அல்-அதப் அல்-முஃபரத்

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் நோய் கடுமையாகியபோது, "அலியே! எனக்குப் பிறகு என் சமுதாயத்தார் வழிதவறாமல் இருப்பதற்காக நான் (சிலவற்றை) எழுதித் தர ஒரு ஏட்டைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். (நான் அதைச் செய்வதற்குள்) அவர்கள் என்னை முந்திவிடுவார்களோ (இறந்துவிடுவார்களோ) என்று நான் அஞ்சினேன். எனவே நான், "அந்த ஏட்டை விட நான் (தாங்கள் கூறுவதை) நன்றாக நினைவில் வைத்துக் கொள்வேன்" என்று கூறினேன். அப்போது அவர்களின் தலை எனது முன்கைக்கும் புஜத்திற்கும் இடையில் இருந்தது. அவர்கள் தொழுகை, ஸகாத் மற்றும் உங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள் (அடிமைகள்) குறித்து அறிவுரை பகரலானார்கள். அவர்களின் உயிர் பிரியும் வரை இதனையே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள். மேலும், "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை; முஹம்மத் அவனது அடியாரும் தூதரும் ஆவார்" என்று சாட்சி கூறுமாறும், "யார் இவ்விரண்டையும் ஏற்று சாட்சி கூறுகிறாரோ அவர் நரக நெருப்பிலிருந்து காக்கப்படுவார்" என்றும் அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அழைப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அன்பளிப்புகளை மறுக்காதீர்கள். முஸ்லிம்களை அடிக்காதீர்கள்."

அலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களின் இறுதி வார்த்தைகள்:

"தொழுகை! தொழுகை! உங்கள் அடிமைகள் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்!"

அபுத்-தர்தா (ரழி) அவர்கள் மக்களிடம் கூறுவார்கள்: "கால்நடை மருத்துவர்கள் விலங்குகளை அறிவதை விட நாங்கள் உங்களை நன்கு அறிவோம். நாங்கள் உங்களில் சிறந்தவர்களை உங்களில் மோசமானவர்களிடமிருந்து அறிந்துகொள்கிறோம். உங்களில் சிறந்தவர் யாரெனில், அவரிடமிருந்து நன்மை எதிர்பார்க்கப்படும்; மேலும் யாருடைய தீங்கிலிருந்து பாதுகாப்புப் பெறப்படுகிறதோ அவரே ஆவார். உங்களில் மோசமானவரைப் பொறுத்தவரை, அவரிடமிருந்து நன்மை எதிர்பார்க்கப்படாது; அவருடைய தீமையிலிருந்து பாதுகாப்பும் பெறப்படாது; மேலும் அவர் தமது அடிமையை விடுதலை செய்யமாட்டார்."

அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "'கனூத்' (நன்றிகெட்டவன்) என்பவன், தனது உதவியைத் தடுப்பவனும், தனியாகத் தங்குபவனும், தனது அடிமையை அடிப்பவனும் ஆவான்."

அல்-ஹசன் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் தனது அடிமைகளில் ஒருவருக்கு, தனது ஒட்டகத்தின் மூலம் தண்ணீர் இறைக்குமாறு கட்டளையிட்டார். அந்த அடிமை உறங்கிவிட்டார். அந்த எஜமானர் ஒரு தீப்பந்தத்தைக் கொண்டு வந்து அதை அவரின் முகத்தில் எறிந்தார். அதனால் அந்த அடிமை கிணற்றில் விழுந்துவிட்டார். காலையில், அந்த அடிமை உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்றார். அவரின் முகத்தில் இருந்ததை உமர் (ரழி) அவர்கள் கண்டார்கள். எனவே அவரை விடுதலை செய்தார்கள்.

அம்ரா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் தனது அடிமைப்பெண்களில் ஒருவரை ‘முதப்பர்’ (தன் மரணத்திற்குப் பிறகு விடுதலை செய்யப்படுபவர்) ஆக ஆக்கியிருந்தார்கள். பிறகு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள். எனவே அவர்களின் மருமகன்கள் ‘ஸுத்’ (Zutt) இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மருத்துவரிடம் ஆலோசனை கேட்டார்கள். அவர் கூறினார், “நீங்கள் என்னிடம் சூனியம் செய்யப்பட்ட ஒரு பெண்ணைப் பற்றிய தகவலைக் கேட்கிறீர்கள். அவளுடைய அடிமைப்பெண்தான் அவளுக்குச் சூனியம் செய்திருக்கிறாள்.”

ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் இது தெரிவிக்கப்பட்டதும், அவர்கள் (அப்பெண்ணிடம்), “நீ எனக்குச் சூனியம் செய்தாயா?” என்று கேட்டார்கள். “ஆம்,” என்று அவள் பதிலளித்தாள். “ஏன்? (இனி) நீ ஒருபோதும் ஈடேற மாட்டாய்,” என்று கூறிய ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், பிறகு “அவளை அரபிகளிலேயே மிக மோசமான எஜமானர்களிடம் விற்றுவிடுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு அடிமைகளுடன் வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவரை அலி (ரழி) அவர்களுக்குக் கொடுத்து, ‘அவனை அடிக்காதீர்கள். ஏனெனில், தொழுகையாளிகளை அடிப்பதை விட்டும் நான் தடுக்கப்பட்டுள்ளேன். மேலும் நாம் வந்தது முதல் அவன் தொழுது கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்’ என்று கூறினார்கள். மேலும் அபூ தர் (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு அடிமையைக் கொடுத்து, ‘இவரிடம் நல்ல முறையில் நடந்து கொள்ளுமாறு (உமக்கு) உபதேசிக்கிறேன்’ என்று கூறினார்கள். எனவே அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அவரை விடுதலை செய்துவிட்டார்கள். அவர்கள் (நபி), ‘அவன் என்ன செய்தான்?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (அபூ தர்), ‘அவரிடம் நல்ல முறையில் நடந்து கொள்ளுமாறு நீங்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டீர்கள், எனவே நான் அவரை விடுதலை செய்துவிட்டேன்’ என்று பதிலளித்தார்கள்.”

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது அவர்களுக்குப் பணியாள் யாரும் இருக்கவில்லை. அபூ தல்ஹா (ரழி) என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு என்னை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்று, 'அல்லாஹ்வின் நபியே! நிச்சயமாக அனஸ் சாமர்த்தியமும் அறிவும் மிக்கச் சிறுவன். எனவே, இவர் தங்களுக்குப் பணிவிடை செய்யட்டும்' என்று கூறினார்கள்.

(அதிலிருந்து) நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தது முதல் அவர்கள் மரணமடையும் வரை, பயணத்திலும் ஊரிலும் நான் அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்தேன். நான் செய்த எந்தவொரு செயலுக்காகவும், 'இதை ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?' என்றோ, நான் செய்யாத எதற்கும், 'இதை இப்படிச் செய்திருக்கக் கூடாதா?' என்றோ அவர்கள் என்னிடம் கூறியதேயில்லை."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் அடிமை திருடினால், அவனை ஒரு 'நஷ்'ஷுக்காகவேனும் விற்றுவிடுங்கள்."
அபூ அப்தில்லாஹ் (புகாரி) கூறுகிறார்: 'நஷ்' என்பது இருபது (திர்ஹம்கள்) ஆகும். 'நவாத்' என்பது ஐந்து (திர்ஹம்கள்) ஆகும். 'ஊக்கியா' என்பது நாற்பது (திர்ஹம்கள்) ஆகும்.

லக்கித் பின் ஸபிரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். (அப்போது) இடையன் ஓர் ஆட்டுக்குட்டியைத் தொழுவத்திற்குள் ஓட்டி வந்தான். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்களிடம் நூறு ஆடுகள் உள்ளன; அவை (எண்ணிக்கையில்) அதிகரிப்பதை நாங்கள் விரும்பவில்லை என்று நீர் எண்ண வேண்டாம். இடையன் ஓர் ஆட்டுக்குட்டியைக் கொண்டு வரும்போது, அதற்குப் பகரமாக நாங்கள் (பெரிய) ஆடு ஒன்றை அறுக்கிறோம்."

மேலும் அவர்கள் கூறியவற்றில் இதுவும் ஒன்றாகும்: "உனது அடிமைப் பெண்ணை அடிப்பது போன்று உனது மனைவியை நீ அடிக்காதே. நீ மூக்கிற்கு நீர் செலுத்தும்போது, நீ நோன்பாளியாக இருந்தாலன்றி, நன்றாக (ஆழமாக) நீர் செலுத்து."

அபுல் ஆலியா அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பணியாளர்களிடம் (பொருட்களை ஒப்படைக்கும்போது) முத்திரையிடவும், அவற்றை அளந்தும், எண்ணியும் கொடுக்கவும் நாங்கள் கட்டளையிடப்பட்டோம். அவர்கள் தீய பழக்கத்திற்குப் பழகிவிடுவதையோ, அல்லது எங்களில் ஒருவர் (அவர்கள் மீது) தவறான எண்ணம் கொள்வதையோ வெறுத்தே (இவ்வாறு நாங்கள் பணிக்கப்பட்டோம்)."

சல்மான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சந்தேகம் ஏற்படுவதை அஞ்சி, நான் என் பணியாளருக்காக இறைச்சி எலும்புகளை எண்ணுகிறேன்."

சல்மான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சந்தேகத்திற்கு அஞ்சி, நான் (இறைச்சி உண்ட) எலும்புகளைக் கூட நிச்சயமாக எண்ணுகிறேன்."

யஸீத் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு குஸைத் கூறினார்கள்:

“அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தங்கம் அல்லது வெள்ளியுடன் தம்முடைய அடிமை ஒருவரை அனுப்பினார்கள். அவர் (அந்த அடிமை) அதை நாணயமாற்றுச் செய்தார். ஆனால், அந்தப் பரிமாற்றத்தில் (கைமாற்றுவதைத்) தாமதப்படுத்தினார். பிறகு அவர் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்றார். அவர்கள் அவருக்கு வலிக்கக்கூடியவாறு அடித்தார்கள். மேலும், ‘சென்று என்னுடையதை எடுத்துக்கொள்; அதை மாற்றாதே!’ என்று கூறினார்கள்.”

அபூ மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் என்னுடைய அடிமை ஒருவரை அடித்துக் கொண்டிருந்தபோது, 'அபூ மஸ்ஊத், அறிந்துகொள்! நீ இவன் மீது கொண்டுள்ள சக்தியைவிட அல்லாஹ் உன் மீது அதிக சக்தி பெற்றவன்' என்று எனக்குப் பின்னாலிருந்து ஒரு குரலைக் கேட்டேன். நான் திரும்பிப் பார்த்தேன், அங்கே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இருந்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, இவர் அல்லாஹ்வுக்காக விடுதலை செய்யப்பட்டவர்!' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'நீர் அவ்வாறு செய்யாமலிருந்திருந்தால், நரகம் உம்மைத் தீண்டியிருக்கும் அல்லது கரித்திருக்கும்' என்று கூறினார்கள்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் அவன் முகத்தை அவலட்சணமாக்குவானாக என்று சொல்லாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “‘அல்லாஹ் உனது முகத்தையும், உன் முகத்தைப் போன்றவரின் முகத்தையும் அசிங்கப்படுத்துவானாக’ என்று நீங்கள் கூறாதீர்கள். ஏனெனில், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், ஆதம் (அலை) அவர்களைத் தன் உருவத்தில் படைத்தான்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் ஒருவர் தம் பணியாளரை அடிக்கும்போது, அவரது முகத்தில் அடிப்பதைத் தவிர்க்கட்டும்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், சூடு போடப்பட்டு அதன் மூக்கிலிருந்து புகை வந்துகொண்டிருந்த ஒரு பிராணியைக் கடந்து சென்றார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'இதைச் செய்யும் எவரையும் அல்லாஹ் சபிக்கிறான். எவரும் முகத்தில் அடையாளம் இடவோ அல்லது அதை அடிக்கவோ கூடாது' என்று கூறினார்கள்."

ஹிலால் இப்னு யஸாஃப் கூறினார்கள், "நாங்கள் சுவைத் இப்னு முகர்ரின் (ரழி) அவர்களின் இல்லத்தில் கைத்தறி ஆடைகளை விற்பனை செய்து வந்தோம். ஒரு அடிமைப் பெண் வெளியே வந்து, அங்கிருந்த ஆண்களில் ஒருவரிடம் ஏதோ கூற, அந்த மனிதன் அவளை அறைந்துவிட்டான். சுவைத் இப்னு முகர்ரின் (ரழி) அவனிடம், 'நீ அவளுடைய முகத்தில் அறைந்தாயா? நாங்கள் ஏழு பேர் இருந்தோம்; எங்களிடம் ஒரே ஒரு அடிமைப் பெண் மட்டுமே இருந்தாள். பிறகு எங்களில் ஒருவர் அவளை அறைந்துவிட்டார். உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளை விடுதலை செய்யுமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.'"

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'யாரேனும் ஒருவர் தனது அடிமையை கன்னத்தில் அறைந்தாலோ, அல்லது அவர் செய்யாத குற்றத்திற்காக அடித்தாலோ, அதற்கான பரிகாரம் அவரை விடுதலை செய்வதாகும்' என்று கூற நான் கேட்டேன்."

முஆவியா இப்னு சுவைத் இப்னு முகர்ரின் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் எங்களுடைய மவ்லா ஒருவரை அறைந்தேன்; அவர் ஓடிவிட்டார். பிறகு என் தந்தை என்னை அழைத்தார். அவர் அவரிடம் (அந்த மவ்லாவிடம்), 'பழிக்குப் பழி வாங்கு' என்று கூறினார். (பிறகு என் தந்தை கூறினார்:) 'முகர்ரின் மகன்களான நாங்கள் ஏழு பேர் இருந்தோம்; எங்களிடம் ஒரே ஒரு பணிப்பெண் இருந்தார். எங்களில் ஒருவர் அவரை அறைந்துவிட்டார்; இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'அவரை விடுதலை செய்யும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'அவர் மட்டுமே அவர்களிடம் உள்ள ஒரே பணிப்பெண்' என்று சொல்லப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'அப்படியானால், அவர்கள் அவரை வேலைக்கு அமர்த்திக் கொள்ளட்டும்; அவர்களுக்குத் தேவை பூர்த்தியாகிவிட்டால், அவரை அவர் வழியில் (சுதந்திரமாகப்) போக விட்டுவிடட்டும்' என்று கூறினார்கள்."

சுவைத் இப்னு முகர்ரின் அல்-முஸனீ (ரழி) அவர்கள், ஒரு மனிதர் தனது அடிமையை அறைவதைக் கண்டபோது (அவரிடம்) கூறியதாவது:

"முகத்தில் அடிப்பது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது என்பது உனக்குத் தெரியாதா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், நாங்கள் ஏழு சகோதரர்களாக இருந்தோம்; எங்களுக்கு ஒரேயொரு அடிமை மட்டுமே இருந்தார். எங்களில் ஒருவர் அவரை அறைந்துவிட்டார். ஆகவே, அவரை விடுதலை செய்யுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

அபூ உமர் ஸாதான் கூறினார்கள்: "நாங்கள் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள், தாங்கள் அடித்திருந்த தங்களின் அடிமை ஒருவரை அழைத்து, அவனுடைய முதுகைத் திறந்து, 'உனக்கு வலிக்கிறதா?' என்று கேட்டார்கள். அவன், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தான். பிறகு அவர்கள் அவனை விடுவித்தார்கள். அவர்கள் தரையிலிருந்து ஒரு குச்சியை எடுத்துவிட்டு, '(அவனை விடுவித்ததற்கு) இந்தக் குச்சியின் அளவுக்குக் கூட எனக்கு எந்த நற்கூலியும் இல்லை' என்று கூறினார்கள். நான், 'அபூ அப்துர்-ரஹ்மான் அவர்களே, ஏன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் தனது அடிமையை அவன் செய்யாத குற்றத்திற்காக அடிக்கிறாரோ அல்லது அவனது முகத்தில் அறைகிறாரோ, அதற்கான பரிகாரம் அவனை விடுவிப்பதே ஆகும்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.'"

அம்மார் இப்னு யாசிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எவரேனும் தம் அடிமையை அநியாயமாக அடித்தால், மறுமை நாளில் அவரிடமிருந்து பழி தீர்க்கப்படாமல் இருக்காது.”

அபூ லைலா கூறினார்கள், "சல்மான் (ரழி) அவர்கள் வெளியே சென்றிருந்தபோது, அவர்களுடைய கால்நடைத் தீவனம் தீவனத் தொட்டியிலிருந்து கீழே விழுந்ததும், தம் வேலையாளிடம், 'பழிவாங்கப்படுவதற்கு நான் அஞ்சாதிருந்தால், நான் உன்னை வேதனைப்படுத்தியிருப்பேன் (அதாவது, உன்னை அடிப்பதன் மூலம்)' என்று கூறினார்கள்."

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உரிமைகளை அவற்றின் உரியவர்களிடம் ஒப்படையுங்கள். கொம்பில்லாத ஆடு கூட கொம்புள்ள ஆட்டிடமிருந்து பழி தீர்த்துக் கொள்ளும்" என்று கூறினார்கள் என அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் (உம்மு ஸலமாவின்) வீட்டில் இருந்தபோது, தமக்கோ அல்லது அவருக்கோ உரிய பணிப்பெண் ஒருவரை அழைத்தார்கள். அவள் வருவதற்குத் தாமதித்தாள். நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்தில் கோபம் வெளிப்பட்டது. உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் திரைக்குச் சென்று பார்த்தபோது, அந்தப் பணிப்பெண் விளையாடிக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு மிஸ்வாக் குச்சி இருந்தது. அவர்கள், "மறுமை நாளில் பழிக்குப் பழி வாங்கப்படும் என்ற அச்சம் எனக்கு இல்லையென்றால், இந்த மிஸ்வாக்கைக் கொண்டு உன்னை நான் அடித்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமை நாளில், அடித்த எவரிடமிருந்தும் பழி தீர்க்கப்படும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“யார் அநியாயமாக (ஒருவரை) அடிக்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அவரிடமிருந்து (அதற்குப் பகரமாகப்) பழி தீர்க்கப்படும்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

உபாதா இப்னுல் வலீத் கூறினார்: "நானும் என் தந்தையும், இந்த அன்சாரித் தோழர்கள் இறப்பதற்கு முன் அவர்களிடமிருந்து அறிவைத் தேடிச் சென்றோம். நாங்கள் சந்தித்த முதல் நபர், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழரான அபுல் யஸர் (ரழி) அவர்கள். அவருடன் அவருடைய அடிமை ஒருவரும் இருந்தார். அபுல் யஸர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு கோடு போட்ட அங்கியையும் ஒரு முஆஃபிரீ அங்கியையும் அணிந்திருந்தார்கள்; அவருடைய அடிமையும் ஒரு கோடு போட்ட அங்கியையும் ஒரு முஆஃபிரீ அங்கியையும் அணிந்திருந்தார்.

நான் அவரிடம், 'என் சிறிய தந்தையே! நீங்கள் உங்கள் அடிமையின் கோடு போட்ட அங்கியை எடுத்துக்கொண்டு, அவருக்கு உங்கள் முஆஃபிரீ அங்கியைக் கொடுத்திருக்கலாமே? அல்லது அவருடைய முஆஃபிரீ அங்கியை எடுத்துக்கொண்டு, அவருக்கு உங்கள் கோடு போட்ட அங்கியைக் கொடுத்திருக்கலாமே? (அவ்வாறு செய்திருந்தால்) உங்கள் மீது ஒரு முழுமையான ஆடை (ஜோடி) இருந்திருக்கும்; அல்லது அவர் மீது ஒரு முழுமையான ஆடை இருந்திருக்கும்' என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர் என் தலையைத் தடவி, **'அல்லாஹும்ம பாரிக் ஃபீஹி'** (யா அல்லாஹ்! இவருக்கு அருள் புரிவாயாக!) என்று கூறிவிட்டு, 'என் சகோதரன் மகனே, என்னுடைய இவ்விரு கண்களும் பார்த்துள்ளன, என்னுடைய இவ்விரு காதுகளும் கேட்டுள்ளன, என் இதயம் அதை உள்வாங்கிக்கொண்டுள்ளது,' என்று கூறி நபி (ஸல்) அவர்களைக் குறிப்பிடும் விதமாக தன் இதயத்தைச் சுட்டிக்காட்டி,

'நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் உண்பதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உணவளியுங்கள்; நீங்கள் அணியும் ஆடைகளிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உடையணியுங்கள்."

மறுமை நாளில் என்னுடைய நற்செயல்கள் என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதை விட, இவ்வுலகத்தின் பொருட்களை அவருக்குக் கொடுப்பது எனக்கு எளிதானது' (என்று கூறினார்)."

ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், அடிமைகளிடம் நன்முறையில் நடந்துகொள்ளுமாறு அறிவுரை கூறினார்கள். மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் உண்பதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உண்ணக் கொடுங்கள்; நீங்கள் உடுத்துவதிலிருந்தே அவர்களுக்கும் உடுத்தக் கொடுங்கள். கண்ணியமிக்க அல்லாஹ்வின் படைப்பைத் தண்டிக்காதீர்கள்.'"

அல்-மஃரூர் இப்னு ஸுவைத் கூறினார்கள், "நான் அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு ஆடை அணிந்திருப்பதையும், அவருடைய அடிமையும் அதே போன்ற ஒரு ஆடையை அணிந்திருப்பதையும் கண்டேன். நாங்கள் அவரிடம் அதைப் பற்றிக் கேட்டோம், அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், 'நான் ஒரு மனிதரை இழிவுபடுத்தினேன், அவர் என்னைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கேட்டார்கள், 'நீர் அவரை அவரின் தாயைக் கூறி இழிவுபடுத்தினீரா?' 'ஆம்,' என்று நான் பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், 'உங்கள் சகோதரர்கள் உங்கள் பொறுப்பில் உள்ளவர்கள். அல்லாஹ் அவர்களை உங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்துள்ளான். ஒருவர் தன் சகோதரரைத் தன் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருந்தால், அவர் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உணவளிக்க வேண்டும், அவர் உடுத்துவதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்க வேண்டும், மேலும் அவருக்குச் சிரமமான எதையும் அவர் மீது சுமத்தக் கூடாது. அவருக்குச் சிரமமானதை நீங்கள் அவர் மீது சுமத்தினால், அவருக்கு நீங்கள் உதவுங்கள்.'"

சல்லாம் இப்னு அம்ர் அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரான அவர்கள் (ரழி) கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்கள் அடிமைகள் உங்கள் சகோதரர்கள் ஆவார்கள், எனவே அவர்களிடம் நல்ல முறையில் நடந்து கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு சக்திக்கு மீறியவற்றில் அவர்களின் உதவியை நாடுங்கள், அவர்களுக்கு சக்திக்கு மீறியவற்றில் நீங்களும் உதவுங்கள்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பணியாளருக்கு அவரது பணியில் உதவுங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் பணியாளர் ஏமாற்றமடைய மாட்டார்.” அதாவது, வேலையாள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அடிமைக்கு அவனுடைய உணவும் உடையும் உண்டு. அவனால் தாங்க முடியாத வேலையை அவன் மீது சுமத்தக் கூடாது."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடிமைக்கு அவரது உணவும் உடையும் (உரிமையாக) உண்டு. அவரால் இயன்றதைத் தவிர (வேறு எதனையும் செய்யுமாறு) அவர் பணிக்கப்படக் கூடாது."

மஃரூர் கூறினார்: "நாங்கள் அபூ தர் (ரழி) அவர்களைக் கடந்து சென்றபோது, அவர்கள் ஒரு ஆடையை அணிந்திருந்தார்கள்; அவர்களுடைய அடிமையும் ஒரு ஜோடி ஆடையை (ஹுல்லா) அணிந்திருந்தார். நாங்கள், 'இதை (அடிமையின் ஆடையை) நீங்கள் எடுத்துக்கொண்டு, அவருக்கு வேறு ஆடையைக் கொடுத்தால் (உங்களிடம்) ஒரு முழு ஜோடி ஆடை இருக்குமே?' என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் உங்கள் சகோதரர்களை உங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருக்கிறான். எனவே ஒருவருடைய அதிகாரத்தின் கீழ் அவருடைய சகோதரர் இருந்தால், அவர் தான் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உண்ணக் கொடுக்கட்டும்; தான் உடுத்துவதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்கட்டும். மேலும், அவரால் தாங்க முடியாததை அவர் மீது சுமத்த வேண்டாம். அவ்வாறு அவரால் தாங்க முடியாத ஒன்றை அவர் மீது சுமத்தினால், அவருக்கு அவர் உதவட்டும்.'"

அல்-மிக்ஃதாம் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டார்கள்: “நீங்கள் உங்களுக்கு உணவளிப்பது ஸதகாவாகும். நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைக்கும், உங்கள் மனைவிக்கும், உங்கள் பணியாளருக்கும் உணவளிப்பது ஸதகாவாகும்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "தேவை போக மீதமுள்ளதைக் கொடுப்பதே சிறந்த தர்மம் (சதகா) ஆகும். உயர்ந்த கை, தாழ்ந்த கையை விடச் சிறந்தது. நீ பராமரிக்கக் கடமைப்பட்டவர்களிடமிருந்து தொடங்கு. உன்னுடைய மனைவி கூறுகிறாள், 'எனக்காகச் செலவு செய், இல்லையென்றால் என்னை விவாகரத்து செய்துவிடு.' உன்னுடைய அடிமை கூறுகிறான், 'எனக்காகச் செலவு செய், இல்லையென்றால் என்னை விற்றுவிடு.' உன்னுடைய குழந்தை கேட்கிறது, 'நாங்கள் யாரை நம்பி வாழ்வது?'"

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸதகா செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். ஒரு மனிதர், 'என்னிடம் ஒரு தீனார் இருக்கிறது' என்றார். அவர்கள், 'அதை உனக்காக செலவிடு' என்றார்கள். அவர், 'என்னிடம் இன்னொன்று இருக்கிறது' என்றார். அவர்கள், 'அதை உனது மனைவிக்காக செலவிடு' என்றார்கள். அவர், 'என்னிடம் இன்னொன்று இருக்கிறது' என்றார். அவர்கள், 'அதை உனது பணியாளருக்காகச் செலவிடு, பின்னர் நீ யாருக்குப் பொருத்தமாகக் கருதுகிறாயோ அவருக்காகச் செலவிடு' என்றார்கள்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்களிடம் ஒருவர், "ஒரு மனிதனின் வேலையாள் (சமைக்கும்) சிரமத்தையும் வெப்பத்தையும் தாங்கிக்கொண்டு அவருக்குப் பணிவிடை செய்தால், அந்த வேலையாளை உணவருந்த அழைக்க வேண்டும் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு ஜாபிர் (ரலி), "ஆம்! உங்களில் ஒருவருக்குத் தமது வேலையாள் தம்முடன் அமர்ந்து உண்பது பிடிக்கவில்லையென்றால், அவர் அந்த வேலையாளின் கையில் உணவை வழங்கட்டும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அடிமைகளிடம் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தினார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள், ‘நீங்கள் உண்பதிலிருந்து அவர்களுக்கும் உணவளியுங்கள், நீங்கள் அணிவதிலிருந்து அவர்களுக்கும் ஆடை அணிவியுங்கள், மேலும் அல்லாஹ்வின் படைப்புகளைத் தண்டிக்காதீர்கள்.’”

அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவரிடம் அவருடைய பணியாளர் உணவைக் கொண்டு வந்தால், அவரைத் (தம்முடன்) அமரச் செய்யட்டும். அவர் (அதை) ஏற்கவில்லையென்றால், அதிலிருந்து அவருக்குக் கொடுக்கட்டும்.”

அபூ மஹ்தூரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் உமர் (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, ஸஃப்வான் இப்னு உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் ஒரு பாத்திரத்தைக் கொண்டு வந்தார்கள். அதைச் சிலர் ஒரு துணியில் சுமந்து வந்தனர். அவர்கள் அதை உமர் (ரழி) அவர்களின் முன்னால் வைத்தனர். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் சில ஏழைகளையும், தம்மைச் சுற்றியிருந்த மக்களின் அடிமைகளில் சிலரையும் அழைத்து, அவர்களுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள், 'தங்களின் அடிமைகள் தங்களுடன் சேர்ந்து உண்பதை வெறுக்கும் ஒரு கூட்டத்தாரை அல்லாஹ் தண்டிப்பான் - அல்லது அவர்கள் கூறினார்கள், 'அல்லாஹ் ஒரு கூட்டத்தாரை சபிப்பான்'.' ஸஃப்வான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் அவர்களை வெறுப்பதில்லை, ஆனால், அவர்களை விட எங்களுக்கே நாங்கள் முன்னுரிமை அளித்துக்கொள்கிறோம். மேலும், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் உண்பதற்கும், அவர்களுக்கும் சேர்த்து உணவளிப்பதற்கும் போதுமான நல்ல உணவு எங்களிடம் கிடைப்பதில்லை.'"

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓர் அடிமை தன் எஜமானருக்கு நலம் நாடி, தன் இறைவனின் வணக்கத்தையும் செவ்வனே நிறைவேற்றினால், அவருக்கு இரட்டிப்பு நற்கூலி உண்டு."

சாலிஹ் இப்னு ஹய்யி கூறினார்:
ஒரு மனிதர் ஆமிர் அஷ்-ஷஅபீ அவர்களிடம், "அபூ அம்ர்! ஒருவர் தனது 'உம்மு வலத்'தை (தனக்குக் குழந்தை பெற்ற அடிமைப் பெண்ணை) விடுதலை செய்து, பின்னர் அவளை மணந்துகொண்டால், அவர் தனது குர்பானி ஒட்டகத்தில் சவாரி செய்பவரைப் போன்றவர் என்று நாங்கள் எங்களுக்கிடையே பேசிக்கொள்கிறோம்" என்றார்.

அதற்கு ஆமிர் கூறினார்: அபூ புர்தா அவர்கள் தம் தந்தை (அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ ரலி) அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மூன்று பேருக்கு இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு:
வேதக்காரர்களில் ஒருவர், தமது இறைத்தூதரை நம்பி, பின்னர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களையும் நம்பினால், அவருக்கு இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு.
ஓர் அடிமை, அல்லாஹ்வுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கடமையையும், தன் எஜமானர்களுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கடமையையும் நிறைவேற்றினால் (அவனுக்கும் இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு).
ஒரு மனிதர், தம்மிடம் ஓர் அடிமைப் பெண் இருக்க, அவளுக்குச் சிறந்த முறையில் ஒழுக்கமும் பண்பும் கற்பித்து, அவளுக்குச் சிறந்த முறையில் கல்வியும் புகட்டி, பின்னர் அவளை விடுதலை செய்து அவளை மணந்துகொண்டால், அவருக்கு இரண்டு வெகுமதிகள் உண்டு."

(பிறகு ஆமிர் அம்மனிதரிடம்), "எந்தக் கைமாறும் இல்லாமலேயே இ(ந்தத் தீர்ப்பான)தை உமக்கு நாம் வழங்கியுள்ளோம். (முன்பெல்லாம்) இதைவிடச் சிறிய விஷயத்திற்காகக்கூட மதீனா வரை பயணம் மேற்கொள்ளப்படுவதுண்டு" என்று கூறினார்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "தன் இறைவனை மிக அழகிய முறையில் வணங்கி, தன் எஜமானருக்குச் செய்ய வேண்டிய கீழ்ப்படிதல் மற்றும் நலம் நாடும் கடமைகளை நிறைவேற்றும் அடிமைக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."

அபூ புர்தா (ரழி) அவர்கள் தம் தந்தை (ரழி) வாயிலாக அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓர் அடிமை, அல்லாஹ்வுக்குச் செலுத்த வேண்டிய வணக்கக்கடமையைச் செவ்வனே நிறைவேற்றி (அல்லது, 'அவர் தம் வணக்கத்தில் சிறந்து விளங்குகிறார்' என்று கூறினார்கள்), தம்மை உடைமையாக்கிக் கொண்ட தன் எஜமானரின் உரிமையையும் நிறைவேற்றும்போது அவருக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் அனைவரும் மேய்ப்பர்களே, மேலும் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது மந்தைக்குப் பொறுப்பானவர் ஆவார். ஒரு மக்களின் தலைவர் ஒரு மேய்ப்பர் ஆவார், மேலும் அவர் தனது குடிமக்களுக்குப் பொறுப்பானவர் ஆவார். ஒரு மனிதன் தனது குடும்பத்தாருக்கு ஒரு மேய்ப்பர் ஆவார், மேலும் அவன் அவர்களுக்குப் பொறுப்பானவன் ஆவான். ஒரு மனிதனின் அடிமை தனது எஜமானரின் உடைமைகளுக்கு ஒரு மேய்ப்பர் ஆவார், மேலும் அவர் அதற்குப் பொறுப்பானவர் ஆவார். உங்களில் ஒவ்வொருவரும் ஒரு மேய்ப்பரே, மேலும் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது மந்தைக்குப் பொறுப்பானவர் ஆவார்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓர் அடிமை தன் எஜமானுக்குக் கீழ்ப்படியும்போது, அவன் சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்துவிட்டான். அவன் தன் எஜமானுக்கு மாறு செய்யும்போது, அவன் சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வுக்கும் மாறு செய்துவிட்டான்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் அடிமை, அல்லாஹ்வின் கடமையையும் தன் எஜமானின் கடமையையும் நிறைவேற்றினால், அவருக்கு இரண்டு நற்கூலிகள் உண்டு."

(இதையடுத்து அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அபூ ஹுரைராவின் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! இறைவழியில் அறப்போர் புரிவதும், ஹஜ் செய்வதும், என் தாய்க்குப் பணிவிடை செய்வதும் இல்லாதிருந்தால், நான் ஓர் அடிமையாகவே மரணிக்க விரும்பியிருப்பேன்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் எவரும், 'என் அடிமை (அப்தீ)' அல்லது 'என் அடிமைப் பெண் (அமதீ)' என்று கூற வேண்டாம். நீங்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடிமைகள், மேலும் உங்கள் பெண்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடிமைப் பெண்கள் ஆவர். மாறாக நீங்கள், 'என் பையன் (ஃகுலாமீ)', 'என் சிறுமி (ஜாரியத்தீ)', 'என் வாலிபன் (ஃபதாயீ)' அல்லது 'என் இளம் பெண் (ஃபதாதீ)' என்று கூற வேண்டும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் எவரும் 'என் அடிமை' ('அப்தீ' அல்லது 'அமத்தீ') என்று கூற வேண்டாம். மேலும் ஒரு அடிமை 'என் இறைவன்' ('ரப்பீ' அல்லது 'ரப்பத்தீ') என்றும் கூற வேண்டாம். அவர்கள், 'என் பையன்' அல்லது 'என் பெண்' ('ஃபத்தாயீ' மற்றும் 'ஃபத்தாத்தீ') என்றும், 'என் எஜமான்' அல்லது 'எஜமானி' ('ஸய்யிதீ' மற்றும் 'ஸய்யிதத்தீ') என்றும் கூற வேண்டும். நீங்கள் அனைவரும் அடிமைகளே; மேலும் இறைவன், எல்லாம் வல்லவனும் உயர்ந்தவனுமாகிய அல்லாஹ்வே."

முதர்ரிஃப் அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அவரது தந்தை (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் பனூ ஆமிர் தூதுக்குழுவினருடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள், 'நீங்கள் எங்கள் தலைவர்' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'தலைவர் அல்லாஹ் தான்' என்று கூறினார்கள். அவர்கள், 'எங்களில் சிறப்பால் சிறந்தவரும், கொடைத்தன்மையில் மகத்தானவரும் (நீங்கள் தான்)' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீங்கள் கூற விரும்புவதைச் சொல்லுங்கள், ஆனால் ஷைத்தான் உங்களைத் தூண்டிவிட அனுமதிக்காதீர்கள்' என்று கூறினார்கள்."