அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களை மணமுடித்தபோது, ரொட்டி மற்றும் இறைச்சி விருந்து ஒன்று நடைபெற்றது.

நான் உணவுக்கு (மக்களை) அழைக்க அனுப்பப்பட்டேன். மக்கள் (குழுக்களாக) வருவார்கள்; அவர்கள் சாப்பிட்டுவிட்டுச் செல்வார்கள். பிறகு (மற்றொரு) குழுவினர் வருவார்கள்; சாப்பிட்டுவிட்டுச் செல்வார்கள். நான் அழைக்க யாரையும் காணாத நிலை வரும் வரை நான் அழைத்துக்கொண்டிருந்தேன்.

பிறகு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அழைக்க வேறு யாரையும் காணவில்லை" என்று கூறினேன். அவர்கள், "உங்கள் உணவை எடுத்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (அப்போது) மூன்று நபர்கள் கொண்ட ஒரு குழுவினர் வீட்டில் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டு ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறையை நோக்கிச் சென்றார்கள். (அங்கு) "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் அஹ்லல் பைத் வரஹ்மத்துல்லாஹ்" (வீட்டிலுள்ளோரே! உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் உண்டாவதாக!) என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரழி), "வஅலைக்கஸ் ஸலாம் வரஹ்மத்துல்லாஹ்! கைஃப வஜத்த அஹ்லக்க? பாரக்கல்லாஹு லக்க" (உங்கள் மீதும் சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் உண்டாவதாக! உங்கள் துணைவியாரை எப்படிக் கண்டீர்கள்? அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருள் புரிவானாக!) என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அவர்கள் தங்களுடைய மற்ற எல்லா மனைவியரின் அறைகளுக்கும் சென்று, ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் கூறியது போலவே அவர்களிடமும் கூறினார்கள்; அவர்களும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதைப் போலவே (பதில்) கூறினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பி வந்தார்கள்; (அப்போதும்) அந்த மூன்று நபர்கள் கொண்ட குழுவினர் வீட்டில் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் வெட்க சுபாவம் உள்ளவர்களாக இருந்தார்கள். ஆகவே, அவர்கள் வெளியேறி ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறையை நோக்கிச் சென்றார்கள்.

அந்த மக்கள் சென்றுவிட்டார்கள் என்று நான் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தேனா அல்லது (வேறு வகையில்) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டதா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை.

ஆகவே அவர்கள் திரும்பி வந்தார்கள். அவர்கள் தமது ஒரு காலை வாசற்படிக்கு உள்ளேயும் மறு காலை வெளியேயும் வைத்திருந்தபோது, எனக்கும் தமக்கும் இடையே திரையைத் தொங்கவிட்டார்கள். பிறகு 'ஹிஜாப்' (திரை மறைவு) தொடர்பான வசனம் அருளப்பட்டது.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மேன்மையும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், ஆதம் (அலை) அவர்களைத் தனது உருவத்தில் அறுபது முழம் உயரத்தில் படைத்தான். அவரைப் படைத்தபோது அவரிடம், "நீர் சென்று அங்கு அமர்ந்திருக்கும் வானவர்களின் அந்தக் குழுவிற்கு முகமன் (சலாம்) கூறும்; அவர்கள் உமக்கு அளிக்கும் பதிலுரையைச் செவிமடுப்பீராக. ஏனெனில், அதுவே உமது முகமனும், உமது சந்ததியினரின் முகமனும் ஆகும்" என்று கூறினான். பிறகு அவர் சென்று, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "அஸ்ஸலாமு அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்" என்று பதிலளித்தார்கள்; மேலும் "வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்" என்பதை அவர்கள் அதிகப்படுத்தினார்கள். எனவே, சொர்க்கத்தில் நுழைபவர் ஒவ்வொருவரும் ஆதம் (அலை) அவர்களின் உருவத்தில், அறுபது முழம் உயரத்தில் நுழைவார்கள். அவருக்குப் பின் வந்த படைப்புகள் இந்நாள் வரை (உயரத்தில்) குறைந்து கொண்டே வருகின்றன.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு முறை குனியும் போதும், நிமிரும் போதும், நிற்கும் போதும், அமரும் போதும் தக்பீர் கூறுவதையும், அவர்களுடைய கன்னத்தின் வெண்மை தெரியும் வரை தங்கள் வலது புறமும் இடது புறமும்: அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ் (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் உண்டாவதாக, உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் உண்டாவதாக) என்று ஸலாம் கூறுவதையும் கண்டேன். மேலும், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களையும், உமர் (ரழி) அவர்களையும் அவ்வாறே செய்வதை நான் கண்டேன்.

வாஸிஃ பின் ஹப்பான் அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டது:
அவர் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் பற்றி கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒவ்வொரு முறை கீழே செல்லும்போதும் "அல்லாஹு அக்பர்" என்றும், ஒவ்வொரு முறை மேலே எழும்போதும் "அல்லாஹு அக்பர்" என்றும் கூறுவார்கள். பிறகு தமது வலதுபுறம் "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ் (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாவதாக)" என்றும், தமது இடதுபுறம் "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ் (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாவதாக)" என்றும் கூறுவார்கள்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் வலதுபுறமும் இடதுபுறமும், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ் என்று, இங்கிருந்து அவர்களின் கன்னத்தின் வெண்மையும், அங்கிருந்து அவர்களின் கன்னத்தின் வெண்மையும் காணப்படும் வரை ஸலாம் கூறுவார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கன்னத்தின் வெண்மை தெரியும் வரை, தமது வலது மற்றும் இடது புறங்களில் “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ்” என்று (கூறி) ஸலாம் கொடுப்பார்கள்.

அபூதாவூத் கூறுகிறார்: இது சுஃப்யான் அறிவித்த ஹதீஸின் வாசகமாகும். இஸ்ராயீலின் அறிவிப்பு இதனை (ஸலாம் கூறும் வாசகத்தை) விவரிக்கவில்லை.
மேலும் அபூதாவூத் கூறுகிறார்: இந்த ஹதீஸை ஸுஹைர் அவர்கள் அபூஇஸ்ஹாக் வழியாகவும், யஹ்யா பின் ஆதம் அவர்கள் இஸ்ராயீல் வழியாகவும், அவர் அபூஇஸ்ஹாக் வழியாகவும், அவர் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல்அஸ்வத் வழியாகவும், அவர் தமது தந்தை மற்றும் அல்கமா வழியாகவும், அவர் அப்துல்லாஹ் (ரலி) வழியாகவும் அறிவித்துள்ளனர்.
மேலும் அபூதாவூத் கூறுகிறார்: ஷுஅபா அவர்கள் இந்த ஹதீஸ் - அதாவது அபூஇஸ்ஹாக் அறிவித்த ஹதீஸ் - 'மர்ஃபூஃ' ஆக (நபி (ஸல்) அவர்களின் சொல்லாக) இருப்பதை மறுப்பவராக இருந்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு புஸ்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தினரின் வீட்டு வாசலுக்கு வந்தால், வாசலை நேருக்கு நேராக எதிர்கொள்ள மாட்டார்கள். மாறாக, அதன் வலது அல்லது இடது புறமாக நின்று, “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்! அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்!” என்று கூறுவார்கள். அதற்குக் காரணம், அக்காலத்தில் வீடுகளின் வாசல்களில் திரைகள் இருக்கவில்லை.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வலது புறத்திலும் இடது புறத்திலும் (முகத்தைத் திருப்பி), 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ்' (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாவதாக; உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாவதாக) என்று ஸலாம் கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்."

(இமாம் திர்மிதி கூறுகிறார்கள்:) இந்த அத்தியாயத்தில் ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ், இப்னு உமர், ஜாபிர் பின் ஸமுரா, அல்பராஃ, அபூ ஸயீத், அம்மார், வாயில் பின் ஹுஜ்ர், அதீ பின் அமீரா மற்றும் ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிப்புகள் வந்துள்ளன.

அபூ ஈஸா (திர்மிதி) கூறுகிறார்கள்: இப்னு மஸ்வூத் (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' எனும் தரத்தைச் சார்ந்ததாகும். நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் மற்றும் அவர்களுக்குப் பின் வந்த அறிஞர்களில் பெரும்பாலோர் இதன்படியே செயல்படுகின்றனர். இதுவே சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரீ, இப்னுல் முபாரக், அஹ்மத் மற்றும் இஸ்ஹாக் ஆகியோரின் கருத்தாகும்.

அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்கான தஷஹ்ஹுதையும், (தேவை ஏற்படும்போது ஓதவேண்டிய) அல்-ஹாஜாவிற்கான தஷஹ்ஹுதையும் எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்."

அவர்கள் கூறினார்கள்: "தொழுகைக்கான தஷஹ்ஹுத்:
(அத்-தஹிய்யாது லில்லாஹி வஸ்-ஸலவாது வத்-தய்யிபாது, அஸ்-ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹன்-நபிய்யு வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரகாதுஹு, அஸ்-ஸலாமு அலைனா வ அலா இபாதில்லாஹிஸ்-ஸாலிஹீன். அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரஸூலுஹு.)

'சொல்லால், உடலால், பொருளால் செய்யும் வணக்கங்கள் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. நபியே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனுடைய பரக்கத்தும் உண்டாவதாக! எங்கள் மீதும், அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்கள் அனைவர் மீதும் சாந்தி உண்டாவதாக! வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். மேலும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன்.'"

"அல்-ஹாஜாவிற்கான தஷஹ்ஹுத்:
(இன்னல்-ஹம்த லில்லாஹி நஸ்தஈனுஹு வ நஸ்தக்ஃபிருஹு வ நஊது பில்லாஹி மின் ஷுரூரி அன்ஃபுஸினா வ ஸய்யிஆத்தி அஃமாலினா. மன் யஹ்திஹி ஃபலா முளில்ல லஹு வ மன் யுள்லில் ஃபலா ஹாதிய லஹு. வ அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரஸூலுஹு.)

'நிச்சயமாக எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. நாங்கள் அவனிடமே உதவி தேடுகிறோம்; அவனிடமே மன்னிப்புக் கோருகிறோம். எங்கள் ஆன்மாக்களின் தீமைகளிலிருந்தும், எங்கள் செயல்களின் கெடுதிகளிலிருந்தும் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறோம். அல்லாஹ் யாருக்கு நேர்வழி காட்டுகிறானோ, அவரை வழிகெடுப்பவர் எவருமில்லை. மேலும் அவன் யாரை வழிகேட்டில் விடுகிறானோ, அவருக்கு நேர்வழி காட்டுபவர் எவருமில்லை. வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். மேலும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன்.'"

"மேலும் அவர்கள் மூன்று ஆயத்துக்களை ஓதுவார்கள்." (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் எங்களுக்கு அவற்றை விளக்கிப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்):

1. "(இறைநம்பிக்கையாளர்களே!) நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்ச வேண்டிய முறைப்படி அஞ்சுங்கள். மேலும், (அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்த) முஸ்லிம்களாகவே தவிர நீங்கள் இறக்க வேண்டாம்." (3:102)

2. "(மனிதர்களே!) நீங்கள் உங்கள் இறைவனை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள். அவனைக் கொண்டே நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் (உரிமைகளைக்) கேட்டுக்கொள்கிறீர்கள். மேலும் இரத்த உறவுகளைத் துண்டிப்பதையும் அஞ்சுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களைக் கண்காணிப்பவனாக இருக்கிறான்." (4:1)

3. "(நம்பிக்கையாளர்களே!) அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்; இன்னும் நேர்மையான சொல்லையே சொல்லுங்கள்." (33:70)

அபூ தமீமா அல்-ஹுஜைமீ அவர்கள், தம் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் கூறினார்: "நான் நபி (ஸல்) அவர்களைத் தேடிச் சென்றேன். ஆனால் என்னால் அவர்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. எனவே நான் அமர்ந்தேன். அப்போது அங்கே ஒரு கூட்டத்தினர் இருந்தனர்; அவர்களுக்கிடையே நபியவர்களும் இருந்தார்கள். ஆனால் எனக்கு அவர்களை அடையாளம் தெரியவில்லை. அவர்கள் அந்த மக்களுக்கிடையே சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்பணி முடிந்ததும், அவர்களில் சிலர் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் எழுந்து நின்று, 'யா ரஸூலல்லாஹ்!' என்று கூறினார்கள். அதைக் கண்ட நான், 'அலைக்கஸ் ஸலாமு யா ரஸூலல்லாஹ்! அலைக்கஸ் ஸலாமு யா ரஸூலல்லாஹ்! அலைக்கஸ் ஸலாமு யா ரஸூலல்லாஹ்!' என்று கூறினேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக "அலைக்கஸ் ஸலாம்" என்பது இறந்தவர்களுக்கான முகமன் ஆகும்; நிச்சயமாக "அலைக்கஸ் ஸலாம்" என்பது இறந்தவர்களுக்கான முகமன் ஆகும்' என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் என் பக்கம் திரும்பி, 'ஒரு மனிதர் தன் முஸ்லிம் சகோதரரைச் சந்தித்தால், அவர் "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்" என்று சொல்லட்டும்' என்று கூறினார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் (பதிலளிக்கும் விதமாக), 'வ அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹ், வ அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹ், வ அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று கூறினார்கள்."

கைலா பின்த் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம்..." (இவ்வாறு) அவர் அந்த ஹதீஸை முழுமையாகக் குறிப்பிட்டார். "சூரியன் (நன்கு) உயர்ந்திருந்தபோது ஒரு மனிதர் வந்தார். அவர், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்க யா ரசூலல்லாஹ்!' என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'வ அலைக்கஸ்ஸலாம் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது குங்குமப்பூ சாயம் தோய்ந்து (நிறம்) மங்கிய நிலையில் இரண்டு நைந்த ஆடைகள் இருந்தன. மேலும் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் பேரீச்சை மட்டை ஒன்றும் இருந்தது."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அல்லாஹ் ஆதமைப் படைத்து, அவருக்குள் ஆன்மாவை ஊதியபோது அவர் தும்மினார். உடனே, 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்று கூறினார். அவ்வாறே அவர் தனது இறைவனின் அனுமதியோடு அவனைப் புகழ்ந்தார். பிறகு அவனது இறைவன் அவரிடம், 'ஆதமே! யர்ஹமுகல்லாஹ் (அல்லாஹ் உம்மீது கருணை புரிவானாக)! அந்த வானவர்களிடம் - அங்கே அமர்ந்திருக்கும் அந்தக் கூட்டத்தினரிடம் - சென்று, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்று கூறுவீராக!' என்று சொன்னான். அவர்கள் 'வ அலைக்குமுஸ்ஸலாம் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று பதில் கூறினார்கள். பிறகு அவர் தனது இறைவனிடம் திரும்பினார். அவன், 'இதுதான் உமது முகமன் (வாழ்த்து); மேலும் உமது சந்ததியினர் தங்களுக்குள் கூறிக்கொள்ளும் முகமனும் ஆகும்' என்று சொன்னான்.

பிறகு அல்லாஹ் அவரிடம் - அவனது இரு கைகளும் மூடியிருந்த நிலையில் - 'இவ்விரண்டில் நீர் விரும்பியதைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்' என்று கூறினான். அதற்கு அவர், 'நான் என் இறைவனின் வலது கரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்; என் இறைவனின் இரு கரங்களுமே வலதுதான்; பாக்கியம் மிக்கவை' என்று கூறினார். பிறகு அவன் அதை விரித்தான். அதில் ஆதமும் அவரது சந்ததியினரும் இருந்தனர்.

அவர், 'என் இறைவனே! இவர்கள் யார்?' என்று கேட்டார். அவன், 'இவர்கள் உமது சந்ததியினர்' என்று கூறினான். (அங்கே) ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் இடையே அவரது ஆயுட்காலம் அவரது கண்களுக்கு மத்தியில் எழுதப்பட்டிருந்தது. அவர்களில் ஒரு மனிதர் இருந்தார்; அவர் அவர்களிலேயே மிகவும் பிரகாசமானவராக - அல்லது மிகவும் பிரகாசமானவர்களில் ஒருவராக - இருந்தார்.

ஆதம், 'என் இறைவனே! இவர் யார்?' என்று கேட்டார். அவன், 'இவர் உமது மகன் தாவூத். நான் அவருக்காக நாற்பது ஆண்டுகளை (வயதாக) எழுதியுள்ளேன்' என்று கூறினான். அவர், 'என் இறைவனே! அவரது வயதை அதிகப்படுத்துவாயாக' என்று கேட்டார். அவன், 'அதுதான் நான் அவருக்காக எழுதியது' என்று கூறினான். அவர், 'என் இறைவனே! அப்படியாயின், என் ஆயுளிலிருந்து அறுபது ஆண்டுகளை அவருக்குக் கொடுத்து விடுகிறேன்' என்று கூறினார். அவன், 'நீரும் அந்த முடிவும் (அப்படியே ஆகட்டும்)' என்று கூறினான்.”

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பிறகு, அவர் அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை சொர்க்கத்தில் வசித்தார்; பிறகு அங்கிருந்து இறக்கப்பட்டார். ஆதம் (அலை) தமக்காக (நாட்களை) எண்ணிக்கொண்டிருந்தார்.”

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவரிடம் மரணத்தின் வானவர் வந்தபோது, ஆதம் (அலை) அவரிடம், 'நீர் அவசரப்படுகிறீர்; எனக்காக ஆயிரம் ஆண்டுகள் எழுதப்பட்டிருந்தனவே!' என்று கூறினார். அவர் (வானவர்), 'ஆம்! ஆனால் நீர் உமது மகன் தாவூதுக்கு அறுபது ஆண்டுகளைக் கொடுத்துவிட்டீரே!' என்றார். ஆனால் அவர் (ஆதம்) மறுத்தார்; எனவே அவரது சந்ததியினரும் மறுத்தனர். அவர் மறந்தார்; எனவே அவரது சந்ததியினரும் மறந்தனர்.”

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அன்றிலிருந்துதான், எழுதப்படுவதும் சாட்சியம் வைக்கப்படுவதும் கட்டளையிடப்பட்டது.”

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவர்களுடைய கன்னத்தின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்கு, தமது வலது புறத்திலும் இடது புறத்திலும் ஸலாம் கூறுவார்கள்:
“அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ் (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் உண்டாவதாக).”

அம்மார் இப்னு யாசிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வலதுபுறமும் இடதுபுறமும், அவர்களுடைய கன்னத்தின் வெண்மை தெரியும் அளவுக்கு, ‘அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ், அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்’ என்று ஸலாம் கூறுவார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ், ஆதம் (அலை) அவர்களைத் தன் உருவத்தில் படைத்தான். அவர்களின் உயரம் 60 முழங்களாக இருந்தது. அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், 'சென்று, (அங்கே அமர்ந்திருந்த வானவர்களின் ஒரு குழுவான) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்; அவர்கள் உங்களுக்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கிறார்கள் என்பதைக் கேளுங்கள். ஏனெனில், அது உங்களுடைய முகமனும், உங்களுடைய சந்ததியினரின் முகமனும் ஆகும்.' அவர் (ஆதம்), 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள் 'வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்பதைச் சேர்த்தார்கள். சொர்க்கத்தில் நுழைபவர்கள் அனைவரும் அவருடைய தோற்றத்தில் இருப்பார்கள். ஆனால் படைப்பினங்கள் இப்போது வரை (உயரத்தில்) குறைந்து கொண்டே வருகின்றன."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சபையில் இருந்தபோது, அவர்களைக் கடந்து சென்று, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்" என்று கூறினார். "பத்து நன்மைகள்" என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள். மற்றொரு மனிதர் கடந்து சென்று, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்" என்று கூறினார். நபியவர்கள், "இருபது நன்மைகள்" என்று கூறினார்கள். பிறகு, இன்னும் ஒரு மனிதர் கடந்து சென்று, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரகாத்துஹு" என்று கூறினார், அதற்கு நபியவர்கள், "முப்பது நன்மைகள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு, சபையில் இருந்த ஒரு மனிதர் எழுந்து சென்றார், ஆனால் ஸலாம் கூறவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் தோழர் எவ்வளவு விரைவாக மறந்துவிட்டார்! உங்களில் ஒருவர் ஒரு சபைக்கு வந்தால், அவர் ஸலாம் கூற வேண்டும். அவர் அமர விரும்பினால், அமர்ந்து கொள்ளட்டும். அவர் எழும்போது, அவர் ஸலாம் கூற வேண்டும். அவ்விரண்டில் ஒன்றும் மற்றொன்றை விட அதிகக் கடமையானதல்ல."

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் வாகனத்தில் சென்றுகொண்டிருந்தேன். அவர் சில மக்களைக் கடந்து செல்லும்போது, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்று கூறினார். அம்மக்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று கூறினார்கள். அவர், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று கூறினார். அம்மக்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ் வ பரக்காத்துஹு' என்று கூறினார்கள். அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், 'இன்று மக்கள் (நன்மையில்) பெரும் அதிகரிப்பைக் கொண்டு நம்மை முந்திவிட்டார்கள்' என்று கூறினார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்களின் மவ்லாவான ஸாலிம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறப்பட்டால், அவர்கள் (பதிலளிக்கும்போது) அதை அதிகப்படுத்துவார்கள். நான் அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது அவர்களிடம் வந்து, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று கூறினார்கள். பிறகு நான் மற்றொரு முறை அவரிடம் வந்து, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ்' என்று கூறினேன்; அதற்கு அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ் வபரக்காத்துஹு' என்று கூறினார்கள். பிறகு நான் இன்னொரு முறை அவர்களிடம் வந்து, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ் வபரக்காத்துஹு' என்று கூறினேன்; அதற்கு அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹ் வபரக்காத்துஹு வதய்யிபு ஸலவாத்திஹி' என்று கூறினார்கள்."

தமீம் இப்னு ஹத்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"கூஃபாவில் 'அமீர்' (ஆட்சியாளர்) என்ற அதிகாரத்துடன் முதன்முதலில் சலாம் உரைக்கப்பட்டவர் பற்றி நான் குறிப்பிடுவேன். அல்-முஃகீரா இப்னு ஷுஃபா அவர்கள் 'பாப் அர்-ரஹ்பா' வழியாக வெளியே வந்தார்கள். அப்போது கிந்தா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் திடீரென அவர்களைச் சந்தித்தார். அவர் பெயர் அபூ குர்ரா அல்-கிந்தீ என்று கூறப்படுகிறது.

அவர் முஃகீராவுக்கு சலாம் உரைத்தார். அப்போது, 'அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹல் அமீரு வ ரஹ்மத்துல்லாஹி, அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' (அமீரே! உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாகட்டும்; உங்கள் அனைவர் மீதும் சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்.

அதை முஃகீரா வெறுத்தார். அவர் (முஃகீரா), "'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் அய்யுஹல் அமீரு வ ரஹ்மத்துல்லாஹி, அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' (என்று கூறுகிறீரே), நான் அவர்களில் (மக்களில்) ஒருவன் இல்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

ஸிமாக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிறகு அவர் (முஃகீரா) அதை ஏற்றுக்கொண்டார்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களைப் படைத்தபோது, அவரிடம் கூறினான்: 'நீர் சென்று, அமர்ந்திருக்கும் அந்த வானவர்கள் கூட்டத்திற்கு சலாம் (முகமன்) கூறும்; பின்னர் அவர்கள் உமக்கு அளிக்கும் பதிலைச் செவியுறும். ஏனெனில் அதுதான் உமக்கும் உமது சந்ததியினருக்கும் உரிய முகமன் ஆகும்.' ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' (உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' (உம் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் உண்டாகட்டும்) என்று பதிலளித்தனர். அவர்கள் 'வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' (மற்றும் அல்லாஹ்வின் கருணை) என்பதை அதிகப்படுத்தினர்."