மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்

உங்களில் சிறந்தவர் குர்ஆனைக் கற்று, அதைப் பிறருக்குக் கற்பிப்பவரே என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதனை புகாரீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் ஸுஃப்பாவில் (மதீனா பள்ளிவாசலின் திண்ணையில்) இருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து, “உங்களில் யார் ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் ‘புத்ஹான்’ அல்லது ‘அல்-அகீக்’கிற்குச் சென்று, பாவம் ஏதும் செய்யாமலும் உறவுகளைத் துண்டிக்காமலும் பெரிய திமில்கள் கொண்ட இரண்டு பெண் ஒட்டகங்களைக் கொண்டுவர விரும்புவார்?” என்று கேட்டார்கள்.

நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் அதை விரும்புகிறோம்” என்று கூறினோம்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் காலையில் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று, கண்ணியமிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து இரண்டு வசனங்களைக் கற்பதோ அல்லது ஓதுவதோ அவருக்கு ஒரு பெண் ஒட்டகத்தை விடவோ அல்லது இரண்டு பெண் ஒட்டகங்களை விடவோ சிறந்ததாகும். மேலும் மூன்று (வசனங்கள்) அவருக்கு மூன்று ஒட்டகங்களை விடச் சிறந்தவை; நான்கு (வசனங்கள்) அவருக்கு நான்கு ஒட்டகங்களை விடச் சிறந்தவை. (இவ்வாறு) அவ்வசனங்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப ஒட்டகங்களின் எண்ணிக்கையை விடச் சிறந்ததாகும்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தம் குடும்பத்தினரிடம் திரும்பிச் செல்லும்போது, அங்கே மூன்று பெரிய, கொழுத்த, கர்ப்பிணிப் பெண் ஒட்டகங்களைக் (அக்காலத்தில் பெரும் செல்வமாகக் கருதப்பட்டவை) காண்பதை விரும்புவாரா?” நாங்கள், “ஆம் (விரும்புவோம்)” என்று பதிலளித்தோம். அப்போது அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தம் தொழுகையில் ஓதும் மூன்று வசனங்கள், மூன்று பெரிய, கொழுத்த, கர்ப்பிணிப் பெண் ஒட்டகங்களை விட அவருக்குச் சிறந்தவையாகும்.” முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “குர்ஆனில் தேர்ச்சி பெற்றவர், சங்கைமிக்க, நற்குணமுள்ள வானவர்களுடன் (அதாவது, அல்லாஹ்வின் செய்திகளைப் பதிவு செய்யும் அல்லது கொண்டு செல்லும் தூதர்களுடன்) இருப்பார்; மேலும், எவர் குர்ஆனை ஓதும்போது திக்கித் திக்கி ஓதுகிறாரோ, அது அவருக்குக் கடினமாகவும் இருக்கிறதோ, அவருக்கு இரட்டைக் கூலி உண்டு.”

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இரண்டு வகை மனிதர்கள் விஷயத்தில் மட்டுமே பொறாமை கொள்வது நியாயமானது:
அல்லாஹ்வினால் குர்ஆன் வழங்கப்பெற்று, அதை இரவிலும் பகலிலும் (தொழுகையில்) ஓதுகின்ற (மற்றும் அதன்படி செயல்படுகின்ற) ஒரு மனிதர்;
மேலும், அல்லாஹ்வினால் செல்வம் வழங்கப்பெற்று, இரவிலும் பகலிலும் அதிலிருந்து (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) செலவு செய்கின்ற ஒரு மனிதர்.”

அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனை ஓதும் ஒரு முஃமின், சிட்ரான் பழத்தைப் போன்றவர். (அதன்) நறுமணம் இனிமையாகவும் அதன் சுவை இனிமையாகவும் இருக்கும். குர்ஆனை ஓதாத ஒரு முஃமின், பேரீச்சம்பழத்தைப் போன்றவர். அதற்கு நறுமணம் இல்லை, ஆனால் அதன் சுவை இனிமையானது. குர்ஆனை ஓதாத ஒரு நயவஞ்சகன், குமட்டிக்காயைப் போன்றவன். அதற்கு நறுமணம் இல்லை, அதன் சுவை கசப்பானது. மேலும் குர்ஆனை ஓதும் ஒரு நயவஞ்சகன், ரைஹான் செடியைப் போன்றவன். அதன் நறுமணம் இனிமையானது, ஆனால் அதன் சுவை கசப்பானது.”
(இந்த ஹதீஸ்) புஹாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரால் அறிவிக்கப்பட்டது.
மற்றொரு அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு) உள்ளது: “குர்ஆனை ஓதி அதன்படி செயல்படும் ஒரு முஃமின் சிட்ரான் பழத்தைப் போன்றவர். மேலும் குர்ஆனை ஓதாமல் அதன்படி செயல்படும் ஒரு முஃமின் பேரீச்சம்பழத்தைப் போன்றவர்.”

உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் இந்த வேதத்தின் (குர்ஆனின்) மூலம் சில சமூகத்தாரை (மரியாதையிலும், கண்ணியத்திலும்) உயர்த்துகிறான்; மற்றவர்களை (அவமரியாதையிலும், இழிவிலும்) தாழ்த்துகிறான்."
(இதை) முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள், உஸைத் பின் ஹுளைர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஒரு நாள்) இரவில் நான் (எனது) குதிரையை என்னருகில் கட்டியிருந்த நிலையில் ‘சூரா அல்-பகரா’வை ஓதிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது அந்தக் குதிரை மிரண்டது (அல்லது அமைதியின்றி அசைந்தது). எனவே நான் (ஓதுவதை) நிறுத்தினேன்; அதுவும் அடங்கியது. மீண்டும் நான் ஓதினேன்; குதிரை மிரண்டது. நான் (ஓதுவதை) நிறுத்தினேன்; அதுவும் அடங்கியது. பிறகு நான் ஓதினேன்; குதிரை மிரண்டது. உடனே நான் (ஓதுவதை) விட்டுவிட்டேன். ஏனெனில், எனது மகன் யஹ்யா குதிரைக்கு அருகில் இருந்தான். அது அவனுக்குக் காயம் ஏற்படுத்திவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன். நான் அவனை (அங்கிருந்து) அப்புறப்படுத்திய போது எனது தலையை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தினேன். அங்கே விளக்குகளைப் போன்றவற்றுடன் ஒரு மேக நிழல் (அல்லது கூடாரம்) போன்ற ஒன்றைக் கண்டேன்.

காலை விடிந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இது குறித்துக் கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “இப்னு ஹுளைரே! ஓதுவீராக! இப்னு ஹுளைரே! ஓதுவீராக!” என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! குதிரைக்கு அருகில் யஹ்யா இருந்ததால் அது அவனை மிதித்துவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன். எனவே, நான் (யஹ்யாவை அப்புறப்படுத்திய பின்) என் தலையை உயர்த்தி (அவனை நோக்கி) திரும்பினேன். பிறகு வானத்தை நோக்கி என் தலையை உயர்த்தியபோது, விளக்குகளைப் போன்றவற்றுடன் ஒரு மேக நிழல் (கூடாரம்) போன்ற ஒன்றைக் கண்டேன். பின்னர் அது (அந்த நிழல்) மறைந்துவிட்டது, நான் அதைப் பார்க்க முடியாதவாறு” என்று கூறினேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அது என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்கள். நான் “இல்லை” என்றேன். “அவை வானவர்கள்; உமது குரலைக் கேட்பதற்காக அவர்கள் நெருங்கி வந்துள்ளார்கள். நீர் தொடர்ந்து ஓதியிருந்தால், காலையில் மக்களும் அவர்களைப் பார்த்திருப்பார்கள்; அவர்களிடமிருந்து அவை மறைந்திருக்காது” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரீ மற்றும் முஸ்லிம். இங்குள்ள வாசகம் புகாரீயுடையதாகும்).

முஸ்லிம் அவர்களின் அறிவிப்பில், “(அந்த நிழல்) மறைந்துவிட்டது” என்பதற்குப் பதிலாக, “அவை வானத்தில் மேலே சென்றன” என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அல்-பரா பின் ஆஸிப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் ‘சூரா அல்-கஹ்ஃப்’ ஓதிக்கொண்டிருந்தபோது, அவருக்கு அருகில் இரண்டு கயிறுகளால் கட்டப்பட்டிருந்த குதிரை ஒன்று இருந்தது. அப்போது ஒரு மேகம் அவரைச் சூழ்ந்துகொண்டது. அது அவரை நெருங்கி வர வர, அவரது குதிரை மிரளத் தொடங்கியது. காலையில் அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று அதைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அது குர்ஆனின் காரணமாக இறங்கிய ‘சகீனா’ (தெய்வீக அமைதி, சாந்தம் அல்லது மலக்குகளின் பிரசன்னம்) ஆகும்.'"

அபூ ஸயீத் இப்னுல் முஅல்லா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் பள்ளிவாசலில் தொழுதுகொண்டிருந்தேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள். நான் (தொழுது முடியும் வரை) அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை; பின்னர் அவர்களிடம் சென்றேன்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் தொழுதுகொண்டிருந்தேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "'இஸ்தஜீபூ லில்லாஹி வலிர்ரஸூலி இதா தஆகும்' (அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உங்களை அழைக்கும்போது, அல்லாஹ்வுக்கும் தூதருக்கும் பதிலளியுங்கள்) என்று அல்லாஹ் கூறவில்லையா?" எனக் கேட்டார்கள். பிறகு என்னிடம், "நீ பள்ளிவாசலை விட்டு வெளியேறுவதற்கு முன்பு குர்ஆனிலேயே மிக மகத்தான ஓர் அத்தியாயத்தை நான் உனக்குக் கற்றுத் தர வேண்டாமா?" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள். அவர்கள் வெளியேற நாடியபோது, நான் அவர்களிடம், "குர்ஆனிலேயே மிக மகத்தான ஓர் அத்தியாயத்தைக் கற்றுத் தருவதாகத் தாங்கள் கூறவில்லையா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அது) 'அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்' (அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்) என்பதாகும். அதுவே (எனக்கு வழங்கப்பட்ட) திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழு வசனங்களும் (அஸ்ஸப்வுல் மஸானீ), மகத்தான குர்ஆனும் ஆகும்."

இதை புகாரீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் வீடுகளைக் கல்லறைகளாக ஆக்காதீர்கள் (அதாவது, தொழுகை, குர்ஆன் ஓதுதல், திக்ர் போன்ற வணக்க வழிபாடுகள் இல்லாத வெற்று இடங்களாக ஆக்காதீர்கள்); நிச்சயமாக ஷைத்தான், சூரா அல்-பகரா ஓதப்படும் வீட்டிலிருந்து (அதன் அருள் மற்றும் பாதுகாப்பின் காரணமாக) விரண்டோடுகிறான்."

அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்:

“குர்ஆனை ஓதுங்கள்! ஏனெனில் மறுமை நாளில் அதை ஓதியவர்களுக்காகவும் (அதன் சட்டதிட்டங்களின்படி செயல்பட்டவர்களுக்காகவும்) அது ஒரு பரிந்துரைப்பவராக வரும். ஒளிரும் இரண்டான ‘சூரா அல்பகரா’ மற்றும் ‘சூரா ஆலு இம்ரான்’ ஆகியவற்றை ஓதுங்கள். ஏனெனில் மறுமை நாளில், அவை இரண்டும் இரண்டு மேகங்களைப் போல, அல்லது இரண்டு நிழல் தரும் திரைகளைப் போல, அல்லது அணிவகுத்து நிற்கும் இரண்டு பறவைக் கூட்டங்களைப் போல வந்து, தம்மைச் சார்ந்தவர்களுக்காகவும் (அதன் சட்டதிட்டங்களின்படி செயல்பட்டவர்களுக்காகவும்) வாதாடும். சூரா அல்பகராவை ஓதுங்கள்! ஏனெனில் அதை எடுத்துக்கொள்வது (ஓதுவது, அதன் சட்டதிட்டங்களின்படி செயல்படுவது, அதை மனனம் செய்வது) பரக்கத் (அருள்வளம்) ஆகும்; அதைக் கைவிடுவது கைசேதமாகும். மேலும் சூனியக்காரர்களால் அதை (வெல்ல) இயலாது.”

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

அந்-நவ்வாஸ் பின் ஸம்ஆன் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்: “மறுமை நாளில் குர்ஆனும், அதன்படி செயல்பட்ட அதன் மக்களும் கொண்டுவரப்படுவார்கள். அவர்களுக்கு முன்னால் ஸூரா அல்-பகரா மற்றும் ஆலு இம்ரான் ஆகியவை வரும். அவை இரண்டு மேகங்களைப் போலவோ, அல்லது இரண்டு கரிய நிழல் தரும் கூடாரங்களைப் போலவோ, அவற்றுக்கிடையே ஒரு பிரகாசத்துடன் (அல்லது பிளவுடன்), அல்லது அணிவகுத்து நிற்கும் இரண்டு பறவைக் கூட்டங்களைப் போலவோ இருந்து, தம்மைச் சார்ந்தவருக்காக வாதாடும்.”

உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபுல் முன்திர் அவர்களே! உன்னிடம் உள்ள அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் எந்த வசனம் மிகவும் மகத்தானது என்று உமக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், “அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்” என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள் (மீண்டும்), "அபுல் முன்திர் அவர்களே! உன்னிடம் உள்ள அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் எந்த வசனம் மிகவும் மகத்தானது என்று உமக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "(அது) அல்லாஹு லா இலாஹ இல்லா ஹுவல் ஹய்யுல் கய்யூம் (எனும் ஆயத்துல் குர்ஸி)" என்று கூறினேன். அவர்கள் என் மார்பில் தட்டி, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அபுல் முன்திர் அவர்களே! இந்த அறிவு உமக்கு இனிமையானதாக (மகிழ்ச்சியளிக்கக்கூடியதாகவும், ஆசீர்வாதமானதாகவும்) அமையட்டும்!" என்று கூறினார்கள். முஸ்லிம் இதை அறிவிக்கிறார்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ரமளான் மாதத்தின் ஜகாத்துப் பொருட்களைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை என்னிடம் ஒப்படைத்தார்கள். அப்போது (ஓர் இரவில்) ஒருவன் என்னிடம் வந்து, அந்த உணவுப் பொருட்களிலிருந்து அள்ளி எடுக்கலானான். நான் அவனைப் பிடித்து, “உன்னை நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப் போகிறேன்” என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவன், “நான் தேவையுள்ளவன்; எனக்குக் குடும்பச் சுமை உள்ளது; எனக்குக் கடும் நெருக்கடி உள்ளது” என்று கூறினான். எனவே (அவன் மீது இரக்கப்பட்டு) அவனை நான் விட்டுவிட்டேன்.

விடிந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), “அபூ ஹுரைராவே! நேற்றிரவு உன்னிடம் பிடிபட்டவன் என்ன செய்தான்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் தனக்குள்ள கடும் தேவையையும் குடும்பச் சுமையையும் பற்றி முறையிட்டான். எனவே, அவன் மீது இரக்கப்பட்டு அவனைப் போகவிட்டுவிட்டேன்” என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், “அறிந்து கொள்! நிச்சயமாக அவன் உன்னிடம் பொய் சொல்லியிருக்கிறான்; அவன் மீண்டும் வருவான்” என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அவன் மீண்டும் வருவான்” என்று சொன்னதால் அவன் (மீண்டும்) வருவான் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன். எனவே அவனுக்காக நான் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தேன். அவன் வந்து உணவுப் பொருட்களிலிருந்து அள்ளி எடுக்கலானான். நான் அவனைப் பிடித்து, “உன்னை நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப் போகிறேன்” என்று கூறினேன். அதற்கு அவன், “என்னை விட்டுவிடு! நான் தேவையுள்ளவன்; எனக்குக் குடும்பச் சுமை உள்ளது. நான் இனி வரமாட்டேன்” என்று கூறினான். எனவே, அவன் மீது இரக்கப்பட்டு அவனைப் போகவிட்டுவிட்டேன்.

விடிந்ததும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், “அபூ ஹுரைராவே! உன்னிடம் பிடிபட்டவன் என்ன செய்தான்?” என்று கேட்டார்கள். நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் தனக்குள்ள கடும் தேவையையும் குடும்பச் சுமையையும் பற்றி முறையிட்டான். எனவே, அவன் மீது இரக்கப்பட்டு அவனைப் போகவிட்டுவிட்டேன்” என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், “அறிந்து கொள்! நிச்சயமாக அவன் உன்னிடம் பொய் சொல்லியிருக்கிறான்; அவன் மீண்டும் வருவான்” என்று கூறினார்கள்.

எனவே மூன்றாம் முறையாக அவனுக்காகக் காத்திருந்தேன். அவன் வந்து உணவுப் பொருட்களிலிருந்து அள்ளி எடுத்தபோது, அவனைப் பிடித்து, “உன்னை நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப் போகிறேன். நீ திரும்ப வரமாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டு, மீண்டும் வருவது இது மூன்றாவது முறையாகும் (இம்முறை உன்னை விடமாட்டேன்)” என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவன், “என்னை விட்டுவிடு! அல்லாஹ் உனக்குப் பயனளிக்கக்கூடிய சில வார்த்தைகளை நான் உனக்குக் கற்றுத் தருகிறேன்” என்று சொன்னான். நான், “அவை என்ன?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவன், “நீ உன் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது ஆயத்துல் குர்ஸியை **(அல்லாஹு லாயிலாஹ இல்லா ஹுவ அல்ஹய்யுல் கய்யூம்)** என்று அந்த வசனம் முடியும் வரை ஓதுவாயாக! (அவ்வாறு செய்தால்) விடியும் வரை அல்லாஹ்விடமிருந்து ஒரு பாதுகாவலர் உன்னுடன் இருந்துகொண்டே இருப்பார். ஷைத்தானும் உன்னை நெருங்கமாட்டான்” என்று கூறினான். எனவே அவனைப் போகவிட்டுவிட்டேன்.

விடிந்ததும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், “உன்னிடம் பிடிபட்டவன் என்ன செய்தான்?” என்று கேட்டார்கள். நான், “அல்லாஹ் எனக்குப் பயனளிக்கக்கூடிய சில வார்த்தைகளைக் கற்றுத் தருவதாக அவன் கூறினான்; அதனால் அவனைப் போகவிட்டுவிட்டேன்” என்று கூறினேன்.

(அதைக் கேட்ட) நபி (ஸல்) அவர்கள், “அறிந்து கொள்! அவன் ஒரு பெரும் பொய்யனாக இருந்தாலும், (இவ்விஷயத்தில்) உன்னிடம் உண்மையைத்தான் சொல்லியிருக்கிறான். அபூ ஹுரைராவே! மூன்று இரவுகளாக நீ யாரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தாய் என்று உனக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்கள். நான், “தெரியாது” என்றேன். அதற்கு அவர்கள், “அவன்தான் ஷைத்தான்” என்று கூறினார்கள்.

நூல்: புகாரி

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, தமக்கு மேலே ஒரு கீச்சிடும் சப்தத்தைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் தமது தலையை உயர்த்தி, “இது வானத்தில் இன்று திறக்கப்பட்ட ஒரு வாசலாகும்; இது இதற்கு முன் ஒருபோதும் திறக்கப்பட்டதில்லை” என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அதன் வழியாக ஒரு வானவர் இறங்கியபோது, (ஜிப்ரீல்), “இவர் பூமிக்கு இறங்கி வந்த ஒரு வானவர் ஆவார்; இவர் இதற்கு முன் ஒருபோதும் இறங்கியதில்லை” என்று கூறினார்கள்.

அவர் ஸலாம் கூறிவிட்டு, “உங்களுக்கு முன் எந்த நபிக்கும் வழங்கப்படாத, உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள இரண்டு ஒளிகளைக் கொண்டு நற்செய்தி பெறுங்கள்! ஃபாத்திஹத்துல் கிதாப் மற்றும் சூரத்துல் பகராவின் இறுதி வசனங்கள் (ஆகியவையே அவை). அவற்றிலிருந்து ஓர் எழுத்தை நீங்கள் ஓதினாலும், (அதன் பலன் அல்லது நீங்கள் கேட்பது) உங்களுக்கு வழங்கப்படாமல் இருப்பதில்லை” என்று கூறினார்.
(முஸ்லிம்)

அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் இரவில் ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி இரண்டு வசனங்களை ஓதுகின்றாரோ, அவை அவருக்குப் போதுமானதாக இருக்கும் (அதாவது, இரவுத் தொழுகைக்குப் பதிலாகவோ, அல்லது அனைத்துத் தீமைகளிலிருந்தும் பாதுகாப்பிற்கோ, அல்லது இரண்டிற்குமோ போதுமானதாக அமையும்).”

அபூத் தர்தாஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் ஸூரா அல்-கஹ்ஃபின் ஆரம்பத்திலுள்ள பத்து வசனங்களை மனனம் செய்கிறாரோ, அவர் தஜ்ஜாலின் குழப்பத்திலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவார்." (இதை இமாம் முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.)

அபூ தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஓர் இரவில் குர்ஆனின் மூன்றில் ஒரு பகுதியை உங்களில் ஒருவரால் ஓத முடியாதா?” என்று கேட்டார்கள். “குர்ஆனின் மூன்றில் ஒரு பகுதியை எவ்வாறு ஓத முடியும்?” என்று அவர்கள் (தோழர்கள்) கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “ ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ குர்ஆனின் மூன்றில் ஒரு பகுதிக்குச் சமமானதாகும்” என்று கூறினார்கள்.
இதை முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் புகாரி அவர்கள் இதை அபூ சயீத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு படையணிக்கு ஒருவரைத் தளபதியாக அனுப்பினார்கள். அவர் தம் தோழர்களுக்கு அவர்களின் தொழுகையில் ஓதும்போது, (அல்-ஃபாத்திஹா மற்றும் வேறு ஒரு அத்தியாயத்திற்குப் பிறகு) 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' (எனும் அத்தியாயத்தை) ஓதி முடிப்பார். அவர்கள் திரும்பி வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அதைப் பற்றிக் கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவர் எதற்காக அப்படிச் செய்கிறார் என்று அவரிடமே கேளுங்கள்” என்று கூறினார்கள். அவர்கள் அவரிடம் கேட்டதற்கு அவர், “ஏனெனில், அது அளவற்ற அருளாளனின் பண்பாகும்; மேலும் நான் அதை ஓதுவதை விரும்புகிறேன்” என்று பதிலளித்தார். அதன்பின் நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் அவரை நேசிக்கிறான் என்று அவருக்கு அறிவியுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக நான் இந்த சூராவை நேசிக்கிறேன்: ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக அதை நீர் நேசிப்பது (அதன் ஆழமான பொருள் மற்றும் தவ்ஹீத் கொள்கை காரணமாக) உம்மைச் சொர்க்கத்தில் சேர்க்கும்" என்று கூறினார்கள். இதைத் திர்மிதீ அறிவித்துள்ளார். மேலும் புகாரி இதே கருத்தில் அறிவித்துள்ளார்.

உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இன்றிரவு அருளப்பட்ட வசனங்களை நீ பார்க்கவில்லையா? (அதாவது, அவற்றின் தனிச்சிறப்பையும், பாதுகாப்புத் தேடும் ஆற்றலையும் நீ அறியவில்லையா?) அவற்றுக்கு நிகரானவை ஒருபோதும் காணப்பட்டதில்லை (அவை பாதுகாப்புத் தேடுவதற்கு மிகச் சிறந்தவை). (அவை) ‘குல் அவூது பிரப்பில் ஃபலக்’ மற்றும் ‘குல் அவூது பிரப்பின் நாஸ்’ ஆகியனவாகும்.” இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு இரவும் தங்கள் படுக்கைக்குச் செல்லும் போது, தங்கள் இரு உள்ளங்கைகளையும் இணைத்து, அவற்றில் (லேசாக) ஊதி, (குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்), (குல் அஊது பிரப்பில் ஃபலக்) மற்றும் (குல் அஊது பிரப்பின் னாஸ்) ஆகிய சூராக்களை ஓதுவார்கள். பிறகு, தன் கைகளால் தன் உடலின் இயன்ற பாகங்களைத் தடவுவார்கள். (அவ்வாறு தடவும்போது) தன் தலை, முகம் மற்றும் உடலின் முன்பகுதியிலிருந்து தொடங்குவார்கள். இவ்வாறு மூன்று முறை செய்வார்கள்.

அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

“மறுமை நாளில் மூன்று (விஷயங்கள்/படைப்புகள்) அர்ஷின் கீழ் இருக்கும்:
குர்ஆன், அது அடியார்களுடன் வாதாடும் (அவர்களுக்குச் சாதகமாகவோ அல்லது பாதகமாகவோ), அதற்கு ஒரு வெளிப்படையான (சட்டதிட்டங்கள்) மற்றும் ஒரு உள்ளார்ந்த (ஞானங்கள்) அர்த்தம் உண்டு;
அமானிதம் (நம்பிக்கைப் பொறுப்பு);
மற்றும் உறவுமுறை (இரத்த உறவு), அது (பின்வருமாறு) கூவி அழைக்கும்: ‘அறிந்து கொள்ளுங்கள்! என்னை யார் சேர்த்து நடக்கிறாரோ (உறவு பேணுகிறாரோ) அவரை அல்லாஹ் சேர்த்துக்கொள்வான்; என்னை யார் துண்டிக்கிறாரோ (உறவைத் துண்டிக்கிறாரோ) அவரை அல்லாஹ் துண்டித்துவிடுவான்’.”

இது ஷரஹுஸ் ஸுன்னாவில் பதிவாகியுள்ளது.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “குர்ஆனுடன் நெருங்கிய தொடர்பில் உள்ளவரிடம் (அதாவது, அதை ஓதி, மனனம் செய்து, அதன்படி செயல்பட்டவரிடம்), 'ஓதுவீராக, உயர்வீராக, மேலும் நீர் உலகில் நிறுத்தி நிதானமாக ஓதியதைப் போன்றே (இங்கும்) நிறுத்தி நிதானமாக ஓதுவீராக. ஏனெனில், நீர் ஓதும் கடைசி வசனத்தின் இடத்தில்தான் உமது தங்குமிடம் உள்ளது' என்று கூறப்படும்.”

அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக எவருடைய உள்ளத்தில் (அல்லது நினைவில்) குர்ஆனிலிருந்து எதுவும் இல்லையோ, அவர் பாழடைந்த வீட்டைப் போன்றவர்." இதை திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இது ஒரு ஸஹீஹ் ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ கூறினார்கள்.

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “புனிதமும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ் கூறினான்: ‘குர்ஆனை (ஓதுவதிலும், விளங்குவதிலும்) ஈடுபட்டிருப்பதால், என் திக்ரையும், என்னிடம் கேட்பதையும் யார் (மற்றதை விட) குறைத்துக்கொள்கிறாரோ, அவருக்கு, கேட்பவர்களுக்கு நான் கொடுப்பவற்றில் மிகச் சிறந்ததை நான் கொடுப்பேன்.’ மற்ற எல்லா வார்த்தைகளையும் விட அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகளின் மேன்மை, அல்லாஹ் தனது படைப்புகளின் மீதுள்ள மேன்மையைப் போன்றதாகும்.” இதை திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோரும், பைஹகீ அவர்கள் ‘ஷுஅபுல் ஈமான்’ என்ற நூலிலும் அறிவித்தார்கள். மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து ஒரு எழுத்தை ஓதுகிறாரோ, அவருக்கு அதனால் ஒரு நன்மை உண்டு. அந்த நன்மை பத்து நன்மைகளுக்குச் சமமாகும் (அதாவது, பத்து மடங்கு கூலியாகப் பதியப்படும்). நான் 'அலிஃப் லாம் மீம்' என்பது ஒரு எழுத்து என்று கூறவில்லை; மாறாக, 'அலிஃப்' ஒரு எழுத்து, 'லாம்' ஒரு எழுத்து, 'மீம்' ஒரு எழுத்து (ஆக மொத்தம் மூன்று எழுத்துகள், மூன்று நன்மைகள், முப்பது மடங்கு கூலி).” திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதனை அறிவித்துள்ளனர். திர்மிதீ அவர்கள், “இது ஹஸன் ஸஹீஹ் ஹதீஸ் என்றும், இஸ்நாத் அடிப்படையில் ஃகரீப்” என்றும் கூறியுள்ளார்கள்.

அல்-ஹாரித் அல்-அஃவார் அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் பள்ளிவாசலுக்குள் சென்றபோது, மக்கள் (பொதுவான அல்லது வீண்) பேச்சுகளில் மூழ்கியிருப்பதைக் கண்டேன். எனவே நான் அலீ (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, அதைப் பற்றி அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், “அவர்கள் அதைச் செய்துவிட்டார்களா?” என்று கேட்டார்கள். நான் “ஆம்” என்றேன்.

அவர்கள் (அலீ ரழி) கூறினார்கள்: "அறிந்துகொள்ளுங்கள்! அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக்கேட்டுள்ளேன்: 'நிச்சயமாக ஒரு குழப்பம் (ஃபித்னா) ஏற்படும்'."

அப்போது நான் (அதாவது ஹாரித் அல்-அஃவார்), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதிலிருந்து தப்பிக்கும் வழி என்ன?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் (நபி ஸல்) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் வேதமே (வழியாகும்). அதில் உங்களுக்கு முன் சென்றவர்களின் செய்தியும், உங்களுக்குப் பின் வருபவர்களின் செய்தியும், உங்களுக்கிடையே (நிகழும் விவகாரங்கள் குறித்த) தீர்ப்பும் உள்ளன. அது (சத்தியத்தையும் அசத்தியத்தையும்) பிரித்தறிவிப்பதாகும்; கேலிக்கூத்தல்ல.

எந்தவொரு ஆணவக்காரனாவது அதைக் கைவிட்டால், அல்லாஹ் அவனை அழித்துவிடுவான். எவரேனும் அதல்லாத ஒன்றில் வழிகாட்டுதலைத் தேடினால், அல்லாஹ் அவனை வழிகேட்டில் விட்டுவிடுவான். அது அல்லாஹ்வின் உறுதியான கயிறு; அது ஞானமிக்க உபதேசம்; அதுவே நேரான வழி.

அதைக் கொண்டு மனோ இச்சைகள் வழிதவறுவதில்லை; நாவுகள் குழம்புவதும் இல்லை; அறிஞர்கள் அதனால் (எவ்வளவு கற்றாலும்) திருப்தி அடைவதில்லை. அது அதிகமாகத் திரும்பத் திரும்ப ஓதுவதினால் பழமை அடைவதில்லை; அதன் அற்புதங்கள் முடிவடைவதும் இல்லை.

அதுவே, ஜின்கள் அதைக் கேட்டபோது (அதன் தாக்கத்தால்) நிறுத்திக்கொள்ளவில்லை; மாறாக அவர்கள் கூறினார்கள்:
**(இன்னா ஸமிஃனா குர்ஆனன் அஜபா, யஹ்தீ இலர் ருஷ்தி ஃப-ஆமன்னா பிஹ்)**
‘நிச்சயமாக நாங்கள் ஆச்சரியமான ஒரு குர்ஆனைச் செவியுற்றோம். அது நேர்வழியின் பால் செலுத்துகிறது; ஆகவே, நாங்கள் அதன் மீது நம்பிக்கை கொண்டோம்.’ (குர்ஆன் 72:1-2)

அதைக் கொண்டு பேசுபவர் உண்மையையே பேசுகிறார்; அதன்படி செயல்படுபவர் நற்கூலி வழங்கப்படுகிறார்; அதைக் கொண்டு தீர்ப்பளிப்பவர் நீதமாக நடக்கிறார்; அதன் பால் (மக்களை) அழைப்பவர் நேரான பாதைக்கு வழிகாட்டுகிறார்.”

(நூல்கள்: திர்மிதீ, தாரிமீ. இமாம் திர்மிதீ அவர்கள், "இது அறிவிப்பாளர் தொடர் அறியப்படாத ஒரு ஹதீஸ் என்றும், அல்-ஹாரித் என்பவர் (நம்பகத்தன்மையில்) விமர்சிக்கப்பட்டவர் என்றும் கூறியுள்ளார்கள்.)

முஆத் அல்-ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் குர்ஆனை ஓதி, அதிலுள்ளதன் படி செயல்படுகிறாரோ, மறுமை நாளில் அவருடைய பெற்றோருக்கு ஒரு கிரீடம் அணிவிக்கப்படும். அந்தக் கிரீடத்தின் ஒளி, சூரியன் இவ்வுலக வீடுகளுக்குள் (பிரகாசித்துக்) கொண்டிருந்தால் அதன் ஒளியை விடச் சிறந்ததாக இருக்கும். அப்படியென்றால், இதன்படி செயல்பட்டவரைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?”
அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.

உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "குர்ஆன் (அதன் போதனைகள் அல்லது அதை மனனம் செய்து அதன்படி செயல்படும் ஒரு மனிதன்) ஒரு தோலில் (உடலில்) வைக்கப்பட்டு, பின்னர் நெருப்பில் எறியப்பட்டால், அது (அவனோ அல்லது அதன் போதனைகளோ) எரியாது" என்று கூறக் கேட்டேன். இதை தாரிமீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

அலீ (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் குர்ஆனை ஓதி, அதை மனனம் செய்து, அதன் ஹலாலை ஹலால் என்று கருதி (அதன்படி செயல்பட்டு), அதன் ஹராமை ஹராம் என்று கருதி (அதைத் தவிர்த்தால்), அல்லாஹ் அவனை சொர்க்கத்தில் புகுத்துவான்; மேலும் நரகம் உறுதியாகிவிட்ட அவனது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பத்து பேர் விஷயத்தில் அவனது பரிந்துரையை ஏற்றுக்கொள்வான்.”

இதை அஹ்மத், திர்மிதீ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். “இது ஒரு கரீப் ஹதீஸ் ஆகும்; இதன் அறிவிப்பாளர் ஹஃப்ஸ் இப்னு சுலைமான் என்பவர் பலமானவர் அல்லர்; ஹதீஸ் துறையில் அவர் பலவீனமானவர்” என்று திர்மிதீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களிடம், “நீர் தொழுகையில் எவ்வாறு ஓதுகின்றீர்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் ‘உம்முல் குர்ஆன்’ (குர்ஆனின் தாய், அதாவது அல்ஃபாத்திஹா) அத்தியாயத்தை ஓதிக் காட்டினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது ஆணையாக! தவ்ராத், இன்ஜீல், ஸபூர் மற்றும் ஃபுர்கான் (சத்தியத்தையும் அசத்தியத்தையும் பிரித்துக் காட்டும் வேதம், அதாவது குர்ஆன்) ஆகிய எவற்றிலும் இதைப் போன்ற ஒன்று அருளப்படவில்லை. நிச்சயமாக இது (திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும்) ஏழு வசனங்களாகவும், எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள மகத்தான குர்ஆனாகவும் இருக்கிறது.”

இதை திர்மிதீ அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். தாரிமீ அவர்கள், “எதுவும் அருளப்படவில்லை” என்பதிலிருந்து (இச்செய்தியை) அறிவிக்கிறார்கள்; அதில் உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களைக் குறிப்பிடவில்லை. மேலும், இது ‘ஹஸன் ஸஹீஹ்’ என திர்மிதீ அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனைக் கற்றுக் கொண்டு அதனை ஓதுங்கள். ஏனெனில், குர்ஆனைக் கற்று, அதைக் கொண்டு (அதன்படி செயல்பட்டு, வணக்கங்களில் ஓதி) நிற்பவர், கஸ்தூரி நிரப்பப்பட்ட ஒரு பையைப் போன்றவர்; அதன் நறுமணம் எங்கும் பரவுகிறது. மேலும், குர்ஆனைக் கற்று, அது தன் உள்ளத்தில் இருக்கும் நிலையில் (அதன்படி செயல்படாமல்) உறங்குபவர், கஸ்தூரி நிரப்பப்பட்டு வாய் கட்டப்பட்ட ஒரு பையைப் போன்றவர்.”
இதனை திர்மிதீ, நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் காலையில் ‘ஹா மீம்’ அல்-முஃமின் (அல்குர்ஆன் 40:1) முதல் ‘இலைஹில் மஸீர்’ (அவனிடமே மீளுதல் உண்டு - 40:3) என்பது வரையிலும், ஆயத்துல் குர்ஸியையும் ஓதினால், அவர் மாலை வரை அவற்றின் மூலம் பாதுகாக்கப்படுவார். மேலும், யாரேனும் மாலையில் அவற்றை ஓதினால், அவர் காலை வரை அவற்றின் மூலம் பாதுகாக்கப்படுவார்.”
இதை திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் திர்மிதீ அவர்கள், இது ஒரு ‘கரீப்’ ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள்.

அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“வானங்களையும் பூமியையும் படைப்பதற்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அல்லாஹ் ஒரு புத்தகத்தை எழுதினான். அதிலிருந்து அவன் இரண்டு வசனங்களை இறக்கினான், அவற்றைக் கொண்டு சூரத்துல் பகராவை அவன் முடித்துவைத்தான். எந்த வீட்டில் அவ்வசனங்கள் மூன்று இரவுகள் ஓதப்படுகின்றனவோ, அந்த வீட்டை ஷைத்தான் நெருங்க மாட்டான்.”
இதை திர்மிதீ அவர்களும் தாரிமீ அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூத் தர்தா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “`அல்-கஹ்ஃப்` அத்தியாயத்தின் ஆரம்பத்திலுள்ள மூன்று வசனங்களை ஓதுபவர் `தஜ்ஜாலின்` சோதனையிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவார்” எனக் கூறியதாக அறிவித்தார்கள். திர்மிதீ அவர்கள் இதை அறிவித்து, இது ஒரு `ஹஸன் ஸஹீஹ்` ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒரு இதயம் உண்டு. குர்ஆனின் இதயம் யா ஸீன் ஆகும். யார் யா ஸீனை ஓதுகிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ், அதை ஓதியதன் மூலம், குர்ஆனை பத்து முறை ஓதியதற்கு (சமமான நன்மையை) எழுதுவான்.” இதை திர்மிதீ அவர்களும் தாரிமீ அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், திர்மிதீ அவர்கள், “இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “வானங்களையும் பூமியையும் படைப்பதற்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, வளம் மிக்கவனும் உயர்ந்தவனுமாகிய அல்லாஹ் ‘தாஹா’ மற்றும் ‘யாஸீன்’ (ஆகிய அத்தியாயங்களை) ஓதினான் (அதாவது, அவற்றின் பொருளை வெளிப்படுத்தினான் அல்லது அவற்றைத் தீர்மானித்தான்). அந்தக் குர்ஆனை வானவர்கள் செவியுற்றபோது, ‘எந்தச் சமுதாயத்தின் மீது இது இறக்கியருளப்படுகிறதோ அந்தச் சமுதாயம் பாக்கியம் பெற்றது. எவருடைய உள்ளங்கள் இதைச் சுமக்கின்றனவோ (மனனம் செய்கின்றனவோ) அவை பாக்கியம் பெற்றவை. எவருடைய நாவுகள் இதை மொழிகின்றனவோ (ஓதுகின்றனவோ) அவை பாக்கியம் பெற்றவை’ என்று கூறினார்கள்.”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரேனும் ஓர் இரவில் 'ஹா மீம்' (எனத் தொடங்கும்) அத்-துஹான் (அத்தியாயத்தை) ஓதினால், அவருக்காக எழுபதாயிரம் வானவர்கள் பாவமன்னிப்புக் கோரிய நிலையில் அவர் விடியற்காலையை அடைவார்."

இதை இமாம் திர்மிதீ அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் அவர், "இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் ஆகும். இதன் அறிவிப்பாளர் உமர் இப்னு அபூ கத்அம் பலவீனமானவர் எனக் கருதப்படுபவர்" என்று கூறினார். முஹம்மது (அதாவது இமாம் புகாரீ) அவர்கள், "இவர் 'முன்கருல் ஹதீஸ்' (நிராகரிக்கப்பட வேண்டிய ஹதீஸ்களை அறிவிப்பவர்)" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்: “யாரேனும் ஜுமுஆ இரவில் (சூரா) ஹா மீம் அத்-துக்கான் ஓதினால், அவர் மன்னிக்கப்படுவார்.”

இதனைத் திர்மிதீ அவர்கள் பதிவுசெய்து, “இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ்” என்றும், அதன் அறிவிப்பாளரான ஹிஷாம் அபூல் மிக்தாம் பலவீனமானவர் என்றும் கூறியுள்ளார்கள்.

அல்-இர்பாத் பின் சாரியா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்குவதற்கு முன் அல்-முசப்பிஹாத் (அதாவது, 'சப்பஹ' அல்லது 'யுசப்பிஹு' போன்ற சொற்களுடன் தொடங்கும் அத்தியாயங்கள்) ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், (அவர்கள்) "நிச்சயமாக அவற்றில் ஆயிரம் வசனங்களை விடச் சிறந்த ஒரு வசனம் உள்ளது" என்று கூறுவார்கள். இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், தாரிமீ அவர்கள் இதனை காலித் பின் மஃதான் வழியாக முர்ஸல் (தொடர் அறுபட்ட) அறிவிப்பாக அறிவித்துள்ளனர். திர்மிதீ அவர்கள், "இது ஹசன் ஃகரீப் (நல்ல, தனித்துவமான) ஹதீஸ்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனில் முப்பது வசனங்களைக் கொண்ட ஒரு சூரா உள்ளது. அது ஒரு மனிதருக்காக (அதை தொடர்ந்து ஓதி வந்த காரணத்தால்), அவருக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கப்படும் வரை பரிந்துரை செய்தது. அது (சூரா அல்-முல்க் எனப்படும்) (தபாரகல்லதீ பியதிஹில் முல்க்) ஆகும்.”
இதை அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர், அது ஒரு கப்ரு (மண்ணறை) என்பதை அறியாமல் ஒரு கப்ரின் மீது தனது கூடாரத்தை அமைத்தார். அப்போது, அந்த கப்ருக்குள் இருந்த ஒரு மனிதர், **“தபாரகல்லதீ பியதிஹில் முல்க்”** (ஆட்சி அதிகாரம் எவன் கைவசமுள்ளதோ அவன் பாக்கியமிக்கவன்) எனும் அத்தியாயத்தை ஓதி அதை நிறைவு செய்யும் சப்தத்தைக் கேட்டார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (இந்த நிகழ்வு) பற்றிக் கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அது (மண்ணறை வேதனையைத்) தடுக்கக்கூடியதாகும்; அது ஈடேற்றம் அளிக்கக்கூடியதாகும்; அது அவரை மண்ணறை (கப்ரு) வேதனையிலிருந்து பாதுகாக்கிறது” என்று கூறினார்கள்.
இதனை திர்மிதி அவர்கள் பதிவுசெய்து, இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்கள்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், “அலிஃப் லாம் மீம் தன்ஸீல்” (அதாவது, அஸ்-ஸஜ்தா அத்தியாயம்) மற்றும் “தபாரக் அல்லதீ பியதிஹில் முல்க்” (அதாவது, அல்-முல்க் அத்தியாயம்) ஆகியவற்றை ஓதாமல் உறங்கச் செல்வதில்லை. அஹ்மத், திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதனை அறிவித்துள்ளனர். மேலும் திர்மிதீ அவர்கள், “இது ஸஹீஹ் ஹதீஸ்” என்று கூறுகிறார்கள். ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவிலும் இவ்வாறே கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும் அல்-மஸாபீஹிலும் (இடம்பெற்றுள்ளது).

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்களும் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “(அஸ்-ஸுல்ஸிலா அத்தியாயத்தின் தொடக்கமான) ‘இதா ஸுல்ஸிலத்’ (குர்ஆன், 99) குர்ஆனின் பாதிக்குச் சமமாகும். (அல்-இக்லாஸ் அத்தியாயத்தின் தொடக்கமான) ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ (குர்ஆன், 112) குர்ஆனின் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்குச் சமமாகும். மேலும், (அல்-காஃபிரூன் அத்தியாயத்தின் தொடக்கமான) ‘குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்’ (குர்ஆன், 109) குர்ஆனின் நான்கில் ஒரு பங்கிற்குச் சமமாகும்.” இதை திர்மிதீ அறிவித்தார்கள்.

மஅகில் இப்னு யஸார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“யாரேனும் காலையில் மூன்று முறை, **‘அவூது பில்லாஹிஸ் ஸமீஇல் அலீம் மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம்’** (விரட்டப்பட்ட ஷைத்தானிடமிருந்து, அனைத்தையும் செவியேற்பவனும் நன்கறிபவனுமாகிய அல்லாஹ்விடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறி, சூரா அல்-ஹஷ்ரின் (குர்ஆன், 59) இறுதி மூன்று வசனங்களை ஓதினால், அல்லாஹ் அவருக்காக எழுபதாயிரம் வானவர்களை நியமிப்பான். அவர்கள் மாலை வரை அவருக்காக (அருள் வேண்டிப்) பிரார்த்திப்பார்கள். மேலும் அவர் அன்று இறந்தால், அவர் ஒரு ஷஹீதாக (தியாகியாக) இறப்பார். யாரேனும் மாலையில் இவற்றைச் சொன்னால், அவரும் அதே தகுதியில் இருப்பார்.”

இதை திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் இது ஒரு ‘கரீப்’ ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ கூறுகிறார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "யாரேனும் தினமும் இருநூறு முறை ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ என்று ஓதினால், அவர் (மனிதர்களுக்குச் செலுத்த வேண்டிய) கடன்பட்டவராக இருந்தால் தவிர, ஐம்பது ஆண்டுகால (சிறு) பாவங்கள் அழிக்கப்படும்.” இதை திர்மிதீ அவர்களும் தாரிமீ அவர்களும் அறிவித்தார்கள். தாரிமீ அவர்களின் அறிவிப்பில் “ஐம்பது முறை” என்று உள்ளது, மேலும் அவர் “அவர் கடன்பட்டவராக இருந்தால் தவிர” என்பதைக் குறிப்பிடவில்லை.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் தனது படுக்கையில் உறங்க நாடி, தனது வலது பக்கத்தில் படுத்து, பின்னர் ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ என்பதை நூறு முறை ஓதினால், மறுமை நாளில் இறைவன் அவரிடம், ‘என் அடியானே! உன் வலது புறமாக (கண்ணியத்துடனும், பாக்கியத்துடனும்) சுவர்க்கத்தில் நுழைவாயாக’ என்று கூறுவான்.”

திர்மிதீ அவர்கள் இதை அறிவித்து, இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், ஒருவர் ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ என்று ஓதுவதைக் கேட்டு, “உறுதியாகிவிட்டது” என்று கூறினார்கள். நான் (அபூ ஹுரைரா) அவர்களிடம், ‘எது உறுதியாகிவிட்டது?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘சொர்க்கம்’ என்று பதிலளித்தார்கள். இதனை மாலிக், திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஃபர்வா இப்னு நவ்ஃபல் (ரழி) அவர்கள் தமது தந்தை (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் படுக்கைக்குச் செல்லும் போது ஓதுவதற்கு எதையாவது எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்' என்று (என் தந்தை) கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், '(குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்) என்பதை ஓதுவீராக! ஏனெனில் அது இணைவைப்பிலிருந்து விடுபடுவதற்கான பிரகடனம் ஆகும்' என்று கூறினார்கள்.
இதனை திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அல்-ஜுஹ்ஃபா மற்றும் அல்-அப்வாவிற்கு இடையே பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு காற்றும் கடுமையான இருளும் எங்களைச் சூழ்ந்து கொண்டன. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **“அஊது பிரப்பில் ஃபலக்”** (அதாவது, சூரத்துல் ஃபலக்) மற்றும் **“அஊது பிரப்பின் னாஸ்”** (அதாவது, சூரத்துன் நாஸ்) என்று ஓதிப் பாதுகாப்புத் தேடத் தொடங்கினார்கள். மேலும் அவர்கள்: "உக்பாவே! இவ்விரண்டைக் கொண்டும் நீர் பாதுகாப்புத் தேடுவீராக. ஏனெனில், பாதுகாப்புத் தேடுபவர் எவரும் இவ்விரண்டிற்கும் நிகரான எவற்றைக் கொண்டும் பாதுகாப்புத் தேடியதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு குபைப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் மழை பெய்துகொண்டிருந்த, மிகவும் இருளான ஒரு இரவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் தேடுவதற்காக வெளியே சென்றோம். நாங்கள் அவர்களைக் கண்டடைந்தபோது, அவர்கள் (ஸல்) என்னிடம், "கூறுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.
நான், "எதைச் சொல்ல வேண்டும்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ (அதாவது, அத்தியாயம் இக்லாஸ்) மற்றும் அல்-முஅவ்விதத்தைன் (அதாவது, அத்தியாயம் அல்-ஃபலக் மற்றும் அத்தியாயம் அன்-நாஸ்) ஆகியவற்றை காலையிலும் மாலையிலும் மூன்று முறை ஓதுவீராக. அவை உமக்கு எல்லாவற்றிலிருந்தும் போதுமானதாக இருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.
இதனை திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் ஸூரா ஹூத் அல்லது ஸூரா யூஸுஃப் ஓதவா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “(குல் அஊது பிரப்பில் ஃபலக்) என்பதை விட அல்லாஹ்விடம் மிகவும் பயனுள்ள (மற்றும் பாதுகாப்புத் தேடுவதில் ஆழமான) எதையும் நீர் ஓதப் போவதில்லை” என்று கூறினார்கள். அஹ்மத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதை அறிவிக்கிறார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனை (அதன் அரபு இலக்கண விதிகளைப் பேணி) தெளிவாக ஓதுங்கள்; அதன் அரிய விஷயங்களைப் பின்பற்றுங்கள். அதன் அரிய விஷயங்கள் என்பன, அதிலுள்ள கடமைகளும் வரம்புகளுமாகும்.” இதை பைஹகீ அவர்கள் தமது ‘ஷுஅப் அல்-ஈமான்’ என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தொழுகையில் குர்ஆன் ஓதுவது, தொழுகை அல்லாத (மற்ற) நேரங்களில் குர்ஆன் ஓதுவதை விடச் சிறந்தது. தொழுகை அல்லாத (மற்ற) நேரங்களில் குர்ஆன் ஓதுவது, தஸ்பீஹ் (அல்லாஹ்வைத் துதிப்பது) மற்றும் தக்பீர் (அல்லாஹ்வின் பெருமையைப் பறைசாற்றுவது) ஆகியவற்றை விடச் சிறந்தது. தஸ்பீஹ் (அல்லாஹ்வைத் துதிப்பது) ஸதகாவை (தர்மத்தை) விடச் சிறந்தது. ஸதகா (தர்மம்) நோன்பை விடச் சிறந்தது. நோன்பு நரகத்திலிருந்து ஒரு கேடயமாகும்.” இதை பைஹகீ அவர்கள் ஷுஅபுல் ஈமான் என்ற நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

அவ்ஸ் அஸ்ஸகஃபீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒருவர் குர்ஆனை முஸ்ஹஃபைப் பார்க்காமல் (மனனம் செய்து) ஓதுவது ஆயிரம் படித்தரங்களாகும். மேலும் அவர் முஸ்ஹஃபைப் பார்த்து ஓதுவது, அந்த நன்மையை இரட்டிப்பாக்கி இரண்டாயிரம் படித்தரங்கள் வரை (அடையச் செய்கிறது).”

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக இந்த உள்ளங்கள், தண்ணீர் பட்டால் இரும்பு துருப்பிடிப்பது போலவே துருப்பிடித்துவிடுகின்றன." (அப்போது) கேட்கப்பட்டது: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவற்றை எது சுத்தப்படுத்தும் (பளபளப்பாக்கும்)?" அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "மரணத்தை அதிகமாக நினைவு கூர்வதும், குர்ஆனை ஓதுவதும்தான்." (இந்த ஹதீஸை) பைஹகீ அவர்கள் 'ஷுஅப் அல்-ஈமான்' என்ற நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஐஃபாஃ பின் அப்த் அல்-கிலாஈ அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குர்ஆனின் அத்தியாயங்களில் எது மகத்தானது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "*(குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்)* '(நபியே!) கூறுவீராக! அவன் அல்லாஹ், ஒருவன்' (எனும் அத்தியாயம்)" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "குர்ஆனின் வசனங்களில் எது மகத்தானது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆயத்துல் குர்ஸீயாகும். (அதாவது): *(அல்லாஹு லாயிலாஹ இல்லா ஹுவல் ஹய்யுல் கைய்யூம்)* 'அல்லாஹ், அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் என்றென்றும் ஜீவித்திருப்பவன், என்றென்றும் நிலைத்திருப்பவன்'" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! உங்களுக்கும் உங்கள் சமுதாயத்திற்கும் (நன்மையாக) வந்து சேர வேண்டும் என நீங்கள் விரும்பும் வசனம் எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "சூரா அல்-பகராவின் இறுதிப் பகுதி. ஏனெனில், அது அவனுடைய அரியணைக்குக் (அர்ஷுக்குக்) கீழே உள்ள அல்லாஹ்வின் கருணைக் கருவூலங்களில் ஒன்றாகும். அதை அவன் இந்தச் சமுதாயத்திற்கு வழங்கினான். இம்மை மற்றும் மறுமையின் நன்மைகளில் எதையும் அது உள்ளடக்காமல் விடவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: தாரிமீ)

அப்துல் மலிக் இப்னு உமைர் அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஃபாத்திஹத்துல் கிதாபில் (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தில்) ஒவ்வொரு நோய்க்கும் நிவாரணம் உள்ளது” என்று கூறினார்கள் என ‘முர்ஸல்’ வடிவில் அறிவித்தார்கள். இதனை தாரிமீ மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் ‘ஷுஅபுல் ஈமான்’ என்ற நூலில் பதிவுசெய்துள்ளார்கள்.

உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் ஓர் இரவில் ஆல இம்ரான் (குர்ஆன், 3) அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதிகளை (குறிப்பாக 190 முதல் 200 வரையிலான வசனங்களை) ஓதினால், அவருக்கு ஓர் இரவு முழுவதும் நின்று வணங்கிய நன்மை எழுதப்படும்.” இதை தாரிமீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

மக்கூல் அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒருவர் வெள்ளிக்கிழமையன்று ‘ஆல இம்ரான்’ அத்தியாயத்தை ஓதினால், இரவு வரும் வரை மலக்குகள் அவருக்காக ஸலவாத் கூறுவார்கள் (அதாவது, அவருக்காகப் பிரார்த்திப்பார்கள், அருளை வேண்டுவார்கள்).” இதனை தாரிமீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஜுபைர் இப்னு நுஃபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ் ஸூரா அல் பகராவை இரண்டு வசனங்களைக் கொண்டு முடித்தான். அவை அர்ஷுக்குக் கீழ் உள்ள அவனுடைய புதையலிலிருந்து எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன; எனவே, அவற்றை நீங்கள் கற்றுக்கொண்டு, உங்கள் பெண்களுக்கும் கற்றுக் கொடுங்கள். ஏனெனில் அவை (அல்லாஹ்வை வணங்கும் ஒரு) தொழுகை, (அவனை) நெருங்குவதற்கான வழி மற்றும் ஒரு பிரார்த்தனை ஆகும்.”

தாரிமீ இதனை முர்ஸல் வடிவில் அறிவித்தார்கள்.

கஅப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “வெள்ளிக்கிழமைகளில் ஸூரா ஹூத் (அத்தியாயம் 11) ஓதுங்கள்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். தாரிமீ அவர்கள் இதனை முர்ஸல் அறிவிப்பாக அறிவித்தார்கள்.

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யார் வெள்ளிக்கிழமையன்று ஸூரா அல்-கஹ்ஃப் (குர்ஆன், 18) ஓதுகிறாரோ, அவருக்கு இரு வெள்ளிக்கிழமைகளுக்கு இடையில் (அதாவது, ஒரு வெள்ளிக்கிழமையிலிருந்து அடுத்த வெள்ளிக்கிழமை வரை) ஒளி பிரகாசமாக வீசும்.” இதை பைஹகீ அவர்கள் கிதாப் அல்-தஃவாத் அல்-கபீர்-இல் அறிவித்தார்கள்.

காலித் இப்னு மஃதான் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"காப்பாற்றக்கூடிய (அல் முன்ஜியா) அத்தியாயமான 'அலிஃப் லாம் மீம் தன்ஸீல்' (அஸ்-சஜ்தா) அத்தியாயத்தை ஓதுங்கள். ஏனெனில், பாவங்கள் அதிகம் செய்த ஒரு மனிதர், அதைத் தவிர வேறு எதையும் ஓதாமல் அதையே ஓதி வந்ததாக எனக்குச் செய்தி எட்டியது. அது தன் இறக்கையை அவர் மீது விரித்து, **'ரப்பி இக்ஃபிர் லஹு ஃபஇன்னஹு கான யுக்ஸிரு கிராஅத்தீ'** (என் இறைவா, இவரை மன்னிப்பாயாக! ஏனெனில், அவர் என்னை அதிகமாக ஓதி வந்தார்) என்று கூறியது. எனவே, உன்னதமான இறைவன் அவர் விஷயத்தில் அதன் பரிந்துரையை ஏற்று, 'ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும் பகரமாக அவருக்கு ஒரு நன்மையை எழுதுங்கள்; மேலும் அவருக்கு ஒரு படித்தரத்தை (தரஜாவை) உயர்த்துங்கள்' என்று கூறினான்."

காலித் மேலும் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அது கப்ரில் (சவக்குழியில்) தன் தோழருக்காக வாதாடி, இவ்வாறு கூறும்: **'அல்லாஹும்ம இன் குன்து மின் கிதாபிக்க ஃபஷஃப்பிஃனீ ஃபீஹி, வஇன் லம் அகுன் மின் கிதாபிக்க ஃபம்ஹுனீ அன்ஹு'** (யா அல்லாஹ், நான் உன்னுடைய வேதத்தில் உள்ளவளாக இருந்தால், இவர் விஷயத்தில் என் பரிந்துரையை ஏற்பாயாக! நான் உன்னுடைய வேதத்தில் உள்ளவளாக இல்லையென்றால், என்னை அதிலிருந்து அழித்துவிடுவாயாக!). அது, தன் இறக்கையை அவர் மீது வைக்கும் ஒரு பறவையைப் போல ஆகி, அவருக்காகப் பரிந்துரை செய்யும்; மேலும் கப்ருடைய வேதனையிலிருந்து அவரைப் பாதுகாக்கும்." 'தபாரக்' (அல்-முல்க்) அத்தியாயத்தைப் பற்றியும் அவர்கள் இது போன்றே கூறினார்கள்.

காலித் அவர்கள் அவ்விரண்டையும் ஓதாமல் இரவு உறங்கச் செல்பவராக இருக்கவில்லை.

தாஊஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆனில் உள்ள மற்ற ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தையும் விட இவ்விரண்டும் அறுபது நன்மைகளால் சிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளன."

இதை தாரிமீ அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

அதாஃ பின் அபீ ரபாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யாரேனும் ஒருவர் பகலின் தொடக்கத்தில் யாஸீன் ஓதினால், அவருடைய தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படும்" என்று கூறியதாக எனக்குச் செய்தி கிடைத்தது.' இதனை தாரிமீ அவர்கள் முர்ஸல் அறிவிப்பாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

மஃகில் இப்னு யஸார் அல்-முஸனீ (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடி யாஸீன் (குர்ஆன் 36) ஓதினால், அவருடைய கடந்த கால பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்; எனவே, அதை உங்களில் மரணத் தருவாயில் இருப்பவர்கள் மீது ஓதுங்கள்.”

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒரு திமில் (உச்சம்) உண்டு; குர்ஆனின் திமில் சூரா அல்-பகரா ஆகும். மேலும் ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒரு சாரம் (முக்கியப் பகுதி) உண்டு; குர்ஆனின் சாரம் ‘அல்-முஃபஸ்ஸல்’ ஆகும்.” தாரிமீ இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒரு மணமகள் (அல்லது அழகு/சிறப்பு) உண்டு; குர்ஆனின் மணமகள் (அதாவது அதன் அழகு, சிறப்பு மற்றும் சாரம்) 'அர்-ரஹ்மான்' ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறத் தாம் கேட்டதாக அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதை பைஹகீ அவர்கள் தமது ஷுஅபுல் ஈமான் என்ற நூலில் பதிவுசெய்துள்ளார்கள்.

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒவ்வொரு இரவும் ஸூரா அல்-வாகிஆவை (குர்ஆனின் 56வது அத்தியாயத்தை) ஓதுபவரை வறுமை ஒருபோதும் பீடிக்காது.”

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தமது மகள்களுக்கு ஒவ்வொரு இரவும் அதை ஓதுமாறு கட்டளையிடுவார்கள்.

பைஹகீ அவர்கள் ஷுஅப் அல்-ஈமான் இல் அறிவித்தார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா’ (அல்-அஃலா அத்தியாயம்) என்ற இந்த ஸூராவை மிகவும் விரும்புபவர்களாக இருந்தார்கள் (அதன் மகத்தான கருத்துக்களுக்காகவும், குறிப்பிட்ட தொழுகைகளில் அதை ஓதுவதாலும்).”
இதனை அஹ்மத் அறிவித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "**அலிஃப் லாம் ரா** (எனத் தொடங்கும்) அத்தியாயங்களில் மூன்றை ஓதுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "எனக்கு வயதாகிவிட்டது; என் உள்ளம் (நினைவு வைப்பதில்) இறுகிவிட்டது; என் நாவு தடித்துவிட்டது" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால் **ஹா மீம்** (எனத் தொடங்கும்) அத்தியாயங்களில் மூன்றை ஓதுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர் முன்போலவே (காரணம்) கூறினார்.

(பிறகு) அம்மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய ஓர் அத்தியாயத்தை எனக்கு ஓதக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டார்.

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு **"இதா ஸுல்ஸிலத் அல்-அர்ளு"** (அத்தியாயத்தை) அது முடியும் வரை ஓதக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்.

அம்மனிதர், "உங்களைச் சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நான் இதன் மீது எதையும் அதிகப்படுத்த மாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்தச் சிறிய மனிதர் வெற்றி பெற்றுவிட்டார்" என்று இரண்டு முறை கூறினார்கள்.

இதை அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் (ஆகியோர்) அறிவித்துள்ளார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவரால் தினமும் ஆயிரம் வசனங்களை ஓத முடியாதா?” என்று கேட்டார்கள். “தினமும் ஆயிரம் வசனங்களை யாரால் ஓத முடியும்?” என்று (தோழர்கள்) கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “உங்களில் ஒருவரால் ‘அல்ஹாகுமுத் தகாஸுர்’ (என்ற அத்தியாயத்தை ஓத) முடியாதா? (ஏனெனில், அது ஆயிரம் வசனங்களை ஓதியதற்குச் சமமான நன்மையைக் கொண்டது.)” என்று கேட்டார்கள்.
(நூல்: ஷுஅபுல் ஈமான் பைஹகீ)

ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யப் அவர்கள் (நபித்தோழரின் பெயரை குறிப்பிடாமல்) முர்ஸல் (தொடர் அறுபட்ட) வடிவில் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் பத்து முறை ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ (அத்தியாயம் இக்லாஸ்) என்று ஓதினால், அதன் காரணமாக அவருக்குச் சொர்க்கத்தில் ஒரு மாளிகை கட்டப்படும். யாரேனும் இருபது முறை ஓதினால், அதன் காரணமாக அவருக்குச் சொர்க்கத்தில் இரண்டு மாளிகைகள் கட்டப்படும். மேலும், யாரேனும் அதை முப்பது முறை ஓதினால், அதன் காரணமாக அவருக்குச் சொர்க்கத்தில் மூன்று மாளிகைகள் கட்டப்படும்.”

உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அப்படியென்றால் நாங்கள் (இக்லாஸ் அத்தியாயத்தை அதிகமாக ஓதி) எங்கள் மாளிகைகளை அதிகப்படுத்திக் கொள்வோமே!”

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் அதைவிட மிகப் பரந்தவன் (அவனுடைய அருளும் வெகுமதியும் மனிதர்களின் கணக்கீடுகளை விட மிக விசாலமானது)” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்-ஹஸன் அவர்கள் முர்ஸல் வடிவத்தில் அறிவித்தார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் ஓர் இரவில் நூறு வசனங்களை ஓதினால், அந்த இரவில் திருக்குர்ஆன் அவருக்கு எதிராக வாதாடாது (மாறாக, அவருக்காகப் பரிந்து பேசும்). யாரேனும் ஓர் இரவில் இருநூறு வசனங்களை ஓதினால், அவருக்கு ஓர் இரவின் (முழுமையான) வழிபாடு (அல்லது நீண்ட நேரம் நின்று தொழுததன் நற்கூலி) பதியப்படும். மேலும், யாரேனும் ஓர் இரவில் ஐநூறு முதல் ஆயிரம் வசனங்கள் வரை ஓதினால், அவர் ஒரு ‘கின்தார்’ நற்கூலியைப் பெற்றவராகக் காலையை அடைவார்.”

“கின்தார் என்றால் என்ன?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “பன்னிரண்டாயிரம் (தினார் அல்லது திர்ஹம் போன்ற பெரும் செல்வத்தின் அளவு)” என்று பதிலளித்தார்கள்.

தாரிமீ இதனை அறிவித்தார்.

அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனை (தொடர்ந்து) மீள்பார்வை செய்து, (அதன் மனனத்தைப்) பேணி வாருங்கள். என் உயிர் எவன் கையில் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக, கால்கள் கட்டப்பட்ட ஒட்டகங்களை விட அது மிக வேகமாக விடுபட்டுச் செல்லக்கூடியதாகும்.”

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் ‘நான் இன்னின்ன வசனத்தை மறந்துவிட்டேன்’ என்று கூறுவது எவ்வளவு மோசமானது. மாறாக, அவர் மறக்கடிக்கப்பட்டுள்ளார் (அதாவது, அவர் அலட்சியம் செய்ததால் அல்லாஹ்வால் மறதிக்கு ஆளாக்கப்பட்டார் அல்லது மறதிக்கு ஆளானார்). குர்ஆனைத் தொடர்ந்து ஓதிவாருங்கள். ஏனெனில், அது கால்நடைகளை விட மனிதர்களின் உள்ளங்களிலிருந்து தப்பிச் செல்வதில் மிகத் தீவிரமானதாகும்."
(புஹாரி மற்றும் முஸ்லிம். முஸ்லிம் அறிவிப்பில் "அதன் கயிறுகளிலிருந்து" என்பது மேலதிகமாக வந்துள்ளது).

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனை (மனனமிட்டு) உடையவரின் உதாரணம், கட்டப்பட்ட ஒட்டகங்களின் உரிமையாளரைப் போன்றதாகும். அவர் அவற்றைப் பேணிவந்தால் (அதாவது, அவற்றின் கட்டுகளைத் தொடர்ந்து சரிபார்த்துப் பாதுகாத்தால்), அவற்றைத் தம்மிடம் பிடித்து வைத்துக்கொள்கிறார். ஆனால் அவற்றை அவிழ்த்து விட்டால், அவை சென்றுவிடுகின்றன.”

ஜுன்துப் இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்கள் உள்ளங்கள் குர்ஆனுடன் ஒன்றி (அதில் கவனம் செலுத்தி, ஒருமித்த நிலையில்) இருக்கும் வரை அதை ஓதுங்கள்; ஆனால், நீங்கள் (குர்ஆனின் பொருள் அல்லது ஓதுதல் குறித்து) கருத்து வேறுபட்டு (சச்சரவு ஏற்படும்போது), அதை (ஓதுவதையோ அல்லது அதைப் பற்றிய விவாதத்தையோ) விட்டுவிடுங்கள்.”

கதாதா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (குர்ஆனை) எவ்வாறு ஓதினார்கள் என்று அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “அது (ஒவ்வொரு வார்த்தையையும்) நீட்டி நீட்டி ஓதுவதாக இருந்தது” என்று கூறினார்கள். பிறகு (அனஸ் (ரழி) அவர்கள் உதாரணம் காட்டுவதற்காக), “பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்” என்று ஓதினார்கள். (அப்போது) ‘பிஸ்மில்லாஹ்’ என்பதை நீட்டியும், ‘அர்ரஹ்மான்’ என்பதை நீட்டியும், ‘அர்ரஹீம்’ என்பதை நீட்டியும் ஓதினார்கள்.
இதை புகாரீ (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ் ஒரு நபி குர்ஆனை (அழகிய குரலில்) இனிமையாக ஓதுவதைக் கேட்பது போல், வேறு எதற்கும் (அவ்வளவு கவனத்துடன்) செவியேற்பதில்லை.”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ், அழகிய குரலுடைய ஒரு நபி குர்ஆனை உரக்க ஓதுவதைச் (மகிழ்ச்சியுடனும், சிறப்புடனும்) செவிமடுப்பதைப் போன்று, வேறு எதற்கும் அவ்வளவு செவிமடுப்பதில்லை.”

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “குர்ஆனை (அழகிய குரலில்) ராகமிட்டு ஓதாதவர் (அல்லது குர்ஆனைக் கொண்டு தன்னிறைவு அடையாதவர்) நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்” எனக் கூறினார்கள். (நூல்: புகாரீ)

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் இருந்தபோது என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீது அது அருளப்பட்டிருக்க, தங்களுக்கே நான் ஓதிக்காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் பிறரிடமிருந்து அதைக் கேட்பதை விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே நான் சூரா அன்-நிஸா அத்தியாயத்தை ஓதத் தொடங்கி, இந்த வசனம் வரை வந்தேன்: "(ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின், வஜிஃனா பிக்க அலா ஹாஉலாயி ஷஹீதா)". (அப்போது) அவர்கள், "தற்போது உமக்கு இது போதும்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்கள் பக்கம் திரும்பினேன்; அப்போது அவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உபை இப்னு கஃபு (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக அல்லாஹ் எனக்கு, உங்களுக்கு குர்ஆனை ஓதிக்காட்டும்படி கட்டளையிட்டுள்ளான்.” அதற்கு (உபை) அவர்கள், “அல்லாஹ் என் பெயரை தங்களிடம் குறிப்பிட்டானா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபி ஸல் அவர்கள்) “ஆம்” என்றார்கள். (உபை) அவர்கள், “அகிலங்களின் இறைவனிடத்தில் நான் (சிறப்பாக) குறிப்பிடப்பட்டேனா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபி ஸல் அவர்கள்) “ஆம்” என்றார்கள். உடனே அவர்களின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.

மற்றொரு அறிவிப்பில் (நபி ஸல் அவர்கள் கூறினார்கள்): “நிச்சயமாக அல்லாஹ் எனக்கு, உங்களுக்கு ‘லம் யகுனில் லதீன கஃபரூ’ (அல்-பையினா அத்தியாயத்தை) ஓதிக்காட்டும்படி கட்டளையிட்டான்.” அதற்கு (உபை) அவர்கள், “அவன் (அல்லாஹ்) என் பெயரைக் குறிப்பிட்டானா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபி ஸல் அவர்கள்) “ஆம்” என்றார்கள். உடனே அவர்கள் அழுதார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: எதிரிகளின் நிலத்திற்கு குர்ஆனை எடுத்துக்கொண்டு பயணம் செய்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடைசெய்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) முஸ்லிமில் உள்ள ஒரு அறிவிப்பில், "குர்ஆனுடன் பயணம் செய்யாதீர்கள்; ஏனெனில் எதிரிகள் அதை அடைந்து (அவமதித்து) விடக்கூடும் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்" என்று உள்ளது.

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் முஹாஜிர்களில் உள்ள ஏழைகளின் ஒரு குழுவில் அமர்ந்திருந்தேன். அவர்களில் சிலர் ஆடை இல்லாத காரணத்தால் (தம்மை மறைக்க) ஒருவருக்கொருவர் மறைந்து இருந்தனர். ஓதுபவர் ஒருவர் எங்களுக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்து, எங்கள் அருகில் நின்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்றதும், ஓதுபவர் அமைதியானார். உடனே அவர்கள் (நபி (ஸல்)) ஸலாம் கூறிவிட்டு, “நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருந்தீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தோம்” என்று கூறினோம்.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் சமுதாயத்தில் எவர்களுடன் நான் என் மனதை பொறுமையாக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டேனோ, அத்தகையவர்களை (என் உம்மத்தில்) ஆக்கிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்.”

பிறகு, தம்மையும் எங்களில் சமமாக்கிக்கொள்ள எங்களுக்கு மத்தியில் அமர்ந்தார்கள். பிறகு தங்கள் கையால் இவ்வாறு (சைகை) செய்தார்கள். உடனே அவர்கள் (தோழர்கள்) வட்டமாக அமர்ந்துகொண்டனர்; அவர்களின் முகங்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களை நோக்கித்) திரும்பின.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஏழை முஹாஜிர்களின் கூட்டமே! மறுமை நாளில் (உங்களுக்குக் கிடைக்கவிருக்கும்) முழுமையான ஒளியைக் கொண்டு நற்செய்தி பெறுங்கள்! நீங்கள் மக்களில் உள்ள செல்வந்தர்களுக்கு அரை நாள் முன்னதாகவே சொர்க்கத்தில் நுழைவீர்கள். அந்த அரை நாள் என்பது ஐந்நூறு ஆண்டுகளாகும்.”

அல்-பராஃ இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உங்கள் குரல்களால் குர்ஆனை அழகுபடுத்துங்கள்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.
இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத், இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்தனர்.

ஸஃத் இப்னு உபாதா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “குர்ஆனை ஓதி, பின்னர் அதை மறந்துவிடும் எந்த மனிதனும், மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வை தொழுநோயாளியாக (அல்லது நன்மைகளிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில்) சந்திப்பான்.”

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் குர்ஆனை மூன்று நாட்களுக்கும் குறைவாக (முழுமையாக) ஓதி முடிக்கிறாரோ, அவர் அதனை (சரியாக) புரிந்து கொள்ளவில்லை.”

உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனை சப்தமாக ஓதுபவர், பகிரங்கமாக ஸதகா (தர்மம்) கொடுப்பவரைப் போன்றவர்; மேலும், குர்ஆனை மெதுவாக (ரகசியமாக) ஓதுபவர், இரகசியமாக ஸதகா கொடுப்பவரைப் போன்றவர்.” இதை திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். திர்மிதீ அவர்கள், “இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் (நல்லதும், அரிதானதுமான) ஹதீஸ்” என்று கூறினார்கள்.

ஸுஹைப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் குர்ஆன் தடைசெய்தவற்றை (தன்னுடைய விருப்பப்படி அல்லது தவறான விளக்கத்தின் மூலம்) ஆகுமானதாகக் கருதுகிறாரோ, அவர் குர்ஆனை (முழுமையாக அல்லது உண்மையாக) நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை."
இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் "இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் வலுவானதல்ல" என்று கூறினார்கள்.

யஃலா இப்னு மம்லக் அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் ஓதுதல் முறைப் பற்றி உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அப்போது அவர்கள், ஒவ்வொரு எழுத்தும் தெளிவாகவும், விளக்கமாகவும் (பிரித்து) அறியும் வண்ணம் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) ஓதுதலை விவரித்தார்கள்.

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது ஓதுதலை (வசனத்திற்கு வசனம்) பிரித்து ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் ‘அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்’ என்று ஓதி, பின்னர் நிறுத்துவார்கள். அதன்பிறகு ‘அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்’ என்று ஓதி, பின்னர் நிறுத்துவார்கள்.”

திர்மிதீ அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் அவர்கள், “இதன் இஸ்நாத் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) முழுமையாக இணைக்கப்படவில்லை. ஏனெனில், அல்-லைஸ் அவர்கள் இந்த ஹதீஸை இப்னு அபூ முலைக்காவிடமிருந்து, அவர் யஃலா பின் மம்லக்கிடமிருந்து, அவர் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், அல்-லைஸ் அவர்களின் அறிவிப்பே மிகவும் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் (ரழி) கூறினார்கள்: எங்களில் கிராமப்புற அரபியர்களும், அரபியர் அல்லாதவர்களும் இருந்த நிலையில், நாங்கள் குர்ஆனை ஓதிக்கொண்டிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, "ஓதுங்கள், ஏனெனில் அனைத்தும் நன்மையே. மேலும் ஒரு கூட்டத்தார் வருவார்கள்; அவர்கள் குர்ஆனை, ஓர் அம்பு நேராக்கப்படுவதைப் போன்று நேராக்குவார்கள். அவர்கள் (அதன் பலனை) அவசரப்படுத்துவார்கள்; தாமதப்படுத்தமாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் ஷுஅபுல் ஈமான் என்ற நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனை அரபியர்களின் இராகங்களிலும் அவர்களின் குரல்களிலும் ஓதுங்கள். காதல் பாடல்களைப் பாடுவோரின் இராகங்களையும், இரு வேதக்காரர்களின் இராகங்களையும் தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள். எனக்குப் பிறகு ஒரு கூட்டத்தினர் வருவார்கள்; அவர்கள் பாடல்களைப் பாடுவதைப் போலவும் ஒப்பாரி வைப்பதைப் போலவும் குர்ஆனை உருட்டி ஓதுவார்கள். அது அவர்களுடைய தொண்டைகளைத் தாண்டிச் செல்லாது. அவர்களுடைய உள்ளங்களும், அவர்களின் அந்தச் செயலை விரும்புவோரின் உள்ளங்களும் (ஃபித்னா எனும்) குழப்பத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும்.”

அல்பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் குரல்களால் குர்ஆனை அழகுபடுத்துங்கள் (அதாவது, இனிமையாகவும், தஜ்வீத் விதிகளுடன் ஓதுவதன் மூலம்); ஏனெனில், இனிமையான குரல் குர்ஆனின் அழகை மென்மேலும் அழகுறச் செய்கிறது” என்று கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்.

தாரிமீ இதனை அறிவிக்கின்றார்கள்.

தாவூஸ் அவர்கள் முர்ஸல் வடிவில் அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "குர்ஆனை ஓதுவதில் மிக அழகான குரல் யாருக்கு இருக்கிறது? மேலும், யாருடைய ஓதுதல் மிக அழகானது?" என்று கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள், "யார் ஓதுவதைக் கேட்கும்போது, அவர் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுகிறார் என்று நீங்கள் உணர்கிறீர்களோ, அவரே (குர்ஆனுக்கு மிக அழகான குரலுக்கும், மிகச் சிறந்த ஓதுதலுக்கும் உரியவர்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

தாவூஸ் அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: தல்க் (இப்னு ஹபீப்) அவர்கள் அப்படித்தான் இருந்தார்கள்.

இதனை தாரிமீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

நபித்தோழர் உபைதா அல்-முலைகீ (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

“குர்ஆனுடையவர்களே! குர்ஆனை ஒரு தலையணையாக ஆக்காதீர்கள் (அதாவது, அதைப் புறக்கணிக்காதீர்கள் அல்லது அலட்சியப்படுத்தாதீர்கள்). மாறாக, இரவின் நேரங்களிலும் பகலிலும் அதை ஓதவேண்டிய முறைப்படி ஓதுங்கள். அதைப் பரப்புங்கள்; அதை ராகமிட்டு ஓதுங்கள்; அதிலுள்ளவற்றைச் சிந்தியுங்கள்; நீங்கள் வெற்றியடையக்கூடும். அதன் கூலியை (இவ்வுலகில்) அவசரப்பட்டுத் தேடாதீர்கள்; ஏனெனில் நிச்சயமாக அதற்கு (மறுமையில்) நற்கூலி உண்டு.”

இதை பைஹகீ அவர்கள் ‘ஷுஅப் அல்-ஈமான்’ நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஹிஷாம் இப்னு ஹகீம் இப்னு ஹிஸாம் (ரழி) அவர்கள், ஸூரா அல்-ஃபுர்கானை நான் ஓதும் முறையிலிருந்து மாறுபட்ட ஒரு முறையில் ஓதுவதை நான் கேட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு அதை (வேறு விதமாக) ஓதக் கற்றுக் கொடுத்திருந்தார்கள். (தொழுகையிலேயே) அவரிடம் அவசரப்பட நான் முனைந்தேன். ஆயினும் அவர் (தொழுது) திரும்பும் வரை நான் பொறுமையாக இருந்தேன். பின்னர் அவரது மேலாடையை (கழுத்தோடு சேர்த்து)ப் பிடித்து அவரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன்.

‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் எனக்கு ஓதக் கற்றுக்கொடுத்த முறையிலிருந்து வித்தியாசமான ஒரு முறையில் இவர் ஸூரா அல்-ஃபுர்கான் ஓதுவதை நான் கேட்டேன்’ என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அவரை விடுவீராக!’ (என்று என்னிடம் கூறிவிட்டு அவரிடம்), ‘ஓதுவீராக!’ என்றார்கள். நான் (அவரிடம்) கேட்ட அதே முறையில் அவர் ஓதினார். (அதைக்கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘இப்படித்தான் இது அருளப்பட்டது’ என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் என்னிடம், ‘ஓதுவீராக!’ என்றார்கள். நான் ஓதினேன். (அப்போதும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘இப்படித்தான் இது அருளப்பட்டது. நிச்சயமாக இந்தக் குர்ஆன் ஏழு விதமான முறைகளில் (அஹ்ருஃப்) அருளப்பட்டுள்ளது. எனவே, அதிலிருந்து உங்களுக்கு எளிதானதை ஓதிக்கொள்ளுங்கள்’ என்று கூறினார்கள்.”

(நூல்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம். இந்த ஹதீஸின் வாசகம் முஸ்லிமில் உள்ளது).

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு மனிதர் (குர்ஆனை) ஓதுவதை நான் கேட்டேன்; நபி (ஸல்) அவர்கள் வேறுவிதமாக (ஓர் ஓதல் முறைப்படி) ஓத நான் கேட்டிருந்ததால், அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்று (இந்த வேறுபாடு) பற்றிக் கூறியபோது, அவர்களின் முகத்தில் நான் அதிருப்தியைக் கண்டேன். பின்னர் அவர்கள், “நீங்கள் இருவரும் சரியாகவே (சிறந்த முறையில்) ஓதுகிறீர்கள், எனவே நீங்கள் கருத்து வேறுபாடு கொள்ளாதீர்கள் (சண்டையிடாதீர்கள்), ஏனெனில் உங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் கருத்து வேறுபாடு கொண்டு அழிந்து போனார்கள்” என்று கூறினார்கள். இதை புகாரீ அறிவித்தார்கள்.

உபை இப்னு கஃப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் பள்ளிவாசலில் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் உள்ளே நுழைந்து தொழுதார். அவர் நான் ஆட்சேபிக்கக்கூடிய ஒரு விதத்தில் (குர்ஆனை) ஓதினார். அதன்பிறகு, மற்றொருவர் நுழைந்து, முந்தையவரின் ஓதுதலிலிருந்து மாறுபட்ட விதத்தில் ஓதினார். நாங்கள் தொழுகையை முடித்ததும், நாங்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் தூதரை (ஸல்) சந்திக்கச் சென்றோம். நான், “இவர் நான் ஆட்சேபித்த ஒரு விதத்தில் ஓதினார்; மற்றொருவர் நுழைந்து இவருடைய ஓதுதலிலிருந்து மாறுபட்ட விதத்தில் ஓதினார்” என்று கூறினேன்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர்களை ஓதுமாறு பணித்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் ஓதியதும், அவர்கள் இருவரின் ஓதுதலையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் மெச்சினார்கள் (மற்றும் அங்கீகரித்தார்கள்). (இதைக் கண்டபோது,) அறியாமைக் காலத்தில் கூட எனக்குள் ஏற்பட்டிராத அளவுக்கு, (மார்க்கத்தை) மறுக்கும் எண்ணம் (அல்லது சந்தேகம்) என் மனதில் விழுந்தது.

என்னைச் சூழ்ந்திருந்த இந்த நிலையை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, என் மார்பில் தட்டினார்கள். உடனே, எனக்கு வியர்த்துக் கொட்டியது; நான் அல்லாஹ்வை நேரில் பார்ப்பது போன்ற அச்சத்தால் நிரம்பினேன். பிறகு அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: "உபையே! குர்ஆனை ஒரேயொரு முறைப்படி (ஹர்ஃப்) ஓதுமாறு எனக்குச் செய்தி அனுப்பப்பட்டது. அதற்கு நான், 'என் சமூகத்திற்கு இலகுவாக்குவாயாக' என்று (இறைவனிடம்) பதிலளித்தேன். இரண்டாவது முறையாக, அதனை இரண்டு முறைப்படி ஓதுமாறு எனக்குப் பதிலளிக்கப்பட்டது. அப்போதும் நான் 'என் சமூகத்திற்கு இலகுவாக்குவாயாக' என்று பதிலளித்தேன். மூன்றாவது முறையாக, அதனை ஏழு முறைகளின்படி (அஹ்ருஃப்) ஓதுமாறு எனக்குப் பதிலளிக்கப்பட்டது. மேலும், (என் சமூகத்திற்கு இலகுவாக்குமாறு) நான் உமக்கு மறுமொழி கூறிய ஒவ்வொரு முறையும், நீர் என்னிடம் ஒரு வேண்டுகோளைக் கேட்கலாம் (என்று அல்லாஹ் கூறினான்)."

"எனவே நான், **'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லி உம்மத்தீ'** (யா அல்லாஹ்! என் சமூகத்தை மன்னித்தருள்வாயாக!); **'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லி உம்மத்தீ'** (யா அல்லாஹ்! என் சமூகத்தை மன்னித்தருள்வாயாக!) என்று கூறினேன். மூன்றாவது வேண்டுகோளை, இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் உட்பட படைப்புகள் அனைத்தும் (பரிந்துரைக்காக) என்னிடமே விருப்பம் கொள்ளும் (மறுமை) நாளுக்காக நான் தாமதப்படுத்தி வைத்துள்ளேன்."

(முஸ்லிம்)

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் எனக்கு ஒரு (குர்ஆன்) ஓதும் முறைப்படி (அல்லது பாணியில்) ஓதக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். நான் அவரிடம் (வேறு ஒரு முறைப்படி ஓதக் கோரி) திரும்பக் கேட்டேன். நான் அவரிடம் (ஓதும் முறைகளை) அதிகப்படுத்திக் கேட்க, அவரும் எனக்கு அதிகப்படுத்திக்கொண்டே இருந்தார். இறுதியில் ஏழு ஓதும் முறைகள் (அல்லது பாணிகள்) வரை அது சென்றடைந்தது.”

இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் கூறினார்கள்: “அந்த ஏழு ஓதும் முறைகளும் (அடிப்படையில்) ஒன்றுதான் என்றும், அனுமதிக்கப்பட்டவை மற்றும் தடைசெய்யப்பட்டவை ஆகியவற்றில் அவை வேறுபடவில்லை என்றும் எனக்குச் செய்தி எட்டியுள்ளது.”

உபய் இப்னு கஃப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களைச் சந்தித்தபோது, "ஜிப்ரீலே! நான் எழுத்தறிவில்லாத ஒரு சமூகத்தினரிடம் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்; அவர்களில் வயதான பெண்களும், முதியவர்களும், சிறுவர்களும், சிறுமிகளும், ஒருபோதும் ஒரு புத்தகத்தைக் கூட வாசித்திராத ஆண்களும் இருக்கின்றனர்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "முஹம்மதே! நிச்சயமாக குர்ஆன் ஏழு முறைகளில் இறக்கப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார்கள். (இதனை திர்மிதீ அறிவித்துள்ளார்).

அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோரது அறிவிப்பில்: "(நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:) அவை ஒவ்வொன்றும் நிவாரணம் அளிக்கக்கூடியதாகவும், போதுமானதாகவும் உள்ளன."

நஸாயீயின் அறிவிப்பில்: "(நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:) ஜிப்ரீலும் மீக்காயீலும் என்னிடம் வந்தார்கள். ஜிப்ரீல் எனது வலதுபுறத்திலும், மீக்காயீல் எனது இடதுபுறத்திலும் அமர்ந்தனர். அப்போது ஜிப்ரீல், 'குர்ஆனை ஒரு முறையில் ஓதுவீராக' என்றார். மீக்காயீல், 'ஏழு முறைகளை அடையும் வரை இன்னும் அதிகப்படுத்தக் கோருவீராக' என்று கூறினார். ஒவ்வொரு முறையும் நிவாரணம் அளிக்கக்கூடியதாகவும், போதுமானதாகவும் இருக்கிறது."

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள், குர்ஆனை ஓதிவிட்டு (அதன் மூலம் உலக ஆதாயங்களுக்காக) யாசிக்கும் ஒரு கதைசொல்லையைக் கடந்து சென்றபோது, (துக்கத்தையும் வருத்தத்தையும் வெளிப்படுத்தும் விதமாக) "இன்னாலில்லாஹி வஇன்னா இலைஹி ராஜிஊன்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள், "யார் குர்ஆனை ஓதுகிறாரோ அவர் அதைக் கொண்டு அல்லாஹ்விடமே கேட்கட்டும் (அதாவது, அதன் மூலம் அல்லாஹ்விடம் சுவனம், பாதுகாப்பு, வழிகாட்டல் போன்ற மறுமை நன்மைகளை பிரார்த்திக்கட்டும்). ஏனெனில், நிச்சயமாக (எதிர்காலத்தில்) ஒரு கூட்டத்தார் வருவார்கள்; அவர்கள் குர்ஆனை ஓதிவிட்டு அதைக் கொண்டு மக்களிடம் கேட்பார்கள் (அதாவது, உலக ஆதாயங்களுக்காக மக்களை யாசிப்பார்கள்)" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன் என்று சொன்னார்கள்.

இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

புரைதா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: "யாரேனும் மக்களிடமிருந்து (உலக ஆதாயங்களை நாடி) பிழைப்புத் தேடுவதற்காக குர்ஆனை ஓதினால், அவர் மறுமை நாளில் முகத்தில் சதையில்லாத எலும்புடன் வருவார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்" தம்மீது இறங்கும் வரை, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அத்தியாயத்தின் பிரிவை (ஒரு அத்தியாயம் முடிந்து அடுத்த அத்தியாயம் தொடங்குவதை) அறிய மாட்டார்கள்.
இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

அல்கமா கூறினார்: நாங்கள் ஹிம்ஸில் இருந்தபோது இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் ஸூரா யூஸுஃப் அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள். அப்பொழுது ஒரு மனிதர், “இது அவ்வாறு இறக்கப்படவில்லை” என்று கூறினார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நான் இதை ஓதியபோது, ‘நன்றாக ஓதினீர்!’ என்று அவர்கள் கூறினார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள். அவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவரிடமிருந்து மதுவின் வாடையை அவர்கள் நுகர்ந்தார்கள். எனவே, “நீ மது அருந்திவிட்டு வேதத்தைப் பொய்யாக்குகிறாயா?” என்று கேட்டு, அவருக்குரிய (ஹத்) தண்டனையை நிறைவேற்றினார்கள்.

ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

யமாமாப் போர் நிகழ்ந்ததற்குப் பின் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் என்னை அழைத்தனுப்பினார்கள். (நான் சென்றபோது) அவர்களுடன் உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்: "உமர் என்னிடம் வந்து, 'யமாமாப் போரில் குர்ஆன் அறிஞர்கள் (குர்ராக்கள்) வெகுவாகக் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். பல்வேறு போர்க்களங்களிலும் குர்ஆன் அறிஞர்கள் (இவ்வாறு) கொல்லப்பட்டால் குர்ஆனின் பெரும்பகுதி போய்விடுமோ என நான் அஞ்சுகிறேன். எனவே, தாங்கள் குர்ஆனைத் ஒன்றுதிரட்டக் கட்டளையிட வேண்டும் என நான் கருதுகிறேன்' என்றார். நான் உமரிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்யாத ஒன்றை நான் எப்படிச் செய்வேன்?' எனக் கேட்டேன். அதற்கு உமர், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது ஒரு நன்மையான காரியமே' என்றார். அல்லாஹ் இதற்காக எனது நெஞ்சத்தை விரிவுபடுத்தும் வரை உமர் என்னிடம் இதைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார். உமர் கண்ட அதே கருத்தை நானும் கண்டேன் (ஏற்றுக் கொண்டேன்)."

(தொடர்ந்து) ஸைத் கூறினார்: அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என்னிடம்), "நீர் அறிவுடைய ஓர் இளைஞர். உம்மை நாங்கள் சந்தேகிக்கமாட்டோம். நீர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக வஹீயை (இறைச்செய்தியை) எழுதுபவராக இருந்தீர். எனவே, நீர் குர்ஆனைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து அவற்றை ஒன்றுதிரட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! மலைகளில் ஒரு மலையை நகர்த்துமாறு அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டிருந்தாலும், குர்ஆனை ஒன்றுதிரட்டுமாறு அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்ட இப்பணி எனக்குப் பளுவாக இருந்ததைப் போன்று அது இருந்திருக்காது.

நான், "நபி (ஸல்) அவர்கள் செய்யாத ஒன்றை நீங்கள் இருவரும் எப்படிச் செய்வீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு (அபூபக்ர்), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது நன்மையானதே" என்று கூறினார். அபூபக்ர் மற்றும் உமர் ஆகியோரின் நெஞ்சத்தை அல்லாஹ் எதற்காக விரிவுபடுத்தினானோ, அதற்காக எனது நெஞ்சத்தையும் அல்லாஹ் விரிவுபடுத்தும் வரை நான் (அவர்களுடன்) இதைத் தொடர்ந்து விவாதித்துக் கொண்டே இருந்தேன்.

ஆகவே, நான் எழுந்து குர்ஆனைத் தேடினேன். பேரீச்ச மட்டைகள், மெல்லிய வெண் கற்கள் மற்றும் மனிதர்களின் நெஞ்சங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து அதைத் ஒன்றுதிரட்டினேன். இறுதியாக, அத்தவ்பா அத்தியாயத்தின் (கடைசி) இரு வசனங்களை அபூ குஸைமா அல்அன்சாரி (ரழி) என்பவரிடம் கண்டெடுத்தேன். அவரைத் தவிர வேறு யாரிடமும் அவற்றை நான் காணவில்லை. (அவை):

**"லகத் ஜாஅக்கும் ரஸூலுன் மின் அன்ஃபுஸிகும்..."**

என்று தொடங்கி பராஅத் (அத்தவ்பா) அத்தியாயத்தின் இறுதி வரையாகும்.

இந்த ஏடுகள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் இறக்கும் வரை அவர்களிடமே இருந்தன. பிறகு உமர் (ரழி) அவர்களின் வாழ்நாளில் அவர்களிடமும், பிறகு ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடமும் இருந்தன.

இதை புகாரி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைஃபா இப்னுல் யமான் (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், ஆர்மீனியா மற்றும் அஸர்பைஜான் வெற்றிப் போர்களில் ஷாம் (சிரியா) நாட்டுப் படைகளுடன் (சேர்ந்து) ஈராக் நாட்டுப் படைகளும் (கலந்து) போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். (அதாவது, ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் ஷாம் நாட்டுப் படைகளுடன் இணைந்து இந்தப் போர்களில் பங்கேற்றிருந்தார்.) அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவதில் காட்டிய வேறுபாடுகள் ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களைத் திடுக்கிடச் செய்தது.

எனவே ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம், “அமீருல் மூமினீன் அவர்களே! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் வேதம் தொடர்பாக கருத்து வேறுபாடு கொண்டது போல், இந்தச் சமுதாயத்தினர் கருத்து வேறுபாடு கொள்வதற்கு முன்பாக இவர்களைச் சரி செய்யுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

எனவே, உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்கு ஆளனுப்பி, “எங்களிடம் அந்த ஏடுகளை (சுஹுஃப்) கொடுத்து அனுப்புங்கள்; நாங்கள் அவற்றை (நூல் வடிவில்) பிரதிகளில் படியெடுத்துவிட்டு உங்களிடமே திருப்பித் தந்துவிடுகிறோம்” என்று கேட்டார்கள். அவ்வாறே ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களும் அவற்றை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் கொடுத்தனுப்பினார்கள்.

பிறகு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி), அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரழி), ஸயீத் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னுல் ஹாரித் இப்னு ஹிஷாம் (ரழி) ஆகியோருக்குக் கட்டளையிட, அவர்கள் அவற்றை ஏடுகளிலிருந்து (நூல் வடிவில்) பிரதிகளாகப் படியெடுத்தார்கள்.

(பிரதியெடுக்கும்போது) அந்தக் குறைஷிக் குழுவினர் மூவரிடமும் உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், “குர்ஆனில் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் உங்களுக்கும் ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், அதை நீங்கள் குறைஷிகளின் வட்டார வழக்கிலேயே எழுதுங்கள். ஏனெனில், குர்ஆன் அவர்களுடைய வட்டார வழக்கில்தான் அருளப்பட்டது” என்று கூறினார்கள். அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள்.

மூல ஏடுகள் (பல) பிரதிகளாகத் தொகுக்கப்பட்டதும், உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அந்த மூல ஏடுகளை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார்கள். தாங்கள் படியெடுத்தவற்றிலிருந்து ஒவ்வொரு திசைக்கும் ஒரு பிரதியை அனுப்பி வைத்தார்கள். இதுவல்லாத (வேறு வாசக அமைப்பில் இருந்த) குர்ஆன் எழுதப்பட்ட ஏடு அல்லது பிரதிகள் அனைத்தையும் எரித்துவிடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நாங்கள் முஸ்புப் பிரதியைத் தொகுத்து எழுதியபோது அல்-அஹ்ஸாப் அத்தியாயத்தின் ஒரு வசனத்தைத் தவறவிட்டேன். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை ஓத நான் கேட்டிருக்கிறேன். உடனே நாங்கள் அதைத் தேடினோம். அது குஸைமா இப்னு தாபித் அல்-அன்ஸாரி (ரழி) அவர்களிடம் காணக் கிடைத்தது. (அந்த வசனம் இதுதான்:)

**(மினல் முஃமினீன ரிஜாலுன் ஸதகூ மா ஆஹதுல்லாஹ அலைஹி)**

(இதன் பொருள்: இறைநம்பிக்கையாளர்களில் சிலர் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் செய்துள்ள உடன்படிக்கையில் உண்மையாக நடந்துகொண்டார்கள்...)

உடனே நாங்கள் அதை முஸ்பில் அதற்குரிய அத்தியாயத்தில் இணைத்துவிட்டோம்” என்று ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக காரிஜா இப்னு ஸைத் இப்னு தாபித் (ரஹ்) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களிடம், "'மஸானீ' (நூறு வசனங்களுக்குக் குறைவான அத்தியாயங்கள்) வகையைச் சேர்ந்த அல்-அன்ஃபால் அத்தியாயத்தையும், 'அல்-மிஈன்' (நூறு வசனங்கள் கொண்ட அத்தியாயங்கள்) வகையைச் சேர்ந்த பராஆ அத்தியாயத்தையும் எடுத்து, அவ்விரண்டுக்கும் இடையில் 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்' (அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்) என்ற வரியை எழுதாமல், அவ்விரண்டையும் ஒன்றாக இணைத்து, 'அஸ்-சப்உத் துவல்' (குர்ஆனின் ஏழு நீண்ட அத்தியாயங்கள்) உடன் வைத்ததற்கான காரணம் என்ன? உங்களை இவ்வாறு செய்யத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பல எண்ணிக்கையிலான வசனங்களைக் கொண்ட (அதாவது, நீண்ட) அத்தியாயங்கள் அருளப்படும் காலம் அது. அவர்களுக்கு ஏதேனும் (வசனங்கள்) இறங்கினால், அவர்கள் (வஹி) எழுதுபவர்களில் ஒருவரை அழைத்து, 'இந்த வசனங்களை, இன்ன இன்ன விஷயம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அத்தியாயத்தில் வையுங்கள்' என்று கூறுவார்கள். மேலும் ஒரு வசனம் இறங்கும்போது, 'இந்த வசனத்தை, இன்ன இன்ன விஷயம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அத்தியாயத்தில் வையுங்கள்' என்று கூறுவார்கள். அல்-அன்ஃபால் மதீனாவில் அருளப்பட்ட ஆரம்பகால அத்தியாயங்களில் ஒன்றாகும். பராஆ (அத்தியாயம்) குர்ஆனில் இறுதியாக அருளப்பட்டவற்றில் ஒன்றாகும். அதன் கருப்பொருள் (அன்ஃபாலின்) கருப்பொருளை ஒத்திருந்தது. எனவே, அதுவும் இதைச் சார்ந்தது (அதாவது, அன்ஃபாலின் ஒரு பகுதி) என்று நான் எண்ணினேன். அது (பராஆ) அதனுடன் (அன்ஃபாலுடன்) சேர்ந்ததா (அதாவது, அன்ஃபாலின் தொடர்ச்சியா அல்லது தனி அத்தியாயமா) என்பதை எங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தாமலேயே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள். அந்தக் காரணத்தினால் தான், நான் அவ்விரண்டுக்கும் இடையில் 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்' என்ற வரியை எழுதாமல் அவ்விரண்டையும் இணைத்து, அவற்றை 'அஸ்-சப்உத் துவல்' (குர்ஆனின் ஏழு நீண்ட அத்தியாயங்கள்) உடன் வைத்தேன்."