ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் தன்னை (மணமுடித்துக் கொள்ள) அர்ப்பணிப்பதாக (மஹர் இல்லாமல்) அறிவித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கு (இப்போது) பெண்களில் (இம்முறையில்) தேவை இல்லை" என்று கூறினார்கள். ஒரு மனிதர் (நபியிடம்), "அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "அவளுக்கு ஒரு ஆடையைக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், "எனக்கு அதற்கு வசதியில்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு ஏதேனும் கொடுங்கள், அது ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் தன்னுடைய இயலாமையை (மீண்டும்) வெளிப்படுத்தினார். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு என்ன மனனமாகத் தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "குர்ஆனில் இன்னின்ன பகுதி எனக்கு (மனனமாகத்) தெரியும்" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், உமக்கு மனனமாகத் தெரிந்த குர்ஆனின் அந்தப் பகுதிக்கு ஈடாக அவளை உமக்கு நான் மணமுடித்துத் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.