முவத்தா மாலிக்

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அவர்களில் ஒரு ஆணும் ஒரு பெண்ணும் விபச்சாரம் செய்துவிட்டதாகக் கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "கல்லெறிந்து கொல்லுதல் பற்றி தவ்ராத்தில் நீங்கள் என்ன காண்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "நாங்கள் அவர்களின் குற்றத்தை பகிரங்கப்படுத்தி, அவர்களைக் கசையடி கொடுப்போம்" என்று பதிலளித்தார்கள். அப்துல்லாஹ் இப்னு சலாம் (ரழி) அவர்கள், "நீங்கள் பொய் சொல்லிவிட்டீர்கள்! நிச்சயமாக அதில் கல்லெறி தண்டனை உள்ளது" என்று கூறினார்கள். எனவே அவர்கள் தவ்ராத்தைக் கொண்டு வந்து அதை விரித்தார்கள். அவர்களில் ஒருவன் கல்லெறி தண்டனை குறித்த இறைவசனத்தின் (ஆயத்) மீது தன் கையை வைத்தான். பின்னர் அவன் அதற்கு முன்னும் பின்னும் உள்ளதை படித்தான். அப்துல்லாஹ் இப்னு சலாம் (ரழி) அவர்கள் அவனிடம், "உன் கையை எடு" என்று கூறினார்கள். அவன் தன் கையை எடுத்தான், அங்கு கல்லெறி தண்டனை குறித்த இறைவசனம் (ஆயத்) இருந்தது. அவர்கள், "முஹம்மது (ஸல்) அவர்களே! இவர் உண்மையைச் சொல்லிவிட்டார். கல்லெறி தண்டனை குறித்த இறைவசனம் (ஆயத்) அதில் உள்ளது" என்று கூறினார்கள். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவர் குறித்தும் கட்டளையிட்டார்கள்; அவர்கள் கல்லெறிகொண்டு கொல்லப்பட்டனர். அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்தப் பெண் மீது கற்கள் படாமல் காப்பதற்காக அந்த ஆண் அவள் மீது சாய்ந்து கிடந்ததை நான் கண்டேன்."

ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "நான் விபச்சாரம் செய்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். அபூபக்கர் (ரழி) அவரிடம், "இதை வேறு யாரிடமாவது கூறினாயா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார். அபூபக்கர் (ரழி), "அப்படியானால், அல்லாஹ்விடம் தவ்பாச் செய்; அல்லாஹ்வின் திரையைக் கொண்டு மறைத்துக்கொள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் அடியார்களிடமிருந்து தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

ஆனால், அவரது மனம் அமைதியடையவில்லை. அவர் உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் கூறியதைப் போலவே கூறினார். உமர் (ரழி) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரழி) அவரிடம் கூறியதைப் போலவே கூறினார்கள்.

அப்போதும் அவரது மனம் அமைதியடையவில்லை. அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் விபச்சாரம் செய்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்.

ஸயீத் (ரழி) கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை விட்டும் மூன்று முறை முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை விட்டும் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள். அவர் தொடர்ந்து வற்புறுத்தியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரது குடும்பத்தாரிடம் ஆள் அனுப்பி, "இவர் (ஏதேனும் நோயுள்ளதாக) முறையிடுகிறாரா? அல்லது இவருக்குப் பைத்தியம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நிச்சயமாக அவர் நலமுடனேயே இருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் திருமணமாகாதவரா அல்லது திருமணமானவரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் திருமணமானவரே" என்று கூறினார்கள். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பற்றிக் கட்டளையிட்டார்கள்; அவர் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டார்.

ஸஈத் இப்னு அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஹஸ்ஸால் (ரழி) என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக எனக்குச் செய்தி எட்டியது: 'ஹஸ்ஸால்! உமது ஆடையால் அவரை நீர் மறைத்திருந்தால், அது உமக்குச் சிறந்ததாக இருந்திருக்கும்.' "

யஹ்யா இப்னு ஸஈத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யஸீத் இப்னு நுஐம் இப்னு ஹஸ்ஸால் அல்-அஸ்லமீ அவர்களும் இருந்த ஒரு சபையில் இந்த ஹதீஸை நான் அறிவித்தேன். யஸீத் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஹஸ்ஸால் (ரழி) எனது பாட்டனார். இந்த ஹதீஸ் உண்மையாகும்.' "

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு மனிதர், தாம் விபச்சாரம் செய்ததாகத் தமக்கு எதிராகவே ஒப்புக்கொண்டார். மேலும் அவர் தமக்கு எதிராக நான்கு முறை சாட்சியம் கூறினார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவருக்குத் தண்டனையை நிறைவேற்றக்) கட்டளையிட்டார்கள்; அவ்வாறே அவர் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டார்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதன் காரணமாகவே, ஒரு மனிதர் தமக்கு எதிராகத் தாமே அளிக்கும் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தின்படியே அவர்மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ முலைக்கா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, தான் விபச்சாரம் செய்துவிட்டதாகவும், அதனால் கர்ப்பமாக இருப்பதாகவும் தெரிவித்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணிடம், "நீ குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் வரை சென்றுவிடு" என்று கூறினார்கள். அப்பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த பிறகு, அவரிடம் வந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணிடம், "நீ குழந்தைக்குப் பாலூட்டி, பால் மறக்கடிக்கும் வரை சென்றுவிடு" என்று கூறினார்கள். அப்பெண் குழந்தைக்குப் பால் மறக்கடித்த பிறகு, அவரிடம் வந்தார். அவர் (ஸல்), "சென்று, குழந்தையை யாரிடமாவது ஒப்படைத்துவிடு" என்று கூறினார்கள். அப்பெண் குழந்தையை ஒருவரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, பிறகு வந்தார். அவர் (ஸல்) கட்டளையிட, அப்பெண் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) மற்றும் ஸைத் இப்னு காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

இரண்டு மனிதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தம் வழக்கைக் கொண்டு வந்தனர். அவர்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி எங்களுக்கு மத்தியில் தீர்ப்பளியுங்கள்" என்று கூறினார். மற்றவர் - இவர் அவ்விருவரில் மார்க்கச் சட்ட அறிவு மிக்கவர் - "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி எங்களுக்கு மத்தியில் தீர்ப்பளியுங்கள். நான் பேசுவதற்கு எனக்கு அனுமதியளியுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "பேசுவீராக" என்றார்கள்.

அவர் கூறினார்: "என் மகன் இவரிடம் கூலித் தொழிலாளியாக இருந்தான். இவருடைய மனைவியுடன் அவன் விபச்சாரம் செய்துவிட்டான். என் மகனுக்குக் கல்லெறி தண்டனைதான் (தீர்ப்பு) என்று என்னிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. ஆகவே, அதற்குப் பகரமாக நூறு ஆடுகளையும் ஓர் அடிமைப் பெண்ணையும் நான் ஈடாகக் கொடுத்தேன். பிறகு நான் மார்க்க அறிஞர்களிடம் வினவியபோது, என் மகனுக்கு நூறு கசையடிகளும் ஓராண்டு நாடு கடத்தலுமே தண்டனை என்றும், கல்லெறி தண்டனை இவருடைய மனைவிக்குத்தான் என்றும் அவர்கள் எனக்குத் தெரிவித்தனர்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் வேதப்படியே நான் உங்கள் இருவருக்கும் மத்தியில் தீர்ப்பளிக்கிறேன். உனது ஆடுகளும், அடிமைப் பெண்ணும் உன்னிடமே திருப்பிக் கொடுக்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், (அவருடைய) மகனுக்கு நூறு கசையடிகள் கொடுத்து, அவனை ஓராண்டுக்கு நாடு கடத்தினார்கள். மேலும் உனைஸ் அல்-அஸ்லமீ (ரழி) அவர்களிடம், "நீர் இந்த மனிதருடைய மனைவியிடம் செல்லும்; அவள் (குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டால் அவளைக் கல்லெறிந்து கொல்லும்" என்று கட்டளையிட்டார்கள். அவள் (குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டாள்; ஆகவே, அவர் அவளைக் கல்லெறிந்து கொன்றார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஸஃது இப்னு உபாதா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "நான் என் மனைவியுடன் ஒரு ஆணைக் கண்டால், நான் நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டுவரும் வரை அவனுக்கு அவகாசம் அளிக்க வேண்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: “ஆண்கள் மற்றும் பெண்களில் 'முஹ்ஸன்' ஆக இருப்பவர் விபச்சாரம் செய்து, (அதற்குரிய) சாட்சி இருக்கும்போதோ, அல்லது கர்ப்பம் இருந்தாலோ, அல்லது (குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டாலோ, (அவர்களுக்குக்) கல்லெறி (ரஜ்ம்) தண்டனை வழங்குவது அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ள உண்மையாகும்.”

அபூ வாகித் அல்-லைஸி (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அஷ்-ஷாமில் இருந்தபோது ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்தார். அவர் தனது மனைவியுடன் ஒரு ஆணை கண்டதாக உமர் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார். உமர் (ரழி) அவர்கள் அபூ வாகித் அல்-லைஸி (ரழி) அவர்களை அந்த மனைவியிடம் அது குறித்து விசாரிக்க அனுப்பினார்கள். அவர் (அபூ வாகித்) அவளிடம் வந்தபோது, அவளைச் சுற்றி பெண்கள் இருந்தனர். அவளுடைய கணவர் உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் கூறியதை அவளிடம் அவர் கூறினார். மேலும், அவளுடைய கணவரின் வார்த்தையின் பேரில் அவள் தண்டிக்கப்படமாட்டாள் என்று அவளுக்குத் தெரிவித்தார். மேலும் அதன் மூலம், அவள் (தனது ஒப்புதல் வாக்குமூலத்திலிருந்து) பின்வாங்க வேண்டும் என்று அவளுக்கு சூசகமாகத் தெரிவிக்கத் தொடங்கினார். அவள் பின்வாங்க மறுத்து, ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் உறுதியாக இருந்தாள். எனவே உமர் (ரழி) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்; அவள் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட்டாள்.

ஸயீத் இப்னு அல்-முஸய்யப் அவர்கள் கூறினார்கள்:

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் மினாவிலிருந்து திரும்பியபோது, அல்-அப்தாஹ் என்ற இடத்தில் தமது ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்தார்கள். பின்னர், சிறு கற்களைக் குவித்து, அதன் மீது தமது மேலங்கியை விரித்து, (அதன் மீது) மல்லாந்து படுத்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் வானத்தை நோக்கித் தமது கைகளை உயர்த்திப் பிரார்த்தித்தார்கள்:

*“அல்லாஹ்ஹும்ம கபிரத் ஸின்னீ, வழயுஃபத் குவ்வத்தீ, வன்தஷரத் ரஇய்யத்தீ, ஃபக்திப்னீ இலைக்க கைர முளையிஇன் வலா முஃபர்ரித்”*

(யா அல்லாஹ்! எனக்கு வயதாகிவிட்டது; எனது வலிமை குன்றிவிட்டது; எனது ஆளுகைக்குட்பட்ட மக்கள் பெருகிவிட்டனர். எனவே, (உனது கட்டளைகளில்) எதனையும் வீணடிக்காமலும், வரம்பு மீறாமலும் இருக்கும் நிலையில் என்னைக் கைப்பற்றிக்கொள்வாயாக).

பின்னர் அவர்கள் மதீனாவிற்குச் சென்று மக்களுக்கு உரையாற்றினார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களே! உங்களுக்காக வழிமுறைகள் (சுன்னத்) வகுக்கப்பட்டுள்ளன. கடமைகள் (ஃபர்ளு) நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன. நீங்கள் தெளிவான பாதையில் விடப்பட்டுள்ளீர்கள். (இனி) நீங்களாக மக்களை வலப்புறமும் இடப்புறமும் திசை திருப்பினால் ஒழிய (நீங்கள் வழிதவற மாட்டீர்கள்)."

பின்னர் அவர்கள் தமது ஒரு கையை மற்றொன்றின் மீது தட்டி, கூறினார்கள்: "கல்லெறி தண்டனை (ரஜ்ம்) பற்றிய இறைவசனத்தின் விஷயத்தில் நீங்கள் அழிந்துபோக வேண்டாம் என உங்களை எச்சரிக்கிறேன். (எதிர்காலத்தில்) ஒருவர், 'அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் இரண்டு தண்டனைகளை (ஹத்களை) நாங்கள் காணவில்லை' என்று சொல்லக்கூடும். (அறிந்துகொள்ளுங்கள்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கல்லெறி தண்டனை நிறைவேற்றினார்கள்; நாமும் கல்லெறி தண்டனை நிறைவேற்றியுள்ளோம். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, 'உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ் தஆலாவின் வேதத்தில் (மேலதிகமாக) சேர்த்துவிட்டார்' என்று மக்கள் கூறுவார்கள் என்பது இல்லையென்றால், நான் அதை எழுதியிருப்பேன்:

*“அஷ்ஷைக் கு வஷ்ஷைகஃது ஃபர்ஜுமூஹுமா அல்-பத்த(த்)”*

(வயது முதிர்ந்த ஆணும், வயது முதிர்ந்த பெண்ணும் (விபச்சாரம் செய்தால்) - அவ்விருவரையும் நிச்சயமாகக் கல்லெறிந்து (கொல்லுங்கள்)).

நாங்கள் நிச்சயமாக அதை (குர்ஆனில்) ஓதியிருக்கிறோம்."

ஸயீத் இப்னு அல்-முஸய்யப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "துல்ஹஜ் மாதம் முடிவதற்குள் உமர் (ரழி) அவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள் (அல்லாஹ் அவர் மீது கருணை காட்டுவானாக)."

யஹ்யா அவர்கள், மாலிக் அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்: "‘முதிர்ந்த ஆணும் முதிர்ந்த பெண்ணும்’ என்ற அன்னாரின் வார்த்தைகளைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் குறிப்பிட்டது, ‘திருமணம் முடித்த ஆணும் பெண்ணும்’ (ஆகும்)."

மாலிக் அவர்கள் கூறுகையில், தாம் இப்னு ஷிஹாப் அவர்களிடம், "லூத் (அலை) அவர்களின் சமூகத்தார் செய்த (ஓரினச் சேர்க்கை) செயலைச் செய்பவரைப் பற்றி" கேட்டதாகக் கூறினார்கள். அதற்கு இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள், "அவர் திருமணமானவராக இருந்தாலும் சரி, அல்லது திருமணமாகாதவராக இருந்தாலும் சரி, அவருக்குக் கல்லெறி தண்டனை (ரஜ்ம்) உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்களிடம் ஆறு மாதங்களில் குழந்தை பெற்ற ஒரு பெண் கொண்டுவரப்பட்டார். அப்பெண்ணுக்குக் கல்லெறி தண்டனை நிறைவேற்றுமாறு அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்.

அப்போது அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள், "அவள் அதற்குத் தகுதியானவள் அல்லள். அல்லாஹ், பரக்கத் நிறைந்தவனும் உயர்ந்தவனும், தன் வேதத்தில் கூறுகிறான்: **'வ ஹம்லுஹு வ ஃபிஸாலுஹு ஸலாஸூன ஷஹ்ரா'** (அவளைச் சுமப்பதும் அவளுக்குப் பால் மறக்கடிப்பதும் முப்பது மாதங்களாகும்). மேலும் அவன் கூறுகிறான்: **'வல் வாலிதாது யுர்ழிஃன அவ்லாதஹுன்ன ஹவ்லைனி காமைலைனி லிமன் அராதா அன் யுதிம்மர் ரளாஅ'** (தாய்மார்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்குப் பூர்த்தியான இரண்டாண்டுகள் பாலூட்டுவார்கள்; இது பாலூட்டலைப் பூர்த்தி செய்ய விரும்புபவருக்காக). அப்படியானால் கர்ப்பகாலம் ஆறு மாதங்களாக இருக்கலாம். எனவே அவள் கல்லெறி தண்டனைக்குத் தகுதியானவள் அல்லள்" என்று கூறினார்கள்.

உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள் அப்பெண்ணை (தடுத்து) அழைத்து வர ஆளனுப்பினார்கள். ஆனால் அவள் ஏற்கனவே கல்லெறியப்பட்டுவிட்டதைக் கண்டார்கள்.

ஸைத் இப்னு அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு மனிதன் விபச்சாரம் செய்ததாக ஒப்புக்கொண்டான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சாட்டையைக் கொண்டு வருமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது அவர்களிடம் உடைந்த சாட்டை ஒன்று கொண்டுவரப்பட்டது. அவர்கள், "இதற்கு மேலானது," என்று கூறினார்கள். பிறகு, அதன் முடிச்சுகள் இன்னும் வெட்டப்படாமல் இருந்த ஒரு புதிய சாட்டை அவர்களுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. அவர்கள், "இதற்குக் கீழானது," என்று கூறினார்கள். பின்னர், பயன்படுத்தப்பட்டு நெகிழ்வாகியிருந்த ஒரு சாட்டை அவர்களுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதைக் கொண்டு அடிக்குமாறு) கட்டளையிட்டார்கள்; அவ்வாறே அவன் கசையடி கொடுக்கப்பட்டான்.
பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை மீறுவதைத் தவிர்ந்து கொள்ளும் நேரம் வந்துவிட்டது. எவருக்கு இந்த அருவருப்பான காரியங்களில் ஏதேனும் நேர்ந்துவிடுகிறதோ, அவர் அல்லாஹ்வின் திரையைக் கொண்டு அவற்றை மறைத்துக் கொள்ளட்டும். ஏனெனில், எவர் நம்மிடம் தம் குற்றத்தை வெளிப்படுத்துகின்றாரோ, அவருக்கு எதிராக அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ள(சட்டத்)தை நாம் நிறைவேற்றுவோம்."

சஃபிய்யா பின்த் அபீ உபைத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கன்னியான ஓர் அடிமைப் பெண்ணுடன் உடலுறவு கொண்டு அவளை கர்ப்பமாக்கிய ஒரு மனிதர், அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டார். பின்னர் அம்மனிதர் விபச்சாரம் செய்ததாகத் தன்மீதே ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளித்தார். அவர் முஹ்ஸனாக இருக்கவில்லை. ஆகவே, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (தண்டனையை நிறைவேற்ற) உத்தரவிட்டு, அவருக்கு ‘ஹத்’ (கசையடி) கொடுக்கப்பட்டது; பின்னர் அவர் ‘ஃபதக்’ எனும் இடத்திற்கு நாடு கடத்தப்பட்டார்.

மாலிக் (ரழி) எனக்கு இப்னு ஷிஹாப் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும், இப்னு ஷிஹாப் (ரழி) அவர்கள் உபய்துல்லாஹ் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு உத்பா இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும், உபய்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரழி) மற்றும் ஸைத் இப்னு காலித் அல்-ஜுஹனி (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்தும் (பின்வருமாறு) அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், விபச்சாரம் செய்த, முஹ்ஸனாவாக இல்லாத ஒரு அடிமைப் பெண்ணைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டது. அவர்கள் கூறினார்கள், "அவள் விபச்சாரம் செய்தால், அவளுக்குக் கசையடி கொடுங்கள். மீண்டும் அவள் விபச்சாரம் செய்தால், அவளுக்குக் கசையடி கொடுங்கள். மீண்டும் அவள் விபச்சாரம் செய்தால், ஒரு கயிற்றுக்காகவேனும் அவளை விற்று விடுங்கள்."

இப்னு ஷிஹாப் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள், "அது மூன்று முறைகளா அல்லது நான்கு முறைகளா என்று எனக்குத் தெரியாது."

நாஃபி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:
குமுஸில் உள்ள அடிமைகளுக்குப் பொறுப்பாக ஒரு அடிமை இருந்தார். அவர் அந்த அடிமைகளில் இருந்த ஓர் அடிமைப் பெண்ணைக் கட்டாயப்படுத்தி அவளுடன் உறவு கொண்டார். எனவே உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அவருக்குக் கசையடி கொடுத்து, அவரை நாடு கடத்தினார்கள். ஆனால், அந்த அடிமை அவளைக் கட்டாயப்படுத்தியிருந்ததால் அவர்கள் அந்த அடிமைப் பெண்ணுக்கு கசையடி கொடுக்கவில்லை.

அப்துல்லாஹ் பின் அய்யாஷ் பின் அபீ ரபீஆ அல்மக்ஸூமீ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உமர் பின் அல்கத்தாப் அவர்கள், குறைஷிக் குலத்து இளைஞர்கள் சிலருடன் (சேர்ந்து தண்டனையை நிறைவேற்றுமாறு) எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். எனவே, நாங்கள் விபச்சாரம் புரிந்த ஆட்சிக்குரிய அடிமைப் பெண்களுக்குத் தலா ஐம்பது கசையடிகள் கொடுத்தோம்."

அபூஸ் ஸினாத் அவர்கள் கூறினார்கள்: “உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் அவதூறுக்காக ஓர் அடிமைக்கு எண்பது கசையடிகள் கொடுத்தார்கள்.”

மேலும் அபூஸ் ஸினாத் அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் அதைப் பற்றி அப்துல்லாஹ் இப்னு ஆமிர் இப்னு ரபீஆ (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'நான் உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களையும், உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்களையும், (அவர்களைத் தொடர்ந்து வந்த) கலீஃபாக்களையும் கண்டேன்; அவர்களில் எவரும் அவதூறுக்காக ஓர் அடிமைக்கு நாற்பது கசையடிகளுக்கு மேல் கொடுத்ததை நான் கண்டதில்லை' என்று கூறினார்கள்.”

ஸுரைக் இப்னு ஹக்கீம் அல்-அய்லி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மிஸ்பாஹ் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மனிதர் தம் மகனிடம் உதவி கோரினார். அவன் (வருவதற்குத்) தாமதிப்பதாக அவர் கருதினார். அவன் வந்தபோது அவனிடம், "ஓ விபச்சாரியே!" என்று கூறினார்.

ஸுரைக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆகவே, அந்த மகன் தந்தைக்கு எதிராக (நீதி வழங்குமாறு) என்னிடம் முறையிட்டான். நான் அவருக்கு (தந்தைக்கு அவதூறுக்கான) கசையடி கொடுக்க நாடியபோது, அவருடைய மகன், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் அவருக்கு கசையடி கொடுத்தால், நான் (உண்மையிலேயே) விபச்சாரம் செய்ததாக என்மீது ஒப்புக்கொள்வேன்' என்று கூறினான். அவன் அவ்வாறு கூறியபோது, எனக்கு விஷயம் குழப்பமாக இருந்தது. எனவே அக்காலத்தில் ஆளுநராக இருந்த உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்களுக்கு இதுபற்றி நான் குறிப்பிட்டு எழுதினேன். உமர் அவர்கள், 'அவனுடைய மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்' என்று எனக்கு (பதில்) எழுதினார்கள்."

ஸுரைக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "மேலும் நான் உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்களிடம், 'ஒரு மனிதன் அவதூறு செய்யப்பட்டால், அல்லது அவனுடைய பெற்றோர்கள் அவதூறு செய்யப்பட்டு அவர்கள் இருவரும் அல்லது அவர்களில் ஒருவர் இறந்திருந்தால் (சட்டம் என்ன)?' என்றும் எழுதிக் கேட்டேன். அதற்கு உமர் அவர்கள் எனக்கு எழுதினார்கள்: 'அவர் (அவதூறு செய்யப்பட்டவர்) மன்னித்துவிட்டால், அவருடைய மன்னிப்பை அவருக்காக ஏற்றுக்கொள்வீராக. அவனுடைய பெற்றோர்கள் அவதூறு செய்யப்பட்டு, அவர்களில் ஒருவர் அல்லது இருவரும் இறந்திருந்தால், அவன் அதை மறைக்க விரும்பினால் தவிர, அவருக்காக அல்லாஹ்வின் வேதத்தின் தீர்ப்பை நிறைவேற்றுவீராக.'"

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஏனென்றால், அவதூறு செய்யப்பட்ட மனிதன், அது அவனைப் பற்றி விசாரிக்கப்பட்டால், தனக்கு எதிராக (விபச்சாரம் செய்ததற்கான) சாட்சியம் நிறுவப்படலாம் என்று அஞ்சக்கூடும். நான் விவரித்தபடி நிலைமை இருந்து, அவர் மன்னித்தால், அவருடைய மன்னிப்பு செல்லும்."

உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் ஒரு கூட்டத்தினரை (ஒன்றாகச் சேர்த்து) அவதூறு பேசினால், அவருக்கு எதிராக ஒரேயொரு ஹத் (தண்டனை) மட்டுமே நிறைவேற்றப்படும்."

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் தனித்தனியாக இருந்தாலும் சரியே, அவர் மீது ஒரேயொரு ஹத் (தண்டனை) மட்டுமே உண்டு."

அம்ரா பின்த் அப்துர்-ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் காலத்தில் இரண்டு ஆண்கள் ஒருவரையொருவர் திட்டிக்கொண்டனர். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என் தந்தை விபச்சாரகர் அல்லர்; என் தாயும் விபச்சாரி அல்லர்" என்று கூறினார்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் இது குறித்து ஆலோசனை கேட்டார்கள். ஒருவர், "அவர் தம் தந்தையையும் தாயையும் புகழ்ந்துள்ளார்" என்று கூறினார். ஆனால் மற்றவர்களோ, "அவருடைய தந்தைக்கும் தாய்க்கும் இதைவிட வேறு புகழ் உள்ளதா? (இதன் மூலம் அவர் மற்றவரின் பெற்றோரை இகழ்ந்துள்ளார்). அவருக்கு ஹத் தண்டனை (கசையடி) கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்று நாங்கள் கருதுகிறோம்" என்று கூறினர். எனவே உமர் (ரலி) அவர்கள் அவருக்கு எண்பது கசையடிகள் கொண்ட ஹத் தண்டனை வழங்கினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எங்கள் பார்வையில், அவதூறு, (வம்சாவளி) மறுப்பு அல்லது பேசுபவர் அவதூறையே நாடியுள்ளார் என்று கருதப்படும் சூசகம் (மறைமுகச் சாடல்) ஆகியவற்றைத் தவிர வேறு எதற்கும் ஹத் தண்டனை இல்லை. அவ்வாறு பேசுபவர் மீது ஹத் தண்டனை முழுமையாக நிறைவேற்றப்படும்."

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எங்களிடத்தில் உள்ள நடைமுறை யாதெனில், ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரை அவரின் தந்தையிடமிருந்து (பிறக்கவில்லை என) மறுத்தால், அவர் ஹத் தண்டனைக்கு உரியவராவார். மறுக்கப்பட்டவரின் தாய் ஓர் அடிமைப் பெண்ணாக இருந்தாலும் சரியே, அவர் ஹத் தண்டனைக்கு உரியவராவார்."

ரபிஆ இப்னு அபீ அப்துர்-ரஹ்மான் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் தனது மனைவியின் அடிமைப் பெண்ணுடன் ஒரு பயணத்திற்குச் சென்று அவளுடன் தாம்பத்திய உறவு கொண்டார். இதனால் அவருடைய மனைவி பொறாமைப்பட்டு, அதை உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் தெரிவித்தார். உமர் (ரழி) அவர்கள் அம்மனிதரிடம் அது பற்றிக் கேட்டார்கள். அவர், "அவள் அவளை எனக்கு (அன்பளிப்பாகக்) கொடுத்தாள்" என்று கூறினார். உமர் (ரழி) அவர்கள், "நீ என்னிடம் (இதற்குத்) தெளிவான ஆதாரத்தைக் கொண்டு வர வேண்டும்; இல்லையெனில் நான் உன்னைக் கல்லால் எறிவேன்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அந்த மனைவி, தான் அவளை அவருக்கு (அன்பளிப்பாகக்) கொடுத்ததாக ஒப்புக்கொண்டார்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மூன்று திர்ஹம்கள் விலைமதிப்புள்ள ஒரு கேடயத்திற்காக (திருடியவரின் கையைத்) துண்டித்தார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்த் அர்-ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மரத்தில் தொங்கும் பழத்திற்காகவும், மலைகளில் மேயும் ஆடுகளுக்காகவும் கை வெட்டப்படாது. ஆனால், அவை தொழுவத்தில் அல்லது பழங்கள் உலர்த்தப்படும் இடத்தில் சேர்க்கப்பட்ட பின், ஒரு கேடயத்தின் விலையை அடையும் (மதிப்புள்ள) எதற்கும் கை வெட்டப்படும்."

அம்ரா பின்த் அப்துர் ரஹ்மான் அவர்கள் கூறியதாவது:
உஸ்மான் (ரழி) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு திருடன் ஒரு நாரத்தம்பழத்தைத் திருடினான். உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள் அதன் மதிப்பை மதிப்பிடுமாறு உத்தரவிட்டார்கள். அது ஒரு தீனாருக்கு பன்னிரண்டு திர்ஹம்கள் என்ற மாற்று விகிதத்தில் மூன்று திர்ஹம்கள் என மதிப்பிடப்பட்டது. எனவே, உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அவனது கையைத் துண்டித்தார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனக்கு அது வெகு காலம் ஆகிவிடவில்லை; நான் மறக்கவுமில்லை. கால் தீனார் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட தொகைக்கு திருடனின் கை துண்டிக்கப்படும்."

அம்ரா பின்த் அப்துர்ரஹ்மான் அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மக்காவிற்குப் புறப்பட்டார்கள். அவர்களுடன் அவர்களுடைய இரண்டு பெண் மவ்லாக்களும் (விடுவிக்கப்பட்ட அடிமைகளும்), அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஓர் அடிமையும் இருந்தனர். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அந்த இரண்டு பெண்களிடமும் சித்திர வேலைப்பாடுள்ள ஒரு மேலங்கியை கொடுத்து அனுப்பினார்கள். அதன் மீது ஒரு பச்சைத் துணி வைத்துத் தைக்கப்பட்டிருந்தது.

அம்ரா அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்: "அந்த அடிமை அதை எடுத்து, அதன் தையலைப் பிரித்து, மேலங்கியை வெளியே எடுத்துக்கொண்டான். அதற்குப் பதிலாக, அவன் கம்பளி அல்லது தோலை வைத்து (மூடி) தைத்துவிட்டான். அந்த மவ்லா பெண்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அதை அவனுடைய உரிமையாளர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள். அவர்கள் அதைப் பிரித்துப் பார்த்தபோது, அதில் கம்பளியைக் கண்டார்கள்; மேலங்கியைக் காணவில்லை. அவர்கள் அந்த இரண்டு பெண்களிடமும் பேசினார்கள். அப்பெண்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் பேசினார்கள் அல்லது அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்; மேலும் அந்த அடிமை மீது குற்றம் சுமத்தினார்கள். அந்த அடிமையிடம் அது பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது, அவன் (குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டான். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் உத்தரவிட, அவனுடைய கை துண்டிக்கப்பட்டது. மேலும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், 'கால் தீனார் அல்லது அதற்கும் அதிகமான மதிப்புள்ள (திருட்டுக்காகவே) கை துண்டிக்கப்படும்' என்று கூறினார்கள்."

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களின் ஓர் அடிமை, அவன் (எஜமானிடமிருந்து) ஓடிப்போயிருந்த நிலையில் திருடினான். அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், மதீனாவின் ஆளுநராக இருந்த ஸஈத் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்களிடம், அவனது கையை வெட்டுவதற்காக அவனை அனுப்பி வைத்தார்கள்.

ஆனால் ஸஈத் (ரழி) அவர்கள் அவனது கையை வெட்ட மறுத்து, "ஓடிப்போன அடிமை திருடினால் அவனது கை வெட்டப்படாது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் எந்த வேதத்தில் இதை நீங்கள் கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கட்டளையிட, அவனது கை வெட்டப்பட்டது.

ஸுரைக் இப்னு ஹக்கீம் அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:

திருடிய நிலையில் இருந்த, ஓடிப்போன ஓர் அடிமையை நான் பிடித்தேன். அவனது விஷயத்தில் எனக்குக் குழப்பம் ஏற்பட்டது. எனவே அது குறித்து (அப்போதைய) ஆளுநராக இருந்த உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினேன். அக்கடிதத்தில், "ஓடிப்போன ஓர் அடிமை, ஓடிய நிலையில் திருடினால் அவனது கை வெட்டப்படாது என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்" என்று அவருக்குத் தெரிவித்திருந்தேன்.

அதற்கு உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் என் கடிதத்திற்கு மாற்றமான பதிலை எனக்கு எழுதினார்கள்:
"ஓடிப்போன அடிமை திருடினால் அவனது கை வெட்டப்படாது என்று நீர் கேள்விப்பட்டதாக எனக்கு எழுதியிருந்தீர். ஆனால், கண்ணியமும் மேன்மையும் மிக்க அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் கூறுகிறான்:

*{வஸ்ஸாரிகு வஸ்ஸாரிரது ஃபக்தவூ அய்தியஹுமா ஜஸாஅன் பிமா கஸபா நகாலன் மினல்லாஹி வல்லாஹு அஸீஸுன் ஹகீம்}*

'கள்வனாயினும் கள்ளியாயினும் அவர்கள் சம்பாதித்ததற்குக் கூலியாகவும், அல்லாஹ்விடமிருந்துள்ள படிப்பினையாகவும் அவ்விருவரின் கரங்களைத் துரியுங்கள். அல்லாஹ் மிகைத்தவன்; ஞானமிக்கவன்.' (அல்குர்ஆன் 5:38).

ஆகவே, அவனது திருட்டுப் பொருளின் மதிப்பு கால் தீனாரோ அல்லது அதற்கு மேலோ இருந்தால், அவனது கையை வெட்டுவீராக!"

அல்-காஸிம் இப்னு முஹம்மது, ஸாலிம் இப்னு அப்துல்லாஹ் மற்றும் உர்வா இப்னு அஸ்-ஸுபைர் ஆகியோர், "கை வெட்டப்படவேண்டிய அளவுக்கு ஓடிப்போன அடிமை திருடினால், (அவனது கை) வெட்டப்படும்" என்று கூறிவந்ததாக இமாம் மாலிக் அவர்களுக்குச் செய்தி எட்டியது.

இமாம் மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதுவே நம்மிடம் கருத்து வேறுபாடில்லாத நடைமுறையாகும். அதாவது, ஓடிப்போன அடிமை கை வெட்டப்படவேண்டிய அளவுக்குத் திருடினால், (அவனது கை) வெட்டப்படும்."

ஸஃப்வான் இப்னு உமைய்யா (ரழி) அவர்களிடம், "யார் ஹிஜ்ரா செய்யவில்லையோ அவர் அழிந்துவிட்டார்" என்று கூறப்பட்டது. எனவே, ஸஃப்வான் இப்னு உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் மதீனாவுக்குச் சென்றார்கள்; மேலும் பள்ளிவாசலில் தனது மேலங்கியைத் தலையணையாக வைத்து உறங்கினார்கள். ஒரு திருடன் வந்து அவருடைய மேலங்கியை எடுத்தான். ஸஃப்வான் (ரழி) அவர்கள் அந்தத் திருடனைப் பிடித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனிடம், "நீ இந்த மேலங்கியைத் திருடினாயா?" என்று கேட்டார்கள். அவன், "ஆம்" என்றான். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய கையை வெட்டும்படி கட்டளையிட்டார்கள். ஸஃப்வான் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் இதை நாடவில்லை. இது அவனுக்கு ஸதகாவாக இருக்கட்டும்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீ அவனை என்னிடம் கொண்டு வருவதற்கு முன்பு ஏன் இதைச் செய்யவில்லை?" என்று கூறினார்கள்.

அஸ்-ஸுபைர் இப்னுல் அவ்வாம் (ரழி) அவர்கள், ஒரு திருடனைப் பிடித்து சுல்தானிடம் கொண்டு செல்ல எண்ணியிருந்த ஒரு மனிதரைக் கண்டார்கள். அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள், அவனை விட்டுவிடும்படி பரிந்து பேசினார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை. நான் அவனை சுல்தானிடம் கொண்டு செல்லும் வரை (விடமாட்டேன்)" என்றார். அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீர் அவனுடன் சுல்தானை அடைந்ததும், பரிந்துரை செய்பவரையும், அந்தப் பரிந்துரையை ஏற்றுக்கொள்பவரையும் அல்லாஹ் சபிக்கிறான்."

அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அல்-காசிம் அவர்கள் தமது தந்தையிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

யமன் நாட்டைச் சேர்ந்த, (ஏற்கனவே) கையும் காலும் துண்டிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு மனிதர் வந்து, அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரலி) அவர்களிடம் தங்கினார். யமன் ஆளுநர் தமக்கு அநீதி இழைத்துவிட்டார் என்று அவர் முறையிட்டார். அந்த மனிதர் இரவில் (நின்று) வணங்குபவராக இருந்தார். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உன் தந்தையின் மீது ஆணையாக! உன்னுடைய இரவு ஒரு திருடனுடைய இரவு அல்ல."

பிறகு அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரலி) அவர்களின் மனைவியான அஸ்மா பின்த் உமைஸ் (ரலி) அவர்களுடைய ஒரு கழுத்தணியை அவர்கள் தவறவிட்டார்கள். அந்த மனிதர் அதைத் தேடுவதற்காக அவர்களுடன் சேர்ந்து சுற்றலானார். அவர் கூறினார்: "யா அல்லாஹ்! இந்த நல்ல வீட்டின் மக்களிடம் இரவில் அத்துமீறியவனுக்கு நீயே போதுமானவன்!"

அவர்கள் அந்த நகையை ஒரு பொற்கொல்லரிடம் கண்டார்கள். கை, கால் துண்டிக்கப்பட்டவர் அதைத் தன்னிடம் கொண்டு வந்ததாக அவர் கூறினார். அந்த மனிதர் அதை ஒப்புக்கொண்டார் அல்லது அவருக்கு எதிராக சாட்சியம் அளிக்கப்பட்டது. அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் உத்தரவிட, அவரின் இடது கை வெட்டப்பட்டது. அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என்னைப் பொறுத்தவரை, அவர் தனக்கு எதிராகச் செய்த பிரார்த்தனை, அவர் செய்த திருட்டை விட மிகவும் கடுமையானதாகும்."

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
"பலமுறை திருடி, பின்னர் புகார் அளிக்கப்படும் நபரைப் பொறுத்தவரையில், அவருக்கு எதிராக முன்னரே 'ஹத்' (குற்றவியல் தண்டனை) நிறைவேற்றப்படாதிருந்தால், அவர் திருடிய அனைத்துக்கும் பகரமாக அவரின் கை மட்டுமே வெட்டப்படும் என்பதுதான் எங்களிடையே பின்பற்றப்படும் நடைமுறை. அதற்கு முன் அவருக்கு எதிராக 'ஹத்' நிறைவேற்றப்பட்டு, பின்னர் அவர் (மீண்டும் உறுப்பை) வெட்டுவதை அவசியமாக்கும் அளவுக்கு திருடினால், அப்போதும் (அடுத்த உறுப்பு) வெட்டப்படும்."

அபூ ஸினாத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்களின் ஆளுநர் ஒருவர், வழிப்பறிக் கொள்ளையில் (ஹிராபா) ஈடுபட்ட சிலரைப் பிடித்தார். அவர்கள் (கொள்ளையடித்திருந்தாலும்) யாரையும் கொன்றிருக்கவில்லை. எனவே அந்த ஆளுநர் அவர்களின் கைகளை வெட்டவோ அல்லது அவர்களைக் கொல்லவோ நாடினார். இது குறித்து அவர் உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார். அதற்கு உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள், "அதைவிடக் குறைந்த தண்டனையை நீர் வழங்கியிருந்தால் (நன்றாக இருந்திருக்கும்)" என்று பதில் எழுதினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
சந்தைகளில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ள மக்களின் பொருட்களைத் திருடும் ஒருவரைப் பற்றியும், அவற்றின் உரிமையாளர்கள் அவற்றை தங்கள் கொள்கலன்களில் இட்டு, ஒன்றோடு ஒன்றாகச் சேர்த்து பாதுகாத்து வைத்திருக்கும் நிலையில், அத்தகைய பாதுகாப்பான இடத்திலிருந்து (ஹிர்ஸ்) யாரேனும் எதையாவது திருடி, அதன் மதிப்பு கையை வெட்டுவதற்குரிய அளவை அடைந்தால், அவனது கை வெட்டப்பட வேண்டும் என்பதுதான் நம்மிடம் உள்ள முடிவாகும். பொருளின் உரிமையாளர் தனது பொருளுடன் இருந்தாலும் சரி, இல்லாவிட்டாலும் சரி; அல்லது அது இரவாக இருந்தாலும் சரி, பகலாக இருந்தாலும் சரி (சட்டம் இதுவே).

மேலும் கையை வெட்டுவதற்குரிய அளவுள்ள ஒன்றை ஒருவர் திருடி, பின்னர் திருடிய பொருள் அவரிடமே காணப்பட்டு, அவர் அதை அதன் உரிமையாளரிடம் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார் என்றாலும் அவரது கை வெட்டப்படும் என்று இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்:
"பொருட்கள் அவரிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்டு அதன் உரிமையாளரிடம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்ட பின்னரும் எப்படி அவரது கை வெட்டப்பட முடியும்?" என்று யாரேனும் கேட்டால், (அதற்குப் பதில்), மது அருந்திய ஒருவரின் வாயிலிருந்து மதுவின் வாடை வீசும் நிலையில் அவர் பிடிக்கப்பட்டு, ஆனால் அவருக்குப் போதை ஏற்படாதிருப்பின் அவருக்கு எத்தகைய நிலை ஏற்படுமோ அதுபோன்றதே இதுவும். அவருக்கு (மது அருந்தியதற்கான) ஹத் தண்டனையாக கசையடி கொடுக்கப்படும்.

ஏனெனில், அவர் மது அருந்தியதால் போதை ஏற்படாவிட்டாலும், அவர் போதை அடைவதற்காகவே அதைக் குடித்தார் என்பதால் அவருக்கு ஹத் விதிக்கப்படுகிறது. அதுபோலவே, திருடன் திருடிய பொருள் அவனிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்டு, அவன் அதனால் பயனடையாவிட்டாலும், அது அதன் உரிமையாளரிடம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், திருடிய குற்றத்திற்காக அவனது கை வெட்டப்படும். ஏனெனில் அவன் அதைத் திருடியபோது, அதை (தனதாக்கி) எடுத்துச் செல்வதற்காகவே திருடினான்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு வீட்டிற்குள் ஒரு குழுவினர் சென்று கூட்டாகக் கொள்ளையடித்து, பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சுமக்கும் பளுவான ஒரு மூட்டையையோ, பெட்டியையோ, மரக்கட்டையையோ அல்லது கூடையையோ அல்லது அதுபோன்ற ஒன்றையோ அனைவரும் சேர்ந்து சுமந்து கொண்டு, அதன் பாதுகாக்கப்பட்ட இடத்திலிருந்து வெளியேறினால், அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து அதைச் சுமந்து வந்திருந்தாலும், அவர்கள் வெளியே கொண்டு வந்த பொருளின் மதிப்பு கையை வெட்டுவதற்குரிய அளவை—அதாவது மூன்று திர்ஹம்கள் மற்றும் அதற்கு மேல்—அடைந்தால், அவர்கள் அனைவரின் கைகளும் வெட்டப்படும்.

மேலும், "அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாகப் பொருட்களை வெளியே எடுத்தால், அவர்களில் யார் மூன்று திர்ஹம்கள் மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட மதிப்புள்ள பொருளை வெளியே எடுக்கிறாரோ, அவரது கை வெட்டப்பட வேண்டும். அவர்களில் யாராவது மூன்று திர்ஹம்களுக்குக் குறைவான மதிப்புள்ள பொருளை வெளியே எடுத்தால், அவரது கை வெட்டப்படாது" என்றும் கூறினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நம்மிடம் உள்ள நடைமுறை என்னவென்றால், ஒரு மனிதனின் வீடு பூட்டப்பட்டு, அதில் அவர் மட்டுமே வசிக்கும் நிலையில், வேறொருவர் அதிலிருந்து எதையாவது திருடினால், அவர் அதை அந்த வீடு முழுவதிலுமிருந்து வெளியே கொண்டு செல்லும் வரை கை வெட்டப்படுவது கடமையாகாது. ஏனென்றால் அந்த வீடு முழுவதும் ஒரு பாதுகாப்பான இடமாகும் (ஹிர்ஸ்). ஆனால், அவரைத் தவிர வேறு யாராவது அந்த வீட்டில் வசித்து, அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் அறையின் கதவைப் பூட்டி வைப்பர்களாயின், அது அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி பாதுகாப்பான இடமாக (ஹிர்ஸ்) அமையும். எனவே அந்த வீட்டின் அறைகளிலிருந்து எதையாவது திருடுபவர், அந்த அறையை விட்டு வெளியேறி பிரதான வீட்டிற்குள் வரும்போதே, அவர் அதை அதன் பாதுகாப்பான இடத்திலிருந்து பாதுகாப்பற்ற இடத்திற்கு அகற்றிவிட்டதாகக் கருதப்படும். எனவே (அறையை விட்டு வெளியேறியதுமே) அவரது கை வெட்டப்பட வேண்டும்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நம்மிடம் உள்ள நடைமுறை என்னவென்றால், தனது எஜமானரின் சொத்திலிருந்து திருடும் ஒரு அடிமை, அவர் பணியாளராக இல்லாமலும், வீட்டில் நம்பிக்கைக்கரியவராக இல்லாமலும் இருந்து, அவர் ரகசியமாக நுழைந்து தனது எஜமானரிடமிருந்து கை வெட்டப்படுவதற்குரிய எதையாவது திருடினால், (எஜமானரின் சொத்து என்பதால்) அவரது கை வெட்டப்படாது. அதுபோலவே, ஒரு அடிமைப் பெண் தனது எஜமானரின் சொத்திலிருந்து திருடினால், அவளது கை வெட்டப்படாது.

ஆனால், பணியாளராகவும் இல்லாத, வீட்டில் நம்பிக்கைக்கரியவராகவும் இல்லாத ஒரு அடிமை, ரகசியமாக நுழைந்து தனது எஜமானரின் மனைவியின் சொத்திலிருந்து கை வெட்டப்படுவதற்குரிய ஒன்றைத் திருடினால் அவனது கை வெட்டப்படும்.

அதுபோலவே, ஒரு மனைவியின் அடிமைப் பெண், அவள் தனது எஜமானிக்கோ அல்லது எஜமானியின் கணவருக்கோ பணியாளராக இல்லாதபோதும், வீட்டில் நம்பிக்கைக்கரியவளாக இல்லாதபோதும், அவள் இரகசியமாக நுழைந்து தனது எஜமானியின் சொத்திலிருந்து கை வெட்டப்படுவதற்குரிய அளவை அடைந்த ஒன்றைத் திருடினால், அவளது கை வெட்டப்படாது.

ஆனால், அந்த மனைவியின் அடிமைப் பெண் (மேற்கூறிய நிலையில்) இரகசியமாக நுழைந்து தனது எஜமானியின் கணவரின் சொத்திலிருந்து கை வெட்டப்படுவதற்குரிய ஒன்றைத் திருடினால், அவளது கை வெட்டப்படும்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
தனது மனைவியின் பொருட்களிலிருந்து திருடும் கணவனின் விஷயத்திலும், அல்லது தனது கணவனின் பொருட்களிலிருந்து திருடும் மனைவியின் விஷயத்திலும் இதே சட்டம் பொருந்தும். அதாவது கை வெட்டுவதற்குரிய அளவுள்ள ஒன்றை அவர்கள் திருடினால், அதுவும் அவர்கள் இருவரும் கூட்டாகப் பூட்டி வைக்கும் (வாழும்) அறையைத் தவிர்த்து, வேறொரு அறையில் அல்லது வேறொரு பாதுகாப்பான இடத்தில் (ஹிர்ஸ்) வைக்கப்பட்டிருக்கும் பொருளை அவர்களில் ஒருவர் திருடினால், அவரது கை வெட்டப்பட வேண்டும்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள், சிறு குழந்தை மற்றும் தெளிவாகப் பேசாத (அஜமி) வெளிநாட்டவர் ஆகியோர் குறித்துக் கூறும்போது:
"அவர்கள் இருவரும் அவர்களது பாதுகாப்பான இடத்திலிருந்து (ஹிர்ஸ்) அல்லது பூட்டப்பட்ட இடத்திலிருந்து திருடப்பட்டால் (கடத்தப்பட்டால்), அவர்களைத் திருடியவரின் கை வெட்டப்படும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் அவர்களது பாதுகாப்பான இடத்திலிருந்தும் பூட்டப்பட்ட இடத்திலிருந்தும் வெளியேறிய நிலையில் (வெளியில் வைத்து) திருடப்பட்டால், அவர்களைத் திருடியவர் மீது கை வெட்டும் தண்டனை இல்லை. ஏனெனில், (வெளியே சுற்றும்போது) அவர்கள் இருவரும் மலையில் மேயும் கால்நடைகளுக்கும், மரத்தில் தொங்கும் பழங்களுக்கும் சமமானவர்கள் ஆவர் (எளிதில் எடுக்கக்கூடியவர்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
கல்லறைகளைத் தோண்டித் திருடுபவர் (நப்பாஷ்) குறித்து நம்மிடம் உள்ள தீர்ப்பு என்னவென்றால், அவர் கல்லறையிலிருந்து வெளியே எடுக்கும் பொருளின் மதிப்பு கை வெட்டுவதற்குரிய அளவை அடைந்தால், அதற்காக அவரது கை வெட்டப்படும். ஏனென்றால், வீடுகள் அதில் உள்ள பொருட்களுக்குப் பாதுகாப்பான இடமாக (ஹிர்ஸ்) இருப்பதைப் போலவே, கல்லறையானது அதிலுள்ள (பிணம்/கஃபன் போன்ற) பொருட்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான இடமாகும்.

மேலும், "அவர் அப்பொருளைக் கல்லறையிலிருந்து வெளியே எடுக்கும் வரை, அவருக்கு கை வெட்டும் தண்டனை இல்லை" என்றும் கூறினார்கள்.

முஹம்மத் இப்னு யஹ்யா இப்னு ஹப்பான் அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:

ஒரு அடிமை ஒரு மனிதரின் தோட்டத்திலிருந்து ஒரு பேரீச்சங்கன்றைத் திருடி, அதைத் தனது எஜமானின் தோட்டத்தில் நட்டான். அந்த கன்றின் உரிமையாளர் அதைத் தேடிச் சென்று அதைக் கண்டுபிடித்தார். அவர் அந்த அடிமைக்கு எதிராக மர்வான் இப்னு அல்-ஹகம் அவர்களிடம் முறையிட்டார். மர்வான் அந்த அடிமையைச் சிறையில் அடைத்து, அவனது கையை வெட்ட விரும்பினார். அந்த அடிமையின் எஜமானர் ராஃபிஃ இப்னு கதீஜ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, இதைப் பற்றிக் கேட்டார்.

ராஃபிஃ (ரலி) அவர்கள், "பழத்திற்காகவோ அல்லது பேரீச்சை மரத்தின் குருத்துக்காகவோ (திருடியவனின்) கை வெட்டப்படாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதைத் தாம் செவியுற்றதாக அவருக்குத் தெரிவித்தார்கள்.

அந்த மனிதர், "மர்வான் இப்னு அல்-ஹகம் என்னுடைய அடிமையைப் பிடித்து வைத்துள்ளார்; மேலும் அவனது கையை வெட்ட விரும்புகிறார். நீங்கள் என்னுடன் அவரிடம் வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் கேட்டதை அவரிடம் கூற வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்" என்றார்.

எனவே, ராஃபிஃ (ரலி) அவர்கள் அவருடன் மர்வான் இப்னு அல்-ஹகம் அவர்களிடம் சென்றார்கள். ராஃபிஃ (ரலி) அவர்கள், "(இதற்காக) ஒரு அடிமையை நீங்கள் பிடித்து வைத்துள்ளீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (மர்வான்), "ஆம்" என்றார். ராஃபிஃ (ரலி), "அவனை என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர் (மர்வான்), "அவனது கையை வெட்ட விரும்புகிறேன்" என்றார்.

ராஃபிஃ (ரலி) அவர்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'பழத்திற்காகவோ அல்லது பேரீச்சை மரத்தின் குருத்துக்காகவோ கை வெட்டப்படாது' என்று கூறுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்றார்கள். எனவே மர்வான் அந்த அடிமையை (விடுவிக்க) உத்தரவிட்டு, அவன் விடுவிக்கப்பட்டான்.

அஸ்-ஸாயிப் இப்னு யஸீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னு அல்-ஹள்ரமீ அவர்கள் தமது அடிமை ஒருவரை உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் அழைத்து வந்து, அவரிடம், "என்னுடைய இந்த அடிமையின் கையை வெட்டி விடுங்கள். அவன் திருடியிருக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "அவன் என்ன திருடினான்?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "அவன் என்னுடைய மனைவிக்குச் சொந்தமான ஒரு கண்ணாடியைத் திருடினான். அதன் மதிப்பு அறுபது திர்ஹம்கள்" என்று கூறினார்.

உமர் (ரழி) அவர்கள், "அவனை விட்டுவிடுங்கள். அவனது கை வெட்டப்பட வேண்டியதில்லை. அவன் உங்கள் பொருட்களைத் திருடிய உங்கள் ஊழியன்" என்று கூறினார்கள்.

மர்வான் இப்னு அல்-ஹகம் அவர்களிடம், ஒரு பொருளைப் பறித்துச் சென்ற ஒரு மனிதர் கொண்டு வரப்பட்டார். மர்வான் அம்மனிதரின் கையைத் துண்டிக்க நாடினார். இது குறித்து ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்பதற்காக அவர் ஆளனுப்பினார். அதற்கு ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரழி) அவர்கள், "பறித்துச் செல்வதில் (அதாவது பிடுங்கிச் செல்வதில்) கை துண்டித்தல் கிடையாது" என்று கூறினார்கள்.

யஹ்யா பின் ஸயீத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அபூபக்ர் பின் முஹம்மது பின் அம்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரஹ்) அவர்கள், இரும்பு மோதிரங்களைத் திருடிய ஒரு நபதீயனைப் பிடித்து, அவனது கையை வெட்டுவதற்காகச் சிறையில் அடைத்திருந்தார்கள். (அப்போது) அம்ரா பின்த் அப்துர் ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள், உமைய்யா என்றழைக்கப்பட்ட தமது அடிமைப் பெண்ணை அவரிடம் அனுப்பினார்கள்.

அபூபக்ர் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "மக்கள் மத்தியில் நான் இருந்தபோது அப்பெண் என்னிடம் வந்து, 'உன் அத்தை அம்ரா (ரஹ்) உனக்குக் கூறுகிறார்கள்: என் சகோதரி மகனே! அற்பமான ஒரு பொருளுக்காக ஒரு நபதீயனைப் பிடித்து வைத்திருப்பதாகவும், அவனது கையை வெட்ட நீ நாடியிருப்பதாகவும் எனக்குச் செய்தி எட்டியது' என்று கூறினாள். நான் 'ஆம்' என்றேன். அதற்கு அப்பெண், 'கால் தீனார் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மதிப்புள்ள பொருளுக்காகவே அன்றி (வேறெதற்கும்) கை வெட்டப்படாது என்று அம்ரா (ரஹ்) அவர்கள் உனக்குக் கூறுகிறார்கள்' என்று சொன்னாள்."

அபூபக்ர் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "ஆகவே, நான் அந்த நபதீயனை விடுவித்துவிட்டேன்."

மாலிக் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "அடிமைகளின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் குறித்து எங்களிடம் உள்ள ஏகோபித்த முடிவு யாதெனில், அவர்களில் எவரேனும் தன் உடலில் ஹத் தண்டனையையோ வேதனையையோ வருவித்துக்கொள்ளும் ஒரு குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டால், அவனது அந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அவன்மீது செல்லுபடியாகும். அவன் தன்மீது தானே (தண்டனையை) வருவித்துக்கொள்வதாகச் சந்தேகிக்கப்பட மாட்டான்."

மாலிக் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "ஆனால், அவர்களில் எவரேனும் தன் எஜமானருக்குப் பண இழப்பை (நஷ்டத்தை) ஏற்படுத்தும் ஒரு விஷயத்தை ஒப்புக்கொண்டால், அவனது எஜமானருக்கு எதிராக அவனது அந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலம் செல்லுபடியாகாது."

மாலிக் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "கூலியாளியோ அல்லது ஒரு கூட்டத்தாருக்குப் பணிவிடை செய்வதற்காக அவர்களுடன் இருப்பவரோ அப்பொருட்களைத் திருடினால், (அதற்காக) கை வெட்டப்படாது. ஏனெனில், அவ்விருவரின் நிலை திருடனின் நிலை போன்றதல்ல. மாறாக, அவ்விருவரின் நிலையும் நம்பிக்கைத் துரோகியின் நிலையாகும். நம்பிக்கைத் துரோகியின் கை வெட்டப்படாது."

பொருளை இரவலாகப் பெற்றுக்கொண்டு பிறகு அதனை(த் திருப்பித் தர) மறுப்பவன் குறித்து மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவனது கை வெட்டப்படாது. இவனின் உதாரணம், ஒருவரிடம் கடன்பட்டு அதனை (திருப்பித் தர) மறுப்பவனின் உதாரணத்தைப் போன்றதாகும். அவன் மறுத்ததற்காக அவன் கை வெட்டப்படுவதில்லை."

மாலிக் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "ஒரு வீட்டிற்குள் (திருடன்) இருப்பதைக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அவன் பொருட்களை ஒன்றுசேர்த்து, ஆனால் அவற்றை வெளியே கொண்டு செல்லாத நிலையில் இருந்தால், அவனது கை வெட்டப்படாது என்பதே எங்களிடம் உள்ள ஏகோபித்த முடிவாகும். இதன் உதாரணம், ஒருவன் மதுவைக் குடிக்கத் தன் முன்னே வைத்துவிட்டு, (குடிக்காமல் விட்டுவிட்டால்) அவன் மீது ஹத் தண்டனை இல்லை என்பதைப் போன்றதாகும். மேலும், இதன் உதாரணம், ஒருவன் ஒரு பெண்ணுடன் அமர்ந்து அவளைத் தவறான முறையில் அனுபவிக்க நாடி, பிறகு அதனைச் செய்யாமலும் அவளை அடையாமலும் விட்டுவிடுவது போன்றதாகும். இதற்கும் ஹத் தண்டனை இல்லை."

மாலிக் (ரஹ்) கூறினார்கள்: "எங்களிடம் உள்ள ஏகோபித்த முடிவு யாதெனில், பறித்துச் செல்லப்பட்ட பொருளின் (குல்ஸா) மதிப்பு, கை வெட்டப்படும் அளவிற்குத் தொகையை எட்டினாலும் எட்டாவிட்டாலும், அதற்காகக் கை வெட்டப்படாது."