُّ فِيهِ نُصْرَتَهُ وَمَا مِنِ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَنْصُرُ مُسْلِمًا فِي مَوْضِعٍ يُنْتَقَصُ فِيهِ عرضه وينتهك فِيهِ حُرْمَتِهِ إِلَّا نَصَرَهُ اللَّهُ فِي مَوْطِنٍ يُحِبُّ فِيهِ نصرته» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்த ஒரு முஸ்லிமும், மற்றொரு முஸ்லிமின் கண்ணியம் (மரியாதை) சீர்குலைக்கப்பட்டு, அவரது மானம் (புகழ்) குறைவுபடுத்தப்படும் ஒரு இடத்தில் அவருக்கு உதவி செய்யாமல் (அவரைத் தவிக்கவிட்டு) கைவிடுகிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வின் உதவியை (மிகவும்) விரும்பும் ஒரு இடத்தில் அல்லாஹ் அவரை (உதவியின்றித் தவிக்கவிட்டு) கைவிட்டுவிடுவான். மேலும் எந்த ஒரு முஸ்லிமும், மற்றொரு முஸ்லிமின் மானம் குறைவுபடுத்தப்பட்டு, அவரது கண்ணியம் சீர்குலைக்கப்படும் ஒரு இடத்தில் அவருக்கு உதவி செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வின் உதவியை (மிகவும்) விரும்பும் ஒரு இடத்தில் அல்லாஹ் அவருக்கு உதவி செய்வான்."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ رَأَى عَوْرَةً فَسَتَرَهَا كَانَ كَمَنْ أَحْيَا مؤودة» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَصَححهُ
உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் (ஒருவருடைய) குறையைக் (அல்லது வெட்கக்கேடான செயலைக்) கண்டு அதை மறைக்கிறாரோ, அவர் உயிருடன் புதைக்கப்பட்ட (ஒரு பெண் குழந்தைக்கு) உயிர் கொடுத்தவரைப் போன்றவர் ஆவார்."

இதனை இமாம் அஹ்மத் மற்றும் இமாம் திர்மிதீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும், இது ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) எனத் தரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَحَدَكُمْ مِرْآةُ أَخِيهِ فَإِنْ رَأَى بِهِ أَذًى فَلْيُمِطْ عَنْهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَضَعَّفَهُ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ وَلِأَبِي دَاوُدَ: «الْمُؤْمِنُ مِرْآةُ الْمُؤْمِنِ وَالْمُؤْمِنُ أَخُو الْمُؤْمِنِ يَكُفُّ عَنْهُ ضَيْعَتَهُ وَيَحُوطُهُ مِنْ وَرَائِهِ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரனுக்கு ஒரு கண்ணாடியாக இருக்கிறீர்கள். அவனிடம் ஏதேனும் (அருவருக்கத்தக்க) குறையைக் கண்டால், அதை அவனிலிருந்து நீக்கிவிடட்டும் (அதாவது அக்குறையைச் சுட்டிக்காட்டி அதைச் சரிசெய்ய உதவட்டும்)." (நூல்: திர்மிதீ. இது பலவீனமானது என இமாம் திர்மிதீ குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்).

திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகிய நூல்களில் இடம்பெற்றுள்ள மற்றொரு அறிவிப்பில் பின்வருமாறு வந்துள்ளது: "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளன் (முஃமின்) மற்றொரு இறைநம்பிக்கையாளனுக்குக் கண்ணாடியாக இருக்கிறான். மேலும், ஓர் இறைநம்பிக்கையாளன் மற்றொரு இறைநம்பிக்கையாளனின் சகோதரன் ஆவான். அவன் அவனுக்கு ஏற்படும் (பொருளாதார அல்லது வாழ்வாதார) இழப்புகளைத் தடுக்கிறான்; அவனது மறைவில் (அவனது உயிர், செல்வம் மற்றும் மானத்தைப்) பாதுகாக்கிறான்." (நூல்கள்: திர்மிதீ - பலவீனமான அறிவிப்பு, அபூதாவூத் - ஹஸன்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن معَاذ بن أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَمَى مُؤْمِنًا مِنْ مُنَافِقٍ بَعَثَ اللَّهُ مَلَكًا يَحْمِي لَحْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ وَمَنْ رَمَى مُسْلِمًا بِشَيْءٍ يُرِيدُ بِهِ شَيْنَهُ حَبْسَهُ اللَّهُ عَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ حَتَّى يَخْرُجَ مِمَّا قَالَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
முஆத் பின் அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“எவர் ஒரு முஃமினை (அவரது கண்ணியத்தை) ஒரு நயவஞ்சகனிடமிருந்து (அவன் புறம் பேசுவதிலிருந்து) பாதுகாக்கிறாரோ, மறுமை நாளில் நரக நெருப்பிலிருந்து அவரது சதையைப் பாதுகாப்பதற்காக அல்லாஹ் ஒரு வானவரை அனுப்புவான். மேலும், எவர் ஒரு முஸ்லிமை இழிவுபடுத்தும் நோக்கத்தில் அவர் மீது (ஏதேனும் ஒன்றைக் கூறிப்) பழிசுமத்துகிறாரோ, அவர் கூறிய (அந்தப் பழியிலிருந்து) அவர் விடுபடும் வரை அல்லாஹ் அவரை நரகத்தின் பாலத்தில் (ஸிராத் பாலத்தில்) தடுத்து வைப்பான்.”

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَيْرُ الْأَصْحَابِ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرُهُمْ لِصَاحِبِهِ وَخَيْرُ الْجِيرَانِ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرُهُمْ لِجَارِهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالدَّارِمِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்விடம் தோழர்களில் சிறந்தவர், (அவர்களில்) தன் தோழருக்குச் சிறந்தவராக (நன்மை செய்பவராக) இருப்பவரே ஆவார். மேலும், அல்லாஹ்விடம் அண்டை வீட்டார்களில் சிறந்தவர், (அவர்களில்) தன் அண்டை வீட்டாருக்குச் சிறந்தவராக (உதவி செய்பவராக) இருப்பவரே ஆவார்."

(நூல்கள்: திர்மிதீ, தாரிமீ)
இந்த ஹதீஸ் 'ஹஸன் கரீப்' (ஓரளவு நம்பகமானது மற்றும் தனித்துவமானது) தரத்தில் அமைந்தது என இமாம் திர்மிதீ அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن ابْن مَسْعُود قَالَ: قَالَ رجل للنَّبِي اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ لِي أَنْ أَعْلَمَ إِذَا أَحْسَنْتُ أَوْ إِذَا أَسَأْتُ؟ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا سَمِعْتَ جِيرَانَكَ يَقُولُونَ: قَدْ أَحْسَنْتَ فَقَدْ أَحْسَنْتَ. وَإِذَا سَمِعْتَهُمْ يَقُولُونَ: قَدْ أَسَأْتَ فقد أَسَأْت . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் (செயல்களால்) நன்மையைச் செய்தேனா அல்லது தீமையைச் செய்தேனா என்பதை நான் எவ்வாறு அறிந்துகொள்வது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் நன்மையைச் செய்துள்ளீர்கள் என்று உங்கள் அண்டை வீட்டார் கூறுவதை நீங்கள் செவியுற்றால், நீங்கள் (உண்மையிலேயே) நன்மையைச் செய்துள்ளீர்கள். நீங்கள் தீமையைச் செய்துள்ளீர்கள் என்று அவர்கள் கூறுவதை நீங்கள் செவியுற்றால், நீங்கள் (உண்மையிலேயே) தீமையைச் செய்துள்ளீர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(நூல்: இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أنزِلوا النَّاس منازَلهم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"மக்களை (அவர்களின் தகுதி மற்றும்) அந்தஸ்துகளுக்கு ஏற்ப (கண்ணியப்படுத்தி) நடத்துங்கள்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
(இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي قُرَادٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ يَوْمًا فَجَعَلَ أَصْحَابُهُ يَتَمَسَّحُونَ بِوَضُوئِهِ فَقَالَ لَهُمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا يَحْمِلُكُمْ عَلَى هَذَا؟» قَالُوا: حَبُّ اللَّهِ وَرَسُولِهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ يحب الله وَرَسُوله أويحبه اللَّهُ وَرَسُولُهُ فَلْيُصَدِّقْ حَدِيثَهُ إِذَا حَدَّثَ وَلْيُؤَدِّ أَمَانَتَهُ إِذَا أُؤْتُمِنَ وَلِيُحْسِنَ جِوَارَ مَنْ جَاوَرَهُ»
அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ குராத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருநாள் நபி (ஸல்) அவர்கள் வுழூ செய்தபோது, அவர்களின் தோழர்கள் (அவர்கள் வுழூ செய்த மிச்சத்) தண்ணீரை எடுத்துத் தங்கள் உடல்களில் தடவிக்கொள்ளலானார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "நீங்கள் இவ்வாறு செய்வதற்கு உங்களைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதும் அவனது தூதர் மீதும் (நாங்கள் கொண்டுள்ள) அன்பே காரணம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிக்க வேண்டும், அல்லது அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் தன்னை நேசிக்க வேண்டும் என யார் விரும்புகிறாரோ, அவர் பேசும்போது உண்மையே பேசட்டும்; அவரிடம் அமானிதம் (நம்பிக்கைப் பொறுப்பு) ஒப்படைக்கப்பட்டால் அதனை (உரிய முறையில்) நிறைவேற்றட்டும்; மேலும், தம் அண்டை வீட்டாருடன் அழகிய முறையில் நடந்துகொள்ளட்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَيْسَ الْمُؤْمِنُ بِالَّذِي يَشْبَعُ وَجَارُهُ جَائِع إِلَى جنبه» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"தன் பக்கத்திலிருக்கும் அண்டை வீட்டார் பசியோடு இருக்க, தான் மட்டும் வயிறார உண்பவர் (முழுமையான) ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) அல்லர்" என்று இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(நூல்: பைஹகீயின் ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فُلَانَةً تُذْكَرُ مِنْ كَثْرَةِ صَلَاتِهَا وَصِيَامِهَا وَصَدَقَتِهَا غَيْرَ أَنَّهَا تُؤْذِي جِيرَانَهَا بِلِسَانِهَا. قَالَ: «هِيَ فِي النَّارِ» . قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّ فُلَانَةً تُذْكَرُ قِلَّةَ صِيَامِهَا وَصَدَقَتِهَا وَصَلَاتِهَا وَإِنَّهَا تَصَدَّقُ بِالْأَثْوَارِ مِنَ الْأَقِطِ وَلَا تؤذي جِيرَانَهَا. قَالَ: «هِيَ فِي الْجَنَّةِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு பெண்மணி தன்னுடைய அதிகமான (உபரியான) தொழுகை, நோன்பு மற்றும் தர்மம் ஆகியவற்றிற்காகப் பேசப்படுகிறாள். எனினும், அவள் தனது நாவினால் அண்டை வீட்டாருக்குத் துன்பம் விளைவிக்கிறாள்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவள் நரகத்தில் இருப்பாள்" என்று கூறினார்கள்.

மீண்டும் அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மற்றொரு பெண்மணி தன்னுடைய (உபரியான) நோன்பு, தர்மம் மற்றும் தொழுகை ஆகியவற்றின் குறைவிற்காக (அதாவது கடமையானவற்றை மட்டும் பேணுபவளாக) அறியப்படுகிறாள். அவள் பாலாடைக்கட்டியின் சிறு துண்டுகளை மட்டுமே தர்மமாக வழங்குகிறாள்; ஆனால், அவள் தனது அண்டை வீட்டாருக்கு (நாவினால்) துன்பம் விளைவிப்பதில்லை" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவள் சொர்க்கத்தில் இருப்பாள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அஹ்மத் மற்றும் பைஹகீயின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்')
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ عَلَى نَاسٍ جُلُوسٍ فَقَالَ: «أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِكُمْ مِنْ شَرِّكُمْ؟» . قَالَ: فَسَكَتُوا فَقَالَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. فَقَالَ رَجُلٌ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنَا بِخَيْرِنَا مِنْ شَرِّنَا. فَقَالَ: «خَيْرُكُمْ مَنْ يُرْجَى خَيْرُهُ وَيُؤْمَنُ شَرُّهُ وَشَرُّكُمْ مَنْ لَا يُرْجَى خَيْرُهُ وَلَا يُؤْمَنُ شَرُّهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث حسن صَحِيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அமர்ந்திருந்த சில (மக்கள்) கூட்டத்தினரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்து நின்று, "உங்களில் சிறந்தவர் யார், தீயவர் யார் என்பதை நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். (அதைக் கேட்டு) அவர்கள் அமைதியாக இருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் இதை மூன்று முறை கேட்டார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களில் சிறந்தவர் யார், தீயவர் யார் என்பதை எங்களுக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்றார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எவரிடமிருந்து நன்மையை எதிர்பார்க்க முடியுமோ, மேலும் எவருடைய தீங்கிலிருந்து (பிறர்) பாதுகாப்புப் பெறமுடியுமோ அவரே உங்களில் சிறந்தவர் ஆவார். எவரிடமிருந்து நன்மையை எதிர்பார்க்க முடியாதோ, மேலும் எவருடைய தீங்கிலிருந்து (பிறர்) பாதுகாப்புப் பெறமுடியாதோ அவரே உங்களில் தீயவர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: திர்மிதீ, பைஹகீ - ஷுஅபுல் ஈமான். இமாம் திர்மிதீ அவர்கள் இது 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَسَمَ بَيْنَكُمْ أَخْلَاقَكُمْ كَمَا قَسَمَ بَيْنَكُمْ أَرْزَاقَكُمْ إِن الله يُعْطِي الدُّنْيَا مَنْ يُحِبُّ وَمَنْ لَا يُحِبُّ وَلَا يُعْطِي الدِّينَ إِلَّا مَنْ أَحَبَّ فَمَنْ أَعْطَاهُ اللَّهُ الدِّينَ فَقَدْ أَحَبَّهُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُسْلِمُ عَبْدٌ حَتَّى يُسْلِمَ قَلْبُهُ وَلِسَانُهُ وَلَا يُؤْمِنُ حَتَّى يَأْمَنَ جَارُهُ بَوَائِقَهُ»
இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு மத்தியில் உங்களின் வாழ்வாதாரங்களைப் பங்கிட்டதைப் போலவே, உங்களின் குணங்களையும் பங்கிட்டுள்ளான். நிச்சயமாக அல்லாஹ், இவ்வுலகத்தை தான் நேசிப்பவர்களுக்கும் நேசிக்காதவர்களுக்கும் வழங்குகிறான்; ஆனால் மார்க்கத்தை (தீன்) தான் நேசிப்பவருக்கு மட்டுமே வழங்குகிறான். எனவே, எவருக்கு அல்லாஹ் மார்க்கத்தை வழங்குகிறானோ, அவரை அவன் நிச்சயமாக நேசிக்கிறான். என் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக! ஒரு அடியாரின் உள்ளமும் நாவும் (அல்லாஹ்வுக்கு முழுமையாகப்) பணியாத வரை அவர் (உண்மையான) முஸ்லிம் ஆகமாட்டார். மேலும், ஒருவருடைய தீங்குகளிலிருந்து (மற்றும் அத்துமீறல்களிலிருந்து) அவரது அண்டை வீட்டார் பாதுகாப்புப் பெறாத வரை அவர் (முழுமையான) இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) ஆகமாட்டார்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْمُؤْمِنُ مَأْلَفٌ وَلَا خَيْرَ فِيمَنْ لَا يَأْلَفُ وَلَا يُؤْلَفُ» رَوَاهُمَا أَحْمد وَالْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) இணக்கமானவர் (பிறருடன் எளிதில் பழகக்கூடியவர்). பிறருடன் இணங்கிப் போகாதவரிடமும், பிறரால் இணங்க முடியாதவரிடமும் (பிறர் அவரோடு நெருங்கிப் பழக முடியாத நிலை இருப்பின் அவரிடமும்) எந்த நன்மையும் இல்லை."

இதனை இமாம் அஹ்மத் மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَضَى لِأَحَدٍ مِنْ أُمَّتِي حَاجَةً يُرِيدُ أَنْ يَسُرَّهُ بِهَا فَقَدْ سَرَّنِي وَمَنْ سَرَّنِي فَقَدْ سَرَّ اللَّهَ وَمَنْ سرَّ الله أدخلهُ الله الْجنَّة»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் சமுதாயத்தாரில் ஒருவருக்கு (அவரை) மகிழ்விக்கும் நோக்கில் எவர் ஒரு தேவையை நிறைவேற்றுகிறாரோ, அவர் (நிச்சயமாக) என்னையே மகிழ்வித்துவிட்டார். எவர் என்னை மகிழ்விக்கிறாரோ, அவர் (நிச்சயமாக) அல்லாஹ்வை மகிழ்வித்துவிட்டார். மேலும், எவர் அல்லாஹ்வை மகிழ்விக்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَغَاثَ مَلْهُوفًا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ ثَلَاثًا وَسَبْعِينَ مَغْفِرَةً وَاحِدَةٌ فِيهَا صَلَاحُ أَمْرِهِ كُلِّهِ وَثِنْتَانِ وَسَبْعُونَ لَهُ دَرَجَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَة»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் துன்பத்தில் தவிப்பவருக்கு (அல்லது உதவி கோருபவருக்கு) உதவி செய்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் எழுபத்தி மூன்று மன்னிப்புகளைப் பதிவு செய்கிறான். அவற்றில் ஒன்றின் மூலம் அவருடைய (இம்மை) காரியங்கள் அனைத்தும் சீராகிவிடும். மீதமுள்ள எழுபத்தி இரண்டும் மறுமை நாளில் அவருக்கான (உயர்ந்த) அந்தஸ்துகளாக அமையும்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعنهُ وَعَن عبد الله قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْخَلْقُ عِيَالُ اللَّهِ فَأَحَبُّ الْخَلْقِ إِلَى اللَّهِ مَنْ أَحْسَنَ إِلَى عِيَالِهِ» . رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الثَّلَاثَةَ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
அனஸ் (ரழி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"படைப்புகள் (அனைத்தும்) அல்லாஹ்வின் குடும்பத்தினர் (அதாவது அவனது பராமரிப்பில் உள்ளவர்கள்) ஆவர். ஆகவே, படைப்புகளில் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானவர் யாரெனில், அவனது குடும்பத்தினருக்கு (அதாவது அவனது படைப்புகளுக்கு) நன்மை செய்பவரே ஆவார்."

(இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் இந்த மூன்று ஹதீஸ்களையும் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعنهُ وَعَن عبد الله قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْخَلْقُ عِيَالُ اللَّهِ فَأَحَبُّ الْخَلْقِ إِلَى اللَّهِ مَنْ أَحْسَنَ إِلَى عِيَالِهِ» . رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الثَّلَاثَةَ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
அனஸ் (ரலி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"படைப்பினங்கள் (அனைத்தும்) அல்லாஹ்வின் குடும்பத்தினர் (அதாவது அவனது பராமரிப்பில் உள்ளவர்கள்) ஆவர். எனவே, படைப்பினங்களில் அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் விருப்பமானவர் யாரெனில், அவனது (அல்லாஹ்வின்) குடும்பத்தினருக்கு (படைப்பினங்களுக்கு) நன்மையைச் செய்பவரே ஆவார்."

இம்மூன்று ஹதீஸ்களையும் இமாம் பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَوَّلُ خَصْمَيْنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ جَارَانِ» . رَوَاهُ أَحْمد
உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் (தீர்ப்புக்காக வரும்) முதல் இரு எதிரிகள் (வழக்காடுபவர்கள்), இரண்டு அண்டை வீட்டார்களாவர்."
(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي هُرَيْرَة أَنَّ رَجُلًا شَكَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَسْوَةَ قَلْبِهِ فَقَالَ: «امْسَحْ رَأْسَ الْيَتِيم وَأطْعم الْمِسْكِين» . رَوَاهُ أَحْمد
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தமது இதயம் கடினமாக இருப்பது (இறை நினைவிலும் வணக்க வழிபாடுகளிலும் ஈடுபாடற்ற நிலை) குறித்து முறையிட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அன்பு காட்டும் விதமாக) அனாதையின் தலையைத் தடவிக் கொடுப்பீராக! ஏழைக்கு உணவளிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن سراقَة بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى أَفْضَلِ الصَّدَقَةِ؟ ابْنَتُكَ مَرْدُودَةً إِلَيْكَ لَيْسَ لَهَا كَاسِبٌ غَيْرُكَ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ
சுராக்கா பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மிகச் சிறந்த தர்மம் எது என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்லட்டுமா? (விவாகரத்து அல்லது கணவனை இழந்தது போன்ற காரணங்களால்) உன்னிடமே திருப்பி அனுப்பப்பட்ட உனது மகளுக்காக (நீ செலவு செய்வதாகும்); உன்னைத் தவிர அவளுக்குச் சம்பாதித்து அளிக்க வேறு யாரும் இல்லை."

இதனை இப்னு மாஜா அறிவித்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْأَرْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ فَمَا تَعَارَفَ مِنْهَا ائْتَلَفَ وَمَا تَنَاكَرَ مِنْهَا اخْتَلَفَ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆன்மாக்கள் (அணிவகுக்கப்பட்ட) திரட்டப்பட்ட படைகளாகும். அவற்றில் (ஆன்மாக்களின் உலகில்) ஒன்றுக்கொன்று அறிமுகமானவை (இவ்வுலகில்) ஒன்றிணைந்து நட்பு கொள்கின்றன. அவற்றில் (அங்கு) அறிமுகமில்லாதவை (இங்கு) முரண்பட்டுப் பிரிந்து விடுகின்றன."
(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَرَوَاهُ مُسلم عَن أبي هُرَيْرَة
மேலும், இதனை அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து (இமாம்) முஸ்லிம் (தமது ஸஹீஹ் முஸ்லிம் நூலில்) அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ قَالَ: فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي السَّمَاءِ فَيَقُولُ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ. وَإِذَا أَبْغَضَ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ فَيَقُولُ: إِنِّي أُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضْهُ. فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ: إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ فَلَانَا فَأَبْغِضُوهُ. قَالَ: فَيُبْغِضُونَهُ. ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْبَغْضَاءُ فِي الْأَرْضِ . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் தன் அடியார் ஒருவரை நேசித்தால், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களை அழைத்து, 'நிச்சயமாக நான் இன்னாரை நேசிக்கிறேன்; எனவே, நீரும் அவரை நேசிப்பீராக!' என்று கூறுவான். உடனே ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களும் அவரை நேசிப்பார்கள். பின்னர் வானவாசிகளிடம் (வானவர்களிடம்), 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் இன்னாரை நேசிக்கிறான்; எனவே நீங்களும் அவரை நேசியுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் சத்தமிட்டுக் கூறுவார்கள். அப்போது வானவாசிகளும் அவரை நேசிப்பார்கள். பின்னர் அவருக்கான அங்கீகாரம் (மக்களிடையே நற்பெயரும் நன்மதிப்பும்) பூமியிலும் ஏற்படுத்தப்படும்.

மேலும், அல்லாஹ் ஒரு அடியாரை வெறுத்தால், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களை அழைத்து, 'நிச்சயமாக நான் இன்னாரை வெறுக்கிறேன்; எனவே நீரும் அவரை வெறுப்பீராக!' என்று கூறுவான். உடனே ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களும் அவரை வெறுப்பார்கள். பின்னர் வானவாசிகளிடையே, 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் இன்னாரை வெறுக்கிறான்; எனவே நீங்களும் அவரை வெறுங்கள்' என்று சத்தமிட்டுக் கூறுவார்கள். அப்போது அவர்களும் அவரை வெறுப்பார்கள். பின்னர் அவருக்கான வெறுப்பு (மக்களிடையே அதிருப்தியும் வெறுப்பும்) பூமியிலும் ஏற்படுத்தப்படும்."

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بِجَلَالِي؟ الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلِّي . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் மறுமை நாளில், 'எனது மகத்துவத்திற்காக (மட்டுமே) ஒருவரையொருவர் நேசித்துக் கொண்டவர்கள் எங்கே? எனது நிழலைத் தவிர வேறு நிழல் இல்லாத இன்றைய தினத்தில், அவர்களுக்கு நான் எனது (அர்ஷின்) நிழலில் இடமளிப்பேன்' என்று கூறுவான்."
(நூல்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَّ رَجُلًا زَارَ أَخًا لَهُ فِي قَرْيَةٍ أُخْرَى فَأَرْصَدَ اللَّهُ لَهُ عَلَى مَدْرَجَتِهِ مَلَكًا قَالَ: أَيْنَ تُرِيدُ؟ قَالَ: أُرِيدُ أَخًا لِي فِي هَذِهِ الْقَرْيَةِ. قَالَ: هَلْ لَكَ عَلَيْهِ مِنْ نِعْمَةٍ تَرُّبُّهَا؟ قَالَ: لَا غَيْرَ أَنِّي أَحْبَبْتُهُ فِي اللَّهِ. قَالَ: فَإِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكَ بِأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَبَّكَ كَمَا أَحْبَبْتَهُ فِيهِ . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு மனிதர் வேறொரு ஊரிலிருக்கும் தன்னுடைய (மார்க்க) சகோதரரைச் சந்திக்கச் சென்றார். அவர் செல்லும் வழியில் (அவர் வரும் வரை காத்திருக்குமாறு) அல்லாஹ் ஒரு வானவரை அமர்த்தினான். அந்த வானவர் அவரிடம், 'நீர் எங்கே செல்ல நாடுகிறீர்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், 'இந்த ஊரிலிருக்கும் என்னுடைய (மார்க்க) சகோதரரைச் சந்திக்க நாடுகிறேன்' என்று பதிலளித்தார்.

வானவர் அவரிடம், 'அவருக்கு நீர் ஏதேனும் உபகாரம் செய்து (அதை வளர்த்துப் பேணி), அதற்கான கைம்மாறை அவரிடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறீரா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், 'இல்லை! நான் அவரை அல்லாஹ்வுக்காக நேசிக்கிறேன் என்பதைத் தவிர (வேறு எந்த உலகியல் நோக்கமும்) இல்லை' என்றார்.

அப்போது அந்த வானவர், 'நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்விடமிருந்து உம்மிடம் அனுப்பப்பட்ட தூதன் (வானவர்) ஆவேன். நீர் அவரை (அல்லாஹ்வுக்காக) நேசிப்பது போலவே, அல்லாஹ்வும் உம்மை நேசிக்கிறான் (என்பதை உமக்குத் தெரிவிக்கவே நான் வந்தேன்)' என்று கூறினார்."

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَقُولُ فِي رَجُلٍ أَحَبَّ قَوْمًا وَلَمْ يَلْحَقْ بِهِمْ؟ فَقَالَ: «المرءُ معَ من أحب» . مُتَّفق عَلَيْهِ
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு கூட்டத்தாரை நேசிக்கின்ற, ஆனால் (அவர்களுடைய அந்தஸ்தையோ அல்லது நற்செயல்களையோ) சென்றடையாத ஒரு மனிதரைப் பற்றி தாங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "மனிதன் (மறுமையில்) தான் நேசிப்பவர்களுடனேயே இருப்பான்" என்று கூறினார்கள்.
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ؟ قَالَ: «وَيْلَكَ وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا؟» قَالَ: مَا أَعْدَدْتُ لَهَا إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. قَالَ: «أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ» . قَالَ أَنَسٌ: فَمَا رَأَيْتُ الْمُسْلِمِينَ فَرِحُوا بِشَيْءٍ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَرَحَهُمْ بِهَا. مُتَّفق عَلَيْهِ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மறுமை நாள் எப்போது வரும்?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குக் கேடுதான்! (மறுமை எப்போது வரும் என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக) அதற்காக நீர் என்ன (அமல்) தயார் செய்து வைத்துள்ளீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிக்கின்றேன் என்பதைத் தவிர (அதிகப்படியான நஃபில் வணக்கங்கள் எதையும்) அதற்காக நான் தயார் செய்து வைக்கவில்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மறுமையில்) நீர் யாரை நேசிக்கிறீரோ அவர்களுடனேயே இருப்பீர்!" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டதற்குப் பிறகு, (நபி (ஸல்) அவர்களின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு) முஸ்லிம்கள் அடைந்த மகிழ்ச்சியைப் போன்று வேறு எதற்கும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து நான் கண்டதில்லை."

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَثَلُ الْجَلِيسِ الصَّالِحِ وَالسَّوْءِ كَحَامِلِ الْمِسْكِ وَنَافِخِ الْكِيرِ فَحَامِلُ الْمِسْكِ إِمَّا أَنْ يُحْذِيَكَ وَإِمَّا أَنْ تبتاعَ مِنْهُ وإِمَّا أَن تجدَ مِنْهُ رِيحًا طَيِّبَةً وَنَافِخُ الْكِيرِ إِمَّا أَنْ يَحْرِقَ ثيابَكَ وإِمَّا أنْ تجدَ مِنْهُ ريحًا خبيثةً» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நல்ல (அமர்வுத்) தோழனுக்கும், தீய (அமர்வுத்) தோழனுக்கும் உதாரணம், கஸ்தூரி சுமந்து செல்பவருக்கும் (உலைக்களத்தில்) துருத்தி ஊதுபவருக்கும் ஒப்பாகும். கஸ்தூரி சுமந்து செல்பவர் (உங்களுக்கு அதனை) அன்பளிப்பாக வழங்கலாம்; அல்லது அவரிடமிருந்து நீங்கள் அதனை விலைக்கு வாங்கலாம்; அல்லது அவரிடமிருந்து நீங்கள் நறுமணத்தையாவது நுகரலாம். ஆனால், துருத்தி ஊதுபவர் (நெருப்புப் பொறி பட்டு) உங்கள் ஆடைகளை எரித்துவிடலாம்; அல்லது அவரிடமிருந்து நீங்கள் துர்நாற்றத்தையாவது நுகருவீர்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: وَجَبَتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَالْمُتَجَالِسِينَ فِيَّ وَالْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ . رَوَاهُ مَالِكٌ. وَفِي رِوَايَةِ التِّرْمِذِيَّ قَالَ: يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: الْمُتَحَابُّونَ فِي جَلَالِي لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاء
முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"அல்லாஹ் தஆலா கூறுகிறான்: 'எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே (நன்மையான காரியங்களுக்காக) ஒன்றுகூடி அமர்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்களுக்கும், எனக்காகவே தமக்கிடையே (செல்வத்தை) வாரி வழங்குபவர்களுக்கும் எனது அன்பு உறுதியாகிவிட்டது (அவசியமாகிவிட்டது)'." (நூல்: மாலிக்)

மேலும், திர்மிதியில் இடம்பெறும் அறிவிப்பில் (அல்லாஹ்) பின்வருமாறு கூறுகிறான்:
"எனது மகிமைக்காக (மட்டுமே) ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களுக்கு (மறுமையில்) ஒளியாலான மேடைகள் இருக்கும். (அவர்களின் அந்தஸ்தைக் கண்டு) நபிமார்களும் தியாகிகளும் (ஷஹீத்களும்) பொறாமையற்ற பெருவிருப்பம் (அவா) கொள்வார்கள்'." (நூல்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ لَأُنَاسًا مَا هُمْ بِأَنْبِيَاءٍ وَلَا شُهَدَاءَ يَغْبِطُهُمُ الأنبياءُ والشهداءُ يومَ القيامةِ بِمَكَانِهِمْ مِنَ اللَّهِ» . قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ تُخْبِرُنَا مَنْ هُمْ؟ قَالَ: «هُمْ قَوْمٌ تَحَابُّوا بِرُوحِ اللَّهِ عَلَى غَيْرِ أَرْحَامٍ بَيْنَهُمْ وَلَا أَمْوَالٍ يَتَعَاطَوْنَهَا فَوَاللَّهِ إِنَّ وُجُوهَهُمْ لَنُورٌ وَإِنَّهُمْ لَعَلَى نُورٍ لَا يَخَافُونَ إِذَا خَافَ النَّاسُ وَلَا يَحْزَنُونَ إِذَا حَزَنَ النَّاسُ» وَقَرَأَ الْآيَةَ: (أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُم يحزنونَ) رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் (மனிதர்கள்) சிலர் இருக்கின்றனர்; அவர்கள் நபிமார்களோ அல்லது ஷஹீதுகளோ (உயிர்த்தியாகிகளோ) அல்லர். எனினும், மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடம் அவர்களுக்கு இருக்கும் (உயர்) அந்தஸ்தைக் கண்டு நபிமார்களும் ஷஹீதுகளும் (அவர்கள் மீது) பொறாமைப்படாத நல்லெண்ணம் (Ghibtah - அதாவது அவர்களின் நிலையைத் தாமும் அடைய விரும்புதல்) கொள்வார்கள்."

அப்போது (தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் யார் என்று எங்களுக்குத் தெரிவிப்பீர்களா?" எனக் கேட்டனர்.

அதற்கு நபியவர்கள், "அவர்கள், தங்களுக்கு மத்தியில் எந்தவொரு இரத்தப் பந்தமும் (உறவும்) இல்லாத நிலையிலும், தங்களுக்குள் பரிமாறிக்கொள்ளும் எவ்விதப் பொருளாதார (கொடுக்கல் வாங்கல்) நோக்கமும் இல்லாத நிலையிலும், அல்லாஹ்வின் ரூஹைக் கொண்டு (அதாவது அல்லாஹ்வின் மார்க்கம் மற்றும் குர்ஆனின் வழிகாட்டுதல் மூலம்) அல்லாஹ்வுக்காக மட்டுமே ஒருவரையொருவர் நேசித்தவர்கள் ஆவார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக அவர்களின் முகங்கள் ஒளியாக இருக்கும், மேலும் அவர்கள் ஒளியின் மீதே (ஒளிமயமான மேடைகளில்) இருப்பார்கள். மக்கள் அச்சப்படும் போது இவர்கள் அச்சப்பட மாட்டார்கள்; மக்கள் துக்கப்படும் போது இவர்கள் துக்கப்பட மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக் காண்பித்தார்கள்: "அறிந்து கொள்க! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் நேசர்களுக்கு எவ்வித அச்சமும் இல்லை; அவர்கள் துக்கப்படவும் மாட்டார்கள்" (அல்குர்ஆன் 10:62).

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَرَوَاهُ فِي شَرْحِ السُّنَّةِ عَنْ أَبِي مَالِكٍ بِلَفْظِ «الْمَصَابِيحِ» مَعَ زَوَائِدَ وَكَذَا فِي «شُعَبِ الْإِيمَان»
(இமாம் பக்வீ அவர்கள்) இதனை அபூ மாலிக் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக, 'ஷரஹுஸ் சுன்னா' எனும் நூலில் 'அல்-மஸாபீஹ்' (நூலின்) வாசகங்களுடன் சில கூடுதலான (தகவல்களுடன்) அறிவித்துள்ளார். மேலும், இதேபோன்று 'ஷுஅபுல் ஈமான்' (எனும் நூலிலும்) இது இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي ذَرٍّ: «يَا أَبَا ذَرٍّ أَيُّ عُرَى الْإِيمَانِ أَوْثَقُ؟» قَالَ: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: «الْمُوَالَاةُ فِي اللَّهِ وَالْحُبُّ فِي اللَّهِ وَالْبُغْضُ فِي اللَّهِ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي «شعب الْإِيمَان»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூதர் (ரழி) அவர்களிடம், "அபூதர்ரே! ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) பிடிமானங்களில் மிகவும் உறுதியானது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். (அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள்), "அல்லாஹ்வுக்காகவே நட்பு கொள்வதும், அல்லாஹ்வுக்காகவே நேசிப்பதும், அல்லாஹ்வுக்காகவே வெறுப்பதுமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: பைஹகீ - ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِذَا عَادَ الْمُسْلِمُ أَخَاهُ أَوْ زَارَهُ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: طِبْتَ وَطَابَ مَمْشَاكَ وَتَبَوَّأْتَ مِنَ الْجَنَّةِ مَنْزِلًا . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரை (நோய்) நலம் விசாரிக்கச் சென்றால் அல்லது அவரை (அல்லாஹ்வுக்காகச்) சந்திக்கச் சென்றால், அல்லாஹ் தஆலா (அவரை நோக்கி)க் கூறுகிறான்: 'நீ தூய்மையாகிவிட்டாய், உனது நடையும் தூய்மையாகிவிட்டது, மேலும் சொர்க்கத்தில் உனக்கென ஓர் இருப்பிடத்தை நீ அமைத்துக் கொண்டாய்'."
(நூல்: திர்மிதீ)
இமாம் திர்மிதீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இந்த ஹதீஸ் 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடர் தனித்துவமானது/பலவீனமானது) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن الْمِقْدَام بن معديكرب عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذا أحب الرجل أَخَاهُ فليخبره أَنه أحبه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
மிக்தாம் பின் மஃதீகரிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தம் (மார்க்கச்) சகோதரரை (அல்லாஹ்வுக்காக) நேசித்தால், தான் அவரை நேசிப்பதாக அவரிடம் தெரிவித்துவிடட்டும்."
(நூல்கள்: அபூதாவூத், திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: مَرَّ رَجُلٌ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ نَاسٌ. فَقَالَ رَجُلٌ ممَّنْ عِنْده: إِني لأحب هَذَا فِي اللَّهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَعْلَمْتَهُ؟» قَالَ: لَا. قَالَ: «قُمْ إِلَيْهِ فَأَعْلِمْهُ» . فَقَامَ إِلَيْهِ فَأَعْلَمَهُ فَقَالَ: أَحَبَّكَ الَّذِي أَحْبَبْتَنِي لَهُ. قَالَ: ثُمَّ رَجَعَ. فَسَأَلَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِمَا قَالَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكَ مَا احْتَسَبْتَ» رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» . وَفِي رِوَايَةِ التِّرْمِذِيِّ: «الْمَرْءُ مَعَ من أحبَّ ولَه مَا اكْتسب»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் (சில) மனிதர்கள் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்கள் அருகால் கடந்து சென்றார். அப்போது அங்கிருந்தவர்களில் ஒருவர், "நிச்சயமாக நான் இவரை அல்லாஹ்வுக்காக நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு நீங்கள் (அதை) தெரிவித்துவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் "இல்லை" என்றார்.

"(எழுந்து) அவரிடம் சென்று அவருக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

உடனே அவர் அவரிடம் சென்று (அதை) தெரிவித்தார். அதற்கு அந்த மனிதர், "எந்த (இறைவனுக்காக) என்னை நேசித்தீர்களோ, அவன் உங்களை நேசிப்பானாக!" என்று (பதிலளித்தார்).

பிறகு அவர் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) திரும்பி வந்தார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (நடந்தது குறித்து) அவரிடம் கேட்க, அவர் (அந்த மனிதர்) கூறியதைத் தெரிவித்தார்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் யாரை நேசித்தீர்களோ அவருடன் தான் (மறுமையில்) இருப்பீர்கள். மேலும் நீங்கள் (அல்லாஹ்விடம்) எதை நற்கூலியாக எதிர்பார்த்தீர்களோ அது உங்களுக்கு உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

திர்மிதியின் அறிவிப்பில்: "ஒரு மனிதர் தான் யாரை நேசிக்கிறாரோ அவருடன் (மறுமையில்) இருப்பார்; அவர் (நன்மையாக) எதைச் சம்பாதித்தாரோ அது அவருக்கு உண்டு" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي سعيد أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا تُصَاحِبْ إِلَّا مُؤْمِنًا وَلَا يَأْكُلْ طَعَامَكَ إِلَّا تَقِيٌّ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ والدارمي
அபூஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“(நெருக்கமான) இறைநம்பிக்கையாளரைத் தவிர வேறு எவருடனும் நீங்கள் தோழமை கொள்ள வேண்டாம். மேலும், (உங்களின் விசேஷமான) உணவை இறையச்சமுடையவரைத் தவிர வேறு எவரும் உண்ண வேண்டாம்” என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

இதனை திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْمَرْءُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ فَلْيَنْظُرْ أَحَدُكُمْ مَنْ يُخَالِلْ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ. وَقَالَ النَّوَوِيُّ: إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதன் தன் (உற்ற) நண்பனின் மார்க்கத்திலேயே (அதாவது அவனது பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் வாழ்க்கை நெறியிலேயே) இருக்கிறான். எனவே, உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தான் யாரைத் (தனது நெருங்கிய) நண்பராக ஆக்கிக் கொள்கிறோம் என்பதை (நன்கு கவனித்து)ப் பார்த்துக் கொள்ளட்டும்."

இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர். இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், "இது 'ஹஸன் கரீப்' தரத்திலான ஹதீஸாகும்" என்று கூறியுள்ளார்கள். இமாம் நவவீ அவர்கள், "இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் (இஸ்னாத்) 'ஸஹீஹ்' ஆனது" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن يزِيد بن نَعامة قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا آخَى الرَّجُلُ الرَّجُلَ فَلْيَسْأَلْهُ عَنِ اسْمِهِ وَاسْمِ أَبِيهِ وَمِمَّنْ هُوَ؟ فَإِنَّهُ أَوْصَلُ للمودَّة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
யஸீத் பின் நுஆமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் (மற்றொரு) மனிதருடன் சகோதரத்துவத்தை (நட்பை) ஏற்படுத்திக் கொள்ளும்போது, அவர் (அந்த நண்பரிடம்) அவரது பெயரையும், அவரது தந்தையின் பெயரையும், அவர் யாரைச் சார்ந்தவர் (எந்தக் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்) என்பதையும் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளட்டும். ஏனெனில், அது (அவர்களுக்கிடையேயான) நேசத்தை (உறவை) வலுப்படுத்துவதற்கு மிகவும் உகந்ததாகும்."

(நூல்: திர்மிதீ. இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَتَدْرُونَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى؟» قَالَ قَائِلٌ: الصَّلَاةُ وَالزَّكَاةُ. وَقَالَ قَائِلٌ: الْجِهَادُ. قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى الْحُبُّ فِي اللَّهِ وَالْبُغْضُ فِي اللَّهِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَرَوَى أَبُو دَاوُد الْفَصْل الْأَخير
அபு தர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் (வெளியே) வந்து, “அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல்கள் எவை என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஒருவர், “(அவை) தொழுகையும் ஸகாத்தும் ஆகும்” என்றார். மற்றொருவர், “(அவை) ஜிஹாத் (அறப்போர்)” என்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் அல்லாஹ்வுக்காகவே நேசிப்பதும், அல்லாஹ்வுக்காகவே வெறுப்பதுமே ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.

(இதனை அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ளார். இதன் இறுதிப் பகுதியை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَحَبَّ عَبْدٌ عَبْدًا لِلَّهِ إِلَّا أَكْرَمَ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ» . رَوَاهُ أَحْمد
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடியார் மற்றொரு அடியாரை அல்லாஹ்விற்காக (மட்டுமே) நேசித்தால், அவர் (அந்த அன்பின் மூலம்) கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க தனது இறைவனையே கண்ணியப்படுத்தியவர் ஆவார்."
இதனை அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أَسمَاء بنت يزِيد أَنَّهَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِخِيَارِكُمْ؟» قَالُوا: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «خِيَارُكُمُ الَّذِينَ إِذَا رُؤوا ذُكِر الله» رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் சிறந்தவர்களைப் பற்றி நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டதை நான் கேட்டேன். அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் சிறந்தவர்கள் யாரெனில், (அவர்களுடைய தோற்றம், ஒழுக்கம் மற்றும் நற்செயல்களின் காரணமாக) அவர்களைப் பார்த்தாலே அல்லாஹ்வின் நினைவு (உங்களுக்கு) ஏற்படுமே அத்தகையோர் தான்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இப்னு மாஜா அறிவிக்கிறார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَوْ أَنَّ عَبْدَيْنِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَاحِدٌ فِي الْمَشْرِقِ وَآخَرُ فِي الْمَغْرِبِ لَجَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ. يَقُولُ: هَذَا الَّذِي كُنْتَ تُحِبُّهُ فِي
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விற்காக இரு அடியார்கள் ஒருவரையொருவர் நேசித்தால், (அவர்களில்) ஒருவர் கிழக்கிலும் மற்றொருவர் மேற்கிலும் (வெகு தொலைவில்) இருந்தாலும், மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவர்கள் இருவரையும் ஒன்றாக இணைப்பான். (அப்போது அல்லாஹ்) 'நீ எனக்காக நேசித்தவர் இவர்தான்' என்று கூறுவான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أبي رَزِينٍ أَنَّهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى مِلَاكِ هَذَا الْأَمْرِ الَّذِي تُصِيبُ بِهِ خَيْرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ؟ عَلَيْكَ بِمَجَالِسِ أَهْلِ الذِّكْرِ وَإِذَا خَلَوْتَ فَحَرِّكْ لِسَانَكَ مَا اسْتَطَعْتَ بِذِكْرِ اللَّهِ وَأَحِبَّ فِي اللَّهِ وَأَبْغِضْ فِي اللَّهِ يَا أَبَا رَزِينٍ هَلْ شَعَرْتَ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا خَرَجَ مَنْ بَيْتِهِ زَائِرًا أَخَاهُ شَيَّعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ كُلُّهُمْ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ وَيَقُولُونَ: رَبَّنَا إِنَّهُ وَصَلَ فِيكَ فَصِلْهُ؟ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُعْمِلَ جَسَدَكَ فِي ذَلِك فافعل
அபு ரஸீன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்:

"இம்மை மற்றும் மறுமையின் நன்மைகளை நீங்கள் அடைந்துகொள்வதற்கு அடிப்படையான இந்த (மார்க்க) விவகாரத்தின் ஆணிவேரை நான் உங்களுக்குக் காட்டட்டுமா? நீங்கள் திக்ரு (இறை நினைவில்) ஈடுபடும் மக்களின் சபைகளை (தவறாது) பற்றிக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் தனித்திருக்கும்போது, உங்களால் இயன்றவரை அல்லாஹ்வின் திக்ரைக் கொண்டு உங்கள் நாவை அசையச் செய்யுங்கள். மேலும், அல்லாஹ்விற்காகவே நேசியுங்கள்; அல்லாஹ்விற்காகவே வெறுங்கள்.

அபு ரஸீனே! ஒரு மனிதர் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரைச் சந்திப்பதற்காகத் தன் வீட்டை விட்டு வெளியேறினால், அவருடன் எழுபதாயிரம் வானவர்கள் பின்தொடர்ந்து செல்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்களா? அவர்கள் அனைவரும் அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தவாறு, 'எங்கள் இறைவனே! இவன் உனக்காகவே (உறவை) இணைத்தான்; எனவே அவனையும் (உன் கருணையோடு) இணைப்பாயாக!' என்று கூறுவார்கள். ஆகவே, இந்த (நற்செயல்களில்) உங்கள் உடலை ஈடுபடுத்த உங்களுக்கு முடியுமானால், அவ்வாறே செய்யுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ لَعُمُدًا مِنْ يَاقُوتٍ عَلَيْهَا غُرَفٌ مِنْ زَبَرْجَدٍ لَهَا أَبْوَابٌ مُفَتَّحَةٌ تُضِيءُ كَمَا يُضِيءُ الْكَوْكَبُ الدُّرِّيُّ» . فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ يَسْكُنُهَا؟ قَالَ: «الْمُتَحَابُّونَ فِي اللَّهِ وَالْمُتَجَالِسُونَ فِي اللَّهِ وَالْمُتَلَاقُونَ فِي اللَّهِ» . رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الثَّلَاثَةَ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக சுவர்க்கத்தில் மாணிக்கத்தாலான தூண்கள் உள்ளன. அவற்றின் மீது மரகதத்தாலான அறைகள் உள்ளன. அவற்றின் கதவுகள் திறக்கப்பட்டே இருக்கும். அவை (வானில்) பிரகாசமான நட்சத்திரம் ஒளிர்வதைப் போல ஒளிரும்."

அப்போது (அங்கிருந்தவர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதில் யார் வசிப்பார்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்கள், அல்லாஹ்வுக்காகவே (ஒன்றாகக்) கூடி அமர்பவர்கள், மேலும் அல்லாஹ்வுக்காகவே ஒருவரையொருவர் சந்தித்துக் கொள்பவர்கள் (ஆகியோர் அதில் வசிப்பார்கள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் இந்த மூன்று ஹதீஸ்களையும் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَحِلُّ لِلرَّجُلِ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ يَلْتَقِيَانِ فَيعرض هَذَا ويعرض هذاوخيرهما الَّذِي يبْدَأ بِالسَّلَامِ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபு அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரை மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் புறக்கணிப்பது (பேசாமல் இருப்பது) ஆகுமானதல்ல; அவர்கள் இருவரும் சந்திக்கும்போது, இவரும் (அவரைப் பார்க்காமல்) முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்வார், அவரும் (இவரைப் பார்க்காமல்) முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்வார். இவ்விருவரில் முதலில் ஸலாம் கூறித் (தொடர்பைத்) தொடங்குபவரே சிறந்தவர் ஆவார்."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ وَلَا تَحَسَّسُوا وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا تَنَاجَشُوا وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَبَاغَضُوا وَلَا تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا» . وَفِي رِوَايَة: «وَلَا تنافسوا» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வீண் சந்தேகம் கொள்வதைக் குறித்து உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், பேச்சுகளிலேயே மிகவும் பொய்யானது வீண் சந்தேகமேயாகும். (பிறரின் குறைகளைத்) துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள்; (பிறர் இரகசியங்களை) ஒற்றறியாதீர்கள்; (வாங்கும் எண்ணமின்றி விலையை ஏற்றிப் பேசும்) ஏமாற்று வியாபாரம் செய்யாதீர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்ளாதீர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் பகைமை கொள்ளாதீர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் (உறவைத் துண்டித்து) முதுகு காட்டிக் கொள்ளாதீர்கள். அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! (நீங்கள் அனைவரும்) சகோதரர்களாக இருங்கள்!"

மற்றொரு அறிவிப்பில், "(உலக ஆதாயங்களுக்காக) ஒருவரையொருவர் முந்திக்கொள்ளப் போட்டியிடாதீர்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

(புகாரீ மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: تُفْتَحُ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلَّا رجلا كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءٌ فَيُقَالُ: انْظُرُوا هذَيْن حَتَّى يصطلحا . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"திங்கள் மற்றும் வியாழக்கிழமைகளில் சொர்க்கத்தின் வாசல்கள் திறக்கப்படுகின்றன. (அந்நாட்களில்) அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்காத ஒவ்வொரு அடியானுக்கும் பாவமன்னிப்பு வழங்கப்படுகிறது. எனினும், தமக்கும் தம் (முஸ்லிம்) சகோதரருக்கும் இடையே பகைமை கொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதனைத் தவிர. (அவர்களைப் பற்றி மலக்குகளிடம்) 'இவர்கள் இருவரும் தமக்குள் சமாதானம் ஆகிக்கொள்ளும் வரை இவர்களுக்கு (பாவமன்னிப்பு வழங்குவதை) தாமதப்படுத்துங்கள்' என்று கூறப்படும்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: تُعْرَضُ أَعْمَالُ النَّاسِ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّتَيْنِ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ مُؤْمِنٍ إِلَّا عبدا بَينه بَين أَخِيهِ شَحْنَاءُ فَيُقَالُ: اتْرُكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒவ்வொரு வாரமும் (ஜுமுஆ) திங்கள் மற்றும் வியாழன் ஆகிய இரண்டு நாட்களில் மக்களின் செயல்கள் (அல்லாஹ்விடம்) சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. அப்போது, தன் சகோதரனோடு பகைமை கொண்டுள்ள அடியாரைத் தவிர மற்ற அனைத்து இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கும் (பாவங்கள்) மன்னிக்கப்படுகின்றன. (பகைமை கொண்ட அவர்களைப் பற்றி) 'இவர்கள் இருவரும் (சமாதானத்திற்குத்) திரும்பும் வரை இவர்களை (மன்னிப்பு வழங்காமல்) விட்டுவிடுங்கள்' என்று கூறப்படும்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أُمُّ كُلْثُومٍ بِنْتُ عُقْبَةَ بْنِ أَبِي مَعِيطٍ قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَيْسَ الْكَذَّابُ الَّذِي يُصْلِحُ بَيْنَ النَّاسِ وَيَقُولُ خَيْرًا وَيَنْمِي خَيْرًا» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ. وَزَادَ مُسْلِمٌ قَالَتْ: وَلَمْ أَسْمَعْهُ - تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - يُرَخِّصُ فِي شَيْءٍ مِمَّا يَقُولُ النَّاسُ كَذِبٌ إِلَّا فِي ثَلَاثٍ: الْحَرْبُ وَالْإِصْلَاحُ بَيْنَ النَّاسِ وَحَدِيثُ الرَّجُلِ امْرَأَتَهُ وَحَدِيثُ الْمَرْأَةِ زَوْجَهَا
உம்மு குல்தூம் பின்த் உக்பா இப்னு அபீ முஐத் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"மக்களிடையே சமாதானம் செய்து வைப்பவர் பொய்யர் அல்லர். அவர் (சமாதானத்திற்காக) நன்மையானவற்றையே சொல்கிறார்; அல்லது நன்மையானவற்றையே (ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு) எடுத்துச் செல்கிறார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன். (முத்தஃபகுன் அலைஹி)

இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது:
உம்மு குல்தூம் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "மக்கள் (பொதுவாகப் பேசும் பேச்சுகளில் எவற்றை) பொய் (என்று கருதுகிறார்களோ), அவற்றில் மூன்றைத் தவிர வேறு எதற்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதி அளித்ததை நான் கேட்டதில்லை. அவை: போர், மக்களிடையே சமாதானம் செய்து வைப்பது, கணவன் தன் மனைவியிடம் பேசுவது மற்றும் மனைவி தன் கணவனிடம் பேசுவது (ஆகியனவாகும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَذكر حَدِيث جَابر: «إِن الشَّيْطَان قد أيس» فِي «بَاب الوسوسة»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும், "நிச்சயமாக ஷைத்தான் (அரபு தீபகற்பத்தில் தன்னைத் தொழுபவர்கள் விஷயத்தில்) நிராசையடைந்து விட்டான்" எனும் ஹதீஸ் 'வஸ்வஸா' (மன ஊசலாடல்) எனும் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. (ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن أَسمَاء بنت يزِيد قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا يَحِلُّ الْكَذِبُ إِلَّا فِي ثَلَاثٍ: كَذِبُ الرَّجُلِ امْرَأَتَهُ لِيُرْضِيَهَا وَالْكَذِبُ فِي الْحَرْبِ وَالْكَذِبُ لِيُصْلِحَ بَيْنَ النَّاسِ . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ
அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்று சந்தர்ப்பங்களைத் தவிர (வேறு எங்கும்) பொய் சொல்வது அனுமதிக்கப்படாது. (அவை:) ஒரு கணவன் தன் மனைவியைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காக (அன்பை வளர்க்க) அவளிடம் பொய் சொல்வது, போரின் போது (தந்திரமாகப்) பொய் சொல்வது மற்றும் மக்களிடையே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவதற்காகப் பொய் சொல்வது."
இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ فَمِنْ هَجَرَ فَوْقَ ثَلَاثٍ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ فَقَدْ بَاء بإثمه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஸ்லிம் தனது சகோதரரை மூன்று (நாட்களுக்கு) மேல் (பேசாமல்) புறக்கணிப்பது ஆகுமானதல்ல. எவர் மூன்று (நாட்களுக்கு) மேல் புறக்கணித்து, (அவரைச் சந்திக்கும் போதெல்லாம்) மூன்று முறை (ஸலாம் கூறியும்), அவர் அதற்குப் பதிலளிக்கவில்லையோ, அவர் (பதிலளிக்காதவர்) அதன் பாவத்தைச் சுமந்து கொள்கிறார்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ فَمِنْ هَجَرَ فَوْقَ ثَلَاثٍ فَمَاتَ دَخَلَ النَّارَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஸ்லிம் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரை மூன்று (நாட்களுக்கு) மேல் புறக்கணிப்பது (பேசாமல் இருப்பது) ஆகுமானதல்ல. எவரேனும் மூன்று (நாட்களுக்கு) மேல் (அவரைப்) புறக்கணித்த நிலையில் மரணித்தால், அவர் நரகத்தில் நுழைவார்."
(நூல்கள்: அஹ்மத், அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي خرَاش السُّلَميَّ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ هَجَرَ أَخَاهُ سَنَةً فَهُوَ كسفك دَمه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எவர் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரை ஒரு வருடம் (பேசாமல்) புறக்கணிக்கிறாரோ, அவர் அவரது இரத்தத்தைச் சிந்தியவரைப் போன்றவராவார் (அதாவது அவரைக் கொலை செய்த பாவத்திற்குச் சமமாகும்)" என்று கூறத் தான் செவியுற்றதாக அபூ குராஷ் அஸ்-ஸுலமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

நூல்: அபூ தாவூத்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَحِلُّ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَهْجُرَ مُؤْمِنًا فَوْقَ ثَلَاثٍ فَإِنْ مَرَّتْ بِهِ ثلاثُ فَلْيلقَهُ فليسلم عَلَيْهِ فَإِن ردَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ فَقَدِ اشْتَرَكَا فِي الْأَجْرِ وَإِنْ لَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ فَقَدْ بَاءَ بِالْإِثْمِ وَخَرَجَ المُسلِّمُ من الْهِجْرَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) மற்றொரு முஃமினை மூன்று (நாட்களுக்கு) மேல் புறக்கணிப்பது (பேசாமல் இருப்பது) ஆகுமானதல்ல. மூன்று (நாட்கள்) கடந்துவிட்டால், அவர் (நேரில் சென்று) அவரைச் சந்தித்து அவருக்கு ஸலாம் கூறட்டும். அவர் அந்த ஸலாமுக்குப் பதிலளித்தால், அவர்கள் இருவரும் (அந்த ஸலாமின்) நற்கூலியைப் பகிர்ந்துகொள்வார்கள். அவர் (அந்த) ஸலாமுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை என்றால், நிச்சயமாக அந்தப் பாவம் (பதிலளிக்காத) அவரையே சாரும். மேலும், ஸலாம் கூறியவர் (தொடர்பைத் துண்டித்து) புறக்கணித்த (குற்றத்திலிருந்து) விடுபட்டுவிடுவார்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِأَفْضَلَ من درجةِ الصِّيامِ والصدقةِ وَالصَّلَاة؟» قُلْنَا: بَلَى. قَالَ: «إِصْلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ وَفَسَادُ ذَاتِ الْبَيْنِ هِيَ الْحَالِقَةُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ صَحِيح
அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(உபரியான) நோன்பு, தர்மம் மற்றும் தொழுகை ஆகியவற்றை விடச் சிறந்த அந்தஸ்து கொண்ட ஒன்றை நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம், (தெரிவியுங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரே!)" என்றோம். அதற்கு அவர்கள், "(பிணக்குள்ள) மக்களிடையே நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதாகும். ஏனெனில், மக்களிடையே ஏற்படும் பிணக்கு (மார்க்கத்தை) மழித்து (அழிக்கக்) கூடியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்கள்: அபூதாவூத், திர்மிதீ. இமாம் திர்மிதீ இதனை 'ஸஹீஹ்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ الزُّبَيْرِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «دَبَّ إِلَيْكُمْ دَاءُ الْأُمَمِ قَبْلَكُمُ الْحَسَدُ وَالْبَغْضَاءُ هِيَ الْحَالِقَةُ لَا أَقُولُ تَحْلِقُ الشَّعْرَ ولكنْ تحلق الدّين» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
ஜுபைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுக்கு முந்தைய சமுதாயத்தினரின் நோய் உங்களிடமும் (மெல்ல) ஊடுருவிவிட்டது. (அதுதான்) பொறாமையும் வெறுப்பும் ஆகும். அந்த (வெறுப்புணர்வானது நன்மைகளை) வேரறுக்கக் கூடியதாகும். அது முடியை மழித்துவிடும் என்று நான் கூறவில்லை; மாறாக, அது மார்க்கத்தை (அடியோடு) மழித்து (அழித்து)விடும்."

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِيَّاكُمْ وَالْحَسَدَ فَإِنَّ الْحَسَدَ يَأْكُلُ الْحَسَنَاتِ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பொறாமையைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்! ஏனெனில், நெருப்பு விறகை (எரித்து) உண்பதைப் போன்று, பொறாமை நன்மைகளை உண்டு (அழித்து) விடுகிறது."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِيَّاكُمْ وَسُوءَ ذَاتِ الْبَيْنِ فَإِنَّهَا الْحَالِقَةُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(மக்களுக்கிடையே) உறவுகளைச் சீர்குலைப்பதைக் குறித்து உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், நிச்சயமாக அது (மார்க்கத்தை) வேரறுத்து (அழிக்கக்கூடிய) 'ஹாலிகா' ஆகும்."

இதனை திர்மிதி பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن أبي صرمة أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ ضَارَّ ضَارَّ اللَّهُ بِهِ وَمَنْ شَاقَّ شَاقَّ اللَّهُ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيب
அபு சிர்மா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் (பிறருக்குத்) தீங்கு விளைவிக்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் (அதற்குப் பகரமாகத்) தீங்கு விளைவிப்பான். மேலும், எவர் (பிறருக்குச்) சிரமத்தைக் கொடுக்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் (அதற்குப் பகரமாகச்) சிரமத்தைக் கொடுப்பான்."

இதனை இப்னு மாஜா மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், இமாம் திர்மிதீ இது 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்துவம் கொண்டது) ஹதீஸ் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَلْعُونٌ مَنْ ضَارَّ مُؤْمِنًا أَوْ مَكَرَ بِهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளருக்கு (முஃமினுக்கு)த் தீங்கு இழைப்பவன் அல்லது அவருக்குச் சதி செய்பவன் (அவரை ஏமாற்றுபவன்) சபிக்கப்பட்டவன் ஆவான்."

(நூல்: திர்மிதீ, இது 'கரீப்' -அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்துவம் கொண்ட- ஹதீஸ் என்று இமாம் திர்மிதீ குறிப்பிட்டுள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن ابنِ عمَرَ قَالَ: صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمِنْبَرَ فَنَادَى بِصَوْتٍ رَفِيعٍ فَقَالَ: «يَا مَعْشَرَ مَنْ أَسْلَمَ بِلِسَانِهِ وَلَمْ يُفْضِ الْإِيمَانُ إِلَى قَلْبِهِ لَا تُؤْذُوا الْمُسْلِمِينَ وَلَا تُعَيِّرُوهُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا عَوْرَاتِهِمْ فَإِنَّهُ مَنْ يَتَّبِعْ عَوْرَةَ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ يَتَّبِعِ اللَّهُ عَوْرَتَهُ وَمَنْ يَتَّبِعِ اللَّهُ عَوْرَتَهُ يَفْضَحْهُ وَلَوْ فِي جَوْفِ رَحْلِهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (பிரசங்க மேடையின்) மீது ஏறி, உரத்த குரலில் (மக்களை) அழைத்துக் கூறினார்கள்: "நாவினால் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) இன்னும் உள்ளத்தில் நுழையாத (முனாஃபிக் - நயவஞ்சகத் தன்மை கொண்ட) கூட்டத்தினரே! முஸ்லிம்களுக்குத் துன்பம் தராதீர்கள்; அவர்களைக் குறை சொல்லி இழிவுபடுத்தாதீர்கள்; அவர்களின் குறைகளைத் (மறைவான விஷயங்களைத்) தேடித் துருவி ஆராயாதீர்கள். ஏனெனில், எவர் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரின் குறைகளைத் தேடித் துருவி ஆராய்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவருடைய குறைகளைத் தேடித் துருவி ஆராய்வான். அல்லாஹ் எவருடைய குறைகளைத் தேடித் துருவி ஆராய்கிறானோ, அவர் தனது வீட்டின் (உள்ளறையில்) இருந்தாலும் சரி, அல்லாஹ் அவரை (மக்கள் மத்தியில்) அம்பலப்படுத்தி விடுவான்."

(நூல்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن سعيد بْنِ زَيْدٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ مِنْ أَرْبَى الرِّبَا الِاسْتِطَالَةُ فِي عِرْضِ الْمُسْلِمِ بِغَيْرِ حَقٍّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
ஸயீத் பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"வட்டிகளிலேயே மிகக் கொடிய (வட்டி) வகை, ஒரு முஸ்லிமின் கண்ணியத்தில் அநியாயமாக (அவதூறு பேசி அல்லது இழிவுபடுத்தி) வரம்பு மீறுவதாகும்."

(நூல்கள்: அபூதாவூத், பைஹகீ - 'ஷுஅபுல் ஈமான்')
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم: لما عرجَ بِي ربِّي مَرَرْتُ بِقَوْمٍ لَهُمْ أَظْفَارٌ مِنْ نُحَاسٍ يَخْمِشُونَ وجوهَهم وصدورهم فَقُلْتُ: مَنْ هَؤُلَاءِ يَا جِبْرِيلُ؟ قَالَ: هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ لُحُومَ النَّاسِ وَيَقَعُونَ فِي أَعْرَاضِهِمْ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் இறைவன் என்னை (விண்ணுலகிற்கு) அழைத்துச் சென்றபோது, செம்பாலான நகங்களைக் கொண்ட சில மக்களை நான் கடந்து சென்றேன். அவர்கள் (அந்த நகங்களால்) தங்களின் முகங்களையும் நெஞ்சங்களையும் கீறிக் கொண்டிருந்தார்கள். நான், 'ஜிப்ரீலே! இவர்கள் யார்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'இவர்கள்தான் (புறம் பேசுவதன் மூலம்) மக்களின் மாமிசத்தை உண்டவர்கள், மேலும் அவர்களின் மானத்திற்கு (இழுக்கு ஏற்படுத்தி அதில்) வீழ்ந்தவர்கள்' என்று பதிலளித்தார்."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن الْمُسْتَوْرد عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ أَكَلَ بِرَجُلٍ مُسْلِمٍ أُكْلَةً فَإِنَّ اللَّهَ يُطعِمُه مثلَها منْ جهنَّمَ ومَن كَسا ثَوْبًا بِرَجُلٍ مُسْلِمٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَكْسُوهُ مِثْلَهُ مِنْ جَهَنَّمَ وَمَنْ قَامَ بِرَجُلٍ مَقَامَ سُمْعَةٍ وَرِيَاءٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُومُ لَهُ مَقَامَ سُمْعَةٍ ورياءِ يَوْم الْقِيَامَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
முஸ்தவ்ரித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் ஒரு முஸ்லிமைப் (புறம்பேசி அல்லது அவருக்குத் தீங்கு இழைத்து) அதன் மூலம் ஒரு கவளம் உணவை உண்கிறாரோ, அல்லாஹ் அதே போன்ற (தண்டனைக்குரிய) உணவை நரகத்திலிருந்து அவருக்கு உண்ணச் செய்வான். எவர் ஒரு முஸ்லிமைப் (புறம்பேசி அல்லது அவருக்குத் தீங்கு இழைத்து) அதன் மூலம் ஓர் ஆடையை அணிந்துகொள்கிறாரோ, அல்லாஹ் அதே போன்றதோர் ஆடையை நரகத்திலிருந்து அவருக்கு அணிவிப்பான். எவர் (மக்களிடையே தன்னைத் தகுதியுள்ளவராகக் காட்டிக்கொள்ள) புகழுக்காகவும் முகஸ்துதிக்காகவும் ஒரு மனிதருடன் (சேர்ந்து) நிற்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவரைப் புகழுக்கும் முகஸ்துதிக்குமான (அவமானகரமான) இடத்தில் நிறுத்துவான்."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «حُسْنُ الظَّنِّ مِنْ حسْنِ العِبادةِ» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(அல்லாஹ்வின் மீது) நல்லெண்ணம் கொள்வது, (அல்லாஹ்வை) அழகிய முறையில் வணங்குவதன் ஒரு பகுதியாகும்."

இதனை அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عائشةَ قَالَتْ: اعْتَلَّ بَعِيرٌ لِصَفِيَّةَ وَعِنْدَ زَيْنَبَ فَضْلُ ظَهْرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِزَيْنَبَ: «أَعْطِيهَا بَعِيرًا» . فَقَالَتْ: أَنَا أُعْطِي تِلْكَ الْيَهُودِيَّةَ؟ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَجَرَهَا ذَا الْحُجَّةِ وَالْمُحَرَّمَ وَبَعْضَ صَفَرٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَذُكِرَ حَدِيثُ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ: «مَنْ حَمَى مُؤْمِنًا» فِي «بَابِ الشَّفَقَة وَالرَّحْمَة»
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(ஒரு பயணத்தின் போது) ஸஃபிய்யா (ரலி) அவர்களின் ஒட்டகம் நோய்வாய்ப்பட்டது (அல்லது பலவீனமடைந்தது). அதேவேளை ஸைனப் (ரலி) அவர்களிடம் கூடுதலாக ஒரு வாகனம் (ஒட்டகம்) இருந்தது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸைனப் (ரலி) அவர்களிடம், "அவளுக்கு (ஸஃபிய்யாவுக்கு) ஒரு ஒட்டகத்தைக் கொடுப்பாயாக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஸைனப் (ரலி), "அந்த யூதப் பெண்மணிக்கா (முன்னர் யூதராக இருந்தவருக்கா) நான் அதைக் கொடுப்பது?" என்று (ஏளனமாக) கேட்டார்கள். இதனால் கோபமடைந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், துல்ஹஜ், முஹர்ரம் ஆகிய மாதங்களிலும், ஸஃபர் மாதத்தின் சில நாட்களிலும் அவர்களுடன் (ஸைனபுடன்) பேசுவதைத் தவிர்த்து (ஒதுக்கி) வைத்தார்கள்.
(இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்).

மேலும், முஆத் பின் அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும், "யார் ஒரு முஃமினின் (மானத்தைக்) காக்கிறாரோ..." என்று தொடங்கும் ஹதீஸ், 'பரிவு மற்றும் இரக்கம்' எனும் அத்தியாயத்தில் (முன்னரே) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم: رأى عِيسَى بن مَرْيَمَ رَجُلًا يَسْرِقُ فَقَالَ لَهُ عِيسَى: سَرَقْتَ؟ قَالَ: كَلَّا وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ. فَقَالَ عِيسَى: آمَنْتُ بِاللَّهِ وَكَذَّبْتُ نَفْسِي . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) அவர்கள் ஒரு மனிதன் திருடுவதைக் கண்டார்கள். அவனிடம் ஈஸா (அலை) அவர்கள், "நீ திருடினாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், "இல்லை; எவனைத் தவிர (உண்மையில்) வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லையோ, அவன் மீது சத்தியமாக (நான் திருடவில்லை)!" என்று கூறினான். அதற்கு ஈஸா (அலை) அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வை (அவன் பெயரால் செய்யப்பட்ட சத்தியத்தை) நம்பினேன்; (உன்னைப் பார்த்த) எனது கண்ணையே (அல்லது எனது பார்வையை) நான் பொய்யாக்கிக் கொண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
நூல்: முஸ்லிம்
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كَادَ الْفَقْرُ أَنْ يَكُونَ كفرا وكادَ الحسدُ أَن يغلب الْقدر»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வறுமை (அல்லாஹ்வின் மீதான அதிருப்தியால்) இறைமறுப்பாக (குஃப்ராக) மாறிவிட நெருங்கிவிடும்; மேலும் பொறாமை விதியை (கத்ரை) மிகைத்துவிட நெருங்கிவிடும்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنِ اعْتَذَرَ إِلَى أَخِيهِ فَلَمْ يَعْذِرْهُ أَوْ لَمْ يَقْبَلْ عُذْرَهُ كَانَ عَلَيْهِ مثلُ خَطِيئَة صَاحب المكس» . رَوَاهُمَا الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» وَقَالَ: الْمَكَّاسُ: الْعَشَّارُ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரனிடம் ஒரு காரணத்தைக் கூறி (மன்னிப்புக் கோரி), அவர் அதனை ஏற்கவில்லையோ அல்லது அவரை மன்னிக்கவில்லையோ, அவர் மீது (மன்னிக்க மறுத்தவர் மீது) அநியாயமாக வரி வசூலிப்பவரின் (மக்காஸ்) பாவத்திற்கு நிகரான பாவம் ஏற்படும்."

இவ்விரண்டு ஹதீஸ்களையும் இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், " 'அல்-மக்காஸ்' (المكاس) என்பதன் பொருள் (அநியாயமாகப்) பத்தில் ஒரு பங்கை வரியாக வசூலிப்பவர் (العشار) ஆவார்" என்று அவர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يلْدغ الْمُؤمن من جُحر مرَّتَيْنِ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் ஒரே பொந்திலிருந்து (அல்லது புற்றிலிருந்து) இரண்டு முறை தீண்டப்பட மாட்டார் (ஏமாற்றப்பட மாட்டார்)."
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ: إِنَّ فِيكَ لَخَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا الله: الْحلم والأناة . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்துல் கைஸ் (கோத்திரத்தைச்) சேர்ந்த அஷஜ் என்பவரிடம், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் நேசிக்கின்ற இரண்டு நற்பண்புகள் உங்களிடம் உள்ளன. அவை: (கோபத்தைத் தணிக்கும்) சகிப்புத்தன்மை மற்றும் (காரியங்களில் அவசரப்படாமல் செயல்படும்) நிதானம் ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْأَنَاةُ مِنَ اللَّهِ وَالْعَجَلَةُ مِنَ الشَّيْطَانِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ. وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ فِي عَبْدِ الْمُهَيْمِنِ بْنِ عَبَّاس الرَّاوِي من قبل حفظه
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிதானம் (என்பது) அல்லாஹ்விடமிருந்து (உள்ளதாகும்); அவசரம் (என்பது) ஷைத்தானிடமிருந்து (உள்ளதாகும்)."

இதனை இமாம் திர்மிதீ அறிவித்து, இது 'கரீப்'பான (அபூர்வமான) ஹதீஸ் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். இதன் அறிவிப்பாளர் வரிசையில் இடம்பெற்றுள்ள அப்துல் முஹைமின் பின் அப்பாஸ் என்பவரின் மனன சக்தி குறித்து சில ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் விமர்சித்துள்ளனர். (இதன் அறிவிப்பாளர் வரிசை பலவீனமானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا حَلِيمَ إِلَّا ذُو تَجْرُبَةٍ» رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيب
அபூஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(வாழ்க்கையில் பல) அனுபவங்களைப் பெற்றவரைத் தவிர வேறெவரும் (முழுமையான) சகிப்புத்தன்மை (மற்றும் நிதானம்) உடையவராக இருக்க முடியாது."

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகிய நூல்கள் பதிவு செய்துள்ளன. மேலும் இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள், "இது ஹஸன் ஃகரீப் தரத்திலான ஹதீஸாகும்" என்று கூறியுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَوْصِنِي. فَقَالَ: «خُذِ الْأَمْرَ بِالتَّدْبِيرِ فَإِنْ رَأَيْتَ فِي عَاقِبَتِهِ خَيْرًا فَأَمْضِهِ وَإِنْ خِفْتَ غَيًّا فَأَمْسِكْ» . رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السّنة»
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "எனக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "எந்தவொரு காரியத்தையும் (அதன் விளைவுகளை) திட்டமிட்டு (ஆழ்ந்து சிந்தித்து) மேற்கொள்வீராக! அதன் முடிவில் நன்மையைக் கண்டால் அதனைச் செயல்படுத்துவீராக; அதில் வழிகேடு (அல்லது தீமை) ஏற்படும் என நீர் அஞ்சினால் அதனை (செய்யாமல்) தவிர்ந்து கொள்வீராக" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: ஷர்ஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ الْأَعْمَشُ: لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «التُّؤَدَةُ فِي كُلِّ شَيْء إِلَّا فِي عَمَلِ الْآخِرَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
முஸ்அப் இப்னு ஸஅத் (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்து (ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் - ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
(அறிவிப்பாளர்) அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வந்ததாகவே நான் கருதுகிறேன்."

"மறுமைக்கான (நற்)செயல்களைத் தவிர, மற்ற அனைத்துக் காரியங்களிலும் நிதானம் (கடைப்பிடிப்பது அவசியமாகும்)" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عبد الله بن جرجس أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «السَّمْتُ الْحَسَنُ وَالتُّؤَدَةُ وَالِاقْتِصَادُ جُزْءٌ مِنْ أَرْبَعٍ وَعشْرين جُزْءا من النُّبُوَّة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அப்துல்லாஹ் பின் சர்ஜிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நன்னடத்தை (மற்றும் நற்பண்பு), நிதானம் மற்றும் (வாழ்க்கையின் அனைத்து விவகாரங்களிலும்) நடுநிலைமை ஆகியவை நபித்துவத்தின் இருபத்து நான்கு பகுதிகளில் ஒரு பகுதியாகும்."
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ الْهَدْيَ الصَّالِحَ وَالِاقْتِصَادَ جُزْءٌ مِنْ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நல்வழிமுறையும் (நன்னடத்தையும்), (அனைத்து விவகாரங்களிலும்) நடுநிலைமையும் நபித்துவத்தின் இருபத்தைந்து பகுதிகளில் ஒரு பகுதியாகும்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا حَدَّثَ الرَّجُلُ الْحَدِيثَ ثُمَّ الْتَفَتَ فَهِيَ أَمَانَةٌ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒருவர் ஒரு செய்தியைக் கூறும்போது (யாராவது செவிமடுக்கிறார்களா என்று) திரும்பிப் பார்த்தால், (அவர் கூறிய அந்தச் செய்தி) ஓர் அமானிதமாகும் (அதை மற்றவர்களிடம் பகிரக்கூடாது)."

(நூல்கள்: திர்மிதீ, அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لأبي الهيثمِ بن التَّيِّهان: «هَلْ لَكَ خَادِمٌ؟» فَقَالَ: لَا. قَالَ: فَإِذَا أَتَانَا سَبْيٌ فَأْتِنَا فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَأْسَيْنِ فَأَتَاهُ أَبُو الْهَيْثَمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اخْتَرْ مِنْهُمَا» . فَقَالَ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ اخْتَرْ لِي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْمُسْتَشَارَ مُؤْتَمَنٌ. خُذْ هَذَا فَإِنِّي رَأَيْتُهُ يُصَلِّي وَاسْتَوْصِ بِهِ مَعْرُوفًا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூ அல்-ஹைஸம் பின் அத்தய்யிஹான் அவர்களிடம், "உங்களிடம் பணியாள் யாரேனும் இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(எதிர்காலத்தில்) நம்மிடம் போர்க்கைதிகள் கொண்டுவரப்படும்போது நீங்கள் நம்மிடம் வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இரண்டு அடிமைகள் (மட்டும்) கொண்டுவரப்பட்டனர். அப்போது அபூ அல்-ஹைஸம் நபியவர்களிடம் வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவ்விருவரில் (உமக்கு விருப்பமான) ஒருவரை நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! எனக்காக நீங்களே ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தாருங்கள்" என்று (ஆலோசனை) கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆலோசனை கேட்கப்படுபவர் நம்பிக்கைக்குரியவர் ஆவார் (அவர் சிறந்ததையே ஆலோசனையாக வழங்க வேண்டும்). எனவே, இவரை நீங்கள் அழைத்துச் செல்லுங்கள். ஏனெனில், இவர் தொழுவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். மேலும், இவரை நல்ல முறையில் நடத்தும்படி உங்களுக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: المجالسُ بالأمانةِ إِلَّا ثلاثَةَ مَجَالِسَ: سَفْكُ دَمٍ حَرَامٍ أَوْ فَرْجٌ حَرَامٌ واقتطاع مَالٍ بِغَيْرِ حَقٍّ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَذَكَرَ حَدِيثَ أَبِي سَعِيدٍ: «إِنَّ أَعْظَمَ الْأَمَانَةِ» فِي «بَاب المباشرةِ» فِي «الْفَصْل الأول»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சபைகள் (அங்கு பேசப்படுபவை) அமானிதமாகும்; மூன்று சபைகளைத் தவிர: (அவை) அநியாயமாக இரத்தம் சிந்துதல், (விபச்சாரம் போன்ற) ஹராமான பாலுறவு அல்லது உரிமையின்றிப் பிறர் பொருளை அபகரித்தல் (ஆகியவை குறித்துப் பேசப்படும் சபைகளாகும்)."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

மேலும், "நிச்சயமாக அமானிதங்களில் மிகவும் மகத்தானது..." எனத் தொடங்கும் அபூஸயீத் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ், 'முதல் பிரிவில்' உள்ள 'நேரடித் தொடர்பு (தாம்பத்தியம்)' எனும் அத்தியாயத்தில் (ஏற்கனவே) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ الْعَقْلَ قَالَ لَهُ: قُمْ فَقَامَ ثُمَّ قَالَ لَهُ: أدبر ثُمَّ قَالَ لَهُ: أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ ثُمَّ قَالَ لَهُ: اقْعُدْ فَقَعَدَ ثُمَّ قَالَ: مَا خَلَقْتُ خَلْقًا هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ وَلَا أَفْضَلُ مِنْكَ وَلَا أَحْسَنُ مِنْكَ بِكَ آخُذُ وَبِكَ أُعْطِي وَبِكَ أُعْرَفُ وَبِكَ أُعَاتِبُ وَبِكَ الثَّوَابُ وَعَلَيْكَ العقابُ . وَقد تكلم فِيهِ بعض الْعلمَاء
அபுஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் பகுத்தறிவை (அகிலை) படைத்தபோது அதனிடம், 'எழுந்து நில்' என்று கூறினான். அது எழுந்து நின்றது. பிறகு அதனிடம், 'பின்னோக்கிச் செல்' என்று கூறினான் (அது பின்னோக்கிச் சென்றது). பின்னர் அதனிடம், 'முன்னோக்கி வா' என்று கூறினான்; அது முன்னோக்கி வந்தது. பின்னர் அதனிடம், 'உட்கார்' என்று கூறினான்; அது உட்கார்ந்தது.

பின்னர் அல்லாஹ் கூறினான்: 'உன்னை விடச் சிறந்த, உன்னை விட மேலான, உன்னை விட அழகான எந்தவொரு படைப்பையும் நான் படைக்கவில்லை. உன்னைக் கொண்டே நான் (மக்களிடம் கணக்கு) எடுக்கிறேன்; உன்னைக் கொண்டே நான் (அவர்களுக்குப் பரிசுகளைக்) கொடுக்கிறேன்; உன்னைக் கொண்டே நான் அறியப்படுகிறேன்; உன்னைக் கொண்டே நான் (குற்றவாளிகளைக்) கண்டிக்கிறேன். உன்னைக் கொண்டே நற்கூலியும் வழங்கப்படுகிறது, உன் மீதே தண்டனையும் விதிக்கப்படுகிறது.'

(இந்த ஹதீஸின் நம்பகத்தன்மை குறித்துச் சில அறிஞர்கள் விமர்சனம் செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الرَّجُلَ لِيَكُونُ مِنْ أَهْلِ الصَّلَاةِ وَالصَّوْمِ وَالزَّكَاةِ وَالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ» . حَتَّى ذَكَرَ سِهَامَ الْخَيْرِ كُلَّهَا: «وَمَا يُجْزَى يَوْم الْقِيَامَة إِلا بقدرِ عقله»
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஒரு மனிதர் தொழுகை, நோன்பு, ஜகாத், ஹஜ் மற்றும் உம்ரா ஆகியவற்றை (தவறாமல்) நிறைவேற்றுபவராக இருப்பார்..." இவ்வாறு அனைத்து நற்செயல்களையும் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) குறிப்பிட்டுவிட்டு, "ஆயினும், மறுமை நாளில் அவருடைய அறிவின் (அதாவது அவர் அந்த வணக்கங்களை எவ்வளவு புரிதலுடனும், இறையச்சத்தோடும் செய்தார் என்பதன்) அளவுக்கு ஏற்பவே அவருக்கு நற்கூலி வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا ذَرٍّ لَا عَقْلَ كَالتَّدْبِيرِ وَلَا ورع كالكفِّ ولاحسب كحسن الْخلق»
அபூதர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: "அபூதரே! (காரியங்களைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கும்) திட்டமிடலைப் போன்றதொரு புத்திசாலித்தனம் இல்லை; (விலக்கப்பட்ட மற்றும் சந்தேகமானவற்றிலிருந்து) விலகிக் கொள்வதைப் போன்றதொரு பேணுதல்தன்மை இல்லை; நற்குணத்தைப் போன்றதொரு (உயர்ந்த) குலப்பெருமை இல்லை."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الِاقْتِصَادُ فِي النَّفَقَةِ نِصْفُ الْمَعِيشَةِ وَالتَّوَدُّدُ إِلَى النَّاسِ نِصْفُ الْعَقْلِ وَحُسْنُ السُّؤَالِ نِصْفُ الْعِلْمِ» رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الْأَرْبَعَةَ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"செலவு செய்வதில் நடுத்தரத்தைக் கடைப்பிடிப்பது (சிக்கனம்) வாழ்வாதாரத்தில் (வாழ்க்கை வசதியில்) பாதியாகும். மக்களிடம் அன்பாகப் பழகுவது (நற்பண்புகளை வெளிப்படுத்துவது) அறிவில் பாதியாகும். சிறந்த முறையில் (சரியான முறையில்) கேள்வி கேட்பது கல்வியில் பாதியாகும்."

(இந்த நான்கு ஹதீஸ்களையும் இமாம் பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ وَيُعْطِي عَلَى الرِّفْقِ مَا لَا يُعْطِي عَلَى الْعُنْفِ وَمَا لَا يُعْطِي عَلَى مَا سِوَاهُ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: قَالَ لِعَائِشَةَ: «عَلَيْكِ بِالرِّفْقِ وَإِيَّاكِ وَالْعُنْفَ وَالْفُحْشَ إِنَّ الرِّفْقَ لَا يَكُونُ فِي شَيْءٍ إِلَّا زَانَهُ وَلَا يُنْزَعُ مِنْ شَيْء إِلَّا شانه»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் மென்மையானவன் (பண்புள்ளவன்); அவன் மென்மையை விரும்புகிறான். முரட்டுத்தன்மைக்கும், வேறு எதற்கும் அவன் வழங்காத (நன்மைகளையும் சிறப்புகளையும்) மென்மைக்காக அவன் வழங்குகிறான்." (ஆதாரம்: முஸ்லிம்).

முஸ்லிமின் மற்றொரு அறிவிப்பில் (ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) இடம்பெற்றுள்ளதாவது:
"நீ மென்மையைக் கடைப்பிடிப்பாயாக! முரட்டுத்தன்மையையும், அருவருப்பான (கடுமையான) பேச்சுகளையும் தவிர்த்துக்கொள். நிச்சயமாக, மென்மை எந்தவொரு காரியத்தில் இருந்தாலும், அது அதனை அழகாக்காமல் இருப்பதில்லை. எதிலிருந்தாவது அது நீக்கப்பட்டால், அது அதனை (அசிங்கமானதாக அல்லது) குறையுடையதாக ஆக்காமல் இருப்பதில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ جَرِيرٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مِنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
ஜரீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் மென்மையிலிருந்து (மென்மையான சுபாவத்திலிருந்து) தடுக்கப்படுகிறாரோ, அவர் (அனைத்து) நன்மைகளிலிருந்தும் தடுக்கப்படுகிறார்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْأَنْصَارِ وَهُوَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنَ الْإِيمَانِ» . مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒருவரைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது அவர் (அதிகமாக) வெட்கப்படுவது குறித்துத் தன் சகோதரருக்கு அறிவுரை கூறிக்கொண்டிருந்தார் (அதாவது, இவ்வளவு வெட்கப்பட வேண்டாம் என்று கடிந்து கொண்டிருந்தார்). (அதனைக் கண்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரை விட்டுவிடுங்கள்; ஏனெனில், நிச்சயமாக வெட்கம் (ஹயா) ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) ஒரு பகுதியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம் - முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْحَيَاءُ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «الْحيَاء خير كُله» مُتَّفق عَلَيْهِ
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வெட்கம் (ஈமானிய நாணம்) நன்மையைத் தவிர வேறெதையும் கொண்டு வராது."

மற்றொரு அறிவிப்பில், "வெட்கம் (நாணம்) முழுமையும் நன்மையே" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الْأُولَى: إِذَا لَمْ تَسْتَحى فاصنعْ مَا شئْتَ رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முந்தைய நபித்துவத்தின் (நபிமார்களின்) வார்த்தைகளிலிருந்து மக்கள் அடைந்துகொண்ட (இன்றும் எஞ்சியிருக்கின்ற) விஷயங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்: 'உனக்கு வெட்கம் இல்லையென்றால், நீ விரும்பியதைச் செய்துகொள்'."
(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن النَّواس بن سمْعَان قَالَ: سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ فَقَالَ: «الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي صَدْرِكَ وَكَرِهْتَ أَن يطلع عَلَيْهِ النَّاس» . رَوَاهُ مُسلم
நவ்வாஸ் பின் ஸம்ஆன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நன்மை (அறம்) மற்றும் பாவம் குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நன்மை என்பது நற்குணமே ஆகும். பாவம் என்பது உனது உள்ளத்தில் (சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தி) உறுத்திக் கொண்டிருப்பதும், அதனை மக்கள் (பிறர்) தெரிந்துகொள்வதை நீ வெறுப்பதுமே ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِن مِنْ أَحَبِّكُمْ إِلَيَّ أَحْسَنَكُمْ أَخْلَاقًا» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களில் (நற்குணத்தால்) சிறந்தவர்களே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானவர்கள் ஆவர்."

(நூல்: புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ خِيَارِكُمْ أحسنَكم أَخْلَاقًا» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக உங்களில் (நற்பண்புகளால்) மிகச் சிறந்தவர்களே உங்களில் (அந்தஸ்தால்) சிறந்தவர்கள் ஆவார்கள்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أُعْطِيَ حَظَّهُ مِنَ الرِّفْقِ أُعْطِي حَظَّهُ مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَنْ حُرِمَ حَظَّهُ مِنَ الرِّفْقِ حُرِمَ حَظَّهُ مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ» . رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவருக்கு மென்மை (மற்றும் கனிவு) எனும் நற்பண்பின் பங்கு வழங்கப்பட்டதோ, அவருக்கு இம்மை மற்றும் மறுமையின் நன்மைகளிலிருந்து (அவரது) பங்கு வழங்கப்பட்டுவிட்டது. எவருக்கு மென்மை (மற்றும் கனிவு) எனும் நற்பண்பின் பங்கு மறுக்கப்பட்டதோ, அவருக்கு இம்மை மற்றும் மறுமையின் நன்மைகளிலிருந்து (அவரது) பங்கு மறுக்கப்பட்டுவிட்டது."
(நூல்: ஷரஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ وَالْإِيمَانُ فِي الْجَنَّةِ. وَالْبَذَاءُ مِنَ الْجَفَاءِ وَالْجَفَاءُ فِي النَّار» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வெட்கம் (நாணம்) ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) ஒரு பகுதியாகும்; ஈமான் (அதைக் கொண்டவர்களைச்) சொர்க்கத்தில் (சேர்க்கும்). ஆபாசப் பேச்சு (மற்றும் நாவடக்கம் இல்லாமை) முரட்டுத்தனத்தின் (தீமையின்) ஒரு பகுதியாகும்; முரட்டுத்தனம் (அதைக் கொண்டவர்களை) நரகத்தில் (சேர்க்கும்)."

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ رَجُلٍ مِنْ مُزَيْنَةَ قَالَ: قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا خَيْرُ مَا أُعْطِيَ الْإِنْسَانُ؟ قَالَ: «الْخُلُقُ الْحَسَنُ» رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَان»
முஸைனா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:
(நபித்தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மனிதனுக்கு வழங்கப்பட்ட (அருட்கொடைகளில்) மிகச் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அது) நற்குணம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதனை அல்பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' (நூலில்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَفِي شَرْحِ السُّنَّةِ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ
மேலும், (இமாம் பகவீ அவர்களின்) ‘ஷரஹ் அஸ்ஸுன்னா’ (எனும் நூலில்) உஸாமா பின் ஷரீக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாக (இந்த ஹதீஸ்) இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٌ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الْجَوَّاظُ وَلَا الْجَعْظَرِيُّ» قَالَ: وَالْجَوَّاظُ: الْغَلِيظُ الْفَظُّ رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ فِي «سُنَنِهِ» . وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ وَصَاحِبُ» جَامِعِ الْأُصُولِ «فِيهِ عَنْ حَارِثَةَ. وَكَذَا فِي» شَرْحِ السُّنَّةِ عَنْهُ وَلَفْظُهُ قَالَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الْجَوَّاظُ الْجَعْظَرِيُّ» . يُقَالُ: الْجَعْظَرِيُّ: الْفَظُّ الْغَلِيظُ وَفِي نُسَخِ «الْمَصَابِيحِ» عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ وَهْبٍ وَلَفْظُهُ قَالَ: وَالْجَوَّاظُ: الَّذِي جَمَعَ وَمَنَعَ. وَالْجَعْظَرِيُّ: الغليظ الْفظ
ஹாரிஸா பின் வஹ்ப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஜவ்வாழ் மற்றும் ஜஃழரீ ஆகியோர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்." (அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்: 'ஜவ்வாழ்' என்பது (பிறரிடம்) கடுமையாக நடப்பவர், கல்நெஞ்சம் கொண்டவர் ஆவார். (இதனை அபூதாவூத் தமது 'சுனன்' நூலிலும், பைஹகீ 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

'ஜாமிஉல் உஸூல்' நூலின் ஆசிரியரும் ஹாரிஸா (ரலி) அவர்கள் வாயிலாகவே இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார். 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா'விலும் அவர் வாயிலாகவே இவ்வாறே இடம்பெற்றுள்ளது. அதன் வாசகம் பின்வருமாறு: "ஜவ்வாழ் (மற்றும்) ஜஃழரீ ஆகியோர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்."

'ஜஃழரீ' என்பதற்கு '(பிறரிடம்) கடுமையாக நடப்பவர், கல்நெஞ்சம் கொண்டவர்' என்று கூறப்படுகிறது.

'அல்-மஸாபீஹ்' நூலின் சில பிரதிகளில் இக்ரிமா பின் வஹ்ப் வாயிலாகப் பதிவான அறிவிப்பில் அதன் வாசகம் பின்வருமாறு: "'ஜவ்வாழ்' என்பது (பிறருக்குக் கொடுக்காமல்) செல்வத்தைச் சேகரித்து வைத்துக் கொள்பவனையும், 'ஜஃழரீ' என்பது (பிறரிடம்) கடுமையாக நடப்பவனையும் கல்நெஞ்சம் கொண்டவனையும் குறிக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ أَثْقَلَ شَيْءٍ يُوضَعُ فِي ميزانِ الْمُؤمن يومَ الْقِيَامَة خُلُقٌ حسنٌ وَإِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْفَاحِشَ الْبَذِيءَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: حَدِيث حسن صَحِيح. وروى أَبُو دَاوُد الفصلَ الأول
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் ஓர் இறைநம்பிக்கையாளரின் (முஃமினின்) தராசில் வைக்கப்படும் (அமல்களில்) மிகக் கனமானது 'அழகிய நற்குணம்' ஆகும். நிச்சயமாக அல்லாஹ், (செயலால்) மானக்கேடானவனையும் (பேச்சால்) ஆபாசமானவனையும் வெறுக்கிறான்."

இதனை இமாம் திர்மிதீ பதிவு செய்து, இது 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' தரத்திலான ஹதீஸ் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். இமாம் அபூதாவூத் இதன் முதல் பகுதியை (மட்டும்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَيُدْرِكُ بِحُسْنِ خُلُقِهِ دَرَجَةَ قَائِمِ اللَّيْل وصائم النَّهَار» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக ஒரு இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) தனது நற்குணத்தின் மூலம், (தொடர்ச்சியாகப்) பகலில் நோன்பு நோற்று, இரவில் (நின்று) வணங்குபவரின் அந்தஸ்தை அடைகிறார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اتَّقِ اللَّهَ حَيْثُمَا كُنْتَ وَأَتْبِعِ السَّيِّئَةَ الْحَسَنَةَ تَمْحُهَا وَخَالِقِ النَّاسَ بِخُلُقٍ حَسَنٍ» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ والدارمي
அபுதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: "நீர் எங்கிருந்தாலும் அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்வீராக! (ஒரு) தீமையை (தொடர்ந்து) ஒரு நன்மையைச் செய்வீராக, அது அந்தத் தீமையை அழித்துவிடும். மேலும், மக்களிடம் அழகிய நற்குணத்துடன் நடந்து கொள்வீராக!"
(நூல்கள்: அஹ்மத், திர்மிதி, தாரிமீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِلَّا أُخْبِرُكُمْ بِمَنْ يَحْرُمُ عَلَى النَّارِ وَبِمَنْ تَحْرُمُ النَّارُ عَلَيْهِ؟ عَلَى كُلِّ هَيِّنٍ لَيِّنٍ قَرِيبٍ سَهْلٍ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيب
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நரக நெருப்பு யார் மீது தடுக்கப்பட்டுள்ளது அல்லது யாருக்கு நரக நெருப்பு தடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? (அவர் யாரெனில்) எளிமையான, மென்மையான, (மக்களுடன்) நெருக்கமான, சுமுகமான (சுபாவம் கொண்ட) ஒவ்வொருவர் மீதும் (நரகம்) தடுக்கப்பட்டுள்ளது."

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், இது 'ஹஸன் ஃகரீப்' தரத்திலான ஹதீஸ் என இமாம் திர்மிதீ குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْمُؤْمِنُ غِرٌّ كَرِيمٌ وَالْفَاجِرُ خَبٌّ لَئِيمٌ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (பிறரை எளிதில் நம்பக்கூடிய) கள்ளங்கபடமற்றவராகவும், தாராள குணம் கொண்டவராகவும் இருப்பார். ஆனால், தீயவன் (பிறரை வஞ்சிக்கக்கூடிய) தந்திரக்காரனாகவும், இழிவான (கஞ்சத்தனம் உடைய)வனாகவும் இருப்பான்."

(இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ مَكْحُولٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْمُؤْمِنُونَ هَيِّنُونَ لَيِّنُونَ كَالْجَمَلِ الْآنِفِ إِنْ قِيدَ انْقَادَ وَإِنْ أُنِيخَ عَلَى صخرةٍ استَناخَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ مُرْسلا
மகூல் (ரஹ்) அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர்கள் (முஃமின்கள்) (மூக்கணாங்கயிறு இடப்பட்டு) பழக்கப்படுத்தப்பட்ட ஒட்டகத்தைப் போன்று மென்மையானவர்களாகவும், (மற்றவர்களுடன்) இணங்கிப் போகக் கூடியவர்களாகவும் இருப்பார்கள். அது வழிநடத்தப்பட்டால் (அப்படியே) கீழ்ப்படிந்து செல்லும்; அதனை ஒரு பாறையின் மீது மண்டியிடச் செய்தாலும், அது (அங்கேயே) மண்டியிட்டு அமரும்."

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் 'முர்சல்' (தாபிஈ நேரடியாக நபிகளாரிடமிருந்து அறிவிக்கும் செய்தி) ஆகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْمُسْلِمُ الَّذِي يُخَالِطُ النَّاسَ وَيَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ أَفْضَلُ مِنَ الَّذِي لَا يُخَالِطُهُمْ وَلَا يَصْبِرُ عَلَى أَذَاهُمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وابنُ مَاجَه
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்களோடு கலந்து பழகி (சமூகத் தொடர்புகளைப் பேணி), அவர்களால் ஏற்படும் துன்பங்களைப் பொறுமையுடன் சகித்துக்கொள்ளும் ஒரு முஸ்லிம், மக்களோடு கலந்து பழகாமலும் (தனித்திருந்து) அவர்களால் ஏற்படும் துன்பங்களைச் சகித்துக்கொள்ளாமலும் இருக்கும் முஸ்லிமை விடச் சிறந்தவர் ஆவார்."
(நூல்கள்: திர்மிதீ, இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن سهلِ بن معاذٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ كَظَمَ غَيْظًا وَهُوَ يَقْدِرُ عَلَى أَنْ يُنفِّذَه دعاهُ اللَّهُ على رؤوسِ الْخَلَائِقِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُخَيِّرَهُ فِي أَيِّ الْحُورِ شَاءَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
சஹ்ல் பின் முஆத் (ரலி) அவர்கள் தமது தந்தை (முஆத் பின் அனஸ் - ரலி) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் தனது கோபத்தை (பிறர் மீது) வெளிப்படுத்த ஆற்றல் பெற்றிருந்தும், அதனைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவரைப் படைப்பினங்கள் அனைத்தின் முன்னிலையிலும் அழைத்து, ஹூருல் ஈன்களில் (சொர்க்கத்தின் அழகிய கன்னியர்களில்) அவர் விரும்பியவரைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் உரிமையை (அவருக்குப் பரிசாக) வழங்குவான்."

இதை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், "இது ஒரு 'கரீப்' (அறிவிப்பாளர் தொடரில் தனித்துவமான/பலவீனமான) ஹதீஸ் ஆகும்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَفِي رِوَايَةٍ لِأَبِي دَاوُدَ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَبْنَاءِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: «مَلأ اللَّهُ قلبَه أمْناً وإِيماناً» وَذُكِرَ حَدِيثُ سُوْيَدٍ: «مَنْ تَرَكَ لِبْسَ ثَوْبِ جما ل» فِي «كتاب اللبَاس»
அபூதாவூதின் (மற்றொரு) அறிவிப்பில், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்:

"அல்லாஹ் அவனது உள்ளத்தை அமைதியாலும் ஈமானாலும் (இறைநம்பிக்கையாலும்) நிரப்புவான்."

மேலும், "யார் (பெருமைக்காக அன்றி, அல்லாஹ்விற்காகப் பணிவு காட்டும் நோக்கில்) அழகான ஆடை அணிவதைத் தவிர்க்கிறாரோ..." எனத் தொடங்கும் சுவைத் அவர்களின் ஹதீஸ் 'கிதாபுல் லிபாஸ்' (ஆடை குறித்த அத்தியாயம்) எனும் பகுதியில் (முன்னரே) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ زَيْدِ بْنِ طَلْحَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ لِكُلِّ دِينٍ خُلُقًا وَخُلُقُ الْإِسْلَامِ الْحَيَاءُ» . رَوَاهُ مَالِكٌ مُرْسلا
ஸைத் பின் தல்ஹா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக ஒவ்வொரு மார்க்கத்திற்கும் (அதற்கே உரிய) ஒரு (சிறப்புப்) பண்பு உள்ளது; இஸ்லாத்தின் (அத்தகைய சிறப்புப்) பண்பு நாணம் ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் 'முர்சல்' - நபித்தோழர் பெயர் விடுபட்ட செய்தி - ஆக அறிவித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» عَن أنس وَابْن عَبَّاس
இப்னு மாஜா மற்றும் பைஹகீ (ஆகியோர்) 'ஷுஅபுல் ஈமான்' (எனும் நூலில்) அனஸ் (ரலி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்து இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» عَن أنس وَابْن عَبَّاس
இதை இப்னு மாஜா மற்றும் பைஹகீ (ஆகியோர்) 'ஷுஅபுல் ஈமான்' (எனும் நூலில்), அனஸ் (ரலி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ الْحَيَاءَ وَالْإِيمَانَ قُرَنَاءُ جَمِيعًا فإِذا رفع أَحدهمَا رفع الآخر»
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக வெட்கமும் (நாணமும்) இறைநம்பிக்கையும் (ஈமானும்) ஒன்றோடொன்று (நெருக்கமாக) இணைந்தவையாகும். அவற்றுள் ஒன்று உயர்த்தப்பட்டால் (நீக்கப்பட்டால்), மற்றொன்றும் உயர்த்தப்பட்டுவிடும் (நீங்கிவிடும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ عَبَّاسٍ: «فَإِذَا سُلِبَ أَحَدُهُمَا تَبِعَهُ الْآخَرُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பில், "(வெட்கமும் ஈமானும் இணைந்தே இருக்கும்;) அவ்விரண்டில் ஒன்று பறிக்கப்படும்போது (நீக்கப்படும்போது), மற்றொன்றும் அதனைத் தொடர்ந்து சென்றுவிடும்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

இதனை பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن مُعاذٍ قَالَ: كانَ آخرُ مَا وصَّاني بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ وَضَعْتُ رِجْلِي فِي الْغَرْزِ أَنْ قَالَ: «يَا مُعَاذُ أحسُنْ خُلُقكَ للنَّاس» . رَوَاهُ مَالك
முஆத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் (வாகனத்தின்) அங்கவடியில் (Stirrup) எனது காலை வைத்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குச் செய்த இறுதி உபதேசம் இதுவாகும்: "முஆதே! மக்களிடம் (பழகும்போது) உனது நற்குணத்தை அழகாக்கிக் கொள்."

(ஆதாரம்: முவத்தா மாலிக்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن مَالك بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ حُسْنَ الْأَخْلَاقِ» رَوَاهُ الْمُوَطَّأ
"நற்குணங்களை (அவற்றின் உச்சநிலைக்குக் கொண்டு சென்று) முழுமைப்படுத்துவதற்காகவே நான் (இறைத்தூதராக) அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகத் தமக்குச் செய்தி எட்டியதாக இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(நூல்: முஅத்தா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَرَوَاهُ أَحْمد عَن أبي هُرَيْرَة
இதனை (இமாம்) அஹ்மத் (தனது 'முஸ்னத்' நூலில்) அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَظَرَ فِي الْمِرْآةِ قَالَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي حَسَّنَ خُلُقِي وَخَلْقِي وَزَانَ مِنِّي مَا شَانَ مِنْ غَيْرِي» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَان» مُرْسلا
ஜாஃபர் பின் முஹம்மது (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தையிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்ணாடியில் (தமது முகத்தைப்) பார்க்கும்போது (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:

"அல்ஹம்து லில்லாஹில்லதீ ஹஸ்ஸன குலுகீ வ கல்கீ, வ ஸான மின்னீ மா ஷான மின் ஃகய்ரீ."

(பொருள்: புகழனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் எனது நற்குணத்தையும் எனது தோற்றத்தையும் அழகாக்கினான். மேலும் மற்றவர்களிடம் குறையாக -அசிங்கமாக- இருப்பவற்றை என்னிடம் அழகாக்கினான்).

(ஆதாரம்: பைஹகீ, ஷுஅபுல் ஈமான் - இது ஒரு 'முர்ஸல்' வகை அறிவிப்பாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ حسَّنَت خَلقي فأحسِنْ خُلقي» . رَوَاهُ أَحْمد
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! நீ எனது (உடல்) அமைப்பை அழகாக்கினாய்; எனவே, எனது நற்குணத்தையும் அழகாக்குவாயாக!" என்று (வழமையாகப்) பிரார்த்திப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا أُنْبِئُكُمْ بِخِيَارِكُمْ؟» قَالُوا: بَلَى. قَالَ: «خِيَارُكُمْ أَطْوَلُكُمْ أَعْمَارًا وَأَحْسَنُكُمْ أَخْلَاقًا» رَوَاهُ أَحْمد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் சிறந்தவர்களைப் பற்றி நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "ஆம், (அல்லாஹ்வின் தூதரே! அறிவியுங்கள்)" என்றனர். நபியவர்கள், "உங்களில் நீண்ட ஆயுளைப் பெற்றவர்களாகவும், (உங்களில்) மிகச் சிறந்த நற்குணங்களைக் கொண்டவர்களாகவும் இருப்பவர்களே உங்களில் சிறந்தவர்கள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَكْمَلُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَانًا أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والدارمي
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர்களில் ஈமானால் (இறைநம்பிக்கையில்) மிகவும் முழுமையானவர்கள், அவர்களில் மிகச் சிறந்த நற்குணம் (பண்பாடு) கொண்டவர்களே ஆவர்."
(நூல்கள்: அபூதாவூத், தாரமீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ أَنَّ رَجُلًا شَتَمَ أَبَا بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ يَتَعَجَّبُ وَيَتَبَسَّمُ فَلَمَّا أَكْثَرَ رَدَّ عَلَيْهِ بَعْضَ قَوْلِهِ فَغَضِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَامَ فَلَحِقَهُ أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ يَشْتُمُنِي وَأَنْتَ جَالِسٌ فَلَمَّا رَدَدْتُ عَلَيْهِ بَعْضَ قَوْلِهِ غَضِبْتَ وَقُمْتَ. قَالَ: «كَانَ مَعَكَ مَلَكٌ يَرُدُّ عَلَيْهِ فَلَمَّا رَدَدْتَ عَلَيْهِ وَقَعَ الشَّيْطَانُ» . ثُمَّ قَالَ: يَا أَبَا بَكْرٍ ثَلَاثٌ كُلُّهُنَّ حقٌّ: مَا منْ عبدٍ ظلم بمظلمة فِي غضي عَنْهَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا أَعَزَّ اللَّهُ بِهَا نَصْرَهُ وَمَا فَتَحَ رَجُلٌ بَابَ عَطِيَّةٍ يُرِيدُ بِهَا صِلَةً إِلَّا زَادَ اللَّهُ بِهَا كَثْرَةً وَمَا فَتَحَ رَجُلٌ بَابَ مَسْأَلَةٍ يُرِيدُ بِهَا كَثْرَةً إِلَّا زَادَ اللَّهُ بِهَا قِلَّةً . رَوَاهُ أَحْمد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருக்க, ஒரு மனிதர் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களைத் திட்டிக் கொண்டிருந்தார். அதைக் கண்டு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (அபூபக்கர் ரலியின் பொறுமையைக் கண்டு) வியப்படைந்து புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த மனிதர் (திட்டுவதை) அதிகப்படுத்தியபோது, அவர் கூறிய சில வார்த்தைகளுக்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (பதிலுக்குப்) பதில் கூறினார்கள். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கோபமடைந்து (அங்கிருந்து) எழுந்து சென்றார்கள்.

அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்ற அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் என்னைத் திட்டிக் கொண்டிருந்தபோது தாங்கள் அமர்ந்திருந்தீர்கள். நான் அவனது சில வார்த்தைகளுக்குப் பதில் கூறியதும் தாங்கள் கோபமடைந்து எழுந்து வந்துவிட்டீர்களே?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(நீர் மௌனமாக இருந்தவரை) உம்மோடு ஒரு வானவர் இருந்து அவருக்குப் பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். நீர் (பதிலுக்குப்) பதில் கூறத் தொடங்கியதும் ஷைத்தான் (அவ்விடத்திற்கு) வந்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூபக்கரே! மூன்று விஷயங்கள் முற்றிலும் உண்மையானவை:
1. எந்தவொரு அடியாருக்கும் அநீதி இழைக்கப்பட்டு, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வுக்காக அதனை அவர் (பழிவாங்காமல்) மன்னித்துவிட்டால், அதன் மூலம் அல்லாஹ் அவருக்கு உதவியையும் கண்ணியத்தையும் அதிகரிக்காமல் இருப்பதில்லை.
2. எந்தவொரு மனிதரும் (உறவினர்களுடன்) உறவைப் பேணுவதற்காகக் கொடை வழங்குவதன் வாசலைத் திறந்தால், அதன் மூலம் அல்லாஹ் அவருக்கு (செல்வத்தை) அதிகப்படுத்தாமல் இருப்பதில்லை.
3. எந்தவொரு மனிதரும் (தனது செல்வத்தைப்) பெருக்கிக் கொள்வதற்காக (பிறரிடம்) யாசிப்பதன் வாசலைத் திறந்தால், அதன் மூலம் அல்லாஹ் அவருக்குக் குறைவையே ஏற்படுத்துகிறான்."

(ஆதாரம்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا يُرِيدُ اللَّهُ بِأَهْلِ بَيْتٍ رِفْقًا إِلَّا نَفَعَهُمْ وَلَا يَحْرِمُهُمْ إِيَّاهُ إِلَّا ضَرَّهُمْ «. رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي» شُعَبِ الْإِيمَانِ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் ஒரு வீட்டாருக்கு மென்மையை (அன்பான போக்கை) நாடினால், அதன் மூலம் அவர்களுக்கு அவன் பயனளிக்கவே செய்கிறான். (மாறாக) அவர்களுக்கு அதனை (அம்மென்மையை) அவன் தடுத்துவிட்டால், (அதன் காரணமாக) அவர்களுக்கு அவன் தீங்கிழைக்கவே செய்கிறான் (அல்லது அவர்கள் பாதிப்புக்குள்ளாகிறார்கள்)."

(நூல்: அல்-பைஹகீ, ஷுஅபுல் ஈமான்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن أبي هريرةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: أوصني. قَالَ: «لَا تغضبْ» . فردَّ ذَلِكَ مِرَارًا قَالَ: «لَا تَغْضَبْ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "எனக்கு (சுருக்கமான) அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "கோபப்படாதீர்!" என்று கூறினார்கள். அவர் பலமுறை (அதே கோரிக்கையைத்) திரும்பத் திரும்பக் கேட்டார். (அப்போதெல்லாம்) நபி (ஸல்) அவர்கள், "கோபப்படாதீர்!" என்றே கூறினார்கள்.

(நூல்: ஸஹீஹ் அல்-புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(மல்யுத்தத்தில்) பிறரை வீழ்த்துபவன் பலசாலி அல்லன்; மாறாக, கோபம் வரும்போது தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்பவனே (உண்மையான) பலசாலி ஆவான்."
(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٌ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِأَهْلِ الْجَنَّةِ؟ كُلُّ ضَعِيفٍ مُتَضَعِّفٍ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لَأَبَرَّهُ. أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِأَهْلِ النَّارِ؟ كُلُّ عُتُلٍّ جَوَّاظٍ مُسْتَكْبِرٍ» . مُتَّفق عَلَيْهِ. وَفِي رِوَايَة مُسلم: «كل جواظ زنيم متكبر»
ஹாரிதா பின் வஹ்ப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சொர்க்கவாசிகளைப் பற்றி நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா? (அவர்கள்) ஒவ்வொரு பலவீனமானவரும், (பிறரால்) பலவீனமாகக் கருதப்படுபவருமாவார். அவர் அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு (ஏதேனும் ஒன்றைக்) கூறினால், அல்லாஹ் அதனை (நிச்சயமாக) நிறைவேற்றி வைப்பான். நரகவாசிகளைப் பற்றி நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா? (அவர்கள்) ஒவ்வொரு கொடூரமானவரும், (செல்வத்தைச் சேமித்து வைத்துப் பிறருக்குக் கொடுக்காத) கஞ்சனும், பெருமையடிப்பவருமாவார்."
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)

முஸ்லிமின் (மற்றொரு) அறிவிப்பில்: "(அவர்கள்) ஒவ்வொரு கஞ்சனும், (தீய செயல்களால் அடையாளப்படுத்தப்படும்) இழிவானவனும், பெருமையடிப்பவனுமாவார்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَدْخُلُ النَّارَ أحد فِي قلبه مِثْقَال حَبَّة خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ. وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ كبر» . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவருடைய உள்ளத்தில் கடுகளவு ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) இருக்கிறதோ, அவர் (நிரந்தரமாக) நரகத்தில் நுழைய மாட்டார். எவருடைய உள்ளத்தில் கடுகளவு பெருமை இருக்கிறதோ, அவர் (ஆரம்பத்திலேயே) சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்."
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنَ كِبْرٍ» . فَقَالَ رَجُلٌ: إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا وَنَعْلُهُ حَسَنًا. قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ. الْكِبَرُ بَطَرُ الْحَقِّ وَغَمْطُ النَّاس» . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவருடைய உள்ளத்தில் அணுவளவு (அல்லது கடுகளவு) பெருமை இருக்கிறதோ அவர் (ஆரம்பத்திலேயே) சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்."

அப்போது ஒரு மனிதர், "ஒருவர் தமது ஆடை அழகாக இருக்க வேண்டும், தமது காலணி அழகாக இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறாரே (இதுவும் பெருமையா?)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் அழகானவன்; அவன் அழகையே விரும்புகிறான். பெருமை என்பது சத்தியத்தை (உண்மையை) மறுப்பதும், மக்களைக் கேவலமாக (இழிவாக) மதிப்பதும் தான்" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ» . وَفِي رِوَايَةٍ: وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ: شَيْخٌ زَانٍ وَمَلِكٌ كَذَّابٌ وَعَائِلٌ مُسْتَكْبِرٌ . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் அல்லாஹ் மூன்று நபர்களிடம் பேச மாட்டான்; அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தவும் மாட்டான்."

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "(அருள் பார்வையால்) அவர்களைப் பார்க்கவும் மாட்டான்; அவர்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனையும் உண்டு. (அவர்கள் யாரெனில்:) விபச்சாரம் செய்யும் முதியவர், பொய் பேசும் அரசன் மற்றும் பெருமையடிக்கும் ஏழை (ஆகியோராவர்)."

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي فَمَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا أَدْخَلْتُهُ النَّارَ . وَفِي رِوَايَةٍ: «قَذَفْتُهُ فِي النَّارِ» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் தஆலா கூறுகிறான்: 'பெருமை (அல்-கிப்ரியா) எனது மேலாடையாகும்; மகத்துவம் (அல்-அழமா) எனது கீழாடையாகும். (இவை எனக்கு மட்டுமே உரிய தனித்துவமான பண்புகள்). இவ்விரண்டில் ஏதேனும் ஒன்றில் என்னோடு எவரேனும் போட்டியிட்டால் (அதாவது இப்பண்புகளைத் தனதாக்கிக் கொள்ள முயன்றால்), அவரை நான் நரகத்தில் நுழையச் செய்வேன்.'"
மற்றொரு அறிவிப்பில், "அவரை நரகத்தில் (தூக்கி) வீசுவேன்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
(ஆதாரம்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَن سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَزَالُ الرَّجُلُ يَذْهَبُ بِنَفْسِهِ حَتَّى يُكْتَبَ فِي الْجَبَّارِينَ فَيُصِيبَهُ مَا أَصَابَهُمْ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதன் (பெருமையின் காரணமாக) தன்னைத்தானே உயர்ந்தவனாக எண்ணிக்கொண்டே இருக்கிறான். இறுதியில் அவன் அக்கிரமக்காரர்களின் (மற்றும் பெருமையடிப்பவர்களின்) பட்டியலில் எழுதப்படுகிறான். அதன் விளைவாக, அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட அதே (தண்டனை) அவனுக்கும் ஏற்படுகிறது."

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: يُحْشُرُ الْمُتَكَبِّرُونَ أَمْثَالَ الذَّرِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي صُوَرِ الرِّجَالِ يَغْشَاهُمُ الذُّلُّ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ يُسَاقُونَ إِلَى سِجْنٍ فِي جَهَنَّمَ يُسَمَّى: بُولَسُ تَعْلُوهُمْ نَارُ الْأَنْيَارِ يُسْقَوْنَ مِنْ عُصَارَةِ أَهْلِ النَّارِ طِينَةَ الْخَبَالِ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மறுமை நாளில் பெருமையடிப்பவர்கள் மனிதர்களின் உருவத்தில் (ஆனால்) சிறிய எறும்புகளைப் போன்று (மிகச் சிறியவர்களாக) ஒன்றுகூட்டப்படுவார்கள். எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் இழிவு அவர்களைச் சூழ்ந்து கொள்ளும். நரகத்தில் உள்ள ‘பூலஸ்’ (Bulas) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு சிறைச்சாலைக்கு அவர்கள் ஓட்டிச் செல்லப்படுவார்கள். நெருப்புகளுக்கெல்லாம் மேலான நெருப்பு (நார் அல்-அன்யார்) அவர்களை மூடிக்கொள்ளும். மேலும், நரகவாசிகளின் (உடலிலிருந்து வடியும்) கசடான ‘தீனத்துல் கபால்’ (Tinat al-Khabal) அவர்களுக்குக் குடிக்க வழங்கப்படும்.”

இதை திர்மிதி பதிவு செய்துள்ளார் (இது ‘ஹஸன்’ தரத்திலான ஹதீஸ் ஆகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن عَطِيَّة بن عُرْوَة السعديّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْغَضَبَ مِنَ الشَّيْطَانِ وَإِنَّ الشَّيْطَانَ خُلِقَ مِنَ النَّارِ وَإِنَّمَا يُطْفَأُ النَّارُ بِالْمَاءِ فَإِذَا غَضِبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَتَوَضَّأْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
அத்திய்யா பின் உர்வா அஸ்-ஸஅதி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக கோபம் ஷைத்தானிடமிருந்து (உண்டாவதாகும்). ஷைத்தான் நெருப்பால் படைக்கப்பட்டுள்ளான். நெருப்பானது தண்ணீரைக் கொண்டே அணைக்கப்படுகிறது. எனவே, உங்களில் ஒருவருக்குக் கோபம் வந்தால் அவர் உளூச் செய்து கொள்ளட்டும்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: «إِذَا غَضِبَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ قَائِمٌ فَلْيَجْلِسْ فَإِنْ ذَهَبَ عَنْهُ الْغَضَبُ وَإِلَّا فَلْيَضْطَجِعْ» رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيّ
அபுதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவருக்கு நின்றுகொண்டிருக்கும் போது கோபம் வந்தால், அவர் அமர்ந்து கொள்ளட்டும். (அதன் மூலம்) அவரது கோபம் நீங்கிவிட்டால் (அதுவே போதுமானது); இல்லையெனில் அவர் படுத்துக் கொள்ளட்டும்."
(நூல்: அஹ்மத், திர்மிதி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ تَخَيَّلَ وَاخْتَالَ وَنَسِيَ الْكَبِيرَ الْمُتَعَالِ بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ تَجَبَّرَ وَاعْتَدَى وَنَسِيَ الْجَبَّارَ الْأَعْلَى بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ سَهَى وَلَهَى وَنَسِيَ الْمَقَابِرَ وَالْبِلَى بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ عَتَى وَطَغَى وَنَسِيَ الْمُبْتَدَأَ وَالْمُنْتَهَى بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ يَخْتِلُ الدُّنْيَا بِالدِّينِ بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ يَخْتِلُ الدِّينَ بِالشُّبَهَاتِ بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ طَمَعٌ يَقُودُهُ بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ هَوًى يُضِلُّهُ بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ رَغَبٌ يُذِلُّهُ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ» . وَقَالَا: لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ أَيْضًا: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
அஸ்மா பின்த் உமைஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:

"தற்பெருமை கொண்டு (தன்னை பெரியவனாக எண்ணி) அகந்தை காட்டி, மாபெரும் உயர்ந்தோனை (அல்லாஹ்வை) மறந்த அடியான் மிகக் கெட்டவன்.

அடக்குமுறைகளைக் கையாண்டு வரம்புமீறி, ஆதிக்கம் செலுத்துபவனும் மிக உயர்ந்தவனுமான (அல்லாஹ்வை) மறந்த அடியான் மிக கெட்டவன்.

(அல்லாஹ்வை நினைக்காது) பராக்காகவும் வீண் விளையாட்டுகளிலும் மூழ்கி, மண்ணறைகளையும் (உடல் மண்ணோடு மண்ணாக) மட்கிப் போவதையும் மறந்த அடியான் மிகக் கெட்டவன்.

அகங்காரம் கொண்டு வரம்பு மீறி, (தன்னுடைய படைப்பின்) தொடக்கத்தையும் (மரணத்திற்குப் பின்னுள்ள) முடிவையும் மறந்த அடியான் மிகக் கெட்டவன்.

மார்க்கத்தைக் கொண்டு (அதனை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தி) உலகத்தைத் தேடும் அடியான் மிகக் கெட்டவன்.

சந்தேகங்களைக் கொண்டு மார்க்கத்தை ஏமாற்றுபவன் (அல்லது மார்க்கத்தில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துபவன்) மிகக் கெட்டவன்.

பேராசை எவனை (தீய வழியில்) இழுத்துச் செல்கிறதோ அந்த அடியான் மிகக் கெட்டவன்.

மனஇச்சை எவனை வழிகெடுக்கிறதோ அந்த அடியான் மிகக் கெட்டவன்.

(உலகத்தின் மீதான) அதீத ஆசை எவனை இழிவுபடுத்துகிறதோ அந்த அடியான் மிகக் கெட்டவன்."

(இதனை இமாம் திர்மிதீ மற்றும் இமாம் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் அவ்விருவரும், "இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் வலுவானதல்ல" எனக் கூறியுள்ளனர். "இது ஒரு 'கரீப்' ஹதீஸ்" என்று இமாம் திர்மிதீயும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا تَجَرَّعَ عَبْدٌ أَفْضَلَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ جُرْعَةِ غَيْظٍ يكظمها اتبغاء وَجه الله تَعَالَى» . رَوَاهُ أَحْمد
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்விடம், (அவனது) திருப்பொருத்தத்தை நாடி ஓர் அடியான் அடக்கிக் கொள்ளும் கோபத்தின் மிடறை விட, மிகச் சிறந்த வேறு எந்த மிடறையும் ஓர் அடியான் விழுங்கியதில்லை."
(நூல்: அஹ்மத்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: (ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أحسن) قَالَ: الصَّبْرُ عِنْدَ الْغَضَبِ وَالْعَفْوُ عِنْدَ الْإِسَاءَةِ فَإِذَا فَعَلُوا عَصَمَهُمُ اللَّهُ وَخَضَعَ لَهُمْ عَدُوُّهُمْ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ قَرِيبٌ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ تَعْلِيقًا
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "(தீமையை) மிக அழகியதைக் கொண்டு தடுத்துக் கொள்வீராக!" (அல்குர்ஆன் 41:34) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றுக்கு (விளக்கமளிக்கையில்) கூறியதாவது:

"(இதன் பொருள்) கோபம் வரும்போது பொறுமையைக் கடைப்பிடிப்பதும், (தமக்குத்) தீங்கு இழைக்கப்படும்போது மன்னிப்பதுமாகும். அவர்கள் இவ்வாறு செயல்பட்டால், அல்லாஹ் அவர்களைப் (பிசாசின் தீண்டலிலிருந்து) பாதுகாப்பான்; மேலும், அவர்களின் பகைவர் மிக நெருங்கிய நண்பரைப் போல அவர்களுக்குப் பணிந்து விடுவார்."

இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் 'தஅலீக்' (அறிவிப்பாளர் தொடரின்றித் தொங்கவிடப்பட்ட செய்தியாக) ஆகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْغَضَبَ لَيُفْسِدُ الْإِيمَانَ كَمَا يُفْسِدُ الصبرُ الْعَسَل»
முஆவியா பின் ஹைதா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கற்றாழை (சாறு) தேனைப் பாழாக்குவது போன்று, கோபம் ஈமானை (இறைநம்பிக்கையை)ப் பாழாக்கிவிடுகிறது."

(இந்த அறிவிப்பு பலவீனமானதாகும். இதனை பைஹகீ 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن عمر قَالَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ: يَا أَيُّهَا النَّاسُ تَوَاضَعُوا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ تَوَاضَعَ لِلَّهِ رَفَعَهُ اللَّهُ فَهُوَ فِي نَفْسِهِ صَغِيرٌ وَفِي أَعْيُنِ النَّاسِ عَظِيمٌ وَمَنْ تَكَبَّرَ وَضَعَهُ اللَّهُ فَهُوَ فِي أَعْيُنِ النَّاسِ صَغِيرٌ وَفِي نَفْسِهِ كَبِيرٌ حَتَّى لَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِمْ مِنْ كَلْبٍ أَوْ خنزيرٍ»
உமர் (ரலி) அவர்கள் மிம்பரின் மீது (நின்றவாறு) கூறியதாவது:

"மக்களே! (அல்லாஹ்வுக்காகப்) பணிவாக நடந்துகொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'எவர் அல்லாஹ்வுக்காகப் பணிவைக் கடைப்பிடிக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரை உயர்த்துவான். அவர் தனது (சொந்தப்) பார்வையில் சிறியவராகத் (தாழ்மையானவராகத்) தெரிவார்; ஆனால் மக்களின் பார்வையில் கண்ணியமானவராக (பெரியவராகத்) திகழ்வார். மேலும், எவர் பெருமையடிக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைத் தாழ்த்துவான். அவர் மக்களின் பார்வையில் அற்பமானவராகத் (சிறியவராகத்) தெரிவார்; ஆனால் தன் (சொந்தப்) பார்வையில் தன்னைப் பெரியவராகக் கருதிக்கொள்வார். எந்த அளவிற்கென்றால், (இறுதியில்) மக்களைப் பொறுத்தவரை அவர் ஒரு நாய் அல்லது பன்றியை விடவும் கேவலமானவராகவே (இழிவானவராகவே) மதிக்கப்படுவார்'."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: قَالَ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: يَا رَبِّ مَنْ أَعَزُّ عِبَادِكَ عِنْدَكَ؟ قَالَ: مَنْ إِذَا قَدَرَ غَفَرَ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மூஸா பின் இம்ரான் (அலை) அவர்கள் (அல்லாஹ்விடம்), "என் இறைவா! உனது அடியார்களில் உன்னிடம் மிகவும் கண்ணியத்திற்குரியவர் (மரியாதைக்குரியவர்) யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ், "(பழிவாங்குவதற்கு) ஆற்றல் இருந்தும் (பிறரை) மன்னிப்பவரே (அவர்) ஆவர்" என்று பதிலளித்தான்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ خَزَنَ لِسَانَهُ سَتَرَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ وَمَنْ كَفَّ غَضَبَهُ كَفَّ اللَّهُ عَنْهُ عَذَابَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنِ اعْتَذَرَ إِلَى الله قَبِلَ الله عذره»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் தமது நாவைப் பேணிக் கொள்கிறாரோ (தேவையற்ற பேச்சுகளைத் தவிர்க்கிறாரோ), அல்லாஹ் அவரது குறைகளை (மறைக்கப்பட வேண்டிய அந்தரங்கங்களை) மறைப்பான். எவர் தமது கோபத்தை அடக்கிக் கொள்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அல்லாஹ் தனது தண்டனையை அவரை விட்டும் தடுத்துக் கொள்வான். மேலும், எவர் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோருகிறாரோ (தன் தவறுகளுக்காகப் புகலிடம் தேடுகிறாரோ), அல்லாஹ் அவரது மன்னிப்புக் கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொள்வான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: ثَلَاثٌ مُنْجِيَاتٌ وَثَلَاثٌ مُهْلِكَاتٌ فَأَمَّا الْمُنْجِيَاتُ: فَتَقْوَى اللَّهِ فِي السِّرِّ والعلانيةِ والقولُ بالحقِّ فِي الرضى وَالسُّخْطِ وَالْقَصْدُ فِي الْغِنَى وَالْفَقْرِ. وَأَمَّا الْمُهْلِكَاتُ: فَهَوًى مُتَّبَعٌ وَشُحٌّ مُطَاعٌ وَإِعْجَابُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ وَهِيَ أَشَدُّهُنَّ «. رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الْخَمْسَةَ فِي» شعب الْإِيمَان
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்று காரியங்கள் (மறுமையில்) ஈடேற்றத்தைத் தரக்கூடியவை; மூன்று காரியங்கள் (மனிதனை) அழிவைத் தரக்கூடியவை. ஈடேற்றத்தைத் தரக்கூடிய அந்த மூன்று காரியங்களாவன: இரகசியத்திலும் பகிரங்கத்திலும் அல்லாஹ்வை அஞ்சுவது (தக்வா), திருப்தியான நிலையிலும் கோபமான நிலையிலும் உண்மையை (மட்டுமே) பேசுவது, மற்றும் வறுமையிலும் செல்வச் செழிப்பிலும் நடுநிலையைக் கடைப்பிடிப்பது.

அழிவைத் தரக்கூடிய அந்த மூன்று காரியங்களாவன: (மார்க்கத்திற்கு முரணாகப்) பின்பற்றப்படும் மனோஇச்சை, (பிறருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கடமைகளைத் தடுக்கும் வகையில்) அடிபணியப்படும் கஞ்சத்தனம், மற்றும் ஒரு மனிதன் தன்னைத்தானே வியந்து பெருமையாக நினைப்பது; மேலும் இதுவே (சுயபெருமையே) இவற்றில் மிகவும் மோசமானதாகும்."

(இந்த ஐந்து ஹதீஸ்களையும் இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الظُّلْمُ ظُلْمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அநீதியானது (பிறருக்கு இழைக்கப்படும் அநீதி) மறுமை நாளில் (அநீதி இழைத்தவனுக்குப்) பல இருள்களாக (மாறிவிடும்)."
(முத்தஃபக்குன் அலைஹி - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِن اللَّهَ لَيُمْلِي لِلظَّالِمِ حَتَّى إِذَا أَخَذَهُ لَمْ يفلته» ثمَّ يقْرَأ (وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظالمة) الْآيَة. مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் அநியாயக்காரனுக்கு (அவன் திருந்துவதற்காகவோ அல்லது அவனது பாவம் அதிகரிப்பதற்காகவோ) அவகாசம் அளிக்கிறான்; ஆனால், அவனை (தண்டனையால்) பிடித்துவிட்டால் அவனைத் தப்பவிட மாட்டான்."

பின்னர், "அநீதி இழைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஊர்களை உமது இறைவன் பிடிக்கும்போது அவனது பிடி இவ்வாறே இருக்கும்" (11:102) என்ற திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا مَرَّ بِالْحِجْرِ قَالَ: «لَا تَدْخُلُوا مَسَاكِنَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ إِلَّا أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ أَنْ يُصِيبَكُمْ مَا أَصَابَهُمْ» ثُمَّ قَنَّعَ رَأْسَهُ وَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى اجتاز الْوَادي. مُتَّفق عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'அல்-ஹிஜ்ர்' (எனும் ஸமூத் மக்கள் வாழ்ந்த) இடத்தைக் கடந்து சென்றபோது, "தங்களுக்குத் தாங்களே அநீதி இழைத்துக் கொண்டவர்களின் (அழிக்கப்பட்ட) வசிப்பிடங்களில் நீங்கள் அழுதுகொண்டே தவிர நுழைய வேண்டாம்; (அவ்வாறு செய்யாவிடில்) அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட (அதே தண்டனை) உங்களுக்கும் ஏற்பட்டுவிடக் கூடும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், (நபி ஸல் அவர்கள்) தங்களது தலையை (ஆடையால்) மூடிக்கொண்டு, அந்தப் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்து செல்லும் வரை வேகமாகச் சென்றார்கள்.

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ كَانَتْ لَهُ مَظْلِمَةٌ لِأَخِيهِ مِنْ عِرْضِهِ أَوْ شَيْءٍ مِنْهُ الْيَوْمَ قَبْلَ أَنْ لَا يَكُونَ دِينَارٌ وَلَا دِرْهَمٌ إِنْ كَانَ لَهُ عَمَلٌ صَالِحٌ أُخِذَ مِنْهُ بِقَدْرِ مَظْلِمَتِهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ حَسَنَاتٌ أُخِذَ مِنْ سَيِّئَاتِ صَاحِبِهِ فَحُمِلَ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரனின் மானத்திலோ அல்லது வேறு ஏதேனும் ஒரு விஷயத்திலோ அவனுக்கு அநீதி இழைத்திருந்தால், தீனாரோ திர்ஹமோ (பணம், காசு) பயன்தராத (மறுமை நாள்) வருவதற்கு முன்பாக, இன்றே அவனிடம் (மன்னிப்புக் கோரி அந்த அநீதியிலிருந்து) தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளட்டும். (அவ்வாறு செய்யாவிட்டால் மறுமையில்) அவனிடம் நற்செயல்கள் ஏதேனும் இருந்தால், அவன் செய்த அநீதியின் அளவிற்கு அவனது நன்மைகளிலிருந்து (பறிக்கப்பட்டுப் பாதிக்கப்பட்டவருக்குக் கொடுக்கப்படும்). அவனிடம் நற்செயல்கள் எதுவும் இல்லையென்றால், அவனால் அநீதி இழைக்கப்பட்டவரின் பாவங்களிலிருந்து (ஒரு பகுதி) எடுக்கப்பட்டு இவன் மீது சுமத்தப்படும்."

(நூல்: ஸஹீஹ் புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَتَدْرُونَ مَا الْمُفْلِسُ؟» . قَالُوا: الْمُفْلِسُ فِينَا مَنْ لَا دِرْهَمَ لَهُ وَلَا مَتَاعَ. فَقَالَ: «إِنَّ الْمُفْلِسَ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَأْتِي يَوْم الْقِيَامَة بِصَلَاة وَصِيَام وَزَكَاة وَيَأْتِي وَقَدْ شَتَمَ هَذَا وَقَذَفَ هَذَا. وَأَكَلَ مَالَ هَذَا. وَسَفَكَ دَمَ هَذَا وَضَرَبَ هَذَا فَيُعْطَى هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ وَهَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ فَإِنْ فَنِيَتْ حَسَنَاتُهُ قَبْلَ أَنْ يَقْضِيَ مَا عَلَيْهِ أُخِذَ مِنْ خَطَايَاهُمْ فَطُرِحَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ طُرح فِي النَّار» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "திவாலானவன் (முஃப்லிஸ்) யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "எங்களில் எவனிடம் திர்ஹமும் (பணமும்) பொருளும் இல்லையோ அவன்தான் திவாலானவன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் சமுதாயத்தில் திவாலானவன் என்பவன், மறுமை நாளில் தொழுகை, நோன்பு, ஜகாத் (ஆகிய நன்மைகளுடன்) வருவான். (அதேசமயம்) அவன் (இவ்வுலகில்) ஒருவரைத் திட்டியிருப்பான், ஒருவர் மீது அவதூறு கூறியிருப்பான், ஒருவருடைய பொருளை (அநியாயமாகப்) புசித்திருப்பான், ஒருவருடைய இரத்தத்தைச் சிந்தியிருப்பான், ஒருவரை அடித்திருப்பான்.

எனவே, அவனது நன்மைகளிலிருந்து (பாதிக்கப்பட்ட) இவருக்குச் சிறிது, அவருக்குச் சிறிது என வழங்கப்படும். அவன் (பிறருக்குச் செய்த அநீதிகளுக்கு) ஈடுசெய்யப்படுவதற்கு முன்பே அவனது நன்மைகள் தீர்ந்துவிட்டால், (பாதிக்கப்பட்ட) அவர்களின் பாவங்கள் எடுக்கப்பட்டு இவன் மீது சுமத்தப்படும். பின்னர் அவன் நரகத்தில் எறியப்படுவான்."

(நூல்: முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَتُؤَدَّنَّ الْحُقُوقُ إِلَى أَهْلِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُقَادَ لِلشَّاةِ الْجَلْحَاءِ مِنَ الشَّاةِ الْقَرْنَاءِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَذَكَرَ حَدِيثَ جَابِرٍ: «اتَّقَوُا الظُّلم» . فِي «بَاب الإِنفاق»
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மறுமை நாளில் உரிமைகள் (பாதிக்கப்பட்ட) உரியவர்களிடம் நிச்சயமாகச் செலுத்தப்பட்டு விடும். எந்த அளவுக்கென்றால், கொம்பில்லாத ஆட்டிற்காக (அதனை முட்டிய) கொம்புள்ள ஆட்டிடமிருந்து பழிவாங்கப்படும் (நீதி நிலைநாட்டப்படும்)." (நூல்: முஸ்லிம்)

மேலும், ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும், "அநீதிக்கு அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள் (தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள்)" எனும் ஹதீஸ், 'பொருட்செலவு செய்தல்' (பாபுல் இன்ஃபாக்) அத்தியாயத்தில் (முன்னரே) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تَكُونُوا إِمَّعَةً تَقُولُونَ: إِنْ أَحْسَنَ النَّاسُ أَحْسَنَّا وَإِنْ ظَلَمُوا ظَلَمْنَا وَلَكِنْ وَطِّنُوا أَنْفُسَكُمْ إِنْ أَحْسَنَ النَّاسُ أَنْ تُحْسِنُوا وإِن أساؤوا فَلَا تظلموا . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ. وَيصِح وَقفه على ابْن مَسْعُود
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் (சுயசிந்தனையற்ற) 'இம்மஆ'க்களாக (மற்றவர்களை அப்படியே பின்பற்றுபவர்களாக) இருக்க வேண்டாம். (அதாவது) 'மக்கள் நன்மை செய்தால் நாங்களும் நன்மை செய்வோம்; அவர்கள் அநீதி இழைத்தால் நாங்களும் அநீதி இழைப்போம்' என்று (மற்றவர்களின் போக்கிற்கு ஏற்ப மாறுபவர்களாகக்) கூற வேண்டாம். மாறாக, மக்கள் நன்மை செய்தால் நீங்களும் நன்மை செய்யவும், அவர்கள் தீமை செய்தாலும் நீங்கள் அநீதி இழைக்காமல் இருக்கவும் உங்கள் மனங்களைப் பழக்கப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள் (உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்)."

இதை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் இது இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களின் கூற்றாகவும் (மவ்கூஃப்) ஆதாரப்பூர்வமாக வந்துள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ مُعَاوِيَةَ أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنِ اكْتُبِي إِلَيَّ كِتَابًا تُوصِينِي فِيهِ وَلَا تُكْثِرِي. فَكَتَبَتْ: سَلَامٌ عَلَيْكَ أَمَّا بَعْدُ: فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُول: «من التمَس رضى الله بسخط النَّاس كفاهُ اللَّهُ مؤونة النَّاس وَمن التمس رضى النَّاسِ بِسَخَطِ اللَّهِ وَكَلَهُ اللَّهُ إِلَى النَّاسِ» وَالسَّلَام عَلَيْك. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்கு, "எனக்கு அறிவுரை கூறி ஒரு கடிதம் எழுதுங்கள்; அதனை அதிகமாக நீட்ட வேண்டாம்" என்று கோரி ஒரு கடிதம் எழுதினார்கள்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் பின்வருமாறு எழுதினார்கள்:
"ஸலாமுன் அலைக்க (உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்). அதன்பின்:
நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன்: 'எவர் மக்களின் அதிருப்தியைப் பொருட்படுத்தாது (மக்களின் கோபத்திற்கு ஆளானாலும்) அல்லாஹ்வின் திருப்தியைத் தேடுகிறாரோ, அம்மக்களின் தொல்லைகளிலிருந்து (பாதுகாக்க) அல்லாஹ்வே அவருக்குப் போதுமானவன் ஆவான். மேலும், எவர் அல்லாஹ்வின் அதிருப்தியைப் பொருட்படுத்தாது (அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளாகி) மக்களின் திருப்தியைத் தேடுகிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் (அவனது உதவியின்றி) மக்களிடமே ஒப்படைத்து விடுகிறான்.'
வஸ்ஸலாமு அலைக்க (உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்)."

(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن ابْن مَسْعُود قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ: (الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمانهم بظُلْم) شَقَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالُوا: يَا رَسُول اله: أَيُّنَا لَمْ يَظْلِمْ نَفْسِهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَيْسَ ذَاكَ إِنَّمَا هُوَ الشِّرْكُ أَلَمْ تَسْمَعُوا قَوْلَ لُقْمَانَ لِابْنِهِ: (يَا بني لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ؟) فِي رِوَايَةٍ: «لَيْسَ هُوَ كَمَا تَظُنُّونَ إِنَّمَا هُوَ كَمَا قَالَ لُقْمَان لِابْنِهِ» . مُتَّفق عَلَيْهِ
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

(எவர்கள் ஈமான் கொண்டு, தமது ஈமானுடன் அநீதியைக் (அதாவது ஷிர்க்கைக்) கலக்கவில்லையோ... - அல்குர்ஆன் 6:82) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களுக்கு (மனரீதியாக) மிகவும் பாரமாகத் தோன்றியது. அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களில் தமக்குத் தாமே அநீதி இழைக்காதவர் (பாவம் செய்யாதவர்) யார் தான் இருக்கிறார்கள்?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அது (நீங்கள் கருதுவது போல்) இல்லை. மாறாக, அது 'ஷிர்க்' (இணைவைப்பு) ஆகும். லுக்மான் தன் மகனுக்குக் கூறியதை நீங்கள் செவியுறவில்லையா? 'என் அருமை மகனே! அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைக்காதே; நிச்சயமாக இணைவைப்பது மிகப்பெரிய அநீதியாகும்' (அல்குர்ஆன் 31:13) என்று அவர் கூறினார்" என்றார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அது நீங்கள் நினைப்பது போன்று (சிறு பாவங்களைக் குறிப்பது) இல்லை. மாறாக, லுக்மான் தன் மகனுக்குக் கூறியதைப் போன்றதே (ஷிர்க்) ஆகும்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: «مِنْ شَرِّ النَّاسِ مَنْزِلَةً عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَبْدٌ أَذْهَبَ آخِرَتَهُ بِدُنْيَا غَيْرِهِ» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அபு உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடம் அந்தஸ்தால் மனிதர்களில் மிக மோசமானவன் (யாரெனில்), வேறொருவருடைய உலக (ஆதாயத்)திற்காகத் தன்னுடைய மறுமையை அழித்துக்கொண்ட (ஓர் அடியான்) தான்."
(நூல்: இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الدَّوَاوِينُ ثَلَاثَةٌ: دِيوَانٌ لَا يَغْفِرُهُ اللَّهُ: الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ. يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ (إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ) وَدِيوَانٌ لَا يَتْرُكُهُ اللَّهُ: ظُلْمُ الْعِبَادِ فِيمَا بَيْنَهُمْ حَتَّى يَقْتَصَّ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ وَدِيوَانٌ لَا يَعْبَأُ اللَّهُ بِهِ ظُلْمُ الْعِبَادِ فِيمَا بينَهم وبينَ الله فَذَاك إِلَى اللَّهِ فَذَاكَ إِلَى اللَّهِ: إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِن شَاءَ تجَاوز عَنهُ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(மறுமையில் விசாரணைக்குரிய அடியார்களின் செயல்கள் அடங்கிய) பதிவேடுகள் மூன்று வகைகளாகும்:

ஒன்று, அல்லாஹ் (ஒருபோதும்) மன்னிக்காத பதிவேடு: அது அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பதாகும். மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனக்கு இணைவைக்கப்படுவதை மன்னிக்க மாட்டான்' (திருக்குர்ஆன் 4:48) என்று கூறுகிறான்.

இரண்டு, அல்லாஹ் (தண்டனையோ அல்லது பரிகாரமோ இன்றி) விட்டுவிடாத பதிவேடு: அது அடியார்கள் தங்களுக்குள் ஒருவருக்கொருவர் இழைத்துக்கொண்ட அநீதியாகும். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் (பழிக்குப் பழி வாங்கி அல்லது மன்னிப்புப் பெற்று) கணக்குத் தீர்த்துக்கொள்ளும் வரை அதை அவன் (விசாரிக்காமல்) விடமாட்டான்.

மூன்று, அல்லாஹ் (பெரிதாகப்) பொருட்படுத்தாத பதிவேடு: அது அடியார்கள் தமக்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையில் (கடமைகளில் குறைவு செய்து) இழைத்துக்கொண்ட அநீதியாகும். இதன் முடிவு அல்லாஹ்விடமே உள்ளது. அவன் நாடினால் அவரைத் தண்டிப்பான்; அவன் நாடினால் அவரை மன்னித்துவிடுவான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ عَلِيٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِيَّاكَ وَدَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّمَا يَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى حَقَّهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَا يَمْنَعُ ذَا حق حَقه»
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(அநீதி இழைக்கப்பட்டவரின்) பிரார்த்தனை குறித்து எச்சரிக்கையாக இருங்கள்! ஏனெனில், அவர் அல்லாஹ்விடம் தனது உரிமையையே (மீட்டுத் தருமாறு) கேட்கிறார். நிச்சயமாக அல்லாஹ், உரிமைக்குரியவருக்கு அவரது உரிமையை (வழங்காமல்) தடுப்பதில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَن أوْسِ بن شَرحبيل أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ مَشَى مَعَ ظَالِمٍ لِيُقَوِّيَهُ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ ظَالِمٌ فَقَدْ خَرَجَ مِنَ الْإِسْلَام»
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறச் செவியுற்றதாக அவ்ஸ் பின் ஷுரஹ்பீல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒருவன் அநியாயக்காரன் என்று அறிந்திருந்தும், அவனுக்குப் பலம் சேர்ப்பதற்காக (அவனுக்குத் துணை புரிய) அவனுடன் எவர் நடந்து செல்கிறாரோ, அவர் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறிவிட்டார் (அதாவது இஸ்லாமிய நெறிகளிலிருந்து விலகிவிட்டார்)."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ: إِنَّ الظَّالِمَ لَا يَضُرُّ إِلَّا نَفْسَهُ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: بَلَى وَاللَّهِ حَتَّى الْحُبَارَى لَتَمُوتُ فِي وَكْرِهَا هُزْلًا لِظُلْمِ الظَّالِمِ. رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الْأَرْبَعَةَ فِي «شُعَبِ الْإِيمَانِ»
"அநீதி இழைப்பவர் தனக்குத்தானே தவிர (வேறு யாருக்கும்) தீங்கு விளைவிப்பதில்லை" என்று ஒரு மனிதர் கூறுவதை அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அப்போது அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், "அப்படியல்ல, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அநீதி இழைப்பவரின் அநீதியின் காரணமாக, (காட்டுப் பறவையான) ஹுபாரா (கௌதாரி போன்ற ஒரு வகை) பறவைகள்கூட (உணவின்றி) மெலிந்து தங்களின் கூடுகளிலேயே இறந்துவிடுகின்றன" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் இந்த நான்கு ஹதீஸ்களையும் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது).
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَن أبي سعيدٍ الخدريِّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فبقلبه وَذَلِكَ أَضْعَف الْإِيمَان» . رَوَاهُ مُسلم
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் யாரேனும் ஒரு தீமையைக் கண்டால், அவர் அதைத் தமது கரத்தால் மாற்றட்டும் (தடுக்கட்டும்); அதற்கு அவர் சக்தி பெறவில்லையெனில் (இயலவில்லையெனில்), தமது நாவினால் (தடுக்கட்டும்); அதற்கும் அவர் சக்தி பெறவில்லையெனில் (இயலவில்லையெனில்), தமது உள்ளத்தால் (அதை வெறுக்கட்டும்). இதுவே ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) மிகப்பலவீனமான நிலையாகும்."
(நூல்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: مثلُ المدهنِ فِي حُدُودِ اللَّهِ وَالْوَاقِعِ فِيهَا مَثَلُ قَوْمٍ استهمواسفينة فَصَارَ بَعْضُهُمْ فِي أَسْفَلِهَا وَصَارَ بَعْضُهُمْ فِي أَعْلَاهَا فَكَانَ الَّذِي فِي أَسْفَلِهَا يَمُرُّ بِالْمَاءِ عَلَى الَّذِينَ فِي أَعْلَاهَا فَتَأَذَّوْا بِهِ فَأَخَذَ فَأْسًا فَجَعَلَ يَنْقُرُ أَسْفَلَ السَّفِينَةِ فَأَتَوْهُ فَقَالُوا: مَالك؟ قَالَ: تَأَذَّيْتُمْ بِي وَلَا بُدَّ لِي مِنَ الْمَاءِ. فَإِنْ أَخَذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَنْجَوْهُ وَنَجَّوْا أَنْفُسَهُمْ وَإِنْ تَرَكُوهُ أَهْلَكُوهُ وَأَهْلَكُوا أَنْفُسَهُمْ . رَوَاهُ البُخَارِيّ
நுஃமான் பின் பஷீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை (நிலைநாட்டாமல் அதில்) சமரசம் செய்துகொள்பவருக்கும் (அலட்சியமாக இருப்பவருக்கும்), அந்த வரம்புகளை மீறுபவருக்கும் உதாரணம், ஒரு கப்பலில் (தங்கள் இடங்களை ஒதுக்கீடு செய்ய) சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்ட ஒரு கூட்டத்தாரைப் போன்றதாகும். (அதன் முடிவில்) அவர்களில் சிலருக்குக் கப்பலின் மேல்தளமும், சிலருக்குக் கீழ்தளமும் கிடைத்தன.

கீழ்தளத்தில் இருந்தவர்கள் தண்ணீர் (எடுப்பதற்காக) மேல்தளத்தில் உள்ளவர்களைக் கடந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது; இதனால் (மேல்தளத்தில் இருந்தவர்களுக்கு) இடையூறு ஏற்பட்டது. ஆகவே, (கீழ்தளத்தில் இருந்தவர்) ஒரு கோடரியை எடுத்து கப்பலின் கீழ்ப்பகுதியில் துளையிட ஆரம்பித்தார். (இதைக் கண்ட மேல்தளத்தினர்) அவரிடம் வந்து, 'உனக்கு என்ன நேர்ந்தது? (ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?)' என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், 'என்னால் உங்களுக்கு இடையூறு ஏற்படுகிறது; ஆனால், எனக்குத் தண்ணீர் (பெறுவது) தவிர்க்க முடியாததாக உள்ளது' என்று கூறினார். இந்நிலையில் அவர்கள் (மேல்தளத்தினர்) அவரது கையைப் பிடித்து (அவரைத் தடுத்து)விட்டால், அவரையும் காப்பாற்றி, தங்களையும் காப்பாற்றிக் கொள்வார்கள். அவரை (தடுக்காமல் அப்படியே) விட்டுவிட்டால், அவரையும் அழித்து, தங்களையும் அழித்துக் கொள்வார்கள்."

(நூல்: ஸஹீஹ் புகாரி)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يُجَاءُ بِالرَّجُلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُلْقَى فِي النَّارِ فَتَنْدَلِقُ أَقْتَابُهُ فِي النَّارِ فَيَطْحَنُ فِيهَا كَطَحْنِ الْحِمَارِ بِرَحَاهُ فَيَجْتَمِعُ أَهْلُ النَّارِ عَلَيْهِ فَيَقُولُونَ: أَيْ فُلَانُ مَا شَأْنُكَ؟ أَلَيْسَ كُنْتَ تَأْمُرُنَا بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَانَا عَنِ الْمُنْكَرِ؟ قَالَ: كُنْتُ آمُرُكُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَلَا آتِيهِ وَأَنْهَاكُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَآتِيهِ . مُتَّفق عَلَيْهِ
உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் ஒரு மனிதர் கொண்டு வரப்பட்டு, நரகத்தில் வீசப்படுவார். அப்போது அவருடைய குடல்கள் (வயிற்றிலிருந்து) நரக நெருப்பில் சரிந்து விழும். செக்கிழுக்கும் கழுதை (செக்கைச்) சுற்றி வருவதைப் போல அவர் (தனது குடல்களைச் சுற்றியே நரகத்தில்) சுற்றி வருவார். நரகவாசிகள் அவரைச் சுற்றி ஒன்றுகூடி, 'இன்னாரே! உமக்கு என்ன நேர்ந்தது? நீர் எங்களுக்கு நன்மையை ஏவி, தீமையை விட்டும் எங்களைத் தடுத்துக் கொண்டிருக்கவில்லையா?' என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவர், 'நான் உங்களுக்கு நன்மையை ஏவினேன்; ஆனால், நான் (மட்டும்) அதனைச் செய்யவில்லை. மேலும், தீமையை விட்டும் உங்களைத் தடுத்தேன்; ஆனால், அதனை நானே (மறைவாகச்) செய்து கொண்டிருந்தேன்' என்று பதிலளிப்பார்."
(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنِ الْمُنْكَرِ أَوْ لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ عِنْدِهِ ثُمَّ لَتَدْعُنَّهُ وَلَا يُسْتَجَاب لكم» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் கட்டாயம் நன்மையை (மார்க்கம் அங்கீகரித்த நற்செயல்களை) ஏவ வேண்டும்; தீமையை (மார்க்கம் தடுத்த தீய செயல்களை)த் தடுக்க வேண்டும். இல்லையெனில், அல்லாஹ் தன் புறத்திலிருந்து உங்கள் மீது ஒரு வேதனையைச் சீக்கிரமே அனுப்புவான். பின்னர் நீங்கள் அவனிடம் பிரார்த்திப்பீர்கள்; ஆனால், உங்கள் பிரார்த்தனை (அப்போது) ஏற்கப்பட மாட்டாது."
(நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن الْعرس بن عَمِيرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا عُمِلَتِ الْخَطِيئَةُ فِي الْأَرْضِ مَنْ شَهِدَهَا فَكَرِهَهَا كَانَ كَمَنْ غَابَ عَنْهَا وَمَنْ غَابَ عَنْهَا فَرَضِيَهَا كَانَ كَمَنْ شَهِدَهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
உர்ஸ் பின் அமீரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பூமியில் ஒரு பாவம் செய்யப்படும்போது, அதனை நேரில் காண்பவர் (மனதால்) அதனை வெறுத்தால், அவர் அங்கு இல்லாதவரைப் போன்றாவார். மேலும், அங்கு (நேரில்) இல்லாத ஒருவர் (அதனைப் பற்றி அறிந்து) அதனைப் பொருந்திக் கொண்டால் (விரும்பினால்), அவர் அங்கு நேரில் இருந்தவரைப் போன்றாவார்."
(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنكم تقرؤونَ هذهِ الْآيَة: (يَا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ) فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا مُنْكَرًا فَلَمْ يُغَيِّرُوهُ يُوشِكُ أَنْ يَعُمَّهُمُ اللَّهُ بِعِقَابِهِ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالتِّرْمِذِيُّ وَصَحَّحَهُ. وَفِي رِوَايَةِ أبي دَاوُد: «إِذا رَأَوْا الظَّالِم فَم يَأْخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمُ اللَّهُ بِعِقَابٍ» . وَفِي أُخْرَى لَهُ: «مَا مِنْ قَوْمٍ يُعْمَلُ فِيهِمْ بِالْمَعَاصِي ثُمَّ يَقْدِرُونَ عَلَى أَنْ يُغَيِّرُوا ثُمَّ لَا يُغَيِّرُونَ إِلَّا يُوشِكُ أَنْ يَعُمَّهُمُ اللَّهُ بِعِقَابٍ» . وَفِي أُخْرَى لَهُ: «مَا مِنْ قَوْمٍ يُعْمَلُ فِيهِمْ بِالْمَعَاصِي هُمْ أَكْثَرُ مِمَّن يعمله»
அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் (மக்களிடம்) கூறினார்கள்: "மக்களே! நீங்கள் இந்த (குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதுகிறீர்கள்: 'நம்பிக்கையாளர்களே! உங்களை நீங்கள் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள் (நேர்வழியில் நிலைத்திருங்கள்). நீங்கள் நேர்வழியில் இருந்தால், வழிகெட்டவர்களால் உங்களுக்கு எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாது' (அல்குர்ஆன் 5:105). ஆனால், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: 'நிச்சயமாக மக்கள் ஒரு தீமையைக் கண்டும் அதனை மாற்ற (முயற்சிக்க)வில்லை எனில், விரைவில் அல்லாஹ் அவர்கள் அனைவரையும் தனது தண்டனையால் சூழ்ந்துகொள்வான்'." (நூல்கள்: இப்னு மாஜா, திர்மிதீ. இமாம் திர்மிதீ இதனை 'ஸஹீஹ்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்).

அபூதாவூதின் ஓர் அறிவிப்பில்: "அவர்கள் ஓர் அக்கிரமக்காரனை (அக்கிரமம் செய்யும்போது) கண்டும், அவனது கரங்களைப் பிடித்து (அக்கிரமத்தைத் தடுத்து) நிறுத்தவில்லை எனில், விரைவில் அல்லாஹ் அவர்கள் அனைவரையும் தனது தண்டனையால் சூழ்ந்துகொள்வான்" என்று உள்ளது.

அபூதாவூதின் மற்றோர் அறிவிப்பில்: "எந்தவொரு சமுதாயத்திலேனும் பாவங்கள் செய்யப்பட்டு, அதனை மாற்றும் சக்தி அவர்களுக்கு இருந்தும் அதனை அவர்கள் மாற்றவில்லை எனில், விரைவில் அல்லாஹ் அவர்களைத் தனது தண்டனையால் சூழ்ந்துகொள்வான்" என்று உள்ளது.

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "எந்தவொரு சமுதாயத்தில் பாவங்கள் செய்யப்படுகிறதோ, (அப்பாவங்களைச் செய்யாதவர்கள்) அதனைச் செய்பவர்களை விட எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருந்தும் (அதைத் தடுக்காமல் இருந்தால், அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டனையால் சூழ்ந்துகொள்வான்)" என்று உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَن جَرِير بن عبد الله قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَا مِنْ رَجُلٍ يَكُونُ فِي قَوْمٍ يَعْمَلُ فِيهِمْ بِالْمَعَاصِي يَقْدِرُونَ عَلَى أَنْ يُغَيِّروا عَلَيْهِ وَلَا يُغَيِّرُونَ إِلَّا أَصَابَهُمُ اللَّهُ مِنْهُ بِعِقَابٍ قبل أَن يموتو» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
ஜரீர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "ஒரு கூட்டத்தினரிடையே ஒருவர் பாவங்களைச் செய்துகொண்டிருக்கும்போது, (அவரைத் தடுத்து) மாற்றியமைக்க அவர்களுக்குச் சக்தி இருந்தும் அவர்கள் அவரை மாற்றவில்லை (தடுக்கவில்லை) என்றால், அவர்கள் இறப்பதற்கு முன்பாகவே அல்லாஹ் தன் தண்டனையை அவர்கள் மீது இறக்குவான் (அவர்களைப் பிடிப்பான்)."
(நூல்கள்: அபூதாவூத், இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
ولبعض فقره شَوَاهِد) وَعَن أبي ثعلبةَ فِي قَوْلُهُ تَعَالَى: (عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضل إِذا اهْتَدَيْتُمْ) فَقَالَ: أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ سَأَلْتُ عَنْهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: بَلِ ائْتَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَتَنَاهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ حَتَّى إِذَا رأيتَ شُحّاً مُطاعاً وَهوى مُتَّبَعاً ودينا مُؤْثَرَةً وَإِعْجَابَ كُلِّ ذِي رَأْيٍ بِرَأْيِهِ وَرَأَيْتَ أَمْرًا لَا بُدَّ لَكَ مِنْهُ فَعَلَيْكَ نَفْسَكَ وَدَعْ أَمْرَ الْعَوَامِّ فَإِنَّ وَرَاءَكُمْ أَيَّامَ الصَّبْرِ فَمَنْ صَبَرَ فِيهِنَّ قَبَضَ عَلَى الْجَمْرِ لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْهُمْ؟ قَالَ: «أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْكُمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
அபூ தஃலபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், '(அலைக்கும் அன்ஃபுஸகும் லா யளுர்ருகும் மன் ழல்ல இதஹ்ததைதும் - உங்களை நீங்களே கவனித்துக் கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் நேர்வழியில் சென்றால், வழிகெட்டவர்களால் உங்களுக்கு எந்தத் தீங்கும் தர முடியாது)' என்ற இறைவசனம் குறித்துக் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'மாறாக, நீங்கள் நன்மையை ஏவி, தீமையைத் தடுத்துக் கொண்டே இருங்கள். (சமூகத்தில்) கஞ்சத்தனம் கீழ்ப்படியப்படுவதையும், மனஇச்சைகள் பின்பற்றப்படுவதையும், உலக வாழ்க்கை (மறுமையை விட) முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதையும், ஒவ்வொருவரும் தம் சுயகருத்தையே மெச்சிப் பெருமையடிப்பதையும் நீங்கள் காணும் வரை (இவ்வாறு செய்யுங்கள்). உங்களால் தப்பிக்க முடியாத அளவுக்கு (குழப்பமான) ஒரு நிலை ஏற்படுவதை நீங்கள் கண்டால், அப்போது உங்கள் ஆன்மாக்களை (மார்க்கத்தை) உறுதியாகப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள்; பொதுமக்களின் விவகாரங்களை விட்டுவிடுங்கள். ஏனெனில், உங்களுக்குப் பின்னால் பொறுமை காக்க வேண்டிய நாட்கள் வரவிருக்கின்றன. அந்நாட்களில் பொறுமை காப்பது என்பது நெருப்புத் தணலைக் கையில் பிடிப்பதற்கு ஒப்பானதாகும். அந்நாட்களில் (மார்க்கத்தின்படி) நற்செயல் புரிபவருக்கு, ஐம்பது நபர்களின் கூலி கிடைக்கும்.'

அப்போது நபித்தோழர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களில் (அக்கால மக்களில்) ஐம்பது பேரின் கூலியா?' என்று கேட்டனர்.

அதற்கு அவர்கள், '(இல்லை), உங்களில் (நபித்தோழர்களாகிய உங்களில்) ஐம்பது பேரின் கூலி கிடைக்கும்' என்று கூறினார்கள்."

(நூல்: திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطِيبًا بَعْدَ الْعَصْرِ فَلَمْ يَدَعْ شَيْئًا يَكُونُ إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ إِلَّا ذَكَرَهُ حَفِظَهُ مَنْ حَفِظَهُ وَنَسِيَهُ مَنْ نَسِيَهُ وَكَانَ فِيمَا قَالَ: «إِنَّ الدُّنْيَا حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ وَإِنَّ اللَّهَ مُسْتَخْلِفُكُمْ فِيهَا فَنَاظِرٌ كَيْفَ تَعْمَلُونَ أَلَا فَاتَّقُوا الدُّنْيَا وَاتَّقُوا النِّسَاءَ» وَذَكَرَ: «إِنَّ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءً يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِقَدْرِ غَدْرَتِهِ فِي الدُّنْيَا وَلَا غَدْرَ أَكْبَرُ مِنْ غَدْرِ أَمِيرِ الْعَامَّةِ يُغْرَزُ لِوَاؤُهُ عِنْدَ اسْتِهِ» . قَالَ: «وَلَا يَمْنَعْنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ هَيْبَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُولَ بِحَقٍّ إِذَا عَلِمَهُ» وَفِي رِوَايَةٍ: «إِنْ رَأَى مُنْكَرًا أَنْ يُغَيِّرَهُ» فَبَكَى أَبُو سَعِيدٍ وَقَالَ: قَدْ رَأَيْنَاهُ فَمَنَعَتْنَا هَيْبَةُ النَّاسِ أَنْ نَتَكَلَّمَ فِيهِ. ثُمَّ قَالَ: «أَلَا إِنَّ بَنِي آدَمَ خُلِقُوا عَلَى طَبَقَاتٍ شَتَّى فَمنهمْ مَن يولَدُ مُؤمنا وَيحيى مُؤْمِنًا وَيَمُوتُ مُؤْمِنًا وَمِنْهُمْ مَنْ يُولَدُ كَافِرًا وَيحيى كَافِرًا وَيَمُوتُ كَافِرًا وَمِنْهُمْ مَنْ يُولَدُ مُؤْمِنًا وَيحيى مُؤْمِنًا وَيَمُوتُ كَافِرًا وَمِنْهُمْ مَنْ يُولَدُ كَافِرًا وَيحيى كَافِرًا وَيَمُوتُ مُؤْمِنًا» قَالَ: وَذَكَرَ الْغَضَبَ «فَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ سَرِيعَ الْغَضَبِ سَرِيعَ الْفَيْءِ فَإِحْدَاهُمَا بِالْأُخْرَى وَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ بَطِيءَ الْغَضَبِ بَطِيءَ الْفَيْءِ فَإِحْدَاهُمَا بِالْأُخْرَى وَخِيَارُكُمْ مَنْ يَكُونُ بَطِيءَ الْغَضَبِ سَرِيعَ الْفَيْءِ وَشِرَارُكُمْ مَنْ يَكُونُ سَرِيعَ الْغَضَبِ بَطِيءَ الْفَيْءِ» . قَالَ: «اتَّقُوا الْغَضَبَ فَإِنَّهُ جَمْرَةٌ عَلَى قَلْبِ ابْنِ آدَمَ أَلَا تَرَوْنَ إِلَى انْتِفَاخِ أَوْدَاجِهِ؟ وَحُمْرَةِ عَيْنَيْهِ؟ فَمَنْ أَحَسَّ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ فَلْيَضْطَجِعْ وَلْيَتَلَبَّدْ بِالْأَرْضِ» قَالَ: وَذَكَرَ الدَّيْنَ فَقَالَ: «مِنْكُمْ مَنْ يَكُونُ حَسَنَ الْقَضَاءِ وَإِذَا كَانَ لَهُ أَفْحَشَ فِي الطَّلَبِ فإحداهُما بِالْأُخْرَى وَمِنْهُم مَن يكونُ سيِّءَ الْقَضَاءِ وَإِنْ كَانَ لَهُ أَجْمَلَ فِي الطَّلَبِ فَإِحْدَاهُمَا بِالْأُخْرَى وَخِيَارُكُمْ مَنْ إِذَا كَانَ عَلَيْهِ الدَّيْنُ أَحْسَنَ الْقَضَاءِ وَإِنْ كَانَ لَهُ أَجْمَلَ فِي الطَّلَبِ وَشِرَارُكُمْ مَنْ إِذَا كَانَ عَلَيْهِ الدَّيْنُ أَسَاءَ الْقَضَاءَ وَإِنْ كَانَ لَهُ أَفْحَشَ فِي الطَّلَبِ» . حَتَّى إِذَا كَانَتِ الشَّمْسُ عَلَى رؤوسِ النَّخْلِ وَأَطْرَافِ الْحِيطَانِ فَقَالَ: «أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا فِيمَا مَضَى مِنْهَا إِلَّا كَمَا بَقِيَ مِنْ يَوْمِكُمْ هَذَا فِيمَا مَضَى مِنْهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபு ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எங்களுக்கு மத்தியில் அஸ்ர் தொழுகைக்குப் பின்னால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உரை நிகழ்த்துவதற்காக நின்றார்கள். மறுமை நாள் வரும் வரை நிகழவிருக்கும் அனைத்தையும் அந்த உரையில் அவர்கள் குறிப்பிடாமல் விடவில்லை. அதை நினைவில் வைத்துக் கொண்டவர்கள் நினைவில் வைத்துக் கொண்டனர்; மறந்தவர்கள் மறந்துவிட்டனர். அவர்கள் கூறியவற்றில் பின்வருவனவும் அடங்கும்:

"நிச்சயமாக இவ்வுலகம் இனிமையானதும் பசுமையானதுமாகும். மேலும், அதில் அல்லாஹ் உங்களைப் பிரதிநிதிகளாக ஆக்கி, நீங்கள் எவ்வாறு செயல்படுகிறீர்கள் என்பதை அவன் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறான். எனவே, இவ்வுலகத்தின் (மோகத்தின்) விஷயத்தில் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்; பெண்களின் (மூலம் ஏற்படும் சோதனைகள்) விஷயத்திலும் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்."

மேலும் அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்: "ஒவ்வொரு துரோகிக்கும் மறுமை நாளில் அவனது துரோகத்தின் அளவிற்கு ஏற்ப ஒரு கொடி நாட்டப்படும். பொதுமக்களின் தலைவன் செய்யும் துரோகத்தை விட மிகப்பெரிய துரோகம் வேறெதுவும் இல்லை. அவனது கொடி அவனது பின்புறத்தில் நாட்டப்படும்."

மேலும் கூறினார்கள்: "உங்களில் எவரும் சத்தியத்தை அறிந்திருக்கும்போது, அதனைச் சொல்வதிலிருந்து மக்கள் மீதான அச்சம் (அல்லது அவர்களின் அந்தஸ்து) அவரைத் தடுத்துவிடக் கூடாது." மற்றொரு அறிவிப்பில்: "அவன் ஒரு தீமையைக் கண்டால், அதனை அவன் மாற்றட்டும் (மக்கள் மீதான அச்சம் அவனைத் தடுத்துவிடக் கூடாது)" என்று வந்துள்ளது. இதைக் கேட்டு அபு ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அழுதுவிட்டு, "நிச்சயமாக நாங்கள் (அத்தகைய தீமைகளைக்) கண்டோம், ஆனால் அதைப் பற்றிப் பேசுவதிலிருந்து மக்கள் மீதான அச்சம் எங்களைத் தடுத்துவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

பின்பு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! ஆதமின் மக்கள் பல்வேறு இயல்புகளில் படைக்கப்பட்டுள்ளனர். அவர்களில் சிலர் முஃமினாகப் பிறந்து, முஃமினாக வாழ்ந்து, முஃமினாகவே மரணிக்கின்றனர். அவர்களில் சிலர் காஃபிராகப் பிறந்து, காஃபிராக வாழ்ந்து, காஃபிராகவே மரணிக்கின்றனர். அவர்களில் சிலர் முஃமினாகப் பிறந்து, முஃமினாக வாழ்ந்து, காஃபிராக மரணிக்கின்றனர். மேலும், அவர்களில் சிலர் காஃபிராகப் பிறந்து, காஃபிராக வாழ்ந்து, முஃமினாக மரணிக்கின்றனர்."

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் கோபத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள்: "உங்களில் சிலர் விரைவாகக் கோபப்படுபவர்களாகவும், விரைவாகவே கோபம் தணிபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்; இதில் ஒன்று மற்றொன்றுக்கு ஈடாகிவிடும் (சமமாகிவிடும்). உங்களில் சிலர் தாமதமாகக் கோபப்படுபவர்களாகவும், தாமதமாகவே கோபம் தணிபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்; இதுவும் ஒன்று மற்றொன்றுக்கு ஈடாகிவிடும். உங்களில் சிறந்தவர் யாரென்றால், தாமதமாகக் கோபப்பட்டு விரைவாகக் கோபம் தணியக்கூடியவரே. உங்களில் கெட்டவர் யாரென்றால், விரைவாகக் கோபப்பட்டு தாமதமாகக் கோபம் தணியக்கூடியவரே."

மேலும் கூறினார்கள்: "கோபத்தைக் குறித்து எச்சரிக்கையாக இருங்கள்; நிச்சயமாக அது ஆதமின் மகனுடைய உள்ளத்தில் (ஷைத்தானால் எறியப்படும்) நெருப்புத் துண்டாகும். (கோபத்தின் போது) அவனது கழுத்து நரம்புகள் புடைப்பதையும், அவனது கண்கள் சிவப்பதையும் நீங்கள் பார்ப்பதில்லையா? எனவே, எவரேனும் இத்தகைய நிலையை உணர்ந்தால், அவர் (பூமியில்) படுத்துக் கொள்ளட்டும், பூமியோடு ஒட்டிக் கொள்ளட்டும்."

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: பின்னர் அவர்கள் கடன் கொடுக்கல் வாங்கலைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுக் கூறினார்கள்: "உங்களில் சிலர் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில் நல்லவர்களாக இருப்பார்கள். ஆனால், அவர்கள் பிறருக்குக் கடன் கொடுத்திருந்தால் அதனைத் திரும்பக் கேட்பதில் கடுமையாக (நாகரீகமற்ற முறையில்) நடந்து கொள்வார்கள்; இதில் ஒன்று மற்றொன்றுக்கு ஈடாகிவிடும். உங்களில் சிலர் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில் மோசமானவர்களாக இருப்பார்கள். ஆனால், அவர்கள் பிறருக்குக் கடன் கொடுத்திருந்தால் அதனைத் திரும்பக் கேட்பதில் அழகிய முறையில் நடந்து கொள்வார்கள்; இதுவும் ஒன்று மற்றொன்றுக்கு ஈடாகிவிடும். உங்களில் சிறந்தவர் யாரென்றால், தன் மீதான கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில் அழகிய முறையில் நடந்து கொள்பவரும், தான் கொடுத்த கடனைத் திரும்பக் கேட்பதிலும் அழகிய முறையில் நடந்து கொள்பவருமே ஆவார். உங்களில் கெட்டவர் யாரென்றால், தன் மீதான கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில் மோசமாக நடந்து கொள்பவரும், தான் கொடுத்த கடனைத் திரும்பக் கேட்பதில் கடுமையாக நடந்து கொள்பவருமே ஆவார்."

சூரியன் பேரீச்ச மரங்களின் உச்சியிலும், சுவர்களின் விளிம்புகளிலும் இருக்கும் நிலை வரும் வரை (அதாவது சூரியன் மறையும் நேரம் நெருங்கும் வரை இவ்வுரை தொடர்ந்தது). அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! இன்றைய நாளின் கழிந்த நேரத்தை விட எஞ்சியிருக்கும் நேரம் எவ்வளவு குறைவானதோ, அதைப் போன்றுதான் இவ்வுலகத்தின் கழிந்த காலத்தை விட எஞ்சியிருக்கும் காலம் மிகவும் குறைவானதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «لن يهْلك النَّاس حَتَّى يعذروا فِي أنفسهم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர் ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் (தங்கள் பாவங்களின் காரணமாக) தங்களுக்கு எதிராகத் தங்களே சான்று பகரும் நிலையை அடையும் வரை (அல்லது தங்களை நியாயப்படுத்திக் கொள்ளும் நிலையை அடையும் வரை) அவர்கள் அழிக்கப்பட மாட்டார்கள்."

(நூல்: அபூதாவூத்)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَدِيِّ بْنِ عَدِيٍّ الْكِنْدِيِّ قَالَ: حَدَّثَنَا مَوْلًى لَنَا أَنَّهُ سَمِعَ جَدِّي رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَا يُعَذِّبُ الْعَامَّةَ بِعَمَلِ الْخَاصَّةِ حَتَّى يَرَوُا الْمُنْكَرَ بَيْنَ ظَهْرَانِيهِمْ وَهُمْ قَادِرُونَ عَلَى أَنْ يُنْكِرُوهُ فَلَا يُنْكِرُوا فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَذَّبَ اللَّهُ العامَّةَ والخاصَّةَ» . رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
அதீ பின் அதீ அல்-கிந்தி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: எங்களது (விடுதலை செய்யப்பட்ட) ஊழியர் ஒருவர், எனது பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதைக் கேட்டதாக எங்களுக்கு அறிவித்தார்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ், (சமூகத்திலுள்ள) குறிப்பிட்ட சிலர் செய்யும் (தீய) செயல்களுக்காகப் பொதுமக்கள் அனைவரையும் தண்டிக்க மாட்டான். எனினும், தங்களுக்கிடையே தீமை நடைபெறுவதை அவர்கள் கண்டும், அதனைத் தடுப்பதற்குரிய ஆற்றல் பெற்றிருந்தும் அவர்கள் அதனைத் தடுக்காமல் விட்டால், அவர்கள் அவ்வாறு செய்யும்போது (அதாவது மௌனம் காக்கும்போது), அல்லாஹ் பொதுமக்கள் மற்றும் குறிப்பிட்ட (தீமை செய்த)வர்கள் என அனைவரையும் தண்டிப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(நூல்: ஷர்ஹுஸ் சுன்னா)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَمَّا وَقَعَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي الْمَعَاصِي نَهَتْهُمْ عُلَمَاؤُهُمْ فَلَمْ يَنْتَهُوا فَجَالَسُوهُمْ فِي مَجَالِسِهِمْ وَآكَلُوهُمْ وَشَارَبُوهُمْ فَضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ فَلَعَنَهُمْ عَلَى لسانِ دَاوُد وَعِيسَى ابْن مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ» . قَالَ: فَجَلَسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ: «لَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ حَتَّى تَأْطِرُوهُمْ أَطْرًا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَفِي رِوَايَتِهِ قَالَ: «كَلَّا وَاللَّهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنِ الْمُنْكَرِ وَلَتَأْخُذُنَّ عَلَى يَدَيِ الظَّالِمِ ولنأطرنه على الْحق أطرا ولنقصرنه عَلَى الْحَقِّ قَصْرًا أَوْ لَيَضْرِبَنَّ اللَّهُ بِقُلُوبِ بَعْضِكُمْ عَلَى بَعْضٍ ثُمَّ لَيَلْعَنَنَّكُمْ كَمَا لَعَنَهُمْ»
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இஸ்ராயீலின் சந்ததியினர் பாவங்களில் வீழ்ந்தபோது, அவர்களின் அறிஞர்கள் அவர்களைத் தடுத்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் (பாவங்களிலிருந்து) விலகவில்லை. (அதன் பின்னரும்) அந்த அறிஞர்கள் அவர்களுடன் அவர்களது சபைகளில் அமர்ந்தார்கள்; அவர்களுடன் உண்டார்கள், (மற்றும்) பருகினார்கள். இதனால் அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்களை ஒருவருக்கொருவர் (ஒத்திருக்கச் செய்து) மோதவிட்டான். மேலும், தாவூத் மற்றும் மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) ஆகியோரின் நாவால் அவர்களைச் சபித்தான். அவர்கள் மாறுசெய்துகொண்டும் வரம்பு மீறிக்கொண்டிருந்ததும் இதற்குக் காரணமாகும்."

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: (இதைக் கூறும்போது) சாய்ந்து கொண்டிருந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (நிமிர்ந்து) அமர்ந்து, "இல்லை! என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் அவர்களை (அநீதியிழைப்பவர்களைச் சத்தியத்தின் பக்கம்) வளைத்து (கொண்டு வரும் வரை நீங்கள் தப்ப முடியாது)" என்று கூறினார்கள்.

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அபூதாவூதின் அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு) இடம்பெற்றுள்ளது: "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் நன்மையை ஏவ வேண்டும்; தீமையைத் தடுக்க வேண்டும். அநீதியிழைப்பவனின் கரங்களைப் பிடித்து (தடுத்து), அவனைச் சத்தியத்தின் பக்கம் (கட்டாயப்படுத்தி) திருப்ப வேண்டும். மேலும் சத்தியத்திலேயே அவனை (உறுதியாக) நிலைநிறுத்த வேண்டும். இல்லையெனில், அல்லாஹ் உங்கள் உள்ளங்களை ஒருவருக்கொருவர் (ஒத்திருக்கச் செய்து) மோதவிட்டுவிடுவான். பின்னர், அவர்களைச் சபித்தது போலவே உங்களையும் அவன் சபித்துவிடுவான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: رَأَيْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي رِجَالًا تُقْرَضُ شِفَاهُهُمْ بِمَقَارِيضَ مِنْ نَارٍ قُلْتُ: مَنْ هؤلاءِ يَا جبريلُ؟ قَالَ: هؤلاءِ خُطباءُ أُمَّتِكَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبَرِّ وَيَنْسَوْنَ أَنْفُسَهُمْ «. رَوَاهُ فِي» شرح السّنة «وَالْبَيْهَقِيّ فِي» شعب الإِيمان وَفِي رِوَايَتِهِ قَالَ: «خُطَبَاءُ مِنْ أُمَّتِكَ الَّذِينَ يقولونَ مَا لَا يفعلونَ ويقرؤونَ كتابَ اللَّهِ وَلَا يعملونَ»
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் விண்ணுலகப் பயணம் (மிஃராஜ்) அழைத்துச் செல்லப்பட்ட இரவில், நெருப்பாலான கத்தரிக்கோல்களால் உதடுகள் கத்தரிக்கப்படும் சில மனிதர்களை நான் பார்த்தேன். நான், 'ஜிப்ரீலே! இவர்கள் யார்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'இவர்கள் உங்கள் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சொற்பொழிவாளர்கள்; (இவர்கள்) மக்களுக்கு நன்மையை ஏவிவிட்டு, தங்களை (அதைச் செய்யுமாறு ஏவுவதை) மறந்துவிடுபவர்கள் ஆவர்' என்று பதிலளித்தார்."
(நூல்கள்: ஷர்ஹுஸ் சுன்னா, பைஹகீயின் ஷுஅபுல் ஈமான்)

அவர்களது மற்றோர் அறிவிப்பில், "இவர்கள் உங்கள் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சொற்பொழிவாளர்கள்; (இவர்கள்) தாங்கள் செய்யாதவற்றைக் (பிறருக்குச்) சொல்லிக் கொண்டும், அல்லாஹ்வின் வேதத்தை ஓதிக்கொண்டு அதன்படி செயல்படாமல் இருந்தவர்கள் ஆவர்" என்று (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَعَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أُنْزِلَتِ الْمَائِدَةُ مِنَ السَّمَاءِ خُبْزًا وَلَحْمًا وَأُمِرُوا أَنْ لَا يَخُونُوا وَلَا يَدَّخِرُوا لِغَدٍ فَخَانُوا وَادَّخَرُوا وَرَفَعُوا لغَدٍ فمُسِخوا قَردةً وخَنازيرَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அம்மார் பின் யாசிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"வானத்திலிருந்து ரொட்டியும் இறைச்சியும் கொண்ட ஓர் உணவு விரிப்பு (அல்-மாயிதா) இறக்கப்பட்டது. (அதை உண்பதில்) அவர்கள் மோசடி செய்யக் கூடாது என்றும், நாளைக்காக அதனைச் சேமித்து வைக்கக் கூடாது என்றும் அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது. ஆனால் அவர்கள் மோசடி செய்தார்கள்; (கட்டளையை மீறி) அதனைப் பதுக்கி நாளைக்காகச் சேமித்து வைத்தார்கள். ஆகையால், அவர்கள் குரங்குகளாகவும் பன்றிகளாகவும் உருமாற்றப்பட்டார்கள்." (நூல்: திர்மிதீ)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّهُ تُصِيبُ أُمَّتِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ مِنْ سُلْطَانِهِمْ شَدَائِدُ لَا يَنْجُو مِنْهُ إِلَّا رَجُلٌ عَرَفَ دِينَ اللَّهِ فَجَاهَدَ عَلَيْهِ بِلِسَانِهِ وَيَدِهِ وَقَلْبِهِ فَذَلِكَ الَّذِي سَبَقَتْ لَهُ السَّوَابِقُ وَرَجُلٌ عَرَفَ دِينَ اللَّهِ فَصَدَّقَ بِهِ وَرَجُلٌ عَرَفَ دِينَ اللَّهِ فَسَكَتَ عَلَيْهِ فَإِنْ رَأَى مَنْ يَعْمَلُ الْخَيْرَ أَحَبَّهُ عَلَيْهِ وَإِنْ رَأَى مَنْ يَعْمَلُ بِبَاطِلٍ أَبْغَضَهُ عَلَيْهِ فَذَلِكَ يَنْجُو على إبطانه كُله»
உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறுதிக்காலத்தில் எனது சமுதாயத்தினர் தங்களின் ஆட்சியாளர்களால் கடுமையான துன்பங்களைச் சந்திப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தை அறிந்து, அதற்காகத் தமது நாவாலும், கரத்தாலும், உள்ளத்தாலும் போராடுபவரைத் தவிர வேறு எவரும் அத்துன்பங்களிலிருந்து தப்பிக்க மாட்டார்கள். இவர்களே (மறுமையில்) நற்பேறுகளை முந்திக்கொண்டவர்கள் ஆவர். மேலும், அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தை அறிந்து அதனை (உண்மையென) மெய்ப்படுத்தியவரும் (தப்பித்துக் கொள்வார்). அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தை அறிந்திருந்தும் (சூழல் கருதி மௌனமாக) அமைதி காக்கும் மனிதரும் உளர்; அவர் யாரேனும் நன்மை செய்வதைக் கண்டால் அதனை (அல்லாஹ்வுக்காக) நேசிப்பார், யாரேனும் தீமை செய்வதைக் கண்டால் அதனை (அல்லாஹ்வுக்காக) வெறுப்பார். இத்தகைய நபர் தனது உள்ளத்தில் மறைத்து வைத்துள்ளவற்றின் (உண்மையான ஈமானின்) காரணமாக முழுமையாகத் தப்பித்துக் கொள்வார்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلى جبريلَ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَنِ اقْلِبْ مَدِينَةَ كَذَا وَكَذَا بِأَهْلِهَا قَالَ: يارب إِنَّ فِيهِمْ عَبْدَكَ فُلَانًا لَمْ يَعْصِكَ طَرْفَةَ عَيْنٍ . قَالَ: فَقَالَ: اقْلِبْهَا عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ فَإِنَّ وَجهه لم يتمعر فِي سَاعَة قطّ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வல்லமைமிக்க அல்லாஹ், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களுக்கு, 'இன்ன நகரத்தை அதிலுள்ள மக்களுடன் (சேர்த்து) தலைகீழாகப் புரட்டிப் போடுவீராக!' என்று வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான். அதற்கு ஜிப்ரீல் (அலை), 'என் இறைவா! (அங்கு) ஒரு கண் இமைக்கும் நேரம்கூட உனக்கு மாறுசெய்யாத உன்னுடைய இன்ன அடியாரும் இருக்கிறாரே?' என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ், 'அவன் மீதும், அவர்கள் மீதும் அதனைத் தலைகீழாகப் புரட்டிப் போடுவீராக! ஏனெனில், (தீமைகளைக் கண்டபோது) எனக்காக ஒரு கணமேனும் அவனது முகம் (கோபத்தாலோ அல்லது வருத்தத்தாலோ) மாறியதில்லை' என்று கூறினான்."
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَسْأَلُ الْعَبْدَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ: مَا لَكَ إِذَا رَأَيْتَ الْمُنْكَرَ فَلَمْ تُنْكِرْهُ؟ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: فَيُلَقَّى حُجَّتَهُ فَيَقُولُ: يَا رَبِّ خِفْتُ النَّاسَ وَرَجَوْتُكَ «. رَوَى الْبَيْهَقِيُّ الْأَحَادِيثَ الثَّلَاثَةَ فِي» شُعَبِ الْإِيمَانِ
அபு ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ் மறுமை நாளில் அடியானிடம், 'தீமையைக் (மார்க்கத்தால் தடுக்கப்பட்ட காரியத்தைக்) கண்டபோது அதனைத் தடுக்காமல் இருக்க உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?' என்று கேட்பான்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்: "அப்போது அவனுக்கு (அல்லாஹ்வின் புறத்திலிருந்து) அவனது காரணம் (பதில்) நினைவூட்டப்படும்; அவன், 'என் இறைவா! நான் மக்களுக்குப் பயந்தேன், (உன் மன்னிப்பின் மீது) உன்னிடம் ஆதரவு வைத்தேன்' என்று கூறுவான்."

(இந்த மூன்று ஹதீஸ்களையும் இமாம் பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف
وَعَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّ الْمَعْرُوفَ وَالْمُنْكَرَ خَلِيقَتَانِ تُنْصَبَانِ لِلنَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَمَّا الْمَعْرُوفُ فَيُبَشِّرُ أَصْحَابَهُ وَيُوعِدُهُمُ الْخَيْرَ وَأَمَّا الْمُنْكَرُ فَيَقُولُ: إِلَيْكُمْ إِلَيْكُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُ إِلَّا لُزُومًا «. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيّ فِي» شعب الإِيمان
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக நன்மையும் (அறமும்) தீமையும் (மறமும்) இரண்டு (தனித்தனி) படைப்புகளாகும். மறுமை நாளில் அவை மக்களுக்கு முன்பாக நிறுத்தப்படும். அப்போது நன்மையானது, அதன் தோழர்களுக்கு (நற்செயல் புரிந்தவர்களுக்கு) நற்செய்தி கூறி, அவர்களுக்கு நன்மையை வாக்களிக்கும். ஆனால் தீமையானது, (தீமை செய்தவர்களைப் பார்த்து) 'என்னை விட்டு விலகிச் செல்லுங்கள், விலகிச் செல்லுங்கள்!' என்று கூறும். ஆனால் அவர்களால் அதிலிருந்து (விலகிச் செல்ல) முடியாது, அதனுடனேயே ஒட்டிக்கொண்டிருப்பார்கள்."

(நூல்கள்: அஹ்மத் மற்றும் பைஹகீயின் 'ஷுஅபுல் ஈமான்'. இது பலவீனமான ஹதீஸ் ஆகும்)
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப்
ضعيف