இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2086ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُسْتَجْمِعًا ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ - قَالَتْ- وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ ‏.‏ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَى النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الْغَيْمَ فَرِحُوا رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ ، وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عَرَفْتُ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهِيَةَ ، قَالَتْ : فَقَالَ : " يَا عَائِشَةُ مَا يُؤَمِّنُنِي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ ، قَدْ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ ، وَقَدْ رَأَى قَوْمٌ الْعَذَابَ فَقَالُوا : هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا "
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் வாயை முழுமையாகத் திறந்து) தொண்டைக் குழி தெரியும் அளவிற்கு ஒருபோதும் வாய்விட்டுச் சிரித்ததை நான் பார்த்ததில்லை; அவர்கள் புன்னகைக்கவே செய்வார்கள். மேலும், அவர்கள் மேகத்தையோ அல்லது (புயல்) காற்றையோ கண்டால், அது (பயமும் கவலையுமாக) அவர்களின் முகத்தில் அறியப்படும்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் மேகத்தைக் கண்டால் மழை பெய்யும் என்ற நம்பிக்கையில் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள்; ஆனால் நீங்களோ அதைக் காணும்போது உங்கள் முகத்தில் கவலையை (அல்லது வெறுப்பை) நான் காண்கிறேனே!" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆயிஷாவே! அதில் வேதனை (இறைவனின் தண்டனை) இருக்காது என்பதற்கு எனக்கு என்ன பாதுகாப்பு (நிச்சயம்) உள்ளது? ஒரு சமூகம் (ஆது சமூகம்) காற்றினால் வேதனை செய்யப்பட்டுள்ளதே! மேலும், அந்தச் சமூகத்தினர் (தங்கள் மீதான) வேதனையைக் கண்டபோது, 'இது நமக்கு மழையைத் தரும் மேகமாகும்' என்றே கூறினர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
251அல்-அதப் அல்-முஃபரத்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ‏:‏ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ حَدَّثَهُ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ‏:‏ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم ضَاحِكًا قَطُّ حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ، إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ صلى الله عليه وسلم، قَالَتْ‏:‏ وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ فِي وَجْهِهِ، فَقَالَتْ‏:‏ يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوُا الْغَيْمَ فَرِحُوا، رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ، وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عُرِفَتْ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهَةُ‏؟‏ فَقَالَ‏:‏ يَا عَائِشَةُ، مَا يُؤْمِنِّي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ‏؟‏ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ، وَقَدْ رَأَى قَوْمٌ الْعَذَابَ مِنْهُ فَقَالُوا‏:‏ ‏{‏هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا‏}‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது உள்நாக்கு தெரியும் அளவிற்குச் சிரித்ததை ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை. அவர்கள் புன்னகைப்பவர்களாகவே இருந்தார்கள்."

மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் ஒரு மேகத்தையோ அல்லது காற்றையோ காணும்போது, அவர்களின் முகத்தில் (ஒருவித) மாற்றம் தென்படும் (அதாவது, கவலை அல்லது அச்சம் வெளிப்படும்)."

ஆகவே அவர்கள் (ஆயிஷா), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் ஒரு மேகத்தைக் காணும்போது, அதில் மழை இருக்கும் என்று நம்பி மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள். ஆனால் தாங்கள் அதைக் காணும்போது, தங்கள் முகத்தில் நான் கவலையைக் காண்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள் (நபி (ஸல்)), "ஆயிஷாவே! அதில் வேதனை இருக்காது என்பதற்கு எனக்கு என்ன பாதுகாப்பு உள்ளது? ஒரு சமூகத்தார் காற்றால் தண்டிக்கப்பட்டுள்ளனர். அந்தச் சமூகத்தார் (மேக வடிவில் வந்த) அந்த வேதனையைப் பார்த்தபோது, **'ஹாதா ஆரிளுன் மும்திருனா'** (இது நமக்கு மழை தரும் மேகம்) என்று கூறினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صـحـيـح (الألباني)