أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْمَكِّيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَعَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَخَّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ ذَاتَ لَيْلَةٍ حَتَّى ذَهَبَ مِنَ اللَّيْلِ فَقَامَ عُمَرُ - رضى الله عنه - فَنَادَى الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَقَدَ النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ . فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمَاءُ يَقْطُرُ مِنْ رَأْسِهِ وَهُوَ يَقُولُ إِنَّهُ الْوَقْتُ لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي .
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் இரவு, இரவின் ஒரு பகுதி கழியும் வரை இஷாத் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தினார்கள். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தொழுகை! பெண்களும் பிள்ளைகளும் உறங்கிவிட்டார்கள்' என்று அழைத்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தங்கள் தலையிலிருந்து நீர் சொட்டச் சொட்ட வெளியே வந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், 'என் உம்மத்திற்கு இது சிரமமாக இருந்திருக்காவிட்டால், இதுவே (இஷாவுக்குச் சிறந்த) நேரமாகும்' என்று கூறினார்கள்.