பைஹகீ

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அஷ்அரீ குலத்தாரின் ஒரு குழுவினருடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, (போருக்குச் செல்வதற்காக) எங்களுக்கு வாகனங்கள் வழங்குமாறு கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உங்களுக்கு வாகனம் வழங்க மாட்டேன். உங்களுக்கு வாகனமாக வழங்குவதற்கு என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

(இதற்குப்) பின்னர், அல்லாஹ் நாடிய நேரம் வரை நாங்கள் (அங்கேயே) தங்கியிருந்தோம். பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சில ஒட்டகங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. அப்போது வெண்மையான திமில்களைக் கொண்ட மூன்று ஒட்டகங்களை எங்களுக்கு வழங்குமாறு அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்.

நாங்கள் (அவற்றை ஓட்டிக்கொண்டு) புறப்பட்டபோது, எங்களுக்குள் (அல்லது எங்களில் சிலர் சிலரிடம்) பேசிக்கொண்டோம்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நாம் வாகனம் கேட்டோம். நமக்கு வாகனம் வழங்க மாட்டேன் என்று அவர்கள் சத்தியம் செய்தார்கள். பின்னர் (இப்போது) நமக்கு வாகனம் வழங்கிவிட்டார்கள். (அவர்கள் செய்த சத்தியத்திற்கு மாற்றமாக இது அமைந்திருப்பதால்) அல்லாஹ் நமக்கு இதில் பரக்கத் (அருள்வளம்) வழங்க மாட்டான்" என்று கூறினோம்.

ஆகவே, நாங்கள் மீண்டும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று இதுபற்றித் தெரிவித்தோம். அதற்கு அவர்கள், "நானாக உங்களுக்கு வாகனம் வழங்கவில்லை; மாறாக, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வே உங்களுக்கு இதை வழங்கினான். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்), நான் ஏதேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிடச் சிறந்த வேறு ஒன்றை நான் கண்டால், எனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்துவிட்டு, எது சிறந்ததோ அதையே நான் செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது..." (தொடர்ந்து ஹதீஸை அறிவித்துவிட்டு, இறுதியில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதாக) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அறிபவற்றை நீங்கள் அறிவீர்களானால், நிச்சயமாக நீங்கள் குறைவாகவே சிரிப்பீர்கள்; அதிகமாக அழுவீர்கள்."
(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் மற்றும் அப்தா வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் ஹிஷாம் பின் உர்வா வழியாக வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நான் அறிவதை (மறுமை, நரகம் மற்றும் அல்லாஹ்வின் வல்லமை குறித்து) நீங்கள் அறிவீர்களானால், நீங்கள் நிச்சயமாக அதிகமாக அழுவீர்கள், குறைவாகவே சிரிப்பீர்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! என்னிடம் உஹத் (மலை) அளவுக்குத் தங்கம் இருந்து, அதனை (தர்மமாகப்) பெற்றுக்கொள்பவர் ஒருவரை நான் காணும் நிலையில், எனது கடனை அடைப்பதற்காக நான் ஒதுக்கி வைக்கும் சிறிதளவு (தொகையைத்) தவிர, அதிலிருந்து ஒரு தீனாராவது என்னிடம் மீதமிருக்க மூன்று இரவுகள் என்னைக் கடந்து செல்வதை நான் விரும்ப மாட்டேன்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில்) உறுதியாகச் சத்தியம் செய்யும்போது, "இல்லை, அபுல்காஸிமின் (முஹம்மது நபியின்) உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக!" என்று கூறுவார்கள்.

அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் கஅபாவின் நிழலில் அமர்ந்திருந்தார்கள். அவர்கள் என்னைக் கண்டதும், "கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்களே (மறுமையில்) பெரும் நஷ்டவாளிகள்!" என்று கூறினார்கள். நான் (அருகில்) சென்று அமர்ந்தேன். ஆனால், (அவர்கள் யாரைக் குறிப்பிடுகிறார்கள் என்ற கவலையினால்) என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியவில்லை; உடனே எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் தாயும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அதிகமாகச் செல்வங்களைச் சேர்த்து வைத்திருப்பவர்களே அவர்கள். ஆனால், எவர் தமது செல்வத்தை (நல்ல வழிகளில்) தமக்கு முன்னாலும், பின்னாலும், வலப்பக்கத்திலும், இடப்பக்கத்திலும் 'இப்படியும், இப்படியும், இப்படியும்' (தாராளமாகச் செலவு) செய்தார்களோ அவர்களைத் தவிர! (ஆனால்) அத்தகையோர் மிகக் குறைவானவர்களே" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூபக்ர் பின் அபீ ஷைபா மற்றும் வகீஃ வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் இமாம் புகாரி அவர்களும் இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்).

அபுதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் கஅபாவின் நிழலில் (அமர்ந்திருந்த) நிலையில், "கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள்தாம் பெரும் நஷ்டவாளிகள்" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள். (இதைக் கேட்ட) நான், 'எனக்கு என்ன நேர்ந்தது? என்னிடம் ஏதேனும் (குறையை) அவர்கள் காண்கிறார்களா?' என்று (எனக்குள்ளே) கூறிக் கொண்டேன். நான் (அவர்கள் அருகில்) அமர்ந்தேன்; அவர்கள் அதையே (தொடர்ந்து) கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள். என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியவில்லை. அல்லாஹ் நாடிய அளவு (கவலையும் நடுக்கமும்) என்னை ஆட்கொண்டது. எனவே நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அதிக செல்வமுடையவர்கள்தாம் (பெரும் நஷ்டவாளிகள்). ஆனால், (தமது செல்வத்தை நல்வழிகளில்) 'இப்படியும், இப்படியும், இப்படியும்' (அள்ளி) வழங்கியவர்களைத் தவிர!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நீ என்னிடம் (மன)நிறைவோடு இருக்கும் நிலையையும், என் மீது கோபமாக இருக்கும் நிலையையும் நான் நிச்சயமாக அறிந்துகொள்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதை நீங்கள் எவ்வாறு (எந்த அடையாளத்தைக் கொண்டு) அறிந்துகொள்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீ என்னிடம் (மன)நிறைவோடு இருக்கும்போது (சத்தியம் செய்ய நேரிட்டால்), 'இல்லை; முஹம்மதின் இறைவன் மீது சத்தியமாக!' என்று கூறுவாய். நீ என் மீது கோபமாக இருக்கும்போது, 'இல்லை; இப்ராஹீமின் இறைவன் மீது சத்தியமாக!' என்று கூறுவாய்" என்றார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலிலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்களும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (வழக்கமாகச்) சத்தியம் செய்யும் ஒரு வாசகம் இருந்தது: "இல்லை, உள்ளங்களைப் புரட்டிப் போடுபவன் (அல்லாஹ்வின்) மீது சத்தியமாக!" (என்பதே அதுவாகும்).

(இதனை முஹம்மது பின் யூஸுஃப் வழியாக இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்குத் தொண்ணூற்று ஒன்பது பெயர்கள் உள்ளன; (அதாவது) நூற்றுக்கு ஒன்று குறைவானதாகும். அவற்றை (யார் எண்ணி,) மனனமிட்டுப் (பேணிப்) பாதுகாப்பாரோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார். நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஒற்றையானவன் (ஏகமானவன்); அவன் ஒற்றைப்படையானதையே (வணக்க வழிபாடுகளில்) விரும்புகிறான்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்கு தொண்ணூற்று ஒன்பது - அதாவது நூற்றுக்கு ஒன்று குறைவான - பெயர்கள் உள்ளன. அவற்றை யார் (மனனம் செய்தோ, அதன் பொருளை விளங்கியோ அல்லது அதன் மூலம் அல்லாஹ்வை அழைத்தோ) பேணுகிறாரோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார். மேலும் அவன் ஒற்றையானவன்; ஒற்றைப்படையை (ஒற்றை எண்ணிக்கையிலான வழிபாடுகளை) அவன் விரும்புகிறான்.

அவன் எத்தகைய அல்லாஹ்வென்றால், அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை (லா இலாஹ இல்லா ஹுவ). (அவனுடைய பெயர்களாவன:)
அளவற்ற அருளாளன் (அர்-ரஹ்மான்), நிகரற்ற அன்புடையோன் (அர்-ரஹீம்), (அனைத்துலகையும் ஆளும்) பேரரசன் (அல்-மலிக்), (குறைகளற்ற) தூயவன் (அல்-குத்தூஸ்), சாந்தியளிப்பவன் (அஸ்-ஸலாம்), தஞ்சமளிப்பவன் (அல்-முஃமின்), கண்காணிப்பவன் (அல்-முஹைமின்), மிகைத்தவன் (அல்-அஸீஸ்), அடக்கியாள்பவன் (அல்-ஜப்பார்), பெருமைக்குரியவன் (அல்-முதகப்பிர்), படைப்பவன் (அல்-ஹாலிக்), (இல்லாமையிலிருந்து) உருவாக்குபவன் (அல்-பாரிஉ), உருவமைப்பவன் (அல்-முஸவ்விர்), மிகவும் மன்னிப்பவன் (அல்-கஃப்பார்), அடக்கியாள்பவன் (அல்-கஹ்ஹார்), வாரி வழங்குபவன் (அல்-வஹ்ஹாப்), வாழ்வாதாரம் அளிப்பவன் (அர்-ரஸ்ஸாக்), (வெற்றி மற்றும் அருளின் கதவுகளைத்) திறப்பவன் (அல்-ஃபத்தாஹ்), யாவற்றையும் அறிந்தவன் (அல்-அலீம்), (உயிர்களை அல்லது வாழ்வாதாரத்தைக்) கைப்பற்றுபவன் (அல்-காபிழ்), (வாழ்வாதாரத்தை) விரிவுபடுத்துபவன் (அல்-பாஸித்), (பெருமைக்காரர்களைத்) தாழ்த்துபவன் (அல்-ஹாஃபிழ்), (தன்னைப் பேணுவோரை) உயர்த்துபவன் (அர்-ராஃபிஉ), கண்ணியப்படுத்துபவன் (அல்-முஇஸ்), இழிவுபடுத்துபவன் (அல்-முஸில்), செவியேற்பவன் (அஸ்-ஸமீஉ), உற்று நோக்குபவன் (அல்-பஸீர்), தீர்ப்பளிப்பவன் (அல்-ஹகம்), நீதியாளன் (அல்-அத்ல்), நுட்பமானவன் (அல்-லத்தீஃப்), ஆழ்ந்தறிபவன் (அல்-கபீர் - Al-Khabir), சகிப்புத்தன்மை மிக்கவன் (அல்-ஹலீம்), மகத்துவமிக்கவன் (அல்-அழீம்), மிக மன்னிப்பவன் (அல்-கஃபூர்), நன்றியை ஏற்பவன் (அஷ்-ஷகூர்), மிக உயர்ந்தவன் (அல்-அலிய்யு), மிகப்பெரியவன் (அல்-கபீர் - Al-Kabir), பாதுகாப்பவன் (அல்-ஹஃபீழ்), உணவளிப்பவன் (அல்-முகீத்), கணக்கெடுப்பவன் (அல்-ஹஸீப்), மாண்புமிக்கவன் (அல்-ஜலீல்), கண்ணியமிக்க கொடையாளன் (அல்-கரீம்), கண்காணிப்பவன் (அர்-ரகீப்), பதிலளிப்பவன் (அல்-முஜீப்), விசாலமானவன் (அல்-வாஸிஉ), ஞானமிக்கவன் (அல்-ஹகீம்), நேசிப்பவன் (அல்-வதூத்), மகிமைமிக்கவன் (அல்-மஜீத்), (மறுமையில்) எழுப்புபவன் (அல்-பாஇஸ்), சாட்சியாளன் (அஷ்-ஷஹீத்), உண்மையானவன் (அல்-ஹக்), பொறுப்பேற்பவன் (அல்-வகீல்), வலிமைமிக்கவன் (அல்-கவிய்யு), உறுதியானவன் (அல்-மதீன்), பாதுகாவலன் (அல்-வலிய்யு), புகழுக்குரியவன் (அல்-ஹமீத்), கணக்கிடுபவன் (அல்-முஹ்ஸி), முதன்முதலில் படைப்பவன் (அல்-முப்திஉ), மீண்டும் படைப்பவன் (அல்-முஈத்), உயிர் கொடுப்பவன் (அல்-முஹ்யீ), மரணிக்கச் செய்பவன் (அல்-முமீத்), என்றென்றும் உயிருடனிருப்பவன் (அல்-ஹய்யு), நிலையானவன் (அல்-கய்யூம்), (தேடியதை) அடைபவன் (அல்-வாஜித்), மேன்மைமிக்கவன் (அல்-மாஜித்), ஏகனானவன் (அல்-வாஹித்), தேவையற்றவன் (அஸ்-ஸமத்), ஆற்றலுடையவன் (அல்-காதிர்), பேராற்றல் மிக்கவன் (அல்-முக்ததிர்), முற்படுத்துபவன் (அல்-முகத்திம்), பிற்படுத்துபவன் (அல்-முஅஹ்ஹிர்), முதலானவன் (அல்-அவ்வல்), இறுதியானவன் (அல்-ஆஹிர்), வெளிப்படையானவன் (அழ்-ழாஹிர்), மறைவானவன் (அல்-பாத்தின்), அதிகாரம் செலுத்துபவன் (அல்-வாலி), மிக உயர்ந்தவன் (அல்-முதஆலி), நன்மையளிப்பவன் (அல்-பர்ரு), தவ்பாவை ஏற்பவன் (அத்-தவ்வாப்), தண்டனை அளிப்பவன் (அல்-முன்தகிம்), மன்னிப்பவன் (அல்-அஃபுவ்வு), இரக்கமுடையவன் (அர்-ரஊஃப்), ஆட்சியின் அதிபதி (மாலிகுல் முல்க்), மகத்துவமும் கண்ணியமும் உடையவன் (துல் ஜலாலி வல் இக்ராம்), நீதியாளன் (அல்-முக்ஸித்), ஒன்று சேர்ப்பவன் (அல்-ஜாமிஉ), தேவையற்றவன் (அல்-கனிய்யு), செல்வந்தனாக்குபவன் (அல்-முக்னி), தடுப்பவன் (அல்-மானிஉ), தீங்களிப்பவன் (அழ்-ழார்ரு), பயனளிப்பவன் (அந்-நாஃபிஉ), ஒளியானவன் (அந்-நூர்), நேர்வழி காட்டுபவன் (அல்-ஹாதி), முன்மாதிரியின்றிப் படைப்பவன் (அல்-பதீஉ), நிலையானவன் (அல்-பாகி), வாரிசுதாரன் (அல்-வாரிஸ்), நேர்வழி நடத்துபவன் (அர்-ரஷீத்), பொறுமையாளன் (அஸ்-ஸபூர்)."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவரேனும் அல்லாஹ்வின் மீதோ, அல்லது அல்லாஹ்வின் திருநாமங்களில் (பெயர்களில்) ஒன்றின் மீதோ சத்தியம் செய்து, பின்னர் (அச்சத்தியத்தை) முறித்துவிட்டால், அவர் மீது (அதற்கான) கஃப்பாரா (பரிகாரம் செய்வது) கடமையாகும்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் அல்லாஹ்வின் பெயர்களில் ஒன்றைக் கொண்டு சத்தியம் செய்து, பின்னர் அதனை முறித்துவிட்டால் (சத்தியத்தை மீறினால்), அவர் மீது கஃப்பாரா (பரிகாரம்) கடமையாகும்; ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் பெயர் படைக்கப்பட்டதல்ல (அது அவனது பண்புகளில் ஒன்றாகும்). எவரேனும் கஅபாவின் மீதோ அல்லது ஸஃபா மற்றும் மர்வாவின் மீதோ சத்தியம் செய்தால் (அவ்வாறு செய்வது மார்க்கத்தில் தடுக்கப்பட்டிருந்தாலும்) அவர் மீது கஃப்பாரா கிடையாது; ஏனெனில், அவை படைக்கப்பட்டவையாகும். அதுவோ (அல்லாஹ்வின் பெயர்) படைக்கப்பட்டதல்ல."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள், "என் தந்தையின் மீது சத்தியமாக! என் தந்தையின் மீது சத்தியமாக!" என்று (கூறிச் சத்தியம் செய்ததை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அப்போது அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ், நீங்கள் உங்கள் தந்தையரின் (பெயரால்) சத்தியம் செய்வதைத் தடை செய்துள்ளான்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (இதைச் செவியுற்ற) அதன் பிறகு, நானாக (அறிந்து) சத்தியம் செய்ததோ அல்லது (பிறர் கூறியதை) மேற்கோள் காட்டியோ ஒருபோதும் (அவ்வாறு) சத்தியம் செய்ததில்லை."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது தந்தை மீது சத்தியம் செய்வதை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அப்போது நபியவர்கள், "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் தந்தையர் மீது சத்தியம் செய்வதை உங்களுக்குத் தடை செய்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (நபியவர்கள் தடுத்த) அதற்குப் பிறகு நான் (சுயமாக) அதைச் சொல்லியோ அல்லது (பிறர் கூறியதை) மேற்கோள் காட்டியோ ஒருபோதும் (தந்தை மீது) சத்தியம் செய்ததில்லை."

உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (எனது) தந்தையின் மீது சத்தியம் செய்து (கூறிக்) கொண்டிருந்ததை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அப்போது அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ், நீங்கள் உங்கள் தந்தையர் மீது சத்தியம் செய்வதை உங்களுக்குத் தடை செய்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "(அதைக் கேட்ட) பிறகு நான் சுயமாகவோ (நினைவாகவோ) அவ்வாறு சத்தியம் செய்ததில்லை; பிறர் (அவ்வாறு சத்தியம் செய்ததை) மேற்கோள் காட்டியும் (கூறியது) இல்லை."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஒரு குழுவினருடன் (ஒட்டகத்தில்) பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோது, (அறியாமைக் கால வழக்கப்படி) தமது தந்தையின் மீது சத்தியம் செய்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! உங்கள் தந்தையர் மீது நீங்கள் சத்தியம் செய்வதை நிச்சயமாக அல்லாஹ் தடை செய்கிறான். (உங்களில்) சத்தியம் செய்பவர் அல்லாஹ்வின் மீது (மட்டும்) சத்தியம் செய்யட்டும்; அல்லது (வீணான சத்தியங்களைச் செய்யாமல்) அமைதியாக இருக்கட்டும்!" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அல்கஅனபீ வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது) ஒரு பயணத்தின்போது உமர் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தார்கள். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது பழைய பழக்கத்தின் காரணமாக), "என் தந்தை மீது சத்தியமாக! என் தந்தை மீது சத்தியமாக!" என்று (சத்தியம் செய்து) கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் தந்தையரின் மீது நீங்கள் சத்தியம் செய்வதை உங்களுக்குத் தடை செய்கிறான். எனவே, சத்தியம் செய்பவர் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்யட்டும்; அல்லது (அல்லாஹ்வின் பெயரால் சத்தியம் செய்ய முடியாவிட்டால்) அமைதியாக இருக்கட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இப்னு அபீ உமர் வழியாக சுஃப்யானிடமிருந்து இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் ஒரு பயணக் குழுவில் (ஒட்டகத்தின் மீது அமர்ந்து) சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவர்களை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சந்தித்தார்கள். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது தந்தை மீது சத்தியம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிறுத்துங்கள்! (கவனியுங்கள்!) உங்கள் தந்தையர் மீது நீங்கள் சத்தியம் செய்வதை அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தடை செய்துள்ளான். யார் சத்தியம் செய்வதாக இருந்தாலும் அவர் அல்லாஹ் மீது சத்தியம் செய்யட்டும்; அல்லது (வீணான சத்தியங்களைச் செய்யாமல்) அமைதியாக இருக்கட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஒரு (வாகனத்தில் சென்ற) பயணக் குழுவில் இருந்தபோது, தமது தந்தையின் பெயரால் சத்தியம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அவர்களை (நபியவர்கள்) வந்தடைந்தார்கள். (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் தந்தையரின் (முன்னோர்களின்) பெயரால் நீங்கள் சத்தியம் செய்வதை உங்களுக்குத் தடை செய்கிறான். எனவே, சத்தியம் செய்பவர் அல்லாஹ்வின் பெயரால் சத்தியம் செய்யட்டும்; அல்லது அமைதியாக இருக்கட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் தந்தையர் மீதோ, (இணைவைப்பாளர்கள் வணங்கும்) பொய்த் தெய்வங்கள் (தாஊத்) மீதோ சத்தியம் செய்யாதீர்கள்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்கள் தந்தையர் மீதோ, உங்கள் தாய்மார் மீதோ சத்தியம் செய்யாதீர்கள்."

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) தம்தாம் என்பவரின் அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு) கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது: "(அல்லாஹ்வுக்கு) இணையாக்கப்பட்டவற்றின் மீதும் சத்தியம் செய்யாதீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீதே தவிர (வேறெதன் மீதும்) சத்தியம் செய்யாதீர்கள். மேலும், நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால் மட்டுமே (அல்லாஹ்வின் மீது) சத்தியம் செய்யுங்கள்."

(இதனை இமாம் அபூதாவூத் அவர்கள் தங்களது 'சுனன்' நூலில் உபைதுல்லாஹ் பின் முஆத் வாயிலாக முழுமையாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், ஒரு மனிதர் கஅபாவின் மீது சத்தியம் செய்வதைக் கேட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் (அவரிடம்), "கஅபாவின் மீது சத்தியம் செய்யாதீர்! ஏனெனில், 'அல்லாஹ் அல்லாத பிறவற்றின் மீது சத்தியம் செய்பவர் (இறைவனை) நிராகரித்துவிட்டார் அல்லது (அவனுக்கு) இணைவைத்துவிட்டார்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும்) ஸஅத் பின் உபைதா அவர்கள், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து (நேரடியாகச்) செவியுறாத செய்திகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

ஸஅத் பின் உபைதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தேன். பிறகு நான் அங்கிருந்து எழுந்து சென்று, கிந்தா (கோத்திரத்தைச்) சேர்ந்த ஒரு மனிதரை அவரிடம் விட்டுச் சென்றேன். நான் ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அந்த கிந்தி (கோத்திரத்து) மனிதர் திடுக்கிட்டவராக (அங்கு) வந்து கூறினார்: "இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, 'கஅபாவின் மீது சத்தியம் செய்யுங்கள்' என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை, மாறாக நான் கஅபாவின் இறைவன் மீதே சத்தியம் செய்வேன். ஏனெனில், (என் தந்தை) உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது தந்தையின் மீது சத்தியம் செய்பவராக இருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உமது தந்தையின் மீது சத்தியம் செய்யாதீர்; ஏனெனில், அல்லாஹ் அல்லாத வேறெதன் மீதும் சத்தியம் செய்கிறவர் (நிச்சயமாக இறைவனுக்கு) இணை கற்பித்துவிட்டார்' என்று கூறினார்கள்" (என அந்த மனிதர் கூறினார்).

அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் என்னுடன் (ஓட்டப்) பந்தயத்தில் ஈடுபட்டார்கள். அதில் நான் அவர்களை முந்திவிட்டேன். அப்போது நான், 'கஅபாவின் மீது சத்தியமாக, நான் உங்களை முந்திவிட்டேன்' என்று கூறினேன். பின்னர் (மற்றொரு முறை) அவர்கள் என்னை முந்திவிட்டார்கள். அப்போது அவர்கள், 'கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக, நான் உன்னை முந்திவிட்டேன்' என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (தமது வாகனத்திலிருந்து) கீழே இறங்கியதும் என்னை அடிக்க முற்பட்டு, 'கஅபாவின் மீதா நீ சத்தியம் செய்கிறாய்?' என்று (கண்டித்துக்) கேட்டார்கள்."

மேலும், 'கிதாபுஸ் ஸலாஹ்' (தொழுகை) பாடத்தில், தல்ஹா பின் உபைதுல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக ஒரு கிராமவாசியின் நிகழ்வில், நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் உண்மையே கூறியிருந்தால், அவருடைய தந்தையின் மீது சத்தியமாக அவர் வெற்றியடைந்துவிட்டார்" என்று கூறியதாக நாம் அறிவித்துள்ள செய்தி குறித்து (அறிஞர்களால் பின்வருமாறு விளக்கமளிக்கப்படுகிறது):

இக்கூற்று, (அல்லாஹ் அல்லாத படைப்பினங்கள் மீது சத்தியம் செய்வதற்கான) தடையுத்தரவு வருவதற்கு முன்பாக நபி (ஸல்) அவர்களால் கூறப்பட்டிருக்கலாம்.

அல்லது, மக்களின் நாவில் வழக்கமாகப் புழங்கும் ஒரு வார்த்தையாக, சத்தியம் செய்யும் நோக்கம் ஏதுமின்றி, மன்னிக்கப்படக்கூடிய 'வீணான சத்தியத்தைப்' (லக்வுல் யமீன் - சத்தியம் செய்யும் எண்ணமின்றி நாவிலிருந்து தற்செயலாக வெளிப்படும் வார்த்தைகள்) போன்று இது நபி (ஸல்) அவர்களின் நாவிலிருந்து வெளிப்பட்டிருக்கலாம்.

அல்லது, தடையுத்தரவு என்பது ஒருவரை (அல்லாஹ்வுக்கு நிகராக) கண்ணியப்படுத்தும் நோக்கிலும், அவரது அந்தஸ்தை உயர்த்திப் பிடிக்கும் நோக்கிலும் சத்தியம் செய்தால் மட்டுமே பொருந்தும்; மாறாக அவ்வாறு இல்லாமல் கூறப்படும் வார்த்தைகள் அதனுள் அடங்காது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு கூறியது (தந்தையைப்) பெருமைப்படுத்தும் நோக்கில் அல்ல; மாறாக, (கூறப்படும் செய்தியை) உறுதிப்படுத்தும் நோக்கில்தான் அமைந்திருந்தது.

அல்லது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த வார்த்தைக்குள் அல்லாஹ்வுடைய பெயரை மறைபொருளாக (உள்ளத்தில்) நாடியிருக்கலாம். அதாவது, 'அவருடைய தந்தையின் இறைவன் மீது சத்தியமாக' என்று அவர்கள் (கருதி) இருக்கலாம். மற்றவர்கள் இவ்வாறு (அல்லாஹ்வின் பெயரை) மறைபொருளாகக் கருதுவதில்லை; மாறாக, அவர்கள் தங்கள் தந்தையைப் பெருமைப்படுத்தும் நோக்கிலேயே (தந்தையர் மீது) சத்தியம் செய்கிறார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் சத்தியம் செய்வதாக இருந்தால், அவர் அல்லாஹ்வின் மீதே தவிர (வேறெதன் மீதும்) சத்தியம் செய்ய வேண்டாம்."

(அக்காலத்தில்) குறைஷியர்கள் தங்களின் தந்தையர் (மற்றும் முன்னோர்கள்) மீது சத்தியம் செய்பவர்களாக இருந்தனர். எனவே, (அவர்களை நோக்கி) "உங்கள் தந்தையர் மீது சத்தியம் செய்யாதீர்கள்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களில் எவரேனும் சத்தியம் செய்யும்போது (அறியாமையாலோ அல்லது நாவழக்கத்தாலோ) ‘லாத் மற்றும் உஸ்ஸாவின் மீது சத்தியமாக’ என்று கூறிவிட்டால், அவர் (அதற்குப் பரிகாரமாக) ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறட்டும். மேலும், எவரேனும் தன் தோழரிடம் ‘வா, உன்னுடன் நான் சூதாடுகிறேன்’ என்று கூறினால், (அந்தப் பாவத்திற்குப் பரிகாரமாக) அவர் தர்மம் செய்யட்டும்."

தாபித் பின் அழ்ழஹ்ஹாக் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) தனக்குச் சொந்தமில்லாத ஒன்றில் (நேர்ச்சை) செய்வதை நிறைவேற்றுவது அவர் மீது கடமையல்ல. ஒரு முஃமினைச் சபிப்பது, அவரைக் கொலை செய்வதற்குச் சமமாகும். எவர் (இவ்வுலகில்) எந்தப் பொருளால் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அதே பொருளைக் கொண்டு அவர் வேதனை செய்யப்படுவார். மேலும், எவரேனும் இஸ்லாம் அல்லாத வேறொரு மார்க்கத்தின் மீது பொய்யாகச் சத்தியம் செய்தால் (உதாரணமாக: 'நான் பொய் சொன்னால் யூதனாகப் போவேன்' என்று கூறினால்), அவர் எதனைக் கூறினாரோ அவ்வாறே ஆகிவிடுவார் (அதாவது அந்தப் பாவத்தில் அவர் பங்குதாரர் ஆகிவிடுவார்)."

புரைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் தான் இஸ்லாத்தை விட்டு விலகியவன் (என்று கூறி) சத்தியம் செய்தால், அவர் (உண்மையிலேயே இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில்) உண்மையாளராக இருந்தால், அவர் இஸ்லாத்திற்குப் பாதுகாப்பாக (முழுமையான ஈமானுடன்) திரும்ப மாட்டார். அவர் (அச்சத்தியத்தில்) பொய்யராக இருந்தால் (அதாவது இஸ்லாத்தை விடமாட்டேன் என்ற எண்ணம் இருந்தும் அவ்வாறு சத்தியம் செய்தால்), அவர் கூறியபடியே (பாவத்தில்) ஆகிவிடுவார்."

புரைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் அமானிதத்தின் (நம்பகத்தன்மையின்) மீது சத்தியம் செய்கிறாரோ அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர் (நம்முடைய வழியைப் பின்பற்றுபவர் அல்லர்). மேலும், எவர் ஒருவருடைய மனைவியையோ அல்லது அவருடைய அடிமையையோ (அவருக்கு எதிராகத் தூண்டிவிட்டுக்) கெடுக்கிறாரோ அவரும் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்."

ஸயீத் அவர்கள் கூறியதாவது:
கத்தாதா மற்றும் அல்-ஹஸன் (அல்-பஸரி) ஆகியோர் கூறினார்கள்:
"யாரேனும் யூத அல்லது கிறிஸ்தவ மார்க்கத்தின் மீது சத்தியம் செய்து (உதாரணமாக: 'நான் இதைச் செய்யாவிட்டால் நான் ஒரு யூதன்' என்று கூறி), பின்னர் அதை முறித்து விட்டால் (அவர் செய்த அந்தப் பாவத்திற்காகத் தவ்பா செய்ய வேண்டும், ஆனால்), அதற்காக அவர் மீது (சத்தியத்தை முறித்ததற்கான மார்க்க ரீதியான) எவ்விதப் பரிகாரமும் (கஃப்பாரா) இல்லை."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "ஒரு மனிதர் (தான் ஒன்றைச் செய்யமாட்டேன் என்று) சத்தியம் செய்யும்போது, (அவ்வாறு செய்தால்) தான் ஒரு யூதன் அல்லது ஒரு கிறிஸ்தவன் அல்லது இஸ்லாத்தை விட்டும் நீங்கியவன் என்று கூறி சத்தியம் செய்துவிட்டு, (பின்பு) அந்தச் சத்தியத்தை முறித்துவிட்டால் (அவருக்கான சட்டம் என்ன?)" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(இதற்கு) சத்திய முறிவிற்கான பரிகாரமே (கஃப்பாரா) போதுமானது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(குறிப்பு:) இச்செய்திக்கு (இமாம்) அஸ்-ஸுஹ்ரீ மற்றும் பிறருடைய ஹதீஸ்களில் எவ்வித அடிப்படையுமில்லை. இதை சுலைமான் பின் அபீ தாவூத் அல்-ஹர்ரானீ என்பவர் மட்டுமே தனித்து அறிவித்துள்ளார். அவர் 'முன்கருல் ஹதீஸ்' (நிராகரிக்கப்பட வேண்டிய செய்திகளை அறிவிப்பவர்) ஆவார். ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் அவரைப் பலவீனமானவர் எனக் கூறி, (அவரது அறிவிப்புகளை) கைவிட்டுள்ளனர்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சத்தியம் செய்வது என்பது (சத்தியத்தை) மீறுவதாகும் அல்லது (அதற்காகப் பின்னர்) வருத்தப்படுவதாகும்."

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சத்தியம் செய்வது (வீணானதாகவோ அல்லது பொய்யானதாகவோ இருந்தால் அது) பாவமாகும் அல்லது (சத்தியத்தை நிறைவேற்ற முடியாமல் போகும்போது அது) கைசேதத்தை (வருத்தத்தை) ஏற்படுத்தும்."

இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(இந்த விஷயத்தில்) உமர் (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸே (அறிவிப்பாளர் தொடர் மற்றும் கருத்தின் அடிப்படையில்) மிகவும் ஏற்றதாகும்."

அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்: "அப்துர்ரஹ்மானே! (தலைமைப்) பதவியைக் கேட்டுப் பெறாதீர்கள். ஏனெனில், நீங்கள் கேட்டு அது உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டால், (அதன் பொறுப்பு முழுமையாக உங்களிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டு, அல்லாஹ்வின் உதவி இன்றி) அதனிடமே நீங்கள் விடப்படுவீர்கள். நீங்கள் கேட்காமலேயே அது உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டால், (அதனைச் செவ்வனே நிறைவேற்ற) உங்களுக்கு (அல்லாஹ்வின்) உதவி கிடைக்கும். மேலும், நீங்கள் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்திற்காகச் சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிட வேறொன்று சிறந்ததாக இருப்பதைக் கண்டால், எது சிறந்ததோ அதையே செய்யுங்கள்; உங்கள் சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிடுங்கள்."

ஸஹ்தம் அல்-ஜர்மீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அபூ மூஸா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் கோழி இறைச்சி சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் என்னிடம், "அருகில் வந்து (என்னோடு சேர்ந்து) சாப்பிடுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு நான், "நான் இதைச் சாப்பிடுவதில்லை என்று (ஏற்கனவே) சத்தியம் செய்துள்ளேன்" என்றேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: "அருகில் வந்து சாப்பிடுங்கள், உங்களுடைய இந்தச் சத்தியத்தைப் பற்றி (அதற்கான தீர்வு குறித்து) நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்." அதன்படி நான் அருகில் சென்று சாப்பிட்டேன்.

அப்போது அபூ மூஸா (ரழி) (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: அஷ்அரீ குலத்தவர் சிலருடன் சவாரிப் பிராணிகள் கேட்டு நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது அவர்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்களுக்கு நான் சவாரிப் பிராணிகள் தரமாட்டேன். உங்களுக்கு வழங்குவதற்கு என்னிடம் எந்த வாகனமும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் அங்கேயே சிறிது நேரம் காத்திருந்தோம். அப்போது நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடம் வெண்மையான திமில்களை உடைய (சிறந்த) ஒட்டகங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. அதிலிருந்து எங்களுக்கு சவாரிப் பிராணிகளை வழங்கும்படி அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். நாங்கள் புறப்பட்டுச் சிறிது தூரம் சென்றதுமே, "நாம் என்ன செய்துவிட்டோம்? அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களின் சத்தியத்தை (அவர்களுக்கு) நாம் மறக்கச் செய்துவிட்டோமே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! (சத்தியத்தை மீறிப் பெற்றதால்) நாம் வெற்றிபெற மாட்டோம்" என்று எங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டோம்.

எனவே, நாங்கள் மீண்டும் அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்றோம். அப்போது நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "உங்களை மீண்டும் திரும்பி வரச் செய்தது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் எங்களுக்கு வாகனம் தரமாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்திருந்தீர்கள். (அதை மீறி நாங்கள் வாகனங்களைப் பெற்றதால்) அதில் எங்களுக்கு அருள் (பரக்கத்) கிடைக்காமல் போய்விடுமோ என்றும், உங்களுடைய சத்தியத்தை நாங்கள் உங்களுக்கு மறக்கச் செய்துவிட்டோமோ என்றும் அஞ்சினோம்" என்றார்கள்.

அதற்கு நபி ((ஸல்)) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அதை மறக்கவில்லை. எனினும், எவரேனும் ஒரு விஷயத்தின் மீது சத்தியம் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், அவர் அந்தச் சிறந்ததையே செய்யட்டும்; மேலும் தனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துகொள்ளட்டும்."

அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (போருக்காக) எங்களுக்கு வாகனம் (ஒட்டகம்) வழங்குமாறு கேட்கச் சென்றோம். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உங்களுக்கு வாகனம் தரமாட்டேன். மேலும், உங்களை ஏற்றி அனுப்புவதற்குத் தேவையான எந்த வாகனமும் என்னிடம் இல்லை" என்று கூறினார்கள். பின்னர் நாங்கள் திரும்பிச் சென்றபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு மூன்று ஒட்டகங்களை (சிறிய ஒட்டகக் கூட்டத்தை) அனுப்பி வைத்தார்கள்.

அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுக்கு வாகனம் தரமாட்டேன் என்று நீங்கள் சத்தியம் செய்திருந்தீர்கள். ஆனால், (இப்போது) எங்களுக்கு வாகனம் வழங்கியுள்ளீர்களே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நான் உங்களுக்கு வாகனத்தை வழங்கவில்லை (என் சுய விருப்பத்தால் அல்ல), மாறாக அல்லாஹ்தான் உங்களுக்கு வாகனத்தை வழங்கினான் (அவனே அதற்கான வசதியை ஏற்படுத்தித் தந்தான்). அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் ஏதேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், (சத்தியத்தை முறித்துவிட்டு) அந்தச் சிறந்த செயலையே நான் செய்வேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுலைமான் வழியாக வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடரில் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். ஷெய்க் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: சுலைமான் அத்தய்மீ அவர்கள் இதனைச் சுருக்கமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்; இதில் அவர் சத்திய முறிவுக்கான பரிகாரத்தைக் (கஃப்பாராவை) குறிப்பிடவில்லை.)

அபு மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்), நான் ஒரு (விஷயத்திற்காகச்) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிட வேறொன்றைச் சிறந்ததாகக் கண்டால், அந்தச் சிறந்த காரியத்தையே செய்வேன்; மேலும், எனது (முந்தைய) சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்து (அதை முறித்து) விடுவேன்."

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் ஒரு (விஷயத்திற்காகச்) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிட வேறொன்றைச் சிறந்ததாகக் கண்டால், எனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிட்டு, (எது) சிறந்ததோ அந்தச் செயலையே நான் செய்வேன்."

(முன்பு குறிப்பிட்டதைப் போன்று, இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் ஸஹீஹான தொகுப்புகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இரவு வெகுநேரம் வரை (இஷாத் தொழுகைக்குப் பிந்தைய நேரம் வரை) தங்கியிருந்தார். பின்னர் அவர் தனது குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் சென்றபோது, (அவருடைய) சிறுவர்கள் உறங்கிவிட்டிருப்பதைக் கண்டார். அவரது மனைவி அவருக்கு உணவைக் கொண்டு வந்தார். (ஆனால்) தனது சிறுவர்கள் (உண்ணாமல் உறங்கியதன்) காரணமாகத் தானும் சாப்பிடப் போவதில்லை என்று அவர் சத்தியம் செய்தார். பின்னர் அவருக்கு (உண்பதே சிறந்தது என்று) தோன்றியதால் அவர் (அந்த உணவைச்) சாப்பிட்டார். பிறகு, அவர்கள் இருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அதனை அவரிடம் குறிப்பிட்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யாரேனும் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிட வேறொன்று சிறந்ததாக இருப்பதாகக் கண்டால், அவர் அந்தச் (சிறந்த)தையே செய்யட்டும்; மேலும், தனது சத்தியத்திற்காகக் குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிடட்டும்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸுஹைர் பின் ஹர்ப் - மர்வான் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்).

அதீ பின் ஹாத்திம் (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, (தமக்கு ஏதேனும்) பொருளுதவி செய்யுமாறோ அல்லது ஒரு பணியாளரை வாங்குவதற்கான தொகையைத் (தருமாறோ) கேட்டார்.

அதற்கு அதீ (ரழி) அவர்கள், "என்னிடம் எனது போர்க்கவசமும், (இரும்பாலான) தலைக்கவசமும் தவிர வேறெதுவும் இல்லை. நான் எனது குடும்பத்தினருக்கு உமக்காக (ஒரு கடிதம்) எழுதித் தருகிறேன்; (நீ அவர்களிடம் சென்றால்) அவர்கள் அவற்றை உமக்கு வழங்குவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆனால்,) அந்த மனிதர் (அதற்குச்) சம்மதிக்கவில்லை. இதனால் அதீ (ரழி) அவர்கள் கோபமடைந்து, அவருக்கு (எந்தப் பொருளையும்) தரமாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்தார்கள்.

(பின்னர் நிலைமையை உணர்ந்த) அந்த மனிதர் (அவற்றைப் பெற்றுக்கொள்ளச்) சம்மதித்தார்.

அப்போது அதீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "‘எவரேனும் ஒரு விஷயத்திற்காகச் சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் (அதைவிட) வேறொரு காரியத்தில் இறையச்சம் (நன்மை) இருப்பதை அவர் கண்டால், அந்த இறையச்சமான காரியத்தையே அவர் செய்யட்டும்’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் செவியுற்றிருக்காவிட்டால், நான் (எனது) சத்தியத்தை முறித்திருக்க மாட்டேன்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் குதைபா மற்றும் ஜரீர் ஆகியோரின் அறிவிப்பிலிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அதிய்யு பின் ஹாத்திம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் ஒரு (காரியத்தைச் செய்வதாகவோ அல்லது செய்யாமல் இருப்பதற்கோ) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், அவர் அந்தச் சிறந்ததையே செய்யட்டும்; (முன்பு செய்த) சத்தியத்தை அவர் விட்டுவிடட்டும் (அதற்காகப் பரிகாரம் செய்யட்டும்)."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஆத் அல்-அன்பரீ வழியாக ஷுஅபாவிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். அதில், "அவர் தமது சத்தியத்தை விட்டுவிடட்டும்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது).

அதிய்ய் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் (ஏதேனும் ஒரு விஷயத்திற்காக) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், அவர் தனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிட்டு, (சத்தியத்தை முறித்து) சிறந்த அந்தச் செயலைச் செய்யட்டும்."

19850 - இதே செய்தியை அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்களும் (அப்துல் அஸீஸ் பின் ருஃபைஃ - தமீம் அத்-தாயீ வழியாக) குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் பின் ஃபுதைல் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், ஷைபானீ அவர்கள் அப்துல் அஸீஸ் வழியாக அறிவிக்கும் செய்தியிலும் 'பரிகாரம்' (கஃப்பாரா) என்ற குறிப்புடன் இது பதிவாகியுள்ளது. ஸிமாக் பின் ஹர்ப் அவர்கள் தமீம் பின் தரஃபா வழியாக இதனை அறிவிக்கும் இரண்டு அறிவிப்புகளில், ஒன்றில் 'பரிகாரம்' பற்றி இடம்பெற்றுள்ளது; மற்றொன்றில் அது இடம்பெறவில்லை. தமீம் அல்லாத மற்றவர்களும் அதிய்ய் (ரலி) வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளனர், அவற்றிலும் 'பரிகாரம்' பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அதீ பின் ஹாத்திம் (ரலி) அவர்களிடம் (உதவி/பொருள் ஏதோவொன்று) கேட்கப்பட்டது. அப்போது அவர் (அதனைக்) கொடுப்பதில்லை என்று சத்தியம் செய்தார். பின்னர், அவர் (அதனைக்) கொடுத்துவிட்டு இவ்வாறு கூறினார்:

"எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, (அதை நிறைவேற்றுவதை விட) வேறொன்றை அதைவிடச் சிறந்ததாகக் கண்டால், அவர் அந்தச் சிறந்ததையே செய்யட்டும்; மேலும் (முறிக்கப்பட்ட) தனது சத்தியத்திற்காகக் குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்ஃபாரா) செய்து கொள்ளட்டும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களில் ஒருவர் தம் குடும்பத்தார் விஷயத்தில் (செய்த) சத்தியத்தில் (அதை நிறைவேற்றுவதில் வீணாகப்) பிடிவாதமாக இருப்பது, அல்லாஹ் கடமையாக்கியுள்ள அதற்கான பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) அவர் கொடுத்து (அந்தச் சத்தியத்தை முறித்து) விடுவதை விட அல்லாஹ்விடம் அதிகப் பாவமுடையதாகும்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் இஸ்ஹாக் பின் இப்ராஹீம் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் முஹம்மது பின் ராஃபிஉ வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இவர்கள் இருவருமே அப்துர் ரஸ்ஸாக் வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளனர்.)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தன் குடும்பத்தார் விஷயத்தில் (தான் செய்த சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவதில்) பிடிவாதம் பிடித்தால், அது (அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில்) பெரும் பாவமாகும்; (அவர் சத்தியத்தை முறிக்காமல் பிடிவாதம் பிடிப்பது, அவர் செய்ய வேண்டிய) பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) விடவும் மிக மோசமான குற்றமாகும்."

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

(19854) மற்றொரு அறிவிப்பில், "எவர் தன் குடும்பத்தார் விஷயத்தில் தான் செய்த சத்தியத்தில் பிடிவாதம் பிடிக்கிறாரோ, அவர் பெரும் பாவத்திற்குரியவர்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், {உங்கள் சத்தியங்களுக்கு அல்லாஹ்வை தடையாக ஆக்கிவிடாதீர்கள்} [அல்குர்ஆன் 2:224] என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:
"(அல்லாஹ் கூறுகிறான்:) நன்மை செய்யாமல் இருப்பதற்காக (என் மீது செய்த) சத்தியத்தை ஒரு தடையாக ஆக்காதீர்கள். மாறாக, உங்கள் சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்துவிட்டு, நன்மையைச் செய்யுங்கள்."

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் (பின்வரும் இறைவசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வலா தஜ்அலுல்லாஹ உர்ழதன் லிஅய்மானிகும்}" (பொருள்: நீங்கள் நன்மைகள் செய்வதற்கும், இறையச்சத்தைப் பேணுவதற்கும், மக்களிடையே சமாதானம் செய்வதற்கும் அல்லாஹ்வை உங்கள் சத்தியங்களின் மூலம் ஒரு தடையாக ஆக்கிவிடாதீர்கள்) [அல்பகரா: 224] என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வை (நன்மைகளைத் தடுப்பதற்கான) ஒரு சாக்காக ஆக்காதீர்கள். உங்களில் எவரும், 'நான் உறவினர்களோடு சேர்ந்து வாழமாட்டேன், (மக்களிடையே) சீர்திருத்தப் பணிகளில் ஈடுபடமாட்டேன், எனது செல்வத்திலிருந்து தர்மம் செய்யமாட்டேன் என்று (அல்லாஹ்வின் மீது) சத்தியம் செய்துவிட்டேன்' எனக் கூற வேண்டாம். (அவ்வாறு நற்செயல்களைத் தடுக்கும் விதமாகச் சத்தியம் செய்திருந்தால்) உமது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிடுங்கள். மேலும், எதன் மீது சத்தியம் செய்தீர்களோ (அந்த நற்செயலைச் செய்து) அல்லாஹ்வின் பக்கம் திரும்புங்கள்."

இதுவே கத்தாதா (ரஹ்) அவர்களின் கருத்தாகும்.

அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த இரு சகோதரர்களுக்கு இடையே (பங்கிட வேண்டிய) ஒரு சொத்து இருந்தது. அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம் அதனைப் பங்கிட்டுத் தருமாறு கேட்டார். அதற்கு மற்றவர், "இல்லை, இனிமேல் சொத்தைப் பிரித்துத் தருமாறு நீ என்னிடம் கேட்டால், நான் உன்னோடு ஒருபோதும் பேச மாட்டேன். (அப்படி நான் பேசினால்) என்னுடைய முழுச் சொத்தும் கஅபாவின் வாசலுக்கு (அறக்கொடையாக) ஆகிவிடும்" என்று கூறினார்.

(இதையறிந்த) உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உம்முடைய செல்வம் இல்லாமலேயே கஅபா தேவையற்றதாக (செழிப்பாக) இருக்கிறது. எனவே, உமது சத்தியத்திற்குரிய குற்றப்பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) நிறைவேற்றிவிட்டு, உமது சகோதரருடன் பேசுவீராக. ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'இறைவனுக்குக் கோபத்தை ஏற்படுத்துவதிலோ, உறவுகளைத் துண்டிப்பதிலோ, மற்றும் தனக்கு உரிமையில்லாத ஒன்றிலோ (செய்யப்படும்) எந்தவொரு சத்தியமோ அல்லது நேர்ச்சையோ (செல்லுபடியாகாது/நிறைவேற்றப்பட வேண்டியதில்லை)'."

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்யுமாறு வழங்கிய மார்க்கத் தீர்ப்பானது (பத்வா), இந்தச் செய்தியின் (ஹதீஸின்) கருத்தை உணர்த்தும் ஆதாரமாகும். அதாவது, ஒரு சத்தியம் பாவமான காரியத்தில் செய்யப்பட்டால், அந்தச் சத்தியத்தை (நிறைவேற்றும்படியோ அல்லது) அதில் உறுதியாக இருக்கும்படியோ கட்டளையிடப்படுவதில்லை என்பதே இதன் பொருளாகும். அந்தச் சத்தியத்தை முறிக்கும் போது குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்ய வேண்டியதில்லை என்பது இதன் பொருளல்ல. இதுவே இந்தச் செய்தியின் நோக்கமுமாகும்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தமக்கு உரிமையில்லாதவளை (திருமணம் செய்யாத பெண்ணை) மணமுறிப்பு (தலாக்) செய்தால், அது மணமுறிப்பாக ஆகாது. ஒருவர் தமக்குச் சொந்தமில்லாத (அடிமையை) உரிமைவிட்டால், அது உரிமைவிட்டதாக ஆகாது. ஒருவர் தமக்குச் சொந்தமில்லாத ஒன்றில் (தானம் செய்வதாகவோ அல்லது வேறு எதற்கோ) நேர்ச்சை செய்தால், அது நேர்ச்சையாக ஆகாது. ஒருவர் அல்லாஹ்வுக்கு மாறுசெய்வதற்குச் (பாவம் செய்வதற்குச்) சத்தியம் செய்தால், அது (செல்லுபடியாகும்) சத்தியமாக ஆகாது. ஒருவர் இரத்த பந்த உறவைத் துண்டிப்பதற்குச் சத்தியம் செய்தால், அதுவும் (செல்லுபடியாகும்) சத்தியமாக ஆகாது."

மேலும், நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து பதிவாகியுள்ள ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்புகளுக்கு முரணான ஒரு கூடுதல் தகவலும் இந்த ஹதீஸில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அம்ர் பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆதமின் மகனுக்கு (மனிதனுக்கு) உரிமையில்லாத (அவனது கட்டுப்பாட்டில் இல்லாத) விஷயத்திலும், அல்லாஹ்வுக்கு மாறுசெய்யும் (பாவமான) காரியத்திலும், இரத்த பந்த உறவைத் துண்டிக்கும் விஷயத்திலும் (செய்யப்படும்) நேர்ச்சையும் செல்லாது; சத்தியமும் செல்லாது. எவரேனும் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்துவிட்டு, (பின்னர்) அதைவிட வேறொன்றைச் சிறந்ததாகக் கண்டால், அவர் அந்தச் சத்தியத்தைக் கைவிட்டுவிட்டு, எது சிறந்ததோ அதைச் செய்யட்டும். ஏனெனில், அந்தச் சத்தியத்தைக் கைவிடுவதே (அதை முறிப்பதே) அதற்கான குற்றப்பரிகாரம் (கப்பாரா) ஆகும்."

(மேலும், இச்செய்தி இதைவிடப் பலவீனமான வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் ஒரு (காரியத்தைச் செய்வதாகவோ அல்லது செய்யாமல் இருப்பதாகவோ) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிடச் சிறந்த (நன்மையான) ஒன்றை அவர் கண்டால், அவர் அந்தச் சிறந்ததைச் செய்யட்டும்; அதுவே (அவர் செய்த) அந்தச் சத்தியத்திற்கான பரிகாரமாக (கஃப்பாராவாக) அமையும்."

19861 - அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாக முஹம்மத் பின் பக்ர் அவர்கள் அறிவித்தார்கள் என அபூஅலி அர்-ரூத்பாரி (ரஹ்) அவர்கள் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்கள்:
"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (இவ்விஷயத்தில்) அறிவிக்கப்படும் அனைத்து ஹதீஸ்களிலும், பொருட்படுத்தத் தகாத (மிகவும் பலவீனமான) அறிவிப்புகளைத் தவிர மற்றவற்றில் 'அவர் தனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்யட்டும்' என்றே (வாசகம்) வந்துள்ளது."

அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யஹ்யா பின் உபைதுல்லாஹ் என்பவரிடமிருந்து யஹ்யா பின் ஸயீத் (ஹதீஸ்களை) அறிவித்தது குறித்து அஹ்மத் பின் ஹன்பல் (ரஹ்) அவர்களிடம் நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அதன்பிறகு அவர் (யஹ்யா பின் ஸயீத்) அவரை (யஹ்யா பின் உபைதுல்லாஹ்வின் அறிவிப்புகளை) கைவிட்டுவிட்டார்; அவர் (யஹ்யா பின் உபைதுல்லாஹ் பலவீனமானவர் என்பதால்) அதற்கே தகுதியானவர்' என்று கூறினார்கள்."

அஹ்மத் பின் ஹன்பல் (ரஹ்) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "அவருடைய ஹதீஸ்கள் நிராகரிக்கப்பட வேண்டியவை (முன்கர்); மேலும் அவரது தந்தை (யார் என்று) அறியப்படாதவர் (மஜ்ஹூல்)."

அப்துர்ரஹ்மான் பின் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
எங்களிடம் சில விருந்தினர்கள் வந்தார்கள். என் தந்தை (அபூபக்கர் (ரலி)) இரவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (மார்க்க விஷயங்களைப்) பேசிவிட்டுத் திரும்புவது வழக்கமாக இருந்தது. அவர் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) செல்லும்போது (என்னிடம்), "உன் விருந்தினர்களுக்கு (உணவளிக்கும் பணியை) முடித்துவிடு" என்று கூறிச் சென்றார்.

இரவு நேரம் வந்ததும் அவர்களுக்குரிய விருந்துணவை நான் கொண்டு வந்தேன். ஆனால் அவர்கள், "எங்கள் வீட்டு உரிமையாளர் (அபூபக்கர்) வந்து எங்களுடன் உணவருந்தும் வரை நாங்கள் உண்ண மாட்டோம்" என்று மறுத்துவிட்டனர். நான் அவர்களிடம், "அவர் மிகவும் கண்டிப்பானவர் (கோபப்படக்கூடியவர்). நீங்கள் (உண்ணாமல்) இவ்வாறு செய்தால், அவரால் எனக்கு ஏதேனும் பாதிப்பு (திட்டு அல்லது தண்டனை) ஏற்படலாம் என நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றேன். ஆனாலும் அவர்கள் (உண்ண) மறுத்துவிட்டனர்.

(அபூபக்கர் (ரலி)) வந்ததும் (வீட்டாரிடம்) வேறு எதையும் கேட்கத் தொடங்குவதற்கு முன்பே, "விருந்தினர்களுக்கு (உணவளித்து) முடித்துவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நாங்கள் இன்னும் (உணவளித்து) முடிக்கவில்லை" என்றனர். அவர், "நான் அப்துர்ரஹ்மானுக்குக் கட்டளையிடவில்லையா?" என்று கேட்டார். நான் (அவருக்கு அஞ்சி) ஒரு பக்கமாக ஒதுங்கிக் கொண்டேன். அவர் (என்னை நோக்கி), "அறிவீனனே! (முட்டாளே!) என் குரல் உனக்குக் கேட்டால் நீ பதிலளிக்க வேண்டும் என்று உனக்கு ஆணையிடுகிறேன்" என்று கூறினார்.

நான் அவரிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! என் மீது எந்தத் தவறும் இல்லை. இதோ உங்கள் விருந்தினர்கள்; அவர்களிடமே கேட்டுப் பாருங்கள். நான் அவர்களுக்கு விருந்துணவைக் கொண்டு வந்தேன், ஆனால் நீங்கள் வரும் வரை அவர்கள் உண்ண மறுத்துவிட்டார்கள்" என்று கூறினேன்.

அவர் (விருந்தினர்களிடம்), "உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? எங்களுடைய விருந்துணவை ஏன் ஏற்கவில்லை?" என்று கேட்டுவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இன்று இரவு நான் இதனைச் சாப்பிட மாட்டேன்" என்று (கோபத்தில்) சபதம் செய்தார். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் சாப்பிடும் வரை நாங்களும் சாப்பிட மாட்டோம்" என்று (பதிலுக்குச் சபதம்) கூறினர்.

அவர், "இந்த இரவைப் போன்ற ஒரு மோசமான நிலையை (நான் கண்டதில்லை). எங்களுடைய விருந்துணவை நீங்கள் ஏன் ஏற்க மறுக்கிறீர்கள்?" என்று கூறிவிட்டு, பின்னர், "முதலாவது (நான் செய்த சபதம்) ஷைத்தானிடமிருந்து வந்ததாகும். (எனவே) உங்கள் விருந்துணவைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார் (தமது சபதத்தை முறித்துவிட்டு அவர்களுடன் உண்டார்).

விடிந்ததும் அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் (தங்கள் சபதத்தை நிறைவேற்றி) நன்மையடைந்து விட்டனர்; நானோ (என் சபதத்தை முறித்து) பாவியாகிவிட்டேன் (சபதத்தை மீறிவிட்டேன்)" என்று கூறி நடந்ததைத் தெரிவித்தார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "மாறாக, நீரே அவர்களை விட அதிக நன்மையாளராகவும் சிறந்தவராகவும் இருக்கிறீர்" என்று கூறினார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அவர் (தமது சபதத்திற்குப்) பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்தாரா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை.

இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது ‘ஸஹீஹ்’ நூலில் முஹம்மத் பின் அல்-முஸன்னா வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். 'முதலாவது (சபதம்) ஷைத்தானிடமிருந்து வந்ததாகும்' என்ற அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களின் கூற்று, உணவைத் தவிர்ப்பதற்காகச் சபதம் செய்வது வெறுக்கத்தக்கது (மக்ரூஹ்) என்பதற்கு ஆதாரமாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பரிகாரம் செய்யும்படிக் கட்டளையிடவில்லை என்றால், அதற்குக் காரணம் பரிகாரத்தின் அவசியத்தை அவர் அறிந்திருப்பார் என்பது நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரிந்ததே ஆகும். அல்லது இது பரிகாரச் சட்டம் அருளப்படுவதற்கு முன்னர் நடந்திருக்கலாம். எனினும், முதல் கருத்தே மிகவும் பொருத்தமானதாகும்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(சத்தியங்களுக்கான) குற்றப்பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) அருளும் வரை, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (தமது) எந்தவொரு சத்தியத்தையும் (ஒருபோதும்) முறித்ததே இல்லை. (அப்பரிகாரம் குறித்த வசனம் அருளப்பட்ட பிறகு) அவர்கள், "நான் ஒரு (காரியத்திற்காகச்) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிடச் சிறந்த வேறொரு காரியத்தைக் கண்டால், (அந்தச் சத்தியத்தை முறித்துவிட்டு) எது சிறந்ததோ அதையே நான் செய்வேன்; மேலும் எனது சத்தியத்திற்காக நான் குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவரேனும் தன் வசமுள்ள (அடிமையை) அடிப்பதாகச் சத்தியம் செய்தால், அவரை (அடிக்காமல்) விட்டுவிடுவதே அதற்கான குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) ஆகும்; மேலும், அந்தக் குற்றப்பரிகாரத்துடன் (அவருக்கு) ஒரு நன்மையும் உள்ளது."

பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ஏழு விஷயங்களை ஏவினார்கள்; மேலும் ஏழு விஷயங்களை எங்களுக்குத் தடை செய்தார்கள்.

தங்க மோதிரம் (அல்லது தங்க வளையம்) அணிவது, வெள்ளிப் பாத்திரங்களைப் பயன்படுத்துவது, 'ஹரீர்' (சாதாரண பட்டு), 'தீபாஜ்' (தடிமனான பட்டு), 'இஸ்தப்ரக்' (பட்டுச் சரிகை ஆடை), 'மீஸரா' (பட்டு மெத்தை அல்லது சேணம்) மற்றும் 'கஸ்ஸி' (பட்டு இழைகள் கலந்த ஆடை) ஆகியவற்றை (ஆண்கள்) அணிவதையோ அல்லது பயன்படுத்துவதையோ எங்களுக்குத் தடை செய்தார்கள்.

மேலும், அவர்கள் எங்களுக்கு ஏவிய ஏழு விஷயங்கள்:
1. நோயாளியை நலம் விசாரிப்பது.
2. ஜனாஸாவைப் (பிரேத ஊர்வலத்தைப்) பின்தொடர்ந்து செல்வது.
3. ஸலாமுக்குப் பதிலளிப்பது.
4. தும்முபவருக்கு (அவர் 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்று கூறினால் 'யர்ஹமுகல்லாஹ்' எனக் கூறி) மறுமொழி கூறுவது.
5. அழைப்பாளரின் அழைப்பை ஏற்பது.
6. அநீதி இழைக்கப்பட்டவருக்கு உதவுவது.
7. (ஒருவர் செய்த) சத்தியத்தை நிறைவேற்ற (அவருக்கு) உதவுவது.

நாஸிஜ் அல்-ஹள்ரமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

விற்பனை ஒன்றின்போது (விலை தொடர்பாகத்) தங்களுக்குள் சத்தியம் செய்து (பேரம் பேசிக்) கொண்டிருந்த இரு மனிதர்களைக் கடந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சென்றார்கள். அவர்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உனக்காக (விலையைக்) குறைக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார். மற்றொருவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உனக்காக (விலையை) அதிகரிக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார். பின்னர், (பேரம் முடிந்து) அவர் அந்த ஆட்டை வாங்கியிருப்பதை (நபியவர்கள்) பார்த்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் இருவரில் ஒருவர் மீது (அது) கடமையாகிவிட்டது" என்று கூறினார்கள். அதாவது, பாவமும் (அதற்கான) பரிகாரமும் (ஒருவர் மீது கடமையாகிவிட்டது என்பதை இது குறிக்கிறது).

இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டு ஹரீஸ் பின் உஸ்மான் இதனைத் தனித்து அறிவிக்கிறார். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

ஹிம்ஸ் (நகரத்தைச்) சேர்ந்த அப்துல்லாஹ் என்பவர் கூறுகிறார்:

அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் ஒரு மனிதரிடம் ஓர் ஆட்டுக்காகப் பேரம் பேசுவதை நான் கண்டேன். அப்போது அந்த மனிதர், அதை (நிச்சயமாக) விற்க மாட்டேன் என்று (அல்லாஹ்வின் மீது) சத்தியம் செய்தார். பின்னர் சிறிது நேரம் கழித்து, "நான் அதை (உமக்கு) விற்கிறேன்" என்றார். அதற்கு அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள், "உங்களைப் பாவத்திற்கு (சத்தியத்தை முறிக்கும் நிலைக்கு) ஆளாக்குவதை நான் (உண்மையாகவே) விரும்பவில்லை" என்று கூறி, அதனை வாங்க மறுத்துவிட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி (அஃராபி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "பெரும் பாவங்கள் யாவை?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அவை) அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பது" என்றார்கள்.

அவர், "பிறகு எது?" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு பெற்றோரை நோவினை செய்வது (அவர்களுக்கு மாறுசெய்வது)" என்றார்கள்.

அவர், "பிறகு எது?" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிறகு 'அல்-யமீனுல் ஃகமூஸ்' (மூழ்கடிக்கும் பொய்ச் சத்தியம்)" என்றார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான ஃபிர்ராஸ் கூறுகிறார்:) நான் ஆமிர் அவர்களிடம், "'அல்-யமீனுல் ஃகமூஸ்' என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "யார் ஒரு முஸ்லிம் மனிதனின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பறிப்பதற்காக, தான் சொல்வது பொய் எனத் தெரிந்தே (அல்லாஹ்வின் மீது) சத்தியம் செய்கிறாரோ அதுவேயாகும்" என்று பதிலளித்தார்.

19869 - அபூஅப்துல்லாஹ் அல்-ஹாஃபிழ், அபூஅப்பாஸ் அல்-மஹ்பூபி, ஸயீத் பின் மூஸா, உபைதுல்லாஹ் பின் மஸ்வூத், ஷைபான் ஆகியோரின் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் இந்த ஹதீஸ் பதிவாகியுள்ளது. ஆனால், அதில் 'பெற்றோரை நோவினை செய்வது' என்பது இடம்பெறவில்லை. இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மது பின் அல்-ஹுஸைன், உபைதுல்லாஹ் பின் மூஸா ஆகியோரின் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியும் நற்செயல்களில், உறவுகளைப் பேணி வாழ்வதை (ஸிலதுர் ரஹிம்) விட மிக விரைவாக நற்கூலியைப் பெற்றுத் தரக்கூடிய செயல் வேறெதுவும் இல்லை. அநீதி இழைப்பது (அல்-பக்யு) மற்றும் உறவுகளைத் துண்டிப்பதை விட, மிக விரைவாகத் தண்டனையைப் பெற்றுத் தரக்கூடிய செயல் வேறெதுவும் இல்லை. மேலும், பொய்சத்தியம் (அல்-யமீனுல் ஃபாஜிரா) வீடுகளைப் பாழடைந்தவையாக (வெறிச்சோடியதாக) ஆக்கிவிடும்."

யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"மூன்று (குணங்கள்/செயல்கள்) யாரிடம் இருக்கின்றனவோ, அவர் மரணிப்பதற்கு முன்பாகவே அவற்றின் தீய விளைவுகளைக் காண்பார்." (இவ்வாறு கூறிவிட்டு) அந்த மூன்றையும் அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள். அவற்றின் கடைசியாக, "பொய்ச் சத்தியம் (அநியாயமாகப் பிறர் சொத்தைப் பறிக்கச் செய்யப்படும் பொய்ச் சத்தியம்), வீடுகளைப் பாழடைந்தவையாக (அல்லது ஆள் நடமாட்டமற்ற வெற்று நிலங்களாக) ஆக்கிவிடும்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

மக்ஹூல் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நன்மைகளில் மிக விரைவாக நற்கூலி பெற்றுத்தருவது உறவுகளைச் சேர்த்து வாழ்வதாகும். தீமைகளில் மிக விரைவாகத் தண்டனை பெற்றுத்தருவது அநீதி இழைப்பதாகும். மேலும், (பிறரது உரிமையைப் பறிப்பதற்காகச் செய்யப்படும்) பொய்யான சத்தியம் (அக்குடும்பத்தின்) வீடுகளைப் பாழடைந்ததாக (வெறிச்சோடிப் போகச்) செய்துவிடும்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"யாரேனும் வேண்டுமென்றே பொய் சத்தியம் செய்து, (நடக்காத ஒன்றைப் பற்றி) 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அது இப்படி, அப்படி நடந்தது' என்று கூறினால், அவர் (அதற்காகப்) பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்ய வேண்டும். மேலும், அல்லாஹ்வின் மீது வேண்டுமென்றே பொய்யான சத்தியம் செய்ததன் மூலம் அவர் பாவம் செய்தவராகவும், தவறிழைத்தவராகவும் ஆகிறார்."

தொடர்ந்து இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அவர் வேண்டுமென்றே பொய் உரைத்திருக்கும் நிலையில், அவர் பரிகாரம் செய்ய வேண்டும் என்பதற்கான ஆதாரம் என்ன? என்று கேட்கப்பட்டால், அதற்கு மிக நெருக்கமான ஆதாரம் நபி (ஸல்) அவர்களின் பின்வரும் கூற்றாகும் என்று பதிலளிக்கப்படும்: '(ஒருவர் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, அதைவிடச் சிறந்ததை அவர் கண்டால்) அவர் சிறந்ததையே செய்யட்டும்; மேலும், தனது சத்தியத்திற்காகப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துகொள்ளட்டும்.' எனவே, (சிறந்ததைச் செய்வதற்காக) வேண்டுமென்றே சத்தியத்தை முறிக்குமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் (இங்கே) கட்டளையிட்டுள்ளார்கள்."

அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: "நீர் ஒரு (காரியத்திற்காகச்) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிடச் சிறந்தது மற்றொன்று என நீர் கண்டால், எது சிறந்ததோ அதைச் செய்துவிட்டு, உமது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்து விடுவீராக!"

(இப்னு அவ்ன் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில்: "நீர் ஒரு சத்தியம் செய்தால்" என்றுள்ளது).

இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் அலீ பின் ஹுஜ்ர் (ரஹ்) வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் வேறு ஒரு வழியில் இப்னு அவ்ன் (ரஹ்) மூலமாகப் பதிவு செய்துவிட்டு, "இதனை இப்னு அவ்ன் (ரஹ்) வழியாக அஷ்ஹல் (ரஹ்) அவர்களும் தொடர்ந்து அறிவிக்கிறார்கள்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "{உங்களில் அருட்கொடை வழங்கப்பட்டவர்களும், வசதி படைத்தவர்களும் (தங்கள்) உறவினர்களுக்கு (உதவி) வழங்க மாட்டோம் என்று சத்தியம் செய்ய வேண்டாம்}" (அல்குர்ஆன் 24:22) எனும் இறைவசனம், ஒரு மனிதருக்கு (மிஸ்தஹ் என்பவருக்கு) எவ்விதப் பயனும் அளிக்க மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்த ஒருவரைப் (அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களைப்) பற்றி இறங்கியது. (சத்தியத்தை முறித்துவிட்டு) அவருக்குப் பயனளிக்குமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான்.

ஷெய்க் (இமாம் பைஹகீ) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இது (ஆயிஷா (ரழி) மீதான) அவதூறு (இஃப்க்) சம்பவத்தின் போது (அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் எடுத்த சத்தியம் தொடர்பாக) நடைபெற்றதாகும்."

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவதூறு கூறுபவர்கள் (என்னைப் பற்றி) அவதூறு கூறியபோது, அவர்கள் கூறிய (அந்த அவதூறிலிருந்து) அல்லாஹ் என்னைக் குற்றமற்றவள் என்று தூய்மைப்படுத்தினான். (இந்த நீண்ட ஹதீஸில் பின்வருமாறு கூறப்பட்டுள்ளது):

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், {நிச்சயமாக எவர்கள் அவதூறு கொண்டு வந்தார்களோ அவர்கள் உங்களிலுள்ள ஒரு கூட்டத்தாரே} (என்று தொடங்கும் 24:11 முதல்) பத்து வசனங்களை (என் தூய்மையை நிரூபிப்பதற்காக) அருளினான்.

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், மிஸ்தஹ் பின் உஸாஸா (ரழி) அவர்களுக்கு இருந்த உறவின் காரணத்தாலும், அவரின் வறுமையின் காரணத்தாலும் அவருக்கு (பொருளுதவி) செய்து வந்தார்கள். ஆயிஷாவைப் பற்றி அவர் (அவதூறாகப்) பேசியதற்குப் பிறகு, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இனி ஒருபோதும் மிஸ்தஹுக்கு நான் எந்த உதவியும் செய்ய மாட்டேன்" என்று அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ், {உங்களில் மேன்மையும், செல்வ வளமும் உடையவர்கள், உறவினர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஹிஜ்ரத் செய்தவர்களுக்கும் (உதவி) செய்ய மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்ய வேண்டாம். அவர்கள் (அக்குற்றத்தை) மன்னித்து, பெருந்தன்மையுடன் நடந்து கொள்ளட்டும். அல்லாஹ் உங்களை மன்னிக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்ப மாட்டீர்களா? அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்பவனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாக இருக்கின்றான்} (24:22) என்ற வசனத்தை அருளினான்.

(இதைக் கேட்ட) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "ஆம்! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ் என்னை மன்னிக்க வேண்டும் என்றே நான் நிச்சயமாக விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள். மேலும், மிஸ்தஹ் அவர்களுக்கு தாம் செய்து வந்த உதவியை மீண்டும் கொடுக்கத் தொடங்கினார்கள். அத்துடன், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இந்த உதவியை இனி ஒருபோதும் நான் அவரிடமிருந்து நிறுத்த மாட்டேன்" என்றும் கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களின் 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் புகைர் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் யூனுஸ் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் மிஸ்தஹ் பின் உஸாஸா (ரழி) அவர்களுக்குப் (பொருளாதார) உதவி செய்து வந்தார்கள். அவர் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைப் பற்றி (அவதூறாகச்) சொல்ல வேண்டியதைச் சொன்ன போது, அவருக்கு இனி ஒருபோதும் எந்தப் பயனும் அளிக்க மாட்டேன் என்று அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்தார்கள்.

அல்லாஹ், "{வலா யஃதலி உலுல் ஃபழ்லி மின்கும் வஸ்ஸஅதி அன் யுஃதூ உலில்குர்பா வல்மஸாகீன வல்முஹாஜிரீன ஃபீ ஸபீலில்லாஹ்} (உங்களில் மேன்மையும் வசதியும் உடையவர்கள், உறவினர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஹிஜ்ரத் செய்தவர்களுக்கும் கொடுக்க மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்ய வேண்டாம்)" [அந்-நூர்: 22] என்ற வசனத்தை அருளியபோது, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "ஆம்! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ் என்னை மன்னிக்க வேண்டும் என்பதையே நான் நிச்சயமாக விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள். எனவே, மிஸ்தஹ் (ரழி) அவர்களுக்கு (வழங்கி வந்த உதவியை) மீண்டும் வழங்கினார்கள்; மேலும், தமது சத்தியத்திற்காகப் பரிகாரத்தையும் (கஃப்பாரா) செய்தார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் கூற்றான {வஇன்னஹும் லயகூலூன முன்கரம் மினல் கவ்லி வஸூரா} (நிச்சயமாக அவர்கள் வெறுக்கத்தக்க சொல்லையும், பொய்யையுமே கூறுகின்றனர்) [அல்-முஜாதிலா: 2] என்பதில், பின்னர் அல்லாஹ் அதற்கான பரிகாரத்தை (கஃப்பாரா) ஏற்படுத்தினான்."

ஷைக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதில் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) கடமை என்பது (குர்ஆன்) வசனத்தின் மூலமே உறுதியாகிறது. இது தொடர்பான செய்திகள் 'ளிஹார்' (மனைவியை தாய்க்கு ஒப்பிடுதல்) எனும் அத்தியாயத்தில் ஏற்கனவே கடந்து சென்றுள்ளன."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இரண்டு மனிதர்கள் (தங்களுக்கு இடையிலான ஒரு வழக்கை) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாதியிடம் (வழக்கைத் தொடர்ந்தவரிடம்) அதற்கான ஆதாரத்தைக் கேட்டார்கள். ஆனால், அவரிடம் எந்த ஆதாரமும் இருக்கவில்லை. எனவே, (அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல் அவர்கள்) பிரதிவாதியை (வழக்கு சுமத்தப்பட்டவரைச்) சத்தியம் செய்யும்படி கூறினார்கள். அவர், "யாரைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லையோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக" (என்று சத்தியம் செய்தார்).

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் (உண்மையில் அந்தச் செயலைச்) செய்துவிட்டீர்; ஆயினும் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்ற வார்த்தையை நீர் உளத்தூய்மையோடு கூறியதன் காரணமாக உமக்கு (அந்தப் பாவம்) மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர், 'வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை' என்று அவன் (அல்லாஹ்வின்) மீது சத்தியம் செய்தார் - அல்லது (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: 'அல்லாஹ்வின் மீது பொய்யாகச் சத்தியம் செய்தார்' - (இருப்பினும்) அல்லாஹ்வை அவர் (உண்மையாக) ஏகத்துவப்படுத்தியதன் (இக்லாஸ்) காரணமாக அவருக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கப்பட்டது."

(நூல் ஆசிரியர் கூறுகிறார்:) இது (அறிவிப்பாளர்) ஷுஅபாவின் ஒரு தவறான யூகமாகும் (வஹ்ம்). (இதர) பெரும்பான்மை அறிவிப்பாளர்களின் (ஜமாஅத்) அறிவிப்பே சரியானதாகும். வரலாற்று அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, உபைதா என்பவர் இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மரணித்துவிட்டார். எனவே, அவர் (உபைதா) இப்னு ஸுபைரிடமிருந்து அறிவிப்பது சாத்தியமற்றது. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் (இஸ்னாத்) கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ள நிலையில், அதாஉ இப்னு அஸ்-ஸாஇப் என்பவர் மட்டும் இதனைத் தனித்து அறிவித்துள்ளார். மேலும், இது அனஸ் (ரலி) அவர்கள் வழியாக வரும் தாபித் என்பவரின் ஹதீஸாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது, ஆனால் அது (அறிவிப்பாளர் தொடர்) பலமானதல்ல.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரிடம், "இன்னாரே! நீர் இன்ன இன்ன காரியத்தைச் செய்தீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், "இல்லை, 'லா இலாஹ இல்லா ஹுவ' (அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை) ஆகிய அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அதைச் செய்யவில்லை" என்று பதிலளித்தார். (உண்மையில்) அவர் அதைச் செய்திருக்கிறார் என்பது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரியும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இதை அவரிடம் பலமுறை திரும்பத் திரும்பக் கேட்டார்கள்; ஒவ்வொரு முறையும் அந்த மனிதர் (அவ்வாறே) அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்தார். (இறுதியில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை) எனும் கலிமாவை நீர் உண்மையாக (உறுதியாக) மொழிந்ததன் காரணமாக, அல்லாஹ் உமது பொய்யைப் பரிகாரமாக்கி (மன்னித்து)விட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

(மேலும், இந்த ஹதீஸ் தாபித் (ரஹ்) வழியாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிலிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரிடம், "நீர் இன்னின்ன (தவறான) காரியங்களைச் செய்தீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், "இல்லை, வணக்கத்திற்குரியவன் அவனைத் தவிர வேறு யாருமில்லையோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (நான் அதைச் செய்யவில்லை)" என்று (பொய் சத்தியம்) கூறினார்.

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் (நபி -ஸல்- அவர்களிடம்) வந்து, "ஆம், நிச்சயமாக அவர் அதைச் செய்தார். ஆனால், அவர் (சத்தியம் செய்யும்போது) 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை) என்று கூறியதால் அவருக்கு (அந்தப் பொய் சத்தியத்தின் பாவம்) மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(இந்தச் செய்தி வேறொரு வழியிலும் 'முர்ஸல்' -தாபியீ நேரடியாக நபி -ஸல்- அவர்களிடமிருந்து அறிவிப்பது- ஆக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

அல்-ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் தமது ஒட்டகத்தைத் தொலைத்துவிட்டார். (அதை வேறொருவர் எடுத்திருப்பதாகக் கருதி) அவர் மீது குற்றம் சாட்டியவாறு, அவரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்து, "இவர் எனது ஒட்டகத்தை எடுத்துக்கொண்டார்" என்று கூறினார்.

அதற்கு (குற்றம் சாட்டப்பட்ட) அவர், "இல்லை! வணக்கத்திற்குரியவன் எவனோ, அவனன்றி வேறு யாருமில்லையோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அதனை எடுக்கவில்லை" என்று (பொய் சத்தியம்) செய்தார்.

அப்போது (நபியவர்கள்), "நிச்சயமாக நீதான் அதனை எடுத்திருக்கிறாய். அதை அவரிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடு" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவரும் அதனைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உமது (ஏகத்துவ) உளத்தூய்மையின் காரணமாக உமது (இந்தப் பொய் சத்தியம் செய்த) பாவம் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் முறிந்துள்ளது. எனினும், இது அடிப்படையிலேயே சரியானதாக இருக்குமானால் இதிலிருந்து பெறப்படும் விளக்கமாவது: ஒருவருடைய அகீதா (நம்பிக்கை) சரியாகவும், அவருக்கு மன்னிப்பு உண்டு என்று (அல்லாஹ்வினால்) முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டும் இருப்பின், பாவம் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும் அது ஒருவரை (நிரந்தர) நரகத்திற்கு உரியவராக ஆக்காது என்பதேயாகும். மேலும், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு வேறு எவருக்கும் இவ்வாறு (குறிப்பிட்ட ஒரு நபருக்கு) மன்னிப்பை உறுதிசெய்து குறிப்பிடும் உரிமை இல்லை).

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

சத்தியங்கள் நான்கு (வகையாகும்). (அவற்றில்) இரண்டு சத்தியங்களுக்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) உண்டு; (மற்ற) இரண்டு சத்தியங்களுக்குப் பரிகாரம் கிடையாது.

(பரிகாரம் உள்ள இரண்டு சத்தியங்களாவன:) ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் இன்னின்ன காரியங்களைச் செய்ய மாட்டேன்" என்று சத்தியம் செய்துவிட்டு, (பிறகு) அதைச் செய்து விடுவது. (மற்றொருவர்,) "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் இன்னின்ன காரியங்களைச் செய்வேன்" என்று சத்தியம் செய்துவிட்டு, (பிறகு) அதைச் செய்யாமல் விடுவது.

பரிகாரம் இல்லாத இரண்டு சத்தியங்களாவன: ஒருவர் (ஒரு காரியத்தைச்) செய்திருந்தும், "நான் (அதைச்) செய்யவில்லை" என்று (பொய்யாகச்) சத்தியம் செய்வது. (மற்றொருவர் ஒரு காரியத்தைச்) செய்யாதிருந்தும், "நான் (அதைச்) செய்தேன்" என்று (பொய்யாகச்) சத்தியம் செய்வது.

(அறிவிப்பாளர் குறிப்பு: இதனை அப்தர் பின் அல்காசிம், லைஸ் பின் அபீ சுலைம் வழியாக இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார். ஆனால் சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரீ இதற்கு மாற்றமாக, லைஸ் - ஸியாத் பின் குலைப் - அபூ மஅஷர் - இப்ராஹீம் (அல்-நகஈ) வழியாக, இது இப்ராஹீம் அவர்களின் (சொந்தக்) கூற்று என்றே அறிவித்துள்ளார். இதுவே (அதிகம்) சரியானதாகும்).

இப்ராஹீம் (அல்-நகஈ) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சத்தியங்கள் நான்கு (வகையாகும்). (அவற்றில்) இரண்டு சத்தியங்களுக்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) உண்டு, மேலும் (மற்ற) இரண்டு சத்தியங்களுக்குப் பரிகாரம் கிடையாது.

ஒருவர் (கடந்த காலம் குறித்து), 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் (அதைச்) செய்யவில்லை', 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் (அதைச்) செய்தேன்' என்று கூறுவது (ஆகியவை முதல் இரு வகையாகும்). இவற்றில் எதற்கும் பரிகாரம் கிடையாது. அவர் (உண்மைக்கு மாறாக) வேண்டுமென்றே (அவ்வாறு) கூறியிருந்தால், அது (பாவமான) பொய்யாகும். அவர் தாம் கூறியது போன்றே (உண்மையில் நடந்ததாகக்) கருதி (தவறுதலாகக்) கூறியிருந்தால், அது வீணான (லக்வ்) சத்தியமாகும்.

ஒருவர் (எதிர்காலம் குறித்து), 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் (அதைச்) செய்ய மாட்டேன்', 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் (அதை) நிச்சயம் செய்வேன்' என்று கூறுவது (ஆகியவை அடுத்த இரு வகையாகும்). இவற்றில் (சத்தியத்தை மீறினால்) பரிகாரம் (கஃப்பாரா) உண்டு."

ஷைக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "லைஸ் மற்றும் ஹம்மாத் பின் அபீ சுலைமான் ஆகிய இருவரையும் (தனித்து வரும்போது) ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியாது, அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். மேலும் இது, இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து மற்றொரு வழியிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது."

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எதற்குப் பரிகாரம் (கப்பாரா) கிடையாதோ அத்தகைய (பெரும்) பாவங்களில் ஒன்றாக 'அல்-யமீனுல் ஃகமூஸ்' (மூழ்கடிக்கும் சத்தியம்) என்பதை நாங்கள் கருதி வந்தோம். அப்போது, "அல்-யமீனுல் ஃகமூஸ் என்றால் என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "ஒரு மனிதன் பொய்ச் சத்தியம் செய்து, (அதன் மூலம்) தனது சகோதரனின் செல்வத்தை அபகரிப்பதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நேற்றிரவு நான் (கனவில்) ஒரு மேகத்தை (நிழற்குடையை)க் கண்டேன். அதிலிருந்து நெய்யும் தேனும் சொட்டிக் கொண்டிருந்தன. மக்கள் அவற்றை தங்களின் உள்ளங்கைகளில் ஏந்துவதை நான் கண்டேன். (அவர்களில்) சிலர் அதிகமாகவும், சிலர் குறைவாகவும் (அவற்றைப் பெற்றுக் கொண்டிருந்தனர்). மேலும், வானத்திலிருந்து பூமி வரை இணைக்கப்பட்ட ஒரு கயிற்றை (சாதனத்தை) நான் கண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் அதைப் பிடித்துக் கொண்டு மேலேறுவதை நான் கண்டேன். பிறகு மற்றொரு மனிதர் அதைப் பிடித்துக் கொண்டு மேலே ஏறினார். பிறகு மற்றொரு மனிதர் அதைப் பிடித்துக் கொண்டு மேலே ஏறினார். பிறகு மற்றொரு மனிதர் அதைப் பிடித்தபோது அது அவருடன் அறுந்து விட்டது; பின்னர் அது அவருக்காக இணைக்கப்பட்டது, அவரும் மேலே ஏறினார்" என்று கூறினார்.

(இதைக் கேட்ட) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, இதற்கு விளக்கம் கூற என்னை விடுங்கள் (அனுமதியுங்கள்)" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "விளக்கம் கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்த மேகம் (நிழற்குடை) என்பது இஸ்லாமாகும். அதிலிருந்து சொட்டும் நெய்யும் தேனும் திருக்குர்ஆனும், அதன் மென்மையும் இனிமையுமாகும். (அதை மக்கள்) அதிகமாகவும் குறைவாகவும் (பெறுவது) என்பது, திருக்குர்ஆனை அதிகம் (கற்பது) மற்றும் குறைவாக (கற்பது) ஆகும். வானத்திலிருந்து பூமி வரை இணைக்கப்பட்ட அந்த கயிறு என்பது, நீங்கள் எதன் மீது இருக்கிறீர்களோ அந்த சத்தியமாகும். நீங்கள் அதைப் பிடித்துக் கொள்வீர்கள்; அல்லாஹ் அதன் மூலம் உங்களை உயர்த்துவான். உங்களுக்குப் பிறகு மற்றொருவர் அதைப் பிடித்துக் கொண்டு அதன் மூலம் உயர்வார். அதன் பிறகு மற்றொருவர் அதைப் பிடித்துக் கொண்டு அதன் மூலம் உயர்வார். பின்பு மற்றொருவர் அதைப் பிடிக்கும்போது அது அவருடன் அறுந்துவிடும்; பின்னர் அது அவருக்காக இணைக்கப்படும், அவரும் அதன் மூலம் உயர்வார். அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக) நான் சரியாகக் கூறினேனா அல்லது தவறாகக் கூறினேனா என்பதை எனக்குத் தாங்கள் கூற வேண்டும்."

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் சிலவற்றில் சரியாகக் கூறினீர்கள்; சிலவற்றில் தவறாகக் கூறிவிட்டீர்கள்" என்றார்கள்.

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! நான் எதில் தவறாகக் கூறினேன் என்பதைத் தாங்கள் எனக்குக் கண்டிப்பாகக் கூற வேண்டும் என சத்தியமிட்டுக் கேட்கிறேன்" என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "சத்தியம் செய்யாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நேற்றிரவு நான் ஒரு கனவு கண்டேன். அதில் நெய்யும் தேனும் சொட்டிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நிழற்பந்தலை (மேகத்தை) நான் கண்டேன். மக்கள் தங்களின் கைகளால் அதனை ஏந்திப் பிடிப்பதையும் கண்டேன். சிலர் அதிகமாகவும், சிலர் குறைவாகவும் அதைப் பெற்றுக் கொண்டனர். மேலும், வானத்திலிருந்து பூமிக்கு இணைக்கப்பட்ட ஒரு கயிற்றை (தொடர்பை) நான் கண்டேன். தாங்கள் அந்தக் கயிற்றைப் பிடித்து மேலே ஏறிச் செல்வதைக் கண்டேன். தங்களுக்குப் பிறகு மற்றொருவர் (அபூபக்ர்) அதைப் பிடித்து மேலே ஏறினார். பிறகு வேறொருவர் (உமர்) அதைப் பிடித்து மேலே ஏறினார். பின்னர் மற்றொருவர் (உஸ்மான்) அதைப் பிடித்து ஏறும்போது அது அறுந்துவிட்டது; பிறகு மீண்டும் அது அவருக்காக இணைக்கப்பட்டது; அவரும் அதன் மூலம் மேலே ஏறினார்" என்று கூறினார்.

அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தாயும் தந்தையும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! (அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக) இந்தக் கனவிற்கு விளக்கம் கூற என்னை அனுமதியுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "விளக்கம் கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்த நிழற்பந்தல் என்பது இஸ்லாத்தின் நிழற்பந்தலாகும். அதிலிருந்து சொட்டும் நெய்யும் தேனும் என்பது திருக்குர்ஆனையும், அதன் இனிமையையும் மென்மையையும் குறிக்கிறது. மக்கள் அதனைத் தங்கள் கைகளால் ஏந்திப் பிடிப்பது என்பது, திருக்குர்ஆனை அதிக அளவிலும் குறைந்த அளவிலும் மக்கள் (கற்றுப் பயன்) பெற்றுக்கொள்வதைக் குறிக்கிறது. வானத்திலிருந்து பூமிக்கு இணைக்கப்பட்ட கயிறு என்பது, தாங்கள் நிலைத்திருக்கும் சத்தியத்தைக் குறிக்கிறது. அதைத் தாங்கள் உறுதியாகப் பிடித்திருக்கிறீர்கள், அதன் மூலம் அல்லாஹ் உங்களை உயர்த்துவான். தங்களுக்குப் பிறகு மற்றொருவர் அதனைப் பிடித்து, அதன் மூலம் அவரும் உயர்வடைவார். பின்னர் வேறொருவர் அதனைப் பிடித்து, அதன் மூலம் உயர்வடைவார். அதன் பின்னர் மற்றொருவர் அதைப் பிடிப்பார், அப்போது அது அறுந்துவிடும்; பிறகு மீண்டும் அது அவருக்காக இணைக்கப்படும், அதன் மூலம் அவரும் உயர்வடைவார். அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தாயும் தந்தையும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! நான் கூறிய விளக்கம் சரியானதா அல்லது தவறானதா என்பதை எனக்குத் தெரிவியுங்கள்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் சிலவற்றில் சரியாகக் கூறினீர்கள்; சிலவற்றில் தவறிக் கூறினீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் தவறிய பகுதி எது என்பதைத் தாங்கள் எனக்குக் கூறியே ஆக வேண்டும்" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சத்தியம் செய்யாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒருவர், "நான் சத்தியம் செய்கிறேன்" என்று (மட்டும்) கூறினால், அவர் "அல்லாஹ்வின் மீது நான் சத்தியம் செய்கிறேன்" என்று கூறும் வரை அது (சட்டரீதியான சத்தியமாக) எதனையும் குறிக்காது. இது தொடர்பாக (நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் வரை செல்லும்) ஒரு முஸ்னதான ஹதீஸும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆயினும், அது மிகவும் பலவீனமானதாகும்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (சத்தியம் தொடர்பான சொற்கள் குறித்துக்) கூறுகையில்: "'உக்ஸிமு' (நான் சத்தியம் செய்கிறேன்) என்பது, 'உக்ஸிமு பில்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்கிறேன்) என்று கூறும் வரை (மார்க்க ரீதியான) சத்தியமாகாது" என்றார்கள்.

மேலும், "'அஷ்ஹது' (நான் சாட்சி கூறுகிறேன்) என்பது, 'அஷ்ஹது பில்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் மீது சாட்சியாகக் கூறுகிறேன்) என்று கூறும் வரை (மார்க்க ரீதியான) சத்தியமாகாது" என்றார்கள்.

இதனை அபூ அப்தில்லாஹ் (நூலாசிரியர்) அவர்கள் இஜாஸா (அனுமதி) மூலம் எனக்கு அறிவித்தார்கள். அவர்கள் அபூ அல்-வலீத் வழியாகவும், அவர் அப்துல்லாஹ் பின் ஷீரவைஹ் வழியாகவும் அறிவித்தார்கள். அவர் கூறுகிறார்: அபூ அப்தில்லாஹ் (அதாவது முஹம்மது பின் நஸ்ர் அல்-மர்வாஸி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இஸ்ஹாக் (இப்னு ராஹவைஹ்) எங்களுக்கு இதை அறிவித்தார்". மேலும், இது ஹஸன் அல்-பஸரீ அவர்களின் கூற்றாகவும் (அவரது கருத்தாகவும்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ஏழு விஷயங்களைச் செய்யும்படி ஏவினார்கள்; மேலும் ஏழு விஷயங்களை எங்களுக்குத் தடை செய்தார்கள்.

நோயாளியை நலம் விசாரிப்பது, ஜனாஸாவைப் (பிரேத ஊர்வலத்தைப்) பின்தொடர்ந்து செல்வது, தும்முபவருக்கு ('யர்ஹமுகல்லாஹ்' என) மறுமொழி கூறுவது, ஸலாமைப் பரப்புவது, அநீதியிழைக்கப்பட்டவருக்கு உதவுவது, சத்தியம் செய்தவரின் (சத்தியத்தை) நிறைவேற்றி வைப்பது, மற்றும் (விருந்துக்கு) அழைப்பவரின் அழைப்பை ஏற்பது ஆகியவற்றைச் செய்யும்படி எங்களுக்கு ஏவினார்கள்.

மேலும், தங்க மோதிரங்கள் (அணிவது), வெள்ளிப் பாத்திரங்களில் (நீர்) அருந்துவது, பட்டு ஆடை (அணிவது), 'தீபாஜ்' (மெல்லிய பட்டு), 'இஸ்தப்ரக்' (தடிமனான பட்டு), 'மயாசிர்' (பட்டு மெத்தைகள்/உறைகள்), மற்றும் 'கஸ்ஸிய்ய்' (பட்டு இழை கலந்த ஆடைகள்) ஆகியவற்றை (பயன்படுத்துவதை) எங்களுக்குத் தடை செய்தார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் மூஸா பின் இஸ்மாயீல் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூர் ரபீஉ வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்; இவர்கள் இருவரும் அபூ அவானா வழியாக இதனை அறிவிக்கின்றனர்.)

அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸஃப்வான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் எனது தந்தையுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், ஹிஜ்ரத்திற்காக (மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்குப் புலம்பெயர்வதற்காக) பைஅத் (உறுதிமொழி) அளிப்பதற்காக வந்தேன். அப்போது அவர்கள், "இல்லை, நான் அவரிடம் ஜிஹாதுக்காகவே (அறப்போருக்காகவே) பைஅத் பெறுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, நான் (ஹாஜிகளுக்குத் தண்ணீர் புகட்டும்) 'ஸிகாயா' என்ற இடத்தில் இருந்த (நபியவர்களின் சிறிய தந்தை) அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "அபுல் ஃபழ்லே! நான் என் தந்தையுடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஹிஜ்ரத்திற்காக பைஅத் செய்வதற்குச் சென்றேன், ஆனால் அவர்கள் அதை ஏற்கவில்லை" என்று கூறினேன். உடனே அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், தம் மேலங்கியின்றி வெறும் சட்டை அணிந்தபடியே என்னுடன் எழுந்து சென்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள்.

அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸஃப்வானுக்கும் இடையிலான (நட்பு) உறவை நீங்கள் அறிவீர்கள். அவர் தமது தந்தையை உங்களிடம் ஹிஜ்ரத்திற்காக பைஅத் செய்ய அழைத்து வந்தார், ஆனால் நீங்கள் அதை ஏற்கவில்லை" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக (மக்கா வெற்றிக்குப் பிறகு) இனி ஹிஜ்ரத் கிடையாது" என்று கூறினார்கள்.

அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "நீங்கள் அவரிடம் (ஹிஜ்ரத்திற்கான) பைஅத் பெற வேண்டும் என்று நான் உங்கள் மீது சத்தியமிட்டுக் கேட்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை நீட்டி, "இதோ, என் சிறிய தந்தையின் சத்தியத்தை நான் நிறைவேற்றிவிட்டேன்; ஆனால், (மக்காவிலிருந்து இனி) ஹிஜ்ரத் கிடையாது" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸஃப்வான் அல்லது ஸஃப்வான் பின் அப்துர்ரஹ்மான், நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்ததாக முஜாஹித் வழியாக யஸீத் பின் அபீ ஸியாத் அறிவிக்கும் இந்த அறிவிப்பு (அறிவிப்பாளர் தொடர் ரீதியாக) சரியானதல்ல."
(இந்தக் குறிப்பை) நமக்கு அபூபக்கர் அல்-பாரிஸி அறிவித்தார், அவருக்கு இப்ராஹீம் அல்-அஸ்பஹானி தெரிவித்தார், அவருக்கு அபூ அஹ்மத் பின் ஃபாரிஸ், இமாம் புகாரி அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாரேனும் ஒருவர் (மற்றொருவர் அதனை நிறைவேற்றுவார் என்று) அவர் மீது ஒரு சத்தியத்தைச் செய்து, அவர் (அந்தச் சத்தியத்தை) நிறைவேற்றுவார் என்று (சத்தியம் செய்தவர்) கருதியிருந்து, (ஆனால்) அவர் அதனைச் செய்யவில்லை என்றால், அதன் பாவம் அதனை நிறைவேற்றாதவர் மீதே சாரும்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு பெண் அவர்களுக்கு (ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்கு) பேரீச்சம்பழங்கள் அடங்கிய ஒரு தட்டை அன்பளிப்பாக வழங்கினார். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அதிலிருந்து (சிறிது) சாப்பிட்டுவிட்டு, சில பேரீச்சம்பழங்களை மீதம் வைத்துவிட்டார்கள். அப்போது அப்பெண், "நீங்கள் இதிலுள்ள முழுவதையும் சாப்பிட்டே ஆக வேண்டும் என நான் உங்கள் மீது சத்தியம் செய்கிறேன்" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளது சத்தியத்தை நிறைவேற்று (அவளது சத்தியம் உண்மையாகும்படி செய்); ஏனெனில், (சத்தியம் நிறைவேற்றப்படாவிட்டால்) சத்தியத்தை முறித்த பாவம் (சத்தியம் செய்த) முஹன்னித் (சத்தியத்தை மீறுபவர்) மீதே சாரும்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் குறிப்பு: அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் இது தொடர்பான மற்றொரு ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் 'பகிய்யா' என்பவரின் ஆசிரியர்களில் அறியப்படாத சிலர் இடம்பெற்றுள்ளனர். ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸே (அதை விட) மேலானதாகும். மேலும், இது 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும்) தரத்தில் அமைந்ததாகும். அபூதாவூத் அவர்கள் இதனைத் தமது 'அல்-மராஸீல்' என்ற நூலில், லைஸ் பின் ஸஅத் அவர்கள் முஆவியா பின் ஸாலிஹ் என்பவரிடமிருந்து அறிவிக்கும் ஹதீஸாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், அலி பின் யஸீத் அவர்கள் காஸிம் மூலமாக அபூஉமாமா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் ஒரு சான்று (ஷாஹித்) இந்த ஹதீஸுக்கு உள்ளது. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

மேலும், "சத்தியம் செய்தவர் மீதே அதற்கான பரிகாரம் (கஃப்பாரா) கடமையாகும்" என்று காஸிம் பின் முஹம்மது, மக்ஹூல் மற்றும் ஹகம் பின் உதைபா ஆகியோரிடமிருந்து நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)

நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவி அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவதூறு பரப்பியவர்கள் (அவர்களைப் பற்றி) சொல்லக் கூடாததைச் சொன்னபோது, அவர்கள் கூறியவற்றிலிருந்து அல்லாஹ் அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தினான் (என்று கூறி இந்த ஹதீஸை முழுமையாகக் குறிப்பிட்டார்கள்). ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது இருந்தவாறு, "முஸ்லிம் சமுதாயமே! என் வீட்டார் விஷயத்தில் யாருடைய தொல்லை (அவதூறு) எனக்கு எட்டியுள்ளதோ, அந்த மனிதரிடமிருந்து எனக்கு யார் நியாயம் பெற்றுத் தருவார்? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! என் வீட்டாரைப் பற்றி நான் நல்லதையே தவிர வேறெதையும் அறிய மாட்டேன். மேலும், (அவதூறு கூறுபவர்கள் இதனுடன் தொடர்புபடுத்தி) ஒரு மனிதரைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்; அவரைப் பற்றியும் நான் நல்லதையே தவிர வேறெதையும் அறிய மாட்டேன். நான் (வீட்டில்) இருக்கும் போது தவிர வேறு எந்த நேரத்திலும் அவர் எனது வீட்டாரிடம் வந்ததில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஸஅத் பின் முஆத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவருக்கு எதிராக நான் உங்களுக்கு நியாயம் பெற்றுத் தருகிறேன் (உதவி செய்கிறேன்). அவர் (எங்கள்) அவ்ஸ் குலத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தால், நான் அவரது தலையைக் கொய்து விடுகிறேன். அவர் எங்கள் சகோதரர்களான கஸ்ரஜ் குலத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தால், நீங்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிடுங்கள்; உங்கள் கட்டளையை நாங்கள் நிறைவேற்றுகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: பிறகு கஸ்ரஜ் குலத்தின் தலைவரான ஸஅத் பின் உப்பாதா (ரழி) அவர்கள் எழுந்தார். இதற்கு முன்பு அவர் ஒரு நல்ல மனிதராகவே இருந்தார்; ஆனால் (அப்போது) குலப்பற்று (கோபம்) அவரை ஆட்கொண்டு விட்டது. அவர் ஸஅத் பின் முஆத் (ரழி) அவர்களைப் பார்த்து, "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீர் பொய் சொல்கிறீர். நீர் அவரைக் கொல்ல மாட்டீர்; அவரைக் கொல்ல உம்மால் முடியாது" என்று கூறினார்.

அப்போது ஸஅத் பின் முஆத் (ரழி) அவர்களின் சிறிய தந்தை மகனான உஸைத் பின் ஹுளைர் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, ஸஅத் பின் உப்பாதா (ரழி) அவர்களைப் பார்த்து, "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீர் பொய் சொல்கிறீர். நாங்கள் அவரை நிச்சயமாகக் கொல்வோம். நீர் நயவஞ்சகர்களுக்காக வாதாடும் ஒரு நயவஞ்சகர் ஆவீர்" என்று கூறினார். (இவ்வாறு இந்த ஹதீஸ் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மறுமை நாளில் நாங்கள் எங்கள் இறைவனைக் காண்போமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மேகமூட்டமில்லாத பௌர்ணமி இரவில் சந்திரனைக் காண்பதில் நீங்கள் சந்தேகம் (அல்லது சிரமம்) கொள்வீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றனர். "மேகமூட்டமில்லாத போது சூரியனைக் காண்பதில் நீங்கள் சந்தேகம் கொள்வீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றனர். "அவ்வாறே நீங்கள் அவனையும் (எவ்விதச் சிரமமுமின்றித் தெளிவாகக்) காண்பீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(தொடர்ந்து ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு) கூறினார்கள்:

"சொர்க்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் இடையே ஒரு மனிதர் எஞ்சியிருப்பார். சொர்க்கவாசிகளில் கடைசியாகச் சொர்க்கம் நுழைபவர் அவரே. அவரது முகம் நரகத்தை முன்னோக்கியவாறு இருக்கும். அவர், 'என் இறைவா! நரகத்தை விட்டும் என் முகத்தைத் திருப்பிவிடு. ஏனெனில், அதன் காற்று என்னை நஞ்சாக்கிவிட்டது (கருகச் செய்துவிட்டது); அதன் வெப்பம் என்னை எரித்துவிட்டது' என்று கூறுவார்.

அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்), 'நான் உனக்கு அதனைச் செய்தால், நீ வேறு எதையாவது கேட்பாயா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், 'இல்லை, உனது கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! (வேறெதையும் கேட்க மாட்டேன்)' என்று கூறுவார். மேலும், அவர் தனது இறைவனுக்கு அவன் நாடிய வாக்குறுதிகளையும் உடன்படிக்கைகளையும் அளிப்பார்.

ஆகவே, அல்லாஹ் அவரது முகத்தை நரகத்தை விட்டும் திருப்பிவிடுவான். அவர் சொர்க்கத்தை முன்னோக்கி, அதன் அழகைக் காணும்போது, அல்லாஹ் நாடிய நேரம் வரை அமைதியாக இருப்பார். பின்னர், 'என் இறைவா! சொர்க்கத்தின் வாசலருகே என்னை நெருக்கமாக்கு' என்று கேட்பார்.

அதற்கு அல்லாஹ், 'நீ கேட்டதைத் தவிர வேறு எதையும் கேட்க மாட்டேன் என்று நீ வாக்குறுதிகளையும் உடன்படிக்கைகளையும் அளிக்கவில்லையா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், 'என் இறைவா! உனது படைப்புகளில் மிகவும் துரதிர்ஷ்டவசமானவனாக நான் ஆகிவிடக் கூடாது' என்று கூறுவார்.

அதற்கு அல்லாஹ், 'உனக்கு அது வழங்கப்பட்டால், நீ வேறு எதையாவது கேட்பாயா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், 'இல்லை, உனது கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! நான் உன்னிடம் வேறு எதையும் கேட்க மாட்டேன்' என்று கூறுவார்.

(தொடர்ந்து ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு) கூறினார்கள்:

பின்னர், சொர்க்கத்தில் நுழைவதற்கு அவனுக்கு அவன் அனுமதியளிப்பான். அவனிடம், 'நீ விரும்புவதைக் கேள்' என்று கூறுவான். அவனும் விரும்புவதைக் கேட்பான். அவனது ஆசைகள் முடிவடைந்ததும், அல்லாஹ் (தபாரக வதஆலா), 'இன்னின்னவற்றைக் கேள்' என்று அவனுக்கு நினைவூட்டுவான். அவனது ஆசைகள் அனைத்தும் முடிவடைந்ததும், அல்லாஹ், 'இது உனக்குரியது; இதனுடன் இது போன்ற இன்னொரு மடங்கும் உனக்குரியது' என்று கூறுவான்."

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இது உனக்குரியது; இதனுடன் இது போன்ற பத்து மடங்கும் உனக்குரியது' என்று கூறினார்கள்" என்றார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் ஸஹீஹ் நூலில் அபுல் யமான் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் அப்துர்ரஹ்மான் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர். இமாம் புகாரி கூறுகிறார்: அய்யூப் (அலை) அவர்கள், "உனது கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! உனது பரக்கத்தை விட்டும் எனக்கு எவ்விதத் தேவையற்ற நிலையும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் நரகத்தைப் பற்றிய ஹதீஸில், நரகம் "போதும், போதும், உனது கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக!" என்று கூறும். ஷைக் (அல்பைஹகீ) கூறுகிறார்: அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் சொர்க்கத்தில் முக்கப்படும் நபரைப் பற்றிய ஹதீஸில், "நீ எப்போதாவது துன்பத்தைக் கண்டாயா?" என்று கேட்கப்படும்போது, அவர், "இல்லை, உனது கண்ணியத்தின் மற்றும் மகத்துவத்தின் மீது சத்தியமாக!" என்று கூறுவார்.)

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(மறுமை நாளில் பரிந்துரை செய்வது குறித்து) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் நான்காவது முறையாக (இறைவனிடம்) வந்து, (அவன் எனக்குக் கற்றுத் தந்த) அந்தப் புகழ் வார்த்தைகளைக் கொண்டு அவனைப் புகழ்வேன். பின்னர், அவனுக்கு முன்பாக ஸஜ்தா செய்தவனாக விழுவேன். அப்போது என்னிடம், 'முஹம்மதே! உமது தலையை உயர்த்துவீராக! பேசுவீராக, உமது பேச்சு செவியேற்கப்படும். கேட்பீராக, உமக்கு வழங்கப்படும். பரிந்துரை செய்வீராக, உமது பரிந்துரை ஏற்கப்படும்' என்று கூறப்படும்.

அதற்கு நான், 'என் இறைவா! ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை) என்று சொன்னவர்களுக்காக (பரிந்துரை செய்ய) எனக்கு அனுமதி வழங்குவாயாக!' என்று கேட்பேன்.

அதற்கு இறைவன், 'அது உமக்குரியதல்ல (அதாவது அந்த அதிகாரம் உமக்கு வழங்கப்படவில்லை); ஆயினும் எனது கண்ணியத்தின் மீதும், எனது பெருமையின் மீதும், எனது மகத்துவத்தின் மீதும் (மற்றும் எனது மேன்மையின் மீதும்) சத்தியமாக! ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று சொன்னவர்களை அதிலிருந்து (நரகத்திலிருந்து) நிச்சயமாக நான் வெளியேற்றுவேன்' என்று கூறுவான்."

அபூ மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "எனக்கு (மார்க்க ரீதியான) அறிவுரை கூறுங்கள்!" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள், "உங்களுக்கு (மார்க்கத்தின் அடிப்படை விஷயங்களில்) உறுதியான தெளிவு (யகீன்) வந்து சேரவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அபூ மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள், "ஆம், என் இறைவனின் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! (நிச்சயமாக வந்துள்ளது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அப்படியானால் அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நீங்கள் (மார்க்கத்தில்) எதனை (முன்பு தவறென) மறுத்து வந்தீர்களோ, அதனை (இப்போது சரியென) அங்கீகரிப்பதும்; நீங்கள் எதனை (முன்பு சரியென) அங்கீகரித்து வந்தீர்களோ, அதனை (இப்போது தவறென) மறுப்பதும்தான் உண்மையான வழிகேடாகும். (மார்க்க விஷயத்தில் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப) அடிக்கடி நிலைப்பாடு மாறுவதை (நிறம் மாறுவதை) விட்டும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் மார்க்கம் (எப்போதும்) ஒன்றே ஆகும்!"

அபூ இயாத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் மதுபானம் குறித்துக் கேட்டேன். அல்லது, இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் (அது குறித்துக்) கேட்கப்பட்டபோது நான் செவியுற்றேன். அப்போது அவர்கள், "இல்லை! கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் செவியேற்பின் மீது சத்தியமாக! அதனை விற்பதும் ஆகுமானதல்ல; அதனை வாங்குவதும் ஆகுமானதல்ல" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் குர்ஆனின் ஒரு அத்தியாயத்தின் மீது சத்தியம் செய்தால், (அவர் அச்சத்தியத்தை முறிக்கும் பட்சத்தில்) அந்த அத்தியாயத்திலுள்ள ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் ஈடாக அவர் ஒரு குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்ய வேண்டும். அவர் நாடினால் (அந்த சத்தியத்தை) நிறைவேற்றலாம்; அல்லது அவர் நாடினால் (அதை முறித்து) பாவம் செய்யலாம் (அதாவது சத்தியத்தை முறித்துவிட்டு அதற்குரிய பரிகாரத்தைச் செய்யலாம்)."

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் குர்ஆனின் ஒரு அத்தியாயத்தின் மீது சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அதன் ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் ஒவ்வொரு சத்தியத்திற்கு (யமீனு ஸப்ர் - கட்டாயமாக நிறைவேற்ற வேண்டிய அல்லது முறித்தால் பரிகாரம் செய்ய வேண்டிய சத்தியத்திற்கு)ப் பொறுப்பாவார். (அதை நிறைவேற்ற) விரும்பியவர் அதனை நன்முறையில் நிறைவேற்றிக் கொள்ளட்டும்; (அதை முறிக்க) விரும்பியவர் அதனை மீறிப் பாழாக்கிக் கொள்ளட்டும் (அதற்கான பாவத்தைச் சுமக்கட்டும்)."

மேலும், முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகவும் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இது போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஹதீஸ் இவ்விரண்டு வழிகளிலும் 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும் - நபித்தோழர் விடுபட்ட) அறிவிப்பாகவே பதிவாகியுள்ளது. மேலும், இது தாபித் பின் அள்ளஹ்ஹாக் (ரலி) அவர்கள் வழியாக 'மவ்ஸூல்' (தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் தொடர் கொண்ட) மற்றும் 'மர்ஃபூஉ' (நபியவர்களின் சொல்லாக) ஆகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் அதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும். மேலும், இது தொடர்பாக அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூ கனஃப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களுடன் மாவு விற்கும் கடைவீதியில் (சூகுத் தகீக்) நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் சூரா அல்-பகராவின் மீது சத்தியம் செய்வதை இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அப்போது, "அச்சூராவின் ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் ஒரு சத்தியத்தை (முறித்தால் அதற்கான பரிகாரத்தை) நிறைவேற்றுவது அவர் மீது கடமையாகும்" என்று (இப்னு மஸ்ஊத் ரலி) கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான் இதனை இப்ராஹீம் (அந்நக்கஈ - ரஹ்) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன். அதற்கு அவர்கள், அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதாகத் தெரிவித்தார்கள்:

"யார் குர்ஆனின் மீது சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் (அச்சத்தியத்தை முறித்தால்) குர்ஆனின் ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் ஒரு சத்தியத்திற்கான (பரிகாரத்தை) நிறைவேற்ற வேண்டும். மேலும், யார் குர்ஆனின் ஒரு வசனத்தை நிராகரிக்கிறாரோ, அவர் குர்ஆன் முழுவதையும் நிராகரித்தவர் ஆவார்."

ஹன்ழலா பின் குவைலித் அல்-அன்பரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களுடன் புறப்பட்டேன். அவர்கள் கடைவீதியின் வாசலை (முகப்பை) அடைந்ததும், அதை முன்னோக்கியவாறு (பின்வருமாறு பிரார்த்தனை) கூறினார்கள்:

"இன்னீ அஸ்அலுக மின் கைரிஹா, வகைரி அஹ்லிஹா, வஅஊது பிக மின் ஷர்ரிஹா, வஷர்ரி அஹ்லிஹா."

(பொருள்: இறைவா! இதனுடைய நன்மையையும், இங்குள்ளவர்களின் நன்மையையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். மேலும், இதனுடைய தீங்கை விட்டும், இங்குள்ளவர்களின் தீங்கை விட்டும் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்).

பின்னர், அவர்கள் நடந்து பள்ளிவாசலின் படிகளை அடைந்தார்கள். அப்போது, ஒருவர் குர்ஆனின் ஓர் அத்தியாயத்தின் (சூராவின்) மீது சத்தியம் செய்வதை செவியுற்றார்கள். உடனே அவர்கள், "ஹன்ழலாவே! அவர் தனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்ய முடியும் என நீர் கருதுகிறீரா? நிச்சயமாக (அதில் உள்ள) ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் (ஆயத்திற்கும்) ஒரு பரிகாரம் (கடமை) ஆகும்" - அல்லது 'ஒவ்வொரு வசனமும் ஒரு (தனித்தனி) சத்தியம் ஆகும்' - என்று கூறினார்கள்.

இதேபோன்று மிஸ்அர் (ரஹ்) அவர்கள் அபூ சினான் (ரஹ்) வழியாக அறிவித்துள்ளார்கள். ஷுஅபா (ரஹ்) அவர்கள் (அறிவிப்பாளரின் பெயரைச் குறிப்பிடுகையில்) 'சுவைத் பின் ஹன்ழலா' என்றும், சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் 'அப்துல்லாஹ் பின் ஹன்ழலா' என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஹன்ழலா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களுடன் இருந்தேன். அப்போது ஒரு மனிதர் 'சூரத்துல் பகரா'வின் மீது சத்தியம் செய்வதை அவர்கள் செவியுற்றார்கள். உடனே அவர்கள், "(அவர் அந்தச் சத்தியத்தை மீறினால்) அதில் உள்ள ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் (தனித்தனியாக) ஒரு சத்தியத்திற்கான குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்ய வேண்டும் என நீர் கருதுகிறீரா?" என்று (வியப்புடன்) கேட்டார்கள்.

முர்ஸலான ஹதீஸோடு இணைந்து வந்துள்ள அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களின் இக்கூற்றானது, குர்ஆனின் மீது சத்தியம் செய்வது பொதுவாகவே ஒரு (செல்லுபடியாகும்) சத்தியமாக (யமீன்) கருதப்படும் என்பதற்கு ஆதாரமாக அமைந்துள்ளது. ஆயினும், (ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் தனித்தனியாக என) குற்றப்பரிகாரத்தைக் கடுமையாக்குவது (மார்க்க அறிஞர்களின்) ஏகோபித்த முடிவின்படி (இஜ்மாஉ) கைவிடப்பட்டுள்ளது (அதாவது ஒருமுறை பரிகாரம் செய்தால் போதுமானது).

அம்ர் பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வே படைப்பாளன்; அவனைத் தவிர உள்ளவை அனைத்தும் படைப்பினங்களாகும். மேலும், குர்ஆன் கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வார்த்தையாகும்" என்று மக்கள் (நபித்தோழர்கள் மற்றும் தாபியீன்கள்) கூறுவதை கடந்த எழுபது ஆண்டுகளாக நான் கண்டுள்ளேன்.

அபூ ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹஃப்ஸ் அல்-ஃபர்த் (என்பவர்) இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்களுடன் விவாதம் செய்தார். அப்போது ஹஃப்ஸ், "குர்ஆன் படைக்கப்பட்டது" (அல்லாஹ்வின் கலாமல்ல, மாறாக அது ஒரு படைப்பு) என்று கூறினார். அதற்கு இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் அவரிடம், "மகத்தான அல்லாஹ்வை நீர் நிராகரித்துவிட்டீர்" (ஏனெனில் அல்லாஹ்வின் பண்பைப் படைக்கப்பட்டது எனக் கூறுவது இறைநிராகரிப்பாகும்) என்று கூறினார்கள்.

ருக்கானா (ரலி) அவர்கள் (தனது மனைவியை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் 'அல்பத்தா' (முற்றிலுமாகப் பிரிக்கிறேன்) என்று கூறி தலாக் கூறினார்கள். பின்னர் அவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இது குறித்துத் தெரிவித்தார்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(அச்சொல்லின் மூலம்) உமது எண்ணம் என்னவாக இருந்தது?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர், "ஒன்று (ஒரு தலாக்) மட்டுமே (என்பது எனது எண்ணம்)" என்றார்.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாகவா (ஒன்றைத்தான் நாடினீர்)?" என்று கேட்டார்கள்.
அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாகவே (ஒன்றைத்தான் நாடினேன்)!" என்றார்.
அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறாயின், நீர் (உமது உள்ளத்தில்) நாடியபடியே அது அமையும்" என்று கூறினார்கள்.

[ஹதீஸ் எண்: 19907]
இதே செய்தி மற்றோர் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் வந்துள்ளது. தலாக் அத்தியாயத்தில் இடம்பெறும் அந்த அறிவிப்பில், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நீர் ஒன்றை மட்டும்தான் நாடினீரா?" என்று கேட்க, அதற்கு ருக்கானா (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் ஒன்றை மட்டும்தான் நாடினேன்" என்று பதிலளித்ததாகப் பதிவாகியுள்ளது.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு (இராணுவப்) படையை அனுப்பி, அதற்கு உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்களைத் தளபதியாக நியமித்தார்கள். அப்போது மக்கள் (அவரது இளம் வயதைக் கருத்தில் கொண்டு) அவரது தலைமையை விமர்சித்தனர். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களிடையே உரையாற்ற) எழுந்து நின்று, "நீங்கள் (இப்போது) உஸாமாவின் தலைமையை விமர்சிக்கிறீர்கள் என்றால், இதற்கு முன் இவருடைய தந்தையின் (ஸைத் பின் ஹாரிஸாவின்) தலைமையையும் நீங்கள் விமர்சித்துக்கொண்டுதான் இருந்தீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் (ஸைத்) தலைமைப் பொறுப்புக்கு முற்றிலும் தகுதியானவராகவே இருந்தார். மேலும், அவர் எனக்கு மிகவும் விருப்பமான மனிதர்களில் ஒருவராக இருந்தார். அவருக்குப் பிறகு (அவருடைய மகனான) இவரும் எனக்கு மிகவும் விருப்பமான மனிதர்களில் ஒருவராவார்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
தாவூதின் மகன் சுலைமான் (அலை) அவர்கள், "இன்றிரவு நான் (எனது மனைவியரான) எழுபது பெண்களிடம் (தாம்பத்தியத்திற்காகச்) செல்வேன்; அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போர் புரியக்கூடிய) ஒரு குதிரை வீரனைப் பெற்றெடுப்பார்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்களின் தோழர் (வானவர்), "இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறுங்கள்" என்றார். ஆனால், அவர்கள் (மறதியினால்) அவ்வாறு கூறவில்லை. பிறகு அவர்கள் அந்தப் பெண்கள் அனைவரிடமும் சென்றார்கள். ஆனால், அவர்களில் ஒரு பெண்ணைத் தவிர வேறு யாரும் கர்ப்பம் தரிக்கவில்லை; அந்தப் பெண்ணும் பாதியளவு உடலுடைய (ஊனமான) ஒரு ஆண் குழந்தையையே பெற்றெடுத்தார். முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! அவர் மட்டும் 'இன்ஷா அல்லாஹ்' என்று கூறியிருந்தால், (அவர் நாடியபடியே வீரர்கள் பிறந்து) அவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிந்திருப்பார்கள்.

இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் மூஸா பின் உக்பா வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும், இமாம் புகாரி அவர்கள் அபூ ஸினாத் வழியாக மற்றொரு தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும், அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸில், போர்ப்பொருள்கள் (ஸல்ப்) தொடர்பான நிகழ்வில் நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (அவ்வாறு நடக்காது)" என்று கூறியதையும் நாம் (மற்றொரு அறிவிப்பில்) அறிவித்துள்ளோம்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவரொருவர் ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை - அல்லது (அறிவிப்பாளர் சந்தேகத்துடன் கூறியவாறு) தன் சகோதரரின் செல்வத்தை - (அநியாயமாகப்) பறிப்பதற்காகப் பொய்சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அல்லாஹ் அவர் மீது கடும் கோபமடைந்த நிலையில் இருப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் மேலும்) கூறினார்கள்: இதனை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் திருமறையில் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
"{நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையையும், தங்களின் சத்தியங்களையும் அற்ப விலைக்கு விற்கிறார்களோ...}" [ஆல் இம்ரான்: 77] என்ற வசனத்தின் இறுதி வரை.

அப்போது (அவ்வழியாக) அஷ்அஸ் (பின் கைஸ் - ரலி) அவர்கள் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள், "இந்த வசனம் என்னைப் பற்றியும், (என்னுடன் வழக்காடிய மற்றொரு) மனிதரைப் பற்றியும்தான் அருளப்பட்டது. (யெமனிலுள்ள) ஒரு கிணறு தொடர்பாக எங்களுக்குள் வழக்கு இருந்தது (அப்போது நான் பொய்சத்தியம் செய்யத் துணிந்தபோது இவ்வசனம் இறங்கியது)" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஷுஅபா வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அஃமஷ் வழியாக வேறு பல அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "மக்களில் சிறந்தவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "என் தலைமுறையினர் (ஸஹாபாக்கள்); பின்னர் அவர்களைத் தொடர்ந்து வருபவர்கள் (தாபியீன்கள்); பின்னர் அவர்களைத் தொடர்ந்து வருபவர்கள் (தபஉத் தாபியீன்கள்); பின்னர் அவர்களைத் தொடர்ந்து வருபவர்கள். அதன் பின்னர் ஒரு கூட்டத்தார் வருவார்கள்; அவர்களில் ஒருவரது சாட்சியம் அவரது சத்தியத்தையும், அவரது சத்தியம் அவரது சாட்சியத்தையும் முந்திவிடும் (அதாவது அவர்கள் சாட்சியம் அளிப்பதிலும் சத்தியம் செய்வதிலும் மார்க்க ஒழுக்கமின்றி அவசரப்படுவார்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

இப்ராஹீம் (அந்நகஈ - ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நாங்கள் சிறுவர்களாக இருந்தபோது, சாட்சியத்தின் மீதும் உடன்படிக்கையின் மீதும் நாங்கள் (சத்தியம்) செய்வதை எங்கள் தோழர்கள் (பெரியவர்கள்) தடுத்து வந்தனர்."

(அறிவிப்பாளர்களான) இருவரது ஹதீஸின் வாசகமும் ஒன்றுதான்; எனினும் அல்கத்தான் அவர்களின் அறிவிப்பில், "பின்னர் அவர்களைத் தொடர்ந்து வருபவர்கள்" என்பது (மூன்று முறைக்கு பதிலாக) இருமுறை இடம்பெற்றுள்ளது. இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸஅத் பின் ஹஃப்ஸ் மற்றும் ஷைபான் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இது மன்சூர் வழியாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவாகியுள்ளது.

உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"எவர் ஒரு நேர்ச்சை செய்து, அதை(த் தெளிவாகக்) குறிப்பிட்டுக் கூறவில்லையோ (அதாவது இன்ன வணக்கம் என்று பெயர் குறிப்பிடவில்லையோ), அதற்கான பரிகாரம் ஒரு சத்தியத்தின் பரிகாரமே (பத்து ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பது அல்லது ஆடை வழங்குவது அல்லது ஓர் அடிமையை விடுவிப்பது) ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக நான் சாட்சி கூறுகிறேன்.

காலித் பின் சயீத் இவ்வாறு கூறினார்: உக்பா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அம்பு எய்தல் தொடர்பான ஹதீஸை அறிவித்தவர் காலித் பின் ஸைத் என நான் கருதுகிறேன். மேலும், அபுல் ஃகய்ர் என்பவர் உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் வழியாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் சரியான (ஸஹீஹான) அறிவிப்பானது: "நேர்ச்சையின் பரிகாரம் என்பது சத்தியத்தின் பரிகாரமே ஆகும்" என்பதாகும். மார்க்க அறிஞர்களைப் பொறுத்தவரை, இது (தர்க்கத்தின் போது அல்லது கோபத்தின் போது) சத்தியங்களைப் போன்றே வெளிப்படும் பிடிவாதத்தின் போது செய்யப்படும் நேர்ச்சையைக் (நத்ருல் லஜாஜ்) குறிப்பதாகவே கொள்ளப்படும். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒரு நேர்ச்சையைச் செய்து, அதை (என்னவென்று) குறிப்பிடாமல் விட்டால், அதற்கான பரிகாரம் (கஃப்பாரா) சத்திய முறிவிற்கான பரிகாரமேயாகும். மேலும், எவரேனும் தம்மால் நிறைவேற்ற இயலாத (சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட) ஒரு நேர்ச்சையைச் செய்தால், அதற்கான பரிகாரமும் சத்திய முறிவிற்கான பரிகாரமேயாகும்."

(அறிவிப்பாளர்) இப்னு முஸாஃபிர் தமது அறிவிப்பாளர் தொடரில் ளஹ்ஹாக் பின் உஸ்மான் என்பவரைக் குறிப்பிடவில்லை.

அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இதனை வகீஃ அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் ஸயீத் பின் அபீ ஹிந்த் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் சொந்தக் கூற்றாக (மவ்கூஃப் - தோழரின் கூற்றாக) அறிவித்துள்ளார்கள்."

ஷெய்க் (பைஹகீ - ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது அப்துல்லாஹ்விடமிருந்து மற்றவர் வழியாக நபிகளாரின் கூற்றாகவும் (மர்ஃபூஃ), புகைர் பின் அல்-அஷஜ் வழியாக வலுவில்லாத மற்றொரு வழியிலும் நபிகளாரின் கூற்றாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது சரியானதாக (ஸஹீஹ்) இருந்தாலும், இதன் வெளிப்படையான கருத்தை ஏற்காத அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இது (தர்க்கம் அல்லது) பிடிவாதம் மற்றும் கோபத்தின் போது செய்யப்படும் நேர்ச்சையாகக் (நத்ருல் லஜாஜ் வல்-களப்) கருதப்படும். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாரேனும் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்யும்போது, 'இன்ஷா அல்லாஹ்' (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறினால், அவர் (அந்தச் சத்தியத்தில்) விதிவிலக்குச் செய்தவராவார்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவரேனும் சத்தியம் செய்யும் போது 'இன்ஷா அல்லாஹ்' (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறினால், அவருக்கு (அந்த சத்தியத்தை நிறைவேற்றாவிட்டாலும் குற்றப்பரிகாரம் செய்வதிலிருந்து) விதிவிலக்கு உண்டு" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இதனைப் பதிவு செய்தவர் கூறுகிறார்:) நான் இதை இவ்வாறுதான் கண்டேன். இது அபூ அம்ர் பின் ஹம்தான் அவர்களின் முதல் 'ஃபவாயித்'தில் அய்யூப் பின் மூஸா வழியாக இடம்பெற்றுள்ளது. அவ்வாறே இது இப்னு வஹ்ப், சுஃப்யான் மற்றும் அய்யூப் பின் மூஸா வழியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. நிச்சயமாக இந்த ஹதீஸ் அய்யூப் அஸ்-ஸக்த்தியானியின் அறிவிப்பிலிருந்து மட்டுமே மர்ஃபூஃ ஆக (நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை இணைக்கப்பட்டதாக) அறியப்படுகிறது.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, (அதனைத் தொடர்ந்து) 'இன்ஷா அல்லாஹ்' (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறினால், அவருக்கு (அச்சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவதில்) விருப்ப உரிமை உண்டு. அவர் விரும்பினால் அதனை நிறைவேற்றலாம்; அவர் விரும்பினால் (பாவப்பரிகாரம் ஏதுமின்றி) அதனை விட்டுவிடலாம்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, (அதோடு 'இன்ஷா அல்லாஹ்' எனக் கூறி) விதிவிலக்களித்தால், அவருக்கு (அச்சத்தியத்தைச் செயல்படுத்துவதில்) தேர்வு செய்யும் உரிமை உண்டு. அவர் விரும்பினால் தனது சத்தியத்தை நிறைவேற்றலாம்; அவர் விரும்பினால் எவ்விதக் குற்றமுமின்றி அதிலிருந்து பின்வாங்கிக் கொள்ளலாம்."

(19918) மற்றொரு அறிவிப்பில் இப்னு உலைய்யா (ரஹ்) அவர்கள் இதேபோன்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். ஆனால் (அறிவிப்பாளர்) அய்யூப் (ரஹ்) அவர்கள் (இது நபிமொழி தானா என்பதில்) சந்தேகத்துடன், "இது நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வந்ததாகவே நான் கருதுகிறேன்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். மேலும் இதன் இறுதியில் "அவர் சத்தியத்தை முறித்த குற்றமின்றி (ஹனித்) பின்வாங்கிக் கொள்ளலாம்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

(19919) ஹம்மாத் இப்னு ஸைத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அய்யூப் (ரஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸை (நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றாக) 'மர்ஃபூஃ' ஆக அறிவித்து வந்தார்கள். பின்னர் (அதில் ஏற்பட்ட ஐயத்தினால்) அவ்வாறு அறிவிப்பதை விட்டுவிட்டார்கள்."

(இதைக் குறித்து) ஷேக் (அல்பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இதனை மர்ஃபூஃ ஆக அறிவிப்பதில் அவருக்கு ஏற்பட்ட சந்தேகத்தின் காரணமாகவே அவ்வாறு அறிவிப்பதை அவர் விட்டிருக்கலாம். அவர் அய்யூப் இப்னு அபீ தமீமா அஸ்ஸக்தியானி ஆவார். மேலும், இது மூஸா இப்னு உக்பா, அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர், ஹஸ்ஸான் இப்னு அத்திய்யா, மற்றும் கஸீர் இப்னு ஃபர்கத் ஆகியோர் வழியாகவும் நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தும், அவர்கள் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதாகப் பதிவாகியுள்ளது. எனினும், அய்யூப் அஸ்ஸக்தியானி அவர்களின் வழியைத் தவிர வேறு எவர் வழியாகவும் இது மர்ஃபூஃ ஆக (நபிமொழியாக) அறிவிக்கப்படுவது ஆதாரப்பூர்வமானதாக இல்லை. மேலும், அய்யூப் அவர்களுக்கும் இதில் சந்தேகம் இருந்துள்ளது. நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து வரும் பெரும்பான்மையோரின் அறிவிப்புகள், பற்பல ஆதாரப்பூர்வமான வழிகளில் இதனை இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் சொந்தக் கூற்றாகவே (மவ்கூஃப் ஆக) பதிவு செய்துள்ளன; இது நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றாக உயர்த்தப்படவில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவரேனும் 'வல்லாஹி' (அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக) என்று சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் (அதனோடு இணைந்தவாறு) 'இன்ஷா அல்லாஹ்' (அல்லாஹ் நாடினால்) என்றும் கூறி, (பின்னர்) தான் சத்தியம் செய்த அந்தச் செயலைச் செய்யவில்லை என்றால், அவர் (சத்தியத்தை முறித்த குற்றத்திற்கு ஆளாகமாட்டார் அல்லது) தனது சத்தியத்தை முறித்தவர் ஆகமாட்டார்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவரேனும் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்யும்போது (அத்தோடு இணைத்து) 'இன்ஷா அல்லாஹ்' (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறினால், அவர் (அந்தச் சத்தியத்திலிருந்து) விதிவிலக்குச் செய்தவராவார்."

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அனைத்து சத்தியங்களிலும் (இன்ஷா அல்லாஹ் எனக் கூறி) விதிவிலக்கு (இஸ்திஸ்னா) செய்வது ஆகுமானதாகும்."

மேலும், அதாஃ, தாவூஸ் மற்றும் முஜாஹித் ஆகியோரிடமிருந்து (பின்வருமாறு) அறிவிக்கப்படுகிறது:
"தலாக் (விவாகரத்து), அடிமைகளை விடுதலை செய்தல் மற்றும் அனைத்து விஷயங்களிலும் (இன்ஷா அல்லாஹ் எனக் கூறி) விதிவிலக்கு அளிப்பது ஆகுமானதாகும்."

இது தொடர்பாக முஆத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து மர்ஃபூஆன (நபி (ஸல்) அவர்களுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையதாக) அறிவிக்கப்பட்டவை 'தலாக் (விவாகரத்து) அத்தியாயத்தில்' குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஆத் பின் ஜபல் அவர்களே! ஒரு மனிதர் தனது மனைவியிடம், 'அல்லாஹ் நாடினால் (இன்ஷா அல்லாஹ்) உனக்கு தலாக்' என்று கூறினால், (அந்தத் தலாக்) நிகழாது. அவர் தனது அடிமையிடம், 'அல்லாஹ் நாடினால் (இன்ஷா அல்லாஹ்) நீ சுதந்திரமானவன்' என்று கூறினால், அவன் (உடனடியாக) சுதந்திரமானவனாகி விடுவான்."

இந்த ஹதீஸை ஹுமைத் பின் மாலிக் (என்பவர்) தனித்து அறிவித்துள்ளார்; அவர் (யார் என்று அறியப்படாத) 'மஜ்ஹூல்' ஆவார். மேலும் இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் (பலவாறாக) கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. இது இவ்வாறே (முஆத் (ரலி) வழியாக) கூறப்பட்டுள்ளதெனச் சிலரும், அவரிடமிருந்து மகூல், அவரிடமிருந்து மாலிக் பின் யுகாமிர், அவரிடமிருந்து முஆத் என்ற தொடரில் கூறப்பட்டுள்ளதெனச் சிலரும், அவரிடமிருந்து மகூல், அவரிடமிருந்து (நேரடியாக) முஆத் என்ற தொடரில் கூறப்பட்டுள்ளதென வேறு சிலரும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்; (இதில்) கடைசியாகக் கூறப்பட்ட இந்தத் தொடர் (இடையில் அறிவிப்பாளர் விடுபட்ட) 'முன்கதிஃ' ஆகும்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் சத்தியம் செய்துவிட்டு, 'இன்ஷா அல்லாஹ்' (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறி விதிவிலக்கு அளித்தால், மேலும் அந்த விதிவிலக்கை (சத்திய) வார்த்தையுடன் (இடைவெளியின்றி) இணைத்துக் கூறினால், அதன் பிறகு அவர் சத்தியம் செய்ததற்கு (மாற்றமாகச்) செயல்பட்டாலும் அவர் சத்தியத்தை முறித்தவர் ஆகமாட்டார்."
(இது மவ்கூஃப் எனும் நபித்தோழரின் கூற்றாகும்).

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்து, அந்தச் சத்தியத்தைத் தொடர்ந்து (உடனடியாக) 'இன்ஷா அல்லாஹ்' (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் தான் சத்தியம் செய்ததற்கு மாற்றமாக நடந்தால் (அதை முறித்துவிட்டால்), அவரது அந்தச் சத்தியத்திற்கான பரிகாரம் (அவர் கூறிய) 'இன்ஷா அல்லாஹ்' என்பதேயாகும் (அதாவது அவர் மீது வேறு பரிகாரம் கடமையாகாது)" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(சத்தியம் செய்யும்போது அதனுடன்) இணைத்துக் கூறப்படும் ஒவ்வொரு விதிவிலக்கும் (இன்ஷா அல்லாஹ் - அல்லாஹ் நாடினால் என்று கூறுவதும்), அதைக் கூறியவர் மீது எந்தச் சத்திய முறிவையும் ஏற்படுத்தாது. அது (சத்தியத்துடன்) இணைக்கப்படாமல் (தனித்துக்) கூறப்பட்டால், அவர் சத்தியத்தை முறித்தவர் ஆவார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் நிச்சயமாக குறைஷிகள் மீது (போருக்காகப்) படையெடுப்பேன்! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் நிச்சயமாக குறைஷிகள் மீது (போருக்காகப்) படையெடுப்பேன்!" என்று கூறினார்கள். பின்னர் சிறிது நேரம் (சிறிது காலம்) மௌனமாக இருந்துவிட்டு, "இன்ஷா அல்லாஹ்" (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறினார்கள்.

19928 - இந்த ஹதீஸ் அபூ அஹ்மத் அஸ்-ஸுபைரீ அவர்களால் ஷுரைக் என்பவரிடமிருந்து இதேபோன்று (தொடர்ச்சியான சங்கிலித் தொடருடன்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் அவர், "பின்னர் அவர் ஒரு மௌனத்தைப் பேணினார் (சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தார்), பின்னர் 'இன்ஷா அல்லாஹ்' என்று கூறினார்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். (இந்த அறிவிப்பு அபூ அல்-ஹஸன் அலீ பின் முஹம்மது அல்-முக்ரி, அல்-ஹஸன் பின் முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக், யூஸுஃப் பின் யஃகூப், அபுர் ரபீஉ, அபூ அஹ்மத் மற்றும் ஷுரைக் ஆகியோரின் வழியாகவும் நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது). இதனை குதைபா பின் ஸயீத் அவர்கள் ஷுரைக் வழியாக (முர்ஸலாக - விடுபட்ட சங்கிலியுடன்) அறிவித்துள்ளார்கள், ஆனால் அதில் மௌனமாக இருந்ததை அவர் குறிப்பிடவில்லை.

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் நிச்சயமாகக் குறைஷிகளுக்கு எதிராகப் போர் தொடுப்பேன். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் நிச்சயமாகக் குறைஷிகளுக்கு எதிராகப் போர் தொடுப்பேன். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் நிச்சயமாகக் குறைஷிகளுக்கு எதிராகப் போர் தொடுப்பேன்" என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் "இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்)" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை மிஸ்அர் (ரஹ்) அவர்கள் ஸிமாக் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து 'முர்ஸல்' - தாபியீ நேரடியாக நபியவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் செய்தி - ஆகவும் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், இதன் இறுதியில் நபியவர்கள் சற்று மௌனம் காத்தார்கள் என்பதையும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்).

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் (நிச்சயமாகக்) குறைஷியருக்கு எதிராகப் போரிடுவேன்." பின்னர், "இன்ஷா அல்லாஹ்" (அல்லாஹ் நாடினால்) என்று கூறினார்கள். பின்னர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் குறைஷியருக்கு எதிராகப் போரிடுவேன், இன்ஷா அல்லாஹ்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் குறைஷியருக்கு எதிராகப் போரிடுவேன்" என்று கூறிவிட்டு (சிறிது நேரம்) மௌனமாக இருந்தார்கள். பின்னர், "இன்ஷா அல்லாஹ்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் குறித்து) ஷேக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
இது (இந்த அறிவிப்பு) ஆதாரப்பூர்வமானதாக இருக்கும் பட்சத்தில், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அந்த விதிவிலக்கை (இன்ஷா அல்லாஹ் என்பதை) தமது சத்தியத்துடன் (சட்டரீதியாக) இணைக்கும் நோக்கத்தில் கூறியிருக்க மாட்டார்கள். மாறாக, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் பின்வருமாறு கூறுவதாலேயே (அக்கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியும் விதமாக) அவ்வாறு கூறினார்கள்:
"{வலா தகூலன்ன லிஷைய்இன் இன்னீ ஃபாஇலுன் தாலிக ஃகதன். இல்லா அன் யஷா அல்லாஹ்}"
பொருள்: "நாளைக்கு நான் இதை நிச்சயமாகச் செய்வேன் என்று எந்தவொரு காரியத்தைப் பற்றியும் நீர் கூற வேண்டாம்; 'அல்லாஹ் நாடினால்' (இன்ஷா அல்லாஹ்) என்று (சேர்த்துக்) கூறுவதைத் தவிர." [அல்-கஹ்ஃப்: 23-24].

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஓர் ஆண்டுக்குப் பிறகாக இருந்தாலும் (ஒரு காரியத்தைச் செய்ய நாடும்போது 'இன்ஷா அல்லாஹ்' என்று) விதிவிலக்குக் கூறலாம்" என்பதே அவர்களின் கருத்தாக இருந்தது. பிறகு அவர்கள், "{வலா தகூலன்ன லிஷைஇன் இன்னீ ஃபாஇலுன் தாலிக ஃகதன், இல்லா அன் யஷாஅல்லாஹு வத்குர் ரப்பக இதா நஸீத}" (பொருள்: நிச்சயமாக நான் நாளை இதனைச் செய்வேன் என்று எதைப் பற்றியும் கூறாதீர்; 'அல்லாஹ் நாடினால்' - இன்ஷா அல்லாஹ் - என்று கூறுவதைத் தவிர. மேலும் நீர் மறந்துவிடும் போது உமது இறைவனை நினைவுகூர்வீராக!) [அல்கஹ்ஃப்: 23-24] என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள். மேலும், "(மறந்த பின்) உமக்கு நினைவுக்கு வரும்போது (அதனைக் கூறுவீராக)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

ஷைக் (ஆசிரியர் - இமாம் பைஹகி) கூறுகிறார்கள்: அவர் இவ்வாறுதான் கூறினார். (ஆயினும்) சத்தியங்களைப் (அய்மான்) பொறுத்தவரை, இதில் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களின் கருத்தையே (அதாவது சத்தியம் செய்த உடனே அதோடு இணைத்து விதிவிலக்குக் கூற வேண்டும் என்பதை) நாங்களும் கூறுகிறோம். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் கூற்றின் நோக்கம், ஒருவர் இந்த வசனத்தின்படி செயல்படுவதைக் (அதாவது குர்ஆனிய ஒழுக்கத்தைப் பேணுவதைக்) குறிப்பதாக இருக்கலாம். அதாவது, இந்த வசனம் அருளப்பட்டதைப் போன்றதொரு (பொதுவான வாக்குறுதி அல்லது செய்தி சொல்லும்) சூழலில், ஒருவர் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு விதிவிலக்கை (இன்ஷா அல்லாஹ் என்பதை) குறிப்பிட்டால் அது (அந்த வசனத்தின் கட்டளையை நிறைவேற்றியதாக) அமையும். ஆனால், அது (சட்ட ரீதியான) சத்தியம் தொடர்பான விஷயங்களுக்குப் பொருந்தாது. அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவர் (அல்லாஹ்வின் மீது) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் (அதிலிருந்து) தன் மனதிற்குள்ளேயே விதிவிலக்கு அளித்துக் கொண்டால் (அதாவது 'இன்ஷா அல்லாஹ்' என்று நாவால் மொழியாமல் மனதிற்குள் மட்டும் நினைத்தால்), அவர் எவ்வாறு சத்தியத்தை வெளிப்படையாகக் கூறினாரோ அதே போன்று அந்த விதிவிலக்கையும் வெளிப்படையாகக் கூறும் வரை, அ(வ்வாறு மனதிற்குள் நினைப்ப)து எவ்விதப் பயனும் அளிக்காது (அது செல்லுபடியாகாது)."

ரபீஉ பின் சுலைமான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் (இமாம்) ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்களிடம், "வீணான சத்தியம் (லக்வுல் யமீன்) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன். எனினும், நாம் எதனை (கொள்கையாகக்) கொள்கிறோமோ அது ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(உறுதியான எண்ணமின்றிப் பேச்சின் போக்கில்) 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!' என்றும், 'ஆம், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!' என்றும் ஒரு மனிதர் (தமது பேச்சினிடையே சாதாரணமாகக்) கூறுவதுதான் வீணான சத்தியம் (லக்வுல் யமீன்) ஆகும்."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தைக் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{லா யுஆகிதுகுமுல்லாஹு பில்லக்வி ஃபீ அய்மானிகும்} (உங்கள் சத்தியங்களில் வீணானவற்றிற்காக அல்லாஹ் உங்களைத் தண்டிப்பதில்லை)" [அல்பகரா: 225] எனும் இந்த வசனத்தைக் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "இது, ஒரு மனிதர் (தமது பேச்சின் ஊடாகத் திட்டமிடாமல் எதேச்சையாகக் கூறும்) 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக!', 'ஆம், அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக!' (போன்ற வார்த்தைகளைக்) குறிப்பதாகும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தங்களின் 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மது பின் அல்-முஸன்னா மற்றும் யஹ்யா அல்-கத்தான் ஆகியோர் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"வீணான சத்தியங்கள் (அய்மானுல் லக்வு) என்பவை, விவாதத்தின் போதும், கேலியின் போதும், விளையாட்டாகப் பேசும் போதும், உள்ளத்தால் எந்த உறுதியும் கொள்ளாமல் (வார்த்தைக்காகத் தற்செயலாக) சொல்லப்படுபவையாகும்.

ஆனால், பரிகாரம் (கஃப்பாரா) என்பது, கோபத்திலோ அல்லது மற்ற நிலைகளிலோ 'இதை நான் நிச்சயமாகச் செய்வேன்' அல்லது 'நிச்சயமாகச் செய்ய மாட்டேன்' என்று ஒரு காரியத்தின் மீது (உண்மையான) தீவிரத்தன்மையுடன் நீங்கள் செய்யும் சத்தியங்களுக்கே அவசியமாகும். இவையே (உள்ளத்தால்) உறுதியளிக்கப்பட்ட சத்தியங்களாகும்; இவற்றிற்கே அல்லாஹ் பரிகாரத்தைக் (கஃப்பாராவை) கடமையாக்கியுள்ளான்."

வீணான சத்தியங்கள் (லக்வு - லஃவ்) குறித்து அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அது ஒரு மனிதர் தன் வீட்டில் (சாதாரணமாகப்) பேசும்போது, (உறுதியான எண்ணமின்றி எதார்த்தமாக) 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!', (மற்றும்) 'ஆம், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!' என்று கூறுவதாகும்."

அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இந்த ஹதீஸை தாவூத் பின் அபுல் ஃபுராத் அவர்கள், இப்ராஹீம் அஸ்-ஸாயிக், அதாஃ ஆகியோரின் வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து 'மவ்கூஃப்' (நபித்தோழரின் கூற்று) ஆக அறிவித்துள்ளார்கள். ஸுஹ்ரீ, அப்துல் மலிக், மாலிக் பின் மிக்வல் ஆகிய அனைவரும் இதனை அதாஃ வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து 'மவ்கூஃப்' (நபித்தோழரின் கூற்றாகவே) அறிவித்துள்ளார்கள்."

ஷைக் (அல்பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இவ்வாறே அம்ரு பின் தீனார், இப்னு ஜுரைஜ், ஹிஷாம் பின் ஹஸ்ஸான் ஆகியோரும் அதாஃ வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இதனை 'மவ்கூஃப்' ஆக அறிவித்துள்ளார்கள்."

அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நானும் உபைது பின் உமைர் அவர்களும் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் தபீர் (என்னும் மலையில்) இஃதிகாஃப் இருந்த போது, அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது அவர்களிடம் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, {லா யுஆகிதுகுமுல்லாஹு பில்லஹ்வி ஃபீ அய்மானிகும்} (உங்கள் சத்தியங்களில் வீணானவற்றிற்காக அல்லாஹ் உங்களைக் குற்றம் பிடிக்க மாட்டான்) [அல்குர்ஆன் 2:225] என்ற வசனத்தைக் குறித்து நாங்கள் கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "(பேச்சினிடையே சாதாரணமாகக் கூறப்படும்) 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!', 'ஆம், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!' (என்று கூறுவது தான் அத்தகைய வீணான சத்தியங்கள் ஆகும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நானும் உபைது பின் உமைர் (ரஹ்) அவர்களும் (அன்னை) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது அவர்கள் 'பிஃரு மைமூன்' (எனும் இடத்தில்) இருந்தார்கள். அவர்கள் பல் துலக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, திரைக்குப் பின்னாலிருந்து மிஸ்வாக்கின் (உராய்வுச்) சத்தத்தை நாங்கள் செவியுற்றோம். அவர்கள் (நாங்கள் அமர்வதற்காக) ஒரு தலையணையை எங்களை நோக்கிப் போட்டார்கள்.
நாங்கள் அவர்களிடம் பல விஷயங்களைப் பற்றிக் கேட்டோம். மேலும், "உங்கள் சத்தியங்களில் வீணானவற்றிற்காக அல்லாஹ் உங்களைக் குற்றம் பிடிக்க மாட்டான்" (அல்குர்ஆன் 2:225) என்ற இந்த வசனத்தைப் பற்றியும் கேட்டோம்.
நாங்கள் அவர்களிடம், "வீணான சத்தியம் (லக்வு) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டோம்.
அதற்கு அவர்கள், "அது மக்கள் (தங்கள் அன்றாடப்) பேச்சுகளில் (சாதாரணமாகப் பயன்படுத்தும்), 'அல்லாஹ்வின் மீதாக! நாங்கள் செய்தோம்', 'அல்லாஹ்வின் மீதாக! நாங்கள் உருவாக்கினோம்' என்பது போன்ற வார்த்தைகளாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"வீணான சத்தியம் (லக்வுல் யமீன்) என்பது, நீங்கள் கோபமாக இருக்கும் நிலையில் (உங்களை அறியாமல்) சத்தியம் செய்வதாகும்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அது (வீணான சத்தியம் என்பது பேச்சினிடையே இயல்பாக வரும்), 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!', 'ஆம், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!' என்பதாகும்."

அதாஉ பின் அபீ ரபாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நானும் உபைது பின் உமைர் அல்லைஸீ (ரஹ்) அவர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தோம். அப்போது உபைது அவர்கள், மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் (திருவசனமான), "லா யுஆகிதுகுமுல்லாஹு பில்லக்வி ஃபீ அய்மானிகும்" (உங்கள் சத்தியங்களில் வீணானவற்றிற்காக அல்லாஹ் உங்களைக் குற்றம் பிடிக்க மாட்டான் - அல்குர்ஆன் 2:225) என்பது குறித்து (அதன் விளக்கம் என்னவென்று) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "(வீணான சத்தியம் என்பது) ஒரு மனிதர் தனக்குத் தெரிந்த (உண்மை என்று தான் கருதிய) ஒரு விஷயத்தின் அடிப்படையில் சத்தியம் செய்வதும், பின்னர் (உண்மையில்) அது அவ்வாறு இல்லை என்று அவர் காண்பதுமாகும். (இத்தகைய தவறுதலான சத்தியத்திற்கு) எந்தக் குற்றப்பரிகாரமும் (கஃப்பாராவும்) கிடையாது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(குறிப்பு: இவ்வாறே உமர் பின் கைஸ் என்பவர் அறிவித்துள்ளார். ஆனால் அவர் (நம்பகத்தன்மையில்) பலமானவர் அல்லர். அதாவிடமிருந்து ஒரு குழுவினர் அறிவித்துள்ளதே 'லக்வு' (வீணான சத்தியம்) எனும் பாடத்தில் முன்சென்றவாறு (சரியாக) அமைந்துள்ளது. ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து மற்றொரு வழியாகவும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)

நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் இந்த (குர்ஆன்) வசனத்திற்கு (வீணான சத்தியங்கள் குறித்த 2:225 அல்லது 5:89 ஆகிய வசனங்களுக்கு) விளக்கமளிக்கையில் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"உங்களில் ஒருவர் (ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி அது அப்படித்தான் என்று கருதி) உண்மையை மட்டுமே நாடி ஒரு விஷயத்தின் மீது சத்தியம் செய்கிறார்; ஆனால் (யதார்த்தத்தில்) அது அவர் சத்தியம் செய்ததற்கு மாற்றமாக அமைந்துவிடுகிறது (இதுவே வீணான சத்தியம் எனப்படும்)."

இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் இது அவ்வாறே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் ஹிஷாம் பின் உர்வா (ரஹ்), தமது தந்தை வழியாக ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து முந்தைய அறிவிப்பைப் போன்றே எங்களுக்கும் அறிவித்துள்ளார்கள். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

இந்த வசனம் குறித்து முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"ஒரு மனிதர் ஒரு விஷயத்தை (தான் நினைப்பது போலவே) உண்மை என்று கருதி, அதன் மீது சத்தியம் செய்வதாகும்; (உதாரணமாக) அவர் 'இவர் இன்னார் தான்' என்று கூறுவார், ஆனால் (உண்மையில்) அவர் அந்த நபராக இருக்கமாட்டார்."

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) '{லா யுஆகிதுகுமுல்லாஹு பில்லக்வி ஃபீ அய்மானிகும்} (உங்கள் சத்தியங்களில் வீணானவற்றிற்காக அல்லாஹ் உங்களைக் குற்றம் பிடிக்க மாட்டான் - அல்குர்ஆன் 2:225)' என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

'சத்தியங்களில் வீணானது என்பது, ஒரு விஷயம் (உண்மையில்) அவ்வாறுதான் இருக்கிறது என்று நீங்கள் கருதி (உண்மை என நம்பி), அதன் மீது சத்தியம் செய்வதாகும். (பிறகு அது அவ்வாறு இல்லை எனத் தெரியவந்தால்) இதில் எந்தக் குற்றமும் இல்லை; இதற்குப் பரிகாரமும் (கஃப்பாராவும்) கிடையாது. மாறாக, (உண்மைக்கு மாறானது என்று) நீங்கள் அறிந்து கொண்டே (வேண்டுமென்றே) சத்தியம் செய்வதற்கே (அல்லாஹ்விடம்) குற்றப்பிடி உண்டு' என்று கூறினார்கள்.

ஹஸன் (அல்-பஸரீ) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(ஒருவர் ஒரு செயலை) மறதியாகச் செய்த நிலையில், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் (அதைச்) செய்யவில்லை' என்று (சத்தியம் செய்து) கூறினால், அது (சத்தியமாகப்) பொருட்படுத்தப்படாது. அது அவர் (அறியாமல்) கூறிய ஒரு பொய்யாகும். (அதற்காக) அவர் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேட வேண்டும்; அவர் மீது (சத்தியத்தை முறித்ததற்கான) பரிகாரம் (கஃப்பாரா) ஏதுமில்லை."

அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுராவே! நீர் (ஏதேனும் ஒரு காரியத்தைச் செய்வதாகவோ அல்லது செய்யாமல் இருப்பதற்கோ) ஒரு சத்தியத்தைச் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிட வேறொன்றைச் சிறந்ததாகக் கண்டால், எது சிறந்ததோ அதையே செய்வீராக! மேலும், உமது (முந்தைய) சத்தியத்திற்காகப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்து விடுவீராக!"

அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்: "அப்துர்ரஹ்மானே! (ஆட்சிப்) பொறுப்பைக் கேட்காதீர். ஏனெனில், நீர் அதைக் கேட்டு அது உமக்கு வழங்கப்பட்டால், (அதன் பொறுப்பு முழுமையாக) உம்மிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டுவிடும் (அல்லாஹ்வின் உதவி இருக்காது). ஆனால், நீர் கேட்காமல் அது உமக்கு வழங்கப்பட்டால், அதில் (அல்லாஹ்வின் தரப்பிலிருந்து) உமக்கு உதவி செய்யப்படும். மேலும், நீர் ஏதேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிட வேறொன்று சிறந்ததாகக் கண்டால், அந்தச் சிறந்ததையே செய்வீராக; உமது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கப்பாரா) செய்துவிடுவீராக."

ஸஹ்தம் அல்-ஜர்மீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

எங்களுக்கும் அஷ்அரீ குலத்தவர்களுக்கும் இடையே சகோதரத்துவ உறவு இருந்தது. ஒருமுறை நாங்கள் அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தபோது, அவர்கள் எங்களுக்கு உணவைப் பரிமாறினார்கள். அதில் கோழிக்கறி இருந்தது. அக்கூட்டத்தில் 'தய்முல்லாஹ்' குலத்தின் (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமைகளைப் போன்ற தோற்றமுடைய, சிவப்பு நிறத்தவர் ஒருவரும் இருந்தார். அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் அவரிடம், "அருகில் வந்து (உணவை) உண்ணுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "நிச்சயமாக அது (கோழி) அசுத்தமானவற்றை (நாற்றமெடுப்பவற்றை) உண்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். எனவே, அதனை ஒருபோதும் உண்ணப் போவதில்லை என்று நான் சத்தியம் செய்துள்ளேன்" என்று கூறினார்.

அப்போது அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள், "(அருகில் வந்து உண்ணுங்கள்), நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோழிக்கறியை உண்டதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் (தமது வாழ்வில் நடந்த பின்வரும் நிகழ்வை) அறிவித்தார்கள்:

அஷ்அரீ குலத்தவர் சிலருடன் (பயணத்திற்காக) வாகனங்கள் (ஒட்டகங்கள்) கேட்பதற்காக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் ஸதகா (தர்மமாக வந்த) ஒட்டகங்களைப் பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்த போது நான் அவர்களிடம் சென்றேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுக்கு வாகனங்கள் தாருங்கள்" என்று கேட்டேன். அப்போது அவர்கள் கோபமாக இருந்தார்கள். "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உங்களுக்கு வாகனம் தர மாட்டேன்; உங்களுக்குத் தருவதற்கு என்னிடம் வாகனமும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், (போரில் கிடைத்த) வெண்மையான திமில்களை உடைய சில ஒட்டகங்கள் அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டன. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெண்மையான திமில்களை உடைய ஐந்து ஒட்டகங்களை எங்களுக்கு (வாகனமாக) வழங்கினார்கள். (நாங்கள் அதைப் பெற்றுக்கொண்டு புறப்பட்ட போது) நான் (என் நண்பர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது சத்தியத்தை) கவனிக்காத நேரத்தில் (மறந்திருக்கும் போது) நாம் இதனைப் பெற்றுக்கொண்டோமோ? (அப்படி இருந்தால்) நாம் ஒருபோதும் வெற்றி பெற மாட்டோம்" என்று கூறினேன்.

எனவே, நாங்கள் அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் எங்களுக்கு வாகனம் தருவதில்லை என்று சத்தியம் செய்திருந்தீர்களே!" என்று (நினைவூட்டிக்) கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், "நான் உங்களுக்கு வாகனமளிக்கவில்லை; மாறாக அல்லாஹ்தான் உங்களுக்கு வாகனமளித்தான். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் ஒரு காரியத்திற்காகச் சத்தியம் செய்துவிட்டு, அதன்பிறகு அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றை நான் கண்டால், எது சிறந்ததோ அதையே நான் செய்வேன்; மேலும் எனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒரு (காரியத்தைச் செய்வதாகவோ அல்லது செய்யாமல் இருப்பதாகவோ) சத்தியம் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், அவர் அந்தச் சிறந்ததையே செய்யட்டும்; மேலும், (முறிக்கப்பட்ட) தனது சத்தியத்திற்காக அவர் குற்றப்பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துகொள்ளட்டும்."

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அஷ்அரி குலத்தாரின் ஒரு குழுவினருடன் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் எங்களுக்குப் பயண வாகனங்கள் (ஒட்டகங்கள்) வழங்குமாறு கேட்டுச் சென்றேன். அப்போது அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உங்களுக்கு வாகனங்கள் தர மாட்டேன். உங்களுக்கு வழங்குவதற்கு என்னிடம் எந்த வாகனமும் இல்லை' என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் அல்லாஹ் நாடிய நேரம் வரை (அங்கேயே) காத்திருந்தோம். பின்னர், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சில ஒட்டகங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. அப்போது, வெண்மையான திமில்களைக் கொண்ட மூன்று (ஒட்டகக் கூட்டங்களை) எங்களுக்கு வழங்குமாறு அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்.

நாங்கள் புறப்பட்டுச் சென்றபோது, எங்களுக்குள் ஒருவரையொருவர் பார்த்து, 'நமக்கு இதில் பரக்கத் (அருள்) கிடைக்காது. (ஏனெனில்) நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வாகனம் கேட்டு வந்தோம். அவர்கள் நமக்கு வாகனம் தர மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்தார்கள். ஆனால், (இப்போது) நமக்கு வாகனம் வழங்கிவிட்டார்கள்' என்று பேசிக்கொண்டோம்.

எனவே, நாங்கள் அவர்களிடம் மீண்டும் வந்து இதுகுறித்துக் கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், 'நான் உங்களுக்கு வாகனங்களை வழங்கவில்லை; மாறாக, அல்லாஹ்வே உங்களுக்கு அவற்றை வழங்கினான். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இன்ஷா அல்லாஹ், நான் ஏதேனும் ஒன்றின் மீது சத்தியம் செய்துவிட்டு, அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், என் சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிட்டு, எது சிறந்ததோ அதையே செய்வேன்' என்று கூறினார்கள்."

(இது கலஃப் என்பவரின் ஹதீஸாகும். ஹம்மாத் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகப் பதிவாகியுள்ள மற்றொரு அறிவிப்பில், "என் சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்துவிட்டு, எது சிறந்ததோ அதையே செய்வேன்" என்பதற்குப் பதிலாக "எது சிறந்ததோ அதையே செய்துவிட்டு, என் சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்வேன்" என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

ஜஹ்தம் அல்-ஜர்மீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நாங்கள் அபூ மூஸா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள் உணவு விரிப்பைக் கொண்டுவரச் சொன்னார்கள். அதில் கோழி இறைச்சி இருந்தது.

அப்போது, 'பனூ தய்முல்லாஹ்' குலத்தைச் சேர்ந்த, (அரபியல்லாத) விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமைகளைப் போன்ற தோற்றமுடைய சிவப்பு நிறத்தவர் ஒருவர் அங்கு வந்தார். அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, "வாருங்கள் (உண்ணலாம்)" என்று அழைத்தார்கள். ஆனால் அவர் (உண்ணத்) தயங்கினார். அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள், "வாருங்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோழி இறைச்சியை உண்டதை (அல்லது அதிலிருந்து உண்டதை) நான் பார்த்திருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அது (கோழி அசுத்தமான) ஒரு பொருளைத் தின்பதை நான் பார்த்தேன். அதனால் அதை நான் (உண்ணப்) பிரியப்படவில்லை. இனி அதிலிருந்து (கோழி இறைச்சியை) உண்பதில்லை என்று நான் சத்தியம் செய்திருக்கிறேன்" என்றார்.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வாருங்கள், அதுகுறித்து (சத்தியத்தை முறிப்பது பற்றி) உங்களுக்கு நான் அறிவிக்கிறேன். நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் ஒரு காரியத்திற்காகச் சத்தியம் செய்துவிட்டு, அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், எனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்துவிட்டு அதிலிருந்து என்னை விடுவித்துக் கொள்வேன். (மக்களே!) நீங்கள் செல்லுங்கள், அல்லாஹ்வே உங்களுக்கு வாகனங்களை அளித்துள்ளான்.'"

(இந்த ஹதீஸை சுலைமான் பின் ஹர்ப் (ரஹ்) அவர்கள் ஹம்மாத் பின் ஸைத் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார்கள். சுலைமான் பின் ஹர்ப் உறுதியான மனன அறிஞர்களில் ஒருவராவார். இவரைத் தவிர மற்றவர்கள் ஹம்மாத் பின் ஸைத் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும்போது, "அதைவிடச் சிறந்த வேறொன்றைக் கண்டால், எது சிறந்ததோ அதையே நான் செய்வேன், மேலும் எனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்துவிடுவேன்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.)

அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு சில ஒட்டகங்களை (போர்ச் செல்வமாக) வழங்கினான். அவற்றை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களுக்குப்) பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள். அப்போது அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள், "எனக்கு சவாரி செய்ய வாகனம் ஏதுமில்லை (எனவே, வாகனம் தாருங்கள்)" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபியவர்கள், "இல்லை (தர முடியாது)" என்றார்கள். இவ்வாறு அவர் மூன்று முறை கேட்டார். (அப்போதும்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் (உமக்குத்) தர மாட்டேன்" என்றார்கள்.

(பங்கிட்டது போக) வெள்ளை நிறத் திமில்களையுடைய நான்கு ஒட்டகங்கள் மீதமிருந்தன. நபியவர்கள் அவரிடம், "அபூமூஸாவே! இவற்றை நீர் எடுத்துக்கொள்ளும்" என்றார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் உங்களிடம் வாகனம் கேட்டேன், நீங்கள் எனக்குத் தர மறுத்துவிட்டீர்கள்; மேலும் சத்தியமும் செய்தீர்கள். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (தமது சத்தியம் குறித்து) மறதி ஏற்பட்டுவிட்டதோ என்று நான் அஞ்சினேன்" என்றார்.

அதற்கு நபியவர்கள், "நான் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்திற்காக சத்தியம் செய்து, அதன்பிறகு அதைவிட வேறொன்று சிறந்ததாக எனக்குத் தெரிந்தால், எனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கப்பாரா) செய்துவிட்டு, எது சிறந்ததோ அதையே நான் செய்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

(ஹம்மாத் பின் ஸைத் அவர்களின் ஹதீஸ் குறித்து சந்தேகம் கொள்ளாதவர்களின் அறிவிப்பை இது உறுதிப்படுத்துகிறது).

அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: "அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுராவே! (தலைமைப்) பொறுப்பை நீங்களாகக் கேட்டுப் பெறாதீர்கள். ஏனெனில், நீங்கள் அதைக் கேட்டு (அதன் காரணமாக) அது உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டால், நீங்கள் அதனிடமே ஒப்படைக்கப்படுவீர்கள் (அதாவது அல்லாஹ்வின் உதவி இன்றி அந்தப் பொறுப்பின் பாரத்தை நீங்களே சுமக்க வேண்டியிருக்கும்). நீங்கள் கேட்காமலேயே அது உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டால், (அப்பொறுப்பை நிறைவேற்ற) உங்களுக்கு (அல்லாஹ்வின் தரப்பிலிருந்து) உதவி செய்யப்படும். மேலும், நீங்கள் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்து, பிறகு அதைவிட வேறொன்று சிறந்ததாகக் கண்டால், உங்கள் சத்தியத்திற்காகப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிட்டு, எது சிறந்ததோ அதையே செய்யுங்கள்."

அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிட வேறொன்றை (மார்க்க ரீதியாகவோ அல்லது உலக ரீதியாகவோ) சிறந்ததாகக் கண்டால், அவர் தமது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்து கொள்ளட்டும். மேலும், எது சிறந்ததோ அதைக் கவனித்து (தேர்ந்தெடுத்து) அதனைச் செய்யட்டும்."
(இதனை முஸ்லிம் தமது ஸஹீஹில் உபைதுல்லாஹ் பின் முஆத் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.)

19960 - அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "அப்துர்ரஹ்மானே!" என்று அழைத்தார்கள். பின்னர் இதே கருத்தைக் கூறினார்கள். எனினும், (அதில்) "(நீர் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்துவிட்டு) அதைவிட வேறொன்றை சிறந்ததாக நீர் கண்டால், உமது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்து கொள்வீராக; பின்னர் எது சிறந்ததோ அதனைச் செய்வீராக!" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.
(இதனை முஸ்லிம் தமது ஸஹீஹில் ஸயீத் பின் அபீ அரூபா வாயிலாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளார். எனினும், இந்த அறிவிப்புகளை ஹஸன் வாயிலாக ஜரீர் பின் ஹாஸிம் அறிவிக்கும் அறிவிப்போடு அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"யாரேனும் ஒரு சத்தியத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதைவிடச் சிறந்ததை(ச் செய்வதில் நன்மையைக்) கண்டால், அவர் தமது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் செய்துவிட்டு, (அந்தச் சிறந்த) செயலைச் செய்யட்டும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, பிறகு (தான் சத்தியம் செய்ததை விட) சிறந்தது வேறொன்று இருப்பதை (அறிந்தால் அல்லது) கண்டால், அவர் தனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிட்டு, அந்தச் சிறந்ததையே செய்யட்டும்."

அதீ பின் ஹாதிம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, அதன்பின் (சத்தியம் செய்ததைவிட) மற்றொன்றை அதைவிடச் சிறந்ததாகக் கண்டால், அவர் தமது சத்தியத்திற்காகப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்துவிட்டு, (சத்தியத்தை முறித்துவிட்டு) சிறந்ததையே செய்யட்டும்."
(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மத் பின் தரீஃப் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூதாவூத் அஸ்-ஸிஜிஸ்தானி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ, அதீ பின் ஹாதிம் மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) ஆகியோரின் ஹதீஸ்கள் (இக்கருத்தை வலியுறுத்துகின்றன)."

ஷைக் (அல்பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்களும் இவர்களில் ஒவ்வொருவரின் ஹதீஸையும் அறிவித்துள்ளார். அவற்றில் சில, (சத்தியத்தை முறிக்கும்) ஹின்த்-திற்கு முன்பே கஃப்பாரா கொடுப்பதைக் குறிக்கின்றன; இன்னும் சில, ஹின்த்-திற்குப் பின்பு கஃப்பாரா கொடுப்பதைக் குறிக்கின்றன. மேலும் பெரும்பாலான அறிவிப்புகளில், 'அவர் தமது சத்தியத்திற்காகக் கஃப்பாரா செய்துவிட்டு, சிறந்ததையே செய்யட்டும்' என்றே வந்துள்ளது."

ஷைக் (ரஹ்) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: இந்தச் சட்டத்தில் இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்களின் வாதம் பின்வருமாறு அமைந்துள்ளது:

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் (சத்தியத்தை முறிக்கும்) ஹின்த்-திற்கு முன்பாகவே (ஏழைகளுக்கு) உணவளிப்பதன் மூலம் கஃப்பாரா (பரிகாரம்) செய்துவிட்டால், அதுவே அவருக்குப் போதுமானதாகிவிடும் என்று நான் கருதுகிறேன். இதற்குக் காரணம், அடியார்களுடைய உயிர்கள் மற்றும் செல்வங்கள் மீது அல்லாஹ்வுக்கு உரிமை உள்ளது என்பதை நாம் (மார்க்க ஆதாரங்கள் மூலம்) அறிகிறோம். எனவே, அவர்களுடைய செல்வங்களில் உள்ள உரிமையை அதற்கான (கட்டாயமான) நேரம் வருவதற்கு முன்பே அவர்கள் முன்கூட்டியே வழங்கிவிட்டால் அது செல்லுபடியாகும். இதன் அடிப்படை என்னவென்றால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு வருடத்தின் ஸகாத்தை அந்த வருடம் (முடிவடைவதற்கு) முன்பே முன்கூட்டியே பெற்றுக் கொண்டார்கள். மேலும், முஸ்லிம்கள் நோன்புப் பெருநாள் (ஈதுல் ஃபித்ர்) வருவதற்கு முன்பாகவே ஸதக்கத்துல் ஃபித்ரை (ஃபিৎரா தர்மத்தை) முன்கூட்டியே வழங்கியுள்ளனர். எனவே, செல்வங்கள் தொடர்பான உரிமைகளை (சத்தியத்திற்கான பரிகாரத்தையும்) இதன் மீது நாம் கியாஸ் (ஒப்பீடு) செய்துள்ளோம்."

ஷைக் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது தொடர்பான ஹதீஸ் 'ஸகாத்' அதிகாரத்தில் ஏற்கனவே கடந்து சென்றுவிட்டது."

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரலி) அவர்கள் (தமது) ஜகாத்தை (அது கடமையாவதற்கான ஓராண்டு நிறைவு எனும்) தவணை வருவதற்கு முன்பாகவே முன்கூட்டியே செலுத்துவது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (அவ்வாறு செய்வதற்கு) அவருக்கு அனுமதி அளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் சில வேளைகளில் தமது சத்தியத்தை (செயலில்) முறிப்பதற்கு முன்பாகவே அதற்கான பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) நிறைவேற்றிவிடுவார்கள்; வேறு சில வேளைகளில் சத்தியத்தை முறித்த பின்பு அதற்கான பரிகாரத்தை நிறைவேற்றுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அழிந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "உமக்கு என்ன கேடு! (அப்படி) என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ரமலான் (மாதத்தின் பகல்) நாளில் (நோன்பு நோற்ற நிலையில்) நான் என் மனைவியுடன் உடலுறவு கொண்டுவிட்டேன்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அதற்குப் பரிகாரமாக) ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்வீராக!" என்றார்கள். அதற்கு அவர், "(அதற்குரிய வசதி) என்னிடம் இல்லை" என்றார். "அப்படியானால், (இடைவெளியின்றி) தொடர்ச்சியாக இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பீராக!" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "(அதற்குத் தேவையான உடல்) சக்தி எனக்கு இல்லை" என்றார். "அப்படியானால், அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக!" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அதற்கும் அவர், "(அதற்குத் தேவையான பொருள்) என்னிடம் இல்லை" என்றார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பதினைந்து 'ஸாஉ' (சுமார் 37.5 கிலோ) அளவுள்ள பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்ட ஒரு கூடை (அரக்) கொண்டுவரப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதைப் பெற்றுக்கொண்டு, (ஏழைகளுக்குத்) தர்மம் செய்வீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "என் குடும்பத்தாரை விட ஏழையாக உள்ளவர்களுக்கா (நான் தர்மம் செய்ய வேண்டும்)? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! மதீனாவின் இரண்டு கருங்கல் மலைகளுக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியில் (அதாவது மதீனா நகரம் முழுவதிலும்) என் குடும்பத்தாரை விட வறுமையில் உள்ளவர்கள் வேறு யாருமில்லை" என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் கடைவாய்ப் பற்கள் தெரியும் அளவுக்குச் சிரித்தார்கள். பின்னர், "இதை எடுத்துக்கொள்வீராக, அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுவீராக, மேலும் இதை உமது குடும்பத்தாருக்கே உணவாக அளிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அபூல் ஹஸன் அத்தாரகுத்னீ (ரஹ்) அவர்கள், "இது ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) அறிவிப்பாளர் தொடராகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஷேக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இவ்வாறே ஹிக்ல் பின் ஸியாத் என்பவரும் அவ்ஸாயீ வழியாக அறிவித்துள்ளார். இது குறித்து 'கிதாபுல் ஹஜ்' (ஹஜ்ஜின் அத்தியாயம்) பகுதியில் ஏற்கனவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இப்னுல் முபாரக் அவர்களும் அவ்ஸாயீ வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளார். அதில் ஸுஹ்ரி - அம்ரு பின் ஷுஐப் வழியாக வந்த அறிவிப்பில் 'அரக்' (கூடை) என்பதன் அளவை அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். மன்சூர் - ஸுஹ்ரி வழியாகவும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது 'கிதாபுஸ் ஸியாம்' (நோன்பின் அத்தியாயம் - 19969) பகுதியில் ஏற்கனவே கடந்து சென்றுள்ளது.

அபூபக்ர் பின் அல்-ஹஸன்... ஷாஃபிஈ... மாலிக்... அதா அல்-குராஸானி - ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ள செய்தியில்: ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து ரமலானில் மனைவியுடன் சேர்ந்தது குறித்துக் கூறினார். அதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான் ஸயீத் (பின் அல்-முஸய்யப்) அவர்களிடம், "அந்தக் கூடையில் (அரக்) எவ்வளவு இருந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "பதினைந்து ஸாஉ முதல் இருபது ஸாஉ வரை" என்று கூறினார்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் அவர்கள் கூறியதில் அதிகப்படியான அளவு என்பது ஒரு 'முத்து'ம் அதன் கால் பகுதியும் அல்லது ஒரு 'முத்து'ம் அதன் மூன்றில் ஒரு பகுதியுமாகும். இது இப்னுல் முஸய்யப் அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட ஒரு சந்தேகமேயாகும். நான் விவரித்தபடி 'அரக்' என்பது பதினைந்து ஸாஉ அளவுடையதாகவே கணக்கிடப்பட்டது.

ஷேக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இப்னுல் முஸய்யப் அவர்களின் இந்த அறிவிப்பு 'முன்கதிஃ' (தொடர் அறுந்தது) ஆகும். மேலும் அதா அல்-குராஸானியை விட மற்றவர்கள் நம்பகமானவர்கள். இப்னுல் முஸய்யப் வழியாக மற்றொரு வழியில் எவ்வித சந்தேகமுமின்றி 'பதினைந்து ஸாஉ' என்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருந்தபோது, (ரமழான் பகலில் உடலுறவு கொண்டு நோன்பை முறித்த) நபரைப் பற்றிய நிகழ்வைக் குறிப்பிட்டார்கள். அதில் (அந்த நபரிடம்), "அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக!" என்று (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "என்னிடம் (அதற்கான வசதி) இல்லை" என்றார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் பதினைந்து 'ஸாஉ' பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்ட ஒரு பேரீச்சோலைக் கூடை (அரபு மொழியில் 'இர்க்') கொண்டுவரப்பட்டது. (அதை அவரிடம் கொடுத்து), "இதை எடுத்து, அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவாக வழங்குவீராக!" என்று (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்.

19971. ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். (அப்போது) நோன்பை முறித்தவர் தொடர்பான (மேற்கண்ட அதே) நிகழ்வு குறிப்பிடப்பட்டது. அதில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பதினைந்து 'ஸாஉ' உணவு கொண்ட ஒரு கூடை (அரபு மொழியில் 'மிக்தல்') கொண்டுவரப்பட்டது. அது அறுபது கால்பாகங்களைக் (அதாவது அறுபது 'முத்'களைக்) கொண்டதாக இருந்தது. "நீர் சென்று, இதை தர்மம் செய்வீராக!" என்று (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம்) கூறினார்கள்.

(இந்தச் செய்தி, 'ழிஹார்' தொடர்பான அத்தியாயத்தில் தல்க் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பிலும் ஏற்கனவே இடம்பெற்றுள்ளது).

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"சத்திய முறிவிற்கான பரிகாரமாக (கஃப்பாரா) ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் ஒரு 'முத்' (இரு கைகளையும் இணைத்து அள்ளும் அளவு) அளவு கோதுமையை உணவாக வழங்குவது போதுமானதாகும்."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது சத்தியத்திற்கான பரிகாரமாகப் பத்து ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பார்கள்; அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு 'முத்' (சுமார் 600 கிராம்) அளவு கோதுமையை வழங்குவார்கள். மேலும், (தாம் செய்த) சத்தியத்தை (மிகவும்) உறுதியாகச் செய்திருந்தால் (அதற்குப் பரிகாரமாக) சில நேரங்களில் ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்வார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் (தர்மமாக அல்லது பரிகாரமாக) ஒரு 'முத்' கோதுமை (வழங்கப்பட வேண்டும்). அதில் நான்கில் ஒரு பங்கு அதற்கான தொடுகறியாகும் (அதாவது கோதுமையுடன் சேர்த்து உண்பதற்கான குழம்பு அல்லது நெய் போன்றவையாகும்)."

மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:
"ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் தலா ஒரு முத் (வழங்கப்பட வேண்டும்)."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் இந்தப் பள்ளிவாசலில் (மஸ்ஜிதுன் நபவியில்) வைத்துப் பின்வருமாறு கூறக் கேட்டேன்:

"மூன்று விஷயங்களில் (தலா ஒரு) 'முத்' (எனும் அளவீடு) உள்ளது: சத்திய முறிவுக்கான கஃப்பாராவில் (பரிகாரத்தில்) ஒரு முத், ழிஹார் (மனைவியை உறவு கொள்ளத் தகாத தாய்க்கு ஒப்பிடுதல் போன்ற செயலுக்கான) கஃப்பாராவில் ஒரு முத், மற்றும் (நோன்பு நோற்க முடியாதவர் அளிக்கும்) ஏழைக்கு உணவளிக்கும் ஃபித்யாவில் (பரிகாரத்தில்) ஒரு முத் ஆகியவையாகும்."

சுலைமான் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நான் (மதீனாவில்) மக்களைக் கண்டதெல்லாம், அவர்கள் சத்திய முறிவிற்கான பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) வழங்கும்போது, சிறிய 'முத்' (அளவை) கொண்டு ஒரு 'முத்' கோதுமையையே வழங்கினார்கள். மேலும், அதுவே தங்களுக்கு (பரிகாரமாகப்) போதுமானது என்று அவர்கள் கருதினார்கள்."

ஹஸன் (அல்-பஸரீ) மற்றும் ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) ஆகியோர் கூறினார்கள்:
"(சத்திய முறிவு போன்றவற்றுக்கான) பரிகாரத்தில் (கஃப்பாராவில்) ஒரு முத் கோதுமை அல்லது ஒரு முத் வாற்கோதுமை (வழங்கப்பட வேண்டும்)."

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக நான் சில மக்களுக்கு (எதையும்) கொடுக்க மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்கிறேன், பின்னர் அவர்களுக்குக் கொடுப்பதே (சிறந்தது என்று) எனக்குத் தோன்றுகிறது. நான் அவ்வாறு (சத்தியத்தை முறித்து அவர்களுக்குக் கொடுத்து) செய்ததை நீங்கள் கண்டால், என் சார்பாகப் பத்து ஏழைகளுக்கு உணவளியுங்கள். (அதில்) ஒவ்வொரு இரண்டு ஏழைகளுக்கும் இடையில் ஒரு 'ஸாஃ' கோதுமை அல்லது ஒரு 'ஸாஃ' பேரீச்சம்பழம் (என்ற விகிதத்தில்) வழங்குங்கள்."

(இதனைப் பதிவு செய்த இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) இது உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது சொந்த ஆய்வின்படி) தீர்மானித்த ஒரு விஷயமாகும். அநேகமாக, அவர் (மார்க்கம் நிர்ணயித்த அளவை விட) அதிகமாக வழங்குவதை விரும்பியிருக்கலாம். எனினும், நாம் (முன்னர்) குறிப்பிட்ட ஆதாரத்தின் அடிப்படையில், அதைவிடக் குறைவாக வழங்குவதும் போதுமானதாகும்.

இப்னு அபீ லைலா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! எனக்கு (பயணிக்க) ஒரு வாகனம் வழங்குங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உனக்கு வாகனம் தர மாட்டேன்" என்றார்கள்.
அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் எனக்கு வாகனம் தந்தே ஆக வேண்டும்" என்றார்.
உமர் (ரலி) அவர்கள் மீண்டும், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் தர மாட்டேன்" என்றார்கள்.
அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் எனக்கு வாகனம் தந்தே ஆக வேண்டும். நான் ஒரு வழிப்போக்கன்; எனது வாகனம் என்னைக் கைவிட்டுவிட்டது (களைப்படைந்து செயலிழந்துவிட்டது)" என்றார்.
இப்படியே உமர் (ரலி) அவர்கள் சுமார் இருபது முறை சத்தியம் செய்யும் வரை, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் தர மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒருவர் அந்த மனிதரிடம், "உனக்கும் அமீருல் முஃமினீன் அவர்களுக்கும் என்ன பிரச்சினை?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் எனக்கு வாகனம் தந்தே ஆக வேண்டும். நான் ஒரு வழிப்போக்கன்; எனது வாகனம் என்னைக் கைவிட்டுவிட்டது" என்றார்.

பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உனக்கு வாகனம் தருவேன்; (மீண்டும்) அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உனக்கு வாகனம் தருவேன்" என்று கூறிவிட்டு, அவருக்கு ஒரு வாகனத்தை வழங்கினார்கள். பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்துவிட்டு, பிறகு அதைவிட வேறொன்றை சிறந்ததாகக் கருதினால், அவர் அந்தச் சிறந்த காரியத்தைச் செய்யட்டும். மேலும், தனது (முந்தைய) சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்து கொள்ளட்டும்."

அலீ பின் அல்-மதீனீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது ஒரு 'கரீப்' (அபூர்வமான) ஹதீஸாகும். (ஒரே விஷயத்திற்காகப் பலமுறை சத்தியம் செய்திருந்தாலும்) பரிகாரம் (கஃப்பாரா) ஒன்றுதான்."

ஷைக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது (ஒரே ஒரு கஃப்பாரா என்பது) இந்த ஹதீஸில் வெளிப்படையாகக் கூறப்படவில்லை. (இருப்பினும்) இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் பலமுறை சத்தியம் செய்துவிட்டு, அதற்காக ஒரேயொரு கஃப்பாரா மட்டுமே செய்ததாக முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், ஒரே விஷயத்திற்காக மீண்டும் மீண்டும் சத்தியம் செய்து அதனை உறுதிப்படுத்துவது (தவறினால் எத்தனை கஃப்பாராக்கள் கொடுக்க வேண்டும் என்பது) தொடர்பாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து மற்றொரு நிலைப்பாடும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறி வந்தார்கள்:

"எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்து, அதனை (வலியுறுத்தி) உறுதிப்படுத்தி, பின்னர் அதனை முறித்துவிட்டால், அவர் ஒரு அடிமையை விடுவிக்க வேண்டும் அல்லது பத்து ஏழைகளுக்கு ஆடை வழங்க வேண்டும். எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்து, அதனை உறுதிப்படுத்தாமல் (முறித்துவிட்டால்), அவர் பத்து ஏழைகளுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் ஒரு 'முத்' (சுமார் 600 கிராம்) அளவு கோதுமை வழங்க வேண்டும். (இவற்றிற்கு) வசதியற்றவர் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்க வேண்டும்."

இது இப்னு புகைய்ர் அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகமாகும். இமாம் ஷாஃபியீ அவர்களின் அறிவிப்பு, "எவரேனும் ஒரு சத்தியம் செய்து, அதனை உறுதிப்படுத்தினால் (அதை முறிக்கும்போது), அவர் ஒரு அடிமையை விடுவிக்க வேண்டும்" என சுருக்கமாக இடம்பெற்றுள்ளது.

ஷேக் (இமாம் அல்பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "வேதத்தின் (திருக்குர்ஆனின்) வெளிப்படையான கருத்தும், பின்னர் சுன்னாவின் (நபிகளாரின் வழிமுறையின்) வெளிப்படையான கருத்தும், மேலும் இந்த அத்தியாயத்தில் உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நாம் அறிவித்துள்ள செய்தியும் - அது முர்ஸலாக (தொடர்பற்ற அறிவிப்பாக) இருந்தாலும் சரி - இவையெதுவும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சத்தியத்திற்கும், உறுதிப்படுத்தப்படாத சத்தியத்திற்கும் இடையில் (பரிகார விஷயத்தில்) எவ்வித வேறுபாட்டையும் காட்டவில்லை. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் ஒரு சத்தியம் செய்தார்கள். பின்னர் (அதை முறித்ததால்) அதற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்தார்கள். அவர்கள் ஏழைகளை (அழைத்து வருமாறு) கட்டளையிட்டார்கள். அதன்படி ஏழைகள் பைத்துல் மாலிற்குள் (இஸ்லாமியக் கருவூலம்) அழைத்து வரப்பட்டனர். பின்னர், ஒரு பெரிய கிண்ணத்தில் 'ஸரீத்' (இறைச்சிக் குழம்பில் ஊறவைக்கப்பட்ட ரொட்டி) உணவைக் கொண்டுவருமாறு உத்தரவிட்டார்கள். அது அவர்களுக்கு முன்வைக்கப்பட்டது, அவர்கள் அதனை உண்டனர். பிறகு, அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் 'முஅக்கத்' அல்லது 'ழஹ்ரானீ' (எனும் துணி வகையைச் சேர்ந்த) ஒரு ஆடையை வழங்கினார்கள்.

ஷேக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அவர்களுக்கு ஸரீத் உணவு வழங்கியதை மட்டும் அவர் (சத்தியத்திற்கான முழுமையான) பரிகாரமாகக் கருதவில்லை என்பது போல் தெரிகிறது. எனவேதான், அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு ஆடையையும் அவர் வழங்கியுள்ளார்."

மேலும், ஸஹ்தம் அல்-ஜர்மீ (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பதிவான மற்றோர் அறிவிப்பில், "அவர்கள் ஒரு சத்தியம் செய்தபோது, பத்து ஏழைகளுக்குப் பத்து ஆடைகளை வழங்கினார்கள்; ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் 'ஹஜர்' (எனும் ஊரின்) 'முஅக்கத்' வகையைச் சேர்ந்த தலா ஒரு ஆடையை வழங்கினார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அதா, முஜாஹித் மற்றும் இக்ரிமா ஆகியோர் (கூறினார்கள்):

"ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் ஒரு ஆடை (வழங்கப்பட வேண்டும்); (அது) ஒரு சட்டையாகவோ, அல்லது ஒரு கீழாடையாகவோ அல்லது ஒரு மேலாடையாகவோ (இருக்கலாம்)."

(இதனை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) நான் குஸைஃபிடம்: "(பரிகாரம் செய்பவர்) வசதி படைத்தவராக இருந்தால் (அவர் எதை வழங்க வேண்டும்)?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்: "இதில் அவர் எதைச் செய்தாலும் அது நன்மையே. எவர் இந்த வசதிகளைப் பெற்றுக்கொள்ளவில்லையோ (வசதியற்றவராக இருக்கிறாரோ), அவர் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்க வேண்டும்" என்று கூறினார். மேலும், உபை (ரலி) அவர்களின் ஓதல் முறையில் (கிராஅத்தில்) "தொடர்ச்சியாக" (என்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ளதாக) அவர் குறிப்பிட்டார்.

இப்னு ஜுரைஜ் அவர்கள் அதாவிடமிருந்து அறிவிக்கும் (மற்றொரு) அறிவிப்பில், (அவர்) சத்தியத்திற்கான பரிகாரத்தில் (கூறியதாவது): "(ஒவ்வொரு ஏழைக்கும்) ஒரு முத் (உணவு), ஒரு முத் (உணவு) மற்றும் ஆடை (எனில்) ஒரு ஆடை, ஒரு ஆடை (வழங்கப்பட வேண்டும்)."

தம் சமூகத்தாரின் பள்ளிவாசலில் தொழுவதில்லை என்று (பாவமான காரியத்தைச் செய்ய) சத்தியம் செய்த ஒரு மனிதரைப் பற்றி இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்ட போது, அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வுக்கு மாறுசெய்யும் (பாவமான) காரியங்களில் நேர்ச்சை செய்வது செல்லாது; அதற்கான பரிகாரம் சத்தியத்தை முறித்தற்கான பரிகாரமே (கஃப்பாரா) ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்.

அப்போது நான், "அபூநுஜைதே! (இம்ரான் பின் ஹுஸைன் அவர்களின் புனைப்பெயர்) எங்கள் தோழர் வசதியானவர் அல்லர்; எனவே அவர் (ஆடை அணிவித்தல் போன்ற) பரிகாரத்தை எவ்வாறு செய்வார்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஒரு கூட்டத்தினர் தலைவர்களுள் ஒருவரிடம் சென்ற போது, அவர் அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு 'கலன்ஸுவா' (தலைப்பாகையின் கீழ் அணியும் ஒரு வகை தொப்பி) அணிவித்தால், 'அவர் அவர்களுக்கு ஆடை அணிவித்தார்' என்றே மக்கள் கூறுவார்கள் (எனவே வசதியற்றவர் ஒரு தொப்பியை வழங்கினாலும் அது ஆடை வழங்கிய பரிகாரத்தில் அடங்கும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மேலும், சல்மான் (ரழி) அவர்கள், "'துப்பான்' (மறைவிடத்தை மட்டும் மறைக்கும் அரைக்கச்சட்டை போன்ற ஆடை) எவ்வளவு சிறந்த ஆடை!" என்று கூறியதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

உமர் பின் அல்-ஹகம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குச் சொந்தமான ஓர் அடிமைப் பெண் என் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தாள். (ஒருநாள்) மந்தையிலிருந்து ஓர் ஆட்டை அவள் தவறவிட்டுவிட்டாள். நான் அவளிடம் அதைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவள், 'அதை ஓநாய் தின்றுவிட்டது' என்று கூறினாள். நான் கோபமடைந்தேன்; நானும் ஆதமின் மக்களில் ஒருவன் தானே! (எனவே, கோபத்தில்) அவளது முகத்தில் அறைந்துவிட்டேன். என் மீது ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டிய கடமை உள்ளது. நான் இவளை விடுதலை செய்யலாமா?" என்று கேட்டேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பெண்ணிடம், "அல்லாஹ் எங்கே இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார்கள். அவள், "அவன் வானத்தில் இருக்கிறான்" என்று பதிலளித்தாள். "நான் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவள், "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்" என்று பதிலளித்தாள். அப்போது (என்னிடம்), "இவளை விடுதலை செய்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை மாலிக் பின் அனஸ் (ரஹ்) அவர்கள் இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள் ஹிலால் பின் அபீ மைமூனா வழியாகவும், அவர் அதாஉ பின் யஸார் வழியாகவும், அவர் முஆவியா பின் அல்-ஹகம் அஸ்-ஸுலமீ (ரலி) அவர்கள் வழியாகவும் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்).

முஆவியா பின் அல்-ஹகம் அஸ்-ஸுலமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(சகுனம் பார்ப்பது மற்றும் தொழுகையில் தும்முவது குறித்தான செய்திகளைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு அவர்கள் தொடர்ந்தார்கள்:)
எனக்குச் சொந்தமான ஆட்டு மந்தையை எனது அடிமைப் பெண் உஹுத் மற்றும் அல்-ஜவ்வானிய்யா பகுதிகளுக்கு அருகே மேய்த்துக் கொண்டிருந்தாள். (ஒரு நாள்) நான் அங்கு சென்றபோது, மந்தையிலிருந்து ஓர் ஆட்டை ஓநாய் பிடித்துச் சென்றிருப்பதைக் கண்டேன். நானும் ஆதமின் மக்களில் (சாதாரண) ஒரு மனிதன் தானே! மற்ற மனிதர்கள் (வருத்தப்பட்டு) கோபப்படுவது போல் எனக்கும் கோபம் வந்துவிட்டது. எனவே, அப்பெண்ணை நான் (ஓங்கி) ஒரு அறை அறைந்து விட்டேன்.

பின்னர், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று (இச்சம்பவத்தைக் குறித்துத்) தெரிவித்தேன். அவர்கள் எனது இச்செயலை மிகப் பெரும் (குற்றமாகக்) கருதி (என்னைக் கண்டித்தார்கள்).

அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அவளை (அந்த அடிமைப் பெண்ணை) விடுதலை செய்து விடட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அவளை என்னிடம் அழைத்து வா" என்றார்கள். அவ்வாறே நான் அவளை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்தேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணிடம், "அல்லாஹ் எங்கே இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவள், "வானத்தில் (உயரத்தில்) இருக்கிறான்" என்று பதிலளித்தாள்.

"நான் யார்?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவள், "தாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்" என்று கூறினாள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளை விடுதலை செய்து விடு. நிச்சயமாக அவள் ஓர் இறைநம்பிக்கையாளராக (முஃமினாக) இருக்கிறாள்" என்று கூறினார்கள்.

(பின்குறிப்பு: இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில், அல்-அவ்ஸாயீயின் அறிவிப்புத் தொடரில் இந்த அடிமைப் பெண்ணின் சம்பவம் இடம்பெறாமல், ஹதீஸின் முந்தைய பகுதியை மட்டும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

உபைதுல்லாஹ் பின் அப்தில்லாஹ் பின் உத்பா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரிகளில் ஒருவர் ஒரு கறுப்பு நிற அடிமைப் பெண்ணுடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (ஒரு பரிகாரத்திற்காக) ஓர் இறைநம்பிக்கையுள்ள (முஃமினான) அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டிய கடமை என் மீது உள்ளது. இவளை நீங்கள் இறைநம்பிக்கையுள்ளவளாகக் கருதினால், நான் இவளை விடுதலை செய்து விடுகிறேன்" என்று கூறினார்.

அப்போது அப்பெண்ணிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்று நீ சாட்சி கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அப்பெண், "ஆம்" என்றார்.

பிறகு, "முஹம்மது (ஸல்) அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீ சாட்சி கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம்" என்றார்.

பிறகு, "மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் எழுப்பப்படுவதை (மறுமையை) நீ நம்புகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கும் அவர், "ஆம்" என்றார்.

உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் (அந்த நபரிடம்), "இவளை விடுதலை செய்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் குறிப்பு: இது 'முர்ஸல்' -தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும்- வகையைச் சார்ந்ததாகும். மேலும், இது அவ்ன் பின் அப்தில்லாஹ் பின் உத்பா, உபைதுல்லாஹ் பின் உத்பா வழியாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. அவ்ன் தமது தந்தை வழியாகவும், அவர் தமது பாட்டனார் வழியாகவும் அறிவிப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது. இது ‘கிதாபுல் ழிஹார்’ -தவறான முறையில் மனைவியை தாய்க்கு ஒப்பிடுதல் தொடர்பான சட்டம்- எனும் பகுதியில் முன்பே இடம்பெற்றுள்ளது.)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"விபச்சாரத்தில் பிறந்த குழந்தை, (அவனது தந்தை, தாய் மற்றும் அவன் ஆகிய) மூவரில் மிகவும் மோசமானவன் (ஆவான்)."

மற்றொரு அறிவிப்பிலும் இதே செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது. அதில் கூடுதலாக, அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"விபச்சாரத்தில் பிறந்த ஒரு குழந்தையை நான் (அடிமைத்தனத்திலிருந்து) உரிமை விடுவிப்பதை விட, அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்காக) ஒரு சாட்டையை நான் (தர்மமாக) வழங்குவதே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "விபச்சாரத்தில் பிறந்தவன் (தந்தை, தாய் மற்றும் அக்குழந்தை ஆகிய) மூவரில் மிகவும் மோசமானவன் (ஆவான்)."