حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ فِي أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ .
அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் பொய்யான பேச்சையும் (வீண் வார்த்தைகளையும், பொய் சாட்சியையும்), அதன்படி செயல்படுவதையும் கைவிடவில்லையோ, அவர் தமது உணவையும் பானத்தையும் விட்டுவிடுவதில் அல்லாஹ்வுக்கு எந்தத் தேவையுமில்லை (அவரது நோன்பை அல்லாஹ் அங்கீகரிக்க மாட்டான்)."
யார் பொய்யான கூற்றுகளையும் (பொய் சொல்வது), அதன்படி செயல்படுவதையும் (அல்லது தீய செயல்களையும்), அறியாமையையும் (அல்லது முட்டாள்தனமான, பாவமான செயல்களையும்) கைவிடவில்லையோ, அவர் தமது உணவையும் பானத்தையும் விடுவதில் (நோன்பு நோற்பதில்) அல்லாஹ்வுக்கு எந்தத் தேவையுமில்லை.