الشمائل المحمدية

43. باب ماجاء في صوم رسول الله صلى الله عليه وسلم

அஷ்-ஷமாயில் அல்-முஹம்மதிய்யா

43. சய்யிதினா முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் நோன்பு

297
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ‏:‏ سَأَلْتُ عَائِشَةَ، عَنْ صِيَامِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، قَالَتْ‏:‏ كَانَ يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ قَدْ صَامَ، وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَفْطَرَ قَالَتْ‏:‏ وَمَا صَامَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، شَهْرًا كَامِلا مُنْذُ قَدِمَ الْمَدِينَةَ إِلا رَمَضَانَ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு ஷகீக் கூறினார்கள்:
"நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நோன்பு பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர்கள், ‘அவர் (இனி) நோன்பு நோற்பதை நிறுத்தமாட்டார்’ என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவுக்கு நோன்பு நோற்பார்கள்; மேலும், ‘அவர் (இனி) நோன்பு நோற்கமாட்டார்’ என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவுக்கு நோன்பை விட்டுவிடுவார்கள்.” மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்த பிறகு, ரமழானைத் தவிர வேறு எந்த மாதமும் முழுமையாக நோன்பு நோற்றதில்லை.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
298
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ صَوْمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ‏:‏ كَانَ يَصُومُ مِنَ الشَّهْرِ حَتَّى نَرَى أَنْ لا يُرِيدَ أَنْ يُفْطِرَ مِنْهُ، وَيُفْطِرُ مِنْهُ حَتَّى نَرَى أَنْ لا يُرِيدَ أَنْ يَصُومَ مِنْهُ شَيْئًا وَكُنْتَ لا تَشَاءُ أَنْ تَرَاهُ مِنَ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلا رَأَيْتَهُ مُصَلِّيًا، وَلا نَائِمًا إِلا رَأَيْتَهُ نَائِمًا‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்களின் நோன்பைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அவர்கள் ஒரு மாதத்தில் (சில நாட்கள்) நோன்பு நோற்கத் தொடங்கினால், (அவர்) அம்மாதத்தில் (மேலும்) நோன்பை விடவே மாட்டார் என நாங்கள் கருதும் வரை நோன்பு நோற்பார்கள். அவ்வாறே, அவர்கள் நோன்பை விட்டுவிட்டால், (அவர்) அம்மாதத்தில் (இனி) நோன்பு நோற்கவே மாட்டார் என நாங்கள் கருதும் வரை நோன்பை விட்டுவிடுவார்கள். இரவில் நீங்கள் அவர்களைத் தொழும் நிலையில் காண விரும்பினால், அவ்வாறே காண்பீர்கள்; அவர்களை உறங்கும் நிலையில் காண விரும்பினால், அவ்வாறே காண்பீர்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
299
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ‏:‏ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ مَا يُرِيدُ أَنْ يُفْطِرَ مِنْهُ، وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ مَا يُرِيدُ أَنْ يَصُومَ مِنْهُ، وَمَا صَامَ شَهْرًا كَامِلا مُنْذُ قَدِمَ الْمَدِينَةَ إِلا رَمَضَانَ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொடர்ந்து) நோன்பு நோற்பார்கள், (அவர்கள்) நோன்பை நிறுத்தவே மாட்டார்கள் என்று நாங்கள் கூறும் வரை. மேலும், (அவர்கள்) நோன்பு நோற்கவே மாட்டார்கள் என்று நாங்கள் கூறும் வரை நோன்பை விடுவார்கள். மதீனாவிற்கு வந்த பிறகு, ரமளானைத் தவிர வேறு எந்த மாதத்திலும் அவர்கள் முழுமையாக நோன்பு நோற்றதில்லை.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
300
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ‏:‏ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ إِلا شَعْبَانَ وَرَمَضَانَ قَالَ أَبُو عِيسَى‏:‏ هَذَا إِسنَادٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا، قَالَ‏:‏ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَرَوَى هَذَا الْحَدِيثَ غَيْرُ وَاحِدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَيُحْتَمَلُ أَنْ يَكُونَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَدْ رَوَى الْحَدِيثَ عَنْ عَائِشَةَ، وَأُمِّ سَلَمَةَ جَمِيعًا، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஷஅபான், ரமளான் மாதங்களைத் தவிர, வேறு இரண்டு மாதங்கள் தொடர்ச்சியாக நபி (ஸல்) அவர்கள் நோன்பு நோற்றதை நான் கண்டதில்லை.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
301
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ لَمْ أَرَ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، يَصُومُ فِي شَهْرٍ أَكْثَرَ مِنْ صِيَامِهِ لِلَّهِ فِي شَعْبَانَ، كَانَ يَصُومُ شَعْبَانَ إِلا قَلِيلا، بَلْ كَانَ يَصُومُهُ كُلَّهُ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஷஃபான் மாதத்தில் அல்லாஹ்வுக்காக நோன்பு நோற்பதை விட அதிகமாக வேறு எந்த மாதத்திலும் நோன்பு நோற்று நான் கண்டதில்லை. அவர்கள் ஷஃபானில் சில நாட்களைத் தவிர மற்ற நாட்களில் நோன்பு நோற்பார்கள்; இல்லை, (சில சமயங்களில்) அம்மாதம் முழுவதுமே நோன்பு நோற்பார்கள்!”
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் இஸ்நாத் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
302
حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ دِينَارٍ الْكُوفِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللهِ بْنُ مُوسَى، وَطَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرِّ بْنُ حُبَيْشٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ، قَالَ‏:‏ كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، يَصُومُ مِنْ غُرَّةِ كُلِّ شَهْرٍ ثَلاثَةَ أَيَامٍ، وَقَلَّمَا كَانَ يُفْطِرُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு மாதத்தின் ஆரம்பத்திலும் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பார்கள். மேலும், வெள்ளிக்கிழமையன்று அவர்கள் நோன்பு நோற்காமல் இருப்பது அரிதாகவே இருக்கும் (அதாவது, வெள்ளிக்கிழமை அவர்களின் வழக்கமான நோன்பு நாட்களுடன் ஒத்துப்போனால் நோன்பு நோற்பார்கள், வெள்ளிக்கிழமையை மட்டும் தனியாக நோன்பு நோற்பது அரிது)."
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் இஸ்நாத் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
304
حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَحَرَّى صَوْمَ الاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் திங்கள் மற்றும் வியாழக்கிழமைகளில் நோன்பு நோற்பதில் அதிகக் கவனம் செலுத்தி வந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
306
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، قَالَ‏:‏ تُعْرَضُ الأَعْمَالُ يَوْمَ الاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسِ، فَأُحِبُّ أَنْ يُعْرَضَ عَمَلِي وَأَنَا صَائِمٌ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “திங்கள் மற்றும் வியாழக்கிழமைகளில் அமல்கள் (அல்லாஹ்விடம்) சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. எனவே, நான் நோன்பாளியாக இருக்கும் நிலையில் எனது அமல்கள் சமர்ப்பிக்கப்படுவதை நான் விரும்புகிறேன்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் இஸ்நாத் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
307
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، وَمُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، قَالا‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ مِنَ الشَّهْرِ السَّبْتَ وَالأَحَدَ وَالاثْنَيْنَ، وَمِنَ الشَّهْرِ الآخَرِ الثُّلاثَاءَ وَالأَرْبَعَاءَ وَالْخَمِيسَ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மாதத்தில் (தமது விருப்ப நோன்புகளில்) சனி, ஞாயிறு, திங்கட்கிழமைகளிலும், மற்றொரு மாதத்தில் (தமது விருப்ப நோன்புகளில்) செவ்வாய், புதன், வியாழக்கிழமைகளிலும் நோன்பு நோற்பார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமான அறிவிப்பாளர் தொடர் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
305
حَدَّثَنَا أَبُو مُصْعَبٍ الْمَدِينِيُّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ مَا كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ فِي شَهْرٍ أَكْثَرَ مِنْ صِيَامِهِ فِي شَعْبَانَ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஷஅபான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்றதை விட அதிகமாக, வேறு எந்த மாதத்திலும் நோன்பு நோற்கவில்லை (அதாவது, ஷஅபான் மாதத்தில்தான் அவர்கள் அதிகமாக நோன்பு நோற்பார்கள்).”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
303
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ، قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ مُعَاذَةَ، قَالَتْ‏:‏ قُلْتُ لِعَائِشَةَ‏:‏ أَكَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، يَصُومُ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ‏؟‏ قَالَتْ‏:‏ نَعَمْ قُلْتُ‏:‏ مِنْ أَيِّهِ كَانَ يَصُومُ‏؟‏ قَالَتْ‏:‏ كَانَ لا يُبَالِي مِنْ أَيِّهِ صَامَ‏.‏ [commentary]قَالَ أَبُو عِيسَى : يَزِيدُ الرِّشْكُ هُوَ يَزِيدُ الضُّبَعِيُّ الْبَصْرِيُّ , وَهُوَ ثِقَةٌ رَوَى عَنْهُ شُعْبَةُ ، وَعَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ ، وَحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الأَئِمَةِ ، وَهُوَ يَزِيدُ الْقَاسِمُ , وَيُقَالُ : الْقَسَّامُ ، وَالرِّشْكُ بِلُغَةِ أَهْلِ الْبَصْرَةِ , هُوَ الْقَسَّامُ . [/commentary]
முஆதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு மாதமும் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பது வழக்கமாக இருந்ததா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “ஆம்!” என்று பதிலளித்தார்கள். நான், “அவர்கள் எந்த நாட்களில் நோன்பு நோற்பார்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அவர்கள் எந்த நாட்களில் நோன்பு நோற்கிறார்கள் என்பதைப் பொருட்படுத்தியதில்லை (அதாவது, மாதத்தின் எந்த நாட்களில் நோன்பு நோற்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்ட ஒரு நாளை அவர்கள் நிர்ணயித்ததில்லை)” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
308
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ كَانَ عَاشُورَاءُ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ، فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ، فَلَمَّا افْتُرِضَ رَمَضَانُ كَانَ رَمَضَانُ هُوَ الْفَرِيضَةُ وَتُرِكَ عَاشُورَاءُ، فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"'ஆஷூரா' என்பது அறியாமைக் காலத்தில் (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய காலத்தில்) குறைஷிகள் நோன்பு நோற்கும் ஒரு நாளாக இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அந்நாளில் நோன்பு நோற்றார்கள். அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அந்நாளில் நோன்பு நோற்று, (மக்களையும்) நோற்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். பின்னர், ரமளான் (நோன்பு) கடமையாக்கப்பட்டபோது, ரமளான் நோன்பு (மட்டும்) கட்டாயக் கடமையானது, மேலும் 'ஆஷூரா' (நோன்பின் கட்டாயத்தன்மை) கைவிடப்பட்டது. எனவே, விரும்பியவர் இந்நாளில் நோன்பு நோற்கலாம், விரும்பாதவர் அதை விட்டுவிடலாம்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
309
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ‏:‏ سَأَلْتُ عَائِشَةَ، أَكَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، يَخُصُّ مِنَ الأَيَامِ شَيْئًا‏؟‏ قَالَتْ‏:‏ كَانَ عَمَلُهُ دِيمَةً، وَأَيُّكُمْ يُطِيقُ مَا كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، يُطِيقُ‏.‏
அல்கமா கூறினார்கள்: “நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வணக்கத்திற்காக) ஏதேனும் நாட்களைப் பிரத்யேகமாக்குவது வழக்கமாக இருந்ததா?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘அவர்களுடைய செயல் தொடர்ச்சியானதாக (நிலையான மழை போல) இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்து வந்ததைச் செய்ய உங்களில் யாருக்குத்தான் சக்தி உண்டு?’ என்று கூறினார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
310
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي امْرَأَةٌ، فَقَالَ‏:‏ مَنْ هَذِهِ‏؟‏ قُلْتُ‏:‏ فُلانَةُ لا تَنَامُ اللَّيْلَ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ عَلَيْكُمْ مِنَ الأَعْمَالِ مَا تُطِيقُونَ، فَوَاللَّهِ لا يَمَلُّ اللَّهُ حَتَّى تَمَلُّوا، وَكَانَ أَحَبَّ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي يَدُومُ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். அப்போது என்னுடன் ஒரு பெண் இருந்தார். அவர்கள், “யார் இவர்?” என்று கேட்டார்கள். நான், “இவர் இன்னார்; இவர் இரவில் தூங்குவதில்லை (அதாவது, இரவு முழுவதும் நின்று வணங்குவார்)” என்று கூறினேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உங்களால் இயன்ற செயல்களையே நீங்கள் மேற்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் சோர்வடையும் வரை அல்லாஹ் சோர்வடைய மாட்டான் (அதாவது, நீங்கள் சோர்வடைந்து வணக்கத்தை நிறுத்தாத வரை அல்லாஹ் உங்களுக்கு கூலி வழங்குவதையும், உங்கள் மீது கருணை காட்டுவதையும் நிறுத்த மாட்டான்)!” என்று கூறினார்கள். அதைச் செய்பவர் தொடர்ந்து செய்யும் செயலே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)
311
حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الرِّفَاعِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، قَالَ‏:‏ سَأَلْتُ عَائِشَةَ، وَأُمَّ سَلَمَةَ، أَيُّ الْعَمَلِ كَانَ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏؟‏ قَالَتَا‏:‏ مَا دِيمَ عَلَيْهِ، وَإِنْ قَلَّ‏.‏
அபூ ஸாலிஹ் கூறினார்கள்: நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடமும், உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களிடமும் கேட்டேன்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் எது?” அவர்கள் இருவரும் கூறினார்கள்: “தொடர்ந்து செய்யப்படும் செயலே அதுவாகும், அதன் அளவு குறைவாக இருந்தாலும் சரியே.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
312
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَاصِمَ بْنَ حُمَيْدٍ، قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ‏:‏ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، لَيْلَةً فَاسْتَاكَ، ثُمَّ تَوَضَّأَ، ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي، فَقُمْتُ مَعَهُ فَبَدَأَ فَاسْتَفْتَحَ الْبَقَرَةَ، فَلا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ، إِلا وَقَفَ فَسَأَلَ، وَلا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ، إِلا وَقَفَ فَتَعَوَّذَ، ثُمَّ رَكَعَ فَمَكَثَ رَاكِعًا بِقَدْرِ قِيَامِهِ، وَيَقُولُ فِي رُكُوعِهِ‏:‏ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ، ثُمَّ سَجَدَ بِقَدْرِ رُكُوعِهِ، وَيَقُولُ فِي سُجُودِهِ‏:‏ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ قَرَأَ آلَ عِمْرَانَ ثُمَّ سُورَةً، يَفْعَلُ مِثْلَ ذَلِكَ في كل ركعة‏.‏
அவ்ஃப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஓர் இரவு நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, அவர்கள் பல் துலக்கிவிட்டு, பிறகு உளூ செய்து, தொழுகைக்காக நின்றார்கள். நான் அவர்களுடன் (தொழுகைக்காக) நின்றேன். அப்போது அவர்கள் ‘சூரத்துல் பகரா’வை ஓதத் தொடங்கினார்கள். கருணையைக் குறிப்பிடும் ஒரு வசனத்தை அவர்கள் கடந்து செல்லும்போதெல்லாம், அவர்கள் நிறுத்தி (அல்லாஹ்விடம் கருணையை) கேட்பார்கள்; மேலும் வேதனையைக் குறிப்பிடும் ஒரு வசனத்தை அவர்கள் கடந்து செல்லும்போதெல்லாம், அவர்கள் நிறுத்தி (அல்லாஹ்விடம் அதிலிருந்து) பாதுகாப்புக் கோருவார்கள்.

பிறகு அவர்கள் ருகூஃ செய்தார்கள்; அவர்கள் (நிலையில்) நின்றிருந்த நேரத்திற்கு சமமான அளவு ருகூஃவிலேயே இருந்தார்கள். அப்போது தமது ருகூஃவில்:
**‘சுப்ஹான தில் ஜபரூதி, வல் மலகூதி, வல் கிப்ரியாயி, வல் அழமா’**
என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் ருகூஃ செய்த நேரத்திற்கு சமமான அளவு ஸஜ்தா செய்தார்கள். அப்போது தமது ஸஜ்தாவில்:
**‘சுப்ஹான தில் ஜபரூதி, வல் மலகூதி, வல் கிப்ரியாயி, வல் அழமா’**
என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள், பின்னர் (அன்-நிஸா போன்ற மற்றொரு நீண்ட) அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள். ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் இவ்வாறே (நீண்ட நேரம் நின்று, கருணை மற்றும் வேதனை வசனங்களில் நிறுத்தி) செய்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)