இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

547ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَوْفٌ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي، عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ، فَقَالَ لَهُ أَبِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ، وَيُصَلِّي الْعَصْرَ، ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ ـ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ ـ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ، وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا، وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ، وَيَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ‏.‏
சையார் பின் சலாமா கூறினார்:

நானும் என் தந்தையும் அபூ பர்ஸா அல்-அஸ்லமீ (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். என் தந்தை அவரிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடமையான தொழுகைகளை எவ்வாறு தொழுவார்கள்?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூ பர்ஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘அல்-ஹஜீர்’ (நண்பகல்) என்று அழைக்கப்படும் - அதைத்தான் நீங்கள் ‘அல்-ஊலா’ (முதலாவது தொழுகை) என்று அழைக்கிறீர்கள் - அந்த (லுஹர்) தொழுகையைச் சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்ததும் தொழுவார்கள். அஸ்ர் தொழுவார்கள்; (அதை முடித்துவிட்டு) எங்களில் ஒருவர் மதீனாவின் கடைக்கோடியில் உள்ள தமது இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பிச் செல்லும்போதும் சூரியன் ஒளி மங்காமல் இருக்கும். (மஃக்ரிப் தொழுகையைப் பற்றி அவர் என்ன கூறினார் என்பதை நான் மறந்துவிட்டேன்). மேலும், ‘அல்-அத்தமா’ என்று நீங்கள் அழைக்கும் இஷா தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துவதை அவர்கள் விரும்புவார்கள். அதற்கு முன் உறங்குவதையும், அதற்குப் பின் பேசுவதையும் அவர்கள் வெறுப்பார்கள். காலைத் தொழுகையிலிருந்து (ஃபஜ்ர்) திரும்பும்போது, ஒருவர் தமக்கு அருகில் அமர்ந்திருப்பவரை அடையாளம் கண்டுகொள்ளும் நிலையில் இருப்பார்கள். அத்தொழுகையில் அறுபதிலிருந்து நூறு (வசனங்கள்) வரை ஓதுவார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
525சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ، قَالَ حَدَّثَنِي سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي بَرْزَةَ فَسَأَلَهُ أَبِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَكَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ حِينَ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ ‏.‏
ஸய்யார் பின் ஸலாமா கூறினார்:

நான் அபூ பர்ஸா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது என் தந்தை அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடமையான தொழுகைகளை எவ்வாறு தொழுதார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர் கூறினார்கள்: "அவர்கள் 'அல்-ஹஜீர்' (எனும் லுஹர்) தொழுகையை - அதைத் தான் நீங்கள் 'அல்-ஊலா' (முதலாவது) என்று அழைக்கிறீர்கள் - சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்தவுடன் தொழுவார்கள். எங்களில் ஒருவர் மதீனாவின் தொலைதூரத்திலுள்ள தனது வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்லக்கூடிய நேரத்தில், சூரியன் (மறையாமல்) பிரகாசமாக இருக்கும்போதே அவர்கள் அஸர் தொழுகையைத் தொழுவார்கள். மஃரிப் பற்றி அவர் என்ன கூறினார் என்பதை நான் மறந்துவிட்டேன். மேலும் அவர்கள் இஷா தொழுகையை - அதை நீங்கள் 'அல்-அதமா' என்று அழைக்கிறீர்கள் - தாமதப்படுத்துவதை விரும்புவார்கள். மேலும் அதற்கு முன் உறங்குவதையும், அதற்குப் பின் பேசுவதையும் அவர்கள் வெறுப்பார்கள். மேலும் ஒருவர் தனது அருகில் இருப்பவரை அடையாளம் கண்டுகொள்ளும் நேரத்தில் 'அல்-ஃகதா' (ஃபஜ்ர்) தொழுகையை முடிப்பார்கள். மேலும் அதில் அறுபதிலிருந்து நூறு வசனங்கள் வரை ஓதுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
530சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَوْفٍ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي، عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي أَخْبِرْنَا كَيْفَ، كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَكَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ قَالَ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ قَالَ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ تُؤَخَّرَ صَلاَةُ الْعِشَاءِ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ قَالَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ ‏.‏
சய்யார் பின் ஸலாமா அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நானும் என் தந்தையும் அபூ பர்ஸா அல்-அஸ்லமீ (ரழி) அவர்களிடம் சென்றோம். என் தந்தை அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடமையான தொழுகைகளை எவ்வாறு தொழுதார்கள்?' என்று கேட்டார்கள்."

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர்கள் அல்-ஹஜீர் (ளுஹர்) தொழுகையை - அதாவது நீங்கள் அல்-ஊலா (முதலாவது) என்று அழைக்கின்ற தொழுகையை - சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாய்ந்ததும் தொழுவார்கள். அவர்கள் அஸர் தொழுவார்கள்; அதன் பிறகு எங்களில் ஒருவர் மதீனாவின் கடைகோடியில் உள்ள தனது இல்லத்திற்குத் திரும்பும்போதும்கூட சூரியன் பிரகாசமாக இருக்கும்.”

- அவர் (சய்யார்) கூறினார்: “மஃக்ரிப் பற்றி அவர் என்னிடம் கூறியதை நான் மறந்துவிட்டேன்.” -

“மேலும், நீங்கள் அல்-அதமா என்று அழைக்கின்ற இஷா தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துவதை அவர்கள் விரும்புவார்கள்; மேலும், அதற்கு முன்பு உறங்குவதையும், அதற்குப் பின்பு பேசுவதையும் அவர்கள் வெறுப்பார்கள். அல்-ஃகதா (ஃபஜ்ர்) தொழுகையை, ஒருவர் தன்னுடன் அமர்ந்திருப்பவரை அடையாளம் கண்டுகொள்ளும் நேரத்தில் அவர்கள் முடிப்பார்கள்; மேலும், அதில் அறுபது முதல் நூறு வசனங்கள் வரை ஓதுவார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)