பனூ உத்ரா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் தம் மரணத்திற்குப் பிறகு (விடுதலையாகும் வண்ணம்) ஒரு அடிமையை விடுவித்தார். இந்தச் செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. அவர்கள் (ஸல்), "உம்மிடம் இதைத் தவிர வேறு ஏதேனும் செல்வம் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தார். அவர்கள் (ஸல்), "இந்த அடிமையை என்னிடமிருந்து யார் வாங்குவார்?" என்று கேட்டார்கள். நுஐம் பின் அப்துல்லாஹ் அல்-அதவீ (ரழி) அவர்கள் அதை எண்ணூறு திர்ஹங்களுக்கு வாங்கினார்கள். அந்தத் தொகை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. அவர்கள் (ஸல்) அதை அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு, பிறகு கூறினார்கள்:
"முதலில் உமக்காகவே (உமது அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்காக) செலவு செய்துகொள்ளுங்கள். அதிலிருந்து ஏதேனும் மீதமிருந்தால், உமது குடும்பத்தினருக்காக (செலவிடுங்கள்). உமது குடும்பத்தினரிடம் (செலவு செய்தது போக) ஏதேனும் மீதமிருந்தால், உமது உறவினர்களுக்காக (செலவிடுங்கள்). உமது உறவினர்களிடம் (செலவு செய்தது போக) ஏதேனும் மீதமிருந்தால், அதை இப்படி, இப்படி (மற்றவர்களுக்காக) செலவிடுங்கள்." (அதாவது) உமக்கு முன்னால், உமது வலதுபுறம் மற்றும் உமது இடதுபுறம் என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள் சைகை செய்து) கூறினார்கள்.
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்:
"வியாபாரத்தில் ஈடுபடும் இருவரும் (ஒரே இடத்தில் இருந்து) பிரிந்து செல்லும் வரை, அவர்களுக்கு மத்தியில் வியாபாரம் உறுதியானதாகாது (அதாவது, அது முடிவானதாகவோ, கட்டாயமானதாகவோ ஆகாது); தேர்வுரிமை (கியார்) உள்ள வியாபாரத்தைத் தவிர."
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَعْتَقَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عُذْرَةَ عَبْدًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ، فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلَكَ مَالٌ غَيْرُهُ " . قَالَ لاَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي " . فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعَدَوِيُّ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ فَجَاءَ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " ابْدَأْ بِنَفْسِكَ فَتَصَدَّقْ عَلَيْهَا فَإِنْ فَضَلَ شَىْءٌ فَلأَهْلِكَ فَإِنْ فَضَلَ مِنْ أَهْلِكَ شَىْءٌ فَلِذِي قَرَابَتِكَ فَإِنْ فَضَلَ مِنْ ذِي قَرَابَتِكَ شَىْءٌ فَهَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا " . يَقُولُ بَيْنَ يَدَيْكَ وَعَنْ يَمِينِكَ وَعَنْ شِمَالِكَ .
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
பனூ உத்ராவைச் சேர்ந்த ஒருவர், தனது மரணத்திற்குப் பிறகு தனது அடிமை விடுதலை செய்யப்படுவான் என்று (வாக்குக்) கூறினார். இந்தச் செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியதும், அவர்கள் (அவரிடம்), "அவனைத் தவிர வேறு ஏதேனும் சொத்து உன்னிடம் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "என்னிடம் இருந்து இவனை யார் வாங்குவார்?" என்று கேட்டார்கள். நுஐம் பின் அப்துல்லாஹ் அல்-அதவி (ரழி) அவர்கள் அவனை எண்ணூறு திர்ஹம்களுக்கு வாங்கினார்கள். அப்பணத்தை அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார். அதை அவர்கள் அவரிடம் (முந்தைய உரிமையாளரிடம்) கொடுத்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "முதலில் உனக்காகச் செலவிடு; உனக்கே தர்மம் செய் (உன் அத்தியாவசியத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்). ஏதேனும் மீதம் இருந்தால், அதை உன் குடும்பத்தினருக்குக் கொடு; உன் குடும்பத்தினருக்குக் கொடுத்தது போக ஏதேனும் மீதம் இருந்தால், அதை உன் உறவினர்களுக்குக் கொடு; உன் உறவினர்களுக்குக் கொடுத்தது போக ஏதேனும் மீதம் இருந்தால், இப்படியும், இப்படியும், இப்படியும் (செலவிடு)" என்று கூறி, "உனக்கு முன்னால், உன் வலதுபுறம் மற்றும் உன் இடதுபுறம் (உள்ளவர்களுக்குக் கொடு)" என்றார்கள்.