இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நபித்தோழர்களில் சிலர் கனவுகளைக் கண்டு, அவற்றை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் விவரிப்பார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அது குறித்து அல்லாஹ் நாடியதை (விளக்கிக்) கூறுவார்கள். நான் இள வயது இளைஞனாக இருந்தேன்; மேலும் நான் திருமணத்திற்கு முன்பு பள்ளிவாசலிலேயே தங்குபவனாக இருந்தேன். "என்னிடத்தில் ஏதேனும் நன்மை இருந்தால், இந்த மக்கள் காண்பது போல் நானும் (கனவு) காண்பேனே" என்று எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன்.

ஆகவே, ஒரு நாள் இரவு நான் படுக்கைக்குச் சென்றபோது, **"அல்லாஹும்ம இன் குன்த தஅலமு ஃபிய்ய கைரன் ஃபஅரினீ ருஃயா"** (யா அல்லாஹ்! என்னிடம் நன்மை இருப்பதாக நீ அறிந்தால், எனக்கு ஒரு கனவைக் காட்டுவாயாக) என்று கூறினேன்.

அவ்வாறு நான் இருந்த நிலையில், (கனவில்) என்னிடம் இரண்டு வானவர்கள் வந்தார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரின் கையிலும் இரும்பாலான ஒரு கதாயுதம் (அல்லது சவுக்கு) இருந்தது. அவர்கள் இருவரும் என்னை நரகத்தை நோக்கி அழைத்துச் சென்றனர். நான் அவர்களுக்கு இடையே இருந்தவாறு, **"அல்லாஹும்ம அஊது பிக மின் ஜஹன்னம்"** (யா அல்லாஹ்! நரகத்திலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அப்போது கையில் இரும்புக் கதாயுதத்தை (அல்லது சவுக்கை) வைத்திருந்த மற்றொரு வானவர் என்னை எதிர்கொள்வதை நான் கண்டேன். அவர் என்னிடம், "பயப்படாதே! நீ ஒரு சிறந்த மனிதன்; நீ (இரவில்) அதிகமாகத் தொழுதால் (அது உனக்கு மேலும் சிறப்பைத் தரும்)" என்று கூறினார்.

அவர்கள் என்னை நரகத்தின் விளிம்பில் நிறுத்தும் வரை அழைத்துச் சென்றார்கள். அது கிணறு கட்டப்பட்டிருப்பதைப் போன்று (வட்ட வடிவில்) கட்டப்பட்டிருந்தது. கிணற்றுக்கு இருப்பதைப் போன்றே அதற்கும் விளிம்புகள் (அல்லது தூண்கள்) இருந்தன. ஒவ்வொரு விளிம்பிலும் (அல்லது தூணிலும்) இரும்புக் கதாயுதத்துடன் (அல்லது சவுக்கோடு) ஒரு வானவர் இருந்தார். அதில் சங்கிலிகளால் (கட்டப்பட்டு) தலைகீழாகத் தொங்கவிடப்பட்ட நிலையில் பல மனிதர்களை நான் கண்டேன். அவர்களில் குரைஷி குலத்தைச் சேர்ந்த சில ஆண்களை நான் அறிந்து கொண்டேன். பிறகு அவர்கள் என்னை (நரகத்திலிருந்து) வலப்பக்கமாகத் திருப்பிக்கொண்டு சென்றனர்.

நான் இந்தக் கனவை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம் விவரித்தேன். ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் இதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, அப்துல்லாஹ் ஒரு நல்ல மனிதர்" என்று கூறினார்கள். (நாஃபிஃ (ரஹ்) கூறுகிறார்: "அதற்குப் பிறகு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அதிகமாகத் தொழக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்.")

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் திருமணமாகாத இளைஞனாக இருந்தேன்; பள்ளிவாசலில் உறங்குவது வழக்கம். (அக்காலத்தில்) யாரேனும் கனவு கண்டால், அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் விவரிப்பார்கள். ஆகவே நான், **"அல்லாஹும்ம இன் கான லீ இந்தக்க கைருன், ஃபஅரினீ மனாமன் யுஅப்பிருஹு லீ ரசூலுல்லாஹி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்"** (யா அல்லாஹ்! உன்னிடம் எனக்கு ஏதேனும் நன்மை இருந்தால், எனக்கு ஒரு கனவைக் காட்டுவாயாக! அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு விளக்கம் அளிப்பார்கள்) என்று (வேண்டிக்) கூறினேன்.

அவ்வாறே நான் உறங்கினேன். (கனவில்) இரண்டு வானவர்கள் என்னிடம் வந்து, என்னை அழைத்துச் சென்றார்கள். அப்போது (வழியில்) மற்றொரு வானவர் அவர்களைச் சந்தித்தார். அவர் என்னிடம், "பயப்படாதீர்! நிச்சயமாக நீர் ஒரு நல்ல மனிதர்" என்று கூறினார். அவர்கள் என்னை நரகத்தை நோக்கி அழைத்துச் சென்றார்கள். அது கிணற்றின் சுவர் கட்டப்பட்டிருப்பதைப் போன்று (சுவர்) கட்டப்பட்டிருந்தது. அதில் நான் (எனக்குத் தெரிந்த) சிலரை அடையாளம் கண்டுகொண்டேன். பிறகு அவ்விருவரும் என்னை வலது பக்கமாக அழைத்துச் சென்றார்கள்.

காலையில், நான் அந்தக் கனவை ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களிடம் சொன்னேன். ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்கள் அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் விவரித்ததாகக் கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், **"நிச்சயமாக அப்துல்லாஹ் ஒரு நல்ல மனிதர்; அவர் இரவில் அதிகமாகத் தொழுபவராக இருந்தால்!"** என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதற்குப் பிறகு, அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் இரவில் அதிகமாகத் தொழுபவராக ஆகிவிட்டார்கள்.")

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் தூக்கத்தில், என் கையில் ஒரு தடித்த பட்டுத் துணித் துண்டு (இஸ்தப்ரக்) இருப்பது போலவும், சொர்க்கத்தில் நான் விரும்பிய எந்த இடத்திற்கும் அது பறந்து செல்வதாகவும் கண்டேன். அதை நான் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம் கூறினேன். ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் அப்துல்லாஹ்வை ஒரு நல்ல மனிதராகக் காண்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஸலமா பின் அல் அக்வா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “கைபர் போரின் நாளில், என் சகோதரர் கடுமையாகப் போரிட்டார்கள். ஆனால் அவருடைய வாள் அவருக்கே திரும்பிப் பாய்ந்து அவரைக் கொன்றது. அல்லாஹ்வின் தூதரின் தோழர்கள் (ரழி) அதைப் பற்றிப் பேசினார்கள் - மேலும் (அவர் ஷஹீதா என்ற விஷயத்தில்) சந்தேகித்தார்கள் - (அவர்) ‘தன் ஆயுதத்தால் இறந்த மனிதர்’ (என்று கூறினார்கள்). (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘அவர் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) பாடுபட்ட ஒரு போராளியாக இறந்தார்.’”

இப்னு ஷிஹாப் கூறினார்: “நான் ஸலமா பின் அல் அக்வா (ரழி) அவர்களின் மகனிடம் கேட்டேன். அவர் தன் தந்தையின் வாயிலாக இதே போன்று எனக்கு அறிவித்தார். ஆனால் அவர் கூடுதலாகக் கூறினார்: ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அவர்கள் பொய் சொன்னார்கள்; அவர் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) பாடுபட்ட ஒரு போராளியாக இறந்தார். அவருக்கு இரட்டிப்பு நற்கூலி இருக்கிறது.’”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒருவர் ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார், அதில் இறங்கினார். அவர் (தாகம் தீர) தண்ணீர் குடித்துவிட்டு வெளியே வந்தார். திடீரென்று அவர் ஒரு நாய் தாகத்தால் மூச்சு வாங்கிக்கொண்டு ஈர மண்ணைத் தின்பதைக் கண்டார். அந்த மனிதர் (தனக்குத்தானே) கூறினார், “எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்ற அதே தாக நிலைதான் இந்த நாய்க்கும் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும்.” எனவே, அவர் கிணற்றில் இறங்கி, தனது காலுறையில் தண்ணீரை நிரப்பி, அதைத் தன் வாயால் கவ்விக்கொண்டு மேலே வந்தார். அவர் அந்த நாய்க்குத் தண்ணீர் கொடுத்தார். அல்லாஹ் அவனது செயலை ஏற்றுக்கொண்டு (அதற்குப் பிரதிபலனாக) அவனை மன்னித்தான்.” அவர்கள் கேட்டார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, இந்த மிருகங்களுக்கு (உதவுவதில்) எங்களுக்கு ஏதேனும் நன்மை உண்டா?” அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “பச்சையான ஈரல் கொண்ட ஒவ்வொரு (உயிர் வாழும்) உயிருக்கும் (உதவுவதில்) நன்மை உண்டு.”

சஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மர்வான் பின் அல்-ஹகம் மஸ்ஜிதில் அமர்ந்திருப்பதை நான் கண்டேன். ஆகவே, நான் அவரிடம் சென்று, அவருக்கு அருகில் அமர்ந்தேன். ஜைத் பின் தாபித் (ரலி) தமக்குத் தெரிவித்ததாக அவர் எங்களிடம் கூறினார்: நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு, **'லா யஸ்தவில் காஇதூன மினல் முஃமினீன வல் முஜாஹிதூன ஃபீ ஸபீலில்லாஹ்'** (நம்பிக்கையாளர்களில் (போருக்குச் செல்லாமல்) அமர்ந்திருப்பவர்களும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போராடும்) முஜாஹிதீன்களும் சமமாக மாட்டார்கள்) என்று (எழுதச்) சொல்லிக் கொடுத்தார்கள்.

அப்போது இப்னு உம்மி மக்தூம் (ரலி) அங்கு வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு அதைச் சொல்லிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர் (இப்னு உம்மி மக்தூம்) கூறினார்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என்னால் ஜிஹாத் செய்ய முடிந்தால், நான் நிச்சயம் ஜிஹாத் செய்வேன்.' அவர் ஒரு பார்வையற்ற மனிதராக இருந்தார்.

ஆகவே, அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு (ஸல்) வஹியை (இறைச்செய்தியை) அருளினான். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் தொடை என் தொடையின் மீது இருந்தது. அது என் தொடையை நசுக்கிவிடுமோ என்று நான் கவலைப்படுமளவுக்கு என்மீது கனத்தது. பின்னர், அந்த நிலை அவர்களிடமிருந்து நீங்கியது. அப்போது அல்லாஹ், **'கைரு உலிழ் ளரர்'** (பாதிப்புக்குள்ளானவர்களைத் தவிர) என்பதை அவருக்கு அருளியிருந்தான்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நான் திருமணமாகாத ஓர் இளைஞனாக இருந்தேன்; மேலும் நான் பள்ளிவாசலில் இரவில் தங்குவது வழக்கம். எங்களில் எவரேனும் ஒரு கனவைக் கண்டால், அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் விவரிப்பார். நான், **‘அல்லாஹும்ம இன் கான லீ இந்தக்க கைருன் ஃபஅரினீ ருஃயா யுஅப்பிருஹா லியந்-நபிய்யு’** (யா அல்லாஹ்! உன்னிடத்தில் எனக்கு ஏதேனும் நன்மை இருந்தால், நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு விளக்கமளிக்கக்கூடிய ஒரு கனவை எனக்குக் காட்டுவாயாக!) என்று கூறினேன்.
எனவே நான் உறங்கினேன்; (கனவில்) இரண்டு வானவர்கள் என்னிடம் வந்து என்னை அழைத்துச் செல்வதைக் கண்டேன். அவர்களை மற்றொரு வானவர் சந்தித்து, ‘அஞ்ச வேண்டாம்’ என்று கூறினார். அவர்கள் ஒரு கிணற்றின் உட்புறம் போன்று சுருண்டிருந்த நரகத்திற்கு என்னை அழைத்துச் சென்றனர். அதில் (பல) மக்கள் இருந்தனர்; அவர்களில் சிலரை நான் அடையாளம் கண்டுகொண்டேன். பிறகு அவர்கள் என்னை வலப்புறம் அழைத்துச் சென்றனர்.
விடிந்ததும் நான் அதை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம் கூறினேன். ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறியதாகத் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘அப்துல்லாஹ் ஒரு நல்ல மனிதர்; அவர் இரவில் இன்னும் அதிகமாகத் தொழுதால் (நன்றாக இருக்கும்)’ என்று கூறினார்கள்.”
(இதன் பிறகு) அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் இரவில் அதிகமாகத் தொழக்கூடியவராக இருந்தார்கள்.

ஸயீத் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: உஸ்மான் (ரழி) அவர்களும், ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் தன்னிடம் தெரிவித்ததாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் மேலாடையை (கம்பளி ஆடை) அணிந்துகொண்டு, அன்னாரது படுக்கையில் படுத்திருந்தபோது, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதே நிலையில் இருந்தவாறே அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களுக்கு உள்ளே வர அனுமதி அளித்தார்கள். அவர் தனது தேவையை (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) முன்வைத்ததும், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் சென்றுவிட்டார்கள். பிறகு, உமர் (ரழி) அவர்கள் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் அதே நிலையில் இருந்தவாறே அவருக்கும் அனுமதி அளித்தார்கள். அவர் தனது தேவையை (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) முன்வைத்ததும், உமர் (ரழி) அவர்கள் சென்றுவிட்டார்கள். உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "பிறகு நான் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டேன், அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து அமர்ந்து, ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், 'உனது ஆடையை உன்னுடன் சேர்த்துக்கொள்' என்று கூறினார்கள். நான் எனது தேவையை அவர்களிடம் கூறி முடித்ததும் சென்றுவிட்டேன்." ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கேட்டார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் (நடந்துகொண்டது போல்) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடமும் உமர் (ரழி) அவர்களிடமும் ஏன் (உங்கள் நிலையை) மாற்றிக்கொள்ளவில்லை?" அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் மிகவும் வெட்கமுடைய மனிதர். நான் அந்த நிலையில் இருக்கும்போது அவருக்கு உள்ளே வர அனுமதி அளித்தால், அவர் தனது தேவையை என்னிடம் கூறமாட்டார் என்று நான் அஞ்சினேன்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் (தமது தந்தை) கஅப் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (தபூக் போரில்) தாம் பின்தங்கியது குறித்தும், பிறகு அல்லாஹ் தனது தவ்பாவை (பாவமன்னிப்பை) ஏற்றுக்கொண்டது குறித்தும் விவரித்ததை (பின்வருமாறு) நான் செவியுற்றேன்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுது முடித்ததும், அல்லாஹ் எங்கள் தவ்பாவை (பாவமன்னிப்பை) ஏற்றுக்கொண்டதை அறிவித்தார்கள். அப்போது மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து என்னைச் சந்தித்து, எனது தவ்பா ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதற்காக எனக்கு வாழ்த்துத் தெரிவித்தார்கள். 'அல்லாஹ் உங்களது தவ்பாவை ஏற்றுக்கொண்டது உங்களுக்கு நற்பாக்கியமாக அமையட்டும்!' என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

இறுதியில் நான் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தேன். அங்கே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வீற்றிருக்க, மக்கள் அவர்களைச் சுற்றி இருந்தனர். அப்போது தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, என்னை நோக்கி விரைந்தோடி வந்து, என்னுடன் கை குலுக்கி எனக்கு வாழ்த்துத் தெரிவித்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! முஹாஜிர்களில் அவரைத் தவிர வேறு எந்த ஆணும் எனக்காக (எழுந்து) வரவில்லை. தல்ஹாவின் இந்தச் செயலை நான் மறக்கவேமாட்டேன்."

அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பஹ்ரைனிலிருந்து ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து ஸலாம் கூறினார். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதில் அளிக்கவில்லை. அவர் கையில் ஒரு தங்க மோதிரமும், அவர் மீது பட்டு அங்கியும் இருந்தன. அம்மனிதர் கவலையுடன் சென்று, தன் மனைவியிடம் முறையிட்டார். அதற்கு அவர் (மனைவி), 'ஒருவேளை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உமது அங்கியையும் உமது மோதிரத்தையும் ஆட்சேபித்திருக்கலாம். எனவே, அவற்றை எறிந்துவிட்டுப் பின்னர் திரும்பிச் செல்லுங்கள்' என்று கூறினார்.

அவர் அவ்வாறே செய்தார். (பின்னர் திரும்பி வந்தபோது) நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரது ஸலாத்திற்குப் பதிலளித்தார்கள். அவர் (அந்த மனிதர்), 'நான் சற்று முன் உங்களிடம் வந்தேன், ஆனால் நீங்கள் என்னைப் புறக்கணித்துவிட்டீர்கள்?' என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உமது கையில் நரக நெருப்பின் ஒரு தணல் இருந்தது' என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், 'அப்படியானால் நான் (கொண்டுவந்துள்ள செல்வத்தின் மூலம்) நிறைய தணல்களுடன் வந்துள்ளேனே!' என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீர் கொண்டு வந்திருப்பவை, (மதீனாவிலுள்ள) ‘ஹர்ரா’வின் கற்களை விட எங்களுக்குச் சிறிதும் பயன் அளிக்காதவையாகும். எனினும் அது இவ்வுலக வாழ்க்கையின் இன்பமாகும்' என்று கூறினார்கள்.

அவர், 'நான் எதனால் மோதிரம் அணிந்துகொள்ள வேண்டும்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'வெள்ளி, அல்லது பித்தளை, அல்லது இரும்பினால் (மோதிரம் செய்துகொள்வீராக)' என்று பதிலளித்தார்கள்."