அல் மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹுதைபிய்யா ஆண்டில் தங்கள் தோழர்களில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்களுடன் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் ‘துல் ஹுலைஃபா’வை அடைந்ததும், பலிப்பிராணிகளுக்கு அடையாள மாலையிட்டு, (ஒட்டகத்தின் திமில் பகுதியில்) கீறி அடையாளம் இட்டார்கள். மேலும் உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்தார்கள்.
பிறகு (ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்) முழு நிகழ்வையும் விவரித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் தொடர்ந்து பயணித்து மக்காவிற்கு இறங்கிச் செல்லும் ஒரு மலைப் பாதைக்கு வந்தபோது, அவர்களுடைய வாகனம் மண்டியிட்டது. மக்கள், “ஹல், ஹல்” (எழுந்து செல்! எழுந்து செல்!) என்றும், “அல்-கஸ்வா (எனும் இந்த ஒட்டகம்) அடம் பிடிக்கிறது” என்றும் கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அது அடம் பிடிக்கவில்லை; அது அதன் குணமும் அல்ல. மாறாக, (அன்று மக்காவைத் தாக்க வந்த) யானையைத் தடுத்தவனே இதனையும் தடுத்துவிட்டான்” என்று கூறினார்கள். பிறகு, “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ் புனிதமாக்கிய விஷயங்களைக் கண்ணியப்படுத்தும் விதமாக அவர்கள் (குறைஷிகள்) என்னிடம் எந்தத் திட்டத்தைக் கேட்டாலும், நான் அதை அவர்களுக்குக் கொடுக்காமல் இருக்க மாட்டேன்” என்று கூறினார்கள்.
பின்னர் அவர்கள் அதை விரட்ட, அது குதித்து எழுந்தது. அவர்கள் (குறைஷிகள் இருக்கும் பாதையை) விட்டு விலகிச் சென்று, ஹுதைபிய்யாவின் கடைக்கோடியில் சிறிதளவு நீருள்ள ஒரு குளத்தினருகே தங்கினார்கள். அப்போது புதைல் பின் வரகா அல்-குஸாஈ (ரழி) அவர்கள் வந்தார்கள். பின்னர் உர்வா பின் மஸ்ஊத் அவர்களும் அவரிடம் வந்தார்கள். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேசத் தொடங்கினார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேசும்போதெல்லாம், அவர்களுடைய தாடியைப் பிடித்தார். அப்போது அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள், தலையில் இரும்புக் கவசமும் இடுப்பில் வாளும் அணிந்த நிலையில் நபி (ஸல்) அவர்களின் அருகில் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். அவர் (அல்-முஃகீரா) தனது வாளுறையின் அடிப்பாகத்தால் உர்வாவின் கையைத் தட்டி, “உனது கையை அவர்களின் தாடியிலிருந்து எடு” என்று கூறினார்கள்.
அப்போது உர்வா தனது தலையை உயர்த்தி, “யார் இது?” என்று கேட்டார். மக்கள், “அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா” என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு உர்வா, "ஓ துரோகியே! உனது துரோகச் செயலுக்குப் பரிகாரம் தேட நான் முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கவில்லையா?" என்று கூறினார். அறியாமைக்காலத்தில் அல்-முஃகீரா (ரழி) அவர்கள் சிலருடன் பயணம் செய்து, அவர்களைக் கொன்று, அவர்களின் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டார்கள். பின்னர் அவர் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) வந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “இஸ்லாத்தைப் பொறுத்தவரை நாங்கள் அதை ஏற்றுக்கொண்டோம்; ஆனால் செல்வத்தைப் பொறுத்தவரை, அது துரோகத்தின் மூலம் வந்த செல்வம்; எங்களுக்கு அதில் எந்தத் தேவையும் இல்லை” என்று கூறினார்கள்.
பிறகு அறிவிப்பாளர் முழுக் கதையையும் விவரித்தார். (ஒப்பந்தம் எழுதப்படும் போது) நபி (ஸல்) அவர்கள், “எழுதுங்கள்: இது அல்லாஹ்வின் தூதரான முஹம்மது ஏற்றுக்கொண்ட தீர்மானமாகும்...” என்று கூறினார்கள். அப்போது (குறைஷிகளின் பிரதிநிதி) சுஹைல், “எங்களிடமிருந்து ஒருவர் உங்கள் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றி உங்களிடம் வந்தால், அவர் உங்கள் மார்க்கத்தில் இருந்தாலும் சரியே, நீங்கள் அவரை எங்களிடமே திருப்பி அனுப்பிவிட வேண்டும்” என்று நிபந்தனை விதித்தார்.
ஒப்பந்தப் பத்திரம் எழுதி முடிந்ததும், நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களிடம், “எழுந்து, குர்பானி கொடுத்து, பின்னர் தலைமுடியை மழித்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.
அதன்பிறகு, (மக்காவிலிருந்து) ஹிஜ்ரத் செய்த சில முஃமினான பெண்கள் வந்தார்கள். (அல்லாஹ் அந்தச் சமயத்தில், ‘ஈமான் கொண்டோரே! முஃமினான பெண்கள் ஹிஜ்ரத் செய்து உங்களிடம் வந்தால்...’ என்று தொடங்கும் வசனத்தை அருளினான்). எனவே, அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புவதை அல்லாஹ் தடுத்தான்; ஆனால் (அவர்களுடைய கணவர்களுக்கு) மஹரைத் திருப்பிக் கொடுக்குமாறு கட்டளையிட்டான். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்குத் திரும்பினார்கள்.
குறைஷிகளைச் சேர்ந்த அபூ பஸீர் என்ற நபர் (மதீனாவுக்கு) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவரைத் தேடி குறைஷிகள் இரண்டு பேரை அனுப்பினார்கள். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை அந்த இருவரிடமும் ஒப்படைத்தார்கள். அவர்கள் அவரை அழைத்துக்கொண்டு வெளியேறினார்கள். அவர்கள் துல் ஹுலைஃபாவை அடைந்து, தங்களிடமிருந்த பேரீச்சம் பழங்களைச் சாப்பிடுவதற்காக இறங்கியபோது, அபூ பஸீர் அந்த இருவரில் ஒருவரிடம், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, இன்னாரே! உங்களுடைய இந்த வாள் மிகத் தரமானது என்று நான் கருதுகிறேன்” என்று கூறினார். மற்றவர் வாளை உருவி, “ஆம், நான் இதைச் சோதித்துப் பார்த்திருக்கிறேன்” என்றார். அபூ பஸீர், “நான் அதைப் பார்க்கலாமா?” என்று கேட்டார். அவர் அதை அவரிடம் கொடுத்தார். உடனே அபூ பஸீர் அவரை அந்த வாளால் சாகும் வரை வெட்டினார். மற்றவர் தப்பியோடி மதீனாவிற்கு வந்து, ஓடிச்சென்று பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், “இவர் பீதியூட்டும் ஒன்றைக் கண்டுள்ளார்” என்று கூறினார்கள். அவர், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, என் தோழர் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்; நானும் கொல்லப்படப்போகிறேன்” என்றார். அப்போது அபூ பஸீர் அங்கு வந்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! (குறைஷிகளுடனான) உங்கள் உடன்படிக்கையை நீங்கள் நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள் (என்பதை நான் உறுதிப்படுத்துகிறேன்). நீங்கள் என்னை அவர்களிடம் திருப்பி அனுப்பிவிட்டீர்கள்; ஆனால் அல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்றிவிட்டான்” என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவனுடைய தாய்க்கு ஆச்சரியம்! (எவ்வளவு துணிச்சலானவன் இவன்!) போரைத் தூண்டுபவன் இவன். இவனுக்குத் துணையாக யாரேனும் இருந்திருந்தால் (குறைஷிகளுக்குப் பெரும் தொந்தரவாகியிருப்பான்)” என்று கூறினார்கள்.
அதைக் கேட்டதும், நபி (ஸல்) அவர்கள் தன்னை மீண்டும் அவர்களிடம் திருப்பி அனுப்பிவிடுவார்கள் என்பதை அபூ பஸீர் உணர்ந்துகொண்டு, வெளியேறி கடற்கரைக்குச் சென்றார். (இதற்கிடையில் மக்காவிலிருந்து) அபூ ஜந்தல் தப்பித்து வந்து அபூ பஸீருடன் சேர்ந்துகொண்டார். இறுதியில் அவர்களென ஒரு குழுவே உருவானது.