முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு பெண், கர்ப்பிணியாக இருந்த தன் சக்களத்தியை ஒரு கூடார முளையால் தாக்கி, அவளைக் கொன்றுவிட்டாள். அவ்விருவரில் ஒருத்தி லிஹ்யான் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவளாக இருந்தாள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கொலையாளியின் உறவினர்களை அவளுக்காக இரத்த ஈட்டுத்தொகை செலுத்துவதற்குப் பொறுப்பாக்கினார்கள்; மேலும், அவளது வயிற்றில் இருந்த(குழந்தை)க்காக ஓர் அடிமை அல்லது ஓர் அடிமைப் பெண்ணை நஷ்டஈடாக நிர்ணயித்தார்கள். கொலையாளியின் உறவினர்களில் ஒருவர் கூறினார்:
"உண்ணவும் இல்லை, குடிக்கவும் இல்லை, சப்தம் எதுவும் எழுப்பவும் இல்லை, ஒன்றுமில்லாதது போலிருந்த ஒன்றுக்காகவா நாங்கள் நஷ்டஈடு செலுத்த வேண்டும்?" அதன்பேரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இவர் பாலைவனத்து மக்களைப் போல் எதுகை மோனையில் பேசுகிறார்” என்று கூறினார்கள். அவர் (ஸல்) அவர்கள் மீது நஷ்டஈட்டை விதித்தார்கள்.

அல்-முகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் தன் சக்களத்தியைக் கூடார முளையால் கொன்றாள். இவ்வழக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. (கொலை செய்த) அப்பெண்ணின் தந்தை வழி உறவினர்கள் இரத்தப் பரிகாரம் (தியா) செலுத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும் அவள் கர்ப்பமாக இருந்ததால், அவளுடைய சிசுவிற்காக ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை (குர்ரா) இழப்பீடாகத் தர வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.

(குற்றம் செய்த) அவளுடைய உறவினர்களில் சிலர், "உண்ணாத, பருகாத, கத்தி அழாத ஒருவனுக்காக நாங்கள் நஷ்ட ஈடு செலுத்த வேண்டுமா? இது போன்ற ஒன்று (நஷ்ட ஈடின்றி) தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியதாகும்" என்று கூறினர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கிராமப்புற அரபியர்களின் எதுகை மோனைப் பேச்சைப் போன்றதா இது?" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது, ஒரு யூதன் ஒரு சிறுமியை அவளுடைய நகைகளுக்காகக் கொன்றதால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவளுக்காகப் பழிக்குப் பழியாக அவனைக் கொன்றார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு யூதர் ஒரு சிறுமியிடமிருந்து சில நகைகளைப் பறித்துக்கொண்டு, பின்னர் அவளுடைய தலையை இரண்டு பாறைகளுக்கு இடையில் வைத்து நசுக்கிவிட்டார். அவள் தனது கடைசி மூச்சை விட்டுக்கொண்டிருந்தபோது அவளைக் கண்டார்கள், அவளை மக்களிடையே அழைத்துச் சென்று, "இவர்தானா? இவர்தானா?" என்று கேட்டார்கள். அவள் ஆம் என்று கூறியதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவனுடைய தலையை இரண்டு பாறைகளுக்கு இடையில் வைத்து நசுக்கப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார்கள்.

அபூ ஜுஹைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் அலி (ரழி) அவர்களிடம், "குர்ஆனைத் தவிர அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (பெற்ற) வேறு ஏதேனும் உங்களிடம் உள்ளதா?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "இல்லை; விதையைப் பிளந்து உயிரைப் படைத்தவன் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் தனது வேதத்தைப் பற்றிய விளக்கத்தை ஓர் அடியாருக்கு வழங்கினால் தவிர; அல்லது இந்த ஏட்டில் உள்ளதைத் தவிர (வேறு எதுவும் எங்களிடம் இல்லை)." நான், "அந்த ஏட்டில் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதில் தியத் (நஷ்டஈடு), கைதிகளை விடுவிப்பது, மேலும் ஒரு காஃபிரைக் கொன்றதற்காக எந்த முஸ்லிமும் கொல்லப்படக் கூடாது (என்ற விதியும்) உள்ளன."

அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருத்தி தனது சகக்களத்தியைக் கூடாரத்தின் கம்பத்தால் அடித்து, அவளையும் அவளது கருவிலிருந்த சிசுவையும் கொன்றுவிட்டாள். அவர்கள் இந்த வழக்கை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். (அங்கிருந்த) இருவரில் ஒருவர், "சப்தமிடாத, உண்ணாத, பருகாத, குரலெழுப்பாத ஒரு சிசுவுக்கு நாம் எப்படி நஷ்டஈடு கொடுப்பது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது என்ன கிராமப்புற அரபிகளின் எதுகை மோனைப் பேச்சா?" என்று கேட்டார்கள். மிகச் சிறந்த தரத்தையுடைய ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை நஷ்டஈடாக வழங்க வேண்டும் என்றும், அதை (கொன்ற) பெண்ணின் தந்தை வழி உறவினர்கள் செலுத்த வேண்டும் என்றும் அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்.