பைஹகீ

ஸைத் பின் அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{தாலிக அத்னா அல்லா தஊலூ}" [அந்நிஸா: 3] என்பதற்கு விளக்கமளிக்கையில், "நீங்கள் பராமரிக்க வேண்டியவர்களின் (குடும்பத்தாரின்) எண்ணிக்கை அதிகரிக்காமல் இருக்க இதுவே மிக நெருக்கமான (சிறந்த) வழியாகும்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

(இவ்வசனம் அருளப்பட்டதற்கான காரணம் தொடர்பான ஹதீஸ், 'திருமணம்' (கிதாபுந் நிக்காஹ்) என்ற அத்தியாயத்தில் ஏற்கனவே கடந்து சென்றுள்ளது).

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹிந்த் (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக அபூசுஃப்யான் ஒரு கஞ்சத்தனமான மனிதர். (அவர் எனக்குத் தேவையான பராமரிப்புச் செலவுகளை முறையாக வழங்குவதில்லை). எனவே, அவருடைய செல்வத்திலிருந்து (அவருக்குத் தெரியாமல்) நான் எடுத்துக்கொள்வது என் மீது குற்றமாகுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கும் உமது குழந்தைக்கும் போதுமானதை நியாயமான முறையில் (அளவோடு) நீர் எடுத்துக்கொள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் பின் கஸீர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தர்மம் செய்யும்படி (மக்களைத்) தூண்டினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் வந்து, "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) என்னிடம் ஒரு தீனார் உள்ளது" என்றார். அதற்கு நபியவர்கள், "அதனை உமக்காகச் செலவிடுவீராக!" என்றார்கள்.

அவர், "என்னிடம் மற்றொன்று உள்ளது" என்றார். நபியவர்கள், "அதனை உமது குழந்தைக்காகச் செலவிடுவீராக!" என்றார்கள்.

அவர், "என்னிடம் மற்றொன்று உள்ளது" என்றார். நபியவர்கள், "அதனை உமது குடும்பத்தினருக்காகச் செலவிடுவீராக!" என்றார்கள். (அபூ ஆஸிம் அவர்களின் அறிவிப்பில் 'உமது மனைவிக்காகச் செலவிடுவீராக' என இடம்பெற்றுள்ளது).

அவர், "என்னிடம் மற்றொன்று உள்ளது" என்றார். நபியவர்கள், "அதனை உமது பணியாளருக்காகச் செலவிடுவீராக!" என்றார்கள்.

அவர், "என்னிடம் மற்றொன்று உள்ளது" என்றார். அதற்கு நபியவர்கள், "நீரே அதை நன்கு அறிவீர் (யாருக்குச் செலவிட வேண்டும் என்பதை)" என்றார்கள். (அபூ ஆஸிம் அவர்களின் அறிவிப்பில் 'நீரே அதை நன்கு பார்த்துச் செய்வீர்' என்று வந்துள்ளது).

இப்னு அஜ்லான் வழியாக வரும் சுஃப்யான் அவர்களின் அறிவிப்பில், ஸயீத் கூடுதலாகப் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்: அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும்போதெல்லாம் இவ்வாறு கூறுவார்கள்: "உமது குழந்தை, 'எனக்காகச் செலவிடுங்கள்; (இல்லையேல்) என்னை யாரிடம் ஒப்படைப்பீர்கள்?' என்று கேட்கும். உமது மனைவி, 'எனக்காகச் செலவிடுங்கள்; அல்லது என்னை விவாகரத்து செய்து விடுங்கள்' என்று கூறுவார். உமது பணியாளர், 'என்னை யாரிடம் ஒப்படைப்பீர்கள்? எனக்காகச் செலவிடுங்கள்; அல்லது என்னை விற்று விடுங்கள்' என்று கேட்பார்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தன்னிறைவு பெற்ற நிலையில் (தமது அடிப்படைத் தேவைகள் போக மீதமிருப்பதிலிருந்து) வழங்கப்படும் தர்மமே சிறந்த தர்மமாகும். (வாங்கும்) கீழ்க்கையை விட (வழங்கும்) மேல்கை சிறந்ததாகும். உமது பராமரிப்பில் உள்ளவர்களிலிருந்து (தர்மம் செய்யத்) தொடங்குவீராக!"

பஹ்ஸ் பின் ஹகீம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (முஆவியா அல்-குஷைரி - ரலி) கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்கள் மனைவியரிடம் நாங்கள் எதனைச் செய்ய வேண்டும், எதனைத் தவிர்க்க வேண்டும்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(உனது மனைவியாகிய) உனது விளைநிலத்திற்கு நீ விரும்பியவாறு (அனுமதிக்கப்பட்ட வழிகளில்) செல்லலாம். ஆனால், (அவளது) முகத்தில் அடிக்காதே; (அவளைத்) தரக்குறைவாகப் பேசாதே (சபிக்காதே); (பிணக்கின் காரணமாகப்) புறக்கணிப்பதாக இருந்தால் வீட்டிற்குள்ளேயே தவிர (வெளியில்) எங்கும் புறக்கணிக்காதே. நீ உண்ணும்போது அவளுக்கும் உணவளி; நீ உடுத்தும்போது அவளுக்கும் உடை அளி. நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் (தாம்பத்திய உறவின் மூலம்) அந்தரங்கமாக நெருங்கிப் பழகியிருக்க, எப்படி (அவளுக்குத் தீங்கு செய்ய) முடியும்?" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் பைத்துல் முகத்திஸில் இருந்தபோது, அவர்களிடம் அவர்களுடைய விடுவிக்கப்பட்ட அடிமை (மௌலா) ஒருவர் வந்து, "நான் இந்த மாதம் (அதாவது ரமழான் மாதம்) இங்கேயே (வணக்க வழிபாடுகளுக்காகத்) தங்கியிருக்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "உனது குடும்பத்தினரின் உணவுக்குப் போதுமானதை அவர்களுக்கு நீ விட்டு வந்தாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்படியானால், நீ (உடனடியாகத்) திரும்பிச் சென்று அவர்களுக்கு உணவுக்குப் போதுமானதை விட்டுவிட்டு வா! ஏனெனில், 'ஒருவர் தாம் பராமரிக்க வேண்டியவர்களை (அவர்களுக்குத் தேவையான வாழ்வாதாரத்தை வழங்காமல்) வீணாக்குவதே (அல்லது கைவிடுவதே) அவருக்குப் போதுமான பாவமாகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன்."

அபூ மஸ்ஊத் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் (அல்லாஹ்விடம்) நற்கூலியை எதிர்பார்த்து தனது குடும்பத்தாருக்காகச் செலவு செய்தால், அது அவருக்கு தர்மமாக (ஸதகாவாக)ப் பதிவு செய்யப்படுகிறது."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஆதம் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஷுஃபா வழியாக வேறு இரண்டு அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் மக்காவில் (கடும் நோயுற்று) இருந்தபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். (தாம் ஹிஜ்ரத் செய்து வெளியேறிய) பூமியிலேயே நம்மில் எவராவது இறப்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் வெறுக்கக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹு அஸ்ஸவஜல் இப்னு அஃப்ரா (எனும் ஸஅத் பின் கவ்லா) மீது கருணை புரிவானாக!" (அவர் மக்காவிலேயே இறந்துவிட்டாரே என வருத்தத்துடன்) கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது சொத்துக்கள் அனைத்தையும் (தர்மம் செய்யும்படி) நான் மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) செய்யட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "கூடாது" என்றார்கள்.
நான், "அப்படியானால், அதில் பாதியை சாசனம் செய்யட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கும், "கூடாது" என்றார்கள்.
நான், "மூன்றில் ஒரு பங்கைச் செய்யட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்றில் ஒரு பங்கைச் செய்யலாம்; எனினும், மூன்றில் ஒரு பங்கு என்பதே (தர்மம் செய்வதற்கு) அதிகமானது தான். நீர் உமது வாரிசுகளை, மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச் செல்வதை விட, அவர்களைத் தன்னிறைவு பெற்ற செல்வந்தர்களாக விட்டுச் செல்வதே சிறந்ததாகும். மேலும், நீர் உமது குடும்பத்தினருக்காகச் செய்யும் எந்தவொரு செலவும் தர்மமாகவே கருதப்படும்; உமது மனைவியின் வாயில் நீர் ஊட்டும் ஒரு கவள உணவு உட்பட (அனைத்திற்கும் உமக்கு நற்கூலி உண்டு). மேலும், உம்மால் சில சமுதாயத்தினர் (முஸ்லிம்கள்) பயனடைவதற்காகவும், வேறு சிலர் (எதிரிகள்) பாதிப்படைவதற்காகவும் அல்லாஹு அஸ்ஸவஜல் உமக்கு நீண்ட ஆயுளை வழங்கக் கூடும்."

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அந்த நேரத்தில் ஸஅத் (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரேயொரு மகள் மட்டுமே (வாரிசாக) இருந்தார்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது ஸஹீஹ் நூலில் அபூ நுஐம் மற்றும் முஹம்மத் பின் கஸீர் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரி வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(தர்மமாக) ஓர் ஏழைக்கு நீர் அளித்த ஒரு தீனார், ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்வதற்காக (உதவியாக) நீர் வழங்கிய ஒரு தீனார், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்காக) நீர் வழங்கிய ஒரு தீனார், உமது குடும்பத்தினருக்காக (அவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக) நீர் செலவழித்த ஒரு தீனார் ஆகிய இவற்றில், உமது குடும்பத்தினருக்காக நீர் செலவழித்த தீனாரே நற்கூலியால் மிகவும் மகத்தானதாகும்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரீ அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஸவ்பான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் செலவிடும் தீனார்களில் (பணத்தில்) மிகவும் சிறந்தது, அவர் தன் குடும்பத்தினருக்காகச் செலவிடும் தீனார் ஆகும். மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்காகத்) தன் வாகனப் பிராணியின் மீது அவர் செலவிடும் தீனார் ஆகும். மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் தன் தோழர்களுக்காக அவர் செலவிடும் தீனார் ஆகும்."

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அபூகிலாபா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"(நபி (ஸல்) அவர்கள்) குடும்பத்தினரைக் கொண்டே ஆரம்பித்தார்கள். (பிறரிடம் கையேந்தாதவாறு) சிறுவர்களாக இருக்கும் தன் குடும்பத்தினருக்கு உணவளித்துப் பாதுகாத்து, அதன் மூலம் அல்லாஹ் அவர்களுக்குப் பலனளித்து (அவர்களைத் தன்னிறைவு பெற்றவர்களாக ஆக்குகிறான் எனும்போது), அத்தகைய சிறுவர்களுக்காகச் செலவிடும் மனிதரை விட மகத்தான நற்கூலி பெறுபவர் வேறு யார் இருக்க முடியும்?"

(இதனை முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூர் ரபீஃ என்பவரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் சிறந்தவர் (உங்களுடைய) குடும்பத்தினரிடம் (நற்பண்புகளால்) சிறந்தவராக இருப்பவரே. நான் உங்களில் என் குடும்பத்தினரிடம் (மிகவும்) சிறந்தவனாக இருக்கிறேன்." (இதனை) அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நிச்சயமாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பனூ நளீர் (குலத்தாரின் நிலத்திலிருந்து கிடைத்த) பேரீச்ச மரங்களின் (விளைச்சலை) விற்பனை செய்துவிட்டு, தமது குடும்பத்தினருக்காக அவர்களின் ஒரு வருடத்திற்குத் தேவையான உணவுப் பொருட்களை (ஒதுக்கி) வைத்துக்கொள்வார்கள்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ் தனது தூதருக்குப் போரின்றி வழங்கிய 'ஃபைஉ' எனும் செல்வங்கள் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து தமது குடும்பத்தாருக்கு ஓர் ஆண்டிற்குத் தேவையான வாழ்க்கைச் செலவை வழங்குவார்கள். பின்னர், மீதமிருப்பதை எடுத்து அதனை அல்லாஹ்வின் நிதியாக (பொது நலத் திட்டங்களுக்காகவும் அறப்பணிகளுக்காகவும்) ஆக்கிவிடுவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ரமழான் மாதத்தில் (நோன்பு நோற்றிருந்த பகல் பொழுதில்) தன் மனைவியுடன் உடலுறவு கொண்ட ஒரு கிராமவாசியின் சம்பவம் குறித்து ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பேரீச்சம்பழம் (நிறைந்த) ஒரு கூடை ('அரக்') கொண்டு வரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் (அந்த கிராமவாசியிடம்), 'இதை எடுத்து (உமது குற்றப்பரிகாரமாக ஏழைகளுக்குத்) தர்மம் செய்வீராக!' என்று கூறினார்கள்" என (ஸயீத் அவர்கள்) அந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார்கள்.

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நான் ஸயீத் அவர்களிடம், 'அந்தக் கூடையில் எவ்வளவு பேரீச்சம்பழங்கள் இருந்தன?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'பதினைந்து முதல் இருபது ஸாஃ (அளவு) வரை இருந்தன' என்று பதிலளித்தார்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(ரமழான் பகலில்) நோன்புடன் உடலுறவு கொண்டவரின் சம்பவம் குறித்து அறிவிக்கையில், நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு அவர், "(அதற்குத் தேவையான பொருள் எதையும்) நான் பெற்றிருக்கவில்லை" என்றார்.
அப்போது, பதினைந்து 'ஸாஉ' அளவுள்ள 'அரக்' (எனும் ஒரு பெரிய கூடை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டது.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதைப் பெற்று, (உமது சார்பாகத்) தர்மம் செய்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(இதனைப் பதிவு செய்த இமாம் பைஹகீ குறிப்பிடுகிறார்:) அபூ அம்ர் அல்-அதீப் எங்களுக்குச் செய்தியளித்தார். (அவர் கூறினார்:) அபூபக்ர் அல்-இஸ்மாயீலீ எங்களுக்குச் செய்தியளித்தார். (அவர் கூறினார்:) அஹ்மத் பின் முஹம்மத் பின் மன்ஸூர் அல்-காத்திப் எங்களுக்குச் செய்தியளித்தார். (அவர் கூறினார்:) அல்-ஹகம் பின் மூஸா எங்களுக்கு அறிவித்தார். (அவர் கூறினார்:) ஹிஃக்ல் எங்களுக்கு அறிவித்தார். அவர் அவ்ஸாயீ வழியாக, ஸுஹ்ரீ தமக்கு அறிவித்ததாக மேற்கண்டவாறே குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இவ்வாறு அவ்ஸாயீ வழியாக அறிவிக்கப்பட்ட இச்செய்தி, ஹுமைத் வழியாக ஸுஹ்ரீ அறிவிக்கும் ஹதீஸில் (கூடையின் அளவு குறித்த விபரம் அறிவிப்பாளரால்) செருகப்பட்டு (முத்ரஜ்) வந்துள்ளது. மேலும், இதனை இப்னுல் முபாரக் அவர்கள் அவ்ஸாயீ வழியாக அறிவிக்கையில், கூடையின் ('அரக்') அளவை அம்ர் பின் ஷுஐப் அவர்களின் அறிவிப்பில் உள்ளவாறு மதிப்பிட்டுள்ளார்கள். அதனை நாம் வேறொரு இடத்தில் பதிவு செய்துள்ளோம்.

வசதி படைத்தவர் (தன் மனைவிக்கு) வழங்க வேண்டிய பராமரிப்புச் செலவு (நஃபகா) குறித்து இமாம் ஷாஃபிஈ அவர்கள் குறிப்பிடுகையில்: "அது (தினமும்) இரண்டு 'முத்' அளவாகும்" என்றார்கள்.
மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் கடமையாக்கியவற்றில் அதிகபட்ச அளவாக இரண்டு முத், இரண்டு முத் என நிர்ணயித்ததற்குக் காரணம், நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஹஜ்ஜின் போது தலையில் ஏற்பட்ட) தொந்தரவிற்காக (முடி நீக்கியதற்கான) பரிகாரத்தில் (ஃபித்யா) ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் அதிகபட்சமாக இரண்டு முத் அளவையே நிர்ணயித்துள்ளார்கள்."

கஅப் பின் உஜ்ரா (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாக) அறிவிக்கப்படுகின்றது:

அவர்கள் இஹ்ராம் அணிந்த நிலையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, (அவர்களது தலையிலிருந்த) பேன்கள் அவர்களுக்குத் தொல்லை கொடுத்தன. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருடைய தலையை மழிக்குமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், "(அதற்குப் பரிகாரமாக) மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பீராக; அல்லது ஆறு ஏழைகளுக்கு ஆளுக்கு இரண்டு 'முத்' (அளவு வீதம்) உணவளிப்பீராக; அல்லது ஓர் ஆட்டைப் பலியிடுவீராக. இவற்றில் எதை நீர் செய்தாலும் அது உமக்கு போதுமானதாகும் (பரிகாரமாக அமைந்துவிடும்)" என்று கூறினார்கள்.

அலி (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ஒரு பெண்ணுக்கும் அவளது பணியாளருக்கும் பன்னிரண்டு திர்ஹம்களை (பராமரிப்புத் தொகையாக) நிர்ணயித்தார்கள். அப்பெண்ணுக்கு எட்டு திர்ஹம்களும், பணியாளருக்கு நான்கு திர்ஹம்களும் (வழங்கப்பட வேண்டும்). மேலும், அந்த எட்டு திர்ஹம்களில் ஒரு திர்ஹம் பருத்தி மற்றும் சணல் (ஆடைகளுக்காக) ஆகும்.

இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும், அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி) அவர்கள், தங்கள் மனைவியரை விட்டுப் பிரிந்து (வெளியூரில்) இருக்கும் ஆண்களைக் குறித்து (இராணுவத்) தளபதிகளுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள். (அதில்), "அவர்கள் தங்கள் மனைவியருக்கு (நஃபகா எனும்) பராமரிப்புத் தொகை வழங்க வேண்டும்; அல்லது அவர்களை (தலாக் எனும்) விவாகரத்து செய்ய வேண்டும் என அந்த ஆண்களை நீங்கள் கட்டாயப்படுத்த வேண்டும். அவர்கள் விவாகரத்துச் செய்வதாக இருந்தால், (இதுவரை வழங்காமல்) நிலுவையில் வைத்திருந்த காலத்திற்கான பராமரிப்புத் தொகையையும் சேர்த்து அனுப்பி வைக்க வேண்டும்" என்று உத்தரவிட்டிருந்தார்கள்.

அபுஸ் ஸினாத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தன் மனைவிக்குச் செலவழிக்க (பராமரிப்புத் தொகை வழங்க) வசதியற்ற ஒரு மனிதனைப் பற்றி ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்களிடம் நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே (நீதிமன்றத்தின் மூலம்) பிரிவு ஏற்படுத்தப்படும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நான், "(இது) சுன்னாவா (நபிவழியா)?" என்று கேட்டேன். அதற்கு ஸயீத் அவர்கள், "(ஆம், இது) சுன்னாதான்" என்றார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஸயீத் அவர்கள் 'சுன்னா' என்று குறிப்பிட்டது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் சுன்னாவாகவே (நடைமுறையாகவே) இருக்க வேண்டும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தன் மனைவிக்குச் செலவு செய்ய (பராமரிப்புத் தொகை) வசதி பெறாத ஒரு மனிதரைப் பற்றி, "அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் (நீதிமன்றத்தின் மூலம்) பிரிவு ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(தன் மற்றும் தன் குடும்பத்தின் அத்தியாவசியத் தேவைகள் போக) எஞ்சியிருக்கும் செல்வத்திலிருந்து கொடுப்பதே தர்மத்தில் சிறந்ததாகும். (கொடுக்கும்) மேலான கையே (வாங்கும்) கீழான கையை விடச் சிறந்ததாகும். உனது பராமரிப்பில் உள்ளவர்களிடமிருந்து (தர்மம் செய்யத்) தொடங்குவாயாக!"

(அப்போது,) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் பராமரிப்பில் உள்ளவர்கள் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "உன் மனைவி, 'எனக்கு உணவளி, இல்லையெனில் என்னை விவாகரத்துச் செய்து விடு' என்று கூறுவாள். உனது பணியாள், 'எனக்கு உணவளித்து என்னைப் பணியில் ஈடுபடுத்து' என்று கூறுவான். உனது குழந்தை, 'என்னை (ஆதரவற்றவனாக) யாரிடம் விட்டுச் செல்கிறாய்?' என்று கேட்கும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(குறிப்பு: இதனை ஸயீத் பின் அபீ அய்யூப் அவர்கள் இப்னு அஜ்லான் வழியாக இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார். இப்னு உயைனா மற்றும் பிறர், இப்னு அஜ்லான் வழியாகவும், அவர் மக்புரீ வழியாகவும், அவர் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் வழியாகவும் இதனை அறிவித்துள்ளனர். மேலும் இதன் இறுதிப் பகுதியை அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் சொந்தக் கூற்றாகப் பதிவு செய்துள்ளனர். அஃமஷ் அவர்களும் அபூ ஸாலிஹ் வழியாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இவ்வாறே பதிவு செய்துள்ளார்).

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாகத் தர்மங்களில் சிறந்தது, (தர்மம் செய்த பின்பும் ஒருவரைத்) தன்னிறைவு உடையவராக விட்டுச் செல்வதாகும். (கொடுக்கும்) மேல் கை, (வாங்கும்) கீழ் கையை விடச் சிறந்ததாகும். உமது பராமரிப்பில் உள்ளவர்களிலிருந்து (தர்மம் செய்யத்) தொடங்குவீராக!"

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (இதற்கு விளக்கமாக)க் கூறினார்கள்: "உமது மனைவி, 'எனக்கு உணவளிப்பீராக! இல்லையெனில் என்னை விவாகரத்துச் செய்து விடுவீராக!' என்று கூறுவாள். உமது பணியாள், 'எனக்கு உணவளிப்பீராக! இல்லையெனில் என்னை விற்று விடுவீராக!' என்று கூறுவான். உமது பிள்ளை, 'என்னை யாரிடம் ஒப்படைக்கிறீர்?' என்று கேட்கும்."

(இதைக் கேட்ட) மக்கள், "அபூ ஹுரைராவே! இதை நீங்கள் உங்கள் சொந்தக் கருத்திலிருந்து கூறுகிறீர்களா அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கூற்றா?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், "இல்லை, இது எனது பையிலிருந்து (எனது சொந்த விளக்கத்திலிருந்து) வந்ததாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இச்செய்தியை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் உமர் பின் ஹஃப்ஸ் பின் கியாஸ், அவரது தந்தை மற்றும் அஃமஷ் ஆகியோர் வழியில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ அம்ர் பின் ஹஃப்ஸ் அவர்கள் (வெளியூரில்) இல்லாத நிலையில், தன்னை (ஃபாத்திமாவை) முற்றிலுமாக (மூன்று தலாக் கூறி) விவாகரத்து செய்துவிட்டார். அவர் தமது பிரதிநிதி மூலமாகச் சில வாற்கோதுமைகளை (ஜீவனாம்சமாக) அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தார். ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் (அளவு குறைவாக இருந்ததால்) அதைக் கண்டு அதிருப்தி அடைந்தார்கள். அதற்கு அந்தப் பிரதிநிதி, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களுக்கு (ஜீவனாம்சம் வழங்க) எங்கள் மீது எந்தக் கடமையும் இல்லை" என்று கூறினார்.

பின்னர், ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இந்த விஷயத்தைக் கூறினார்கள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவரிடமிருந்து உனக்கு எந்த ஜீவனாம்சமும் (பெற உரிமையும்) இல்லை" என்று கூறினார்கள். மேலும், உம்மு ஷரீக் (ரலி) அவர்களின் வீட்டில் இத்தா (காத்திருப்பு) காலத்தைக் கழிக்குமாறு அவர்களுக்கு உத்தரவிட்டார்கள்.

பின்னர் நபியவர்கள், "அவர் (உம்மு ஷரீக்), என் தோழர்கள் அடிக்கடி சென்று வரும் ஒரு பெண்மணி ஆவார். (ஆகவே,) இப்னு உம்மு மக்தூம் வீட்டில் உனது இத்தாவைக் கழிப்பாயாக! ஏனெனில், அவர் ஒரு பார்வையற்ற மனிதர்; (அங்கு) நீ உனது (மேல்) ஆடைகளைத் தளர்த்திக் கொள்ளலாம். நீ (மறுமணத்திற்கு) தகுதியான நிலையை அடைந்ததும் (இத்தா முடிந்ததும்) எனக்குத் தெரிவிப்பாயாக!" என்று கூறினார்கள்.

(ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் தொடர்கிறார்கள்:) எனது இத்தா காலம் முடிவடைந்ததும், முஆவியா பின் அபீ சுஃப்யான் (ரலி) மற்றும் அபூ ஜஹ்ம் (ரலி) ஆகிய இருவரும் என்னைப் பெண் கேட்டுள்ளதாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூ ஜஹ்ம் தனது தோளிலிருந்து கைத்தடியை இறக்கி வைக்கவே மாட்டார் (அதிகம் பயணம் செய்பவர் அல்லது பெண்களை அடிப்பவர்). முஆவியாவோ எந்தச் செல்வமும் இல்லாத ஓர் ஏழை ஆவார். (எனவே,) உஸாமா பின் ஸைதை நீ திருமணம் செய்துகொள்" என்று கூறினார்கள்.

நான் அவரை (மணக்க) விரும்பவில்லை. மீண்டும் நபியவர்கள், "உஸாமா பின் ஸைதை நீ திருமணம் செய்துகொள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே, நான் அவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டேன். அல்லாஹ் அதில் நிறைய நன்மைகளை அமைத்தான். (மற்றவர்கள் என் நிலைகண்டு) பொறாமைப்படும் அளவுக்கு நான் (சிறப்பான வாழ்க்கையை) அடைந்தேன்.

பாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்ஸூமி குலத்தைச் சேர்ந்த எனது கணவர் என்னை (மூன்றாவது முறையாக) விவாகரத்து செய்துவிட்டார். மேலும், எனக்கு (இத்தா காலத்திற்கான) ஜீவனாம்சம் வழங்க அவர் மறுத்துவிட்டார். எனவே, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து விவரத்தைக் கூறினேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு ஜீவனாம்சம் கிடையாது. நீ (இங்கிருந்து) புறப்பட்டு, இப்னு உம்மு மக்தூமிடம் சென்று அவரிடம் தங்கியிரு. ஏனெனில், அவர் ஒரு பார்வையற்ற மனிதர்; அவரிடம் (அவரது வீட்டில் இருக்கும்போது) நீ உனது (மேல்) ஆடைகளைத் தளர்த்திக் கொள்ளலாம் (உனக்கு சிரமம் இருக்காது)" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் குதைபா பின் ஸயீத் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் என் கணவர் என்னை (மூன்றாவது முறையாக) விவாகரத்துச் செய்தார். அப்போது அவர் எனக்குப் போதிய அளவிலில்லாத மிகக் குறைந்த ஜீவனாம்சத்தையே வழங்கினார். அதைக் கண்ட நான், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பேசுவேன். எனக்கு ஜீவனாம்சம் பெற உரிமையிருந்தால், எனக்குப் போதுமானதை நான் பெற்றுக்கொள்வேன். எனக்கு ஜீவனாம்சம் பெற உரிமையில்லை என்றால், நான் எதையும் பெறமாட்டேன்" என்று கூறினேன். அவ்வாறே நான் அதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "(மூன்று விவாகரத்துகள் முடிந்துவிட்ட நிலையில்) உனக்கு (உன் கணவரிடமிருந்து) ஜீவனாம்சமும் இல்லை; தங்குமிடமும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் குதைபா வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் அவர்களும் அபூ சலமா வழியாகத் தங்குமிடம் மற்றும் ஜீவனாம்சம் ஆகிய இரண்டு குறித்தும் இவ்வாறே அறிவித்துள்ளார்கள்).

ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் பனூ மக்ஜூம் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு (அபூ அம்ர் பின் ஹஃப்ஸ் என்பவருக்கு) மனைவியாக இருந்தேன். அவர் என்னை முற்றுமுழுதாக (மூன்று தலாக் கூறி) விவாகரத்து செய்துவிட்டார். எனவே, (இத்தா காலத்திற்கான) ஜீவனாம்சம் (நஃபகா) கோரி அவருடைய குடும்பத்தாருக்கு ஆள் அனுப்பினேன். அதற்கு அவர்கள், 'உமக்கு ஜீவனாம்சம் வழங்க வேண்டிய கட்டாயம் எங்களுக்கு இல்லை' என்று கூறிவிட்டனர்.

ஆகவே, நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இதுபற்றிக் கூறினேன். அப்போது அவர்கள், 'உமக்கு அவரிடமிருந்து ஜீவனாம்சம் (மற்றும் தங்குமிடம்) எதுவும் கிடைக்காது. ஆனால், நீ இத்தா (காத்திருப்புப் பருவம்) இருக்க வேண்டியது கட்டாயமாகும். எனவே, நீ உம்மு ஷரீக்கின் வீட்டிற்குச் சென்று (இத்தாவைக் கழித்துக்) கொள்' என்றார்கள். பின்னர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்), 'உம்மு ஷரீக், ஆரம்பகால முஹாஜிர் தோழர்கள் அடிக்கடி வந்து செல்லும் (விருந்தினர்கள் அதிகம் வரும்) ஒரு பெண்மணி ஆவார். ஆகையால், நீ இப்னு உம்மி மக்தூமின் வீட்டிற்குச் செல். ஏனெனில், அவர் ஒரு பார்வையற்ற மனிதர்; நீ உனது (மேல்) ஆடையை அவிழ்த்தாலும் அவர் எதையும் பார்க்க மாட்டார். (உனது இத்தா முடிந்ததும்) உனது முடிவை எனக்குத் தெரிவிக்காமல் இருந்துவிடாதே (என்னிடம் ஆலோசி)!' என்று கூறினார்கள்.

(ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) கூறுகிறார்:) "எனது இத்தா முடிவடைந்ததும், சில ஆண்கள் (முஆவியா மற்றும் அபூ ஜஹ்ம் போன்றோர்) என்னை (திருமணம் செய்ய) பெண் கேட்டனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உஸாமாவை (பின் ஸைதை) மணமுடிப்பது குறித்து நீ என்ன கருதுகிறாய்?' என்று கேட்டார்கள். (உஸாமா ஒரு விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையின் மகன் என்பதால்) எனது குடும்பத்தினர் அதை விரும்பவில்லை. ஆனால் நான், 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நபி (ஸல்) அவர்கள் யாரைக் கூறினார்களோ அவரைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் மணமுடிக்க மாட்டேன்' என்று கூறி, அவரையே திருமணம் செய்துகொண்டேன்."

முஹம்மத் பின் அம்ர் கூறுகிறார்: முஹம்மத் பின் இப்ராஹீம் எனக்கு அறிவித்தார்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (ஃபாத்திமா பின்த் கைஸின் இந்தத் தீர்ப்பை மறுக்கும் விதமாக), "ஃபாத்திமாவே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள். (உனது பாதுகாப்பு கருதியே அன்று அவ்வாறு கூறப்பட்டது,) இது எதனால் (இவ்வாறு தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது) என்பது எனக்குத் தெரியும்" என்று கூறுவார்கள்.

(இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்'ஹில் அலி பின் ஹுஜ்ர் மற்றும் பிறர் வாயிலாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் இக்கூற்று இல்லாமல் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அள்ளஹ்ஹாக் பின் கைஸ் அவர்களின் சகோதரியான ஃபாத்திமா பிந்த் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் அபூஅம்ர் பின் ஹஃப்ஸ் என்பவரின் மனைவியாக இருந்தேன். அவர் என்னை மூன்று தலாக் கூறி (முழுமையாக) விவாகரத்து செய்தார். அவர் தனது பிரதிநிதியிடம் எனக்கு வழங்குவதற்காக (சிறிது) பராமரிப்புத் தொகையை (வழங்குமாறு) ஆணையிட்டார். நான் அதை (குறைவாக இருந்ததால்) விரும்பவில்லை. அப்போது அவரது பிரதிநிதி என்னிடம், 'எங்கள் மீது உமக்கு பராமரிப்புத் தொகை வழங்கும் எந்தக் கடமையும் இல்லை' என்று கூறினார். எனவே, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று இது குறித்துக் கேட்டேன். அப்போது அவர்கள் என்னிடம், 'அவர் (பிரதிநிதி) உண்மையைத்தான் சொன்னார்' என்று கூறினார்கள். மேலும், என்னை (இத்தா இருப்பதற்காகப் பார்வையற்றவரான) இப்னு உம்மு மக்தூம் (ரலி) அவர்களின் வீட்டிற்கு இடம் மாற்றினார்கள்."

இத்தா காலம் முடிந்து (மறுமணம் செய்ய) அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்பே அவர் (கணவன் வீட்டிலிருந்து) வெளியேறியது குறித்து அவர் அறிவித்த இந்தச் செய்தியை மக்கள் (அக்கால அறிஞர்கள் சிலர்) மறுத்தனர்.

ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரளியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூஅம்ர் பின் ஹஃப்ஸ் பின் முஃகீரா அவர்கள் அலீ (ரளியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களுடன் யெமனுக்குப் (பயணமாகப்) புறப்பட்டார்கள். அப்போது தம் மனைவி ஃபாத்திமா பின்த் கைஸுக்கு, அவருக்கு (ஏற்கனவே வழங்கப்பட்ட தலாக்குகளுக்குப் பிறகு) மீதமிருந்த (இறுதித்) தலாக்கை வழங்கி (அதற்கான அறிவிப்பை) அனுப்பிவைத்தார்கள். மேலும், அவருக்கு (இத்தா காலத்திற்கான) ஜீவனாம்சம் வழங்குமாறு அல்ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் மற்றும் அய்யாஷ் பின் அபீ ரபீஆ ஆகியோரிடம் (அபூஅம்ர்) உத்தரவிட்டிருந்தார்.

அவ்விருவரும் (ஃபாத்திமாவிடம்), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் கர்ப்பிணியாக இருந்தால் மட்டுமே தவிர உங்களுக்கு எவ்வித ஜீவனாம்சமும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, ஃபாத்திமா (ரளியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அவ்விருவரும் கூறியதைத் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு நபியவர்கள், "(மூன்று தலாக் சொல்லப்பட்ட நிலையில்) உங்களுக்கு ஜீவனாம்சம் இல்லை" என்று கூறினார்கள். பின்னர் (இத்தாவைக் கழிப்பதற்காகத் தனது கணவரின் வீட்டிலிருந்து) வேறு இடத்திற்கு மாறிச் செல்ல நபியவர்களிடம் அவர் அனுமதி கேட்டார். நபியவர்களும் அவருக்கு அனுமதியளித்தார்கள். அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் எங்கே செல்வது?" என்று கேட்டார். நபியவர்கள், "இப்னு உம்மி மக்தூமின் வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள். அவர் பார்வையற்றவர். (அங்கு) நீங்கள் உங்களது ஆடைகளைக் களைந்தாலும் (மாற்றினாலும்) அவர் உங்களைப் பார்க்கமாட்டார்" என்று கூறினார்கள்.

அவரது இத்தா காலம் முடிந்ததும், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரை உஸாமா பின் ஸைத் (ரளியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்தார்கள்.

(பின்னர் மதீனாவின் ஆளுநராக இருந்த) மர்வான், கபீஸா பின் துஐப் என்பவரை ஃபாத்திமாவிடம் அனுப்பி இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கேட்டறிந்தார். ஃபாத்திமா (ரளியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் இந்த ஹதீஸை அவருக்கு அறிவித்தார். அப்போது மர்வான், "இந்த ஹதீஸை நாம் ஒரு பெண்ணிடமிருந்து மட்டுமே செவியேற்றுள்ளோம். மக்கள் எந்த நடைமுறையில் (உமர் ரளியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் தீர்ப்பின் அடிப்படையில்) இருக்கிறார்களோ அந்தப் பாதுகாப்பான வழியையே நாம் பின்பற்றுவோம்" என்று கூறினார்.

மர்வானின் இந்தக் கூற்று ஃபாத்திமா (ரளியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களுக்கு எட்டியதும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையே குர்ஆனே தீர்ப்பு வழங்கட்டும்! அல்லாஹு அஸ்ஸவஜல் கூறுகிறான்: 'நீங்கள் அவர்களை அவர்களுடைய வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றாதீர்கள். அவர்கள் பகிரங்கமான மானக்கேடான காரியத்தைச் செய்தாலே அன்றி அவர்களும் வெளியேறக் கூடாது' என்று தொடங்கி, 'ஏனெனில், இதற்குப் பிறகு அல்லாஹ் வேறு ஏதாவது ஒரு நிலையை (மீண்டும் சேர்ந்து வாழும் வாய்ப்பை) உண்டாக்கலாம் என்பதை நீர் அறியமாட்டீர்' (அத்-தலாக்: 1) என்பது வரை (படித்துக் காட்டினார்கள்).

தொடர்ந்து ஃபாத்திமா கூறினார்: "இது, கணவன் (மனைவியை) மீட்டுக்கொள்ளும் உரிமை உள்ள (திரும்பப் பெறும்) தலாக்கிற்கே பொருந்தும். ஆனால், மூன்று தலாக்குகளும் (கூறப்பட்டு பந்தம் முறிந்து) போன பின்னர் புதிய நிலை என்ன ஏற்படப் போகிறது? அவர் கர்ப்பிணியாக இல்லை என்றால் அவருக்கு ஜீவனாம்சம் இல்லை என்று நீங்களே கூறும்போது, பிறகு எதன் அடிப்படையில் அவரை (வீட்டில்) தடுத்து வைப்பீர்கள்?"

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரில், "நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அவர்கள், 'நீ கர்ப்பிணியாக இருந்தால் தவிர உனக்கு ஜீவனாம்சம் இல்லை' என்று கூறினார்கள்" எனப் பதிவாகியுள்ளது.

அபூ பக்ர் பின் அபுல் ஜஹ்ம் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நானும் அபூஸலமா பின் அப்துர்ரஹ்மான் அவர்களும் ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். அத்தருணத்தில் அவர்கள் தன் சகோதரனின் மகளை (அவளது மாதவிடாய் முடிந்து) தூய்மையான நிலையில் (அவளது வீட்டிற்கு) அனுப்பி வைத்திருந்தார்கள். நாங்கள் அவர்களிடம், "நீங்கள் இவ்வாறு செய்ததற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் கணவர் (அபூ அம்ரு பின் ஹஃப்ஸ்) நஜ்ரான் போரில் இருந்தபோது, அய்யாஷ் பின் அபீ ரபீஆ என்பவரின் மூலமாக எனக்கு மூன்று விவாகரத்துகளை (முத்தலாக் செய்த செய்தியை) அனுப்பியிருந்தார். அத்துடன், (எனக்காக) ஐந்து ஸாஉ வாற்கோதுமையும் ஐந்து ஸாஉ பேரீச்சம்பழமும் அனுப்பியிருந்தார். நான், 'எனக்குப் பராமரிப்புச் செலவாக (நஃபகாவாக) இதைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லையா?' என்று கேட்டேன்.

பின்னர், நான் என் ஆடைகளை உடுத்திக் கொண்டு நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடம் சென்றேன். நபியவர்கள் என்னிடம், 'உன் கணவர் உன்னை எத்தனை முறை விவாகரத்து செய்தார்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'மூன்று முறை' என்று பதிலளித்தேன்.

அதற்கு நபியவர்கள், 'அவர் (கூறியது) உண்மைதான்; (மூன்று விவாகரத்துகளுக்குப் பின்) உனக்கு (உன் கணவரிடமிருந்து) எவ்விதப் பராமரிப்புச் செலவும் கிடையாது. நீ இப்னு உম্মி மக்தூமின் வீட்டில் தங்கி உனது இத்தாவைக் கழிப்பாயாக! (அவர் கண்பார்வையற்றவர் என்பதால் அங்கு) நீ உனது (மேல்) ஆடைகளைக் களைந்து (சாதாரணமாக) இருக்கலாம்' என்று கூறினார்கள்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில், அப்துர்ரஹ்மான் பின் மஹ்தீ மற்றும் அபூ ஆஸிம் ஆகியோர் சுஃப்யான் வழியாக அறிவிக்கும் ஹதீஸாகவும், ஷுஃபா அவர்கள் அபூ பக்ர் வழியாகப் பராமரிப்புச் செலவு மற்றும் தங்குமிடம் ஆகிய இரண்டும் கிடையாது என்று அறிவிக்கும் ஹதீஸாகவும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அஷ்-ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, அவர்களின் விவகாரத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வழங்கிய தீர்ப்புக் குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என் கணவர் என்னை முற்றிலுமாக (மீளப் பெற முடியாதவாறு) விவாகரத்து (தலாக்) செய்துவிட்டார். எனவே, எனக்கான வசிப்பிடம் மற்றும் பராமரிப்புச் செலவு (ஜீவனாம்சம்) தொடர்பாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நான் வழக்காடினேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு வசிப்பிடத்தையோ பராமரிப்புச் செலவையோ (வழங்கத் தீர்ப்பளிக்கவில்லை) பெற்றுத் தரவில்லை. மேலும், இப்னு உம்மு மக்தூம் (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் எனது இத்தாவைக் (காத்திருப்புக் காலத்தைக்) கழிக்கும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

(இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் ஜுஹைர் பின் ஹர்ப் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அஷ்-ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து பல அறிவிப்பாளர்கள் இவ்வாறே அறிவித்துள்ளனர்).

முஜாலித் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக வசிப்பிடமும் பராமரிப்புச் செலவும் (வழங்குவது), எவருக்கு (மனைவியைத்) திரும்ப அழைத்துக் கொள்ளும் உரிமை (ரஜ்அத்) உள்ளதோ அவருக்குத்தான் (கடமையாகும்)" என்று கூறியதாக இடம்பெற்றுள்ளது.

ஃபிராஸ் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரழி) விவகாரம் குறித்துப் பின்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது:
"அவர்கள் இருவரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தங்களின் வழக்கைக் கொண்டு சென்றனர். அப்போது ஒரு மனிதர் (அல்லது அந்த மனிதர்), 'அவர் அவளுக்கு மூன்று தலாக் கூறிவிட்டார்' என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக வசிப்பிடமும் பராமரிப்புச் செலவும் எவருக்கு (மனைவியைத்) திரும்ப அழைத்துக் கொள்ளும் உரிமை (ரஜ்அத்) உள்ளதோ அவருக்குத்தான் (கடமையாகும்)' என்று கூறினார்கள். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டதற்கிணங்க, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் இப்னு உம்மு மக்தூம் (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் தனது இத்தாவைக் கழித்தார்கள்."

ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"என் கணவர் என்னை மூன்று முறை (மீட்க முடியாத இறுதித்) தலாக் கூறி (விவாகரத்துச் செய்து) விட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு (இத்தா காலத்தில் தங்குவதற்கான) இருப்பிடமோ, (உணவு உள்ளிட்ட) ஜீவனாம்சமோ (பராமரிப்புச் செலவோ) வழங்கும்படி நிர்ணயிக்கவில்லை."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "ஃபாத்திமாவே! எந்தப் பெண்ணை அவளது கணவன் (விவாகரத்துக்குப் பின்) திரும்பச் சேர்த்துக் கொள்ளும் உரிமை (ரஜ்ஆ) இருக்கிறதோ, அவளுக்கு மட்டுமே தங்குமிடமும் (ஸுக்னா) ஜீவனாம்சமும் (நபகா - கணவன் வழங்குவது கடாயமாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

இதனை அஸ்வத் பின் ஆமிர் ஷாதான் என்பவரும் இவ்வாறே அறிவித்துள்ளார், ஆயினும் (இதற்கு முந்தைய) முதல் அறிவிப்பே சரியானதாகும். ஷேக் (இமாம் பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அபூ ஸலமா பின் அப்துர்ரஹ்மான் அவர்கள் வழியாக ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பல அறிஞர்கள் அறிவிக்கும் செய்தியில், ஜீவனாம்சம் மட்டுமே மறுக்கப்பட்டுள்ளது; தங்குமிடம் மறுக்கப்படவில்லை. அவ்வாறே உபைதுல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பா அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் செய்தியும் அமைந்துள்ளது. ஆனால், அபூ ஸலமா அவர்களிடமிருந்து சிலர் அறிவிக்கும் செய்தியிலும், ஷஅபீ மற்றும் அல்-பஹீ ஆகியோரின் அறிவிப்புகளிலும் அவ்விரண்டும் (ஜீவனாம்சம் மற்றும் தங்குமிடம்) மறுக்கப்பட்டுள்ளன. ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அபூபக்கர் பின் அபுல் ஜஹ்ம் அறிவிக்கும் செய்தியில் கருத்து வேறுபாடு காணப்படுகிறது.

ஹதீஸின் பின்னணியை வைத்துப் பார்க்கும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜீவனாம்சத்தை மறுத்துவிட்டு, ஒரு குறிப்பிட்ட காரணத்திற்காகவே (அவரது பாதுகாப்பிற்காக அல்லது அவரது நாவன்மையால் கணவர் வீட்டாருக்கு ஏற்பட்ட சிரமத்திற்காக) அவரை வேறு இடத்திற்கு மாறிச் செல்ல அனுமதி அளித்தார்கள் என்பதே பொருத்தமானதாகும். அக்காரணத்தைக் கூறுவதற்கு அவர் வெட்கப்பட்டிருக்கலாம். எனினும், 'இத்தா' (காத்திருப்பு காலம்) தொடர்பான அத்தியாயத்தில் நாம் முன்பே குறிப்பிட்டது போன்று, மற்றவர்கள் அக்காரணத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். அடிப்படையில் தங்குமிடம் மறுக்கப்படவே இல்லை.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீ விரும்பிய இடத்தில் உனது இத்தாவைக் கழித்துக்கொள்" என்று கூறவில்லை என்பதை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா? மாறாக, அவரது கணவர் ஊரில் இல்லாததாலும், அவருக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்க கணவரின் பிரதிநிதி எவரும் இல்லாததாலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் தாங்கள் திருப்தியடைந்த ஒரு பாதுகாப்பான இடத்தில் (இப்னு உம்மி மக்தூமின் இல்லத்தில்) அவரைத் தங்கவைத்தார்கள்.

"எந்தப் பெண்ணை அவளது கணவன் திரும்பச் சேர்த்துக் கொள்ளும் உரிமை இருக்கிறதோ, அவளுக்கு மட்டுமே தங்குமிடமும் ஜீவனாம்சமும் ஆகும்" என்ற வார்த்தையைப் பொறுத்தவரை, அது இந்த ஹதீஸில் (அதிகாரப்பூர்வமாக) அறியப்பட்ட ஒன்றல்ல. இதை உறுதிப்படுத்தும் வகையிலான எந்தவொரு (பலமான) அறிவிப்பும் வரவுமில்லை. ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களின் கருத்தை ஆட்சேபித்தவர்கள் (உமர் ரழி போன்றோர்), அவர் வேறு இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டதற்கான உண்மையான காரணத்தை அவர் (தமது அறிவிப்பில்) மறைத்துவிட்டதாலேயே அவ்வாறு ஆட்சேபித்தனர்."

மைமூன் பின் மிஹ்ரான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அங்குள்ள மக்களில் மிகவும் அறிஞரானவர் யார் என்று கேட்டேன். அப்போது நான் ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்களிடம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டேன். நான் அவரிடம் 'மப்தூதா' (முத்தலாக் கூறப்பட்ட பெண்) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவள் தனது கணவனின் வீட்டிலேயே இத்தா இருக்க வேண்டும்" என்று பதிலளித்தார்கள். நான், "அப்படியானால் ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸின் நிலை என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஹா!" என்று கூறிவிட்டு, கோபமடைந்தவர்களாக, "ஃபாத்திமா மக்களைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்திவிட்டார். அவரது நாவில் கடுமை இருந்தது; அவர் தனது கணவரின் உறவினர்களிடம் (கடுமையான வார்த்தைகளால்) வரம்பு மீறி நடந்துகொண்டார். எனவேதான், 'இப்னு உம்மி மக்தூம் (ரலி) அவர்களின் வீட்டில் இத்தா இருக்குமாறு' அவருக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
(இதே போன்று அபூமுஆவியா அள்ளரீர் (ரஹ்) அவர்கள் அம்ர் பின் மைமூன் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.)

முஹம்மத் பின் அப்பாத் அல்-மக்கி (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது ஒரு மனிதர் அவர்களிடம், "(இறுதித் தீர்ப்பாக) மூன்று முறை தலாக் கூறப்பட்ட (திரும்பப் பெற முடியாத நிலையில் உள்ள) பெண்ணுக்குப் பராமரிப்புச் செலவு (உணவு, உடை போன்ற நஃபகா) உண்டா?" என்று கேட்டார். அப்போது நான், "அவளுக்குப் பராமரிப்புச் செலவு கிடையாது" என்று கூறினேன். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "என் சகோதரரின் மகனே! நீங்கள் சரியாகக் கூறினீர்கள்; நானும் (இந்த விஷயத்தில்) உங்களுடனேயே இருக்கிறேன் (அதாவது உங்கள் கருத்தை ஆமோதிக்கிறேன்)" என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் (கூறுவதை நான் கேட்டேன்):

"விவாகரத்து செய்யப்பட்ட பெண்ணுக்கு, அவள் (கணவனுக்கு முற்றிலும்) விலக்கப்பட்டவளாக (ஹராமானவளாக) ஆகாத வரை (அதாவது மீளழைக்கத்தக்க - ரஜ்ஈ - தலாக் காலத்தில் இருக்கும் வரை) அவளுக்கு ஜீவனாம்சம் (நஃபகா) உண்டு. அவள் (முற்றிலும்) விலக்கப்பட்டவளாக (ஹராமானவளாக) ஆகிவிட்டால் (அதாவது இத்தா காலம் முடிந்துவிட்டாலோ அல்லது அது இறுதி விவாகரத்தாக - பாஇன் - இருந்தாலோ), அவளுக்கு முறைப்படி (வழங்கப்பட வேண்டிய) ஒருமுறை வசதி (மதாஃ) மட்டுமே உண்டு."

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(மூன்று தலாக் சொல்லப்பட்டு கணவனுடனான உறவு) துண்டிக்கப்பட்ட கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்கு, (அவளது கணவனிடமிருந்து) அவளது கர்ப்பத்தின் காரணமாக (அவன்) அவளுக்குச் செலவழிக்க வேண்டும் என்பதைத் தவிர (வேறு எதிலும் அவளுக்கு உரிமை) இல்லை. அவள் கர்ப்பிணியாக இல்லாவிட்டால் அவளுக்கு (இத்தா காலத்தில்) வாழ்வாதாரச் செலவு (நஃபகா) ஏதுமில்லை."

அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

பாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்களுடைய கணவர் அவர்களை மூன்று தலாக் கூறி (திரும்பப் பெற முடியாத வகையில்) விவாகரத்துச் செய்துவிட்டார். அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தங்குமிடமோ (ஸுக்னா) அல்லது ஜீவனாம்சமோ (நபகா) இல்லை என்று (அவரது குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையைக் கருதி) தீர்ப்பளித்தார்கள்.

ஷஅபீ (ரஹ்) கூறுகிறார்: நான் இதனை இப்ராஹீம் (அந்நக்கஈ) அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு இப்ராஹீம் அவர்கள் கூறினார்கள்: உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், "ஒரு பெண்ணின் (தனிப்பட்ட) சொல்லுக்காக, நமது இறைவனின் வேதத்தையும் நமது நபியின் வழிமுறையையும் நாம் கைவிட மாட்டோம். (மூன்று தலாக் கூறப்பட்ட) அவளுக்குத் தங்குமிடமும் ஜீவனாம்சமும் உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

(ஷஅபீ அவர்களின் இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுஃப்யானின் அறிவிப்பிலிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இப்ராஹீம் அறிவிக்கும் இச்செய்தி தொடர்பறுந்தது (முன்கத்திஉ) ஆகும். ஆயினும், இது (வேறு வழிகளில்) தொடரான (மவ்ஸூல்) மவ்கூஃப் செய்தியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

பாத்திமா பின்த் கைஸ் அவர்களின் (மூன்று தலாக் சொல்லப்பட்ட பெண்ணுக்கு தங்குமிடமும் வாழ்வாதாரமும் இல்லை என்ற) கூற்று உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, "மறந்திருக்கக் கூடிய ஒரு பெண்ணின் சொல்லுக்காக அல்லாஹ்வின் வேதத்தை நாங்கள் கைவிட மாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை அஸ்பாத் பின் முஹம்மது அவர்கள் அஃமஷ் வாயிலாக 'மவ்கூஃப்' (ஸஹாபியோடு முடிவடையும் செய்தி) ஆகவும் அறிவித்துள்ளார்கள். அஷ்அஸ் அவர்கள் ஹகம் வாயிலாகவும், ஹம்மாத் அவர்கள் இப்ராஹீம் மற்றும் அஸ்வத் வாயிலாகவும் உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் செய்தியில், "நமது நபியின் சுன்னாவையும் (கைவிட மாட்டோம்)" என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக இடம் பெற்றுள்ளது. (எனினும், இதில் இடம்பெறும்) அஷ்அஸ் பின் சவ்வார் என்பவர் பலவீனமானவர் ஆவார். மேலும், இது உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக 'மவ்சூல்' (தொடர்ச்சியானது) ஆகவும் 'முஸ்னத்' (நபிகளார் வரை செல்லும் ஆதாரப்பூர்வமான செய்தி) ஆகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூ இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்-அஸ்வத் பின் யஸீத் (ரஹ்) அவர்களுடன் பெரிய பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருந்தேன். எங்களுடன் அஷ்-ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்களும் இருந்தார்கள். அப்போது அஷ்-ஷஅபீ அவர்கள் பாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸை அறிவித்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு (மூன்று முறை விவாகரத்து செய்யப்பட்ட பாத்திமாவுக்கு இத்தா காலத்தில்) தங்குமிடமும், ஜீவனாம்சமும் வழங்கவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

உடனே அல்-அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்கள் ஒரு கைப்பிடி சரளைக் கற்களை எடுத்து அவர் (அஷ்-ஷஅபீ) மீது எறிந்துவிட்டு, "உனக்கு நாசமுண்டாகட்டும்! இது போன்ற செய்திகளையா நீ அறிவிக்கிறாய்?" என்று (கடிந்துகொண்டு) கூறினார்கள். மேலும் உமர் (ரலி) அவர்கள் (இது குறித்துக்) கூறியதாகப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"ஒரு பெண்ணின் சொல்லுக்காக (அதாவது பாத்திமா பின்த் கைஸின் தனிப்பட்ட அறிவிப்புக்காக) அல்லாஹ்வின் வேதத்தையும், நமது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் சுன்னாவையும் (வழிமுறையையும்) நாங்கள் விட்டுவிட மாட்டோம். அவர் (அச்சட்டத்தை முழுமையாக) நினைவில் வைத்திருக்கிறாரா அல்லது மறந்துவிட்டாரா என்று எங்களுக்குத் தெரியாது. அவளுக்கு (விவாகரத்து செய்யப்பட்ட பெண்ணுக்கு இத்தா காலத்தில்) தங்குமிடமும் ஜீவனாம்சமும் உண்டு. அல்லாஹ்தஆலா கூறுகிறான்: {அவர்களை அவர்களின் வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றாதீர்கள்; அவர்களும் வெளியேற வேண்டாம்; அவர்கள் வெளிப்படையான மானக்கேடான செயலைச் செய்தாலே தவிர} [அத்தலாக்: 1]."

இதை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் பின் அம்ரு பின் ஜபலா வழியாக அபு அஹ்மத் என்பாரிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். யஹ்யா பின் ஆதம் இதனை (வீட்டை விட்டு) வெளியேறுவது பற்றி மட்டும் - ஜீவனாம்சத்தைக் குறிப்பிடாமல் - அம்மார் பின் ருஸைக் வழியாக அறிவித்துள்ளார்; மேலும் அதில் 'நமது நபியின் சுன்னா' என்ற வார்த்தையை அவர் கூறவில்லை. இதன் குறிப்பு 'இத்தா' (எண்ணிக்கை) பற்றிய பகுதியில் முன்னரே கடந்து சென்றுள்ளது.

எனக்கு அபு அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸுலமீ மற்றும் அபூபக்ர் பின் அல்-ஹாரிஸ் ஆகியோர் கூறினார்கள்: அலி பின் உமர் அல்-ஹாஃபிழ் (தாருகுத்னீ) கூறினார்: "இது (யஹ்யா பின் ஆதமின் அறிவிப்பு) இதற்கு முன் உள்ளதை விட மிகவும் சரியானதாகும்; ஏனெனில் இந்த (முந்தைய) வார்த்தை (ஆதாரப்பூர்வமாக) உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. மேலும் யஹ்யா பின் ஆதம், அபு அஹ்மத் அஸ்-ஸுபைரியை விட சிறந்த மனன சக்தியுடையவரும், அவரை விட உறுதியானவரும் ஆவார். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

கபீஸா பின் உக்பா அவரைப் பின்பற்றி, யஹ்யா பின் ஆதமின் கூற்றைப் போலவே அம்மார் பின் ருஸைக் வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளார். ஹஸன் பின் உமாரா இதனை ஸலமா பின் குஹைல் வழியாக, அப்துல்லாஹ் பின் அல்-கலீல், உமர் (ரலி) என்ற தொடரில் அறிவித்துள்ளார். அதில் 'நமது நபியின் சுன்னா' என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால், ஹஸன் பின் உமாரா (ஹதீஸ் கலையில்) கைவிடப்பட்டவர் (மத்ரூக்) ஆவார்.

பாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு மறுப்புத் தெரிவித்த விஷயத்தில், ஆயிஷா (ரலி) மற்றும் பிறரிடமிருந்து நாம் அறிவித்தவற்றோடு மிகவும் ஒத்திருப்பது என்னவென்றால், (இத்தா காலத்தில்) தகுந்த காரணமின்றி அவர் இடம் மாறுவதையே அவர்கள் மறுத்தார்களே தவிர, ஜீவனாம்சத்தை அல்ல. இதுவே அந்த குர்ஆன் வசனத்திலிருந்து ஆதாரமாகக் கொள்ளப்பட்டதற்கும் மிகவும் பொருத்தமானதாகும்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (மூன்று முறை விவாகரத்து செய்யப்பட்ட பெண்ணுக்கு) ஜீவனாம்சம் பற்றிய குறிப்பு இருப்பதை நாம் அறியவில்லை; அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் தங்குமிடம் (ஸுக்னா) பற்றிய குறிப்பு மட்டுமே உள்ளது. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹிந்த் (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அபூசுஃப்யான் ஒரு கஞ்சத்தனமான மனிதர். (எங்களுக்குத் தேவையானதை அவர் போதுமான அளவு வழங்குவதில்லை). எனவே, (அவருக்குத் தெரியாமல்) அவருடைய செல்வத்திலிருந்து நான் (எனக்குத் தேவையானதைச்) சிறிது எடுத்துக்கொள்வதில் என் மீது ஏதேனும் குற்றம் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கும் உனது குழந்தைகளுக்கும் போதுமானதை நியாயமான முறையில் நீ எடுத்துக் கொள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரீ அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஹிஷாம் பின் உர்வா மூலமாகப் பிற அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தர்மம் செய்யுமாறு ஆர்வமூட்டினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் வந்து, "என்னிடம் ஒரு தீனார் (தங்க நாணயம்) உள்ளது" என்றார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அதை உனக்காகச் (உனது தேவைக்காகச்) செலவிடு" என்றார்கள். அவர், "என்னிடம் மற்றொன்று உள்ளது" என்றார். "அதை உனது குழந்தைக்காகச் செலவிடு" என்றார்கள். அவர், "என்னிடம் இன்னொன்று உள்ளது" என்றார். "அதை உனது மனைவிக்காகச் செலவிடு" என்றார்கள். அவர், "என்னிடம் வேறொன்றும் உள்ளது" என்றார். "அதை உனது பணியாளருக்காகச் செலவிடு" என்றார்கள். அவர், "என்னிடம் மேலும் ஒன்று உள்ளது" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "(அதை எங்கு செலவிட வேண்டும் என்பதை) நீயே நன்கு அறிவாய்" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி தன் இரண்டு பெண் குழந்தைகளுடன் என்னிடம் வந்து (தர்மம்) கேட்டாள். அப்போது என்னிடம் ஒரேயொரு பேரீச்சம்பழத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் இருக்கவில்லை. அதை நான் அவளிடம் கொடுத்தேன். அவள் அதை வாங்கி, (அதை இரண்டாகப்) பிளந்து தன் இரண்டு மகள்களுக்கும் பங்கிட்டுக் கொடுத்தாள். அதிலிருந்து அவள் எதையும் சாப்பிடவில்லை. பின்னர் அவள் எழுந்து தன் மகள்களுடன் வெளியே சென்றுவிட்டாள். அதன் பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். நான் அந்தப் பெண்ணின் செய்தியை அவர்களிடம் கூறினேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் பெண் குழந்தைகளின் மூலம் (ஏதேனும் ஒரு வகையில்) சோதிக்கப்பட்டு, (அதன் பின்னரும்) அவர்களுக்கு நன்மையைச் செய்கிறாரோ (அவர்களைச் சிறந்த முறையில் வளர்க்கிறாரோ), அக்குழந்தைகள் அவருக்கு நரக நெருப்பிலிருந்து (பாதுகாக்கும்) திரையாக இருப்பார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூஸலமாவின் குழந்தைகளுக்கு (அதாவது எனது பிள்ளைகளுக்கு) நான் செலவிடுவதால் எனக்கு நற்கூலி கிடைக்குமா? அவர்களை நான் இப்படியும் அப்படியும் (தேவையுள்ளவர்களாகவோ அல்லது கவனிக்கப்படாமலோ) விட்டுவிட முடியாது; அவர்கள் என் பிள்ளைகள் தானே!" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "ஆம், அவர்களுக்கு நீ செலவிட்டதற்கான நற்கூலி உனக்கு உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூ குரைப் வழியாகவும், இமாம் புகாரி ஹிஷாம் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளனர். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்).

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "{வஅலல் வாரிஸி மிஸ்லு தாலிக்} (வாரிசின் மீதும் அது போன்றதே கடமையாகும்)" [அல்பகரா: 233] என்ற வசனத்திற்கு,

"(அந்த வாரிசுக்குச் சிரமம் கொடுத்து அவர்) துன்புறுத்தப்படக் கூடாது (அல்லது அந்த வாரிசு தாய்க்குத் துன்பம் இழைக்கக் கூடாது)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள், "தாய்மார்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு முழுமையான இரண்டு ஆண்டுகள் பாலூட்ட வேண்டும்" (அல்குர்ஆன் 2:233) என்ற இறைவசனத்திற்கு விளக்கமளிக்கையில், "இது (விவாகரத்து செய்யப்பட்ட) தாய்மார்களைக் குறிக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.

"எந்தத் தாயும் தனது குழந்தையின் காரணமாகத் துன்புறுத்தப்படக் கூடாது" என்பது குறித்து அவர்கள் கூறும்போது, "(குழந்தையின்) தந்தைக்குச் சிரமத்தை ஏற்படுத்தும் நோக்கில், (பழிவாங்கும் எண்ணத்துடன்) குழந்தைக்குப் பாலூட்டத் தாய் மறுக்கக் கூடாது" என்றார்கள்.

"எந்தத் தந்தையும் தனது குழந்தையின் காரணமாகத் துன்புறுத்தப்படக் கூடாது" என்பது குறித்து அவர்கள் கூறும்போது, "(தாய்) கவலைப்பட வேண்டும் என்பதற்காக, அவளைப் பாலூட்ட விடாமல் தடுத்து, தந்தை அவளுக்குத் துன்பம் இழைக்கக் கூடாது" என்றார்கள்.

"வாரிசுதாரர் மீதும் இதே போன்ற கடமை உள்ளது" என்பது குறித்து அவர்கள் கூறும்போது, "இது யாராக இருந்தாலும் அக்குழந்தையின் பொறுப்பாளரைக் (வலீயைக்) குறிக்கும்" என்றார்கள்.

"பெற்றோர் இருவரும் பரஸ்பர சம்மதத்துடனும் ஆலோசனையுடனும் (இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே குழந்தைக்குப்) பால் மறக்கச் செய்ய விரும்பினால்... அவர்கள் இருவர் மீதும் எக்குற்றமும் இல்லை" என்பதற்கு, "(இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே பால் மறக்கச் செய்வதால்) தமக்கோ அல்லது குழந்தைக்கோ எந்தத் தீங்கும் இழைக்காதவாறு (அநீதி இழைக்காமல்) அவர்கள் செயல்பட்டால் அவர்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை" என்றார்கள்.

"உங்கள் குழந்தைகளுக்குச் (செவிலித்தாய் மூலம்) பாலூட்ட நீங்கள் விரும்பினால்... அதற்கான கூலியை நியாயமான முறையில் ஒப்படைத்துவிட்டால் உங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை" என்பதற்கு, "குழந்தைக்குப் பாதிப்பு ஏற்படும் என்று அஞ்சி (தாய் பாலூட்ட முடியாத நிலையில்) நீங்கள் இவ்வாறு முடிவெடுத்தால், செவிலித்தாய் குழந்தைக்குப் பாலூட்டிய காலத்தைக் கணக்கிட்டு, நியாயமான முறையில் அதற்கான கூலியை வழங்கிவிட்டால் உங்கள் மீது குற்றமில்லை" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள், ஒரு சிறுவனின் பராமரிப்புச் செலவை (நஃபகா) வழங்குமாறு அவனது தந்தைவழி உறவினர்களில் (அஸபாக்களில்) உள்ள ஆண்களைக் கட்டாயப்படுத்தினார்கள்; பெண்களை அல்ல (அதாவது பெண்களுக்கு அந்தப் பொறுப்பை விதிக்கவில்லை).

மேலும், உமர் பின் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், "தமது சகோதரனின் மகனுக்குப் பாலூட்டும் செலவை (அக்குழந்தையின் தாய்க்கோ அல்லது செவிலித்தாய்க்கோ) ஏற்குமாறு அக்குழந்தையின் தந்தையின் சகோதரரை (பெரியப்பா அல்லது சித்தப்பாவை) கட்டாயப்படுத்தினார்கள்" என்று இப்னுல் முஸய்யப் (ரஹ்) வாயிலாக ஒருவரிடமிருந்து லைஸ் பின் அபீ சுலைம் அறிவிக்கிறார். எனினும், இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் முறிவடைந்தது (முன்கதிஉ) ஆகும்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், (ஒரு) குழந்தையின் வாரிசுகளாக இருந்த மூவர் மீது (அக்குழந்தைக்குப்) பாலூட்டியதற்கான கூலியை (வழங்குமாறு) கடமையாக்கினார்கள்.

இந்த அறிவிப்புத் தொடர் முறிவடைந்ததாகும் (முன்கத்திஉ). அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தபூக் போருக்குச் சென்றிருந்தோம். அப்போது சுறுசுறுப்பான ஒரு இளைஞர் தனது (சிறிய) ஆட்டு மந்தையை ஓட்டிக்கொண்டு எங்களைக் கடந்து சென்றார். (அவரைக் கண்ட) நாங்கள், "இந்த இளைஞனின் இளமையும் சுறுசுறுப்பும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அதாவது அறப்போரில் ஈடுபடுத்தப்பட்டால்) அது அவருக்கு இதைவிடச் சிறந்ததாக இருந்திருக்குமே!" என்று பேசிக்கொண்டோம்.

எங்களின் இந்தப் பேச்சு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சென்றடைந்தது. அப்போது அவர்கள், "நீங்கள் என்ன பேசிக் கொண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

நாங்கள், "இப்படி, இப்படி (பேசிக்கொண்டோம்)" என்று கூறினோம்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் தனது பெற்றோர் அல்லது அவர்களில் ஒருவருக்காக (அவர்களுக்கு உணவளிக்கவும் பராமரிக்கவும்) உழைப்பவராயின், அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில்தான் இருக்கிறார். அவர் தனது குடும்பத்தினரின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக உழைப்பவராயின், அவரும் அல்லாஹ்வின் பாதையில்தான் இருக்கிறார். மேலும், அவர் தமக்காகவே (பிறரிடம் கையேந்தாமல் இருப்பதற்காக) உழைப்பவராயினும், அவரும் கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் பாதையில்தான் இருக்கிறார்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் அவர்களைக் (நபித்தோழர்களைக்) கடந்து சென்றார். அவரது உடல் அமைப்பைக் (வலிமையைக்) கண்டு அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர். "இது (இவரது இந்த வலிமை) அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போர்க்களத்தில்) இருந்திருக்கக் கூடாதா!" என்று அவர்கள் கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தனர் (இது குறித்துக் கூறினர்). அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர் முதியவர்களான தனது இரு பெற்றோருக்காக (உழைக்க) முயற்சி செய்தால், அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில்தான் இருக்கிறார். அவர் (தனது) சிறு குழந்தைகளுக்காக (உழைக்க) முயற்சி செய்தால், அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில்தான் இருக்கிறார். அவர் தன்னைத் தன்னிறைவுடையவராக்கிக் கொள்ள (பிறரிடம் கையேந்தாமல் இருக்க) தமக்காக (உழைக்க) முயற்சி செய்தால், அவரும் அல்லாஹ்வின் பாதையில்தான் இருக்கிறார்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் (உமாரா பின் உமைர் என்பவரின் அத்தை), "எனது பராமரிப்பில் (வளர்ப்பில்) ஓர் அனாதை இருக்கிறார்; நான் அவரது செல்வத்திலிருந்து (எனது தேவைக்காக) உண்ணலாமா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நிச்சயமாக, ஒரு மனிதர் உண்பவற்றில் மிகவும் தூய்மையானது அவரது சொந்த உழைப்பால் ஈட்டியதே ஆகும். மேலும், அவரது குழந்தையும் அவரது உழைப்பைச் சேர்ந்ததே (சம்பாத்தியத்தைச் சேர்ந்ததே) ஆகும்'" என்று கூறினார்கள்.

(மேலும், இந்த ஹதீஸானது உமாரா பின் உமைர் என்பார் தனது தாயார் வாயிலாக ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது).

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதனுடைய குழந்தை அவனது சம்பாத்தியத்தின் (ஒரு பகுதியாகும்); (நிச்சயமாக அது) அவனது மிகச் சிறந்த சம்பாத்தியமாகும். எனவே, நீங்கள் அவர்களின் (பிள்ளைகளின்) செல்வத்திலிருந்து உண்ணுங்கள்."

இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இதனை ஹம்மாத் பின் அபீ சுலைமான் அவர்கள், இப்ராஹீம் மற்றும் அல்-அஸ்வத் ஆகியோர் வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். அதில், "(உங்களுக்குத்) தேவைப்படும் போது" என்ற கூடுதல் வாசகம் இடம்பெற்றுள்ளது. "இது (கூடுதல் வாசகம்) நிராகரிக்கப்பட்ட (முன்கர்) அறிவிப்பாகும்" என்று அபூதாவூத் அஸ்-ஸிஜிஸ்தானி அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உங்களுடைய குழந்தைகள் அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய கொடையாவார்கள். (இதற்குச் சான்றாக) {அவன் தான் நாடியவர்களுக்குப் பெண் குழந்தைகளை வழங்குகிறான்; தான் நாடியவர்களுக்கு ஆண் குழந்தைகளை வழங்குகிறான்} [அஷ்-ஷூரா 42:49] (எனும் வசனத்தை ஓதினார்கள்). எனவே, உங்களுக்குத் தேவைப்படும்போது, அவர்களும் அவர்களின் செல்வங்களும் உங்களுக்குரியதே ஆகும்."

15746. சுஃப்யான் பின் அப்துல் மலிக் கூறினார்:
நான் அப்துல்லாஹ் பின் அல்-முபாரக் அவர்களிடம் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸான, "உங்களுக்குத் தேவைப்படும்போது, அவர்களும் அவர்களின் செல்வங்களும் உங்களுக்குரியதே ஆகும்" என்பது பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர், "சுஃப்யான் இதனை ஹம்மாத், இப்ராஹீம், அல்-அஸ்வத் வழியாக அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்" என்று கூறினார்.

சுஃப்யான் கூறும்போது, "இது (அறிவிப்பாளர்) ஹம்மாத் செய்த ஒரு தவறாகும் (வஹ்ம்)" என்றார்.

அப்துல்லாஹ் கூறினார்: "நான் சுஃப்யானின் தோழர்களிடம் இந்த ஹதீஸைப் பற்றிக் கேட்டேன்; ஆனால் அவர்கள் இதை நினைவில் வைத்திருக்கவில்லை." மேலும் அப்துல்லாஹ் கூறினார்: "இது உமாரா பின் உமைர் என்பவரிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்ட ஹதீஸாகும். இதன் அறிவிப்பாளர் வரிசையில் 'அல்-அஸ்வத்' இடம்பெறவில்லை; மேலும் இதில் 'உங்களுக்குத் தேவைப்படும்போது' என்ற வார்த்தையும் இல்லை."

ஷைக் (இமாம் பைஹகீ) கூறினார்: "இந்த ஹதீஸ் அல்-அஃமஷ் வழியாக இப்ராஹீம், அல்-அஸ்வத் மூலமாக அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இந்த (குறிப்பிட்ட) வார்த்தை இல்லாமல் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இந்த அறிவிப்பாளர் வரிசையின்படி இது (நம்பகமானதாகப்) பாதுகாக்கப்பட்டதாக (மஹ்ஃபூழ்) இல்லை."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக ஒரு மனிதர் உண்பவற்றில் மிகவும் தூய்மையானது (மற்றும் சிறந்தது) அவரது (சொந்த) உழைப்பிலிருந்து கிடைத்ததாகும். மேலும், அவரது குழந்தையும் அவரது உழைப்பின் (சம்பாத்தியத்தின்) ஒரு பகுதியே ஆகும்."

(இதனை யஃலா பின் உபைது அவர்கள் அஃமஷ் வழியாகவும் அறிவித்துள்ளார்கள், அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். மேலும் இது மத்ர், ஹகம், இப்ராஹீம், ஷுரைஹ் மற்றும் ஆயிஷா (ரலி) ஆகியோரின் வழியாகவும் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது, ஆனால் இந்த (குறிப்பிட்ட வழித் தொடர்) அறிவிப்பு பாதுகாக்கப்பட்டதல்ல (பலவீனமானது)).

அம்ரு பின் ஷுஐப் அவர்கள் தம் தந்தை வழியாகத் தம் பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு - ரலி) மூலம் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி (அஃராபி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நிச்சயமாக என் தந்தை எனது செல்வத்தை (முழுமையாக) எடுத்துக்கொள்ள (அழிக்க) விரும்புகிறார்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "நீயும் உனது செல்வமும் உனது தந்தைக்கே உரியதாகும். நிச்சயமாக, நீங்கள் உண்பதில் மிகத் தூய்மையானது உங்களது (சுய) சம்பாத்தியத்திலிருந்து கிடைத்ததே; (உங்களது பிள்ளைகளும் உங்களது சம்பாத்தியத்தின் ஒரு பகுதியே ஆவர்). எனவே அதனை (மனநிறைவோடும்) மகிழ்வோடும் உண்ணுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அம்ரு பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனாரிலிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "எனக்குச் செல்வமும் குழந்தையும் உள்ளன. (ஆனால்) என் தந்தை எனது செல்வத்தை (முழுவதுமாக) எடுத்துக்கொள்ள நாடுகிறார்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீயும் உனது செல்வமும் உனது தந்தைக்கே உரியதாகும். நிச்சயமாக, உங்கள் குழந்தைகள் நீங்கள் சம்பாதித்தவற்றில் மிகத் தூய்மையான (சிறந்த) சம்பாத்தியமாவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குச் செல்வமும் குழந்தைகளும் உள்ளனர். என் தந்தை எனது செல்வத்தை (எனது அனுமதியின்றி) எடுத்துச் செலவிடுகிறார்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபியவர்கள், "நீயும் உனது செல்வமும் உனது தந்தைக்குரியதே! நிச்சயமாக உங்களின் குழந்தைகள் நீங்கள் ஈட்டியவற்றில் (சம்பாதித்தவற்றில்) மிகத் தூய்மையானவர்கள் ஆவர். எனவே, உங்களது குழந்தைகளின் சம்பாத்தியத்திலிருந்து (தேவைப்படும் போது) நீங்கள் உண்ணுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னிடம் செல்வமும் குழந்தைகளும் உள்ளன. என் தந்தைக்கும் செல்வமும் குழந்தைகளும் உள்ளன. அவர் எனது செல்வத்தை எடுத்துத் தனது குழந்தைகளுக்கு (எனது சகோதர சகோதரிகளுக்கு) உணவளிக்க விரும்புகிறார்" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீயும் உனது செல்வமும் உனது தந்தைக்கே உரியதாகும்! (அதாவது, அவருக்குத் தேவை ஏற்படும்போது உனது செல்வத்தைப் பயன்படுத்த அவருக்கு உரிமை உண்டு)" என்று கூறினார்கள்.

ஷைக் (இமாம் பைஹகீ - ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"பிள்ளையின் செல்வம் (முழுமையாகத்) தந்தைக்குரியது என்று கருதுபவர்கள் இந்த ஹதீஸின் வெளிப்படையான கருத்தை ஆதாரமாகக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், தந்தை தேவையுடையவராக இருக்கும்போது மட்டும் பிள்ளையின் செல்வத்திலிருந்து தனக்குப் போதுமான அளவு எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்றும், அவருக்குத் தேவையில்லாத போது பிள்ளையின் செல்வத்தில் தந்தைக்கு (உரிமையாளராகும்) எந்த உரிமையும் இல்லை என்றும் கூறுபவர்கள், பிறருடைய செல்வத்தை (அனுமதியின்றி) எடுப்பது ஹராம் (தடுக்கப்பட்டது) என்று வந்துள்ள (பொதுவான) செய்திகளை ஆதாரமாகக் கொள்கிறார்கள். மேலும், (மகனான) ஒருவர் இறந்துவிடும்போது அவருக்கு ஒரு மகன் இருந்தால், (இறந்தவரின்) தந்தைக்கு அவருடைய செல்வத்திலிருந்து ஆறில் ஒரு பங்கு மட்டுமே (வாரிசுரிமையாக)க் கிடைக்கும். ஒருவேளை தந்தை தனது மகனின் செல்வத்திற்கு (உண்மையிலேயே) முழு உரிமையாளராக இருந்திருந்தால், அவர் அந்தச் செல்வங்கள் முழுவதையும் (வாரிசுரிமைப் பங்கீடு இன்றி) அடைந்திருப்பார்."

ஹிப்பான் பின் அபீ ஜபலா (ரஹ்) அவர்கள் (முர்ஸலாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒவ்வொரு நபரும் தனது செல்வத்தின் மீது (அதைச் செலவிடுவதிலும் கையாளுவதிலும்) தனது தந்தை, தனது குழந்தைகள் மற்றும் ஏனைய மக்கள் அனைவரையும் விட அதிக உரிமையுடையவர் ஆவார்."

கைஸ் பின் அபீ ஹாஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தபோது ஒரு மனிதர் (அவரிடம் வந்து), "அல்லாஹ்வின் தூதரின் கலீபாவே! இவர் (எனது தந்தை) எனது முழுச் செல்வத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு (என்னை) வறுமையில் தள்ள/அழிக்க (يَجْتَاحَهُ) நாடுகிறார்" என்று (முறையிட்டார்).

அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (அந்தத் தந்தையிடம்), "அவனது செல்வத்திலிருந்து உமது (அத்தியாவசியத்) தேவைக்குப் போதுமானதை மட்டுமே நீர் எடுத்துக்கொள்ளலாம்" என்றார்கள்.

அதற்கு அவர் (தந்தை), "அல்லாஹ்வின் தூதரின் கலீபாவே! 'நீயும் உனது செல்வமும் உனது தந்தைக்குச் சொந்தம்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறவில்லையா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ் (சட்டமாக எதைப்) பொருந்திக்கொண்டானோ அதைக் கொண்டு நீயும் திருப்தியடை" என்றார்கள்.

இச்செய்தியை முன்திர் பின் ஸியாத் வழியாக மற்றவர்களும் அறிவித்துள்ளனர். அதில், "இதன் மூலம் (அத்தியாவசியப்) பராமரிப்புச் செலவையே (நஃபகா) நாடப்பட்டுள்ளது" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், (அறிவிப்பாளர்) முன்திர் பின் ஸியாத் பலவீனமானவர் ஆவார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்களில் நான் அழகிய முறையில் உறவாடுவதற்கு (மற்றும் பணிவிடை செய்வதற்கு) மிகவும் தகுதியுடையவர் யார்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமது தாய்" என்றார்கள்.

அவர், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு உமது தாய்" என்றார்கள்.

அவர், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு உமது தாய்" என்றார்கள்.

அவர், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு உமது தந்தை" என்றார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இப்னு ஷுப்ருமா அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து இரண்டு ஸஹீஹ் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) நூல்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).

முஆவியா பின் ஹைதா (ரலி) (அவர்கள்) அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் யாருக்கு (அதிகம்) உபகாரம் செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "உன் தாய்க்கு" என்றார்கள்.
நான், "பிறகு யாருக்கு?" என்று கேட்டேன்.
அவர்கள், "பிறகு உன் தாய்க்கு" என்றார்கள்.
நான், "பிறகு யாருக்கு?" என்று கேட்டேன்.
அவர்கள், "பிறகு உன் தாய்க்கு" என்றார்கள்.
நான், "பிறகு யாருக்கு?" என்று கேட்டேன்.
அவர்கள், "பிறகு உன் தந்தைக்கு; அதன்பிறகு (உறவில்) உனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்களுக்கு, அதற்கடுத்து நெருக்கமானவர்களுக்கு (உபகாரம் செய்ய வேண்டும்)" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சிறுவனுக்கு அவனது தந்தை மற்றும் தாய்க்கு இடையில் (யாரோடு இருப்பது என்பதைத்) தேர்வு செய்யும் உரிமையை வழங்கினார்கள்.

நான் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, பாரசீகப் பெண்மணி ஒருவர் தன்னுடைய மகனுடன் அவர்களிடம் வந்தார். அப்பெண் தன் கணவரால் விவாகரத்துச் செய்யப்பட்டிருந்தார். அவர்கள் இருவருமே அந்த மகனை (தன்னுடன் வைத்துக்கொள்ள) உரிமை கோரினர். அப்பெண் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடம் பாரசீக மொழியில், "அபூஹுரைரா அவர்களே! என் கணவர் என் மகனை (என்னிடமிருந்து) அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறார்" என்று கூறினார். அதற்கு அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (அப்பெண்ணுக்குப் புரியும் வகையில்) அதே (பாரசீக) மொழியிலேயே, "அவனுக்காக நீங்கள் இருவருமே குலுக்கல் (சீட்டு) போட்டுக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவளுடைய கணவர் வந்து, "என் மகனின் விஷயத்தில் என்னுடன் வழக்காடுபவர் யார்?" என்று கேட்டார். அப்போது அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"யா அல்லாஹ்! நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு பெண்மணி அவர்களிடம் வந்து (கூறிய ஒரு நிகழ்வை) நான் செவியுற்றதைத் தவிர, (சுயமாக) வேறெதையும் நான் கூறவில்லை. அப்பெண்மணி, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் கணவர் என் மகனை அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறார். ஆனால் இவனோ அபூஇனபா எனும் கிணற்றிலிருந்து எனக்குத் தண்ணீர் கொண்டுவந்து தருகிறான்; மேலும், எனக்கு உதவியாகவும் இருக்கிறான்' என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அவனுக்காக நீங்கள் இருவருமே குலுக்கல் போட்டுக்கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அப்போது அவளுடைய கணவர், 'என் மகனின் விஷயத்தில் என்னுடன் வழக்காடுபவர் யார்?' என்று கேட்டார். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் (அந்தச் சிறுவனிடம்), 'இதோ இவர்தான் உன்னுடைய தந்தை; இதோ இவர்தான் உன்னுடைய தாய்! இருவரில் நீ விரும்பும் எவருடைய கையை வேண்டுமானாலும் பிடித்துக்கொள்' என்று கூறினார்கள். உடனே அச்சிறுவன் தன் தாயின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டான். அந்தத் தாய் அவனுடன் புறப்பட்டுச் சென்றார்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(தனது) கணவனால் விவாகரத்து செய்யப்பட்ட ஒரு பெண்மணி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர் தனது குழந்தையை (தன்னுடன் வளர்ப்பதற்காக) எடுத்துக்கொள்ள விரும்பினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவ்விருவரையும் நோக்கி), "நீங்கள் இருவரும் (யார் குழந்தையை வைத்துக்கொள்வது என்பது குறித்துக்) குலுக்கல் முறைப்படி முடிவு செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர் (தந்தை), "எனக்கும் எனது குழந்தைக்கும் இடையில் (தடையாக) குறுக்கிடுபவர் யார்?" என்று கேட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தச் சிறுவனிடம், "(உனது தந்தை, தாய் ஆகிய) இவர்கள் இருவரில் நீ விரும்பியவரைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்" என்று கூறினார்கள். அச்சிறுவன் தனது தாயைத் தேர்ந்தெடுத்தான். எனவே, அவர் (அந்தத் தாய்) அவனை அழைத்துச் சென்றார்.

ராஃபிஉ பின் சினான் (ரலி) அவர்கள் (இஸ்லாத்தை) ஏற்றார்கள்; ஆனால் அவரது மனைவி (இஸ்லாத்தை) ஏற்க மறுத்துவிட்டாள். அவள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "என் மகள், இவள் பால்குடி மறந்தவள்" என்று கூறினாள். ராஃபிஉ (ரலி) அவர்களும் "(இவள்) என் மகள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ராஃபிஉவிடம், "ஒரு பக்கமாக அமர்வீராக" என்றும், அவரது மனைவியிடம் "நீ ஒரு பக்கமாக அமர்வாயாக" என்றும் கூறினார்கள். (பிறகு) அந்தச் சிறுமியை அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் அமரச் செய்தார்கள். பின்னர், "நீங்கள் இருவரும் அவளை அழையுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அச்சிறுமி தன் தாயின் பக்கம் சாய்ந்தாள். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! இவளுக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக" என்று பிரார்த்தித்தார்கள். உடனே அச்சிறுமி தன் தந்தையின் பக்கம் சாய்ந்தாள். அப்துல் ஹமீத் பின் ஜஅஃபரின் பாட்டனாரான ராஃபிஉ பின் சினான் (ரலி) அவர்கள் அவளை (அழைத்துச்) சென்றார்கள்.

உமாரா அல்-ஜர்மீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அலி (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் எனது தாயாருக்கும் எனது தந்தைவழிச் சிறிய தந்தைக்கும் (சித்தப்பாவுக்கும்) இடையே (யாருடன் வாழ்வது என்பதைத்) தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை அளித்தார்கள். பின்னர், என்னை விடச் சிறியவரான எனது சகோதரரைக் குறித்து, "இவனும் இவனுடைய (அண்ணனின்) வயதை அடைந்தால், அவனுக்கும் நான் (யாருடன் வாழ்வது என்பதைத்) தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை அளிப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.
(இதன் மற்றொரு அறிவிப்பில்) "அப்போது எனக்கு ஏழு அல்லது எட்டு வயதாகியிருந்தது" என்று உமாரா (ரஹ்) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

அப்துர்ரஹ்மான் பின் கன்ம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஒரு சிறுவனுக்கு அவனது தந்தைக்கும் தாய்க்கும் இடையே (யாருடன் வாழ்வது என்பதைத்) தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை அளித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி (அல்லாஹ்வின் தூதரிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக என்னுடைய இந்த மகனுக்கு என் வயிறே (அவன் தங்குவதற்கான) பாத்திரமாக இருந்தது; என் மார்பகமே அவனுக்கு (தாகம் தீர்க்கும்) நீர் புகட்டும் பையாக இருந்தது; என் மடியே அவனுக்கு (அரவணைக்கும்) புகலிடமாக இருந்தது. நிச்சயமாக இவனுடைய தந்தை என்னை விவாகரத்து (தலாக்) செய்துவிட்டார்; மேலும், இவனை என்னிடமிருந்து பறித்துச் செல்ல நாடுகிறார்" என்று (முறையிட்டார்).

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீ (வேறொருவரைத்) திருமணம் செய்யாதவரை இவனை (வளர்ப்பதற்கு) உனக்கே அதிக உரிமை உள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

மதீனாவின் (கருத்துக்கள் பின்பற்றப்பட வேண்டிய) முன்னணி மார்க்க அறிஞர்கள் (ஃபுகஹாக்கள்) கூறியதாவது:

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் மகன் ஆஸிம் இப்னு உமர் பருவமடையும் வரை, அவரைப் பராமரிக்கும் உரிமையை (ஹழானா) ஆஸிமுடைய (தாய்வழிப்) பாட்டிக்கே வழங்கி, உமருக்கு எதிராக அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். அந்த நேரத்தில் ஆஸிமின் தாய் உயிருடனேயே இருந்தார்; மேலும் அவர் (வேறொருவரைத்) திருமணம் செய்திருந்தார்.

காஸிம் பின் முஹம்மது (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அன்சாரிப் பெண் ஒருவரை (மணந்திருந்தார்கள்). அவர்களுக்கு ஆஸிம் பின் உமர் பிறந்தார். பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் அப்பெண்ணை விவாகரத்துச் செய்துவிட்டார்கள்.

ஒரு நாள் உமர் (ரலி) அவர்கள் குபாவிற்கு (வாகனத்தில்) சென்றபோது, மஸ்ஜிதின் முற்றத்தில் தமது மகன் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். உடனே அவனது கையைப் பிடித்துத் தமக்கு முன்பாக வாகனத்தில் அமர்த்திக்கொண்டார்கள். அப்போது அந்தச் சிறுவனின் பாட்டி (தாய்வழிப் பாட்டி) அங்கு வந்து, சிறுவனைத் தன்னிடம் தருமாறு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் தர்க்கம் செய்தார்கள்.

பின்னர் இருவரும் அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களிடம் (தீர்ப்புக்காக) வந்தனர். உமர் (ரலி) அவர்கள், "என் மகன்!" என்றார்கள். அந்தப் பெண்மணியும் (பாட்டியும்), "என் மகன் (எனது பேரன், எனக்கே வளர்க்கும் உரிமை உண்டு)!" என்றார்கள். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (உமரை நோக்கி), "அவருக்கும் அச்சிறுவனுக்கும் இடையில் (தடையின்றி) விட்டுவிடுங்கள்" என்றார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் அதன்பிறகு (அத்தீர்ப்பை எதிர்த்து) மறுபேச்சுப் பேசவில்லை.

மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் (தம் மனைவி) உம்மு ஆஸிமை மணமுறிவு (தலாக்) செய்தார்கள். (அவர்களது குழந்தை) தன் பாட்டியின் பராமரிப்பில் இருந்து வந்தது. (இது தொடர்பாக அந்தப் பாட்டி) உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு எதிராக அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் முறையிட்டார். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "குழந்தை பாட்டியுடன் தான் இருக்க வேண்டும்; (அதற்கான) பராமரிப்புச் செலவு உமர் (ரலி) அவர்கள் மீதே (கடமையாகும்)" என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், "அவரே (பாட்டியே) அக்குழந்தைக்கு அதிக உரிமை உடையவர்" என்றும் கூறினார்கள்.

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் தமது மகன் (ஆஸிம்) தொடர்பான வழக்கை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றபோது, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அக்குழந்தையை அதன் தாயிடமே (ஒப்படைக்குமாறு) தீர்ப்பளித்தார்கள்.

பிறகு (அபூபக்கர் ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'ஒரு தாயை அவளது குழந்தையிடமிருந்து (பிரித்து அவளுக்கு) மனவேதனையை ஏற்படுத்தக் கூடாது' என்று கூறுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் துல்கஅதா மாதத்தில் உம்ரா (செய்வதற்காகப் புறப்பட்டார்கள்). (அப்போது) மக்காவாசிகள் அவர்களை மக்காவிற்குள் நுழைய விடாமல் தடுத்தனர். இறுதியில், அவர்கள் மக்காவில் மூன்று நாட்கள் (மட்டும்) தங்கியிருக்கலாம் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அவர்களுடன் (சமாதான) ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டனர்.

அவர்கள் அந்த ஒப்பந்தப் பத்திரத்தை எழுதியபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மது அவர்கள் ஒப்புக்கொண்ட ஒப்பந்தம் இதுவே" என்று எழுதினார்கள். (அதைக் கண்ட மக்காவாசிகள்), "இதை நாங்கள் அங்கீகரிக்க மாட்டோம். நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நாங்கள் அறிந்திருந்தால், உங்களை (மக்காவிற்குள் நுழைய விடாமல்) நாங்கள் தடுத்திருக்க மாட்டோம். மாறாக, நீங்கள் 'அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மது' (என்றுதான் எழுத வேண்டும்)" என்றனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதருமாவேன்; (அதே சமயம்) நான் அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மதுமாவேன்" என்று கூறிவிட்டு, அலி (ரழி) அவர்களிடம், "'அல்லாஹ்வின் தூதர்' (என்ற சொல்லை) அழித்துவிடுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அலி (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! தங்களை (குறிக்கும் அந்தப் பெயரை) நான் ஒருபோதும் அழிக்க மாட்டேன்" என்று (அன்பின் மிகுதியால்) கூறினார்கள்.

எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பத்திரத்தைத் தாமே வாங்கினார்கள். அவர்களுக்கு (சாதாரணமாக) எழுதத் தெரியாது (என்றாலும்), 'அல்லாஹ்வின் தூதர்' என்றிருந்த இடத்தில் "அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மது ஒப்புக்கொண்ட ஒப்பந்தம் இதுவே" என்று எழுதினார்கள். (அதில் உள்ள நிபந்தனைகளாவன:) "உறையிலிடப்பட்ட வாளைத் தவிர (வேறு எந்த) ஆயுதத்தையும் அவர் மக்காவிற்குள் கொண்டு வரக்கூடாது; மக்காவாசிகளில் எவரேனும் அவரைப் பின்தொடர (அவருடன் வர) விரும்பினால் அவரை அழைத்துச் செல்லக் கூடாது; அவருடைய தோழர்களில் எவரேனும் மக்காவிலேயே தங்கிவிட விரும்பினால் அவரை அவர் தடுக்கக் கூடாது" (என்பனவாகும்).

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிற்குள் நுழைந்து, (ஒப்பந்தப்படி தங்குவதற்கான) காலம் முடிந்ததும், (மக்காவாசிகள்) அலி (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "உமது தோழரிடம் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) எங்களிடமிருந்து வெளியேறுமாறு கூறுங்கள்; ஏனெனில், காலம் முடிந்துவிட்டது" என்றார்கள். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவிலிருந்து) வெளியேறினார்கள்.

அப்போது, (ஷஹீத்) ஹம்ஸா (ரழி) அவர்களின் மகள் (உமாமா), "பெரியப்பாவே! பெரியப்பாவே!" என்று அழைத்தவாறு அவர்களுக்குப் பின்னால் (ஓடி) வந்தார்கள். அலி (ரழி) அவர்கள் அப்பெண்ணை (அரவணைத்து) அழைத்து, அவர்களின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு (தமது மனைவி) பாத்திமா (அலை) அவர்களிடம், "உன் சிறிய தந்தையின் மகளைப் பெற்றுக்கொள்" என்று கூறினார்கள். பாத்திமா (அலை) அவர்கள் அப்பெண்ணைச் சுமந்து (ஏற்றுக்) கொண்டார்கள்.

அப்பெண்ணை (யார் வளர்ப்பது) என்பது குறித்து அலி, ஜஅஃபர், ஸைத் (ரழி) ஆகியோருக்கிடையே சர்ச்சை ஏற்பட்டது. அலி (ரழி) அவர்கள், "நான்தான் இவளை (முதலில்) அழைத்து வந்தேன்; மேலும், இவள் என் சிறிய தந்தையின் மகள்" என்றார்கள். ஜஅஃபர் (ரழி) அவர்கள், "இவள் என் சிறிய தந்தையின் மகள்; மேலும், இவளுடைய சிறிய தாயார் (அஸ்மா பின்த் உமைஸ்) என் மனைவியாக இருக்கிறார்" என்றார்கள். ஸைத் (ரழி) அவர்கள், "இவள் என் (மார்க்க ரீதியான) சகோதரரின் மகள்" என்றார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை அவளது சிறிய தாயாரிடமே (வளர்ப்பதற்காக) ஒப்படைக்கத் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், "சிறிய தாயார், தாயின் அந்தஸ்தில் உள்ளவர்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அலி (ரழி) அவர்களிடம், "நீர் என்னைச் சேர்ந்தவர்; நான் உம்மைச் சேர்ந்தவன்" என்றார்கள். ஜஅஃபர் (ரழி) அவர்களிடம், "நீர் தோற்றத்திலும் குணத்திலும் என்னை ஒத்திருக்கிறீர்" என்றார்கள். ஸைத் (ரழி) அவர்களிடம், "நீர் எங்களது சகோதரரும், எங்களது (விடுதலை செய்யப்பட்ட) உதவியாளருமாவீர்" என்றார்கள்.

பராஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'உம்ரத்துல் கழா'வின் (விடுப்பட்ட உம்ராவிற்குப் பகரமாகச் செய்யப்பட்ட உம்ராவின்) போது மக்காவில் மூன்று நாட்கள் தங்கியிருந்தார்கள். மூன்றாவது நாள் வந்தபோது, (குறைஷிகள்) அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களிடம், "உமது தோழரின் (ஒப்பந்த) நிபந்தனைப்படி இதுவே கடைசி நாளாகும். எனவே, அவரை (மக்காவிலிருந்து) வெளியேறச் சொல்லுங்கள்" என்றனர். அலி (ரழி) அவர்கள் இச்செய்தியை நபியவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு நபியவர்கள், "சரி" என்று கூறிவிட்டு, (அங்கிருந்து) வெளியேறினார்கள்.

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(உம்ரத்துல் களா முடிந்து நபிகள் நாயகம் ஸல் அவர்கள் மக்காவிலிருந்து திரும்பியபோது) ஹம்ஸா (ரலி) அவர்களின் மகள், "என் சிறிய தந்தையே! என் சிறிய தந்தையே!" என்று அழைத்தவாறு (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைப்) பின்தொடர்ந்து வந்தார்கள். உடனே அலி (ரலி) அவர்கள் அச்சிறுமியை நெருங்கி அவரது கையைப் பற்றிக் கொண்டார்கள். மேலும் ஃபாத்திமா (அலை) அவர்களிடம், "உன் சிறிய தந்தையின் மகளைப் (பொறுப்பேற்றுப்) பிடித்துக்கொள்" என்று கூறினார்கள். ஃபாத்திமா (அலை) அவரைத் தூக்கிக் கொண்டார்கள்.

அச்சிறுமி(யின் வளர்ப்புப் பொறுப்பை ஏற்பது) குறித்து அலி, ஸைத் இப்னு ஹாரிஸா மற்றும் ஜஅஃபர் இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) ஆகியோருக்கிடையே சர்ச்சை எழுந்தது.

அலி (ரலி) அவர்கள், "நான்தான் இவரை (முதலில்) அழைத்து வந்தேன்; இவர் என் சிறிய தந்தையின் மகள்" என்று கூறினார்கள்.
ஜஅஃபர் (ரலி) அவர்கள், "இவர் எனது சிறிய தந்தையின் மகள், மேலும் இவரது சிறிய தாயார் (என் மனைவியாக) என்னிடம் இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஸைத் (ரலி) அவர்கள், "இவர் என் (மார்க்க ரீதியான) சகோதரரின் மகள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அச்சிறுமியின் சிறிய தாயாருக்கே (அவரை வளர்க்கும் பொறுப்பை அளித்து) தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், "சிறிய தாயார் (தாய் இல்லாத நிலையில்), தாயின் அந்தஸ்தில் உள்ளவர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு ஸைத் (ரலி) அவர்களிடம், "நீங்கள் எங்கள் சகோதரரும் எங்கள் மவ்லாவும் (உரிமைவிடப்பட்டவரும்) ஆவீர்கள்" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியடைந்த) ஸைத் (ரலி) அவர்கள் (ஒற்றைக் காலால்) துள்ளிக் குதித்தார்கள்.

ஜஅஃபர் (ரலி) அவர்களிடம், "நீங்கள் தோற்றத்திலும் குணத்திலும் என்னை மிகவும் ஒத்திருக்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள். ஸைத் துள்ளிக் குதித்ததற்குப் பின்னால் அவரும் (மகிழ்ச்சியால் ஒற்றைக் காலால்) துள்ளிக் குதித்தார்.

பிறகு என்னிடம், "நீங்கள் என்னைச் சார்ந்தவர், நான் உங்களைச் சார்ந்தவன்" என்று கூறினார்கள். ஜஅஃபர் குதித்ததற்குப் பின்னால் நானும் (மகிழ்ச்சியால் ஒற்றைக் காலால்) துள்ளிக் குதித்தேன்.

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "நீங்கள் ஹம்ஸாவின் மகளை மணமுடித்துக் கொள்ளக் கூடாதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக அவர் எனது பால்குடிச் சகோதரரின் மகளாவார் (எனவே அவர் எனக்குத் தடை செய்யப்பட்டவர்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அபூ இஸ்ஹாக் அவர்கள் பராஉ (ரலி) வாயிலாக அறிவிக்கும் ஹம்ஸா (ரலி) அவர்களின் மகள் குறித்த செய்தி, நாம் (முன்னர்) அறிவித்ததைப் போன்று சுருக்கமானதாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது. பின்னர், அவ்விருவர் (ஹானிஉ, ஹுபைரா) வாயிலாக அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நாம் அறிவித்ததைப் போன்று, அதை விட முழுமையானதாக இதனை அவர் அறிவித்துள்ளார். 'துள்ளிக் குதித்த' (ஹஜ்ல்) நிகழ்வு அவ்விருவரின் அறிவிப்பில்தான் இடம்பெற்றுள்ளது; பராஉ அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெறவில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். மேலும், இச்சம்பவத்தை முஹம்மது இப்னு நாஃபிஉ இப்னு உஜைர், தம் தந்தை வாயிலாக, அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் நாம் அறிவித்துள்ளோம்.

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் (ஹம்ஸா (ரழி) அவர்களின் மகள் தொடர்பான சம்பவத்தைப் பற்றி) அறிவிக்கிறார்கள்:

(அப்போது) ஜஅஃபர் (ரழி) அவர்கள், "நானே அவளை (வளர்க்க) அதிக தகுதியுடையவன். ஏனெனில், அவளுடைய தாயின் சகோதரி என்னிடம் (என் மனைவியாக) இருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்தச் சிறுமியைப் பொறுத்தவரை, அவளை ஜஅஃபருக்கே (வளர்க்க) வழங்குகிறேன் என நான் தீர்ப்பளிக்கிறேன். ஏனெனில், அவளுடைய தாயின் சகோதரி அவரிடம் இருக்கிறார். நிச்சயமாக, தாயின் சகோதரி தாய்க்கு நிகரானவராவார் (தாயின் அந்தஸ்தில் உள்ளவர்)" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடிமைக்கு அவனது உணவும் உடையும் (வழங்கப்படுவது அவனது உரிமையாகும்). அவனால் தாங்க முடியாத (சிரமமான) வேலைகளை அவன் மீது சுமையாக்கக் கூடாது."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபுத்தாஹிர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அடிமைக்கு (அவசியமான) அவனது உணவும் உடையும் நியாயமான முறையில் (வழங்கப்பட வேண்டும்). அவனது சக்திக்கு மீறிய வேலையை அவன் மீது சுமத்தக் கூடாது."

கய்தமா பின் அப்துர் ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நாங்கள் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களிடம் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது அவருடைய பொறுப்பாளர் (நிர்வாகி) ஒருவர் வந்து உள்ளே நுழைந்தார். அவரிடம் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "அடிமைகளுக்கு (பணியாளர்களுக்கு) அவர்களின் உணவை வழங்கிவிட்டாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் "இல்லை" என்றார்.

உடனே அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "நீ சென்று அவர்களுக்கு அதனை வழங்கு! ஏனெனில், 'ஒருவர் (முஃமின்) தன் பொறுப்பிலிருப்பவர்களுக்கு (வழங்க வேண்டிய) உணவைத் தடுத்து வைப்பதே, அவர் பாவியாவதற்குப் போதுமானதாகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்" என்றார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சயீத் பின் முஹம்மது அல்-ஜர்மி என்பவரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அல்-மஃரூர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் அபூதர் (ரலி) அவர்களை 'ரபதா' (என்னும் இடத்தில்) சந்தித்தோம். அப்போது அவர் ஒரு ஆடையை அணிந்திருந்தார்; அவரது பணியாளரும் (அடிமையும்) அதே போன்றதொரு ஆடையை அணிந்திருந்தார்.

அப்போது ஒரு மனிதர் அவரிடம், "அபூதர் அவர்களே! உங்கள் பணியாளரின் (அடிமையின்) இந்த ஆடையை நீங்கள் எடுத்து (உங்களுடையதோடு சேர்த்து) அணிந்து கொண்டால் அது ஒரு (முழுமையான) ஜோடி ஆடையாக (ஹுல்லா) அமையுமே! உங்கள் பணியாளருக்கு நீங்கள் வேறு (சாதாரண) ஆடையைக் கொடுக்கலாமே!" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூதர் (ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்): "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

'அவர்கள் (பணியாளர்கள்/அடிமைகள்) உங்களின் சகோதரர்கள் ஆவர்; அல்லாஹ் அவர்களை உங்களின் பொறுப்பின் (கைகளின்) கீழ் ஆக்கியுள்ளான். எனவே, எவருடைய சகோதரர் அவரின் பொறுப்பின் கீழ் இருக்கிறாரோ, அவர் தான் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உண்ணக் கொடுக்கட்டும்; தான் உடுத்துவதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்கட்டும். அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய (சிரமமான) வேலைகளை அவர்களுக்குச் சுமையாக்க வேண்டாம். அவ்வாறு (சிரமமான) வேலையை அவர்களுக்கு நீங்கள் கொடுத்தால், (அதைச் செய்து முடிக்க) அவர்களுக்கு நீங்களும் உதவி செய்யுங்கள்.'"

(இந்த ஹதீஸை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் அஃமஷ் அவர்களின் அறிவிப்பாகத் தங்களது ஸஹீஹ் நூல்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்).

மஃரூர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் 'ரபதா' எனும் இடத்திற்குச் சென்று அபூதர் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தோம். அப்போது அவர் ஒரு (ஜோடி) ஆடையையும், அவருடைய அடிமை அதே போன்ற மற்றொரு ஆடையையும் அணிந்திருப்பதைக் கண்டோம். நாங்கள் (அபூதர் ரலி அவர்களிடம்), "உங்கள் அடிமைக்கு வேறு ஆடையை உடுத்திவிட்டு, அந்த ஆடையையும் நீங்கள் எடுத்துக் கொண்டால், அது உங்களுக்கு ஒரு (முழுமையான) ஜோடி ஆடையாக இருக்குமே?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: இதைப் பற்றி நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். நான் ஒரு மனிதருடன் (பிலால் ரலி அவர்களுடன்) வாக்குவாதம் செய்தேன். அவரது தாய் ஓர் அரபி அல்லாத (அபிசீனிய) பெண்ணாக இருந்தார். அதனால் அவரது தாயைக் குறை கூறி நான் அவரை ஏசினேன். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று என்னைப் பற்றி முறையிட்டார்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நீர் இன்னாரை ஏசினீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன். "அவருடைய தாயைக் குறிப்பிட்டு (பழித்து)ப் பேசினீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஆண்களோடு வாக்குவாதம் செய்பவரின் தாயும் தந்தையும் (இயல்பாகப் பழித்துக்) கூறப்படுவார்களே" என்று சொன்னேன்.

அதற்கு நபியவர்கள், "நிச்சயமாக நீர், அறியாமைக் காலத்து (ஜாஹிலிய்யா) குணம் குடிகொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதராகவே இருக்கிறீர்" என்று கூறினார்கள்.

நான் (அப்போது), "எனது இந்த (முதிர்ந்த) வயதிலுமா (அந்த குணம் என்னிடம் உள்ளது)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபியவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆம்! அவர்கள் உங்களின் சகோதரர்கள் ஆவர்; அவர்களை அல்லாஹ் உங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் ஆக்கியிருக்கிறான். எவருடைய அதிகாரத்தின் கீழாவது அவருடைய சகோதரர் இருந்தால், தான் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உண்ணக் கொடுக்கட்டும்; தான் உடுத்துவதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்கட்டும். அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய வேலைகளை அவர்களுக்குச் சிரமமாகக் கொடுக்க வேண்டாம்; அவ்வாறு அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய வேலைகளை அவர்களுக்குக் கொடுத்தால், அந்த வேலையில் அவர்களுக்கு நீங்கள் உதவி செய்யுங்கள்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அஹ்மத் பின் யூனுஸ் வழியாகவும், இமாம் புகாரி அவர்கள் அஃமஷ் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

மஅரூர் பின் சுவைது (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் அபூதர் அல்-கிஃபாரி (ரழி) அவர்களைப் பார்த்தேன். அவர்கள் ஒரு (ஜோடி) ஆடை அணிந்திருந்தார்கள்; அவர்களது அடிமையும் (அதே போன்ற) ஒரு (ஜோடி) ஆடை அணிந்திருந்தார். இது குறித்து நான் அவரிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் (ஒருமுறை) ஒரு மனிதரைத் திட்டினேன். அவர் என்னைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'அவரை அவருடைய தாயைச் சொல்லிப் பழித்துவிட்டாயா?' என்று கேட்டார்கள். பிறகு என்னிடம் கூறினார்கள்: 'உங்களுடைய (பணியாளர்களும் அடிமைகளும்) உங்களின் சகோதரர்கள் ஆவர்; அவர்களை அல்லாஹ் உங்களின் அதிகாரத்தின் கீழ் ஆக்கியிருக்கிறான். எனவே, எவருடைய அதிகாரத்தின் கீழ் அவருடைய சகோதரர் இருக்கிறாரோ, அவர் தான் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உண்ணக் கொடுக்கட்டும்; தான் உடுத்துவதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்கட்டும். அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய வேலைகளை அவர்களுக்கு நீங்கள் கொடுக்க வேண்டாம். அவ்வாறு அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய வேலைகளை நீங்கள் அவர்களுக்குக் கொடுத்தால், அந்த வேலையில் அவர்களுக்கு நீங்களும் உதவி செய்யுங்கள்.' "

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஆதம் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக ஷுஅபாவிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அபுதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்கள் அடிமைகளில் (அல்லது பணியாட்களில்) உங்களுக்குப் பொருத்தமானவர்களாக (உங்களுடன் இணங்கி நடப்பவர்களாக) இருப்பவர்களுக்கு, நீங்கள் உண்பதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உண்ணக் கொடுங்கள்; நீங்கள் உடுத்துவதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உடுத்தக் கொடுங்கள். அவர்களில் உங்களுக்குப் பொருத்தமில்லாதவர்களை (உங்களுடன் இணங்கிச் செல்லாதவர்களை) விற்றுவிடுங்கள். அல்லாஹ்வின் படைப்புகளை (அவர்களைத் துன்புறுத்துவதன் மூலம்) வேதனைப்படுத்தாதீர்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (உரிமைமிக்க) அடிமைகளைக் குறித்துக் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் உண்பதிலிருந்து அவர்களுக்கும் உணவளியுங்கள்; நீங்கள் உடுத்துவதிலிருந்து அவர்களுக்கும் ஆடையளியுங்கள்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(ஒரு எஜமானர்) அவ்வாறு செய்யவில்லை எனில், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதே அவருக்கு (கடமையாகப்) பொருந்தும். (அதாவது) 'அவருக்கான (அடிமைக்கான) உணவுச் செலவும் ஆடையளிப்பதும் நேர்மையான முறையில் (வழக்கத்திலுள்ள நடைமுறைப்படி) இருக்க வேண்டும்' (என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்). மேலும், 'நேர்மையான நடைமுறை' (அல்-மஃரூஃப்) என்பது, அவர் (அந்த அடிமை) வசிக்கும் ஊரில் அவரைப் போன்ற ஒருவருக்கு (அடிமைக்கு) வழக்கமாக அளிக்கப்படுவதையே குறிக்கும் என்பது நமது கருத்தாகும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவரிடம் அவருடைய பணியாளர் உணவைக் கொண்டு வந்தால், அவரைத் தம்முடன் (உண்ண) அமரச் செய்யட்டும். அவ்வாறு (அமரச் செய்ய) முடியாவிட்டால், அவருக்கு ஒன்றிரண்டு கவளங்களாவது (உணவாகக்) கொடுக்கட்டும். ஏனெனில், அவர் அதன் புகையையும் வெப்பத்தையும் சகித்திருக்கிறார்."

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அடிமையின் உணவும் அவனது எஜமானனின் உணவும் வெவ்வேறாக இருக்கலாம் என்று நாம் விவரித்ததற்கு இதுவே சான்றாக அமைகிறது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவருடைய பணியாள் அவருக்காக உணவைத் தயாரித்து, (அடுப்பின்) வெப்பத்தையும் புகையையும் சகித்துக்கொண்டு (சிரமப்பட்டு) அவ்வுணவை அவரிடம் கொண்டு வந்தால், (அவர் அந்த உணவின் மீது ஆசைப்பட்டிருப்பார் என்பதால்) அவரைத் தன்னுடன் அமர வைத்து உண்ணச் செய்யட்டும். உணவு (அனைவருக்கும் போதுமானதாக இல்லாமல்) குறைவாக இருந்தால், அவரது கையில் ஒன்றிரண்டு கவளங்களையாவது (உணவாகக்) கொடுக்கட்டும்."

தாவூத் பின் கைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "'உக்லா' (أُكْلَة) என்பது ஒரு கவள (வாய் அளவு) உணவைக் குறிக்கும்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்லமா அல்-கஅனபீ வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவருக்காக அவருடைய பணியாளர், (அடுப்பின்) வெப்பத்தையும் புகையையும் சகித்துக்கொண்டு உணவைத் தயாரித்து (முடித்து)க் கொண்டுவந்தால், அவர் அப்பணியாளரை (உண்ணுவதற்காக) அழைத்துத் தன்னுடன் அமரவைக்கட்டும். அவர் (அவ்வாறு அமர) மறுத்தால், (அல்லது இடவசதி இல்லையெனில்) அவருக்கு ஒரு கவளம் உணவையாவது (நெய் அல்லது குழம்பு ஊற்றிப் பிசைந்து) அவரிடம் கொடுக்கட்டும்." (அல்லது இதே கருத்தைத் தரும் வேறொரு வார்த்தையை நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அடிமைக்கு (அவருடைய) உணவும், (அவருடைய) உடையும் (வழங்கப்பட வேண்டும்). மேலும், அவர் சக்திக்கு மீறிய வேலையைச் செய்யுமாறு அவர் சிரமப்படுத்தப்படக் கூடாது."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அடிமைப் பெண்களுக்கு (தொடர்ச்சியான/வழக்கமான) ஒரு குறிப்பிட்ட வேலையோ அல்லது (அதன் மூலம்) அறியப்பட்ட வருமானமோ இருந்தாலன்றி, அவர்களின் சம்பாத்தியத்தை (அவர்களின் எஜமானர்கள்) பெறுவதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.

மேலும் இந்த ஹதீஸ், அலி இப்னுல் ஜஅத் என்பவரால் அஸ்-ஸின்ஜீ இப்னு காலித், ஹராம் இப்னு உஸ்மான் மற்றும் அபூ அதீக் ஆகியோரின் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக ஜாபிர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து மர்ஃபூஃ ஆன (நபிகளார் வரை சென்றடையும்) செய்தியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள் தங்களது (ஜுமுஆ) உரையில் கூறினார்கள்:

"சிறுவர்களைச் சம்பாதிக்கச் சொல்லி (அவர்களின் சக்திக்கு மீறி) நிர்ப்பந்திக்காதீர்கள்; ஏனெனில், நீங்கள் அவர்களைச் சம்பாதிக்க நிர்ப்பந்தித்தால் அவர்கள் (தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய) திருட ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். எந்தவொரு தொழில் திறனும் (கைத்தொழிலும்) அறியாத அடிமைப் பெண்ணைச் சம்பாதிக்கச் சொல்லி நிர்ப்பந்திக்காதீர்கள்; ஏனெனில், நீங்கள் அவளைச் சம்பாதிக்க நிர்ப்பந்தித்தால் அவள் தனது மர்மஸ்தானத்தைக் கொண்டு (விபச்சாரத்தின் மூலம்) சம்பாதிப்பாள்."

இது (இமாம்) ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பிலுள்ள வார்த்தைகளாகும்.

இப்னு அபீ உவைஸ் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் பின்வருமாறு கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது: "அல்லாஹ் உங்களை (தேவையற்றவற்றிலிருந்து தடுத்து) மானமுள்ளவர்களாக ஆக்கியிருப்பதைப் போன்று நீங்களும் மானத்தைப் பேணிக் கொள்ளுங்கள். மேலும், உணவுகளில் தூய்மையான (ஹலாலான)வற்றையே நீங்கள் (தேர்ந்தெடுத்து) உண்ணுங்கள்."

(சுஃப்யான்) அஸ்-ஸவ்ரீ (ரஹ்) அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் வழியாக சிலர் இதனை (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) உயர்த்தி (மர்ஃபூஃ ஆக) அறிவித்துள்ளனர்; அவ்வாறு உயர்த்தி அறிவிப்பது பலவீனமானதாகும் (இது உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் கூற்றே ஆகும்).

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ தய்பா அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு இரத்தம் குத்தி எடுத்தார்கள் (ஹிஜாமா செய்தார்கள்). அதற்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு இரண்டு 'ஸாஉ' அல்லது ஒரு 'ஸாஉ' பேரீச்சம்பழங்களை (கூலியாக) வழங்கினார்கள். மேலும், அவருக்கு (அவருடைய எஜமானர்களால்) விதிக்கப்பட்டிருந்த வரியை (அவர் நாள்தோறும் செலுத்த வேண்டிய தொகையை)க் குறைத்துக்கொள்ளும்படி அவருடைய எஜமானர்களுக்கு உத்தரவிட்டார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் மாலிக் அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஹுமைத் மூலமாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஸுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரலி) அவர்களுக்கு ஆயிரம் அடிமைகள் இருந்தனர். அவர்கள் (ஒவ்வொரு நாளும்) அவருக்குத் திறை (உழைப்பின் ஒரு பகுதியை வருவாயாக) செலுத்தி வந்தனர். ஆனால், அவர்களின் அந்தத் திறையிலிருந்து (கிடைத்த வருமானத்தில்) சிறிதளவைக் கூட அவர் தமது (சொந்தத் தேவைகளுக்காகத் தனது) வீட்டிற்குள் கொண்டு செல்ல மாட்டார் (மாறாக அவற்றை தர்மம் செய்துவிடுவார்).

அப்துர் ரஹ்மானின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான திர்ஹம் (என்பவர்) கூறுகிறார்:

எனது எஜமானர் என் மீது ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு திர்ஹமை (தொகையாகச் செலுத்துமாறு) நிர்ணயித்திருந்தார். நான் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடம் (இது குறித்து முறையிடச்) சென்றேன். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்! அல்லாஹ்வின் உரிமையையும் உனது எஜமானரின் உரிமையையும் (முறையாக) நிறைவேற்று" என்று கூறினார்கள்.

அபூ மஸ்வூத் உக்பா பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நாயின் விலை, விபச்சாரியின் கூலி (சம்பாத்தியம்) மற்றும் குறிசொல்பவனின் (ஜோதிடனின்) கட்டணம் ஆகியவற்றைத் தடை செய்தார்கள். ஆயினும், (அறிவிப்பாளர்) யூனுஸ் (ரஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸில், "(இம்மூன்றும்) 'ஸுஹ்த்' (எனும் முற்றிலும் ஹராமான - விலக்கப்பட்ட - சம்பாத்தியமாகும்)" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

இதை மாலிக் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரும் ஸஹீஹில் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் லைஸ் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(நயவஞ்சகர்களின் தலைவனான) அப்துல்லாஹ் பின் உபை என்பவனுக்கு 'முஸைகா' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு அடிமைப் பெண்ணும், 'உமைமா' என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு அடிமைப் பெண்ணும் இருந்தனர். அவன் (பணம் சம்பாதிப்பதற்காக) அவ்விருவரையும் விபச்சாரத்தில் ஈடுபட வற்புறுத்திக் கொண்டிருந்தான். எனவே, அவர்கள் இருவரும் இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டனர். அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்), "{வலா துக்ரிஹூ ஃபதயாத்திகும் அலல் பிகாய்}" (உங்கள் அடிமைப் பெண்களை விபச்சாரத்திற்கு கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள்) [அந்நூர்: 33] என்பதிலிருந்து அவனது கூற்றான "{கஃபூருர் ரஹீம்}" (மன்னிப்பவனும் நிகரற்ற அன்புடையவனுமாவான்) என்பது வரை (வசனத்தை) அருளினான்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூ காமில் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அப்துல்லாஹ் பின் உபை (இப்னு சலூல்) என்பவனுக்கு ஒரு அடிமைப் பெண் இருந்தாள். அவன் அவளை விபச்சாரத்தில் ஈடுபடும்படி கட்டாயப்படுத்தி வந்தான். அப்போது (பின்வரும் வசனம்) அருளப்பட்டது:
"{வலா துக்ரிஹூ ஃபதயாத்திகும் அலல் பிகாய்இ இன் அரத்ன தஹஸ்ஸுனன் லிதப்தகூ அரளல் ஹயாத்தித் துன்யா வமன் யுக்ரிஹ்ஹுன்ன ஃபஇன்னல்லாஹ மின் பஃதி இக்ராஹிஹின்ன கஃபூருர் ரஹீம்}" (பொருள்: உங்கள் அடிமைப் பெண்கள் கற்பொழுக்கத்துடன் வாழ விரும்பினால், இவ்வுலக வாழ்வின் சொற்ப வசதிகளைத் தேடுவதற்காக அவர்களை விபச்சாரத்தில் ஈடுபடக் கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள். அவ்வாறு யாரேனும் அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தினால், அவர்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதற்குப் பிறகு நிச்சயமாக அல்லாஹ் (அப்பெண்களுக்கு) மன்னிப்பவனாகவும், நிகரற்ற அன்புடையவனாகவும் இருக்கின்றான். - அல்குர்ஆன் 24:33).

அபூ முஆவியா (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு) இடம்பெற்றுள்ளது: "அப்துல்லாஹ் பின் உபை இப்னு சலூல் தனது அடிமைப் பெண்ணிடம், 'நீ சென்று (விபச்சாரம் செய்து) எமக்காக எதையாவது (பொருளைத்) தேடிக்கொண்டு வா!' என்று கூறுவது வழக்கம். அப்போது, அல்லாஹ் (عز وجل) {வலா துக்ரிஹூ ஃபதயாத்திகும் அலல் பிகாய்இ} என்பதிலிருந்து {கஃபூருர் ரஹீம்} என்பது வரை (அப்பெண்களுக்காக) அருளினான்."

அபூ உபைது (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஆகவே, (இந்த வசனத்தில் கூறப்படும்) மன்னிப்பு (கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட) அந்தப் பெண்களுக்கே உரியதாகும்; (அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்திய) எஜமானனுக்கு அல்ல."

ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் இந்த (குர்ஆன்) வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அது அவர்களுக்கு (பெண்களுக்கு) உரியதே. அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அது அவர்களுக்கு (பெண்களுக்கு) உரியதே."

ஸயீத் பின் அபுல் ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள், "{வமன் யுக்ரிஹ்ஹுன்ன ஃபஇன்னல்லாஹ மின் பஃதி இக்ராஹிஹின்ன கஃபூருர் ரஹீம்}" (எவர் அவர்களை வற்புறுத்துகிறாரோ, அவர்கள் வற்புறுத்தப்பட்ட பின் நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், பெருங்கிருபையாளனாகவும் இருக்கிறான் - அல்குர்ஆன் 24:33) என்ற வசனத்திற்கு (விளக்கம் அளிக்கையில்), "(விபச்சாரத்திற்கு) வற்புறுத்தப்பட்ட அந்த (அடிமைப்) பெண்களுக்கு (அல்லாஹ்) மன்னிப்பவனாக இருக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் எனது அடிமை ஒருவனைச் சாட்டையால் அடித்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது என் பின்னாலிருந்து, "அபூ மஸ்வூதே! அறிந்துகொள்" என்ற ஒரு குரலைக் கேட்டேன். (எனக்கு இருந்த) கடுமையான கோபத்தின் காரணமாக அது (யாருடைய குரல் என்பதை) என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. (அக்குரலுக்குரியவர்) "அபூ மஸ்வூதே! அறிந்துகொள்" என்று (மீண்டும்) கூறினார். அவர் என்னை நெருங்கி வந்தபோது, அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தான் என்பதை (நான் கண்டேன்).

அவர்கள், "அபூ மஸ்வூதே! அறிந்துகொள், இந்த அடிமையின் மீது உனக்கு இருக்கும் ஆற்றலை விட, உன் மீது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் மிக அதிக ஆற்றல் கொண்டவன் ஆவான்" என்று கூறினார்கள். உடனே என் கையிலிருந்த சாட்டையைக் கீழே வீசினேன். மேலும், "இன்றைக்குப் பிறகு இனி ஒருபோதும் எந்த அடிமையையும் நான் அடிக்க மாட்டேன்" என்று கூறினேன்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்)

அபூ மஸ்வூத் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் என்னுடைய அடிமை ஒருவனை அடித்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது எனக்குப் பின்னாலிருந்து, "அபூ மஸ்வூதே! அறிந்துகொள்! அபூ மஸ்வூதே! அறிந்துகொள்! அபூ மஸ்வூதே! அறிந்துகொள்! நீ இவன் மீது கொண்டுள்ள அதிகாரத்தை விட அல்லாஹ் உன் மீது அதிக அதிகாரம் கொண்டவன் ஆவான்" என்ற ஒரு குரலைக் கேட்டேன். நான் திரும்பிப் பார்த்தேன். அங்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இருந்தார்கள். உடனே நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் முகத்திற்காக (பொருத்தத்திற்காக) இவன் சுதந்திரமானவன் (விடுதலை செய்யப்பட்டவன்)" என்று கூறினேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அறிந்துகொள்! நீ மட்டும் இவ்வாறு செய்திருக்காவிட்டால், நரகம் உன்னைப் பொசுக்கியிருக்கும் (அல்லது நரகம் உன்னைத் தீண்டியிருக்கும்)" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது அடிமை ஒருவரை விடுதலை செய்தார்கள். பின்னர் தரையிலிருந்து ஒரு சிறு குச்சியை எடுத்து, "இந்தச் சிறு குச்சியின் அளவுக்குக் கூட இதில் (இவரை விடுதலை செய்ததில் மேலதிகமான) எந்த நற்கூலியும் எனக்குக் கிடையாது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "எவர் தனது அடிமையைக் கன்னத்தில் அறைகிறாரோ அல்லது அவன் செய்யாத குற்றத்திற்காக (வரம்பு மீறி) அவனை அடிக்கிறாரோ, அதற்கான குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) அவனை விடுதலை செய்வதே ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்" என்றார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்).

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"அபுல் காஸிம் (மற்றும்) பாவமன்னிப்பின் நபியான (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

'யார் (தன்னிடம் உள்ள) ஓர் அடிமை செய்யாத குற்றத்தை அவர் மீது அவதூறாகச் சுமத்துகிறாரோ, (அந்த எஜமான்) கூறியவாறே அந்த அடிமை (உண்மையிலேயே அக்குற்றத்தைச் செய்தவராக) இருந்தாலன்றி, மறுமை நாளில் அவருக்கு (அவதூறு கூறிய எஜமானுக்கு) 'ஹத்' (எனும் மார்க்கச் சட்டப்படியான தண்டனை) நிறைவேற்றப்படும்.'"

(இது யஹ்யா என்பவரின் அறிவிப்பில் உள்ள வாசகமாகும். இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஸத்தத் வழியாக யஹ்யாவிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஃபுளைல் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது பணியாள் (நடத்தையில்) மோசமாக நடந்து கொள்கிறான்; (எனக்கு) அநீதி இழைக்கிறான்" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவனை ஒவ்வொரு நாளும் எழுபது முறை (அதாவது மீண்டும் மீண்டும்) மன்னிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒருவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (எனது) பணியாளரை (அவர் செய்யும் தவறுகளுக்காக) நான் எத்தனை முறை மன்னிக்க வேண்டும்?" என்று கேட்டார். பின்னர் அவர் மீண்டும் அதே கேள்வியைக் கேட்டார்; (அப்போதும்) நபியவர்கள் மௌனமாகவே இருந்தார்கள். அவர் மூன்றாம் முறையாகக் கேட்டபோது, நபியவர்கள், "ஒவ்வொரு நாளும் எழுபது முறை (அதாவது கணக்கிலடங்காத முறை) அவரை மன்னியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், அஸ்பக் (ரஹ்) அவர்கள் இப்னு வஹ்ப் (ரஹ்) வழியாகத் தமது அறிவிப்பாளர் தொடரில் இதனை அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். எனினும், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் அறிவிப்பே (அறிவிப்பாளர் தொடர் அடிப்படையில்) மிகவும் சரியானதாகும்.

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இறுதி வார்த்தைகளாக, "தொழுகை! (தொழுகையைப் பேணுங்கள்), தொழுகை! (தொழுகையைப் பேணுங்கள்). மேலும், உங்களின் வலக்கரங்கள் உரிமையாக்கிக் கொண்டவர்கள் (அடிமைகள்) விஷயத்தில் அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்" என்பவையே இருந்தன.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அண்டை வீட்டாரைக் குறித்து (அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் பற்றி) எனக்குத் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், (அண்டை வீட்டாருக்குச் சொத்தில்) வாரிசுரிமை வழங்கி விடுவார்களோ என்று நான் எண்ணினேன். மேலும், அடிமையைக் குறித்தும் (அவர்களிடம் மென்மையாக நடப்பது பற்றி) எனக்குத் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவையோ அல்லது நேரத்தையோ அடைந்தால் (அடிமையை) விடுதலை செய்துவிட வேண்டும் என்று (அல்லாஹ்வின் கட்டளையாக) நிர்ணயித்து விடுவார்களோ என்று நான் எண்ணினேன்."

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரிடமேனும் ஓர் அடிமைப் பெண் இருந்து, அவளுக்கு அவர் (நற்பண்புகளைப் புகட்டி) சிறந்த முறையில் ஒழுக்கப் பயிற்சியளித்து, (மார்க்கக்) கல்வியையும் சிறந்த முறையில் கற்றுக்கொடுத்து, பின்னர் அவளை விடுதலை செய்து (சுதந்திரவாளியாக்கி) அவளையே மணந்துகொள்கிறாரோ அவருக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு. மேலும், அல்லாஹ்வின் கடமைகளையும் (உரிமைகளையும்) தன் எஜமானர்களின் கடமைகளையும் (உரிமைகளையும் முறையாக) நிறைவேற்றும் எந்தவோர் அடிமைக்கும் இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் பின் கஸீர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஸாலிஹ் வழியாக வேறு பல அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அலி (ரலி) அவர்கள் உரை நிகழ்த்தும்போது கூறினார்கள்:

"மக்களே! உங்களுடைய அடிமைகளில் திருமணமானவர்கள் (மற்றும்) திருமணமாகாதவர்கள் (என அனைவரின்) மீதும் (அல்லாஹ் நிர்ணயித்த) குற்றவியல் தண்டனைகளை (ஹுதுத்) நிலைநாட்டுங்கள். (ஏனெனில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குச் சொந்தமான ஓர் அடிமைப் பெண் விபச்சாரம் செய்துவிட்டாள். எனவே, அவளுக்குச் சவுக்கடி கொடுக்கும்படி அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். நான் அவளிடம் சென்றபோது, அவள் அப்போதுதான் குழந்தை பெற்றெடுத்தவளாக (பேறுகால உதிரப்போக்கில்) இருந்தாள். (அந்த நிலையில்) நான் அவளுக்குச் சவுக்கடி கொடுத்தால் அவள் இறந்துவிடுவாளோ என நான் அஞ்சினேன். எனவே, நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இத்தகவலைத் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், 'நீர் நல்லதைச் செய்தீர்!' என்று கூறினார்கள்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முக்கத்தமீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோரின் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இந்தப் பாடத்தின் மீதிப் பகுதி 'ஹுதுத்' (குற்றவியல் தண்டனைகள்) அத்தியாயத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது.)

சுவைத் பின் முகர்ரின் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் தனது பணியாளரை (அல்லது ஒரு மனிதரை) அறைந்துவிட்டார். அப்போது சுவைத் (ரழி) அவர்கள் (அவரிடம்), "முகத்தில் (அடிப்பது) தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது என்பதை நீர் அறியமாட்டீரா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் (வாழ்ந்த) ஏழு சகோதரர்களில் நான் ஏழாமவனாக இருந்தேன். எங்கள் (அனைவருக்கும்) சேர்த்து ஒரே ஒரு பணியாளர் மட்டுமே இருந்தார். அப்போது எங்களில் ஒருவர் அவரை அறைந்துவிட்டார். ஆகவே, (அதற்குப் பரிகாரமாக) அப்பணியாளரை விடுதலை செய்யுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவரை அறைந்தவருக்குக்) கட்டளையிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஷுஅபா வழியாக வேறு இரண்டு அறிவிப்பாளர் தொடர்களில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் சில அறிவிப்பாளர்கள் அந்த ஹதீஸில், 'எங்களில் ஒருவர் அவரது முகத்தில் அடித்துவிட்டார்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்).

ஹிலால் பின் யஸாஃப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நாங்கள் சுவைத் பின் முகர்ரின் (ரலி) அவர்களின் இல்லத்தில் துணிகளை (விற்பனைக்காக) விற்றுக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது அவருடைய அடிமைப் பெண் வெளியே வந்து (அங்கிருந்த) ஒரு மனிதரிடம் ஏதோ கூறினாள். (அதைக் கேட்டு கோபமடைந்த) அந்த மனிதர் அவளை (முகத்தில்) அறைந்து விட்டார்.

அப்போது அவரிடம் சுவைத் பின் முகர்ரின் (ரலி) அவர்கள், "அவளது முகத்திலா அறைந்தாய்? (நிச்சயமாக) நாங்கள் (முஹாஜிர்களில்) ஏழு சகோதரர்களாக இருந்தோம், அதில் நான் ஏழாமவன். (அப்போது) எங்களுக்கு ஒரேயொரு பணிப்பெண் மட்டுமே இருந்தாள். (அவ்வாறு இருக்கையில், ஒருமுறை) எங்களில் ஒருவர் அவளை (முகத்தில்) அறைந்து விட்டார். (இதனை அறிந்தபோது) அவளை (பரிகாரமாக) விடுதலை செய்துவிடுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு உத்தரவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஆதம் என்பவரின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள வார்த்தைகளாகும். இந்த ஹதீஸை இப்னு அபீ அதீ, ஷுஅபா வழியாக இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

முஆவியா பின் சுவைத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் எங்களது அடிமை ஒருவரை அறைந்துவிட்டு தப்பியோடிவிட்டேன். பின்னர் லுஹர் நேரத்திற்குச் சற்று முன்பு வந்து, என் தந்தைக்குப் பின்னால் நின்று தொழுதேன். அவர் அந்த அடிமையையும் என்னையும் அழைத்தார். பிறகு (அந்த அடிமையிடம்), 'இவருக்குப் பதிலாக நீயும் இவரைப் பழிவாங்கிக் கொள் (அறைந்து கொள்)' என்று கூறினார். ஆனால், அவர் (என்னை) மன்னித்துவிட்டார்.
பின்னர் என் தந்தை (சுவைத் பின் முகர்ரின் (ரலி) அவர்கள்) கூறினார்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் முகர்ரின் மக்களாகிய எங்களுக்கு ஒரேயொரு பணிப்பெண் மட்டுமே இருந்தாள். எங்களில் ஒருவர் அவளை அறைந்துவிட்டார். இச்செய்தி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, "அவளை விடுதலை செய்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு (மக்கள்), "அவர்களுக்கு அவளைத் தவிர வேறு பணியாள் எவரும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், அவர்கள் அவளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளட்டும்; அவளது தேவை அவர்களுக்கு இல்லாதபோது அவளை விடுதலை செய்துவிடட்டும்" என்று கூறினார்கள்.'
(இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூபக்கர் பின் அபீ ஷைபா வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (அடிமையை அறைந்தால்) விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்ற கட்டளை, (கட்டாயத்தைக் குறிக்காமல்) விரும்பத்தக்க, பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஒன்றையே குறிக்கிறது என்பதற்கு இதில் ஆதாரம் உள்ளது. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, ஓர் அடிமை தன் எஜமானுக்கு (அவரது உரிமைகளை நிறைவேற்றுவதில்) நலம் நாடி (விசுவாசமாக நடந்து), அல்லாஹ்வை (அவனுக்குரிய கடமைகளை) அழகிய முறையில் வணங்குவாரானால், அவருக்கு அதற்கான நற்கூலி இரண்டு முறை வழங்கப்படும்."

இதனை அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்லமா அல்-கஅனபீ வழியாக இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலிலும், யஹ்யா பின் யஹ்யா வழியாக இமாம் முஸ்லிம் அவர்களும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தன் இறைவனைச் சிறந்த முறையில் வணங்குவதுடன், தன் எஜமானனுக்குத் தான் செய்ய வேண்டிய (உரிமைகள், விசுவாசம் மற்றும் கீழ்ப்படிதல் போன்ற) கடமைகளை முறையாக நிறைவேற்றுகின்ற ஓர் அடிமைக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உள்ளன. (அவை:) தன் இறைவனைச் சிறந்த முறையில் வணங்கியதற்கான ஒரு நற்கூலியும், தன் எஜமானனுக்குத் தான் செலுத்த வேண்டிய உரிமைகளை (மற்றும் கடமைகளை) நிறைவேற்றியதற்கான மற்றொரு நற்கூலியுமாகும்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மது பின் அல்-அலா மற்றும் அபூ உஸாமா ஆகியோர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(தன் எஜமானுக்கும் இறைவனுக்கும் கடமைகளைச் சரியாக நிறைவேற்றும்) நற்பண்புடைய அடிமைக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."

(மேலும் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) அபூஹுரைராவின் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் (அல்லாஹ்வின்) மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் (ஜிஹாத்) செய்வது, ஹஜ் செய்வது மற்றும் எனது தாயாருக்குப் பணிவிடை செய்வது (ஆகிய கடமைகள்) மட்டும் இல்லாதிருந்தால், நான் ஓர் அடிமையாகவே (அந்த இரண்டு நற்கூலிகளையும் பெறுவதற்காக) மரணிக்க விரும்பியிருப்பேன்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பிஷ்ர் பின் முஹம்மது வழியாக அப்துல்லாஹ் பின் முபாரக் அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் வேறு இரண்டு வழிகளில் யூனுஸ் அவர்களிடமிருந்து இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு (ஆண்) அடிமை அல்லாஹ்வின் உரிமையையும் (கடமைகளையும்), தன் எஜமானர்களின் உரிமையையும் நிறைவேற்றினால், அவருக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) நான் இதனை கஅப் (அல்-அஹ்பார்) அவர்களிடம் கூறியபோது, "அவரிடம் (மறுமையில் கடினமான) கணக்கு கேட்கப்படாது; மேலும் (உலக ஆசைகளைத் துறந்த) உலகப் பற்றற்ற ஒரு முஃமினிடமும் (இறைநம்பிக்கையாளரிடமும்) கணக்கு கேட்கப்படாது" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடிமை தன் இறைவனை அழகிய முறையில் வணங்கியபடியும், தன் எஜமானருக்குக் கீழ்ப்படிந்தபடியும் இருக்கும் நிலையில் அல்லாஹ் அவனது உயிரைக் கைப்பற்றுவது (மரணத்தை அளிப்பது) அவனுக்கு எவ்வளவு சிறந்தது! அது அவனுக்கு எவ்வளவு சிறந்தது! அது அவனுக்கு எவ்வளவு சிறந்தது!"

அர்-ரமாதி (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் கூடுதலாகப் பின்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது: உமர் (ரலி) அவர்கள் ஓர் அடிமையைக் கடந்து செல்லும்போது, "இன்னாரே! (உமது நற்செயல்களுக்காக) உமக்கு இருமடங்கு நற்கூலி உண்டு என நற்செய்தி பெற்றுக்கொள்!" என்று (இருமுறை) கூறுவார்கள்.

(இதே ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில், முஹம்மத் பின் ராஃபிஉ மற்றும் அப்துர் ரஸ்ஸாக் ஆகியோரின் அறிவிப்பாளர் தொடரில், உமர் (ரலி) அவர்களின் மேற்கண்ட கூற்று இல்லாமல் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் யாரும் (தம் பணியாளரிடம்), 'உமது ரப்பிற்கு (எஜமானுக்கு) நீர் புகட்டு', 'உமது ரப்பிற்கு உணவளி', 'உமது ரப்பிற்கு உளூச் செய்து விடு' என்று கூற வேண்டாம். மேலும், உங்களில் எவரும் (தம் எஜமானரை நோக்கி) 'என் ரப்பே' என்று அழைக்க வேண்டாம்; மாறாக, 'சையிதீ' (என் தலைவரே), 'மவ்லாய' (என் எஜமானரே) என்று அழைக்கட்டும். உங்களில் எவரும் (தம் பணியாளர்களை) 'அப்தீ' (என் அடிமையே), 'அமதீ' (என் அடிமைப் பெண்ணே) என்று கூற வேண்டாம்; மாறாக, 'ஃபதாய' (என் இளைஞனே), 'ஃபதாதீ' (என் இளம் பெண்ணே), 'குலாமீ' (என் சிறுவனே) என்று அழைக்கட்டும்."

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் வழியாக அப்துர்ரஸ்ஸாக் என்பாரிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் முஹம்மத் பின் ராஃபிஉ வழியாக அப்துர்ரஸ்ஸாக் என்பாரிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் ஒரு பணியாளரை அவரது எஜமானருக்கு (அல்லது குடும்பத்தாருக்கு) எதிராகத் தூண்டிவிடுகிறாரோ (அவர்களுக்கிடையிலான உறவைக் கெடுக்கிறாரோ) அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர். மேலும், யார் ஒரு பெண்ணை அவளது கணவனுக்கு எதிராகக் கெடுத்து (அவர்களுக்கிடையே பிணக்கை உண்டாக்குகிறாரோ) அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்."

அப்துல்லாஹ் பின் ஜஃபர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒருநாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் என்னைத் தமது (வாகனத்தில்) தமக்குப் பின்னால் அமரச் செய்தார்கள். அப்போது என்னிடம் ஒரு செய்தியை இரகசியமாகக் கூறினார்கள்; அதனை நான் மக்களில் எவருக்கும் சொல்ல மாட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் தங்களின் (இயற்கைத்) தேவையை (நிறைவேற்றச் செல்லும்போது), தங்களை மறைத்துக்கொள்வதற்கு ஒரு மேட்டையோ அல்லது பேரீச்ச மரங்களின் (சுவர் சூழ்ந்த) தோட்டத்தையோ பயன்படுத்துவதையே மிகவும் விரும்புவார்கள்.

(ஒருமுறை) அன்சாரித் தோழர் ஒருவருக்குச் சொந்தமான ஒரு தோட்டத்திற்குள் அவர்கள் நுழைந்தார்கள். அங்கே ஒரு ஒட்டகம் (நின்றுகொண்டிருந்தது). நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களைக் கண்டதும் (அந்த ஒட்டகத்தின்) கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வடிந்தது. உடனே, நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் அதன் அருகே சென்று, அதன் முதுகையும், திமிலையும், காதுகளுக்குப் பின்னால் உள்ள பகுதியையும் தடவிக் கொடுத்தார்கள்; அது அமைதியானது.

பிறகு, "இந்த ஒட்டகத்தின் எஜமானர் யார்? இந்த ஒட்டகம் யாருடையது?" என்று கேட்டார்கள். அப்போது அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒரு இளைஞர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என்னுடையது" என்றார்.

அதற்கு நபியவர்கள், "அல்லாஹ் உனக்கு உரிமையாக்கித் தந்துள்ள இந்த வாயில்லாப் பிராணியின் விஷயத்தில் நீ அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்ள மாட்டாயா? நீ இதற்குத் தீனி தராமல் (பசியோடு வைத்திருப்பதாகவும்), அதிக வேலை வாங்கி (இதைச் சோர்வடையச் செய்து துன்புறுத்துவதாகவும்) இது என்னிடம் முறையிடுகிறது" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு பெண் ஒரு பூனையின் காரணமாக (மறுமையில்) வேதனை செய்யப்பட்டாள். அந்தப் பூனை பசியால் இறக்கும் வரை அவள் அதை அடைத்து வைத்தாள். (அதன் காரணமாக) அவள் நரகத்தில் நுழைந்தாள். (அவளிடம் பின்வருமாறு) கூறப்பட்டது - அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்: 'நீ அதை அடைத்து வைத்திருந்தபோது அதற்கு நீ உணவளிக்கவுமில்லை, தண்ணீர் புகட்டவுமில்லை; பூமியில் உள்ள புழு பூச்சிகளைத் (தேடித்) தின்று (பிழைத்துக்) கொள்ளும்படி அதை நீ அவிழ்த்து விடவுமில்லை. (இறுதியில் அது பசியால் செத்து மடிந்தது)'."

15816 - மேலும், அலி பின் அஹ்மத் பின் அப்தான், அஹ்மத் பின் உபைது அஸ்-ஸஃப்பார், இப்னுல் ஃபழ்ல், இஸ்மாயீல், மாலிக் (ஆகியோரின் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும்) இது போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், அதன் இறுதியில் 'அது பசியால் இறக்கும் வரை' என்ற வாசகம் இடம்பெறவில்லை. இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் இஸ்மாயீல் பின் அபீ உவைஸ் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் மாலிக் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பெண், தான் கட்டி வைத்திருந்த ஒரு பூனையின் காரணமாக நரகத்திற்குச் சென்றாள். அவள் அதற்கு உணவும் அளிக்கவில்லை; பூமியிலுள்ள புழு பூச்சிகளைத் (தேடித்) தின்று (பிழைத்துக்) கொள்ளட்டும் என்று அதை அவிழ்த்துவிடவும் இல்லை. இறுதியில் அது (பசியால் மெலிந்து) இறந்துவிட்டது."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது அவருக்குக் கடும் தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டு, அதில் இறங்கித் தண்ணீர் குடித்துவிட்டு வெளியே வந்தார். அப்போது, ஒரு நாய் தாகத்தின் (கொடுமையால்) ஈர மண்ணைத் தின்று (நக்கிக்) கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். உடனே அந்த மனிதர் (மீண்டும்) கிணற்றில் இறங்கி, தனது காலுறையில் (தோலால் ஆன காலுறையில்) தண்ணீரை நிரப்பினார். பின்னர் அந்தக் காலுறையைத் தனது வாயால் கவ்விப் பிடித்துக் கொண்டு (மேலே ஏறி) வந்து, அந்த நாய்க்குத் தண்ணீர் புகட்டினார். அல்லாஹ் அவரது (இந்த நற்செயலை) ஏற்றுக்கொண்டு, அவருக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கினான்."

அப்போது (நபித்தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! விலங்குகள் (விஷயத்தில் உபகாரம் செய்வதிலும்) எங்களுக்கு நற்கூலி கிடைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஈரமான ஈரலைக் கொண்ட (உயிருள்ள) ஒவ்வொரு பிராணிக்கும் (செய்யப்படும் உபகாரத்திற்கும்) நற்கூலி உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹ் நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூஸுஃப் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் குதைபா வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர். இவர்கள் இருவரும் மாலிக் வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளனர்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தாகத்தால் உயிரிழக்கும் நிலையில் இருந்த ஒரு நாய், கிணறு ஒன்றைச் சுற்றி வந்து கொண்டிருந்தது. அப்போது பனூ இஸ்ராயீல் (இஸ்ரவேலர்) சமூகத்தைச் சேர்ந்த விலைமாது (விபச்சாரம் செய்து வந்த பெண்) ஒருத்தி அதனைக் கண்டாள். உடனே அவள் தனது (தோலினால் ஆன) காலணியைக் கழற்றி, (அதன் மூலம் கிணற்றிலிருந்து) தண்ணீரை இறைத்து அந்த நாய்க்குப் புகட்டினாள். அவளது இச்செயலின் காரணமாக அவளுக்கு (அல்லாஹ்வினால்) பாவமன்னிப்பு வழங்கப்பட்டது."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூத் தாஹிர் வழியாகவும், இமாம் புகாரி ஸயீத் பின் தலீத் வழியாக இப்னு வஹ்ப் மூலமாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

ஸவாதா பின் அர்-ரபீஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (உதவி) கேட்டேன். அப்போது அவர்கள் எனக்குச் சில (மூன்று முதல் பத்து வரையிலான) ஒட்டகங்களை வழங்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள். மேலும், (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: "நீர் உமது வீட்டிற்குத் திரும்பியதும், (உமது குடும்பத்தாரிடம்) அவர்களின் கால்நடைகளுக்கு (குட்டிகளுக்கு) நன்றாக உணவளிக்குமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவீராக! மேலும், பால் கறக்கும்போது தங்கள் நகங்களால் கால்நடைகளின் மடிகளில் காயம் ஏற்படுத்திவிடாமல் இருக்க, (பால் கறப்பவர்களை) அவர்களின் நகங்களை வெட்டிக்கொள்ளுமாறும் அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவீராக!"

இந்த ஹதீஸை முஹம்மது பின் ஹும்ரான் அவர்கள் சல்ம் அல்-ஜர்மீ (ரஹ்) வழியில் அறிவிக்கும் மற்றோர் அறிவிப்பில் பின்வருமாறு கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது: "மேலும், நீர் அவர்களிடம் கூறுவீராக: வறட்சிக் காலம் வரும்போது (அக்குட்டிகள்) மெலிந்து (பலவீனமாக) இருப்பதை அவை அடையாமல் இருப்பதற்காக, அவற்றின் குட்டிகளுக்கும் (போதிய அளவு) பாலை விட்டுவைத்துப் பால் கறக்குமாறு (கூறுவீராக)!"

ழிரார் பின் அல்-அஸ்வர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு கறவை ஒட்டகம் அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது. அதன் பாலைக் கறக்குமாறு எனக்கு அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். நான் அதைக் கறந்தேன்; (அதிலிருந்த பால் முழுவதையும் கறந்துவிட) நான் கடுமையாக முயன்றேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மீண்டும் பால் சுரக்கத் தூண்டுவதற்காக மடியில் சிறிதளவு பாலை) விட்டுவிடுங்கள்; (ஏனெனில் அதுவே) பாலை அழைப்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, பெரும் பாவங்கள் குறித்துக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "(உன்னைப் படைத்தவன் அவனே என்றிருக்க) உன்னைப் படைத்த அல்லாஹ்வுக்கு நீ ஒரு நிகரை (இணையை) ஏற்படுத்துவது, உன்னோடு சேர்ந்து (உன் உணவைப் பகிர்ந்து) உண்பான் என்ற அச்சத்தால் உன் குழந்தையை நீ கொல்வது, மற்றும் உனது அண்டை வீட்டாரின் மனைவியுடன் நீ விபச்சாரம் செய்வது ஆகியனவாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்த இறைவனையும் அழைக்காதவர்கள், அல்லாஹ் (கொல்வதற்குத்) தடைவிதித்துள்ள எந்த ஓர் உயிரையும் நியாயமின்றிக் கொல்லாதவர்கள் மற்றும் விபச்சாரம் செய்யாதவர்கள் (ஆகியோரே அல்லாஹ்வின் அடியார்கள்). எவர் இவற்றைச் செய்கிறாரோ அவர் (மறுமையில்) தண்டனையைச் சந்திப்பார்" (அல்குர்ஆன் 25:68) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் அல்-அஃமஷ் அவர்களின் அறிவிப்பின் மூலம் ஸஹீஹைன் - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்விடம் மிகப் பெரும் பாவம் எது?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் உன்னைப் படைத்திருக்க, அவனுக்கு நீ ஒரு நிகரை (இணையை) ஏற்படுத்துவது" என்று பதிலளித்தார்கள்.
அவர், "பிறகு எது?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "உன்னுடன் (சேர்ந்து) உணவருந்துவான் (உன் உணவில் பங்கு கொள்வான்) என்று பயந்து உனது குழந்தையை நீ கொல்வது" என்று கூறினார்கள்.
அவர், "பிறகு எது?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "உன் அண்டை வீட்டாரின் மனைவியுடன் நீ விபச்சாரம் செய்வது" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர், இதனை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:
"{அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்தக் கடவுளையும் அழைக்கமாட்டார்கள்; அல்லாஹ் தடுத்திருக்கும் எந்த ஓர் உயிரையும் தகுந்த காரணமின்றி அவர்கள் கொல்லமாட்டார்கள்; விபச்சாரமும் செய்யமாட்டார்கள்}" (அல்குர்ஆன் 25:68) என்பது முதல் "{தண்டனையைச் சந்திப்பார்கள்}" (அல்குர்ஆன் 25:68) என்பது வரை.

இதனை உஸ்மான் பின் அபீ ஷைபா வழியாக இமாம் புகாரியும், இமாம் முஸ்லிமும் தங்களது ஸஹீஹ் நூல்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: மேலும் அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறுகிறான்:
"{எவரொருவர் மற்றோர் உயிரைக் கொலை செய்ததற்குப் பதிலாகவோ அல்லது பூமியில் குழப்பம் விளைவித்ததற்காகவோ அன்றி (அநியாயமாக) ஒரு மனிதனைக் கொலை செய்கிறாரோ, அவர் மனிதர்கள் அனைவரையும் கொலை செய்தவர் போலாவார். மேலும், எவர் ஓர் உயிரை வாழ வைக்கிறாரோ அவர் மனிதர்கள் அனைவரையும் வாழ வைத்தவர் போலாவார்}" (அல்குர்ஆன் 5:32).

மேலும் அவன் கூறுகிறான்:
"{(நபியே!) ஆதமுடைய இரு மகன்களின் செய்தியை நீர் அவர்களுக்கு உண்மையாக ஓதிக் காண்பிப்பீராக! அவ்விருவரும் ஒரு குர்பானியை (காணிக்கையை) அர்ப்பணித்தபோது, அவர்களில் ஒருவரிடமிருந்து அது ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது; மற்றவரிடமிருந்து அது ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. (ஏற்றுக்கொள்ளப்படாதவர்) 'நிச்சயமாக நான் உன்னைக் கொலை செய்வேன்' என்று கூறினார்}" (அல்குர்ஆன் 5:27) என்பது முதல் "{அவர் நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவராகிவிட்டார்}" (அல்குர்ஆன் 5:30) என்பது வரை.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவோர் உயிரும் அநியாயமாகக் கொல்லப்படும்போது, அதன் பாவத்தில் ஒரு பங்கு ஆதமின் முதல் மகனைச் (காபிலைச்) சாரும். ஏனெனில், அவர்தான் முதன்முதலில் கொலை செய்யும் (தீய) வழியைத் தொடங்கி வைத்தவர் ஆவார்."

(இது சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பு வாசகமாகும். அபூமுஆவியா (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், "எந்தவோர் உயிரும் அநியாயமாகக் கொல்லப்படும்போது, அதன் இரத்தப் பழியில் ஒரு பங்கு ஆதமின் முதல் மகனைச் சாரும். ஏனெனில், அவர்தான் முதன்முதலில் கொலை செய்யும் (தீய) வழியைத் தொடங்கி வைத்தவர் ஆவார்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இதனை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்கள் பதிவு செய்துள்ளன.)

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "எவரேனும் ஒரு முஃமினை (இறைநம்பிக்கையாளரை) வேண்டுமென்றே கொலை செய்தால், அவனுக்குரிய தண்டனை நரகமே ஆகும். அதில் அவன் நிரந்தரமாக இருப்பான். மேலும், அல்லாஹ் அவன் மீது கோபப்படுகிறான்; அவனைச் சபிக்கிறான்; அவனுக்குக் கடுமையான வேதனையையும் தயார் செய்து வைத்துள்ளான்." (அல்குர்ஆன் 4:93).

சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"வமன் யக்துல் முஃமினன் முதஅம்மிதன் ஃபஜஸாஉஹு ஜஹன்னமு காலிதன் ஃபீஹா" (எவரேனும் ஒரு முஃமினை வேண்டுமென்றே கொலை செய்தால், அவனுக்குரிய தண்டனை நரகமே; அதில் அவன் நிரந்தரமாக இருப்பான்) எனும் (அந்நிஸா 4:93) திருக்குர்ஆன் வசனம் (கொலை செய்தவனுக்கு மன்னிப்பு உண்டா இல்லையா என்பது) குறித்து கூஃபா நகர மக்களிடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது.

எனவே, இது குறித்து (தெளிவு) கேட்பதற்காக நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் பயணம் மேற்கொண்டு சென்றேன். இது குறித்து நான் அவரிடம் கேட்டபோது, அவர்கள் பின்வருமாறு பதிலளித்தார்கள்:

"'ஃபஜஸாஉஹு ஜஹன்னமு' (அவனுக்குரிய தண்டனை நரகமே) என்ற இந்த வசனம் (சட்ட ரீதியாக) இறுதியாக அருளப்பட்ட வசனங்களில் ஒன்றாகும். எனவே, வேறு எந்த வசனமும் இதன் (கடுமையான) சட்டத்தை ரத்து (மன்ஸூக்) செய்யவில்லை."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஆதம் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஷுஅபா வழியாக வேறு பல அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "எவர் ஒரு முஃமினை (இறைநம்பிக்கையாளரை) வேண்டுமென்றே கொலை செய்கிறாரோ அவருக்குரிய தண்டனை நரகமே" (அல்குர்ஆன் 4:93) என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவருக்கு (பாவமன்னிப்பு எனும்) தவ்பா கிடையாது" என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும், "அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்த இறைவனையும் அவர்கள் அழைக்க மாட்டார்கள்..." (அல்குர்ஆன் 25:68) என்பதிலிருந்து "தவ்பா செய்து, ஈமான் கொண்டவரைத் தவிர..." (அல்குர்ஆன் 25:70) என்பது வரையிலான இறைவசனத்தைக் குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இது அறியாமைக் காலத்தவர் (ஜாஹிலிய்யா)களைக் குறிப்பதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் ஆதம் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஷுஅபா வழியாக வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அப்துர் ரஹ்மான் பின் அப்ஸா (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், "இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் (குர்ஆனின்) இந்த இரண்டு வசனங்கள் குறித்தும், அவற்றின் சட்டம் என்ன என்பது குறித்தும் கேளுங்கள். (அவை:) சூரத்துல் ஃபுர்கானில் உள்ள '{வல்லதீன லா யத்ஊன மஅல்லாஹி இலாஹன் ஆஹர}' (அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்தக் கடவுளையும் அழைக்க மாட்டார்கள்) என்பது முதல் '{வலா யஸ்னூன்}' (...விபச்சாரம் செய்ய மாட்டார்கள்) (25:68) வரையிலான வசனம்; மற்றும் சூரத்துன் நிஸாவில் உள்ள '{வமன் யக்துல் முஃமினன் முதஅம்மிதன்}' (எவரேனும் ஒரு முஃமினைத் திட்டமிட்டு கொலை செய்தால்...) (4:93) என்பது முதல் அந்த வசனத்தின் இறுதி வரையிலான வசனம் ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் அதைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(சூரத்துல்) ஃபுர்கானில் உள்ள வசனம் அருளப்பட்டபோது, மக்காவின் இணைவைப்பாளர்கள்: 'அல்லாஹ் தடுத்துள்ள உயிர்களை நாங்கள் கொலை செய்திருக்கிறோம்; அல்லாஹ்வுடன் வேறு கடவுளை அழைத்திருக்கிறோம்; மேலும் மானக்கேடான செயல்களையும் (விபச்சாரத்தையும்) நாங்கள் செய்திருக்கிறோம் (எனவே எங்களுக்கு மன்னிப்பு உண்டா?)' என்று கேட்டனர். அப்போது அல்லாஹ், '{இல்லா மன் தாப வஆமன வஅமில அமலன் ஸாலிஹன் ஃபஉலாயிக யுபத்திலுல்லாஹு ஸய்யிஆதிஹிம் ஹஸனாத்}' (பாவங்களிலிருந்து விலகி, ஈமான் கொண்டு, நற்செயல் புரிகின்றவர்களைத் தவிர; அத்தகையோரின் தீமைகளை அல்லாஹ் நன்மைகளாக மாற்றிவிடுவான்) (25:70) என்ற வசனத்தை அருளினான். எனவே, இந்த (மன்னிப்பு குறித்த) வசனம் அவர்களுக்காக (இஸ்லாத்திற்கு முன் பாவம் செய்தவர்களுக்காக) ஆகும்."

தொடர்ந்து அவர்கள் கூறினார்கள்: "சூரத்துன் நிஸாவில் உள்ள '{வமன் யக்துல் முஃமினன் முதஅம்மிதன்}' (எவரேனும் ஒரு முஃமினைத் திட்டமிட்டு கொலை செய்தால்...) (4:93) என்பது முதல் '{அளீமா}' (...கடும் வேதனை) என்று முடியும் வரையிலான வசனத்தைப் பொறுத்தவரை, ஒரு மனிதன் இஸ்லாத்தை அறிந்து, இஸ்லாத்தின் சட்டதிட்டங்களை விளங்கிய பிறகு, ஒரு முஃமினைத் திட்டமிட்டுக் கொலை செய்தால், அவனுக்கான கூலி நரகமே ஆகும்; அவனுக்கு (மன்னிப்பு எனும்) தவ்பா கிடையாது."

(சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்:) இதை நான் முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டபோது, அவர்கள் "யார் (மனதார) வருந்துகிறாரோ அவரைத் தவிர (அவருக்கு மன்னிப்பு உண்டு)" என்று கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் உஸ்மான் பின் அபீ ஷைபா வழியாக, ஜரீர் என்பவரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் (இந்த இடத்தில் வைத்து) கூறுவதாவது:

"{வமன் யக்துல் முஃமினன் முதஅம்மிதன் ஃபஜஸாஉஹு ஜஹன்னமு காலிதன் ஃபீஹா} [அந்நிஸா 4:93] (எவரொருவர் ஒரு முஃமினை வேண்டுமென்றே கொலை செய்கிறானோ, அவனுக்குரிய தண்டனை நரகமே ஆகும்; அதில் அவர் நிரந்தரமாகத் தங்கியிருப்பார்) என்ற இந்த வசனம், 'அல்-ஃபுர்கான்' அத்தியாயத்தில் இடம்பெற்றுள்ள {வல்லதீன லா யத்ஊன மஅல்லாஹி இலாஹன் ஆஹர வலா யக்துலூனன் நஃப்ஸல்லதீ ஹர்ரமல்லாஹு இல்லா பில்ஹக்கி} [அல்-ஃபுர்கான் 25:68] (மேலும், அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்தக் கடவுளையும் அழைக்க மாட்டார்கள்; அல்லாஹ் தடுத்திருக்கும் எந்த ஓர் உயிரையும் தகுந்த காரணமின்றி அவர்கள் கொல்ல மாட்டார்கள்) என்ற வசனம் அருளப்பட்டு ஆறு மாதங்களுக்குப் பின்னரே அருளப்பட்டது."

ஷெய்க் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இவ்விரு வசனங்களும் அருளப்பட்ட கால வரிசை இவ்வாறே ஆகும், ஆனால் இறுதி வசனத்தின் (அதாவது அந்நிஸா 4:93 வசனத்தின்) விளக்கம் என்னவென்றால்..." (விளக்கம் முழுமையடையவில்லை).

அபூ மிஜ்லஸ் (ரஹ்) அவர்கள் (பின்வரும் இறைவசனம் குறித்துக்) கூறுகிறார்கள்:

"'எவரேனும் ஒரு முஃமினை (நம்பிக்கையாளரை) வேண்டுமென்றே கொலை செய்தால், அவனுக்குரிய தண்டனை நரகமே ஆகும்; அதில் அவன் என்றென்றும் தங்குவான்' (அந்நிஸா 4:93) என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்து, 'இது (அவன் செய்த பாவத்திற்குரிய) தண்டனையாகும். எனினும், அல்லாஹ் (தனது கருணையினால்) அவனை மன்னிக்க நாடினால், அவனை மன்னித்து விடுவான்' என்று கூறினார்கள்.

அபூ மிஜ்லஸ் அவர்களிடமிருந்தே வரும் மற்றொரு அறிவிப்பில் இதே செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது. எனினும் அதில், 'அல்லாஹ் அவனது தண்டனையை (நிறைவேற்றாமல்) விட்டுவிட நாடினால், அவ்வாறே செய்வான்' என்று அவர் கூறியதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது."

ஹிஷாம் பின் ஹஸ்ஸான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் முஹம்மத் பின் ஸீரீன் (ரஹ்) அவர்களிடம் இருந்தோம். அப்போது நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர் அவரிடம், '{எவரேனும் ஒரு முஃமினை (இறைநம்பிக்கையாளரை) வேண்டுமென்றே கொலை செய்தால், அவருக்குரிய தண்டனை நரகமே...}' (அல்குர்ஆன் 4:93) என்ற வசனத்தை இறுதிவரை ஓதிக் காட்டினார். இதைக் கேட்ட முஹம்மத் பின் ஸீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் கோபமடைந்து, '{நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனக்கு இணைவைக்கப்படுவதை மன்னிக்க மாட்டான்; இதைத் தவிர மற்ற பாவங்களை, தான் நாடியவர்களுக்கு அவன் மன்னிப்பான்}' (அல்குர்ஆன் 4:48) என்ற இந்த வசனத்தை விட்டுவிட்டு நீர் எங்கே செல்கிறீர்? என்னை விட்டு எழுந்து செல்! என்னை விட்டு வெளியேறு!' என்று கூறினார்கள். உடனே அந்த மனிதர் வெளியேறினார்.

சுஃப்யான் பின் உயைனா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(முன்னைய கால) மார்க்க அறிஞர்களிடம் (ஒரு பெரும் பாவம் குறித்துப் பொதுவாகக்) கேட்கப்பட்டால், 'அவனுக்குத் தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) இல்லை' என்று (மக்களை அச்சமூட்டித் தடுப்பதற்காகக்) கூறுவார்கள். ஆனால், ஒரு மனிதன் (அப்பாவத்தைச் செய்துவிட்டு அதனால்) சோதிக்கப்பட்டுவிட்டால் (அவனிடம்), 'நீ தவ்பா செய்' என்று (அல்லாஹ்வின் அருளில் அவன் நம்பிக்கையிழக்கக் கூடாது என்பதற்காகக்) கூறுவார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவரிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "நான் எனது நீர்த்தொட்டியை நிரப்பிவிட்டு, எனது கால்நடை நீர் அருந்த வரும் எனக் காத்திருந்தேன். (அப்போது நான் உறங்கிவிட்டேன்). ஒரு மனிதர் தனது ஒட்டகத்தை (அதில்) நீர் அருந்தக் கொண்டு வந்தபோதுதான் நான் விழித்தெழுந்தேன். அவர் அந்தத் தொட்டியைச் சேதப்படுத்தியதால் தண்ணீர் (வெளியேறி) ஓடிக்கொண்டிருந்தது. இதனால் நான் திடுக்கிட்டு எழுந்து, வாளால் அவரை வெட்டிக் கொன்றுவிட்டேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "இது (திட்டமிட்டுக் கொலை செய்தவனைப்) போன்றதல்ல" என்று கூறினார்கள். மேலும், அவரைப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) தேடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! நான் (ஒருவரைக்) கொலை செய்துவிட்டேன். எனக்குப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கிடைக்க வாய்ப்பு உள்ளதா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் அவருக்கு (பின்வரும் இறைவசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"ஹா, மீம். (இந்த) வேதம் யாவற்றையும் மிகைத்தவனும், நன்கறிந்தவனுமான அல்லாஹ்விடமிருந்து இறக்கப்பட்டதாகும். (அவன்) பாவங்களை மன்னிப்பவனாகவும், தவ்பாவை (பாவமன்னிப்புக் கோருதலை) ஏற்றுக்கொள்பவனாகவும், தண்டிப்பதில் கடுமையானவனாகவும் இருக்கிறான்." [ஸூரா ஃகாஃபிர்: 1-3].

பின்னர் அவரிடம், "நீங்கள் (நற்)செயல்களைச் செய்யுங்கள்; (அல்லாஹ்வின் அருளைப் பற்றி) நிராசை அடைய வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ மிஜ்லஸ் (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்களின் (திருக்குர்ஆன் வசனத்திற்கான) விளக்கத்தை உறுதிப்படுத்தும் வகையிலான செய்திகள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் சுன்னாவிலிருந்து (நடைமுறையிலிருந்து) நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

துஃபைல் பின் அம்ர் அத்-தௌஸீ (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "உங்களுக்குப் பாதுகாப்பான, பலமான கோட்டை மற்றும் (பாதுகாப்பு) வேண்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) தௌஸ் குலத்தாருக்குச் சொந்தமாக (ஒரு கோட்டை) இருந்தது. (தமக்கு அடைக்கலம் தரும் பாக்கியத்தை) அன்ஸாரிகளுக்காக அல்லாஹ் முன்கூட்டியே சேமித்து (நிர்ணயித்து) வைத்திருந்ததால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தச் சலுகையை ஏற்க மறுத்துவிட்டார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்தபோது, அவர்களுடன் துஃபைல் (ரலி) அவர்களும் ஹிஜ்ரத் செய்தார்கள். மேலும், அவருடைய சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதரும் அவருடன் ஹிஜ்ரத் செய்தார். (அங்கு வந்தபின்) மதீனாவின் தட்பவெப்ப நிலை அவர்களுக்கு ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. எனவே அந்த மனிதர் நோய்வாய்ப்பட்டு (வேதனையினால்) பொறுமையிழந்தார். ஆகவே அவர் (அம்பின்) அகலமான முனைகளை எடுத்து, அவற்றால் தன்னுடைய விரல் மூட்டுகளை அறுத்துக் கொண்டார். அவரது கைகளிலிருந்து இரத்தம் பீறிட்டுப் பாய்ந்து, இறுதியில் அவர் இறந்துவிட்டார்.

(பின்னர்) துஃபைல் (ரலி) அவர்கள், அந்த மனிதரைத் தமது கனவில் ஒரு நல்ல நிலையில் கண்டார்கள். ஆனால், அவர் தம் கைகளை மூடியிருப்பதைக் கண்டார்கள். அவர் அந்த மனிதரிடம், "நான் ஏன் உமது கைகளை மூடிய நிலையில் காண்கிறேன்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், "'நீர் உமக்கு நாசமாக்கிக் கொண்டதை நாம் ஒருபோதும் சீர்படுத்த மாட்டோம்' என்று (அல்லாஹ்வால்) என்னிடம் கூறப்பட்டுவிட்டது" என்று பதிலளித்தார்.

துஃபைல் (ரலி) அவர்கள் இந்தக் கனவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் விவரித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தனை செய்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வே! இவருடைய இரண்டு கைகளுக்கும் மன்னிப்பு வழங்குவாயாக!"

(இதை இஸ்ஹாக் பின் இப்ராஹீம் மற்றும் சுலைமான் பின் ஹர்ப் ஆகியோரின் வாயிலாக இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களில் தொண்ணூற்று ஒன்பது பேரைக் கொலை செய்த ஒரு மனிதன் இருந்தான். அவன் பூமியில் உள்ளவர்களில் மிகவும் அறிஞரான ஒருவரைப் பற்றி விசாரித்தான். அப்போது அவனுக்கு ஒரு பாதிரியார் (வணக்கசாலி) அடையாளம் காட்டப்பட்டார். அவன் அவரிடம் சென்று, தான் தொண்ணூற்று ஒன்பது பேரைக் கொன்றுவிட்டதாகவும், தனக்குப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கிடைக்குமா? என்றும் கேட்டான். அதற்கு அவர், 'இல்லை (கிடைக்காது)' என்று கூறினார். உடனே அவன் அவரையும் கொன்று, (அதன் மூலம்) எண்ணிக்கையை நூறாக முழுமையாக்கினான்.

பின்னர் மீண்டும் பூமியில் உள்ளவர்களில் மிகவும் அறிஞரான ஒருவரைப் பற்றி விசாரித்தான். அப்போது ஓர் அறிஞர் அவனுக்கு அடையாளம் காட்டப்பட்டார். அவன் அவரிடம் சென்று, தான் நூறு பேரைக் கொன்றுவிட்டதாகவும், தனக்குப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கிடைக்குமா? என்றும் கேட்டான். அதற்கு அந்த அறிஞர், 'ஆம் (கிடைக்கும்); உனக்கும் பாவமன்னிப்புக்கும் இடையே தடையாக இருப்பவர் யார்? நீ இன்னின்ன ஊருக்குச் செல். அங்கு அல்லாஹ்வை வணங்கும் மக்கள் சிலர் உள்ளனர். அவர்களுடன் சேர்ந்து நீயும் அல்லாஹ்வை வணங்கு. உன்னுடைய ஊருக்குத் திரும்பிவிடாதே; ஏனெனில், அது ஒரு கெட்ட ஊராகும்' என்று கூறினார்.

அதன்படி அவன் புறப்பட்டுச் சென்றான். பாதி வழியைக் கடந்த போது அவனுக்கு மரணம் ஏற்பட்டது. அப்போது அருளின் வானவர்களும் வேதனையின் வானவர்களும் அவனது விஷயத்தில் தர்க்கித்துக்கொண்டனர். அருளின் வானவர்கள், 'இவன் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) தேடியவனாகவும், தன் உள்ளத்தால் அல்லாஹ்வை முன்னோக்கியவனாகவும் வந்துள்ளான்' என்று கூறினர். வேதனையின் வானவர்கள், 'இவன் எந்தவொரு நன்மையையும் செய்ததே இல்லை' என்று கூறினர்.

அப்போது ஒரு வானவர் மனித உருவில் அவர்களிடம் வந்தார். அவரை தங்களுக்கு இடையே (தீர்ப்பு வழங்க) நடுவராக அவர்கள் ஆக்கிக்கொண்டனர். அவர், 'இந்த இரண்டு ஊர்களுக்கும் (அவன் புறப்பட்ட கெட்ட ஊருக்கும், அவன் செல்லவிருந்த நல்ல ஊருக்கும்) இடைப்பட்ட தூரத்தை அளந்து பாருங்கள். அவன் எந்த ஊருக்கு மிகவும் நெருக்கமாக இருக்கிறானோ, அந்த ஊருக்கே அவன் உரியவன் ஆவான்' என்று கூறினார். அதன்படி அவர்கள் அளந்து பார்த்த போது, அவன் செல்ல நாடிய (நல்ல) ஊருக்கே அவன் மிகவும் நெருக்கமாக இருப்பதைக் கண்டனர். எனவே, அருளின் வானவர்கள் அவனது உயிரைக் கைப்பற்றினர்."

கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அவனுக்கு மரணம் நெருங்கிய போது, அவன் (நல்ல ஊரை நோக்கி) தனது நெஞ்சால் ஊர்ந்து நகர்ந்தான் என்று எங்களுக்குக் கூறப்பட்டது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஒவ்வொரு நபிக்கும் (நிச்சயமாக) அங்கீகரிக்கப்படக்கூடிய ஒரு பிரார்த்தனை உண்டு. நான் எனது (அந்தப்) பிரார்த்தனையை எனது சமுதாயத்தினருக்கான பரிந்துரையாக (மறுமை நாளில் பயன்படுத்துவதற்காக) மறைத்து (சேமித்து) வைத்துள்ளேன். இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்), அவர்களில் அல்லாஹ்வுக்கு எதனையும் இணைவைக்காமல் மரணிப்பவர்களை அது (நிச்சயமாகச்) சென்றடையும்."

(இதை இமாம் முஸ்லிம் தனது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூ குரைப் மற்றும் பிறர் வழியாக அபூ முஆவியாவிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்).

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"என் சமுதாயத்தில் பெரும் பாவங்கள் செய்தவர்களுக்கே எனது பரிந்துரை (மறுமை நாளில்) கிடைக்கும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "பெரும் பாவங்களில் மிகப் பெரியது எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் உன்னைப் படைத்திருக்க, அவனுக்கு நீ இணையை (நிகரை) ஏற்படுத்துவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள். நான், "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உன்னுடன் (சேர்ந்து) உன் குழந்தை உண்பான் (உணவில் பங்கு கேட்பான்) என்பதற்காக (வறுமைக்கு அஞ்சி) அவனை நீ கொல்வதாகும்" என்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! பாவங்களில் மிகப்பெரியது எது?" என்று நான் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "உன்னைப் படைத்த அல்லாஹ்வுக்கு நீ இணையை (நிகரை) ஏற்படுத்துவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நான், "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "உன்னுடன் சேர்ந்து (உணவு) உண்பான் என்ற அச்சத்தால் உன் குழந்தையை நீ கொல்வதாகும்" என்றார்கள்.

நான், "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "உன் அண்டை வீட்டானின் மனைவியுடன் நீ விபச்சாரம் செய்வதாகும்" என்றார்கள்.

(அத்துஹ்லீ அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பிலும், 'உன் அண்டை வீட்டானின் மனைவியுடன் நீ விபச்சாரம் செய்வதாகும்' என்றே இடம்பெற்றுள்ளது. மன்சூர் மற்றும் அல்-அஃமஷ் ஆகியோரின் அறிவிப்புத் தொடர் அறுபடாமல் இணைக்கப்பட்டுள்ளது (மவ்ஸூல்). வாஸில் என்பவர் அபூ வாயில் வழியாக அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் ஹதீஸில் 'அம்ரு பின் ஷுரஹ்பீல்' என்பவரின் பெயர் இடம்பெறவில்லை.)

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பாவங்களில் மிகவும் பெரியது எது?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள், "உன்னைப் படைத்த அல்லாஹ்வுக்கு நீ ஓர் இணையை (நிகரை) ஏற்படுத்துவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
"பிறகு எது?" என்று அவர் கேட்டார்.
"உன் குழந்தை உன்னுடன் (சேர்ந்து) உணவைப் பங்கிட்டு உண்ணும் (அதனால் வறுமை ஏற்படும்) என்ற அச்சத்தால் அக்குழந்தையை நீ கொல்வதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
"பிறகு எது?" என்று அவர் கேட்டார்.
"உன் அண்டை வீட்டாரின் மனைவியுடன் நீ விபச்சாரம் செய்வதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(அபூ ஹஃப்ஸ் கூறுகிறார்: அப்துர் ரஹ்மான் (பின் மஹ்தி) ஒருமுறை மன்சூர், அல்-அஃமஷ் மற்றும் வாஸில் ஆகியோர் வழியாகவும், அவர்கள் அபூ வாயில் வழியாகவும், அவர் அம்ர் பின் ஷுரஹ்பீல் வழியாகவும், அவர் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) வழியாகவும் நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்ததாகக் கூறினார். நான் அப்துர் ரஹ்மானிடம், "யஹ்யா (பின் ஸயீத் அல்-கத்தான்) எங்களுக்கு அறிவித்தார், சுஃப்யான் (அஸ்-ஸவ்ரி) மன்சூர் மற்றும் ஸுலைமான் (அல்-அஃமஷ்) வழியாகவும், அவர்கள் அபூ வாயில் வழியாகவும், அவர் அபூ மைஸரா எனும் அம்ர் பின் ஷுரஹ்பீல் வழியாகவும், அவர் அப்துல்லாஹ் வழியாகவும் அறிவித்தார் என்று கூறினேன். மேலும் சுஃப்யான் எனக்கு அறிவித்தார், வாஸில் அபூ வாயில் வழியாக அப்துல்லாஹ்விடமிருந்து (நேரடியாக) அறிவித்தார்," என்றேன். அதற்கு அப்துர் ரஹ்மான், "அதை (வாஸில் வழியாக வரும் அறிவிப்பை) விட்டுவிடுங்கள்" என்றார். அதன் பிறகு அதில் அவர் வாஸிலைக் குறிப்பிடவில்லை. இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் அம்ர் பின் அலி வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவரும், அகபா உடன்படிக்கை இரவில் (மக்காவிலிருந்து வந்தவர்களிடம் இஸ்லாத்தைப் பரப்புவதற்காகத்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளில் (நகீப்) ஒருவருமான உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சுற்றி அவர்களின் தோழர்கள் சிலர் அமர்ந்திருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்கக் கூடாது, திருடக் கூடாது, விபச்சாரம் செய்யக் கூடாது, உங்கள் குழந்தைகளைக் கொல்லக் கூடாது, (உங்களுக்கு முன்னால் இல்லாத ஒன்றை) உங்கள் கைகளுக்கும் கால்களுக்கும் இடையில் நீங்களாகவே இட்டுக்கட்டி அவதூறு கூறக் கூடாது, நற்காரியங்களில் (எனக்கு) மாறுசெய்யக் கூடாது ஆகிய நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் எனக்கு விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்து கொடுங்கள். உங்களில் இந்த உடன்படிக்கையை முழுமையாக நிறைவேற்றுபவருக்கான நற்கூலி அல்லாஹ்விடம் உள்ளது. இவற்றில் ஏதேனும் ஒரு பாவத்தை ஒருவன் செய்துவிட்டு, அதற்காக இவ்வுலகிலேயே அவனுக்குத் தண்டனை வழங்கப்பட்டுவிட்டால், அதுவே அவனுக்குரிய குற்றப்பரிகாரமாக (கஃப்பாராவாக) ஆகிவிடும். இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றை ஒருவன் செய்து, அதனை (பிறருக்குத் தெரியாமல்) அல்லாஹ் மறைத்துவிட்டால், அவனது விவகாரம் அல்லாஹ்விடம் உள்ளது. அவன் நாடினால் அவனை மன்னிப்பான்; அவன் நாடினால் அவனைத் தண்டிப்பான்."

(இதைக் கேட்ட) உபாதா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அவ்வாறே நாங்கள் (அந்த நிபந்தனைகளை ஏற்று) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் செய்துகொண்டோம்."

அபூ உமாமா பின் ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

(மூன்றாவது கலீஃபா) உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் (கிளர்ச்சியாளர்களால் அவர்களது) வீட்டில் முற்றுகையிடப்பட்டிருந்த போது, நாங்கள் அவர்களுடன் இருந்தோம். நாங்கள் ஒரு நுழைவாயிலுக்குச் செல்வது வழக்கம்; (அங்கிருந்து) 'பலாத்' (என்ற மதீனாவின் ஒரு குறிப்பிட்ட தரைப்பகுதியில்) இருப்பவர்கள் பேசுவதை எங்களால் கேட்க முடியும். (ஒருமுறை) உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் (அவ்விடத்திற்கு) சென்றுவிட்டு, பின்னர் முகம் மாறிய நிலையில் (வெளிறிப்போய்) வெளியே வந்தார்கள்.

அப்போது, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் இப்போதுதான் என்னைக் கொன்றுவிடுவதாக அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்றைய தினம் வரும் வரை (அவர்கள் என்னைக் கொல்லத் துணிவார்கள் என்று) நான் அவர்களிடம் உறுதியாக எதிர்பார்க்கவில்லை" என்றார்கள்.

அதற்கு நாங்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! அவர்களுக்கு எதிராக அல்லாஹ் உங்களுக்குப் போதுமானவன்" என்று கூறினோம்.

உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எதற்காக அவர்கள் என்னைக் கொல்ல வேண்டும்? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்: 'மூன்று காரணங்களில் ஒன்றைத் தவிர வேறு எதற்காகவும் ஒரு முஸ்லிமுடைய இரத்தம் (சிந்தப்படுவது) ஆகுமானதல்ல: இஸ்லாத்தை ஏற்ற பின் (மதம் மாறி) நிராகரிப்பவனாக மாறுவது, அல்லது திருமணமான பின் விபச்சாரம் (ஸினா) செய்வது, அல்லது (பழிக்குப் பழி என்றில்லாமல்) அநியாயமாக ஒருவரைக் கொலை செய்வது.'

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அறியாமைக் காலத்திலோ (ஜாஹிலிய்யா) அல்லது இஸ்லாத்திலோ ஒருபோதும் விபச்சாரம் செய்ததில்லை; அல்லாஹ் எனக்கு நேர்வழி காட்டியதிலிருந்து எனது மார்க்கத்திற்குப் பகரமாக வேறொன்றை நான் விரும்பியதில்லை; மேலும், நான் யாரையும் கொலை செய்ததும் இல்லை. அப்படியிருக்க, எதற்காக இவர்கள் என்னைக் கொலை செய்ய நாடுகிறார்கள்?"

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்றும், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறும் ஒரு (முஸ்லிம்) மனிதனின் இரத்தத்தைச் சிந்துவது (அவரைக் கொலை செய்வது) மூன்று காரணங்களில் ஒன்றிற்காகவேயன்றி ஆகுமானதல்ல: (அவை:) உயிருக்கு உயிர் (பழிவாங்குதல்), விபச்சாரம் செய்த திருமணமானவர், மற்றும் தனது மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறி (முஸ்லிம்) சமூகத்திலிருந்து பிரிந்து சென்றவர்."

இதனை முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மது பின் அப்துல்லாஹ் பின் நுமைர் வாயிலாக அவரது தந்தையிடமிருந்தும், புகாரி வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடரில் அஃமஷ் வாயிலாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) மற்றும் அபூஹுரைரா (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(இணைவைக்கும்) மனிதர்கள் 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் (அல்லாஹ்வினால்) கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் அதனைச் சொல்லிவிட்டால், (இஸ்லாமிய சட்டப்படியான) அதன் உரிமையின் அடிப்படையில் தவிர, மற்றபடி என்னிடமிருந்து தங்களது உயிர்களையும் உடைமைகளையும் அவர்கள் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். மேலும், அவர்களின் (உள்நோக்கம் குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது."

மிக்தாத் பின் அல்-அஸ்வத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் நிராகரிப்பாளர்களில் ஒருவனைச் சந்திக்கிறேன் என்று வைத்துக் கொள்வோம்; அவன் என்னுடன் போரிட்டு, வாளால் என் கைகளில் ஒன்றை வெட்டி (துண்டித்து) விடுகிறான். பின்னர் என்னை விட்டுத் தப்பித்து ஒரு மரத்தின் பின்னால் தஞ்சமடைந்து, 'நான் அல்லாஹ்வுக்காக இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்' என்று கூறுகிறான். அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் அந்த வார்த்தையைக் கூறிய பிறகு நான் அவனைக் கொல்லலாமா? தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவனைக் கொல்லாதீர்!" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் எனது கையை வெட்டி விட்டானே! எனது கையை வெட்டிய பிறகுதான் அவன் அவ்வாறு கூறினான். (அப்படியிருந்தும்) நான் அவனைக் கொல்லலாமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவனைக் கொல்லாதீர்! நீர் அவனைக் கொன்றால், நீர் அவனைக் கொல்வதற்கு முன்பு நீர் எந்த நிலையில் (உயிர்ப் பாதுகாப்புடன்) இருந்தீரோ அந்த நிலைக்கு அவன் ஆகிவிடுவான். மேலும், அவன் அந்த வார்த்தையைக் கூறுவதற்கு முன்பு அவன் எந்த நிலையில் (உயிர்ப் பாதுகாப்பு அற்றவனாக) இருந்தானோ அந்த நிலைக்கு நீர் ஆகிவிடுவீர் (அதாவது ஒரு முஸ்லிமைக் கொன்ற குற்றத்திற்கு ஆளாவீர்)" என்று கூறினார்கள்.

இதை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் குதைபா வழியாகவும், இமாம் புகாரி அஸ்-ஸுஹ்ரீ வழியாக வேறு பல அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை (ஜுஹைனா கிளையைச் சேர்ந்த) 'அல்-ஹுரகாத்' என்ற இடத்திற்கு ஒரு சிறு படைப்பிரிவாக அனுப்பினார்கள். (நாங்கள் அங்கு சென்றபோது) அவர்கள் எங்களைப் பற்றி அறிந்துகொண்டு தப்பியோடிவிட்டனர். (அவர்களில்) ஒரு மனிதரை நாங்கள் பிடித்துக் கொண்டோம். அவரை நாங்கள் சூழ்ந்துகொண்டபோது அவர், "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை) என்று கூறினார். (இருப்பினும்,) நாங்கள் அவரைத் தாக்கிக் கொன்றுவிட்டோம். இதனால் என் மனதில் (உறுத்தல் ஏற்பட்டு) ஏதோ ஒன்று தோன்றியது; எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அதைப் பற்றிக் கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "மறுமை நாளில் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (என்ற கலிமா உனக்கெதிராக) வரும்போது நீ என்ன செய்வாய்?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஆயுதத்திற்கும் மரணத்திற்கும் பயந்துதான் அவர் அவ்வாறு கூறினார்" என்றேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் அதைக் கூறியது இதற்காகத்தான் (பயத்திற்காகத்தான்) என்பதை நீ அறிந்து கொள்வதற்காக அவரது உள்ளத்தை நீ பிளந்து பார்த்திருக்கக் கூடாதா? மறுமை நாளில் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (என்ற கலிமா உனக்கெதிராக) வரும்போது நீ என்ன செய்வாய்?" என்று கேட்டார்கள். இதை அவர்கள் (திரும்பத் திரும்பக்) கூறிக்கொண்டே இருந்தார்கள். (அவர்களின் வருத்தத்தைக் கண்ட) நான், அன்றைய தினத்தில் தான் நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றிருக்கக் கூடாதா (ஏனெனில் இஸ்லாத்தை ஏற்பது அதற்கு முந்தைய பாவங்களை அழித்துவிடும் என்பதால்) என்று ஆசைப்படும் அளவிற்கு (வருந்தினேன்).

அபு ழப்யான் கூறுகிறார்: (இதைக் கேட்ட) ஸஅத் (பின் அபீ வக்காஸ் - ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! 'துல் புதைன்' - அதாவது உஸாமா - (ஒருவரைக் கொல்லலாம் என்று அனுமதி வழங்கி) அவரைக் கொல்லும் வரை நானும் (கலிமா சொன்ன எவரையும்) கொல்ல மாட்டேன்" என்று கூறினார்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ் தபாரக வதஆலா, {குழப்பம் (ஃபித்னா) நீங்கும் வரை அவர்களுடன் போரிடுங்கள்} (அல்குர்ஆன் 2:193) என்று கூறவில்லையா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு ஸஅத் (ரலி) அவர்கள், "குழப்பம் (ஃபித்னா - அதாவது ஷிர்க்) ஏற்படாமல் இருக்கவே நாங்கள் போரிட்டோம். ஆனால் நீயும் உனது தோழர்களும் குழப்பம் (முஸ்லிம்களுக்குள் போர்) ஏற்படுவதற்காகவே நாங்கள் போரிட வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபு பக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மினாவில் (ஹஜ்ஜின் போது) மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்திய போது, "இது எந்த நாள் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று கூறினோம். அதற்கு வேறு ஏதேனும் பெயர் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவிற்கு அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். பின்னர், "இது நஹ்ருடைய (குர்பானி கொடுக்கும்) நாள் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

"இது எந்த ஊர்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்றோம். "இது புனிதமான (ஹரம் - மக்கா) ஊர் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றோம்.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உங்களின் இந்த (துல்ஹஜ்) மாதத்தில், உங்களின் இந்த (மக்கா) ஊரில், உங்களின் இந்த (அரஃபா/நஹ்ருடைய) நாள் எவ்வளவு புனிதமானதோ, அதே போன்று உங்கள் இரத்தமும், உங்கள் செல்வங்களும், உங்கள் மானமும், உங்கள் உடல்களும் உங்களுக்குள் புனிதமானவையாகும் (அவற்றை அத்துமீறுவது ஹராம் - தடுக்கப்பட்டது). அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நான் (இறைச் செய்தியை உங்களிடம்) எத்திவைத்து விட்டேனா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் "ஆம்" என்றோம்.

அதற்கு அவர்கள் "அல்லாஹும்மஷ்ஹத் (அல்லாஹ்வே! நீயே சாட்சி!)" என்று கூறினார்கள்.

(தொடர்ந்து) "இங்கு வந்தவர்கள் (நேரில் கேட்டவர்கள்) வராதவர்களுக்கு (இச்செய்தியை) எத்திவைத்து விடட்டும். ஏனெனில், செய்தியை எத்திவைக்கப்படுபவர், நேரடியாகக் கேட்பவரை விட அதனை நன்கு புரிந்துகொண்டு பாதுகாப்பவராக இருக்கக் கூடும்" என்று கூறினார்கள். (பின்னர் வரலாற்றில் அவ்வாறே நிகழ்ந்தது).

மேலும், "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! எனக்குப் பிறகு உங்களில் ஒருவருக்கொருவர் கழுத்துகளை வெட்டிக்கொள்ளும் காஃபிர்களாக (நிராகரிப்பாளர்களாக அல்லது நிராகரிப்பவர்களின் செயலைச் செய்பவர்களாக) நீங்கள் திரும்பி விடாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலிலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்களும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உடன்படிக்கை (பைஅத்) செய்துகொண்ட பிரதிநிதிகளில் (நுகபாக்களில்) நானும் ஒருவன். நாங்கள் அவர்களிடம் (பின்வருமாறு) உடன்படிக்கை செய்தோம்: அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்க மாட்டோம்; விபச்சாரம் செய்ய மாட்டோம்; திருட மாட்டோம்; தக்க காரணமின்றிக் (சட்ட ரீதியான காரணமின்றி) கொலை செய்வதை அல்லாஹ் தடை செய்துள்ள எந்த ஓர் உயிரையும் கொலை செய்ய மாட்டோம்; (பிறர் சொத்துக்களைக்) கொள்ளையடிக்க மாட்டோம்; மேலும் (நன்மையான காரியங்களில் அவருக்கு) மாறுசெய்ய மாட்டோம். இவற்றை நாங்கள் (உறுதியாகக் கடைப்பிடித்து) நிறைவேற்றினால், எங்களுக்குச் சொர்க்கம் உண்டு. இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றை நாங்கள் (தவறுதலாகவோ பலவீனத்தாலோ) செய்துவிட்டால், அதற்கான தீர்ப்பு வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்விடமே உள்ளது (அவன் நாடினால் மன்னிப்பான், நாடினால் தண்டிப்பான்).

(இதனை புகாரியும், முஸ்லிமும் தமது 'ஸஹீஹ்' நூல்களில் குதைபா பின் சயீத் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பெரும் பாவங்களில் மிகப் பெரியவை: அல்லாஹ்வுக்கு இணை கற்பிப்பது, (அநியாயமாக) ஓர் உயிரைக் கொலை செய்வது, பெற்றோருக்கு மாறு செய்வது (அவர்களைத் துன்புறுத்துவது) மற்றும் பொய் சொல்வது அல்லது (அவர்) 'பொய்ச்சாட்சி கூறுவது' என்று கூறினார்கள்."

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹ் நூலில் அம்ரு பின் மர்ஸூக் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அழிவை ஏற்படுத்தும் ஏழு (பெரும் பாவங்களை)த் தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவை யாவை?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பது, சூனியம் (செய்வது), தக்க காரணமின்றி (சட்டப்படியான காரணமின்றி) கொல்லக் கூடாது என்று அல்லாஹ் தடுத்துள்ள ஓர் உயிரைக் கொலை செய்வது, வட்டி உண்பது, அனாதையின் செல்வத்தை (அபகரித்து) உண்பது, போர்க்களத்தில் (எதிரிகள் முன்னேறி வரும்போது) புறமுதுகிட்டு ஓடுவது, மற்றும் (தீய எண்ணமற்ற) அப்பாவிகளான, கற்புள்ள (இறைநம்பிக்கை கொண்ட) பெண்களின் மீது அவதூறு கூறுவது ஆகியவையாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஹாரூன் பின் ஸயீத் மற்றும் இப்னு வஹ்ப் வழியாகவும், புகாரி அவர்கள் உவைஸி மற்றும் சுலைமான் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிமைத் திட்டுவது (அவரை ஏசுவது அல்லது இழிவுபடுத்துவது) பாவச் செயலாகும் (அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை மீறுவதாகும்); அவருடன் போரிடுவது (அவரைக் கொலை செய்வது) இறைமறுப்பாகும் (இறைமறுப்பாளர்களின் செயலுக்கு ஒப்பானதாகும்)."

ஜுபைத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்:
நான் அபூவாயிலிடம், "இதை அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் வழியாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் (நேரடியாகச்) செவியுற்றீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்.

மேலும் மன்சூர் (ரஹ்) அவர்கள், "அபூவாயில் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் மூலமாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதேபோன்றதொரு செய்தியை அறிவிக்க நான் செவியுற்றேன்" என்று கூறுகிறார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக அது நீங்கள் (கருதி)ச் செல்கின்ற அந்த (முழுமையான) இறைமறுப்பு (குஃப்ர்) அல்ல. நிச்சயமாக அது மார்க்கத்தை விட்டு (ஒருவரை) வெளியேற்றுகின்ற இறைமறுப்பு அல்ல. {எவர் அல்லாஹ் இறக்கியருளியதைக் கொண்டு தீர்ப்பு வழங்கவில்லையோ, அவர்களே இறைமறுப்பாளர்கள் (காஃபிர்கள்) ஆவர்} [அல்-மாயிதா: 44] (எனும் இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது), ஒரு இறைமறுப்புக்குக் கீழான (மற்றொரு) இறைமறுப்பாகும் (குஃப்ருன் தூன குஃப்ர்)."

அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நமக்கு (முஸ்லிம்களுக்கு) எதிராக யார் ஆயுதம் ஏந்துகிறாரோ (அதாவது அச்சுறுத்துகிறாரோ அல்லது போரிடுகிறாரோ), அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் (நம்முடைய வழியைப் பின்பற்றுபவர்) அல்ல" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதேபோன்றதொரு செய்தி இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் வழியாகவும் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கூற்றைப் பற்றி) கூறுகிறார்கள்:

"நீர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதற்கு, 'நீர் இஸ்லாமியச் சமூகத்தைச் சார்ந்தவர் அல்லர் (இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறிவிட்டீர்)' என்பது பொருளல்ல; மாறாக, 'நீர் எங்களைப் போன்றவர் அல்லர் (எமது வழிமுறையைப் பின்பற்றுபவர் அல்லர்)' என்பதே இதன் பொருளாகும்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர், விலக்கப்பட்ட (ஹராமான) இரத்தத்தைச் சிந்தாதவரை (அதாவது அநியாயமாகக் கொலை செய்யாதவரை), தனது மார்க்கத்தில் விசாலமான (மன்னிப்பு மற்றும் அருளைப் பெறக்கூடிய) நிலையிலேயே இருப்பார்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒருவர் (மார்க்கத்தால்) தடை செய்யப்பட்ட இரத்தத்தைச் சிந்தாத வரை, அவர் தனது மார்க்கத்தில் (அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பைப் பெறுவதற்குரிய) விசாலமான நிலையிலேயே இருக்கிறார்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, ஒருவர் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டால், அதிலிருந்து தப்பிக்கவே முடியாத (நெருக்கடியான) அழிவைத் தரும் காரியங்களில் ஒன்று, (அல்லாஹ்வினால்) தடுக்கப்பட்ட ஓர் உயிரை அநியாயமாக (சட்டப்பூர்வமான காரணமின்றி)க் கொலை செய்வதாகும்."

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் இவ்வாறு பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"மறுமை நாளில் மனிதர்களுக்கிடையே முதன்முதலில் தீர்ப்பு வழங்கப்படுவது (கொலை தொடர்பான) இரத்த விவகாரங்களில்தான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.