حَدَّثَنَا أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ، إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ. قَالَتْ وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ فِي وَجْهِهِ. قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوُا الْغَيْمَ فَرِحُوا، رَجَاءَ أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ، وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عُرِفَ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهِيَةُ. فَقَالَ يَا عَائِشَةُ مَا يُؤْمِنِّي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ، وَقَدْ رَأَى قَوْمٌ الْعَذَابَ فَقَالُوا {هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا}
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது உள்நாக்குத் தெரியும் அளவுக்குச் சிரித்ததை நான் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை; அவர்கள் புன்னகைப்பவர்களாகவே இருந்தார்கள். அவர்கள் மேகத்தையோ அல்லது காற்றையோ கண்டால், அவர்களின் முகத்தில் (ஒருவித மாற்றத்தின்) குறிப்பு தென்படும்.
(அதனால்) நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் மேகத்தைக் கண்டால், அதில் மழை இருக்கும் என்று ஆதரவு வைத்து மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள். ஆனால், நீங்கள் அதைக் காணும்போது உங்கள் முகத்தில் வெறுப்பை (அல்லது கவலையை) நான் காண்கிறேனே?' என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஆயிஷாவே! அதில் வேதனை இருக்காது என்பதற்கு எனக்கு என்ன பாதுகாப்பு இருக்கிறது? ஒரு கூட்டத்தார் காற்றினால் தண்டிக்கப்பட்டனர். அந்த வேதனையை (மேகமாகப்) பார்த்த அந்த மக்கள், "{ஹாதா ஆரிளுன் மும்திருனா}" (இது எங்களுக்கு மழையைப் பொழிவிக்கும் மேகம்) என்று கூறினார்கள்.'"
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் வாயை முழுமையாகத் திறந்து) தொண்டைக் குழி தெரியும் அளவிற்கு ஒருபோதும் வாய்விட்டுச் சிரித்ததை நான் பார்த்ததில்லை; அவர்கள் புன்னகைக்கவே செய்வார்கள். மேலும், அவர்கள் மேகத்தையோ அல்லது (புயல்) காற்றையோ கண்டால், அது (பயமும் கவலையுமாக) அவர்களின் முகத்தில் அறியப்படும்.
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் மேகத்தைக் கண்டால் மழை பெய்யும் என்ற நம்பிக்கையில் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள்; ஆனால் நீங்களோ அதைக் காணும்போது உங்கள் முகத்தில் கவலையை (அல்லது வெறுப்பை) நான் காண்கிறேனே!" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "ஆயிஷாவே! அதில் வேதனை (இறைவனின் தண்டனை) இருக்காது என்பதற்கு எனக்கு என்ன பாதுகாப்பு (நிச்சயம்) உள்ளது? ஒரு சமூகம் (ஆது சமூகம்) காற்றினால் வேதனை செய்யப்பட்டுள்ளதே! மேலும், அந்தச் சமூகத்தினர் (தங்கள் மீதான) வேதனையைக் கண்டபோது, 'இது நமக்கு மழையைத் தரும் மேகமாகும்' என்றே கூறினர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.