அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் நின்றோம். அப்போது தொழுகையிலிருந்த ஒரு கிராமவாசி, **“அல்லாஹும்மர் ஹம்னீ வ முஹம்மதன், வலா தர்ஹம் மஅனா அஹதன்”** (யா அல்லாஹ்! என் மீதும் முஹம்மத் மீதும் கருணை புரிவாயாக! எங்களுடன் சேர்த்து வேறு எவர் மீதும் கருணை புரியாதே!) என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் சலாம் கொடுத்து (தொழுகையை முடித்த)தும், அந்தக் கிராமவாசியிடம், “மிகவும் விசாலமான ஒன்றை நீ வரம்புபடுத்தி (குறுகலாக்கி) விட்டாயே!” என்று கூறினார்கள். (அதாவது அல்லாஹ்வின் கருணையை).

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் நின்றோம். ஒரு கிராமவாசி, அவர் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, 'அல்லாஹும்மர்ஹம்னீ வ முஹம்மதன் வலா தர்ஹம் மஅனா அஹதன்' (யா அல்லாஹ்! என் மீதும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் மீதும் கருணை காட்டுவாயாக! எங்களுடன் சேர்த்து வேறு யார் மீதும் கருணை காட்டாதே!) என்று கூறினார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்ததும் அந்த கிராமவாசியிடம், 'நீர் விசாலமான ஒன்றைச் சுருக்கிவிட்டீர்' என்று கூறினார்கள். அதாவது, அல்லாஹ்வின் (அஸ்ஸவஜல்) கருணையை.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) தொழுகைக்காக எழுந்து நின்றார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் எழுந்து நின்றோம். தொழுகையின் போது ஒரு கிராமவாசி, "அல்லாஹும்மர்ஹம்னீ வமுஹம்மதன் வலா தர்ஹம் மஅனா அஹதன்" (பொருள்: யா அல்லாஹ்! எனக்கும் முஹம்மதுக்கும் கருணை காட்டுவாயாக! எங்களுடன் வேறு யாருக்கும் கருணை காட்டாதே!) என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) சலாம் கொடுத்தபோது, அந்த கிராமவாசியிடம் "நீர் ஒரு பரந்த (அருளை) சுருக்கிவிட்டீர்" என்று கூறினார்கள். இதன் மூலம் அவர்கள், (கண்ணியமிக்க) அல்லாஹ்வின் அருளைக் கருதினார்கள்.