புளூகுல் மராம்

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்றும், நான் அவனுடைய தூதர் என்றும் சாட்சியம் கூறும் ஒரு முஸ்லிமின் இரத்தம் (சிந்துவது) மூன்று காரணங்களைத் தவிர (வேறு எதற்கும்) அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல: (அவை) திருமணமான பின் விபச்சாரம் செய்தவர், உயிருக்கு உயிர் (எனும் அடிப்படையில் கொலை செய்தவர்), மற்றும் தமது மார்க்கத்தைக் கைவிட்டு ஜமாஅத்தை (முஸ்லிம் சமூகத்தை) விட்டுப் பிரிந்து சென்றவர் (அதாவது, இஸ்லாமிய சமூகத்திலிருந்து பிரிந்து, அதன் சட்டங்களுக்கு எதிராகச் செயல்படுபவர்).”

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மூன்று காரணங்களில் ஒன்றைத்தவிர ஒரு முஸ்லிமைக் கொல்வது ஆகுமானதல்ல: திருமணமான நிலையில் விபச்சாரம் செய்தவர் (முஹ்ஸன்), இவர் கல்லெறிந்து கொல்லப்படுவார்; வேண்டுமென்றே ஒரு முஸ்லிமைக் கொலை செய்தவர், (பழிக்குப் பழியாக) இவர் கொல்லப்படுவார்; இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் எதிராகப் போரிடுபவர் (முஹாரிப்), இவர் கொல்லப்படுவார், அல்லது சிலுவையில் அறையப்படுவார், அல்லது நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவார்.”
இதை அபூ தாவூத் மற்றும் அந்-நஸாயீ பதிவு செய்துள்ளனர். அல்-ஹாகிம் இதை ஸஹீஹ் என்று தரப்படுத்தியுள்ளார்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மறுமை நாளில் மனிதர்களுக்கிடையே முதன்முதலில் தீர்ப்பளிக்கப்படுவது, இரத்தம் (கொலை) பற்றியதாகும்.”

ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“எவர் தனது அடிமையைக் கொல்கிறாரோ அவரை நாம் கொல்வோம்; மேலும் எவர் தனது அடிமையின் உறுப்பைச் சிதைக்கிறாரோ (மூக்கு, காது போன்றவற்றை வெட்டி உருக்குலைக்கிறாரோ), நாம் அவரது உறுப்பைச் சிதைப்போம்.”

இதனை அஹ்மத் மற்றும் நால்வர் (அபூதாவூத், திர்மிதி, நஸாயீ, இப்னு மாஜா) அறிவிக்கிறார்கள். இமாம் திர்மிதி அவர்கள் இதனை ஹஸன் என்று தரப்படுத்தியுள்ளார்கள். இது ஸமுராவிடமிருந்து அல்-ஹஸன் அல்-பஸ்ரீ அறிவிக்கும் வழியாக வந்துள்ளது; அவர் இவரிடமிருந்து செவியுற்றாரா என்பதில் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது.

அபூதாவூத் மற்றும் அந்நஸாயீ ஆகியோரின் ஓர் அறிவிப்பில், “மேலும் எவர் தனது அடிமையைக் காயடிக்கிறாரோ, நாம் அவரைக் காயடிப்போம்” என்று இடம்பெற்றுள்ளது. அல்-ஹாகிம் அவர்கள் இந்தக் கூடுதல் அறிவிப்பை ஸஹீஹ் என தரப்படுத்தியுள்ளார்கள்.

உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஒரு தந்தை தனது பிள்ளைக்காக (பழிக்குப் பழியாக) கொல்லப்பட மாட்டார்” என்று கூற நான் கேட்டேன்.’

இதனை அஹ்மத், அத்-திர்மிதி மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

இப்னுல் ஜாரூத் மற்றும் அல்-பைஹகீ ஆகியோர் இதனை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள். மேலும் அத்-திர்மிதி, “இது முள்தரிப் (குழப்பமானது)” என்று கூறியுள்ளார்கள்.

அபூ ஜுஹைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அலீ (ரழி) அவர்களிடம், “குர்ஆனில் உள்ளதைத் தவிர வேறு ஏதேனும் வஹீ (இறைச்செய்தி) உங்களிடம் உள்ளதா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “இல்லை. விதையைப் பிளப்பவன் மீதும், ஆன்மாவைப் படைத்தவன் மீதும் சத்தியமாக! அல்லாஹ் ஒரு மனிதனுக்கு வழங்கும் குர்ஆனைப் புரிந்து கொள்ளும் ஆற்றலையும், இந்த ஏட்டில் உள்ளதையும் தவிர (எங்களிடம் வேறு எதுவும் இல்லை)” என்று கூறினார்கள். நான், “இந்த ஏட்டில் என்ன இருக்கிறது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “(அறியாமல் நிகழும் கொலைக்கான) திய்யத் (நஷ்டஈடு), கைதிகளை விடுவித்தல், மேலும் ஒரு நிராகரிப்பாளருக்காக ஒரு முஸ்லிம் கொல்லப்படக் கூடாது (ஆகியவை இதில் உள்ளன)” என்று கூறினார்கள்.

அஹ்மத், அபூதாவூத் மற்றும் அந்-நஸாயீ ஆகியோர் அலீ (ரழி) அவர்கள் வழியாக மற்றுமோர் அறிவிப்பாளர் தொடரில் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளனர். அதில் அவர்கள் கூறினார்கள்: “முஃமின்களின் இரத்தம் (மதிப்பில்) சமமானதாகும்; அவர்களில் சாதாரண நிலையில் உள்ளவர் வழங்கும் பாதுகாப்பும் (அனைவராலும்) பேணப்பட வேண்டியதாகும்; அவர்கள் தல்லாதவர்களுக்கு (எதிரிகளுக்கு) எதிராக ஒரே கையாக (ஒன்றுபட்டு) இருப்பார்கள். ஒரு காஃபிருக்காக (பழிக்குப் பழியாக) எந்த முஃமினும் கொல்லப்பட கூடாது; உடன்படிக்கை செய்துள்ள ஒருவர், அவரது உடன்படிக்கை காலத்தில் (இருக்கும்போது கொல்லப்பட கூடாது).” அல்-ஹாகிம் இதனை ‘ஸஹீஹ்’ எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: இரண்டு கற்களுக்கு இடையில் தலை நசுக்கப்பட்ட நிலையில் ஒரு சிறுமி (அல்லது பணிப்பெண்) கண்டெடுக்கப்பட்டாள். அவர்கள் அவளிடம், ‘உனக்கு இதைச் செய்தது யார்? இன்னாரா, அல்லது இன்னாரா?’ என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் ஒரு யூதரின் பெயரைக் குறிப்பிடும் வரை (பல) பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார்கள், அப்போது அவள் தலையசைத்தாள். அந்த யூதர் பிடிக்கப்பட்டு, (தன்) குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனது தலையை இரண்டு கற்களுக்கு இடையில் வைத்து நசுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் அறிவித்துள்ளனர். இந்த வாசகம் முஸ்லிமுடையதாகும்.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
சில ஏழை மக்களுக்குச் சொந்தமான ஓர் அடிமை (அல்லது சிறுவன்), சில பணக்காரர்களுக்குச் சொந்தமான மற்றொரு அடிமையின் (அல்லது சிறுவனின்) காதை வெட்டிவிட்டான். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். ஆனால் அவர்களுக்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த நஷ்டஈட்டையும் (அல்லது பழிக்குப்பழி தீர்ப்பையும்) நியமிக்கவில்லை.

அம்ரு பின் ஷுஐப் அவர்கள், தம் தந்தை வழியாக, தம் பாட்டனார் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரை அவருடைய முழங்காலில் ஒரு கொம்பினால் குத்தினார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "எனக்காகப் பழிவாங்குங்கள்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(உமது காயம்) குணமாகும் வரை (பொறுத்திருப்பீராக)" என்றார்கள். பிறகு அவர் (மீண்டும்) அவரிடம் வந்து, "எனக்காகப் பழிவாங்குங்கள்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பழிவாங்க அனுமதியளித்தார்கள். பின்னர் அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் முடமாகிவிட்டேன்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் உமக்குத் தடையிட்டேன்; நீர் எனக்கு மாறுசெய்தீர். அல்லாஹ் உம்மைத் (தன் அருளிலிருந்து) தூரமாக்குவானாக! உமது முடத்திற்கான (நஷ்டஈடு கோரும்) உரிமை செல்லாததாகிவிட்டது" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "காயம்பட்டவர் (முழுமையாகக்) குணமாகும் வரை, அக்காயத்திற்காகப் பழிவாங்கப்படக் கூடாது" என்று தடை விதித்தார்கள்.

இதனை அஹ்மத் மற்றும் தாரகுத்னீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். இது 'இர்ஸால்' (அறிவிப்பாளர் தொடர் முறிவு) எனும் குறைபாடுடையது.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவர் மீது கல்லை எறிந்தார். அதனால் அப்பெண்ணும் அவர் வயிற்றிலிருந்த சிசுவும் இறந்துவிட்டனர். அவர்கள் (இப்பிரச்சினை குறித்து) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டனர்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அச்சிசுவின் திய்யா (நஷ்ட ஈடு) என்பது (மதிப்பு மிக்க) ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமை (குர்ரா) என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், (கொல்லப்பட்ட) அப்பெண்ணுக்கான திய்யாவை (கொலையாளியின்) தந்தை வழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலாக்கள்) ஏற்க வேண்டும் என்றும், அப்பெண்ணின் சொத்துக்களை (மற்றும் அவருக்கான திய்யா தொகையை) அவரின் மக்களுக்கும் அவருடன் இருப்பவர்களுக்கும் (கணவர் போன்றோருக்கும்) வாரிசுரிமையாக வழங்கினார் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.

அப்போது ஹமல் பின் அந்-நாபிகா அல்-ஹுதைலி என்பவர், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! குடிக்காத, உண்ணாத, பேசாத, (பிறக்கும்போது) கத்தி அழாத ஒரு உயிருக்காகவா அபராதம் செலுத்த வேண்டும்? இத்தகையவை (நஷ்ட ஈடின்றிக்) கைவிடப்பட வேண்டியவை’ என்று கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நிச்சயமாக இவர் சோதிடர்களின் சகோதரர்களில் ஒருவர்’ என்று கூறிவிட்டு, ‘இவர் பேசிய எதுகை மோனைப் பேச்சின் காரணமாகவே (இவ்வாறு கூறுகிறார்)’ என்றார்கள்.”

அபூ தாவூத் மற்றும் அந்-நஸாயீ ஆகியோர் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்:
உமர் (ரழி) அவர்கள், "சிசுவின் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தீர்ப்பை அறிந்தவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அப்போது ஹமல் பின் அந்-நாபிகா எழுந்து, "நான் இரண்டு பெண்களுக்கிடையே இருந்தேன். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றவளை அடித்தாள்..." என்று கூறி, (முழுச் செய்தியையும்) சுருக்கமாகக் குறிப்பிட்டார்.
இப்னு ஹிப்பான் மற்றும் அல்-ஹாகிம் ஆகியோர் இதனை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அர்-ருபையிஃ பின்த் அன்-நள்ர் (ரழி) - இவர் (அனஸின்) அத்தை - ஒரு சிறுமியின் முன் பல்லை உடைத்துவிட்டார்கள். அவர்கள் (ருபையிஃயின் தரப்பார்) அந்தச் சிறுமியின் குடும்பத்தினரிடம் மன்னிக்கும்படி கேட்டனர்; ஆனால் அவர்கள் மறுத்துவிட்டனர். பின்னர் (இழப்பீடாக) அர்ஷ் தருவதாகக் கூறினர்; அதையும் அவர்கள் மறுத்துவிட்டனர். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கிஸாஸ் (பழிக்குப்பழி) தவிர வேறில்லை என்று நின்றனர். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கிஸாஸ் (பழிக்குப்பழி) எடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

அப்போது அனஸ் பின் அன்-நள்ர் (ரழி) அவர்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அர்-ருபையிஃயின் முன் பல் உடைக்கப்படுமா? இல்லை, உங்களை சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக, அவளுடைய முன் பல் உடைக்கப்படாது” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்: “அனஸ்! அல்லாஹ்வின் வேதம் (விதிப்பது) கிஸாஸ் ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அந்த மக்கள் (சிறுமியின் குடும்பத்தார்) திருப்தியடைந்து, மன்னித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் சிலர் உள்ளனர்; அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு (எதையேனும்) கூறினால், அல்லாஹ் அதை நிறைவேற்றி வைப்பான்.”

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“யார் (இரு தரப்பினரிடையே ஏற்படும் குழப்பமான) கலவரத்திலோ அல்லது (யார் எறிந்தார்கள் என்று தெரியாத) எறியப்பட்ட பொருளாலோ, ஒரு கல்லால், சாட்டையால் அல்லது தடியால் கொல்லப்பட்டால், (அதற்கானத் தீர்ப்பு) தவறுதலாகக் கொல்லப்பட்டதற்கான திய்யத் (ஈட்டுத் தொகை) ஆகும். யார் வேண்டுமென்றே கொல்லப்பட்டாரோ, அவருக்குப் பழிக்குப்பழி (கவத்) உண்டு. யார் இதற்குத் தடையாக இருக்கிறாரோ, அவர் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும்.”

இதை அபூ தாவூத், அந்-நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பலமான அறிவிப்பாளர் தொடருடன் அறிவித்துள்ளார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரைப் பிடித்து வைத்துக்கொள்ள, வேறொருவர் அவரைக் கொன்றுவிட்டால், கொலை செய்தவர் (பழிக்குப்பழி வாங்கப்பட்டு) கொல்லப்பட வேண்டும்; பிடித்து வைத்தவர் சிறையிலடைக்கப்பட வேண்டும்.”

இதனை தாரகுத்னி அவர்கள் ‘மவ்ஸூல்’ ஆகவும் ‘முர்ஸல்’ ஆகவும் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இப்னுல் கத்தான் இதனை ‘ஸஹீஹ்’ என்றும், இதன் அறிவிப்பாளர்கள் நம்பிக்கையானவர்கள் என்றும் கூறியுள்ளார்கள். எனினும், பைஹகீ அவர்கள் ‘முர்ஸல்’ அறிவிப்பையே முதன்மைப்படுத்தியுள்ளார்கள்.

அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அல்-பைலமானி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (தங்களுடன்) உடன்படிக்கை செய்திருந்த ஒருவரைக் (முஆஹித்) கொலை செய்ததற்காக, ஒரு முஸ்லிமைக் கொலை செய்தார்கள். மேலும், "பாதுகாப்பு உடன்படிக்கையை நிறைவேற்றுவோரில் நானே மிகவும் தகுதியானவன்" என்றும் கூறினார்கள்.

இதை அப்துர் ரஸ்ஸாக் அவர்கள் இவ்வாறு 'முர்ஸல்' ஆகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். தாரகுத்னீ அவர்கள் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களைக் குறிப்பிட்டு இதனை 'மவ்ஸூல்' ஆகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். ஆயினும், இணைக்கப்பட்ட அந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும்.

இப்னு உமர் (ரழி) அறிவித்தார்கள்: ‘ஒரு சிறுவன் வஞ்சகமாகக் கொலை செய்யப்பட்டான். அதன்பேரில் உமர் (ரழி) கூறினார்கள்: ‘யேமனில் உள்ள ஸன்ஆவின் மக்கள் அனைவரும் அவனைக் கொல்வதில் பங்கு கொண்டிருந்தாலும், நான் அவர்கள் அனைவரையும் (அவனுக்குப் பழிக்குப்பழி வாங்கும் விதமாக) கொன்றிருப்பேன்.’’ இதை அல்-புகாரி அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஷுரைஹ் அல்-குஸாஈ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“எனது இந்த உரைக்குப் பிறகு எவருக்கேனும் (அவரது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர்) கொல்லப்பட்டால், அவரது குடும்பத்தினருக்கு இரண்டு தெரிவுகள் உள்ளன: ஒன்று அவர்கள் நஷ்டஈட்டை (திய்யத்) பெற்றுக்கொள்வது அல்லது (கொலையாளியைப் பழிக்குப் பழியாகக்) கொல்வது.”
இதை அபூ தாவூத் மற்றும் அந்-நஸாஈ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

இதன் மூலமானது அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பாக இதே கருத்தில் (அல்லது ஒத்த கருத்தில்) அல்-புகாரி மற்றும் முஸ்லிமில் இடம்பெற்றுள்ளது.

அபூபக்ர் இப்னு முஹம்மத் இப்னு அம்ர் இப்னு ஹஸ்ம் அவர்கள், தம் தந்தை வழியாக, தம் பாட்டனார் (அம்ர் இப்னு ஹஸ்ம் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் யமன் வாசிகளுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்கள். அக்கடிதத்தில் இருந்த ஹதீஸில் பின்வருமாறு குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது:

"யாரேனும் ஒரு முஃமினை (இறைநம்பிக்கையாளரை) அநியாயமாகக் கொலை செய்து, (அக்கொலை) ஆதாரத்துடன் நிரூபிக்கப்பட்டால், கொல்லப்பட்டவரின் பொறுப்பாளர்கள் (திய்யா பெற) சம்மதித்தாலே தவிர, அதற்குப் பகரமாக (அக்கொலையாளி) கொல்லப்படுவது அவசியமாகும்.
ஓர் உயிருக்கான திய்யா (ரத்தப் பணம்) நூறு ஒட்டகங்கள் ஆகும்.
மூக்கு முழுமையாகத் துண்டிக்கப்பட்டால் அதற்கு (முழு) திய்யா உண்டு.
நாக்கிற்கு (முழு) திய்யா உண்டு.
இரு உதடுகளுக்கும் (முழு) திய்யா உண்டு.
ஆணுறுப்பிற்கு (முழு) திய்யா உண்டு.
இரு விதைப்பைகளுக்கும் (முழு) திய்யா உண்டு.
முதுகுத் தண்டிற்கு (முழு) திய்யா உண்டு.
இரு கண்களுக்கும் (முழு) திய்யா உண்டு.
ஒரு காலிற்கு திய்யாவில் பாதியாகும்.
மூளையின் உறை வரை செல்லும் காயத்திற்கு (அல்-மாமூமா) திய்யாவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு உண்டு.
உடலின் உட்புறத்தைச் சென்றடையும் காயத்திற்கு (அல்-ஜாயிஃபா) திய்யாவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு உண்டு.
எலும்பை முறித்துப் பெயர்க்கும் காயத்திற்கு (அல்-முனக்கிலா) பதினைந்து ஒட்டகங்கள்.
கை மற்றும் கால் விரல்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் பத்து ஒட்டகங்கள்.
பல்லிற்கு ஐந்து ஒட்டகங்கள்.
எலும்பு தெரியும் காயத்திற்கு (அல்-மூழிஹா) ஐந்து ஒட்டகங்கள்.
பெண்ணைக் கொன்றதற்காக ஆண் கொல்லப்படுவான்.
தங்கம் வைத்திருப்பவர்கள் மீது (திய்யாவாக) ஆயிரம் தீனார்கள் கடமையாகும்."

இதை அபூதாவூத் 'அல்-மராஸீல்' நூலிலும், நஸாயீ, இப்னு குஸைமா, இப்னுல் ஜாரூத், இப்னு ஹிப்பான் மற்றும் அஹ்மத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். இதன் நம்பகத்தன்மை குறித்து இவர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உள்ளது.

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“தவறுதலான கொலைக்கான தியா (நஷ்டஈடு) ஐந்து வகைகளாகும்: 20 ‘ஹிக்கா’ (நான்காம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் பெண் ஒட்டகங்கள்), 20 ‘ஜத்ஆ’ (ஐந்தாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் பெண் ஒட்டகங்கள்), 20 ‘பின்த் மகாழ்’ (இரண்டாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் பெண் ஒட்டகங்கள்), 20 ‘பின்த் லபூன்’ (மூன்றாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் பெண் ஒட்டகங்கள்) மற்றும் 20 ‘பனீ லபூன்’ (மூன்றாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் ஆண் ஒட்டகங்கள்).”

இதனை அத்-தாரகுத்னீ அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். நான்கு இமாம்கள் (அல்-அர்பஆ) இதனை “பனீ லபூன்” என்பதற்குப் பதிலாக “20 பனீ மகாழ்” (இரண்டாம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கும் ஆண் ஒட்டகங்கள்) என்ற வாசகத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (இவ்விரண்டில்) முதல் அறிவிப்பின் அறிவிப்பாளர் தொடரே மிகவும் வலுவானதாகும்.

மேலும், இப்னு அபீ ஷைபா அவர்கள் இதனை வேறொரு வழியாக ‘மவ்கூஃப்’ ஆக (நபித்தோழர் கூற்றாக) பதிவு செய்துள்ளார்கள். ‘மர்ஃபூஃ’ ஆக (நபிமொழியாக) அறிவிக்கப்படுவதை விட இதுவே மிகச் சரியானது.

அபூதாவூத் மற்றும் அத்-திர்மிதீ ஆகியோர், அம்ரு இப்னு ஷுஐப் அவர்கள் தமது தந்தை வழியாக தமது பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு இப்னுல் ஆஸ் ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்ததாகப் பதிவுசெய்துள்ளனர்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “திய்யத் என்பது முப்பது ‘ஹிக்கா’ (நான்காம் ஆண்டில் உள்ள பெண் ஒட்டகங்கள்), முப்பது ‘ஜத்ஆ’ (ஐந்தாம் ஆண்டில் உள்ள பெண் ஒட்டகங்கள்) மற்றும் நாற்பது ‘கலிஃபா’ (கருவுற்ற பெண் ஒட்டகங்கள்) ஆகும். அவற்றின் வயிறுகளில் அவற்றின் குட்டிகள் இருக்கும்.”

இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மனிதர்களிலேயே அல்லாஹ்விடம் மிகவும் வரம்பு மீறியவர்கள் மூவர்: அல்லாஹ்வின் ஹரம் (புனித எல்லை) பகுதியில் கொலை செய்பவர், தன்னைக் கொன்றவரல்லாத வேறொருவரைக் கொலை செய்பவர் (அதாவது, பழிவாங்கும் நோக்கில் குற்றமற்ற ஒருவரைக் கொலை செய்பவர்), அல்லது ஜாஹிலிய்யா (அறியாமைக்) காலப் பழிவாங்கலுக்காகக் கொலை செய்பவர்.”

இதை இப்னு ஹிப்பான் அறிவித்து, இதனைச் சரியானது (ஸஹீஹ்) எனவும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

மேலும், (முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட ஹதீஸின்) இதன் மூலம் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பில் அல்-புகாரியில் உள்ளது.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அறிந்துகொள்ளுங்கள்! சாட்டையாலோ அல்லது தடியாலோ (அடிப்பதன் மூலம்) நிகழும், (கொலை செய்யும் நோக்கம் இல்லாமல், ஆனால் தாக்கும் நோக்குடன் நிகழும்) அரை-வேண்டுமென்றே செய்த கொலைக்கான (ஷிப்ஹுல் அம்த்) தியத் நூறு ஒட்டகங்களாகும். அவற்றில் நாற்பது, தம் வயிறுகளில் குட்டிகளைச் சுமக்கும் கர்ப்பிணிப் பெண் ஒட்டகங்களாகும்.”

இதை அபூதாவூத், அந்நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். இப்னு ஹிப்பான் இதை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘இதுவும் அதுவும் சமமானவை (அதாவது, அவற்றின் திய்யத்) - சுண்டுவிரலும் பெருவிரலும்.’ இதனை அல்-புகாரி பதிவு செய்துள்ளார். அபூ தாவூத் மற்றும் அத்-திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “விரல்களின் திய்யத் சமமானதாகும்; மேலும் பற்கள் சமமானதாகும்; முன்பல்லும் கடைவாய்ப் பல்லும் சமமானதாகும்.” இப்னு ஹிப்பான் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “கைகள் மற்றும் கால்களின் விரல்களுக்கான திய்யத் சமமானதாகும்; ஒவ்வொரு விரலுக்கும் பத்து ஒட்டகங்கள்.”

அம்ர் பின் ஷுஐப் அவர்கள், தமது தந்தை வழியாக, தமது பாட்டனார் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“யாரேனும் மருத்துவராக அறியப்படாத நிலையில் (அங்கீகரிக்கப்படாதவராக அல்லது திறமையற்றவராக) மருத்துவம் செய்து, (அதனால்) ஓர் உயிருக்கோ அல்லது அதற்குக் குறைந்த ஒன்றிற்கோ சேதம் விளைவித்தால், அவரே (அதற்குப்) பொறுப்பாவார்.”

இதை அத்-தாரகுத்னீ பதிவிட்டுள்ளார். அல்-ஹாகிம் அவர்கள் இதை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள். அபூதாவூத், அன்-நஸாஈ மற்றும் பிற நூல்களிலும் இது இடம்பெற்றுள்ளது. எனினும், (இச்செய்தியை) தொடர் அறிவிப்பாக (மவ்ஸூல்) அறிவித்தவரை விட, முர்ஸலாக அறிவித்தவரே வலிமையானவர்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“எலும்பை வெளிக்காட்டும் காயத்திற்கு ஐந்து ஒட்டகங்கள் (ஈட்டுத் தொகையாக) வழங்கப்படும்.”
இதனை அஹ்மத் அவர்களும் நான்கு இமாம்களும் அறிவித்துள்ளார்கள்.
அஹ்மத் அவர்கள் பின்வருமாறு அதிகப்படுத்தியுள்ளார்கள்: “மேலும், (மனிதனின்) கைவிரல்களும் கால்விரல்களும் (ஈட்டுத்தொகையின் அடிப்படையில்) சமமானவை; அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் பத்து ஒட்டகங்கள் (ஈட்டுத் தொகையாக வழங்கப்படும்).”
இப்னு குஸைமா அவர்களும் இப்னுல் ஜாரூத் அவர்களும் இதனை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளனர்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “திம்மீயின் (பாதுகாப்புப் பெற்றவர்) தியா, ஒரு முஸ்லிமின் தியாவில் பாதியாகும்.”
இதை அஹ்மத் மற்றும் நான்கு இமாம்கள் பதிவு செய்துள்ளனர்.
அபூதாவூத் அறிவிப்பில், “முஆஹித் (உடன்படிக்கை செய்தவர்) ஒருவரின் தியா, சுதந்திரமான ஒருவரின் தியாவில் பாதியாகும்” என்றுள்ளது.
நஸாயீ அறிவிப்பில், “ஒரு பெண்ணின் தியா, (ஏற்பட்ட காயத்திற்கான இழப்பீடு) முழு தியாவின் மூன்றில் ஒரு பங்கை (அதாவது, ஒரு முழு மனிதனின் இரத்தப் பணத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கை) அடையும் வரை ஆணின் தியாவைப் போன்றது.” என்றுள்ளது.
இப்னு குஸைமா இதனை ‘ஸஹீஹ்’ என்று தரப்படுத்தியுள்ளார்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அரைவேண்டுமென்றே செய்யும் கொலைக்கான (திய்யத்) இரத்தப் பணம், வேண்டுமென்றே செய்யும் கொலைக்கான இரத்தப் பணத்தைப் போன்று கடுமையாக்கப்பட்டதாகும். மேலும் அதன் குற்றவாளி கொல்லப்பட மாட்டார் (அதாவது பழிக்குப் பழி வாங்கப்பட மாட்டார்). ஷைத்தான் (மக்களுக்கிடையே) குறுக்கிட்டு (அல்லது தூண்டிவிட்டு), மக்களிடையே முன்விரோதம் இல்லாமலும், ஆயுதம் ஏந்தாமலும் இரத்தம் சிந்தும் நிலை ஏற்படும்போது இது (சம்பவம்) நிகழ்கிறது.”

இதனை அதாரகுத்னி அவர்கள் பதிவிட்டு, பலவீனமானது எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரைக் கொன்றுவிட்டார். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரின் திய்யத்தை பன்னீராயிரம் என்று நிர்ணயித்தார்கள்." இதனை நால்வர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் நஸயீ மற்றும் அபூ ஹாதிம் ஆகியோர் இது 'முர்ஸல்' (அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்டது) என்று பலப்படுத்தியுள்ளனர்.

அபூ ரிம்தாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் என் மகனுடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்கள், ‘இவர் யார்?’ என்று கேட்டார்கள். நான், ‘இவன் என் மகன் என்று நான் சாட்சியம் கூறுகிறேன்,’ என்று கூறினேன். அவர்கள், ‘அறிந்து கொள்! இவர் செய்யும் குற்றத்திற்கு நீர் பொறுப்பல்ல; நீர் செய்யும் குற்றத்திற்கு இவர் பொறுப்பல்ல’ என்று கூறினார்கள்.”

ஸஹ்ல் பின் அபீ ஹஸ்மா (ரழி) அவர்கள், தனது சமூகத்தைச் சேர்ந்த சில பெரியவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்கள்:

அப்துல்லாஹ் பின் ஸஹ்ல் மற்றும் முஹய்யிஸா பின் மஸ்ஊத் ஆகியோர் தங்களுக்கு ஏற்பட்டிருந்த ஒரு கஷ்டத்தின் (வறுமையின்) காரணமாக கைபருக்குச் சென்றார்கள். அங்கு முஹய்யிஸாவிடம் (ஒருவர்) வந்து, அப்துல்லாஹ் பின் ஸஹ்ல் கொல்லப்பட்டு ஒரு ஊற்றில் வீசப்பட்டிருப்பதாகத் தெரிவித்தார். உடனே அவர் யூதர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீங்கள் தான் அவரைக் கொன்றீர்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாங்கள் அவரைக் கொல்லவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவரும், அவருடைய சகோதரர் ஹுவய்யிஸாவும், அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸஹ்லும் (நபி அவர்களிடம்) வந்தார்கள். முஹய்யிஸா பேசச் சென்றார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பெரியவர், பெரியவர்" (வயதில் பெரியவரே பேசட்டும்) என்றார்கள். அதாவது வயதை (முன்னிலைப்படுத்த) நாடினார்கள். ஆகவே ஹுவய்யிஸா பேசினார்; பிறகு முஹய்யிஸா பேசினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒன்று அவர்கள் உங்கள் தோழருக்கான ஈட்டுத் தொகையை (திய்யத்) வழங்க வேண்டும்; அல்லது அவர்கள் போரை அறிவிக்க வேண்டும்" என்று கூறினார்கள். இது குறித்து அவர்களுக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கடிதம் எழுதினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாங்கள் அவரைக் கொல்லவில்லை" என்று (பதில்) எழுதினார்கள்.

அப்போது ஹுவய்யிஸா, முஹய்யிஸா மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸஹ்ல் ஆகியோரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அவர்கள்தான் கொன்றார்கள் என்று) நீங்கள் சத்தியம் செய்து, உங்கள் தோழருக்கான இரத்தப் பழிக்குரிய உரிமையை (திய்யத்தை) பெற்றுக்கொள்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் "இல்லை" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால் யூதர்கள் உங்களிடம் (தாங்கள் நிரபராதிகள் என) சத்தியம் செய்யட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் முஸ்லிம்கள் அல்லர்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்மிடமிருந்தே அவருக்கான திய்யத்தை (நஷ்ட ஈட்டை) வழங்கினார்கள். அவர்களுக்கு 100 ஒட்டகங்களை அனுப்பினார்கள்.

ஸஹ்ல் கூறினார்: "அவற்றில் ஒரு சிவப்பு ஒட்டகம் என்னை உதைத்தது."

அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒருவர் அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஜாஹிலிய்யா (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய) காலத்தில் நடைமுறையில் இருந்த கஸாமா (கூட்டுச் சத்தியப் பிரமாணம் மூலம் தீர்வு காணும் முறை) முறையை அங்கீகரித்தார்கள். மேலும், யூதர்கள்தான் கொன்றதாக அன்சாரிகள் வாதிட்ட, கொல்லப்பட்ட ஒரு மனிதர் சம்பந்தமாக அவர்களிடையே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதன் மூலம் தீர்ப்பளித்தார்கள்.’ இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எங்கள் மீது ஆயுதம் ஏந்துபவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் (ஆட்சியாளரின்) கட்டுப்பாட்டிலிருந்து வெளியேறி, (முஸ்லிம்) சமூகத்தைப் பிரிந்து மரணிக்கிறாரோ, அவரது மரணம் ஜாஹிலிய்யா காலத்து மரணமாகும்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“வரம்பு மீறும் கூட்டத்தார் அம்மாரை (அம்மார் பின் யாஸிர் (ரழி) அவர்களை) கொல்வார்கள்.” இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “‘இப்னு உம்மி அப்த் அவர்களே! (அதாவது, அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்வூத் அவர்களே!) இந்த உம்மத்தில் வரம்பு மீறி (கிளர்ச்சி) செய்பவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பு என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், ‘அல்லாஹ்வும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுமே நன்கறிவார்கள்’ என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவர்களில் காயமடைந்தவர் தீர்த்துக்கட்டப்பட மாட்டார்; அவர்களின் கைதி கொல்லப்பட மாட்டார்; தப்பி ஓடுபவர் பின்தொடரப்பட மாட்டார்; மேலும் அவர்களின் ஃபய்வு (போரின்றி பெறப்பட்ட செல்வம்) பங்கிடப்பட மாட்டாது” என்று கூறினார்கள்.

இதை அல்-பஸ்ஸார் மற்றும் அல்-ஹாகிம் ஆகியோர் அறிவித்தார்கள். அல்-ஹாகிம் இதை 'ஸஹீஹ்' என்று தரப்படுத்தினார்கள்; எனினும் அவர்கள் தவறாகக் கருதிவிட்டார்கள். ஏனெனில் இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் கவ்தர் பின் ஹகீம் என்பவர் உள்ளார்; அவர் (ஹதீஸ் கலையில்) கைவிடப்பட்டவர் (மத்ரூக்) ஆவார்.

மேலும், அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து, இதே போன்ற செய்தி பல்வேறான அறிவிப்புத் தொடர்கள் வழியாக, ‘மவ்கூஃப்’ (ஒரு நபித்தோழரின் கூற்று அல்லது செயல்) ஆக ஆதாரப்பூர்வமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதனை இப்னு அபீ ஷைபா மற்றும் அல்-ஹாகிம் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அர்ஃபஜா இப்னு ஷுரைஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன், “உங்கள் தலைமை (ஓர் ஆட்சியின் கீழ்) ஒன்றுபட்டு இருக்கும்போது உங்களிடம் வந்து, உங்கள் சமூகத்தைப் பிளவுபடுத்த விரும்புகிறவனைக் கொல்லுங்கள்.”’ இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

தனது சொத்தைப் பாதுகாக்கும் முயற்சியில் கொல்லப்பட்டவர் ஷஹீத் ஆவார்.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யஃலா பின் உமையா ஒரு மனிதருடன் சண்டையிட்டார். அவர்களில் ஒருவர் தனது தோழரைக் கடித்தார். அவர் (கடிபட்டவர்) அவனது (கடித்தவனது) முன் பல்லைப் பிடுங்கிவிட்டார். அவர்கள் இருவரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்கைக் கொண்டு சென்றனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘உங்களில் ஒருவர் ஆண் ஒட்டகம் கடிப்பது போல் தன் சகோதரரைக் கடிக்கிறாரா? அவருக்கு (அந்தப் பல்லுக்காக) எவ்வித நஷ்டஈடும் (தியா) இல்லை’ என்று கூறினார்கள்.” இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிமில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த வாசகம் முஸ்லிமில் உள்ளதாகும்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அபுல் காஸிம் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்:

“உங்கள் அனுமதியின்றி யாரேனும் (உங்கள் தனிப்பட்ட இடத்திற்குள்) எட்டிப் பார்த்தால், நீங்கள் அவர் மீது ஒரு சிறுகல்லை எறிந்து, (அதனால்) அவரது கண்ணை நீங்கள் குருடாக்கினால், உங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை (மற்றும் சட்டரீதியான பொறுப்பும் இல்லை).”

முத்தஃபகுன் அலைஹி. அஹ்மத் மற்றும் அந்-நஸாயீ ஆகியோரின் மற்றொரு அறிவிப்பில், “அவருக்கு தியாவோ கிஸாஸோ இல்லை” என்று உள்ளது. இதனை இப்னு ஹிப்பான் ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்.

அல்-பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“பகலில் தோட்டங்களையும் (மற்றும் பயிர் நிலங்களையும்) பாதுகாப்பது அதன் உரிமையாளர்களின் பொறுப்பாகும் என்றும், இரவில் கால்நடைகளைப் பாதுகாப்பது அவற்றின் உரிமையாளர்களின் பொறுப்பாகும் என்றும், இரவில் கால்நடைகள் ஏற்படுத்தும் சேதத்திற்கு அவற்றின் உரிமையாளர்களே பொறுப்பாவார்கள் என்றும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்.”

முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள், இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு பின்னர் யூதராக மாறிய ஒரு மனிதரைப் பற்றிக் (கேள்விப்பட்டபோது) கூறினார்கள்: "(இவன்) கொல்லப்படும் வரை நான் (இங்கு) அமர மாட்டேன். (இது) அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின் தீர்ப்பாகும்." (அதன் பின்னர்) அவனைக் கொல்லக் கட்டளையிடப்பட்டு, அவன் கொல்லப்பட்டான். (இச்செய்தி புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது).

அபூதாவூதின் மற்றோர் அறிவிப்பில், "அதற்கு முன்னர் அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரப்பட்டிருந்தது" என்றுள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “யார் தனது மார்க்கத்தை மாற்றுகிறாரோ (அதாவது இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறுகிறாரோ), அவரைக் கொல்லுங்கள்” என்று கூறினார்கள். இதை அல்-புகாரி அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
“கண்பார்வையற்ற ஒருவருக்கு, (தனக்குக்) குழந்தை பெற்ற ஓர் அடிமைப் பெண் (உம்மு வலத்) இருந்தாள். அவள் நபி (ஸல்) அவர்களைத் திட்டுபவளாகவும், அவர்களைப் பற்றிக் குறை கூறுபவளாகவும் இருந்தாள். அவர் அவளைத் தடுப்பார்; ஆனால் அவள் விலகிக்கொள்ள மாட்டாள். ஓர் இரவில் அவர் ஒரு கோடரியை எடுத்து, அதை அவள் வயிற்றில் வைத்து, அதன் மீது சாய்ந்து அவளைக் கொன்றுவிட்டார். இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. அப்போது அவர்கள், ‘அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக அவளது இரத்தம் வீணானதாகும் என்பதற்கு நீங்கள் சாட்சியாக இருங்கள்’ என்று கூறினார்கள்.” இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார். இதன் அறிவிப்பாளர்கள் நம்பகமானவர்கள்.