அல்-அதப் அல்-முஃபரத்

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு நாள், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! பூமியின் மீது உமரை விட எனக்கு மிக விருப்பமான மனிதர் எவரும் இல்லை' என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் (வீட்டை விட்டு) வெளியே சென்றுவிட்டு திரும்பி வந்து, 'என் அருமை மகளே! நான் எப்படி சத்தியம் செய்தேன்?' என்று கேட்டார்கள். நான் அதை அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், '(உமர்) எனக்கு மிகவும் அருமையானவர் (மற்றும் மதிப்பிற்குரியவர்); ஆனால் பிள்ளை (இயற்கையாகவே மனதோடு) அதிகம் ஒட்டக்கூடியது' என்று கூறினார்கள்."

இப்னு அபீ நுஃம் கூறினார்கள்: 'நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தேன். அப்போது ஒரு மனிதர் அவரிடம் கொசுவின் இரத்தம் பற்றிக் கேட்டார். அவர், 'நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். 'இராக்கைச் சேர்ந்தவன்' என்று அந்த மனிதர் பதிலளித்தார். அதற்கு இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இந்த மனிதரைப் பாருங்கள்! (இராக்வாசிகள்) நபி (ஸல்) அவர்களின் பேரரைக் (ஹுஸைன் ரழி) கொலை செய்திருக்கும்போது, இவர் கொசுவின் இரத்தம் பற்றிக் கேட்கிறார். 'அவர்கள் இருவரும் (ஹஸன் மற்றும் ஹுஸைன் ரழி) இவ்வுலகில் என் இரு நறுமண மலர்கள் ஆவார்கள்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்.'

அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்தேன். அப்போது அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்கள் அவர்களின் தோளின் மீது இருந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், ‘யா அல்லாஹ்! நான் இவரை நேசிக்கிறேன், எனவே நீயும் இவரை நேசிப்பாயாக’ என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்.”

ஜுபைர் பின் நுஃபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் ஒருநாள் அல்-மிக்தாத் பின் அல்-அஸ்வத் (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு மனிதர் அவரைக் கடந்து சென்றார். அவர், "இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்த இந்த இரு கண்களுக்கும் 'டூபா' (நற்செய்தி) உண்டாகட்டும்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் பார்த்ததை நாங்களும் பார்த்திருக்க வேண்டும்; நீங்கள் சாட்சியாக இருந்ததில் நாங்களும் சாட்சியாக இருந்திருக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் விரும்புகிறோம்" என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்டு அல்-மிக்தாத் (ரழி) கோபமடைந்தார். எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது; ஏனெனில் அந்த மனிதர் நல்லதையே கூறினார். பிறகு அல்-மிக்தாத் (ரழி) அந்த மனிதரை நோக்கித் திரும்பிச் சொன்னார்கள்:

"அல்லாஹ் ஒரு மனிதருக்கு மறைத்து வைத்த ஒரு காட்சியில் சமூகமளிக்க வேண்டும் என்று அவர் ஏன் ஆசைப்பட வேண்டும்? அதில் அவர் கலந்துகொண்டிருந்தால் (அப்போது) அவரது நிலைமை என்னவாக இருந்திருக்கும் என்று அவருக்குத் தெரியாதே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எத்தனையோ கூட்டத்தினர் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் வாழ்ந்தார்கள்; (ஆனால்) அல்லாஹ் அவர்களை நரகத்தில் முகங்குப்புறத் தள்ளினான். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் அழைப்பை ஏற்கவுமில்லை, அவர்களை உண்மைப்படுத்தவுமில்லை.

உங்கள் இறைவனைத் தவிர வேறு யாரையும் அறியாதவர்களாகவும், உங்கள் நபி (ஸல்) கொண்டுவந்ததை உண்மைப்படுத்துபவர்களாகவும் அல்லாஹ் உங்களை (இஸ்லாத்தில்) வெளிப்படுத்தினானே, அதற்காக நீங்கள் அல்லாஹ்வைப் புகழ மாட்டீர்களா? மற்றவர்கள் மூலம் நீங்கள் சோதனை (பலா)யிலிருந்து காக்கப்பட்டுள்ளீர்கள் (அதாவது ஸஹாபாக்கள் பட்ட கஷ்டங்கள் உங்களுக்கு இல்லை).

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிகக் கடுமையான ஒரு சூழ்நிலையில்தான் அனுப்பப்பட்டார்கள். அது நபித்துவத் தொடரின் இடைவெளியாகவும், அறியாமைக் காலமாகவும் (ஜாஹிலிய்யா) இருந்தது. சிலை வழிபாட்டை விடச் சிறந்த மார்க்கம் எதுவும் இருப்பதாக மக்கள் கருதவில்லை. இந்நிலையில், சத்தியத்திற்கும் அசத்தியத்திற்கும், தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையில் பிரித்துக்காட்டும் 'அல்-ஃபுர்கான்' (என்னும் வேதத்)துடன் நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள்.

(அக்காலத்தில்) ஒரு மனிதர் தனது தந்தையோ, தனது மகனோ அல்லது தனது சகோதரனோ காஃபிராக (இறைமறுப்பாளராக) இருப்பதைப் பார்ப்பார். அல்லாஹ் இவருடைய இதயத்தின் பூட்டை ஈமானைக் கொண்டு திறந்திருப்பான். (இறைமறுப்பில் இருக்கும்) அந்த உறவினர் அழிந்தால் நரகத்திற்குத்தான் செல்வார் என்பதை இவர் அறிவார். தன் நேசத்திற்குரியவர் நரகத்தில் இருப்பதை அறிந்து இவரது கண்கள் குளிர்ச்சியடையாது. இதையே வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (திருக்குர்ஆனில் 25:74 வசனத்தில்) கூறுகிறான்:

**'வல்லதீன யகூலூன ரப்பனா ஹப் லனா மின் அஸ்வாஜினா வ துர்ரியாதினா குர்ரத அஃயுன்'**

(பொருள்: மேலும் அவர்கள், 'எங்கள் இறைவா! எங்கள் மனைவியரிடமிருந்தும், எங்கள் மக்களிடமிருந்தும் எங்களுக்குக் கண்குளிர்ச்சியைத் தருவாயாக!' என்று கூறுவார்கள்).

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'நான் ஒரு நாள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அங்கே என்னையும், என் தாயாரையும், என் தாயின் சகோதரி உம்மு ஹராம் அவர்களையும் தவிர (வேறு யாரும்) இருக்கவில்லை. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, 'நான் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தி வைக்கட்டுமா?' என்று கேட்டார்கள். அது (கடமையான) தொழுகை நேரமாக இருக்கவில்லை.'

(இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த) கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர், 'நபி (ஸல்) அவர்கள் அனஸ்ஸை தங்களுக்கு எங்கே நிற்க வைத்தார்கள்?' என்று கேட்டார். அதற்கு (அறிவிப்பாளர்), 'அவரைத் தங்களுக்கு வலப்புறம் நிற்க வைத்தார்கள்' என்று பதிலளித்தார்.

(மீண்டும் அனஸ் (ரலி) கூறினார்கள்:) 'பிறகு அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு எங்கள் வீட்டாராகிய எங்களுக்காக இம்மை, மறுமையின் அனைத்து நன்மைகளையும் வேண்டிப் பிரார்த்தித்தார்கள். அப்போது என் தாயார், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுடைய இந்தச் சின்னஞ்சிறு ஊழியருக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்' என்று கூறினார்கள். உடனே அவர்கள் எனக்காக அனைத்து நன்மைகளையும் வேண்டிப் பிரார்த்தித்தார்கள். அவர்களின் பிரார்த்தனையின் இறுதியில் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

**'அல்லாஹும்ம அக்ஸிர் மாலஹு வ வலதஹு, வ பாரிக் லஹு'**

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! இவரின் செல்வத்தையும் மக்கட்செல்வத்தையும் அதிகப்படுத்துவாயாக! மேலும் இவருக்கு அருள் புரிவாயாக!)

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு பெண் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அப்பெண்ணிற்கு மூன்று பேரீச்சம்பழங்களைக் கொடுத்தார்கள். அப்பெண் தனது ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஒரு பேரீச்சம்பழத்தைக் கொடுத்தார்; ஒரு பேரீச்சம்பழத்தைத் தனக்காக வைத்துக்கொண்டார். அந்தக் குழந்தைகள் இரண்டு பேரீச்சம்பழங்களையும் சாப்பிட்டுவிட்டு, பிறகு தங்கள் தாயைப் பார்த்தன (மேலும் கேட்கும் பாவனையில்). அவர் (மீதமிருந்த) அந்தப் பேரீச்சம்பழத்தை எடுத்து, அதை இரண்டாகப் பிளந்து, ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் அதில் பாதியைக் கொடுத்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் நடந்ததை அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இது உனக்கு ஆச்சரியமளிக்கிறதா? அவள் தன் இரண்டு குழந்தைகளின் மீது காட்டிய கருணையின் காரணமாக, அல்லாஹ் நிச்சயமாக அவளுக்கு அருள்புரிந்துவிட்டான்.'"

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'நீங்கள் உங்கள் குழந்தைகளை முத்தமிடுகிறீர்களா? நாங்களோ அவர்களை முத்தமிடுவதில்லை' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹ் உமது உள்ளத்திலிருந்து கருணையை நீக்கிவிட்டிருக்க, உமக்காக (அதை மீண்டும் கொண்டுவர அல்லது உமது நிலையை மாற்ற) நான் அதிகாரம் பெற்றிருக்கிறேனா?' என்று கூறினார்கள்.'

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தம்முடன் அல்-அக்ரஃ இப்னு ஹாபிஸ் அத்-தமீமீ (ரழி) அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது, ஹசன் இப்னு அலி (ரழி) அவர்களை முத்தமிட்டார்கள். அல்-அக்ரஃ (ரழி) அவர்கள், 'எனக்கு பத்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள், அவர்களில் ஒருவரைக் கூட நான் முத்தமிட்டதில்லை' என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பார்த்துவிட்டு, 'யார் கருணை காட்டவில்லையோ, அவர் மீது கருணை காட்டப்படாது' என்று கூறினார்கள்.

நுமைர் இப்னு அவ்ஸ் கூறினார்கள்: "அவர்கள் கூறுவார்கள்: 'சீர்மை (நற்குணம்) அல்லாஹ்விடமிருந்தும், ஒழுக்கம் (நற்பண்பு) தந்தையர்களிடமிருந்தும் வருகின்றன.'"

அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: (நான் குழந்தையாக இருந்தபோது) எனது தந்தை என்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தூக்கிக்கொண்டு சென்றார்கள். அவர் (தந்தை) கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் நுஃமானுக்கு இன்னின்னதை (ஒரு குறிப்பிட்ட அன்பளிப்பை) கொடுத்துள்ளேன் என்பதற்கு தங்களைச் சாட்சியாக ஆக்குகிறேன்." நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமது பிள்ளைகள் அனைவருக்கும் (இது போன்றே) கொடுத்தீரா?" என்று கேட்டார்கள். "இல்லை," என்று அவர் பதிலளித்தார்கள். அவர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், இதற்கு என்னையன்றி வேறு ஒருவரை சாட்சியாக்கிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் அனைவரும் உமக்கு நன்செய்வதில் சமமாக இருப்பதை நீர் விரும்பவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். "ஆம், நிச்சயமாக," என்று அவர் பதிலளித்தார்கள். அவர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், அவ்வாறு (ஒரு பிள்ளைக்கு மட்டும் அதிகமாகக் கொடுத்து பாகுபாடு) செய்யாதீர்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் அவர்களை 'நல்லோர்' (அல்-அப்ரார்) என்று அழைத்தான். ஏனென்றால், அவர்கள் பெற்றோரிடமும் பிள்ளைகளிடமும் நல்ல முறையில் நடந்துகொண்டார்கள். உமது தந்தைக்கு உம்மீது உரிமை இருப்பது போலவே, உமது பிள்ளைக்கும் உம்மீது உரிமை இருக்கிறது.'

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் (பிறர் மீது) இரக்கம் காட்டவில்லையோ, அவருக்கு (அல்லாஹ்வின் புறத்திலிருந்து) இரக்கம் காட்டப்படாது."

ஜரீர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள், 'மக்களுக்கு இரக்கம் காட்டாதவருக்கு அல்லாஹ் இரக்கம் காட்ட மாட்டான்.'"

அப்தா (ரஹ்) அவர்கள் இப்னு அபீ காலித் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தும், அவர்கள் கைஸ் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தும், அவர்கள் ஜரீர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களுக்கு (அனைத்து மனிதர்களுக்கும், ஏன், உயிரினங்களுக்கும்) இரக்கம் காட்டாதவருக்கு அல்லாஹ் இரக்கம் காட்டமாட்டான்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“சில அரேபியப் பாலைவனவாசிகள் (நாடோடிகள்) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் குழந்தைகளை முத்தமிடுவீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் அவர்களை முத்தமிடுவதில்லை’ என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அல்லாஹ் உமது இதயத்திலிருந்து இரக்கத்தை அகற்றிவிட்டிருந்தால், (அதை உமக்கு நான் எப்படித் தர முடியும்? அல்லது அதை நான் எப்படி மீட்டெடுக்க முடியும்?) அதற்கு நான் என்ன செய்ய முடியும்?’ என்று கூறினார்கள்.”

அபூ உத்மான் அறிவித்தார்கள்: உமர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு மனிதரை ஆளுநராக நியமித்தார்கள். அந்த ஆளுநர், "எனக்கு இத்தனை குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள்; நான் அவர்களில் எவரையும் முத்தமிட்டதில்லை" என்றார். உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் மிகவும் நல்லவர்களுக்கே (அதாவது, இரக்கமும் அன்பும் காட்டுபவர்களுக்கே) கருணை காட்டுவான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ் கருணையை நூறு பகுதிகளாக ஆக்கினான். அவன் தொண்ணூற்றொன்பது பகுதிகளைத் தன்னிடம் வைத்துக்கொண்டான், மேலும் ஒரு பகுதியை பூமிக்கு இறக்கினான். அந்த ஒரே ஒரு பகுதியின் காரணமாகவே படைப்பினங்கள் ஒன்றுக்கொன்று கருணை காட்டுகின்றன, எந்த அளவிற்கு என்றால், ஒரு குதிரை கூட தன் குட்டியை (தவறுதலாக) மிதித்துவிடக் கூடாது என்ற அச்சத்தில் தன் குளம்பை அதனிடமிருந்து உயர்த்திக் கொள்கிறது.'