صَحِيحُ ابْنِ حِبَّان

30. كِتَابُ الدَّعْوَى

ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்

30. வழக்குகள்

5080
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ: حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، وَعَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: § «مَنْ طَلَبَ حَقًّا فَلْيَطْلُبْهُ فِي عَفَافٍ وَافٍ، أَوْ غَيْرَ وَافٍ»
இப்னு உமர் (ரலி) மற்றும் ஆயிஷா (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யார் (தனக்குச் சேர வேண்டிய) ஒரு உரிமையைக் கோருகிறாரோ, அவர் அதை (பிறரைத் துன்புறுத்தாமலும், தகாத வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தாமலும்) கண்ணியமான முறையில் கோரட்டும்; அது (அவருக்குத் திரும்பக்) கிடைப்பதாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது கிடைக்காவிட்டாலும் சரி."
ஹதீஸ் தரம் : நம்பகமானது
حسن
5081
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ مِنْ كِتَابِهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ الْكَوْسَجُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ: حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: لَمَّا بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ، فَقَالَ: § «إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ، فَإِذَا جِئْتَهُمْ، فَادْعُهُمْ إِلَى أَنْ يَشْهَدُوا، أَنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، فَإِذَا أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ، فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٍ: خَمْسًا فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ، فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ جَلَّ وَعَلَا فَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ فَإِيَّاكَ، وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَ اللَّهِ، وَبَيْنَهُ حِجَابٌ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரலி) அவர்களை எமன் தேசத்திற்கு (ஆளுநராகவும் நீதிபதியாகவும்) அனுப்பியபோது பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

“நிச்சயமாக நீங்கள் வேதக்காரர்களான (யூத மற்றும் கிறித்தவ) ஒரு சமுதாயத்தாரிடம் செல்லவிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் அவர்களிடம் சென்றதும், 'வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெவருமில்லை என்றும், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்' என்றும் சாட்சி கூறுமாறு (ஏகத்துவத்தின் பக்கம்) அவர்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கவும்.

இதற்கு அவர்கள் உங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு (ஏற்றுக்) கொண்டால், ஒவ்வொரு பகலிலும் இரவிலும் ஐந்து நேரத் தொழுகைகளை அல்லாஹ் அவர்கள் மீது கடமையாக்கியுள்ளான் என்பதை அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கவும்.

இதற்கும் அவர்கள் உங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு (ஏற்றுக்) கொண்டால், அவர்களிலுள்ள செல்வந்தர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டு, அவர்களிலுள்ள ஏழைகளுக்கே விநியோகிக்கப்படும் ஸகாத்தை (தர்மத்தை) அல்லாஹ் அவர்கள் மீது கடமையாக்கியுள்ளான் என்பதை அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கவும்.

இதற்கும் அவர்கள் உங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு (ஏற்றுக்) கொண்டால், (ஸகாத் வசூலிக்கும்போது) அவர்களின் செல்வங்களில் மிகச் சிறந்தவற்றை (தேர்ந்தெடுத்து) எடுப்பதைத் தவிர்ந்து கொள்ளவும். மேலும், அநீதியிழைக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனைக்கு (சாபத்திற்கு) அஞ்சிக் கொள்ளவும். ஏனெனில், அவனது பிரார்த்தனைக்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையே எவ்விதத் திரையும் இல்லை.”
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
5082
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْذِرِ بْنِ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ كَانَتَا تَخْرُزَانِ، لَيْسَ مَعَهُمَا فِي الْبَيْتِ غَيْرَهُمَا، فَخَرَجَتْ إِحْدَاهُمَا، قَدْ طُعِنَ فِي بَطْنِ كَفِّهَا، بِإِشْفَى خَرَجَ مِنْ ظَهْرِ كَفِّهَا، تَقُولُ: طَعَنَتْهَا صَاحِبَتُهَا، وَتُنْكِرُ الْأُخْرَى، فَأَرْسَلَتْ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فِيهِمَا، فَأَخْبَرَتْهُ الْخَبَرَ، فَقَالَ: لَا تُعْطِي شَيْئًا، إِلَّا بِالْبَيِّنَةِ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: § «لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ، لَادَّعَى رِجَالٌ أَمْوَالَ رِجَالٍ، وَدِمَاءَهُمْ، وَلَكِنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ، فَادْعُهَا، فَاقْرَأْ عَلَيْهَا الْقُرْآنَ، وَاقْرَأْ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ، وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} ، فَفَعَلْتُ، فَاعْتَرَفَتْ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக (இப்னு அபீ முலைக்கா) அறிவிக்கிறார்கள்:

(தோல் தைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த) இரண்டு பெண்கள் ஒரு வீட்டில் இருந்தனர். அவர்களைத் தவிர அந்த வீட்டில் வேறு யாரும் இருக்கவில்லை. அவர்களில் ஒருத்தி (வெளியே) வந்தாள்; அவளது உள்ளங்கையில் ஒரு பெரிய ஊசியால் (ஆரி) குத்தப்பட்டு, அது அவளது புறங்கையின் வழியாக வெளியே வந்திருந்தது. (தன்னுடன் இருந்த) தோழியே தன்னைத் தையல் ஊசியால் குத்தியதாக அவள் (குற்றம் சாட்டிக்) கூறினாள். ஆனால் மற்றவள் அதனை மறுத்தாள்.

இது குறித்து (மக்கள்) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் (ஆலோசனை கேட்டு) ஆள் அனுப்பினார்கள். அவர்களிடம் அந்தச் செய்தி தெரிவிக்கப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "(வாதிடும் தரப்பிலிருந்து) தெளிவான ஆதாரம் இல்லாமல் எதையும் (தீர்ப்பாகப் பிரதிவாதியிடமிருந்து) கொடுத்து விடாதீர்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'மக்களுக்கு அவர்களின் வெறும் கோரிக்கைகளின் (அடிப்படையில் அவர்கள் கேட்பது) வழங்கப்பட்டால், மனிதர்கள் (மற்ற) மனிதர்களின் செல்வங்களையும், அவர்களது இரத்தங்களையும் (உயிரையும்) தங்களுக்கு உரியதென்று உரிமை கோருவார்கள். ஆனால், (ஆதாரம் இல்லாத நிலையில்) சத்தியம் செய்வது குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் (பிரதிவாதி) மீதே கடமையாகும்.'

ஆகவே, அவளை (குற்றம் சாட்டப்பட்டவளை) அழைத்து, அவளுக்கு முன்னால் குர்ஆனை ஓதிக்காட்டுங்கள்; மேலும், 'நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களுடைய சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...' (என்ற 3:77-வது வசனத்தை) அவளுக்கு ஓதிக்காட்டுங்கள்."

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) நான் அவ்வாறே செய்தேன், அப்போது அவள் (தன் குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டாள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
5083
أَخْبَرَنَا ابْنُ قُتَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ مَوْهَبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: § «لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لَادَّعَى النَّاسُ دِمَاءَ رِجَالٍ وَأَمْوَالَهُمْ وَلَكِنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்களுக்கு அவர்களின் வாதங்களின் (மட்டும்) அடிப்படையில் (அவர்கள் கோருவதெல்லாம்) வழங்கப்படுமானால், மக்கள் (மற்ற) மனிதர்களின் இரத்தங்களையும் (உயிர்களையும்) அவர்களது செல்வங்களையும் உரிமை கொண்டாடுவார்கள். எனினும், சத்தியம் செய்வது (குற்றம் சாட்டப்பட்ட) பிரதிவாதியின் மீதே கடமையாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
5084
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي مَعْشَرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبِ بْنِ أَبِي كَرِيمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ: حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالًا، لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ» وَنَزَلَ تَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ، {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ} الْآيَةَ، فَمَرَّ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ، وَهُمْ يَتَحَدَّثُونَ بِهَذَا الْحَدِيثِ فِي الْمَسْجِدِ، فَقَالَ: مَا يَقُولُ ابْنُ أُمِّ عَبْدٍ؟ فَأَخْبَرُوهُ، فَقَالَ: صَدَقَ، إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِيَّ وَفِي صَاحِبِي فِي بِئْرٍ ادَّعَيْتُهَا، وَلَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ مِنَّا بَيِّنَةٌ، فَحَلَفَ عَلَيْهَا، فَذَكَرَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا، عِنْدَ ذَلِكَ
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் ஒரு (பிறருடைய) செல்வத்தை (முறைகேடாக) அபகரிப்பதற்காக, தான் பொய்யன் என்று தெரிந்தே ஒரு சத்தியத்தைச் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அல்லாஹ் அவர் மீது கடும் கோபத்தில் இருப்பான்."

இதை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக அல்லாஹ்வின் வேதத்தில், "{நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்கள் சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்றுவிடுபவர்கள்...}" (3:77) என்ற வசனம் அருளப்பட்டது.

மக்கள் பள்ளிவாசலில் இந்த ஹதீஸைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, அல்-அஷ்அஸ் பின் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அந்த வழியே கடந்து சென்றார்கள். அவர், "இப்னு உம்மி அப்த் (இப்னு மஸ்வூத்) என்ன கூறுகிறார்?" என்று கேட்டார். மக்கள் அவரிடம் (விவரத்தைத்) தெரிவித்தார்கள்.

அப்போது அவர், "அவர் உண்மையைத்தான் கூறுகிறார். இந்த வசனம் என்னைப் பற்றியும் (யமனிலிருந்த) என் தோழரைப் பற்றியுமே (ஒரு கிணறு தொடர்பாக) அருளப்பட்டது. நான் ஒரு கிணற்றுக்கு உரிமை கொண்டாடினேன். ஆனால், எங்கள் இருவரில் யாரிடமும் (அதற்கானத் தெளிவான) ஆதாரம் இருக்கவில்லை. (அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் சத்தியம் செய்யக் கோரினார்கள்). அதனால், அவர் அதன் மீது சத்தியம் செய்தார். அந்தச் சமயத்தில் தான் அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் இதைக் குறிப்பிட்டார்கள்" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
بَابُ الِاسْتِحْلَافِ
சத்தியம் செய்யக் கோருதல் பற்றிய பாடம்
5085
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْعُمَرِيُّ بِالْمَوْصِلِ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ كَاذِبًا لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ أَخِيهِ، لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ»، وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ .
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் ஒரு (நீதிமன்றத்தில் அல்லது அதிகாரியின் முன்னிலையில்) கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் (யமீன் ஸப்ர்) பொய்யான சத்தியம் செய்கிறாரோ, அதன் மூலம் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரனின் செல்வத்தை அபகரிப்பதற்காக, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது அவன் அவர் மீது கடும் கோபமுற்றிருப்பான்."

இதற்கு (ஆதாரமாக) அல்லாஹ் (தனது திருமறையில்) கூறுகிறான்: "நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும் தங்களுடைய சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ..." (என்று தொடங்கி) அவ்வசனத்தின் இறுதி வரை (அல்குர்ஆன் 3:77).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
5086
أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْلَى، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ»، فَقَالَ الْأَشْعَثُ: فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي، فَقَدَّمْتُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَكَ بَيِّنَةٌ؟ »، قُلْتُ: لَا، قَالَ لِلْيَهُودِيِّ: «احْلِفْ»، قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِذًا يَحْلِفُ، فَيَذْهَبُ بِمَالِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ، وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவர் (பிறருடைய சொத்தைப் பறிப்பதற்காக) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்து, அதில் அவர் பொய்யராக (பாவியாக) இருக்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அவன் அவர் மீது கடும் கோபமடைந்த நிலையில் இருப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்ட அஷ்அஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இது என் விஷயத்தில் தான் (அருளப்பட்டது). எனக்கும் ஒரு யூத மனிதருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் (தொடர்பாகப் பிரச்சினை) இருந்தது. அவர் (எனது உரிமையை) மறுத்துவிட்டார். எனவே, நான் அவரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (வழக்குக்காக) கொண்டு சென்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உன்னிடம் (உனது வாதத்தை நிரூபிக்க) சாட்சி இருக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'இல்லை' என்றேன். அவர்கள் அந்த யூதரிடம், '(உனது வாதத்தை உறுதிப்படுத்தச்) சத்தியம் செய்' என்றார்கள்.

அதற்கு நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியென்றால், அவர் (துணிந்து பொய்ச்) சத்தியம் செய்து எனது சொத்தை அபகரித்துச் சென்றுவிடுவாரே!' என்று கூறினேன்.

அப்போது அல்லாஹ், "நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களுடைய சத்தியங்களையும் சொற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ..." (திருக்குர்ஆன் 3:77) என்று தொடங்கும் வசனத்தை இறுதிவரை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
5087
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْقَطَّانُ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَكِيمُ بْنُ سَيْفٍ الرَّقِّيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَاجِرَةٍ، يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، بِغَيْرِ حَقٍّ، حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ، وَأَوْجَبَ لَهُ النَّارَ»، قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ: وَإِنْ كَانَ شَيْئًا يَسِيرًا؟، قَالَ: «وَإِنْ كَانَ قَضِيبًا، مِنْ أَرَاكٍ»
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் ஒரு முஸ்லிமுடைய செல்வத்தை உரிமையின்றி (அநியாயமாக) அபகரிப்பதற்காகப் பொய்சத்தியம் (பாவமான சத்தியம்) செய்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் சொர்க்கத்தைத் தடுத்து (ஹராமாக்கி), நரகத்தைக் கடமையாக்கிவிட்டான்."

அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது ஒரு அற்பமான (மிகச் சிறிய) பொருளாக இருந்தாலுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "அது (பல் துலக்கப் பயன்படும்) 'அராக்' மரத்தின் ஒரு சிறிய குச்சியாக இருந்தாலும் சரிதான்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح
5088
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى بْنِ مُجَاشِعٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرْدُوسٍ التَّغْلِبِيِّ، عَنِ الْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ أَجْذَمَ»
அஷ்அத் பின் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை (முறைகேடாகப்) பறிப்பதற்காக, எவன் ஒருவன் (நீதிமன்றத்தில் அல்லது அதிகாரியின் முன்னிலையில்) வற்புறுத்தப்பட்ட ஒரு சத்தியத்தை (யமீன் ஸப்ர்) பொய்ச் சத்தியமாகச் செய்கிறானோ, அவன் (மறுமையில்) அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது (உறுப்புகள் துண்டிக்கப்பட்ட) தொழுநோயாளி போன்ற நிலையில் (அல்லது கை துண்டிக்கப்பட்டவனாக) சந்திப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் ஒரு பகுதி பலவீனமானது
بعضه ضعيف
بَابُ عُقُوبَةِ الْمَاطِلِ
கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தாமல் இழுத்தடிப்பவருக்குரிய தண்டனை பற்றிய பாடம்
5089
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْأَزْدِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ: أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا وَبْرُ بْنُ أَبِي دُلَيْلَةَ الطَّائِفِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَيْمُونِ بْنِ مُسَيْكَةَ - وَأَثْنَى عَلَيْهِ خَيْرًا - عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِي: § «الْوَاجِدُ يُحِلُّ عِرْضُهُ وَعُقُوبَتُهُ»
அஷ்-ஷரீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்:
"(கடனை அடைக்க) வசதியுள்ளவர் (அதைத் தாமதப்படுத்துவது), அவரது மானத்தையும் (அவரைக் குறை கூறுவதையும்) மற்றும் அவரது தண்டனையையும் (அவரைச் சிறையில் அடைப்பதையும்) ஆகுமாக்கி விடுகிறது."
ஹதீஸ் தரம் : நம்பகமானது
حسن
5090
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ سِنَانٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الْأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «مَطْلُ الْغَنِيِّ ظُلْمٌ، وَإِذَا أُتْبِعَ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَتْبَعْ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"செல்வந்தர் (கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தாமல்) தாமதப்படுத்துவது அநீதியாகும். உங்களில் ஒருவரது கடன் (அதைச் செலுத்த வசதியுள்ள) ஒரு செல்வந்தரின் பொறுப்பில் மாற்றப்பட்டால் (ஹவாலா செய்யப்பட்டால்), அவர் அதை ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது
صحيح