ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்

நான் அப்துல்லாஹ் பின் அபீ ஔஃபா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது மரணத்திற்கு முன் ஏதேனும்) மரணசாசனம் (வஸிய்யத்) செய்தார்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணசாசனம் செய்வதற்குரிய (செல்வம் போன்ற) எதையும் விட்டுச்செல்லவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

நான், "(அப்படியானால்) மக்கள் மரணசாசனம் செய்ய வேண்டும் என்று எவ்வாறு அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் வேதத்(தைப் பின்பற்றி நடக்குமாறு அத்)தொடர்பில் அவர்கள் மரணசாசனம் (அறிவுரை) செய்தார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) செய்வதற்குரிய ஏதேனும் ஒரு பொருளைத் தன்னிடம் வைத்திருக்கும் ஒரு முஸ்லிம், (தனது மரண சாசனத்தை) எழுதித் தன்னிடம் வைத்துக்கொள்ளாமல் இரண்டு இரவுகளைக் கழிப்பது அவருக்குத் தகாது."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் (தனது சொத்துக்கள் அல்லது கடமைகள் தொடர்பாக) மரண சாசனத்தை (வஸிய்யத்தை) எழுதித் தன்னிடம் வைத்திருக்காமல் மூன்று இரவுகளைக் கழிப்பது அவருக்குத் தகாது (முறையல்ல)."

ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

விடைபெறும் ஹஜ் (ஹஜ்ஜத்துல் வதா) ஆண்டில் எனக்குக் கடுமையான நோய் ஏற்பட்டபோது, என்னை நலம் விசாரிப்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள். அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது நோய் எந்தளவுக்கு முற்றியுள்ளது என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். நான் பெரும் செல்வமுடையவன்; எனக்கு வாரிசாக என்னுடைய ஒரேயொரு மகளைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. எனவே, எனது செல்வத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை நான் தர்மம் செய்துவிடட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "வேண்டாம்" என்றார்கள். நான், "அப்படியென்றால் பாதியை (தர்மம் செய்துவிடட்டுமா)?" என்று கேட்டேன். அதற்கும் அவர்கள், "வேண்டாம்" என்றார்கள். பின்னர் அவர்கள், "மூன்றில் ஒரு பங்கை (தர்மம் செய்து கொள்ளலாம்). மூன்றில் ஒரு பங்கே அதிகமானது (அல்லது பெரியது) தான். நீர் உமது வாரிசுகளை மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச் செல்வதைவிட, அவர்களைத் தன்நிறைவு பெற்ற செல்வந்தர்களாக விட்டுச் செல்வதே சிறந்ததாகும். மேலும், அல்லாஹ்வின் முகத்தை (பொருத்தத்தை) நாடி நீர் எதைச் செலவு செய்தாலும், உமது மனைவியின் வாயில் நீர் ஊட்டும் ஒரு கவளம் உணவு உட்பட, அதற்கு உமக்கு நற்கூலி வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தோழர்கள் (மதீனாவுக்குத் திரும்பிய) பின் நான் (இங்கேயே மரணித்து) பின்தங்கிவிடுவேனா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நீர் பின்தங்கி, அல்லாஹ்வின் முகத்தை நாடி எந்த ஒரு நற்செயல் செய்தாலும் அதன் மூலம் உமக்கு அந்தஸ்தும் உயர்வும் அதிகரிக்கவே செய்யும். மேலும், உம்மால் சில கூட்டத்தார் (முஸ்லிம்கள்) பலனடையும் வரையிலும், இன்னும் சிலர் (பகைவர்கள்) பாதிப்படையும் வரையிலும் நீர் (ஆயுள் நீட்டிக்கப்பட்டு) பின்தங்கி இருக்கலாம்.

'அல்லாஹும்ம அம்ளி லிஅஸ்ஹாபீ ஹிஜ்ரதஹும் வலா தருத்தஹும் அலா அஃகாபிஹிம்' (இறைவா! என் தோழர்களின் ஹிஜ்ரத்தை முழுமையாக்குவாயாக! அவர்களைப் புறமுதுகு காட்டித் திரும்பும்படி செய்துவிடாதே!).

ஆனால், பரிதாபத்திற்குரியவர் ஸஅத் பின் கவ்லா தான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் மக்காவிலேயே மரணித்து விட்டதற்காக (ஹிஜ்ரத் செய்த ஊருக்குத் திரும்ப முடியாமல் போனதற்காக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு அனுதாபப்பட்டார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உபைதுல்லாஹ் பின் ஜஹ்ஷ், தனது மனைவியான உம்மு ஹபீபா பின்த் அபீ சுஃப்யானுடன் அபிசீனியாவிற்கு (ஹபஷாவுக்கு) ஹிஜ்ரத் செய்து சென்றார். அவர் அபிசீனியாவைச் சென்றடைந்ததும் நோய்வாய்ப்பட்டார். அவருக்கு மரணம் நெருங்கிய போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (தம் குடும்பப் பொறுப்பை ஒப்படைக்குமாறு) மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) செய்தார். பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உம்மு ஹபீபாவைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்கள். மேலும், (அபிசீனிய மன்னர்) நஜ்ஜாஷி, ஷுரஹ்பீல் பின் ஹஸனாவை அவருடன் (உம்மு ஹபீபாவுடன் மதீனாவிற்குத் திரும்பிச் செல்ல) அனுப்பி வைத்தார்.