சமுரா பின் ஜுன்தப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நானும் அன்சாரிகளில் ஒரு சிறுவனும் எங்கள் இருவருக்கும் உரிய இலக்குகளை நோக்கி (அம்புகளை) எய்துகொண்டிருந்தோம். அடிவானத்தில் பார்ப்பவரின் கண்ணுக்குச் சூரியன் இரண்டு அல்லது மூன்று ஈட்டிகள் உயரத்திற்கு வந்தபோது, அது 'தன்னுமா' (எனும் காய்ந்த அல்லது கருத்த செடியைப்) போன்று கறுத்துவிட்டது.

அப்போது எங்களில் ஒருவர் தன் தோழரிடம், "வாருங்கள், நாம் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்வோம். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! சூரியனின் இந்த நிலை குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது சமுதாயத்திற்கு நிச்சயமாகப் புதிதாக ஏதேனும் அறிவிப்பார்கள்" என்று கூறினார்.

நாங்கள் (பள்ளிவாசலுக்கு) விரைந்து சென்றோம். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (வீட்டிலிருந்து) வெளியே வந்திருந்தார்கள். அவர்கள் (தொழுகைக்காக) முன்னே சென்று தொழுகை நடத்தினார்கள். அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தியதிலேயே மிக நீண்ட நேரத்திற்கு (நிலையில்) நின்றார்கள்; (அப்போது ஓதிய) அவர்களின் குரலை நாங்கள் கேட்கவில்லை.

பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள். அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தியதிலேயே மிக நீண்ட நேரத்திற்கு ருகூஃ செய்தார்கள்; அவர்களின் குரலை நாங்கள் கேட்கவில்லை. பிறகு சஜ்தா செய்தார்கள். அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தியதிலேயே மிக நீண்ட நேரத்திற்கு சஜ்தா செய்தார்கள்; அவர்களின் குரலை நாங்கள் கேட்கவில்லை.

பிறகு மறு ரக்அத்திலும் இது போன்றே செய்தார்கள். இரண்டாவது ரக்அத்தில் (அத்தஹிய்யாத்) அமர்வில் அவர்கள் இருந்தபோது சூரியன் (கிரகணத்திலிருந்து விடுபட்டு) வெளிச்சமானது.

பிறகு சலாம் கொடுத்துவிட்டு எழுந்தார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிவிட்டு, 'வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறில்லை' என்றும், 'நிச்சயமாகத் தாம் அவனுடைய அடிமையும் தூதரும் ஆவோம்' என்றும் சாட்சி கூறினார்கள். பிறகு அஹ்மத் பின் யூனுஸ் (எனும் அறிவிப்பாளர்) நபி (ஸல்) அவர்களின் பேருரையைக் குறிப்பிட்டார்.