الأدب المفرد

9. كتاب الملكة

அல்-அதப் அல்-முஃபரத்

9. தலைசிறந்த நிபுணராக இருப்பது

بَابُ حُسْنِ الْمَلَكَةِ
நல்ல எஜமானராக இருப்பது
156
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا نُعَيْمُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا ثَقُلَ قَالَ‏:‏ يَا عَلِيُّ، ائْتِنِي بِطَبَقٍ أَكْتُبْ فِيهِ مَا لاَ تَضِلُّ أُمَّتِي بَعْدِي، فَخَشِيتُ أَنْ يَسْبِقَنِي فَقُلْتُ‏:‏ إِنِّي لَأَحْفَظُ مِنْ ذِرَاعَيِ الصَّحِيفَةِ، وَكَانَ رَأْسُهُ بَيْنَ ذِرَاعِي وَعَضُدِي، فَجَعَلَ يُوصِي بِالصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ، وَقَالَ كَذَاكَ حَتَّى فَاضَتْ نَفْسُهُ، وَأَمَرَهُ بِشَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، مَنْ شَهِدَ بِهِمَا حُرِّمَ عَلَى النَّارِ‏.‏
அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் நோய் கடுமையாகியபோது, "அலியே! எனக்குப் பிறகு என் சமுதாயத்தார் வழிதவறாமல் இருப்பதற்காக நான் (சிலவற்றை) எழுதித் தர ஒரு ஏட்டைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். (நான் அதைச் செய்வதற்குள்) அவர்கள் என்னை முந்திவிடுவார்களோ (இறந்துவிடுவார்களோ) என்று நான் அஞ்சினேன். எனவே நான், "அந்த ஏட்டில் எழுதுவதை விட நான் (அதை என் இரு புஜங்களுக்குள்ளும், அதாவது என் மனதிற்குள்ளும்) நன்றாகப் பதிய வைத்துக் கொள்வேன்" என்று கூறினேன். அப்போது அவர்களின் தலை எனது முன்கைக்கும் புஜத்திற்கும் இடையில் இருந்தது. அவர்கள் தொழுகை, ஸகாத் மற்றும் உங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள் (அடிமைகள்) குறித்து அறிவுரை பகரலானார்கள். அவர்களின் உயிர் பிரியும் வரை இதனையே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். மேலும், "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை; முஹம்மத் அவனது அடியாரும் தூதரும் ஆவார்" என்று சாட்சி கூறுமாறும், "யார் இவ்விரண்டையும் ஏற்று சாட்சி கூறுகிறாரோ அவர் நரக நெருப்பிலிருந்து காக்கப்படுவார்" என்றும் அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
157
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ أَجِيبُوا الدَّاعِيَ، وَلاَ تَرُدُّوا الْهَدِيَّةَ، وَلاَ تَضْرِبُوا الْمُسْلِمِينَ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அழைப்பவருக்கு (அவரது விருந்து அல்லது நிகழ்வுக்கான அழைப்பை) பதிலளியுங்கள். அன்பளிப்புகளை மறுக்காதீர்கள். முஸ்லிம்களை அடிக்காதீர்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
158
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ أُمِّ مُوسَى، عَنْ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ قَالَ‏:‏ كَانَ آخِرُ كَلاَمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ الصَّلاَةَ، الصَّلاَةَ، اتَّقُوا اللَّهَ فِيمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ‏.‏
அலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களின் இறுதி வார்த்தைகள்: "தொழுகை! தொழுகை! உங்கள் வலக்கரம் உடைமையாக்கிக் கொண்டவற்றில் (அதாவது, உங்கள் அடிமைகள் மற்றும் பணியாளர்கள் விஷயத்தில்) அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்!"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ سُوءِ الْمَلَكَةِ
மோசமான உரிமையாளராக இருப்பது
159
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ لِلنَّاسِ‏:‏ نَحْنُ أَعْرَفُ بِكُمْ مِنَ الْبَيَاطِرَةِ بِالدَّوَابِّ، قَدْ عَرَفْنَا خِيَارَكُمْ مِنْ شِرَارِكُمْ‏.‏ أَمَّا خِيَارُكُمُ‏:‏ الَّذِي يُرْجَى خَيْرُهُ، وَيُؤْمَنُ شَرُّهُ‏.‏ وَأَمَّا شِرَارُكُمْ‏:‏ فَالَّذِي لاَ يُرْجَى خَيْرُهُ، وَلاَ يُؤْمَنُ شَرُّهُ، وَلاَ يُعْتَقُ مُحَرَّرُهُ‏.‏
அபுத்-தர்தா (ரழி) அவர்கள் மக்களிடம் கூறுவார்கள்: "கால்நடை மருத்துவர்கள் விலங்குகளை அறிவதை விட நாங்கள் உங்களை நன்கு அறிவோம். நாங்கள் உங்களில் சிறந்தவர்களை உங்களில் மோசமானவர்களிடமிருந்து அறிந்துகொள்கிறோம். உங்களில் சிறந்தவர் யாரெனில், அவரிடமிருந்து நன்மை எதிர்பார்க்கப்படும்; மேலும் யாருடைய தீங்கிலிருந்து பாதுகாப்புப் பெறப்படுகிறதோ அவரே ஆவார். உங்களில் மோசமானவரைப் பொறுத்தவரை, அவரிடமிருந்து நன்மை எதிர்பார்க்கப்படாது; அவருடைய தீமையிலிருந்து பாதுகாப்பும் பெறப்படாது; மேலும் அவருடைய அடிமை விடுதலை செய்யப்பட மாட்டார் (அதாவது, அவர் அடிமைகளை விடுதலை செய்யும் நற்செயலைச் செய்யமாட்டார் அல்லது விடுதலை செய்தாலும் அதன் உரிமைகளை வழங்கமாட்டார்)."
ஹதீஸ் தரம் : மவ்கூஃபாக இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது. மேலும், இதிலிருந்து அடிமை விடுதலை பற்றிய பகுதி இல்லாமல், சிறந்தவர்கள் மற்றும் கெட்டவர்கள் பற்றிய பகுதி மர்ஃபூஃ ஆகவும் ஸஹீஹாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது (அல்பானி).
صحيح الإسناد موقوفا ، وقد صح منه مرفوعا جملة الخيار والشرار دون العتق (الألباني)
160
حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَرِيزُ بْنُ عُثْمَانَ، عَنِ ابْنِ هَانِئٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، سَمِعْتُهُ يَقُولُ‏:‏ الْكَنُودُ‏:‏ الَّذِي يَمْنَعُ رِفْدَهُ، وَيَنْزِلُ وَحْدَهُ، وَيَضْرِبُ عَبْدَهُ‏.‏
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "'கனூத்' (நன்றிகெட்டவன்) என்பவன், தனது உதவியை (அல்லது கொடையை) மறுப்பவனும், (பிறருடன் கலக்காமல்) தனியாக வசிப்பவனும், தனது அடிமையை அடிப்பவனுமாவான்."
ஹதீஸ் தரம் : மவ்கூஃபாக பலவீனமானது, மிகவும் பலவீனமான அறிவிப்பாளர் தொடருடன் மர்பூஃபாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது (அல்பானி)
ضعيف موقوفا ، وروي عنه مرفوعا بسند واه جدا (الألباني)
161
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، وَحَمَّادٍ، عَنْ حَبِيبٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ رَجُلاً أَمَرَ غُلاَمًا لَهُ أَنْ يَسْنُوَ عَلَى بَعِيرٍ لَهُ، فَنَامَ الْغُلاَمُ، فَجَاءَ بِشُعْلَةٍ مِنْ نَارٍ فَأَلْقَاهَا فِي وَجْهِهِ، فَتَرَدَّى الْغُلاَمُ فِي بِئْرٍ، فَلَمَّا أَصْبَحَ أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، فَرَأَى الَّذِي فِي وَجْهِهِ، فَأَعْتَقَهُ‏.‏
அல்-ஹசன் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் தனது அடிமைகளில் ஒருவருக்கு, தனது ஒட்டகத்தின் மூலம் தண்ணீர் இறைக்குமாறு கட்டளையிட்டார். அந்த அடிமை உறங்கிவிட்டார். அந்த எஜமானர் ஒரு தீப்பந்தத்தைக் கொண்டு வந்து அதை அவரின் முகத்தில் எறிந்தார் (அவரை எழுப்புவதற்காகவோ அல்லது தண்டிப்பதற்காகவோ). அதனால் அந்த அடிமை கிணற்றில் விழுந்துவிட்டார். காலையில், அந்த அடிமை உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்றார். அவரின் முகத்தில் இருந்த (தீக்காயத்தின்) அடையாளங்களை உமர் (ரழி) அவர்கள் கண்டார்கள். எனவே அவரை விடுதலை செய்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
بَابُ بَيْعِ الْخَادِمِ مِنَ الأعْرَابِ
பாலைவனத்து அரபியரிடமிருந்து பணியாளரை விற்பது பற்றிய பாடம்
162
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَمْرَةَ، عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا دَبَّرَتْ أَمَةً لَهَا، فَاشْتَكَتْ عَائِشَةُ، فَسَأَلَ بَنُو أَخِيهَا طَبِيبًا مِنَ الزُّطِّ، فَقَالَ‏:‏ إِنَّكُمْ تُخْبِرُونِي عَنِ امْرَأَةٍ مَسْحُورَةٍ، سَحَرَتْهَا أَمَةٌ لَهَا، فَأُخْبِرَتْ عَائِشَةُ، قَالَتْ‏:‏ سَحَرْتِينِي‏؟‏ فَقَالَتْ‏:‏ نَعَمْ، فَقَالَتْ‏:‏ وَلِمَ‏؟‏ لاَ تَنْجَيْنَ أَبَدًا، ثُمَّ قَالَتْ‏:‏ بِيعُوهَا مِنْ شَرِّ الْعَرَبِ مَلَكَةً‏.‏
அம்ரா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் தனது அடிமைப்பெண்களில் ஒருவரை ‘முதப்பர்’ (தன் மரணத்திற்குப் பிறகு விடுதலை செய்யப்படுபவர்) ஆக ஆக்கியிருந்தார்கள். பிறகு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள். எனவே அவர்களின் மருமகன்கள் ‘ஸுத்’ (Zutt) இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மருத்துவரிடம் (ஆலோசனை) கேட்டார்கள். அவர் கூறினார், “நீங்கள் என்னிடம் சூனியம் செய்யப்பட்ட ஒரு பெண்ணைப் பற்றிய தகவலைக் கேட்கிறீர்கள். அவளுடைய அடிமைப்பெண்தான் அவளுக்குச் சூனியம் செய்திருக்கிறாள்.” ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் இது தெரிவிக்கப்பட்டதும், அவர்கள் (அப்பெண்ணிடம்), “நீ எனக்குச் சூனியம் செய்தாயா?” என்று கேட்டார்கள். “ஆம்,” என்று அவள் பதிலளித்தாள். “ஏன்? (இனி) நீ ஒருபோதும் ஈடேற மாட்டாய்,” என்று கூறிய ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், பிறகு “அவளை அரபிகளிலேயே மிக மோசமான எஜமானர்களிடம் விற்றுவிடுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ الْعَفْوِ عَنِ الْخَادِمِ
ஒரு வேலையாளரை மன்னிப்பது பற்றிய பாடம்
163
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، هُوَ ابْنُ سَلَمَةَ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا أَبُو غَالِبٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ‏:‏ أَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَعَهُ غُلامَانِ، فَوَهَبَ أَحَدُهُمَا لِعَلِيٍّ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ، وَقَالَ‏:‏ لاَ تَضْرِبْهُ، فَإِنِّي نُهِيتُ عَنْ ضَرْبِ أَهْلِ الصَّلاَةِ، وَإِنِّي رَأَيْتُهُ يُصَلِّي مُنْذُ أَقْبَلْنَا، وَأَعْطَى أَبَا ذَرٍّ غُلاَمًا، وَقَالَ‏:‏ اسْتَوْصِ بِهِ مَعْرُوفًا فَأَعْتَقَهُ، فَقَالَ‏:‏ مَا فَعَلَ‏؟‏ قَالَ‏:‏ أَمَرْتَنِي أَنْ أَسْتَوْصِي بِهِ خَيْرًا فَأَعْتَقْتُهُ‏.‏
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு (இளம்) அடிமைகளுடன் வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவரை அலி (ரழி) அவர்களுக்குப் பரிசளித்து, 'அவனை அடிக்காதீர்கள். ஏனெனில், தொழுகையாளிகளை அடிப்பதை விட்டும் நான் தடுக்கப்பட்டுள்ளேன். மேலும் நாம் வந்தது முதல் அவன் தொழுது கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்' என்று கூறினார்கள். மேலும் அபூ தர் (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு அடிமையைக் கொடுத்து, 'அவரிடம் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்வாயாக!' என்று கூறினார்கள். எனவே அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அவரை விடுதலை செய்துவிட்டார்கள். (பின்னர்) அவர்கள் (நபி ஸல்), 'அவரை (அடிமையை) என்ன செய்தாய்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (அபூ தர் ரழி), 'அவரிடம் நல்ல முறையில் நடந்து கொள்ளுமாறு நீங்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டீர்கள், எனவே நான் அவரை விடுதலை செய்துவிட்டேன்' என்று பதிலளித்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்-அல்பானீ)
حـسـن (الألباني)
بَابُ مَنْ خَتَمَ عَلَى خَادِمِهِ مَخَافَةَ سُوءِ الظَّنِّ
தீய எண்ணம் வந்துவிடுமோ என்று அஞ்சித் தம் பணியாளரிடம் முத்திரை வைத்தல்.
164
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ‏:‏ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وَلَيْسَ لَهُ خَادِمٌ، فَأَخَذَ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِي، فَانْطَلَقَ بِي حَتَّى أَدْخَلَنِي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ‏:‏ يَا نَبِيَّ اللهِ، إِنَّ أَنَسًا غُلاَمٌ كَيِّسٌ لَبِيبٌ، فَلْيَخْدُمْكَ‏.‏ قَالَ‏:‏ فَخَدَمْتُهُ فِي السَّفَرِ وَالْحَضَرِ، مَقْدَمَهُ الْمَدِينَةَ حَتَّى تُوُفِّيَ صلى الله عليه وسلم، مَا قَالَ لِي لِشَيْءٍ صَنَعْتُ‏:‏ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا هَكَذَا‏؟‏ وَلاَ قَالَ لِي لِشَيْءٍ لَمْ أَصْنَعْهُ‏:‏ أَلاَ صَنَعْتَ هَذَا هَكَذَا‏؟‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது அவர்களுக்குப் பணியாள் யாரும் இருக்கவில்லை. அபூ தல்ஹா (ரழி) என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு என்னை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்று, 'அல்லாஹ்வின் நபியே! நிச்சயமாக அனஸ் சாமர்த்தியமும் அறிவும் மிக்கச் சிறுவன். எனவே, இவர் தங்களுக்குப் பணிவிடை செய்யட்டும்' என்று கூறினார்கள். (அதிலிருந்து) நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தது முதல் அவர்கள் மரணமடையும் வரை, பயணத்திலும் ஊரிலும் நான் அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்தேன். நான் செய்த எந்தவொரு செயலுக்காகவும், 'இதை ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?' என்றோ, நான் செய்யாத எதற்கும், 'இதை இப்படிச் செய்திருக்கக் கூடாதா?' என்றோ அவர்கள் என்னிடம் கூறியதேயில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ إِذَا سَرَقَ الْعَبْدُ
ஒரு அடிமை திருடும்போது
165
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ إِذَا سَرَقَ الْمَمْلُوكُ بِعْهُ وَلَوْ بِنَشٍّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللهِ‏:‏ النَّشُّ‏:‏ عِشْرُونَ‏.‏ وَالنَّوَاةُ‏:‏ خَمْسَةٌ‏.‏ وَالأُوقِيَّةُ‏:‏ أَرْبَعُونَ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் அடிமை திருடினால், அவனை ஒரு 'நஷ்'ஷுக்காகவேனும் (மிகக் குறைந்த விலைக்கு) விற்றுவிடுங்கள்."
அபூ அப்தில்லாஹ் (புகாரி) கூறுகிறார்: 'நஷ்' என்பது இருபது (திர்ஹம்கள்) ஆகும். 'நவாத்' என்பது ஐந்து (திர்ஹம்கள்) ஆகும். 'ஊக்கியா' என்பது நாற்பது (திர்ஹம்கள்) ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
بَابُ الْخَادِمِ يُذْنِبُ
தவறான செயல்களைச் செய்யும் ஒரு அடிமை
166
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبِرَةَ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏:‏ انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَدَفَعَ الرَّاعِي فِي الْمُرَاحِ سَخْلَةً، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لاَ تَحْسِبَنَّ، وَلَمْ يَقُلْ‏:‏ لاَ تَحْسَبَنَّ إِنَّ لَنَا غَنَمًا مِئَةً لاَ نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ، فَإِذَا جَاءَ الرَّاعِي بِسَخْلَةٍ ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً، فَكَانَ فِيمَا قَالَ‏:‏ لاَ تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أَمَتَكَ، وَإِذَا اسْتَنْشَقْتَ فَبَالِغْ، إِلاَّ أَنْ تَكُونَ صَائِمًا‏.‏
லக்கித் பின் ஸபிரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். (அப்போது) இடையன் ஓர் ஆட்டுக்குட்டியைத் தொழுவத்திற்குள் ஓட்டி வந்தான். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீர் (இவ்வாறு) எண்ண வேண்டாம்." (அவர்கள், 'எங்களிடம் நூறு ஆடுகள் உள்ளன; அவை (எண்ணிக்கையில்) அதிகரிப்பதை நாங்கள் விரும்பவில்லை என்று நீர் எண்ண வேண்டாம். இடையன் ஓர் ஆட்டுக்குட்டியைக் கொண்டு வரும்போது, அதற்குப் பகரமாக நாங்கள் (பெரிய) ஆடு ஒன்றை அறுக்கிறோம்' என்று கூறவில்லை.)

மேலும் அவர்கள் கூறியவற்றில் இதுவும் ஒன்றாகும்: "உனது அடிமைப் பெண்ணை அடிப்பது போன்று உனது மனைவியை நீ அடிக்காதே. நீ மூக்கிற்கு நீர் செலுத்தும்போது, நீ நோன்பாளியாக இருந்தாலன்றி, நன்றாக (ஆழமாக) நீர் செலுத்து."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
167
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا أَبُو خَلْدَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ قَالَ‏:‏ كُنَّا نُؤْمَرُ أَنْ نَخْتِمَ عَلَى الْخَادِمِ، وَنَكِيلَ، وَنَعُدَّهَا، كَرَاهِيَةَ أَنْ يَتَعَوَّدُوا خُلُقَ سُوءٍ، أَوْ يَظُنَّ أَحَدُنَا ظَنَّ سُوءٍ‏.‏
அபுல் ஆலியா அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பணியாளர்களிடம் (பொருட்களை ஒப்படைக்கும்போது, அவற்றின் கொள்கலன்களுக்கு) முத்திரையிடவும், அவற்றை அளந்தும், எண்ணியும் (அவர்களுக்கு) கொடுக்கவும் நாங்கள் கட்டளையிடப்பட்டோம். அவர்கள் தீய பழக்கத்திற்குப் பழகிவிடுவதையோ, அல்லது எங்களில் ஒருவர் (அவர்கள் மீது) தவறான எண்ணம் கொள்வதையோ வெறுத்தே (இவ்வாறு நாங்கள் பணிக்கப்பட்டோம்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
168
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ، عَنْ سَلْمَانَ قَالَ‏:‏ إِنِّي لَأَعُدُّ الْعُرَاقَ عَلَى خَادِمِي مَخَافَةَ الظَّنِّ‏.‏
சல்மான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சந்தேகம் (அல்லது தவறான எண்ணம்) ஏற்படுவதை அஞ்சி, நான் என் பணியாளருக்காக (அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும்) எலும்புகளில் ஒட்டியுள்ள இறைச்சியை எண்ணுகிறேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
169
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ‏:‏ أَنْبَأَنَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ حَارِثَةَ بْنَ مُضَرِّبٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ سَلْمَانَ‏:‏ إِنِّي لَأَعُدُّ الْعُرَاقَ خَشْيَةَ الظَّنِّ‏.‏
சல்மான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சந்தேகத்திற்கு அஞ்சி, நான் (உண்ணப்பட்டு, சதைப்பற்று நீக்கப்பட்ட) எலும்புகளைக் கூட நிச்சயமாக எண்ணுகிறேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ أَدَبِ الْخَادِمِ
வேலைக்காரரை ஒழுங்குபடுத்துதல்
170
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ يَزِيدَ بْنَ عَبْدِ اللهِ بْنِ قُسَيْطٍ قَالَ‏:‏ أَرْسَلَ عَبْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ غُلاَمًا لَهُ بِذَهَبٍ أَوْ بِوَرِقٍ، فَصَرَفَهُ، فَأَنْظَرَ بِالصَّرْفِ، فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَجَلَدَهُ جَلْدًا وَجِيعًا وَقَالَ‏:‏ اذْهَبْ، فَخُذِ الَّذِي لِي، وَلاَ تَصْرِفْهُ‏.‏
யஸீத் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு குஸைத் கூறினார்கள்:

“அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தங்கம் அல்லது வெள்ளியுடன் தம்முடைய அடிமை ஒருவரை அனுப்பினார்கள். அவர் (அந்த அடிமை) அதை நாணயமாற்றுச் செய்தார். ஆனால், அந்தப் பரிமாற்றத்தில் (மாற்று நாணயத்தை உடனடியாகப் பெறாமல்) கால அவகாசம் அளித்தார். பிறகு அவர் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்றார். அவர்கள் அவருக்கு வலிக்கக்கூடியவாறு அடித்தார்கள். மேலும், ‘சென்று என்னுடையதை எடுத்துக்கொள்; அதை மாற்றாதே!’ என்று கூறினார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்-அல்பானீ)
حـسـن (الألباني)
171
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ‏:‏ كُنْتُ أَضْرِبُ غُلاَمًا لِي، فَسَمِعْتُ مِنْ خَلْفِي صَوْتًا‏:‏ اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ، لَلَّهُ أَقْدَرُ عَلَيْكَ مِنْكَ عَلَيْهِ، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، قُلْتُ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، فَهُوَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللهِ، فَقَالَ‏:‏ أَمَا لَوْ لَمْ تَفْعَلْ لَمَسَّتْكَ النَّارُ أَوْ لَلَفَحَتْكَ النَّارُ‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் என்னுடைய அடிமை ஒருவனை அடித்துக் கொண்டிருந்தபோது, எனக்குப் பின்னாலிருந்து ஒரு குரலைக் கேட்டேன்: 'அபூ மஸ்ஊத், அறிந்துகொள்! நீ இவன் மீது கொண்டுள்ள அதிகாரத்தைவிட அல்லாஹ் உன் மீது அதிக அதிகாரம் பெற்றவன் (சக்தி வாய்ந்தவன்).' நான் திரும்பிப் பார்த்தேன், அங்கே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இருந்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, இவர் அல்லாஹ்வுக்காக விடுதலை செய்யப்பட்டவர்!' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'நீர் அவ்வாறு (அவனை விடுதலை) செய்யாமலிருந்திருந்தால், நரகம் உம்மைத் தீண்டியிருக்கும் அல்லது கரித்திருக்கும்' என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ لاَ تَقُلْ‏:‏ قَبَّحَ اللَّهُ وَجْهَهُ
"அல்லாஹ் உங்கள் முகத்தை அசிங்கமாக்கட்டும்" என்று சொல்லாதீர்கள். என்ற பாடம்.
172
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ لاَ تَقُولُوا‏:‏ قَبَّحَ اللَّهُ وَجْهَهُ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் அவன் முகத்தை அவலட்சணமாக்குவானாக என்று சொல்லாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்-அல்பானீ)
حـسـن (الألباني)
173
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ‏:‏ لاَ تَقُولَنَّ‏:‏ قَبَّحَ اللَّهُ وَجْهَكَ وَوَجْهَ مَنْ أَشْبَهَ وَجْهَكَ، فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَلَقَ آدَمَ صلى الله عليه وسلم عَلَى صُورَتِهِ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “‘அல்லாஹ் உனது முகத்தையும், உன் முகத்தைப் போன்றவரின் முகத்தையும் அசிங்கப்படுத்துவானாக’ என்று நீங்கள் கூறாதீர்கள். ஏனெனில், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், ஆதம் (அலை) அவர்களைத் தன் உருவத்தில் படைத்தான்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்-அல்பானீ)
حـسـن (الألباني)
بَابُ لِيَجْتَنِبِ الْوَجْهَ فِي الضَّرْبِ
முகத்தில் அடிப்பதைத் தவிர்க்கவும்
174
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي أَبِي، وَسَعِيدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ إِذَا ضَرَبَ أَحَدُكُمْ خَادِمَهُ فَلْيَجْتَنِبِ الْوَجْهَ‏.‏
உங்களில் ஒருவர் தம் பணியாளரை அடிக்கும்போது, அவரது முகத்தில் அடிப்பதைத் தவிர்க்கட்டும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
175
حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ قَالَ‏:‏ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِدَابَّةٍ قَدْ وُسِمَ يُدَخِّنُ مَنْخِرَاهُ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ فَعَلَ هَذَا، لاَ يَسِمَنَّ أَحَدٌ الْوَجْهَ وَلاَ يَضْرِبَنَّهُ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், சூடு போடப்பட்டு (அதன் காரணமாக) அதன் மூக்குத் துவாரங்களிலிருந்து புகை வந்துகொண்டிருந்த ஒரு பிராணியைக் கடந்து சென்றார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'இதைச் செய்தவனை அல்லாஹ் சபிப்பானாக! எவரும் முகத்தில் சூடு போடவோ அல்லது (முகத்தில்) அடிக்கவோ கூடாது' என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ مَنْ لَطَمَ عَبْدَهُ فَلْيُعْتِقْهُ مِنْ غَيْرِ إِيجَابٍ
தனது அடிமையை அறைந்தவர் அவரை விடுதலை செய்ய வேண்டும்
176
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ هِلاَلَ بْنَ يَسَافٍ يَقُولُ‏:‏ كُنَّا نَبِيعُ الْبَزَّ فِي دَارِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، فَخَرَجَتْ جَارِيَةٌ فَقَالَتْ لِرَجُلٍ شَيْئًا، فَلَطَمَهَا ذَلِكَ الرَّجُلُ، فَقَالَ لَهُ سُوَيْدُ بْنُ مُقَرِّنٍ‏:‏ أَلَطَمْتَ وَجْهَهَا‏؟‏ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ وَمَا لَنَا إِلاَّ خَادِمٌ، فَلَطَمَهَا بَعْضُنَا، فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُعْتِقُهَا‏.‏
ஹிலால் இப்னு யஸாஃப் கூறினார்கள்: "நாங்கள் சுவைத் இப்னு முகர்ரின் (ரழி) அவர்களின் இல்லத்தில் துணிகளை விற்பனை செய்து வந்தோம். அப்போது ஒரு அடிமைப் பெண் வெளியே வந்து, அங்கிருந்த ஆண்களில் ஒருவரிடம் ஏதோ கூற, அந்த மனிதன் அவளை அறைந்துவிட்டான். சுவைத் இப்னு முகர்ரின் (ரழி) அவனிடம், 'நீ அவளுடைய முகத்தில் அறைந்தாயா? (அறிந்துகொள்,) நான் ஏழு சகோதரர்களில் ஏழாவதாக இருந்தேன்; எங்களிடம் ஒரே ஒரு பணிப்பெண் மட்டுமே இருந்தாள். (அப்போது ஒருமுறை) எங்களில் ஒருவர் அவளை அறைந்துவிட்டார். உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை அவளை விடுதலை செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள் (என்பதை நான் கண்டேன்/அறிந்தேன்).'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
177
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ زَاذَانَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ‏:‏ مَنْ لَطَمَ عَبْدَهُ أَوْ ضَرَبَهُ حَدًّا لَمْ يَأْتِهِ، فَكَفَّارَتُهُ عِتْقُهُ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'யாரேனும் ஒருவர் தனது அடிமையின் கன்னத்தில் அறைந்தாலோ, அல்லது அவர் செய்யாத குற்றத்திற்காக (இஸ்லாமிய சட்டப்படி நிர்ணயிக்கப்பட்ட) தண்டனையை அவருக்கு வழங்கினாலோ, அதற்கான பரிகாரம் அவரை விடுதலை செய்வதாகும்' என்று கூற நான் கேட்டேன்.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
178
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَ‏:‏ لَطَمْتُ مَوْلًى لَنَا فَفَرَّ، فَدَعَانِي أَبِي فَقَالَ لَهُ‏:‏ اقْتَصَّ، كُنَّا وَلَدَ مُقَرِّنٍ سَبْعَةً، لَنَا خَادِمٌ، فَلَطَمَهَا أَحَدُنَا، فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ‏:‏ مُرْهُمْ فَلْيُعْتِقُوهَا، فَقِيلَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لَيْسَ لَهُمْ خَادِمٌ غَيْرَهَا، قَالَ‏:‏ فَلْيَسْتَخْدِمُوهَا فَإِذَا اسْتَغْنَوْا خَلُّوا سَبِيلَهَا‏.‏
முஆவியா இப்னு சுவைத் இப்னு முகர்ரின் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் எங்களுடைய மவ்லா (விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமை அல்லது பணியாளர்) ஒருவரை அறைந்தேன்; அவர் ஓடிவிட்டார். பிறகு என் தந்தை என்னை அழைத்தார். அவர் அவரிடம் (அந்த மவ்லாவிடம்), 'பழிக்குப் பழி வாங்கு' என்று கூறினார். (பிறகு என் தந்தை கூறினார்:) 'முகர்ரின் மகன்களான நாங்கள் ஏழு பேர் இருந்தோம்; எங்களிடம் ஒரே ஒரு பணிப்பெண் இருந்தார். எங்களில் ஒருவர் அவரை அறைந்துவிட்டார்; இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'அவரை விடுதலை செய்யும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'அவர் மட்டுமே அவர்களிடம் உள்ள ஒரே பணிப்பெண்' என்று சொல்லப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'அப்படியானால், அவர்கள் அவரை வேலைக்கு அமர்த்திக் கொள்ளட்டும்; அவர்களுக்குத் தேவை பூர்த்தியாகிவிட்டால் (அவரது சேவையின் தேவை நீங்கிவிட்டால்), அவரை அவர் வழியில் (சுதந்திரமாகப்) போக விட்டுவிடட்டும்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
179
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ‏:‏ مَا اسْمُكَ‏؟‏ فَقُلْتُ‏:‏ شُعْبَةُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي أَبُو شُعْبَةَ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ الْمُزَنِيِّ، وَرَأَى رَجُلاً لَطَمَ غُلاَمَهُ، فَقَالَ‏:‏ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الصُّورَةَ مُحَرَّمَةٌ‏؟‏ رَأَيْتُنِي وَإِنِّي سَابِعُ سَبْعَةِ إِخْوَةٍ، عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، مَا لَنَا إِلاَّ خَادِمٌ، فَلَطَمَهُ أَحَدُنَا، فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُعْتِقَهُ‏.‏
சுவைத் இப்னு முகர்ரின் அல்-முஸனீ (ரழி) அவர்கள், ஒரு மனிதர் தனது அடிமையை அறைவதைக் கண்டபோது (அவரிடம்) கூறியதாவது:
"முகத்தில் அடிப்பது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது என்பது உனக்குத் தெரியாதா? நான் (நினைவுகூர்கிறேன்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், நான் ஏழு சகோதரர்களில் ஏழாவது சகோதரனாக இருந்தேன்; எங்களுக்கு ஒரேயொரு அடிமை மட்டுமே இருந்தார். எங்களில் ஒருவர் அவரை அறைந்துவிட்டார். ஆகவே, அவரை விடுதலை செய்யுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
180
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا فِرَاسٌ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ زَاذَانَ أَبِي عُمَرَ قَالَ‏:‏ كُنَّا عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ، فَدَعَا بِغُلاَمٍ لَهُ كَانَ ضَرَبَهُ فَكَشَفَ عَنْ ظَهْرِهِ فَقَالَ‏:‏ أَيُوجِعُكَ‏؟‏ قَالَ‏:‏ لاَ‏.‏ فَأَعْتَقَهُ، ثُمَّ رَفَعَ عُودًا مِنَ الأَرْضِ فَقَالَ‏:‏ مَالِي فِيهِ مِنَ الأَجْرِ مَا يَزِنُ هَذَا الْعُودَ، فَقُلْتُ‏:‏ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، لِمَ تَقُولُ هَذَا‏؟‏ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ أَوْ قَالَ‏:‏ مَنْ ضَرَبَ مَمْلُوكَهُ حَدًّا لَمْ يَأْتِهِ، أَوْ لَطَمَ وَجْهَهُ، فَكَفَّارَتُهُ أَنْ يُعْتِقَهُ‏.‏
அபூ உமர் ஸாதான் கூறினார்கள்: "நாங்கள் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள், தாங்கள் அடித்திருந்த தங்களின் அடிமை ஒருவரை அழைத்து, அவனுடைய முதுகைத் திறந்து, 'உனக்கு வலிக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். அவன், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தான். பிறகு அவர்கள் அவனை விடுவித்தார்கள். அவர்கள் தரையிலிருந்து ஒரு குச்சியை எடுத்துவிட்டு, '(நான் அவனை விடுவித்தது கட்டாயப் பரிகாரமாக இருந்ததால், இதில்) இந்தக் குச்சியின் எடைக்குச் சமமான (சிறிய) கூலி கூட எனக்கு இல்லை' என்று கூறினார்கள். (அப்போது) நான், 'அபூ அப்துர்-ரஹ்மான் அவர்களே, ஏன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் தனது அடிமையை (அவன் செய்யாத) ஒரு குற்றத்திற்காக (அதாவது, இஸ்லாமியச் சட்டப்படி ஹத் தண்டனைக்குரிய குற்றத்திற்காக) அடிக்கிறாரோ அல்லது அவனது முகத்தில் அறைகிறாரோ, அதற்கான பரிகாரம் அவனை விடுவிப்பதே ஆகும்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ قِصَاصِ الْعَبْدِ
அடிமையின் கிஸாஸ் (பழிவாங்குதல்) பற்றிய பாடம்
181
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، وَقَبِيصَةُ، قَالاَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ‏:‏ لاَ يَضْرِبُ أَحَدٌ عَبْدًا لَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لَهُ إِلاَّ أُقِيدَ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ‏.‏
அம்மார் இப்னு யாசிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எவரேனும் தம் அடிமைக்கு அநியாயம் இழைத்த நிலையில் (அதாவது, நியாயமற்ற முறையில்) அவனை அடித்தால், மறுமை நாளில் அவரிடமிருந்து பழி தீர்க்கப்படாமல் இருக்காது.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
182
حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ أَبَا لَيْلَى قَالَ‏:‏ خَرَجَ سَلْمَانُ فَإِذَا عَلَفُ دَابَّتِهِ يَتَسَاقَطُ مِنَ الْآرِيِّ، فَقَالَ لِخَادِمِهِ‏:‏ لَوْلاَ أَنِّي أَخَافُ الْقِصَاصَ لَأَوْجَعْتُكَ‏.‏
அபூ லைலா கூறினார்கள், "சல்மான் (ரழி) அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, அவர்களுடைய கால்நடைத் தீவனம் தீவனத் தொட்டியிலிருந்து கீழே சிதறிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். தம் வேலையாளிடம், 'நான் கிசாஸ் (சமமான பழிவாங்கல்) தண்டனைக்கு அஞ்சாதிருந்தால், நான் உன்னை வேதனைப்படுத்தியிருப்பேன் (அதாவது, உன்னை அடிப்பதன் மூலம்)' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
183
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الْعَلاَءُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ لَتُؤَدُّنَّ الْحُقُوقَ إِلَى أَهْلِهَا، حَتَّى يُقَادَ لِلشَّاةِ الْجَمَّاءِ مِنَ الشَّاةِ الْقَرْنَاءِ‏.‏
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் உரிமைகளை அவற்றின் உரியவர்களிடம் நிச்சயமாக ஒப்படைக்க வேண்டும். கொம்புள்ள ஆட்டிடமிருந்து கொம்பில்லாத ஆட்டிற்குப் பழிவாங்கப்படும் (மறுமை நாளில்) வரை (இந்த நீதி நிலைநாட்டப்படும்).'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
184
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي دَاوُدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللهِ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَتْنِي جَدَّتِي، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي بَيْتِهَا، فَدَعَا وَصِيفَةً لَهُ أَوْ لَهَا فَأَبْطَأَتْ، فَاسْتَبَانَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ، فَقَامَتْ أُمُّ سَلَمَةَ إِلَى الْحِجَابِ، فَوَجَدَتِ الْوَصِيفَةَ تَلْعَبُ، وَمَعَهُ سِوَاكٌ، فَقَالَ‏:‏ لَوْلاَ خَشْيَةُ الْقَوَدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَأَوْجَعْتُكِ بِهَذَا السِّوَاكِ‏.‏
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் (உம்மு ஸலமாவின்) வீட்டில் இருந்தபோது, தமக்கோ அல்லது அவருக்கோ உரிய பணிப்பெண் ஒருவரை அழைத்தார்கள். அவள் வருவதற்குத் தாமதித்தாள். நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்தில் கோபம் வெளிப்பட்டது. உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் திரைக்குச் சென்று பார்த்தபோது, அந்தப் பணிப்பெண் விளையாடிக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு மிஸ்வாக் குச்சி இருந்தது. அவர்கள், "மறுமை நாளில் பழிக்குப் பழி வாங்கப்படும் (அல்லது சமமான தண்டனை வழங்கப்படும்) என்ற அச்சம் எனக்கு இல்லையென்றால், இந்த மிஸ்வாக்கைக் கொண்டு உன்னை நான் நோவினை செய்திருப்பேன் (அல்லது அடித்திருப்பேன்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
185
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ مَنْ ضَرَبَ ضَرْبًا اقْتُصَّ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமை நாளில், அடித்த எவருக்கும் (அவர் அடித்ததற்கு ஈடாக) பழி தீர்க்கப்படும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
186
حَدَّثَنَا خَلِيفَةُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ رَجَاءٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَوَّامِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ شَقِيقٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ مَنْ ضَرَبَ ضَرْبًا ظُلْمًا اقْتُصَّ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
“யார் அநியாயமாக (ஒருவரை) அடித்தாரோ, மறுமை நாளில் அவரிடமிருந்து (அதற்குப் பகரமாக) பழி தீர்க்கப்படும்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ اكْسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ
நீங்கள் அணியும் ஆடைகளிலிருந்தே அவர்களுக்கு ஆடை அணிவியுங்கள்.
187
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدِ أَبِي حَزْرَةَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ‏:‏ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَيِّ فِي الأَنْصَارِ، قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا، فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِينَا أَبُو الْيَسَرِ صَاحِبُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ غُلاَمٌ لَهُ، وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ، وَعَلَى غُلاَمِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ، فَقُلْتُ لَهُ‏:‏ يَا عَمِّي، لَوْ أَخَذْتَ بُرْدَةَ غُلاَمِكَ وَأَعْطَيْتَهُ مَعَافِرِيَّكَ، أَوْ أَخَذْتَ مَعَافِرِيَّهُ وَأَعْطَيْتَهُ بُرْدَتَكَ، كَانَتْ عَلَيْكَ حُلَّةٌ أَوْ عَلَيْهِ حُلَّةٌ، فَمَسَحَ رَأْسِي وَقَالَ‏:‏ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ، يَا ابْنَ أَخِي، بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ، وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ، وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَشَارَ إِلَى نِيَاطِ قَلْبِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ‏:‏ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ، وَاكْسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَكَانَ أَنْ أُعْطِيَهُ مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا أَهْوَنُ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ حَسَنَاتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ‏.‏
உபாதா இப்னுல் வலீத் கூறினார்: "நானும் என் தந்தையும், இந்த அன்சாரி சமூகத்தாரிடம் (அல்லது கோத்திரத்தாரிடம்) அவர்கள் இறப்பதற்கு முன் அறிவைத் தேடிச் சென்றோம். நாங்கள் சந்தித்த முதல் நபர், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழரான அபுல் யஸர் (ரழி) அவர்கள். அவருடன் அவருடைய அடிமை ஒருவரும் இருந்தார். அபுல் யஸர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு கோடு போட்ட அங்கியையும் ஒரு முஆஃபிரீ அங்கியையும் அணிந்திருந்தார்கள்; அவருடைய அடிமையும் ஒரு கோடு போட்ட அங்கியையும் ஒரு முஆஃபிரீ அங்கியையும் அணிந்திருந்தார்.

நான் அவரிடம், 'என் சிறிய தந்தையே! நீங்கள் உங்கள் அடிமையின் கோடு போட்ட அங்கியை எடுத்துக்கொண்டு, அவருக்கு உங்கள் முஆஃபிரீ அங்கியைக் கொடுத்திருக்கலாமே? அல்லது அவருடைய முஆஃபிரீ அங்கியை எடுத்துக்கொண்டு, அவருக்கு உங்கள் கோடு போட்ட அங்கியை கொடுத்திருக்கலாமே? (அவ்வாறு செய்திருந்தால்) உங்கள் மீது ஒரு முழுமையான ஆடை (ஜோடி) இருந்திருக்கும்; அல்லது அவர் மீது ஒரு முழுமையான ஆடை இருந்திருக்கும்' என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர் என் தலையைத் தடவி, **'அல்லாஹும்ம பாரிக் ஃபீஹி'** (யா அல்லாஹ்! இவருக்கு அருள் புரிவாயாக!) என்று கூறிவிட்டு, 'என் சகோதரன் மகனே, என்னுடைய இவ்விரு கண்களும் பார்த்துள்ளன, என்னுடைய இவ்விரு காதுகளும் கேட்டுள்ளன, என் இதயம் அதை உள்வாங்கிக்கொண்டுள்ளது,' என்று கூறி, நபி (ஸல்) அவர்களைக் குறிப்பிடும் விதமாக தன் இதயத்தின் ஆழமான பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டி,

'நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் உண்பதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உணவளியுங்கள்; நீங்கள் அணியும் ஆடைகளிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உடையணியுங்கள்."

மறுமை நாளில் என்னுடைய நற்செயல்கள் என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதை விட, இவ்வுலகத்தின் பொருட்களை அவருக்குக் கொடுப்பது எனக்கு எளிதானது' (என்று கூறினார்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
188
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُبَشِّرٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ يَقُولُ‏:‏ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُوصِي بِالْمَمْلُوكِينَ خَيْرًا وَيَقُولُ‏:‏ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ، وَأَلْبِسُوهُمْ مِنْ لَبُوسِكُمْ، وَلاَ تُعَذِّبُوا خَلْقَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ‏.‏
ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், அடிமைப்படுத்தப்பட்டவர்களிடம் (அதாவது, தங்களின் கீழ் உள்ள பணியாளர்களிடம்) நன்முறையில் நடந்துகொள்ளுமாறு அறிவுரை கூறிவந்தார்கள். மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் உண்பதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உண்ணக் கொடுங்கள்; நீங்கள் உடுத்துவதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உடுத்தக் கொடுங்கள். கண்ணியமிக்க அல்லாஹ்வின் படைப்பை (எந்தக் காரணத்திற்காகவும்) துன்புறுத்தாதீர்கள்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ سِبَابِ الْعَبِيدِ
அடிமைகளை ஏசுவது பற்றிய பாடம்.
189
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ الأَحْدَبُ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ الْمَعْرُورَ بْنَ سُوَيْدٍ يَقُولُ‏:‏ رَأَيْتُ أَبَا ذَرٍّ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ وَعَلَى غُلاَمِهِ حُلَّةٌ، فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ، فَقَالَ‏:‏ إِنِّي سَابَبْتُ رَجُلاً فَشَكَانِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ أَعَيَّرْتَهُ بِأُمِّهِ‏؟‏ قُلْتُ‏:‏ نَعَمْ، ثُمَّ قَالَ‏:‏ إِنَّ إِخْوَانَكُمْ خَوَلُكُمْ، جَعَلَهُمُ اللَّهُ تَحْتَ أَيْدِيكُمْ، فَمَنْ كَانَ أَخُوهُ تَحْتَ يَدَيْهِ فَلْيُطْعِمْهُ مِمَّا يَأْكُلُ، وَلْيُلْبِسْهُ مِمَّا يَلْبَسُ، وَلاَ تُكَلِّفُوهُمْ مَا يَغْلِبُهُمْ، فَإِنْ كَلَّفْتُمُوهُمْ مَا يَغْلِبُهُمْ فَأَعِينُوهُمْ‏.‏
அல்-மஃரூர் இப்னு ஸுவைத் கூறினார்கள், "நான் அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு முழு ஆடை அணிந்திருப்பதையும், அவருடைய அடிமையும் ஒரு முழு ஆடையை அணிந்திருப்பதையும் கண்டேன். நாங்கள் அவரிடம் அதைப் பற்றிக் கேட்டோம், அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், 'நான் ஒரு மனிதரை இழிவுபடுத்தினேன் (அல்லது திட்டினேன்), அவர் என்னைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கேட்டார்கள், 'நீர் அவரை அவரின் தாயைக் கூறி இழிவுபடுத்தினீரா?' 'ஆம்,' என்று நான் பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், 'உங்கள் சகோதரர்கள் உங்கள் பொறுப்பில் உள்ளவர்கள் (அதாவது, உங்கள் பணியாளர்கள், அடிமைகள் அல்லது உங்களைச் சார்ந்தவர்கள்). அல்லாஹ் அவர்களை உங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்துள்ளான். ஒருவர் தன் சகோதரரைத் தன் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருந்தால், அவர் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உணவளிக்க வேண்டும், அவர் உடுத்துவதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்க வேண்டும், மேலும் அவர்களுக்குச் சிரமமான எதையும் அவர்கள் மீது சுமத்தக் கூடாது. அவர்களுக்குச் சிரமமானதை நீங்கள் அவர்கள் மீது சுமத்தினால், அவர்களுக்கு நீங்கள் உதவுங்கள்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ هَلْ يُعِينُ عَبْدَهُ‏؟‏
ஒருவர் தனது அடிமைக்கு உதவி செய்ய வேண்டுமா?
190
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ سَلاَّمَ بْنَ عَمْرٍو يُحَدِّثُ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ أَرِقَّاكُمْ إِخْوَانُكُمْ، فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِمْ، اسْتَعِينُوهُمْ عَلَى مَا غَلَبَكُمْ، وَأَعِينُوهُمْ عَلَى مَا غُلِبُوا‏.‏
சல்லாம் இப்னு அம்ர் அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரான அவர்கள் (ரழி) கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்கள் அடிமைகள் உங்கள் சகோதரர்கள் ஆவார்கள், எனவே அவர்களிடம் நல்ல முறையில் நடந்து கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு சக்திக்கு மீறியவற்றில் அவர்களின் உதவியை நாடுங்கள், அவர்களுக்கு சக்திக்கு மீறியவற்றில் நீங்களும் உதவுங்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
191
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، عَنْ أَبِي يُونُسَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ‏:‏ أَعِينُوا الْعَامِلَ مِنْ عَمَلِهِ، فَإِنَّ عَامِلَ اللهِ لاَ يَخِيبُ، يَعْنِي‏:‏ الْخَادِمَ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பணியாளருக்கு அவரது பணியில் உதவுங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் பணியாளர் (அதாவது, அல்லாஹ்வுக்காக உழைப்பவர்) ஏமாற்றமடைய மாட்டார்." அதாவது, வேலையாள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ لاَ يُكَلَّفُ الْعَبْدُ مِنَ الْعَمَلِ مَا لاَ يُطِيقُ
ஒரு அடிமையால் செய்ய முடியாத வேலையை அவர் மீது சுமத்தாதீர்கள்
192
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي ابْنُ عَجْلاَنَ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، عَنْ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ لِلْمَمْلُوكِ طَعَامُهُ وَكِسْوَتُهُ، وَلاَ يُكَلَّفُ مِنَ الْعَمَلِ مَا لاَ يُطِيقُ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அடிமைக்கு அவனுடைய உணவும் உடையும் உண்டு. அவனால் தாங்க முடியாத வேலையை அவன் மீது சுமத்தக் கூடாது."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
193
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي ابْنُ عَجْلاَنَ، عَنْ بُكَيْرٍ، أَنَّ عَجْلاَنَ أَبَا مُحَمَّدٍ حَدَّثَهُ قُبَيْلَ وَفَاتِهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لِلْمَمْلُوكِ طَعَامُهُ وَكِسْوَتُهُ، وَلاَ يُكَلَّفُ إِلاَّ مَا يُطِيقُ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடிமைக்கு அவரது உணவும் உடையும் (உரிமையாக) உண்டு. அவரால் இயன்றதைத் தவிர (வேறு எதனையும் செய்யுமாறு) அவர் பணிக்கப்படக் கூடாது."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
194
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَعْمَشِ قَالَ‏:‏ قَالَ مَعْرُورٌ‏:‏ مَرَرْنَا بِأَبِي ذَرٍّ وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ، وَعَلَى غُلاَمِهِ حُلَّةٌ، فَقُلْنَا‏:‏ لَوْ أَخَذْتَ هَذَا وَأَعْطَيْتَ هَذَا غَيْرَهُ، كَانَتْ حُلَّةٌ، قَالَ‏:‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏:‏ إِخْوَانُكُمْ جَعَلَهُمُ اللَّهُ تَحْتَ أَيْدِيكُمْ، فَمَنْ كَانَ أَخُوهُ تَحْتَ يَدِهِ، فَلْيُطْعِمْهُ مِمَّا يَأْكُلُ، وَلْيُلْبِسْهُ مِمَّا يَلْبَسُ، وَلاَ يُكَلِّفْهُ مَا يَغْلِبُهُ، فَإِنْ كَلَّفَهُ مَا يَغْلِبُهُ فَلْيُعِنْهُ عَلَيْهِ‏.‏
மஃரூர் கூறினார்: "நாங்கள் அபூ தர் (ரழி) அவர்களைக் கடந்து சென்றபோது, அவர்கள் ஒரு ஆடையை அணிந்திருந்தார்கள்; அவர்களுடைய அடிமையும் ஒரு ஜோடி ஆடையை (ஹுல்லா) அணிந்திருந்தார். நாங்கள், 'இந்த (அடிமையின்) ஆடையை நீங்கள் எடுத்துக்கொண்டு, இவருக்கு (அடிமைக்கு) வேறு (ஒரு சாதாரண) ஆடையைக் கொடுத்திருந்தால், (அப்போது) உங்களுக்கு ஒரு ஹுல்லா (ஜோடி ஆடை) இருந்திருக்குமே?' என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் உங்கள் சகோதரர்களை உங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருக்கிறான். எனவே ஒருவருடைய அதிகாரத்தின் கீழ் அவருடைய சகோதரர் இருந்தால், அவர் தான் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உண்ணக் கொடுக்கட்டும்; தான் உடுத்துவதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்கட்டும். மேலும், அவரால் தாங்க முடியாததை அவர் மீது சுமத்த வேண்டாம். அவ்வாறு அவரால் தாங்க முடியாத ஒன்றை அவர் மீது சுமத்தினால், அவருக்கு அவர் உதவட்டும்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ نَفَقَةُ الرَّجُلِ عَلَى عَبْدِهِ وَخَادِمِهِ صَدَقَةٌ
தன்னுடைய வேலைக்காரனுக்காக ஒரு மனிதன் செலவு செய்வது தர்மமாகும்.
195
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا بَقِيَّةُ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنِ الْمِقْدَامِ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ‏:‏ مَا أَطْعَمْتَ نَفْسَكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ، وَمَا أَطْعَمْتَ وَلَدَكَ وَزَوْجَتَكَ وَخَادِمَكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ‏.‏
அல்-மிக்ஃதாம் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டார்கள்: “நீங்கள் உங்களுக்கு உணவளிப்பது (அல்லாஹ்விடம்) தர்மமாகவே கருதப்படும். மேலும், நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைக்கும், உங்கள் மனைவிக்கும், உங்கள் பணியாளருக்கும் உணவளிப்பதும் (அல்லாஹ்விடம்) தர்மமாகவே கருதப்படும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
196
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ خَيْرُ الصَّدَقَةِ مَا بَقَّى غِنًى، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى، وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ، تَقُولُ امْرَأَتُكَ‏:‏ أَنْفِقْ عَلَيَّ أَوْ طَلِّقْنِي، وَيَقُولُ مَمْلُوكُكَ‏:‏ أَنْفِقْ عَلَيَّ أَوْ بِعْنِي، وَيَقُولُ وَلَدُكَ‏:‏ إِلَى مَنْ تَكِلُنَا‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "சிறந்த தர்மம் என்பது (தர்மம் செய்த பிறகு) தன்னிறைவு (அல்லது செல்வம்) மீதமிருக்கும் நிலையில் கொடுக்கப்படுவதாகும். உயர்ந்த கை (கொடுக்கும் கை), தாழ்ந்த கையை (வாங்கும் கையை) விடச் சிறந்தது. நீ பராமரிக்கக் கடமைப்பட்டவர்களிடமிருந்து தொடங்கு. உன்னுடைய மனைவி கூறுகிறாள், 'எனக்காகச் செலவு செய், இல்லையென்றால் என்னை விவாகரத்து செய்துவிடு.' உன்னுடைய அடிமை கூறுகிறான், 'எனக்காகச் செலவு செய், இல்லையென்றால் என்னை விற்றுவிடு.' உன்னுடைய குழந்தை கேட்கிறது, 'நாங்கள் யாரை நம்பி வாழ்வது?'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
197
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ‏:‏ أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِصَدَقَةٍ، فَقَالَ رَجُلٌ‏:‏ عِنْدِي دِينَارٌ، قَالَ‏:‏ أَنْفِقْهُ عَلَى نَفْسِكَ، قَالَ‏:‏ عِنْدِي آخَرُ، قَالَ‏:‏ أَنْفِقْهُ عَلَى زَوْجَتِكَ قَالَ‏:‏ عِنْدِي آخَرُ، قَالَ‏:‏ أَنْفِقْهُ عَلَى خَادِمِكَ، ثُمَّ أَنْتَ أَبْصَرُ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸதகா செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். ஒரு மனிதர், 'என்னிடம் ஒரு தீனார் இருக்கிறது' என்றார். அவர்கள், 'அதை உனக்காக செலவிடு' என்றார்கள். அவர், 'என்னிடம் இன்னொன்று இருக்கிறது' என்றார். அவர்கள், 'அதை உனது மனைவிக்காக செலவிடு' என்றார்கள். அவர், 'என்னிடம் இன்னொன்று இருக்கிறது' என்றார். அவர்கள், 'அதை உனது பணியாளருக்காகச் செலவிடு, பின்னர் நீயே நன்கு அறிவாய் (யாருக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்று)' என்றார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்-அல்பானீ)
حـسـن (الألباني)
بَابُ إِذَا كَرِهَ أَنْ يَأْكُلَ مَعَ عَبْدِهِ
ஒருவர் தனது ஊழியருடன் சேர்ந்து சாப்பிட விரும்பாதது பற்றிய பாடம்.
198
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا مَخْلَدُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلاً يَسْأَلُ جَابِرًا عَنْ خَادِمِ الرَّجُلِ، إِذَا كَفَاهُ الْمَشَقَّةَ وَالْحَرَّ، أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَدْعُوهُ‏؟‏ قَالَ‏:‏ نَعَمْ، فَإِنْ كَرِهَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَطْعَمَ مَعَهُ فَلْيُطْعِمْهُ أُكْلَةً فِي يَدِهِ‏.‏
ஜாபிர் (ரலி) அவர்களிடம் ஒருவர், "ஒரு மனிதனின் வேலையாள் (வேலை செய்யும்) சிரமத்தையும் (சமைக்கும்) வெப்பத்தையும் தாங்கிக்கொண்டு அவருக்குப் பணிவிடை செய்தால், அந்த வேலையாளை (உணவருந்த) அழைக்க வேண்டும் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு ஜாபிர் (ரலி), "ஆம்! உங்களில் ஒருவருக்குத் தமது வேலையாள் தம்முடன் (ஒரே மேசையில்) அமர்ந்து உண்பது பிடிக்கவில்லையென்றால், அவர் அந்த வேலையாளின் கையில் (அவரது பங்கை) உணவை வழங்கட்டும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ يُطْعِمُ الْعَبْدَ مِمَّا يَأْكُلُ
ஒரு அடிமை தான் உண்பதிலிருந்து தனது எஜமானுக்கு உணவளிக்க வேண்டும் என்பது பற்றிய பாடம்.
199
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ مُبَشِّرٍ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ يَقُولُ‏:‏ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُوصِي بِالْمَمْلُوكِينَ خَيْرًا وَيَقُولُ‏:‏ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ، وَأَلْبِسُوهُمْ مِنْ لَبُوسِكُمْ، وَلاَ تُعَذِّبُوا خَلْقَ اللهِ‏.‏
ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அடிமைகளிடம் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தினார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள், ‘நீங்கள் உண்பதிலிருந்து அவர்களுக்கும் உணவளியுங்கள், நீங்கள் அணிவதிலிருந்து அவர்களுக்கும் ஆடை அணிவியுங்கள், மேலும் அல்லாஹ்வின் படைப்புகளைத் தண்டிக்காதீர்கள்.’”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ هَلْ يَجْلِسُ خَادِمُهُ مَعَهُ إِذَا أَكَلَ
ஒரு மனிதனின் பணியாளர் அவர் உணவருந்தும்போது அவருடன் அமர்ந்திருப்பாரா?
200
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمْ خَادِمُهُ بِطَعَامِهِ فَلْيُجْلِسْهُ، فَإِنْ لَمْ يَقْبَلْ فَلْيُنَاوِلْهُ مِنْهُ‏.‏
அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவரிடம் அவருடைய பணியாளர் உணவைக் கொண்டு வந்தால், அவரைத் (தம்முடன்) அமரச் செய்யட்டும். அவர் (தம்முடன் அமர்ந்து உண்ண) ஏற்கவில்லையென்றால், அதிலிருந்து அவருக்குக் கொடுக்கட்டும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
201
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا أَبُو يُونُسَ الْبَصْرِيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ‏:‏ قَالَ أَبُو مَحْذُورَةَ‏:‏ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، إِذْ جَاءَ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ بِجَفْنَةٍ يَحْمِلُهَا نَفَرٌ فِي عَبَاءَةٍ، فَوَضَعُوهَا بَيْنَ يَدَيْ عُمَرَ، فَدَعَا عُمَرُ نَاسًا مَسَاكِينَ وَأَرِقَّاءَ مِنْ أَرِقَّاءِ النَّاسِ حَوْلَهُ، فَأَكَلُوا مَعَهُ، ثُمَّ قَالَ عِنْدَ ذَلِكَ‏:‏ فَعَلَ اللَّهُ بِقَوْمٍ، أَوْ قَالَ‏:‏ لَحَا اللَّهُ قَوْمًا يَرْغَبُونَ عَنْ أَرِقَّائِهِمْ أَنْ يَأْكُلُوا مَعَهُمْ، فَقَالَ صَفْوَانُ‏:‏ أَمَا وَاللَّهِ، مَا نَرْغَبُ عَنْهُمْ، وَلَكِنَّا نَسْتَأْثِرُ عَلَيْهِمْ، لاَ نَجْدُ وَاللَّهِ مِنَ الطَّعَامِ الطِّيبِ مَا نَأْكُلُ وَنُطْعِمُهُمْ‏.‏
அபூ மஹ்தூரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் உமர் (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, ஸஃப்வான் இப்னு உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் ஒரு பெரிய உணவுத் தட்டை (ஜஃப்னா) கொண்டு வந்தார்கள். அதைச் சிலர் ஒரு துணியில் சுமந்து வந்தனர். அவர்கள் அதை உமர் (ரழி) அவர்களின் முன்னால் வைத்தனர். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் சில ஏழைகளையும், தம்மைச் சுற்றியிருந்த மக்களின் அடிமைகளில் சிலரையும் அழைத்து, அவர்களுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தங்களின் அடிமைகள் தங்களுடன் சேர்ந்து உண்பதை வெறுக்கும் ஒரு கூட்டத்தாரை அல்லாஹ் தண்டிப்பான் (அல்லது தக்கபடி செய்வான்) - அல்லது அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் ஒரு கூட்டத்தாரை சபிப்பான்'.' ஸஃப்வான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் அவர்களை வெறுப்பதில்லை, ஆனால், அவர்களை விட எங்களுக்கே நாங்கள் முன்னுரிமை அளித்துக்கொள்கிறோம். மேலும், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் உண்பதற்கும், அவர்களுக்கும் சேர்த்து உணவளிப்பதற்கும் போதுமான நல்ல உணவு எங்களிடம் கிடைப்பதில்லை.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ إِذَا نَصَحَ الْعَبْدُ لِسَيِّدِهِ
ஒரு பணியாள் தன் எஜமானுக்கு நல்ல உபதேசம் செய்தால்.
202
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا نَصَحَ لِسَيِّدِهِ، وَأَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ، لَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓர் அடிமை தன் எஜமானருக்கு நலம் நாடி (நேர்மையாகவும் விசுவாசமாகவும் நடந்து), தன் இறைவனின் வணக்கத்தையும் செவ்வனே நிறைவேற்றினால், அவருக்கு இரட்டிப்பு நற்கூலி உண்டு."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
203
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا الْمُحَارِبِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيٍّ قَالَ‏:‏ قَالَ رَجُلٌ لِعَامِرٍ الشَّعْبِيِّ‏:‏ يَا أَبَا عَمْرٍو، إِنَّا نَتَحَدَّثُ عِنْدَنَا أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا أَعْتَقَ أُمَّ وَلَدِهِ ثُمَّ تَزَوَّجَهَا كَانَ كَالرَّاكِبِ بَدَنَتَهُ، فَقَالَ عَامِرٌ‏:‏ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏:‏ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ ثَلاَثَةٌ لَهُمْ أَجْرَانِ‏:‏ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ، وَآمَنَ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فَلَهُ أَجْرَانِ‏.‏ وَالْعَبْدُ الْمَمْلُوكُ إِذَا أَدَّى حَقَّ اللهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ‏.‏ وَرَجُلٌ كَانَتْ عِنْدَهُ أَمَةٌ يَطَأهَا، فَأَدَّبَهَا فَأَحْسَنَ تَأْدِيبَهَا، وَعَلَّمَهَا فَأَحْسَنَ تَعْلِيمَهَا، ثُمَّ أَعْتَقَهَا فَتَزَوَّجَهَا، فَلَهُ أَجْرَانِ قَالَ عَامِرٌ‏:‏ أَعْطَيْنَاكَهَا بِغَيْرِ شَيْءٍ، وَقَدْ كَانَ يَرْكَبُ فِيمَا دُونَهَا إِلَى الْمَدِينَةِ‏.‏
சாலிஹ் இப்னு ஹய்யி கூறினார்:
ஒரு மனிதர் ஆமிர் அஷ்-ஷஅபீ அவர்களிடம், "அபூ அம்ர்! ஒருவர் தனது 'உம்மு வலத்'தை (தனக்குக் குழந்தை பெற்ற அடிமைப் பெண்ணை) விடுதலை செய்து, பின்னர் அவளை மணந்துகொண்டால், அவர் தனது குர்பானி ஒட்டகத்தில் சவாரி செய்பவரைப் போன்றவர் என்று நாங்கள் எங்களுக்கிடையே பேசிக்கொள்கிறோம்" என்றார்.

அதற்கு ஆமிர் கூறினார்: அபூ புர்தா அவர்கள் தம் தந்தை (அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ ரலி) அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மூன்று பேருக்கு இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு:
வேதக்காரர்களில் ஒருவர், தமது இறைத்தூதரை நம்பி, பின்னர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களையும் நம்பினால், அவருக்கு இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு.
ஓர் அடிமை, அல்லாஹ்வுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கடமையையும், தன் எஜமானர்களுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கடமையையும் நிறைவேற்றினால் (அவனுக்கும் இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு).
ஒரு மனிதர், தம்மிடம் ஓர் அடிமைப் பெண் இருக்க, (அவளுடன் தாம்பத்திய உறவு கொண்டு), அவளுக்குச் சிறந்த முறையில் ஒழுக்கமும் பண்பும் கற்பித்து, அவளுக்குச் சிறந்த முறையில் கல்வியும் புகட்டி, பின்னர் அவளை விடுதலை செய்து அவளை மணந்துகொண்டால், அவருக்கு இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு."

(பிறகு ஆமிர் அம்மனிதரிடம்), "எந்தக் கைமாறும் இல்லாமலேயே இ(ந்தத் தீர்ப்பான)தை உமக்கு நாம் வழங்கியுள்ளோம். (முன்பெல்லாம்) இதைவிடச் சிறிய விஷயத்திற்காகக்கூட மதீனா வரை பயணம் மேற்கொள்ளப்படுவதுண்டு" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
204
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ الْمَمْلُوكُ الَّذِي يُحْسِنُ عِبَادَةَ رَبِّهِ، وَيُؤَدِّي إِلَى سَيِّدِهِ الَّذِي فُرِضَ، الطَّاعَةُ وَالنَّصِيحَةُ، لَهُ أَجْرَانِ‏.‏
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "தன் இறைவனை மிக அழகிய முறையில் வணங்கி, தன் எஜமானருக்குக் கடமையாக்கப்பட்ட கீழ்ப்படிதலையும், நலம் நாடும் (உண்மையான அறிவுரை கூறும்) கடமையையும் நிறைவேற்றும் அடிமைக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
205
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ أَبَا بُرْدَةَ يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ الْمَمْلُوكُ لَهُ أَجْرَانِ إِذَا أَدَّى حَقَّ اللهِ فِي عِبَادَتِهِ، أَوْ قَالَ‏:‏ فِي حُسْنِ عِبَادَتِهِ، وَحَقَّ مَلِيكِهِ الَّذِي يَمْلِكُهُ‏.‏
ஓர் அடிமை, அல்லாஹ்வுக்குச் செலுத்த வேண்டிய வணக்கக்கடமையைச் செவ்வனே நிறைவேற்றி (அல்லது, 'அவர் தம் வணக்கத்தில் சிறந்து விளங்குகிறார்' என்று கூறினார்கள்), தம்மை உடைமையாக்கிக் கொண்ட தன் எஜமானரின் உரிமையையும் நிறைவேற்றும்போது அவருக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ الْعَبْدُ رَاعٍ
அடிமை ஒரு மேய்ப்பன் (பொறுப்பாளன்) ஆவான்.
206
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ كُلُّكُمْ رَاعٍ، وَكُلُّكُمْ مَسْؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالأَمِيرُ الَّذِي عَلَى النَّاسِ رَاعٍ، وَهُوَ مَسْؤولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ، وَهُوَ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَعَبْدُ الرَّجُلِ رَاعٍ عَلَى مَالِ سَيِّدِهِ، وَهُوَ مَسْؤُولٌ عَنْهُ، أَلاَ كُلُّكُمْ رَاعٍ، وَكُلُّكُمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் அனைவரும் மேய்ப்பர்களே (பொறுப்பாளர்களே), மேலும் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது மந்தைக்குப் (பொறுப்பில் உள்ளவர்களுக்கு) பொறுப்பானவர் ஆவார். மக்களின் தலைவர் ஒரு மேய்ப்பர் (பொறுப்பாளர்) ஆவார், மேலும் அவர் தனது குடிமக்களுக்குப் பொறுப்பானவர் ஆவார். ஒரு மனிதன் தனது குடும்பத்தாருக்கு ஒரு மேய்ப்பர் (பொறுப்பாளர்) ஆவார், மேலும் அவன் அவர்களுக்குப் பொறுப்பானவன் ஆவான். ஒரு மனிதனின் அடிமை தனது எஜமானரின் உடைமைகளுக்கு ஒரு மேய்ப்பர் (பொறுப்பாளர்) ஆவார், மேலும் அவர் அதற்குப் பொறுப்பானவர் ஆவார். அறிந்து கொள்ளுங்கள்! (உறுதியாக) நீங்கள் அனைவரும் மேய்ப்பர்களே (பொறுப்பாளர்களே), மேலும் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது மந்தைக்குப் (பொறுப்பில் உள்ளவர்களுக்கு) பொறுப்பானவர் ஆவார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
207
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ‏:‏ الْعَبْدُ إِذَا أَطَاعَ سَيِّدَهُ، فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ، فَإِذَا عَصَى سَيِّدَهُ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ‏.‏
ஓர் அடிமை தன் எஜமானுக்கு (மார்க்கத்திற்கு முரணில்லாத) விஷயங்களில் கீழ்ப்படியும்போது, அவன் சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்துவிட்டான். அவன் தன் எஜமானுக்கு (மார்க்கத்திற்கு முரணில்லாத விஷயங்களில்) மாறு செய்யும்போது, அவன் சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வுக்கும் மாறு செய்துவிட்டான்.
ஹதீஸ் தரம் : ளயீஃப் (அல்-அல்பானீ)
ضـعـيـف (الألباني)
بَابُ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا
ஒரு அடிமையாக இருக்க விரும்பியவர் பற்றிய பாடம்.
208
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ إِذَا أَدَّى حَقَّ اللهِ وَحَقَّ سَيِّدِهِ، لَهُ أَجْرَانِ، وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ، لَوْلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَالْحَجُّ، وَبِرُّ أُمِّي، لَأَحْبَبْتُ أَنْ أَمُوتَ مَمْلُوكًا‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் அடிமை, அல்லாஹ்வின் கடமையையும் தன் எஜமானனின் கடமையையும் நிறைவேற்றினால், அவருக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."
(இதையடுத்து அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அபூ ஹுரைராவின் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! (அதாவது, அல்லாஹ் மீது ஆணையாக!) இறைவழியில் அறப்போர் புரிவதும், ஹஜ் செய்வதும், என் தாய்க்குப் பணிவிடை செய்வதும் இல்லாதிருந்தால், நான் ஓர் அடிமையாகவே மரணிக்க விரும்பியிருப்பேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ لا يَقُولُ‏:‏ عَبْدِي
அதிகாரம்: என் அடிமை என்று கூறலாகாது.
209
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللهِ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ لاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ‏:‏ عَبْدِي، أَمَتِي، كُلُّكُمْ عَبِيدُ اللهِ، وَكُلُّ نِسَائِكُمْ إِمَاءُ اللهِ، وَلْيَقُلْ‏:‏ غُلاَمِي، جَارِيَتِي، وَفَتَايَ، وَفَتَاتِي‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் எவரும், ‘என் அடிமை (அப்தீ)’ அல்லது ‘என் அடிமைப் பெண் (அமத்தீ)’ என்று கூற வேண்டாம். நீங்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடிமைகள், மேலும் உங்கள் பெண்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடிமைப் பெண்கள் ஆவர். மாறாக நீங்கள், ‘என் பையன் (குலாமீ)’, ‘என் சிறுமி (ஜாரியத்தீ)’, ‘என் வாலிபன் (ஃபதாயா)’ அல்லது ‘என் இளம் பெண் (ஃபதாதீ)’ என்று கூற வேண்டும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
بَابُ هَلْ يَقُولُ‏:‏ سَيِّدِي‏؟‏
"என் எஜமானரே (ஸய்யிதீ)" என்று ஒருவர் கூறலாமா?
210
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، وَحَبِيبٍ، وَهِشَامٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏:‏ لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ‏:‏ عَبْدِي وَأَمَتِي، وَلاَ يَقُولَنَّ الْمَمْلُوكُ‏:‏ رَبِّي وَرَبَّتِي، وَلْيَقُلْ‏:‏ فَتَايَ وَفَتَاتِي، وَسَيِّدِي وَسَيِّدَتِي، كُلُّكُمْ مَمْلُوكُونَ، وَالرَّبُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் எவரும் 'என் அடிமை' ('அப்தீ' - என் ஆண் அடிமை அல்லது 'அமத்தீ' - என் பெண் அடிமை) என்று கூற வேண்டாம். மேலும் ஓர் அடிமை 'என் இறைவன்' ('ரப்பீ' - என் எஜமான் அல்லது 'ரப்பத்தீ' - என் எஜமானி) என்றும் கூற வேண்டாம். அவர்கள், (அதாவது உரிமையாளர்கள்) 'என் இளைஞன்' அல்லது 'என் இளைஞி' ('ஃபத்தாயீ' மற்றும் 'ஃபத்தாத்தீ') என்றும், (அதாவது அடிமைகள்) 'என் எஜமான்' அல்லது 'என் எஜமானி' ('ஸய்யிதீ' மற்றும் 'ஸய்யிதத்தீ') என்றும் கூற வேண்டும். நீங்கள் அனைவரும் அடிமைகளே; மேலும் உண்மையான இறைவன், எல்லாம் வல்லவனும் உயர்ந்தவனுமாகிய அல்லாஹ்வே."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)
211
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو مَسْلَمَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَ‏:‏ قَالَ أَبِي‏:‏ انْطَلَقْتُ فِي وَفْدِ بَنِي عَامِرٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالُوا‏:‏ أَنْتَ سَيِّدُنَا، قَالَ‏:‏ السَّيِّدُ اللَّهُ، قَالُوا‏:‏ وَأَفْضَلُنَا فَضْلاً، وَأَعْظَمُنَا طَوْلاً، قَالَ‏:‏ فَقَالَ‏:‏ قُولُوا بِقَوْلِكُمْ، وَلاَ يَسْتَجْرِيَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ‏.‏
முதர்ரிஃப் அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அவரது தந்தை (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நான் பனூ ஆமிர் தூதுக்குழுவினருடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள், 'நீங்கள் எங்கள் தலைவர்' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'தலைவர் அல்லாஹ் தான்' என்று கூறினார்கள். அவர்கள், 'எங்களில் சிறப்பால் சிறந்தவரும், கொடைத்தன்மையில் மகத்தானவரும் (நீங்கள் தான்)' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் கூற்றைக் கூறுங்கள் (அதாவது, மிகைப்படுத்தாமல் பேசுங்கள்), ஷைத்தான் உங்களைத் தூண்டிவிட அனுமதிக்காதீர்கள்' என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)