உக்பா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் மதீனாவில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் அஸ்ர் தொழுதேன். அவர்கள் சலாம் கொடுத்ததும் அவசரமாக எழுந்து, மக்களின் தோள்களைக் கடந்து தம் மனைவியரில் ஒருவரின் அறைக்குச் சென்றார்கள். அவர்களின் வேகத்தைக் கண்டு மக்கள் திடுக்கிட்டனர்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் (மீண்டும்) வெளியே வந்தபோது, மக்கள் தமது வேகத்தைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுவதை உணர்ந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், 'எங்களிடம் இருந்த ஒரு தங்கத் துண்டு (என்) நினைவுக்கு வந்தது. அது (அல்லாஹ்வின் நினைவிலிருந்து) என்னைத் தடுத்து வைப்பதை நான் விரும்பவில்லை. ஆகவே, அதைப் பங்கிட்டுக் கொடுக்குமாறு கட்டளையிட்டேன்' என்று கூறினார்கள்.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ ـ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ ـ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ سَرِيعًا دَخَلَ عَلَى بَعْضِ نِسَائِهِ، ثُمَّ خَرَجَ وَرَأَى مَا فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ مِنْ تَعَجُّبِهِمْ لِسُرْعَتِهِ فَقَالَ ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الصَّلاَةِ تِبْرًا عِنْدَنَا، فَكَرِهْتُ أَنْ يُمْسِيَ أَوْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ .
உக்பா பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அஸர் தொழுதேன். (நான்) ஸலாம் கொடுத்ததும் அவர்கள் வேகமாக எழுந்து, தம் மனைவியரில் சிலரிடம் (அவர்களின் இல்லத்திற்குள்) சென்றார்கள். பிறகு வெளியே வந்தார்கள். தமது விரைவான செயலால் மக்களின் முகங்களில் ஏற்பட்ட வியப்பை அவர்கள் கண்டார்கள். பிறகு அவர்கள், "நான் தொழுகையில் இருந்தபோது, நம்மிடம் இருந்த ஒரு தங்கக் கட்டி (அதாவது, நாணயமாக்கப்படாத தங்கம்) நினைவுக்கு வந்தது. அது நம்மிடம் தங்கியிருக்க மாலைப் பொழுதோ இரவோ கழிவதை நான் வெறுத்தேன். எனவே, அதை விநியோகிக்குமாறு நான் கட்டளையிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
الثاني عن أبي سروعة -بكسر السين المهملة وفتحها- عقبة ابن الحارث رضي الله عنه قال: صليت وراء النبي صلى الله عليه وسلم بالمدينة العصر، فسلم ثم قام مسرعاً فتخطى رقاب الناس إلى بعض حجر نسائه، ففزع الناس من سرعته، فخرج عليهم، فرأى أنهم قد عجبوا من سرعته، قال ذكرت شيئاً من تبر عندنا فكرهت أن يحبسنى، فأمرت بقسمته ((رواه البخاري)).
وفي رواية للبخاري : كنت خلفت في البيت تبراً من الصدقة، فكرهت أن أبيته . ((التبر)) قطع ذهب أو فضة
அபு ஸிர்வாஆ உக்பா பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருமுறை நான் மதீனாவில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் அஸ்ர் தொழுகையைத் தொழுதேன். அவர்கள் (தொழுகை முடித்து) ஸலாம் கொடுத்ததும், விரைவாக எழுந்து, மக்களின் பிடிகளைத் தாண்டிச் சென்று, தம் மனைவியர் ஒருவரின் அறைக்குச் சென்றார்கள். அவர்களின் வேகத்தைக் கண்டு மக்கள் திடுக்கிட்டனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, தமது வேகத்தைக் கண்டு மக்கள் வியப்படைந்திருப்பதைப் பார்த்தார்கள். அப்போது அவர்கள், '(எங்களிடத்தில்) தங்கம் (அல்லது வெள்ளி) கட்டி ஒன்று இருந்தது எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது; அது (என் கவனத்தை ஈர்த்து) என்னைத் தடுத்து வைப்பதை நான் விரும்பவில்லை. எனவே, அதைப் பங்கிட்டுக் கொடுக்குமாறு நான் கட்டளையிட்டேன்' என்று கூறினார்கள்."
(நூல்: புகாரி)
புகாரியின் மற்றோர் அறிவிப்பில்: "நான் வீட்டில் ஸதகாவுக்காகச் சிறிது தங்கம் (அல்லது வெள்ளி) கட்டியை விட்டு வந்திருந்தேன், அதை ஓர் இரவு முழுவதும் வைத்திருக்க நான் விரும்பவில்லை" என்று உள்ளது.