ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், குர்ஆனின் அத்தியாயங்களை (சூராக்களை) எங்களுக்குக் கற்றுத் தருவதைப் போலவே, எல்லா விவகாரங்களிலும் இஸ்திகாரா செய்யும் முறையை எங்களுக்குக் கற்றுத் தருபவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவருக்கு ஏதேனும் ஒரு காரியத்தில் நாட்டம் ஏற்பட்டால், அவர் கடமையான தொழுகைகள் அல்லாத இரண்டு ரக்அத்கள் தொழட்டும். பிறகு கூறட்டும்:

'அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்தகீருக்க பி இல்மிக்க, வ அஸ்தக்திருக்க பி குத்ரத்திக்க, வ அஸ்அலுக்க மின் ஃபழ்லிக்கல் அழீம். ஃபஇன்னக்க தக்திரு வலா அக்திரு, வ தஃலமு வலா அஃலமு, வ அன்த அல்லாமுல் குயூப். அல்லாஹும்ம, இன் குன்த தஃலமு அன்ன ஹாதல்-அம்ர கைருன் லீ ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வஆகிபத்தி அம்ரீ (அல்லது: ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி) ஃபக்துர்ஹு லீ வ யஸ்ஸிர்ஹு லீ ஸும்ம பாரிக் லீ ஃபீஹி. வ இன் குன்த தஃலமு அன்ன ஹாதல்-அம்ர ஷர்ருன் லீ ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வ ஆகிபத்தி அம்ரீ (அல்லது: ஃபீ ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி) ஃபஸ்ரிஃப்ஹு அன்னீ வஸ்ரிஃப்னீ அன்ஹு. வக்துர் லியல்-கைர ஹைஸு கான ஸும்ம அர்ழினீ பிஹி.'

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! உனது அறிவைக் கொண்டு உன்னிடத்தில் நன்மையை நாடுகிறேன். உனது வல்லமையைக் கொண்டு உன்னிடத்தில் ஆற்றலை வேண்டுகிறேன். உனது மகத்தான அருளிலிருந்து உன்னிடம் கேட்கிறேன். ஏனெனில் நிச்சயமாக நீ ஆற்றல் உள்ளவன், நான் ஆற்றலற்றவன். நீ அறிபவன், நான் அறியாதவன். மேலும் மறைவானவற்றை நீயே நன்கு அறிபவன்.

யா அல்லாஹ்! இந்தக் காரியம் என் மார்க்கத்திற்கும், என் வாழ்வாதாரத்திற்கும், என் காரியத்தின் முடிவுக்கும் —(அல்லது கூறினார்கள்: என் உடனடி மற்றும் பிற்கால நிலைகளுக்கும்)— நன்மையானது என்று நீ அறிந்தால், அதை எனக்கு விதியாக்கித் தருவாயாக. மேலும் அதை எனக்கு எளிதாக்கித் தருவாயாக. பிறகு அதில் எனக்கு பரக்கத் (அருள் வளம்) செய்வாயாக.

மேலும் இந்தக் காரியம் என் மார்க்கத்திற்கும், என் வாழ்வாதாரத்திற்கும், என் காரியத்தின் முடிவுக்கும் —(அல்லது கூறினார்கள்: என் உடனடி மற்றும் பிற்கால நிலைகளுக்கும்)— தீயது என்று நீ அறிந்தால், அதை என்னிடமிருந்து திருப்பி விடுவாயாக. மேலும் என்னையும் அதிலிருந்து திருப்பி விடுவாயாக. நன்மை எங்கிருந்தாலும் அதை எனக்கு விதியாக்கித் தருவாயாக. பிறகு அதில் என்னைத் திருப்தியடையச் செய்வாயாக)."

(நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்): "பிறகு அவர் தனது தேவையைக் குறிப்பிட வேண்டும்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், திருக்குர்ஆனிலிருந்து சூராக்களை எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பதைப் போலவே ஒவ்வொரு காரியத்திற்காகவும் இஸ்திகாராவையும் எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பார்கள். (அவர்கள் கூறுவார்கள்), "உங்களில் எவரேனும் ஒரு காரியத்தைச் செய்ய நாடினால், அவர் கடமையான தொழுகை அல்லாத இரண்டு ரக்அத்கள் தொழ வேண்டும், பின்னர் அவர் கூற வேண்டும்: 'அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்தகீருக்க பி இல்மிக்க, வ அஸ்தக்திருக்க பி குத்ரத்திக்க, வ அஸ்அலுக்க மின் ஃபத்லிக்கல் அளீம், ஃப இன்னக்க தக்திரு வலா அக்திரு, வ தஃலமு வலா அஃலமு, வ அன்த அல்லாமுல் குயூப். அல்லாஹும்ம இன் குன்த தஃலமு அன்ன ஹாதல் அம்ர கைருன் லீ ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வ ஆகிபத்தி அம்ரீ (அல்லது கூறினார்கள், ஃபீ ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி) ஃபக்துர்ஹு லீ, வ இன் குன்த தஃலமு அன்ன ஹாதல் அம்ர ஷர்ருன் லீ ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வ ஆகிபத்தி அம்ரீ (அல்லது கூறினார்கள், ஃபீ ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி) ஃபஸ்ரிஃப்ஹு அன்னீ வஸ்ரிஃப்னீ அன்ஹு வக்துர் லியல் கைர ஹைஸு கான, ஸும்ம ரத்தினீ பிஹி.' பின்னர் அவர் தனது காரியத்தை (தேவையை) குறிப்பிட வேண்டும்."

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸலமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குர்ஆனிலிருந்து ஒரு அத்தியாயத்தை (சூராவை) எங்களுக்குக் கற்றுத் தருவதைப் போன்றே, அனைத்து விவகாரங்களிலும் ‘இஸ்திகாரா’ செய்வதை எங்களுக்குக் கற்றுத் தந்தார்கள்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘உங்களில் ஒருவர் ஒரு காரியத்தைச் செய்ய நாடினால், கடமையான தொழுகையல்லாத இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழட்டும். பிறகு இவ்வாறு கூறட்டும்:

**(துஆவின் உச்சரிப்பு):**
அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்தகீருக பி-இல்மிக, வ அஸ்தக்திருக பி-குத்ரதிக, வ அஸ்அலுக மின் ஃபள்லிக; ஃப-இன்னக தக்திரு வலா அக்திரு, வ தஃலமு வலா அஃலமு, வ அன்த்த அல்லாமுல் குயூப். அல்லாஹும்ம ஃப-இன் குன்த தஃலமு ஹாதல் அம்ர **(இங்கு தேவையைச் சொல்லவும்)** கைருன் லீ ஃபீ ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி - அல்லது ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வ ஆகிபதி அம்ரீ என்று கூறினார்கள் - ஃபக்துர்ஹு லீ, வ யஸ்ஸிர்ஹு லீ, சும்ம பாரிக் லீ ஃபீஹி. அல்லாஹும்ம வ-இன் குன்த தஃலமு அன்னஹு ஷர்ருன் லீ ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வ ஆகிபதி அம்ரீ - அல்லது ஃபீ ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி என்று கூறினார்கள் - ஃபாஸ்ரிஃப்னீ அன்ஹு, வ-க்துர் லிய-ல் கைர ஹைஸு கான, சும்ம ரழ்ளினீ பிஹி.

**(பொருள்):**
யா அல்லாஹ்! நிச்சயமாக நான் உன் அறிவைக் கொண்டு உன்னிடம் நன்மையை நாடுகிறேன்; உன் வல்லமையைக் கொண்டு உன்னிடம் ஆற்றலை வேண்டுகிறேன்; உனது அருளிலிருந்து உன்னிடம் கேட்கிறேன். ஏனெனில் நீயே ஆற்றலுடையவன், நான் ஆற்றலற்றவன்; நீயே அறிபவன், நான் அறியாதவன்; மேலும் மறைவானவற்றை நன்கு அறிபவன் நீயே. யா அல்லாஹ்! இந்தக் காரியம் **(இங்கு தேவையை நினைக்கவும்)** எனது தற்போதைய நிலையிலும் எதிர்காலத்திலும் - அல்லது எனது மார்க்கத்திலும், எனது வாழ்வாதாரத்திலும், எனது காரியத்தின் முடிவிலும் என்று கூறினார்கள் - எனக்கு நன்மையானது என்று நீ அறிந்தால், அதை எனக்குச் சாத்தியமாக்குவாயாக! அதை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக! பிறகு அதில் எனக்கு பரக்கத் (அருள் வளம்) செய்வாயாக! யா அல்லாஹ்! இக்காரியம் எனது மார்க்கத்திலும், எனது வாழ்வாதாரத்திலும், எனது காரியத்தின் முடிவிலும் - அல்லது எனது தற்போதைய நிலையிலும் எதிர்காலத்திலும் என்று கூறினார்கள் - எனக்குத் தீமையானது என்று நீ அறிந்தால், என்னை அதிலிருந்து திருப்பி விடுவாயாக! நன்மை எங்கிருந்தாலும் அதை எனக்கு விதிப்பாயாக! பிறகு அதில் என்னைத் திருப்தியடையச் செய்வாயாக!’”