ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நோயுற்றிருந்தபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் உளூ செய்து, என் மீது (தண்ணீரை) ஊற்றினார்கள் (அல்லது "அவர் மீது ஊற்றுங்கள்" என்று கூறினார்கள்). நான் சுயநினைவுக்கு வந்தபோது, "எனக்கு வாரிசாக 'கலாலா'வைத் (தந்தை மற்றும் பிள்ளை இல்லாதவர்) தவிர வேறு யாரும் இல்லை; எனவே வாரிசுரிமை (பங்கீடு) எவ்வாறு?" என்று கேட்டேன். அப்போது வாரிசுரிமைச் சட்ட வசனம் அருளப்பெற்றது.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நோயுற்றிருந்தபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்து, உளூச் செய்வதற்குத் தண்ணீர் கேட்டார்கள். அவர்கள் உளூச் செய்ததும், தம் உளூத் தண்ணீரிலிருந்து என்மீது தெளித்தார்கள். அப்போது நான் சுயநினைவு அடைந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குச் சகோதரிகள் மட்டுமே உள்ளனர்" என்று கூறினேன். அப்போது வாரிசுரிமைச் சட்டங்கள் தொடர்பான இறைவசனம் அருளப்பெற்றது.

ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நோயுற்றிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். (அப்போது) நான் சுயநினைவின்றி இருந்தேன். அவர்கள் உளூச் செய்தார்கள்; பிறகு அவர்கள் உளூச் செய்த தண்ணீரிலிருந்து என் மீது ஊற்றப்பட்டது. நான் சுயநினைவு பெற்றேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது வாரிசுரிமை விவகாரம் 'கலாலா' (தகப்பன் மற்றும் மக்கள் இல்லாத நிலை) பற்றியதாகும்" என்று கூறினேன். அப்போது வாரிசுரிமை பற்றிய வசனம் அருளப்பட்டது.

(அறிவிப்பாளர் ஷுஅபா கூறுகிறார்:) நான் முஹம்மத் இப்னு முன்கதிர் அவர்களிடம், "{யஸ்தஃப்தூனக்க குலில்லாஹு யுஃப்தீக்கும் ஃபில் கலாலா}" (எனும் 4:176 வது வசனமா?) என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்; அவ்வாறுதான் அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.