الأدب المفرد

27. كتاب الاعتناء بالدنيا

அல்-அதப் அல்-முஃபரத்

27. இவ்வுலகை நோக்கி இருத்தல்

475
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ‏:‏ كُنْتُ عَلَى بَعِيرٍ فِيهِ صُعُوبَةٌ، فَجَعَلْتُ أَضْرِبُهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ عَلَيْكِ بِالرِّفْقِ، فَإِنَّ الرِّفْقَ لاَ يَكُونُ فِي شَيْءٍ إِلاَّ زَانَهُ، وَلاَ يُنْزَعُ مِنْ شَيْءٍ إِلا شَانَهُ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் முரண்டுபிடிக்கும் ஒரு ஒட்டகத்தின் மீது இருந்தேன்; நான் அதை அடிக்கத் தொடங்கினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீ மென்மையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். ஏனெனில், மென்மை எதில் இருக்கிறதோ அது அதை அழகாக்குகிறது; எதிலிருந்து அது நீக்கப்படுகிறதோ அது அதை அசிங்கப்படுத்துகிறது.'"

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
476
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ‏:‏ قَالَ رَجُلٌ مِنَّا يُقَالُ لَهُ‏:‏ جَابِرٌ أَوْ جُوَيْبِرٌ‏:‏ طَلَبْتُ حَاجَةً إِلَى عُمَرَ فِي خِلاَفَتِهِ، فَانْتَهَيْتُ إِلَى الْمَدِينَةِ لَيْلاً، فَغَدَوْتُ عَلَيْهِ، وَقَدْ أُعْطِيتُ فِطْنَةً وَلِسَانًا، أَوْ قَالَ‏:‏ مِنْطَقًا، فَأَخَذْتُ فِي الدُّنْيَا فَصَغَّرْتُهَا، فَتَرَكْتُهَا لاَ تَسْوَى شَيْئًا، وَإِلَى جَنْبِهِ رَجُلٌ أَبْيَضُ الشَّعْرِ أَبْيَضُ الثِّيَابِ، فَقَالَ لَمَّا فَرَغْتُ‏:‏ كُلُّ قَوْلِكَ كَانَ مُقَارِبًا، إِلاَّ وَقُوعَكَ فِي الدُّنْيَا، وَهَلْ تَدْرِي مَا الدُّنْيَا‏؟‏ إِنَّ الدُّنْيَا فِيهَا بَلاَغُنَا، أَوْ قَالَ‏:‏ زَادُنَا، إِلَى الْآخِرَةِ، وَفِيهَا أَعْمَالُنَا الَّتِي نُجْزَى بِهَا فِي الْآخِرَةِ، قَالَ‏:‏ فَأَخَذَ فِي الدُّنْيَا رَجُلٌ هُوَ أَعْلَمُ بِهَا مِنِّي، فَقُلْتُ‏:‏ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي إِلَى جَنْبِكَ‏؟‏ قَالَ‏:‏ سَيِّدُ الْمُسْلِمِينَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ‏.‏
அபூ நத்ரா கூறினார்: "எங்களில் ஜாபிர் அல்லது ஜுவைபிர் என்று அழைக்கப்படும் ஒருவர் கூறினார்: 'உமர் (ரலி) அவர்கள் கலீஃபாவாக இருந்தபோது எனக்குத் தேவையான ஒன்றைக் கேட்பதற்காக அவர்களிடம் சென்றேன். நான் இரவில் மதீனாவை அடைந்து, (மறுநாள்) காலையில் அவர்களிடம் சென்றேன். நான் புத்திக்கூர்மையும், நாவன்மையும் அளிக்கப்பட்டவன் - அல்லது அவர் பேச்சுத் திறன் என்று கூறினார். நான் இவ்வுலகத்தைப் (துன்யா) பற்றிப் பேசத் தொடங்கி, அதைச் சிறுமைப்படுத்தினேன். அது மதிப்பற்றது என்று விவரித்தேன். உமர் (ரலி) அவர்களின் அருகில், நரைத்த முடியும் வெண்ணிற ஆடையும் அணிந்த ஒருவர் இருந்தார். நான் பேசி முடித்ததும், அவர் கூறினார்: "இவ்வுலகத்தின் மீதான உமது தாக்குதலைத் தவிர, நீர் கூறியவை அனைத்தும் சரியானவையே. இவ்வுலகம் என்றால் என்ன என்று உமக்குத் தெரியுமா? மறுமையை அடைவதற்கான நமது வாழ்வாதாரம் - அல்லது பயண உணவு - இதில்தான் உள்ளது. மறுமையில் கூலி வழங்கப்படும் நமது செயல்கள் அதில்தான் உள்ளன." (அந்த மனிதர்) கூறினார்: "என்னை விட இவ்வுலகத்தை நன்கு அறிந்த ஒருவர் அது பற்றிப் பேசினார்." நான் கேட்டேன்: "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! உங்கள் அருகில் இருக்கும் இந்த மனிதர் யார்?" அவர் பதிலளித்தார்கள்: 'முஸ்லிம்களின் தலைவர், உபை இப்னு கஅப் (ரலி).'"

ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
477
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا قِنَانُ بْنُ عَبْدِ اللهِ النَّهْمِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْسَجَةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ الأَشَرَةُ شَرٌّ‏.‏
அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பகட்டு என்பது தீமையாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حـسـن (الألباني)
478
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَنَشُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏:‏ كَانَ الرَّجُلُ مِنَّا تُنْتَجُ فَرَسُهُ فَيَنْحَرُهَا فَيَقُولُ‏:‏ أَنَا أَعِيشُ حَتَّى أَرْكَبَ هَذَا‏؟‏ فَجَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ‏:‏ أَنْ أَصْلِحُوا مَا رَزَقَكُمُ اللَّهُ، فَإِنَّ فِي الامْرِ تَنَفُّسًا‏.‏
ஹாரித் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எங்களில் ஒருவரின் பெண் குதிரை குட்டியை ஈன்றால், அவர் அதை அறுத்துவிடுவார். 'இக்குதிரையில் சவாரி செய்யும் வரை நான் உயிரோடு இருப்பேனா?' என்று அவர் கூறுவார். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து எங்களுக்கு ஒரு கடிதம் வந்தது. அதில், 'அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரத்தை நல்ல முறையில் பராமரியுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக இக்காரியத்தில் அவகாசம் இருக்கிறது' என்று கூறப்பட்டிருந்தது."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
479
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ إِنْ قَامَتِ السَّاعَةُ وَفِي يَدِ أَحَدِكُمْ فَسِيلَةٌ، فَإِنِ اسْتَطَاعَ أَنْ لاَ تَقُومَ حَتَّى يَغْرِسَهَا فَلْيَغْرِسْهَا‏.‏
அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இறுதி நேரம் வந்துவிடும் சமயத்தில் உங்கள் கைகளில் ஒரு செடியின் நாற்று இருந்து, அந்த நேரம் வருவதற்குள் அதை நட்டுவிட சாத்தியமிருந்தால், நீங்கள் அதை நட்டுவிடுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
480
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ الْبَجَلِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حِبَّانَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي دَاوُدَ قَالَ‏:‏ قَالَ لِي عَبْدُ اللهِ بْنُ سَلاَمٍ‏:‏ إِنْ سَمِعْتَ بِالدَّجَّالِ قَدْ خَرَجَ، وَأَنْتَ عَلَى وَدِيَّةٍ تَغْرِسُهَا، فَلاَ تَعْجَلْ أَنْ تُصْلِحَهَا، فَإِنَّ لِلنَّاسِ بَعْدَ ذَلِكَ عَيْشًا‏.‏
தாவூத் இப்னு அபீ தாவூத் அவர்கள் கூறினார்கள், "அப்துல்லாஹ் இப்னு சலாம் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள், 'நீங்கள் ஒரு இளம் பேரீச்சை மரக்கன்றை நட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது தஜ்ஜால் வெளிப்பட்டுவிட்டான் என்று கேள்விப்பட்டால், அதை நட்டு முடித்துவிடுங்கள். ஏனெனில், அதன் பின்னரும் மக்களுக்கு வாழ்வாதாரம் இருக்கும்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
481
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ ثَلاَثُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٍ‏:‏ دَعْوَةُ الْمَظْلُومِ، وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ، وَدَعْوَةُ الْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மூன்று பிரார்த்தனைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்: அநீதி இழைக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனை, பயணியின் பிரார்த்தனை மற்றும் தன் பிள்ளைக்கு எதிராகத் தந்தை செய்யும் பிரார்த்தனை.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
482
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ نَظَرَ نَحْوَ الْيَمَنِ فَقَالَ‏:‏ اللَّهُمَّ أَقْبِلْ بِقُلُوبِهِمْ، وَنَظَرَ نَحْوَ الْعِرَاقِ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَنَظَرَ نَحْوَ كُلِّ أُفُقٍ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ، وَقَالَ‏:‏ اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا مِنْ تُرَاثِ الأَرْضِ، وَبَارِكْ لَنَا فِي مُدِّنَا وَصَاعِنَا‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது இருந்தார்கள். அவர்கள் யமன் திசை நோக்கிப் பார்த்து, "யா அல்லாஹ், அவர்களுடைய உள்ளங்களைத் திருப்புவாயாக," என்று கூறினார்கள். மேலும் அவர்கள் ஈராக் திசை நோக்கிப் பார்த்தும் அவ்வாறே கூறினார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொரு திசையையும் நோக்கிப் பார்த்து அவ்வாறே கூறினார்கள். அவர்கள், "யா அல்லாஹ், பூமியின் செல்வங்களிலிருந்து எங்களுக்கு வழங்குவாயாக! மேலும் எங்கள் 'முத்' மற்றும் எங்கள் 'ஸாஃ' ஆகியவற்றில் எங்களுக்குப் பரக்கத் செய்வாயாக," என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)