மிஹ்ஜன் இப்னுல் அத்ரஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள். அங்கே ஒரு மனிதர் தனது தொழுகையை முடித்து, (தொழுகையின் இறுதி) தஷஹ்ஹுத் அமர்வில் இருந்து இவ்வாறு பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள்:

**“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க யா அல்லாஹ்! அல்-அஹதுஸ் ஸமத், அல்லதீ லம் யலித் வலம் யூலத், வலம் யகுன் லஹு குஃபுவன் அஹத். அன் தக்ஃபிர லீ துனூபீ, இன்னக்க அன்தல் கஃபூருர் ரஹீம்.”**

(இதன் பொருள்: யா அல்லாஹ்! நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். யா அல்லாஹ்! நீயே ஒருவன் (ஏகன்); தேவைகளற்றவன் (ஸமத்); அவன் (யாரையும்) பெற்றெடுக்கவுமில்லை; அவன் (யாராலும்) பெற்றெடுக்கப்படவுமில்லை; மேலும், அவனுக்கு நிகராக யாரும் இல்லை. நீ என் பாவங்களை மன்னிக்க வேண்டும். நிச்சயமாக நீயே மிகவும் மன்னிப்பவன், கருணையாளன்.)

அப்போது நபியவர்கள் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டார்! அவர் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டார்!” (இவ்வாறு மூன்று முறை கூறினார்கள்).