அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

யஸீத் பின் முஆவியாவின் காலத்தில் ஷாம் (சிரியா) வாசிகள் போரிட்டபோது கஅபா எரிந்து போனது. அப்போது கஅபாவிற்கு நடக்க வேண்டியது நடந்துவிட்டது. இப்னு ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள், மக்கள் ஹஜ்ஜுக்கு வரும் வரை அதை (புதுப்பிக்காமல்) விட்டுவிட்டார்கள். ஷாம் வாசிகளுக்கு எதிராக மக்களுக்குத் துணிவை ஊட்டவோ, அல்லது அவர்களைப் போருக்குத் தூண்டவோ அவர் விரும்பினார். மக்கள் (ஹஜ்ஜுக்கு) வந்ததும் அவர்களிடம், “மக்களே! கஅபாவின் விஷயத்தில் எனக்கு ஆலோசனை கூறுங்கள். நான் அதை இடித்துவிட்டு (புதிதாகக்) கட்டவா? அல்லது அதில் பழுதுபட்ட பகுதியைச் சீர் செய்யவா?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், “எனக்கு இதில் ஒரு கருத்து தோன்றுகிறது. அதில் பழுதுபட்ட பகுதியை மட்டும் நீங்கள் சீர் செய்வதையும், எந்த ஆலயத்தை முன்னோக்கி மக்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றார்களோ, எந்தக் கற்களை முன்னோக்கி மக்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றார்களோ, எதை முன்னோக்கி நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுப்பப்பட்டார்களோ, அந்த ஆலயத்தை (அப்படியே) விட்டுவிடுவதையுமே நான் சரியெனக் காண்கிறேன்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு இப்னு ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவருடைய வீடு எரிந்துவிட்டால், அதை (முழுமையாகப்) புதுப்பிக்கும் வரை அவர் திருப்தியடைவதில்லை. அவ்வாறிருக்க, உங்கள் இறைவனின் இல்லத்தின் நிலை என்ன? நான் என் இறைவனிடம் மூன்று முறை நல்லுரை (இஸ்திகாரா) தேடுவேன்; பின்னர் என் முடிவை மேற்கொள்வேன்” என்று கூறினார்கள். மூன்று முறை கழிந்த பின், அதை இடிப்பதென்ற முடிவுக்கு வந்தார்கள். இடிப்பதற்காக அதன் மீது முதலில் ஏறுபவர் மீது வானிலிருந்து ஏதேனும் (வேதனை) இறங்குமோ என்று மக்கள் அஞ்சினார்கள். (இறுதியில்) ஒருவர் அதன் மீது ஏறி அதிலிருந்து ஒரு கல்லைக் கீழே தள்ளினார். அவருக்கு எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாததைக் கண்ட மக்கள், ஒருவர்பின் ஒருவராகச் சேர்ந்து அதைத் தரைமட்டமாக்கினார்கள்.

பிறகு இப்னு ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் தூண்களை எழுப்பி, அதன் மீது திரைகளைத் தொங்கவிட்டார்கள். அதன் கட்டடம் உயரும் வரை (இவ்வாறு மறைக்கப்பட்டிருந்தது). இப்னு ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் சொல்ல நான் கேட்டுள்ளேன்: ‘(ஆயிஷாவே!) உனது சமுதாயத்தினர் இறைமறுப்பிலிருந்து (குஃப்ர்) விலகிப் புதிதாக வந்தவர்கள் என்பது மட்டும் இல்லாவிட்டாலும், மேலும் இதை (மீண்டும்) கட்டுவதற்குரிய பொருள் வசதி என்னிடம் இருந்திருந்தாலும், நான் இதில் ‘ஹிஜ்ர்’ பகுதியிலிருந்து ஐந்து முழங்களைச் சேர்த்திருப்பேன். மேலும் இதற்கு மக்கள் நுழைவதற்கு ஒரு வாசலையும், வெளியேறுவதற்கு ஒரு வாசலையும் அமைத்திருப்பேன்’ என்று கூறினார்கள்.”

(இதைச் சொன்ன) இப்னு ஸுபைர் (ரழி), “இன்று என்னிடம் செலவழிக்கப் பொருள் வசதி உள்ளது; மக்களைப் பற்றிய அச்சமும் எனக்கு இல்லை” என்று கூறிவிட்டு, ‘ஹிஜ்ர்’ பகுதியிலிருந்து ஐந்து முழங்களை அதனுடன் இணைத்தார்கள். அப்போது (இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் அமைத்த) அஸ்திவாரம் வெளிப்பட்டது; அதை மக்கள் பார்த்தார்கள். அதன் மீதே அவர் கட்டடத்தைக் கட்டினார். கஅபாவின் உயரம் பதினெட்டு முழங்களாக இருந்தது. அதில் (ஹிஜ்ரின் பகுதியை) அதிகப்படுத்தியபோது, அது அவருக்குக் குட்டையாகத் தெரிந்தது. எனவே அதன் உயரத்தில் பத்து முழங்களை அதிகப்படுத்தினார். அதற்கு இரண்டு வாசல்களை அமைத்தார்; ஒன்றின் வழியாக (உள்ளே) நுழையவும் மற்றொன்றின் வழியாக வெளியேறவும் செய்தார்.

இப்னு ஸுபைர் (ரழி) கொல்லப்பட்ட பிறகு, ஹஜ்ஜாஜ் இது குறித்து அப்துல் மலிக் பின் மர்வான் அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார். அதில், இப்னு ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் மக்காவின் நம்பகமான சாட்சிகள் பார்வையிட்ட (பழைய) அஸ்திவாரத்தின் மீது கட்டியதையும் விவரித்திருந்தார். அதற்கு அப்துல் மலிக், “இப்னு ஸுபைர் ஏற்படுத்திய (குழப்பமான) மாற்றத்தில் நமக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. அவர் உயரத்தில் அதிகப்படுத்தியிருப்பதை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள். ‘ஹிஜ்ர்’ பகுதியிலிருந்து அவர் அதிகப்படுத்தியதை (இடித்து), பழைய கட்டுமானத்திற்கே திருப்பி விடுங்கள். அவர் திறந்த (இரண்டாவது) வாசலை அடைத்து விடுங்கள்” என்று பதில் எழுதினார். அதன்படியே (ஹஜ்ஜாஜ்) அதை இடித்து, பழைய கட்டுமான அமைப்பிற்குத் திருப்பினார்.