அம்மார் இப்னு யாசிர் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். அதனை அவர்கள் சுருக்கமாக நடத்தினார்கள். மக்களில் சிலர் அவரிடம், ‘நீங்கள் தொழுகையைச் சுருக்கமாக (அல்லது லேசாக) ஆக்கிவிட்டீர்கள்’ என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், ‘(அவ்வாறு இருந்தபோதிலும்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நான் கேட்ட பிரார்த்தனைகளை அதில் நான் ஓதினேன்’ என்று கூறினார்கள்.

அவர் எழுந்து சென்றபோது, ஒரு மனிதர் - (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அவர் என் தந்தைதான், ஆனால் அவர் தன்னை பெயர் குறிப்பிடவில்லை - அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்று அந்தப் பிரார்த்தனையைப் பற்றி அவரிடம் கேட்டார். பின்னர் அவர் வந்து மக்களிடம் கூறினார்கள்:

(யா அல்லாஹ்! உனது மறைவான ஞானத்தைக் கொண்டும், உனது படைப்புகளின் மீதான உனது ஆற்றலைக் கொண்டும், வாழ்வது எனக்கு நல்லது என்று நீ அறிந்திருக்கும் வரை என்னை வாழ வைப்பாயாக; மேலும் இறப்பது எனக்கு நல்லது என்று நீ அறிந்திருக்கும் போது எனக்கு மரணத்தைத் தருவாயாக. யா அல்லாஹ்! மறைவிலும் வெளிப்படையிலும் உன்னை அஞ்சும் பண்பை நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். மகிழ்ச்சியின் போதும் கோபத்தின் போதும் உண்மையான வார்த்தையை (பேசும் ஆற்றலை) உன்னிடம் கேட்கிறேன். வறுமையிலும் செல்வத்திலும் நடுநிலையை உன்னிடம் கேட்கிறேன். மேலும், தீர்ந்து போகாத அருட்கொடையையும், அற்றுப்போகாத கண் குளிர்ச்சியையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். விதிக்குப் பின் திருப்தியையும், மரணத்திற்குப் பின் சுகமான வாழ்வையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். உனது திருமுகத்தைப் பார்க்கும் இன்பத்தையும், தீங்கு விளைவிக்கும் துயரமோ அல்லது வழிகெடுக்கும் சோதனையோ இல்லாத நிலையில் உன்னை சந்திக்கும் ஆர்வத்தையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். யா அல்லாஹ்! ஈமான் எனும் அழகால் எங்களை அழகுபடுத்துவாயாக; மேலும் எங்களை நேர்வழி காட்டுபவர்களாகவும் நேர்வழி பெற்றவர்களாகவும் ஆக்குவாயாக).