حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَيَرُدُّ عَلَيْنَا، فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا وَقَالَ إِنَّ فِي الصَّلاَةِ شُغْلاً .
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; அவர்களும் எங்களுக்குப் பதிலளிப்பார்கள். நாங்கள் அன்-நஜாஷியிடமிருந்து திரும்பி வந்தபோது, நாங்கள் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினோம்; ஆனால் அவர்கள் எங்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. மேலும் அவர்கள், 'நிச்சயமாகத் தொழுகையில் (அதிலேயே கவனத்தைச் செலுத்த வேண்டிய) வேலை இருக்கிறது' என்று கூறினார்கள்."
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يُصَلِّي فَيَرُدُّ عَلَيْنَا، فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا، فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَيْكَ فَتَرُدُّ عَلَيْنَا قَالَ إِنَّ فِي الصَّلاَةِ شُغْلاً . فَقُلْتُ لإِبْرَاهِيمَ كَيْفَ تَصْنَعُ أَنْتَ قَالَ أَرُدُّ فِي نَفْسِي.
அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; அவர்களும் எங்களுக்குப் பதில் கூறுவார்கள். நாங்கள் நஜாஷியிடமிருந்து திரும்பி வந்தபோது, அவர்களுக்கு (அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்த நிலையில்) ஸலாம் கூறினோம்; ஆனால் அவர்கள் எங்களுக்குப் பதில் கூறவில்லை. நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (முன்பு) தங்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோமே, தாங்களும் எங்களுக்குப் பதில் கூறுவீர்களே?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாகத் தொழுகையில் (ஈடுபடுவதற்குப் போதிய) வேலை இருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.
(அறிவிப்பாளர் சுலைமான் கூறுகிறார்:) நான் இப்ராஹீம் அவர்களிடம், "(தொழுகையில் ஸலாம் கூறப்பட்டால்) தாங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் மனதிற்குள்ளேயே பதில் சொல்லிக்கொள்வேன்" என்றார்கள்.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ وَزَادَ فِي الصَّلاَةِ .
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (முந்தைய ஹதீஸைப்) போன்றே அறிவிக்கிறார்கள். மேலும், அதில் "தொழுகையில்" (என்ற வார்த்தை) கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; அவர்களும் எங்களுக்குப் பதில் கூறுவார்கள். ஆனால் நாங்கள் நஜ்ஜாஷியிடமிருந்து திரும்பியபோது, அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினோம்; ஆனால் அவர்கள் எங்களுக்குப் பதில் கூறவில்லை. எனவே நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது நாங்கள் தங்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; தாங்களும் எங்களுக்குப் பதில் கூறுவீர்களே!” என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாகத் தொழுகையில் (அல்லாஹ்வுடன் உரையாடுவதில்) ஓர் ஈடுபாடு இருக்கிறது” என்று கூறினார்கள்.
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவது வழக்கம்; அவர்களும் எங்களுக்குப் பதிலளிப்பார்கள். ஆனால், நாங்கள் நஜ்ஜாஷியிடமிருந்து (அபிசீனியாவிலிருந்து) திரும்பியபோது, அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினோம்; அவர்கள் எங்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. மேலும் அவர்கள், "நிச்சயமாகத் தொழுகையில் (அல்லாஹ்வை நினைப்பதில்) ஈடுபாடு இருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.