الأدب المفرد

32. كتاب الضيف والنفقة

அல்-அதப் அல்-முஃபரத்

32. விருந்தினர்கள் மற்றும் செலவழித்தல்

بَابُ دَالَّةِ أَهْلِ الإِسْلامِ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ
முஸ்லிம்கள் ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமான உறவுகள்
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ‏:‏ أَدْرَكْتُ السَّلَفَ، وَإِنَّهُمْ لَيَكُونُونَ فِي الْمَنْزِلِ الْوَاحِدِ بِأَهَالِيهِمْ، فَرُبَّمَا نَزَلَ عَلَى بَعْضِهُمُ الضَّيْفُ، وَقِدْرُ أَحَدِهِمْ عَلَى النَّارِ، فَيَأْخُذُهَا صَاحِبُ الضَّيْفِ لِضَيْفِهِ، فَيَفْقِدُ الْقِدْرَ صَاحِبُهَا فَيَقُولُ‏:‏ مَنْ أَخَذَ الْقِدْرَ‏؟‏ فَيَقُولُ صَاحِبُ الضَّيْفِ‏:‏ نَحْنُ أَخَذْنَاهَا لِضَيْفِنَا، فَيَقُولُ صَاحِبُ الْقِدْرِ‏:‏ بَارَكَ اللَّهُ لَكُمْ فِيهَا، أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهَا قَالَ بَقِيَّةُ‏:‏ وَقَالَ مُحَمَّدٌ‏:‏ وَالْخُبْزُ إِذَا خَبَزُوا مِثْلُ ذَلِكَ، وَلَيْسَ بَيْنَهُمْ إِلاَّ جُدُرُ الْقَصَبِ‏.‏ قَالَ بَقِيَّةُ‏:‏ وَأَدْرَكْتُ أَنَا ذَلِكَ‏:‏ مُحَمَّدَ بْنَ زِيَادٍ وَأَصْحَابَهُ‏.‏
முஹம்மத் பின் ஸியாத் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் ஸலஃபுகளை (முன்னோர்களை) அடைந்தேன். அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தாருடன் ஒரே வீட்டில் வசித்து வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவருக்கு விருந்தினர் வந்தால், (அச்சமயம்) இன்னொருவருடைய சமையல் பாத்திரம் அடுப்பில் இருக்கும். உடனே விருந்தாளியை உபசரிப்பவர், தன் விருந்தினருக்காக அப்பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொள்வார். பாத்திரத்தின் உரிமையாளர் அதைக் காணாமல் தேடுவார். 'பாத்திரத்தை எடுத்தது யார்?' என்று கேட்பார். அதற்கு விருந்தாளியை உபசரிப்பவர், 'எங்கள் விருந்தினருக்காக நாங்களே அதை எடுத்துக்கொண்டோம்' என்று கூறுவார். உடனே பாத்திரத்தின் உரிமையாளர், 'பாரகல்லாஹு லகும் ஃபீஹா' (அல்லாஹ் உங்களுக்கு அதில் பரக்கத் செய்வானாக!) என்றோ, அல்லது இது போன்ற ஒரு வார்த்தையையோ கூறுவார்."

பகிய்யா அவர்கள் கூறினார்கள்: "ரொட்டி சுடும்போதும் (அவர்களிடம்) இதே நிலைதான் இருந்தது. அவர்களுக்கு மத்தியில் நாணல் குச்சிகளால் ஆன சுவர்களைத் தவிர (வேறெதுவும்) இருக்கவில்லை" என்று முஹம்மத் அவர்கள் கூறினார்கள்.

மேலும் பகிய்யா அவர்கள், "நானும் முஹம்மத் பின் ஸியாத் அவர்களையும் அவருடைய தோழர்களையும் இந்த நிலையிலேயே கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَبَعَثَ إِلَى نِسَائِهِ، فَقُلْنَ‏:‏ مَا مَعَنَا إِلاَّ الْمَاءُ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ مَنْ يَضُمُّ، أَوْ يُضِيفُ، هَذَا‏؟‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ‏:‏ أَنَا‏.‏ فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ‏:‏ أَكْرِمِي ضَيْفَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَتْ‏:‏ مَا عِنْدَنَا إِلاَّ قُوتٌ لِلصِّبْيَانِ، فَقَالَ‏:‏ هَيِّئِي طَعَامَكِ، وَأَصْلِحِي سِرَاجَكِ، وَنَوِّمِي صِبْيَانَكِ إِذَا أَرَادُوا عَشَاءً، فَهَيَّأَتْ طَعَامَهَا، وَأَصْلَحَتْ سِرَاجَهَا، وَنَوَّمَتْ صِبْيَانَهَا، ثُمَّ قَامَتْ كَأَنَّهَا تُصْلِحُ سِرَاجَهَا فَأَطْفَأَتْهُ، وَجَعَلاَ يُرِيَانِهِ أَنَّهُمَا يَأْكُلاَنِ، وَبَاتَا طَاوِيَيْنِ، فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لَقَدْ ضَحِكَ اللَّهُ، أَوْ‏:‏ عَجِبَ، مِنْ فَعَالِكُمَا، وَأَنْزَلَ اللَّهُ‏:‏ ‏{‏وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‏}‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவருக்கு உணவளிக்குமாறு கேட்டு) தம் துணைவியரிடம் ஆளனுப்பினார்கள். அவர்கள், "எங்களிடம் தண்ணீரைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லை" என்று கூறினர். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவரை (தம்முடன்) இணைத்துக்கொள்பவர் அல்லது இவருக்கு விருந்தளிப்பவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அன்சாரிகளில் ஒருவர், "நான் (விருந்தளிக்கிறேன்)" என்றார்.

அவர் அந்த மனிதரைத் தம் மனைவியிடம் அழைத்துச் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் விருந்தினரைக் கண்ணியப்படுத்து" என்று கூறினார். அதற்கு அந்தப் பெண், "நம்மிடம் குழந்தைகளின் உணவைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லை" என்றார். அதற்கு அவர், "உனது உணவைத் தயார் செய்; உனது விளக்கைச் சரிசெய் (எரித்து வை); உனது குழந்தைகள் இரவு உணவு கேட்டால் அவர்களைத் தூங்க வைத்துவிடு" என்று கூறினார்.

அவ்வாறே அப்பெண் உணவைத் தயார் செய்தார்; விளக்கையும் சரிசெய்தார்; தம் குழந்தைகளையும் தூங்க வைத்தார். பிறகு, விளக்கைச் சரிசெய்வது போன்று எழுந்து சென்று அதை அணைத்துவிட்டார். (இருட்டில்) தாங்களும் சாப்பிடுவது போன்று அந்தத் தம்பதியினர் அவருக்குக் காட்டிக்கொண்டனர். (விருந்தினர் உண்டார்). அவர்கள் இருவரும் (சாப்பிடாமல்) பசியுடன் இரவைக் கழித்தனர்.

விடிந்ததும் அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் இருவரின் செயலைக் கண்டு அல்லாஹ் சிரித்தான் - அல்லது ஆச்சரியப்பட்டான் -" என்று கூறிவிட்டு, (பின்வரும் வசனத்தை) அல்லாஹ் அருளினான் (என்று கூறினார்கள்):

*{வ யுஃதிரூன அலா அன்ஃபுஸிஹிம் வலவ் கான பிஹிம் கஸாஸா, வமன் யூக்ஷ ஷுஹ்ஹ நஃப்ஸிஹி ஃபஊலாயிக்க ஹுமுல் முஃப்லிஹூன்}*

"(அவர்கள்) தங்களுக்குத் தேவை இருந்தபோதிலும், தங்களைவிட (பிறருக்கு) முன்னுரிமை கொடுப்பார்கள். மேலும், எவர் தன் உள்ளத்தின் கஞ்சத்தனத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறாரோ, அவர்களே வெற்றியாளர்கள்." (அல்-ஹஷ்ர் 59:9)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ جَائِزَةِ الضَّيْفِ
விருந்தினருக்குச் சிறப்பான உணவு வழங்குதல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ قَالَ‏:‏ سَمِعَتْ أُذُنَايَ، وَأَبْصَرَتْ عَيْنَايَ، حِينَ تَكَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ‏:‏ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ جَائِزَتَهُ، قَالَ‏:‏ وَمَا جَائِزَتُهُ يَا رَسُولَ اللهِ‏؟‏ قَالَ‏:‏ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ، وَالضِّيَافَةُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ، فَمَا كَانَ وَرَاءَ ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ عَلَيْهِ‏.‏ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ‏.‏
அபு ஷுரைஹ் அல் அதவி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் பேசியபோது எனது காதுகள் கேட்டன, எனது கண்கள் கண்டன. அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்பவர் தம் அண்டை வீட்டாருக்குக் கண்ணியம் அளிக்கட்டும். அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்பவர் தம் விருந்தினருக்கு அவரது 'ஜாயிஸா'வை (சிறப்பு உபசரிப்பை) வழங்கிக் கண்ணியப்படுத்தட்டும்."

(அப்போது ஒருவர்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரது 'ஜாயிஸா' என்பது என்ன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது ஒரு பகலும் ஓர் இரவுமாகும். (பொதுவான) விருந்தோம்பல் மூன்று நாட்களாகும். அதற்குப் பிறகு உள்ளவையெல்லாம் அவருக்கு வழங்கப்படும் தர்மமாகும் (ஸதகா). மேலும் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்பவர் நல்லதைப் பேசட்டும் அல்லது மௌனமாக இருக்கட்டும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ‏:‏ الضِّيَافَةُ ثَلاثَةُ أَيَّامٍ
விருந்தோம்பல் மூன்று நாட்களுக்கு
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي يَحْيَى هُوَ ابْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ الضِّيَافَةُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ، فَمَا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “விருந்தோம்பல் மூன்று நாட்களாகும். அதற்கு மேல் (மூன்று நாட்களுக்கு மேல்) இருப்பது ஸதகாவாகும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ لا يُقِيمُ عِنْدَهُ حَتَّى يُحْرِجَهُ
விருந்தோம்புபவர் சிரமப்படும் வரை அவரிடம் தங்க வேண்டாம்.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْكَعْبِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ جَائِزَتَهُ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ‏.‏ وَالضِّيَافَةُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ، فَمَا بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ، وَلاَ يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَثْوِيَ عِنْدَهُ حَتَّى يُحْرِجَهُ‏.‏
அபூ ஷுரைஹ் அல்-கஅபீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்கிறாரோ, அவர் நல்லதைப் பேசட்டும் அல்லது மௌனமாக இருக்கட்டும். மேலும் யார் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்கிறாரோ, அவர் தனது விருந்தினரை கண்ணியப்படுத்தட்டும். அவருக்கான 'ஜாயிஸா' (சிறப்பு உபசரிப்பு) என்பது ஓர் இரவும் ஒரு பகலுமாகும். விருந்தோம்பல் மூன்று நாட்களாகும். அதற்குப் பிறகு உள்ளவை தர்மம் (ஸதகா) ஆகும். (விருந்தளிப்பவரை) இக்கட்டான நிலைக்கு ஆளாக்கும் வரை, அவரிடம் தங்கியிருப்பது விருந்தினருக்கு ஆகுமானதல்ல."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ إِذَا أَصْبَحَ بِفِنَائِهِ
விருந்தினர் காலை வரை தங்கினால்
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْمِقْدَامِ أَبِي كَرِيمَةَ الشَّامِيِّ قَالَ‏:‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لَيْلَةُ الضَّيْفِ حَقٌّ وَاجِبٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ، فَمَنْ أَصْبَحَ بِفِنَائِهِ فَهُوَ دَيْنٌ عَلَيْهِ إِنْ شَاءَ، فَإِنْ شَاءَ اقْتَضَاهُ، وَإِنْ شَاءَ تَرَكَهُ‏.‏
அல்-மிக்தாம் அபூ கரீமா அஷ்-ஷாமீ (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்துள்ளார்கள்: “விருந்தினருக்கு ஒரு இரவு உபசரிப்பு (அளிப்பது) ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் ஒரு உரிமையும் கடமையுமாகும். எவர் (விருந்தினராக வந்து) ஒருவரது முற்றத்தில் காலைப் பொழுதை அடைகிறாரோ, அது (அந்த உபசரிப்பு) அவர் (விருந்தளிப்பவர்) மீதுள்ள கடனாகும். அவர் (விருந்தாளி) விரும்பினால் அதை (அந்த உபசரிப்பைக் கேட்டுப்) பெறலாம்; விரும்பினால் அதை விட்டுவிடலாம்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ إِذَا أَصْبَحَ الضَّيْفُ مَحْرُومًا
விருந்தினருக்கு உபசரிப்பு கிடைக்காமல் போனால்.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ‏:‏ قُلْتُ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّكَ تَبْعَثُنَا فَنَنْزِلُ بِقَوْمٍ فَلاَ يَقْرُونَا، فَمَا تَرَى فِي ذَلِكَ‏؟‏ فَقَالَ لَنَا‏:‏ إِنْ نَزَلْتُمْ بِقَوْمٍ فَأُمِرَ لَكُمْ بِمَا يَنْبَغِي لِلضَّيْفِ فَاقْبَلُوا، فَإِنْ لَمْ يَفْعَلُوا فَخُذُوا مِنْهُمْ حَقَّ الضَّيْفِ الَّذِي يَنْبَغِي لَهُمْ‏.‏
உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் எங்களை (பல்வேறு பயணங்களுக்கு) அனுப்புகிறீர்கள், நாங்கள் ஒரு சமூகத்தாரிடம் தங்குகிறோம், ஆனால் அவர்கள் எங்களுக்கு விருந்தோம்பல் செய்வதில்லை. இதில் நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள், "நீங்கள் ஒரு சமூகத்தாரிடம் தங்கினால், விருந்தினருக்குத் தகுதியானதை அவர்கள் உங்களுக்கு வழங்கினால், அதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஆனால், அவர்கள் (அதைச்) செய்யாவிட்டால், அவர்களுக்குத் தகுதியான விருந்தினரின் உரிமையை அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ خِدْمَةِ الرَّجُلِ الضَّيْفَ بِنَفْسِهِ
ஒரு மனிதர் தனது விருந்தினருக்குத் தானே பணிவிடை செய்தல்
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَا أُسَيْدٍ السَّاعِدِيَّ دَعَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي عُرْسِهِ، وَكَانَتِ امْرَأَتُهُ خَادِمَهُمْ يَوْمَئِذٍ، وَهِيَ الْعَرُوسُ، فَقَالَتْ، أَوْ قَالَ،‏:‏ أَتَدْرُونَ مَا أَنْقَعْتُ لِرَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏؟‏ أَنْقَعْتُ لَهُ تَمَرَاتٍ مِنَ اللَّيْلِ فِي تَوْرٍ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அபூ உஸைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் தமது திருமணத்திற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களை அழைத்தார்கள். அன்று மணமகளாக இருந்த அவர்களுடைய மனைவியே அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்தார்கள். அப்பெண்மணி (அல்லது அபூ உஸைத்), “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக நான் எதை ஊறவைத்தேன் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவர்களுக்காக ஒரு பாத்திரத்தில் இரவிலேயே பேரீச்சம்பழங்களை நான் ஊறவைத்தேன்” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ مَنْ قَدَّمَ إِلَى ضَيْفِهِ طَعَامًا فَقَامَ يُصَلِّي
யாரேனும் தனது விருந்தினருக்கு உணவு கொண்டு வந்து பின்னர் தொழுகைக்காக எழுந்து நிற்பாரானால்
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي الْجُرَيْرِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَلاَءِ بْنُ عَبْدِ اللهِ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ قَعْنَبٍ قَالَ‏:‏ أَتَيْتُ أَبَا ذَرٍّ فَلَمْ أُوَافِقْهُ، فَقُلْتُ لِامْرَأَتِهِ‏:‏ أَيْنَ أَبُو ذَرٍّ‏؟‏ قَالَتْ‏:‏ يَمْتَهِنُ، سَيَأْتِيكَ الْآنَ، فَجَلَسْتُ لَهُ، فَجَاءَ وَمَعَهُ بَعِيرَانِ، قَدْ قَطَرَ أَحَدَهُمَا بِعَجُزِ الْآخَرِ، فِي عُنُقِ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا قِرْبَةٌ، فَوَضَعَهُمَا ثُمَّ جَاءَ، فَقُلْتُ‏:‏ يَا أَبَا ذَرٍّ، مَا مِنْ رَجُلٍ كُنْتُ أَلْقَاهُ كَانَ أَحَبَّ إِلَيَّ لُقْيًا مِنْكَ، وَلاَ أَبْغَضَ إِلَيَّ لُقْيًا مِنْكَ، قَالَ‏:‏ لِلَّهِ أَبُوكَ، وَمَا جَمَعَ هَذَا‏؟‏ قَالَ‏:‏ إِنِّي كُنْتُ وَأَدْتُ مَوْءُودَةً فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَرْهَبُ إِنْ لَقِيتُكَ أَنْ تَقُولَ‏:‏ لاَ تَوْبَةَ لَكَ، لاَ مَخْرَجَ لَكَ، وَكُنْتُ أَرْجُو أَنْ تَقُولَ‏:‏ لَكَ تَوْبَةٌ وَمَخْرَجٌ، قَالَ‏:‏ أَفِي الْجَاهِلِيَّةِ أَصَبْتَ‏؟‏ قُلْتُ‏:‏ نَعَمْ، قَالَ‏:‏ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ‏.‏ وَقَالَ لِامْرَأَتِهِ‏:‏ آتِينَا بِطَعَامٍ، فَأَبَتَ، ثُمَّ أَمَرَهَا فَأَبَتَ، حَتَّى ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا، قَالَ‏:‏ إِيهِ، فَإِنَّكُنَّ لاَ تَعْدُونَ مَا قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، قُلْتُ‏:‏ وَمَا قَالَ رَسُولُ اللهِ فِيهِنَّ‏؟‏ قَالَ‏:‏ إِنَّ الْمَرْأَةَ خُلِقَتْ مِنْ ضِلَعٍ، وَإِنَّكَ إِنْ تُرِدْ أَنْ تُقِيمَهَا تَكْسِرُهَا، وَإِنْ تُدَارِهَا فَإِنَّ فِيهَا أَوَدًا وَبُلْغَةً، فَوَلَّتْ فَجَاءَتْ بِثَرِيدَةٍ كَأَنَّهَا قَطَاةٌ، فَقَالَ‏:‏ كُلْ وَلاَ أَهُولَنَّكَ فَإِنِّي صَائِمٌ، ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي، فَجَعَلَ يُهَذِّبُ الرُّكُوعَ، ثُمَّ انْفَتَلَ فَأَكَلَ، فَقُلْتُ‏:‏ إِنَّا لِلَّهِ، مَا كُنْتُ أَخَافُ أَنْ تَكْذِبَنِي، قَالَ‏:‏ لِلَّهِ أَبُوكَ، مَا كَذَبْتُ مُنْذُ لَقِيتَنِي، قُلْتُ‏:‏ أَلَمْ تُخْبِرْنِي أَنَّكَ صَائِمٌ‏؟‏ قَالَ‏:‏ بَلَى، إِنِّي صُمْتُ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فَكُتِبَ لِي أَجْرُهُ، وَحَلَّ لِيَ الطَّعَامُ‏.‏
நுஐம் பின் கஅனப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அபூ தர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். ஆனால் (வீட்டில்) அவர்களைச் சந்திக்கவில்லை. ஆகவே நான் அவர்களுடைய மனைவியிடம், "அபூ தர் எங்கே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அவர் (தமது அன்றாட) வேலைகளைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்; இப்போது உங்களிடம் வந்துவிடுவார்" என்று கூறினார். நான் அவருக்காகக் காத்திருந்தேன். அவர் இரண்டு ஒட்டகங்களுடன் வந்தார். அவற்றில் ஒன்றை மற்றொன்றின் பின்பகுதியோடு இணைத்துக் கட்டியிருந்தார். அவ்விரண்டின் கழுத்திலும் (தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட) தோல் பைகள் இருந்தன. அவர் அவ்விரண்டையும் இறக்கி வைத்துவிட்டு வந்தார்.

நான் கூறினேன்: "அபூ தர் அவர்களே! நான் சந்திக்க விரும்பிய மனிதர்களிலேயே எனக்கு மிக விருப்பமானவர் நீங்கள்தான்; (அதே சமயம்) நான் சந்திப்பதை அதிகம் வெறுத்த ஒருவரும் நீங்கள்தான்."

அதற்கு அவர், "லில்லாஹி அபூக்க (உமது தந்தைக்கு அல்லாஹ் அருள்புரிவானாக! என்னே ஆச்சரியம்!)! இவை இரண்டும் எப்படி ஒன்று சேர்ந்தன?" என்று கேட்டார்.

நான் கூறினேன்: "ஜாஹிலிய்யா காலத்தில் நான் என் பெண் குழந்தையை உயிருடன் புதைத்துவிட்டேன். நான் உங்களைச் சந்தித்தால், 'உனக்கு பாவமன்னிப்பே கிடையாது; (நரகிலிருந்து) தப்பிக்க வழியே இல்லை' என்று கூறிவிடுவீர்களோ என்று அஞ்சினேன். அதே சமயம், 'உனக்கு பாவமன்னிப்பு உண்டு; தப்பிக்க வழியுண்டு' என்று நீங்கள் கூறுவீர்கள் என்றும் ஆதரவு வைத்தேன்."

அவர் கேட்டார்: "ஜாஹிலிய்யா காலத்திலா நீ (இதைச்) செய்தாய்?" நான் "ஆம்" என்றேன். அவர், "சென்று போனவற்றை அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்டான்" என்று கூறினார்.

பிறகு அவர் தம் மனைவியிடம், "எங்களுக்கு உணவு கொண்டு வா" என்று கூறினார். அவர் மறுத்துவிட்டார். மீண்டும் அவர் கட்டளையிட்டார். அப்போதும் அவர் மறுக்கவே, இருவரின் குரல்களும் உயர்ந்தன.

அப்போது அவர் (அபூ தர்), "போதும்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதற்கு மாற்றமாக நீங்கள் (பெண்கள்) இருக்கப்போவதில்லை" என்று கூறினார். நான், "அவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்ன கூறினார்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "நிச்சயமாகப் பெண் (வளைந்த) விலா எலும்பிலிருந்து படைக்கப்பட்டுள்ளாள். நீ அதை நிமிர்த்த முயன்றால், அதை முறித்துவிடுவாய். அவளை நீ அரவணைத்துச் சென்றால், அவளிடம் கோணல் இருந்தும் (அவள் மூலமாக உனக்குப்) பயனளிப்பாள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அந்தப் பெண் திரும்பிச் சென்று, 'கதா' (எனும் பறவையின் வடிவத்தைப்) போன்று (குவிக்கப்பட்ட) 'தரீத்' உணவைக் கொண்டு வந்தார். அபூ தர் (ரலி), "நீ சாப்பிடு! நான் உன்னைப் பதறச் செய்ய விரும்பவில்லை; நிச்சயமாக நான் நோன்பாளி" என்று கூறிவிட்டு, (கூடுதல்) தொழுகைக்காக நின்றார். அவர் ருகூவைச் சுருக்கமாகச் செய்தார். பிறகு தொழுகையை முடித்துவிட்டு (வந்து) சாப்பிட ஆரம்பித்தார்.

நான் கூறினேன்: "இன்னாலில்லாஹ்! நீங்கள் என்னிடம் பொய் சொல்வீர்கள் என்று நான் பயப்படவே இல்லை (ஆனால் இப்போது முரண்படுகிறதே)?"

அவர் கூறினார்: "(லில்லாஹி அபூக்க!) நீ என்னைச் சந்தித்ததிலிருந்து நான் பொய் சொல்லவில்லை." நான், "நீங்கள் நோன்பு வைத்திருப்பதாக என்னிடம் கூறவில்லையா?" என்று கேட்டேன்.

அவர் கூறினார்: "ஆம்! இந்த மாதத்தில் நான் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்றேன். (நன்மைகள் பத்தாகப் பெருக்கப்படும் என்ற அடிப்படையில், மாதம் முழுவதும் நோன்பு நோற்றதாக) அதற்கான கூலி எனக்கு எழுதப்பட்டுவிட்டது. ஆகவே, (இப்போது) எனக்கு உணவு ஆகுமானதே!"
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்-அல்பானீ)
حـسـن (الألباني)
بَابُ نَفَقَةِ الرَّجُلِ عَلَى أَهْلِهِ
ஒருவர் தன் குடும்பத்திற்காகச் செலவு செய்வது தொடர்பான பாடம்.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ، عَنْ ثَوْبَانَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ دِينَارٍ أَنْفَقَهُ الرَّجُلُ عَلَى عِيَالِهِ، وَدِينَارٌ أَنْفَقَهُ عَلَى أَصْحَابِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَدِينَارٌ أَنْفَقَهُ عَلَى دَابَّتِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ‏.‏
ஸவ்பான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதன் செலவழிக்கும் தீனார்களில் மிகச் சிறந்தவற்றுள் ஒன்று (பின்வருவன): அவன் தன் குடும்பத்திற்காக செலவழிக்கும் தீனாரும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் அவனது தோழர்களுக்காக செலவழிக்கும் தீனாரும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் அவனது வாகனப் பிராணிக்காக செலவழிக்கும் தீனாருமாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ عَبْدَ اللهِ بْنَ يَزِيدَ يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْبَدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ مَنْ أَنْفَقَ نَفَقَةً عَلَى أَهْلِهِ، وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا، كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் அல்-பத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒருவர் தன் குடும்பத்தாருக்காக செலவு செய்து, அதை (அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி) நன்மையாகக் கருதினால், அது அவருக்கு தர்மமாக (ஸதகாவாக) அமையும்.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو رَافِعٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ قَالَ‏:‏ قَالَ رَجُلٌ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، عِنْدِي دِينَارٌ‏؟‏ قَالَ‏:‏ أَنْفِقْهُ عَلَى نَفْسِكَ، قَالَ‏:‏ عِنْدِي آخَرُ، فَقَالَ‏:‏ أَنْفِقْهُ عَلَى خَادِمِكَ، أَوْ قَالَ‏:‏ عَلَى وَلَدِكَ، قَالَ‏:‏ عِنْدِي آخَرُ، قَالَ‏:‏ ضَعْهُ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَهُوَ أَخَسُّهَا‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னிடம் ஒரு தினார் இருக்கிறது" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "அதை உமக்காகச் செலவிடுவீராக" என்றார்கள். அம்மனிதர், "என்னிடம் இன்னொன்று இருக்கிறது" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "அதை உமது பணியாளருக்காகச் செலவிடுவீராக" - அல்லது "உமது பிள்ளைக்காக" என்று கூறினார்கள். அம்மனிதர், "என்னிடம் இன்னொன்று இருக்கிறது" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "அதை அல்லாஹ்வின் பாதையில் இடுவீராக; அதுவே (முன்னுரிமை அடிப்படையில்) அவற்றில் குறைந்ததாகும்" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : (ளஃஹு) என்ற கூற்றை விடுத்து, பிற வழிகளால் ஸஹீஹானது (அல்பானீ)
( صحيح لغيره دون قوله ( ضعه (الألباني)
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُزَاحِمِ بْنِ زُفَرَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ أَرْبَعَةُ دَنَانِيرَ‏:‏ دِينَارًا أَعْطَيْتَهُ مِسْكِينًا، وَدِينَارًا أَعْطَيْتَهُ فِي رَقَبَةٍ، وَدِينَارًا أَنْفَقْتَهُ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَدِينَارًا أَنْفَقْتَهُ عَلَى أَهْلِكَ، أَفْضَلُهَا الَّذِي أَنْفَقْتَهُ عَلَى أَهْلِكَ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நான்கு வகையான தீனார்கள் (செலவுகள்) உள்ளன: ஒரு தீனார் நீங்கள் ஒரு ஏழைக்குக் கொடுத்தது, ஒரு தீனார் நீங்கள் ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்யக் கொடுத்தது, ஒரு தீனார் நீங்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிட்டது, ஒரு தீனார் நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்திற்காகச் செலவிட்டது. அவற்றுள் மிகச் சிறந்தது உங்கள் குடும்பத்திற்காக நீங்கள் செலவிட்டதே ஆகும்.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ يُؤْجَرُ فِي كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى اللُّقْمَةُ يَرْفَعُهَا إِلَى فِي امْرَأَتِهِ
எல்லாவற்றிற்கும் நற்கூலி உண்டு, மனைவியின் வாயில் ஊட்டும் ஒரு கவளத்திற்கும் கூட
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِسَعْدٍ‏:‏ إِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلاَّ أُجِرْتَ بِهَا، حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فَمِ امْرَأَتِكَ‏.‏
சஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, நீ சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி எந்தச் செலவைச் செய்தாலும், அதற்காக உனக்கு நற்கூலி வழங்கப்படும்; உன் மனைவியின் வாயில் நீ வைக்கும் ஒரு கவளத்திற்குக் கூட (நற்கூலி உண்டு)."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ الدُّعَاءِ إِذَا بَقِيَ ثُلُثُ اللَّيْلِ
இரவின் கடைசி மூன்றில் ஒரு பகுதியில் பிரார்த்தனை
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ الأَغَرِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي كُلِّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا، حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخَرُ، فَيَقُولُ‏:‏ مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ‏؟‏ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ‏؟‏ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ‏؟‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வளமும் உயர்வும் மிக்க எங்கள் இறைவன், ஒவ்வொரு இரவும் இரவின் கடைசி மூன்றில் ஒரு பகுதி எஞ்சியிருக்கும்போது கீழ் வானத்திற்கு இறங்குகிறான் (அவனுடைய மகத்துவத்திற்குத் தகுந்த விதத்தில், அவனுடைய இருப்பிடத்தை மாற்றிக்கொள்ளாமல்). பிறகு அவன், 'என்னிடம் பிரார்த்திப்பவர் யார்? நான் அவருக்குப் பதிலளிப்பேன். என்னிடம் கேட்பவர் யார்? நான் அவருக்குக் கொடுப்பேன். என்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருபவர் யார்? நான் அவரை மன்னிப்பேன்' என்று கூறுகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)