நபி (ஸல்) அவர்களின் தலையில் தலைக்கவசம் உடைக்கப்பட்டு, அவர்களின் முகம் இரத்தத்தால் நனைக்கப்பட்டு, அவர்களின் முன் பற்களில் ஒன்று உடைந்திருந்த நிலையில், அலீ (ரழி) அவர்கள் தமது கேடயத்தில் தண்ணீர் (கொண்டு வந்து) கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்திலிருந்த) இரத்தத்தைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தார்கள். (கழுவிய) தண்ணீரை விட இரத்தம் அதிகமாக வழிவதைக் கண்டபோது, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் ஒரு பாயை எடுத்து, அதை எரித்து (அதன் சாம்பலை) காயத்தின் மீது ஒட்டினார்கள்; உடனே இரத்தம் நின்றுவிட்டது.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ جُرْحِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ. فَقَالَ جُرِحَ وَجْهُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتِ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ، فَكَانَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ تَغْسِلُ الدَّمَ وَعَلِيٌّ يُمْسِكُ، فَلَمَّا رَأَتْ أَنَّ الدَّمَ لاَ يَزِيدُ إِلاَّ كَثْرَةً أَخَذَتْ حَصِيرًا فَأَحْرَقَتْهُ حَتَّى صَارَ رَمَادًا ثُمَّ أَلْزَقَتْهُ، فَاسْتَمْسَكَ الدَّمُ.
ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களிடம் உஹுத் நாளில் நபி (ஸல்) அவர்களின் காயத்தைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களின் முகம் காயப்படுத்தப்பட்டது; அவர்களின் முன்பல் உடைக்கப்பட்டது; அவர்களின் தலையின் மீதிருந்த இரும்புக் கவசம் நசுங்கியது. ஃபாத்திமா (அலை) அவர்கள் இரத்தத்தைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தார்கள்; அலீ (ரழி) அவர்கள் (காயத்தின் மீது ஊற்றுவதற்காக) தண்ணீரைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இரத்தம் (நிற்காமல்) அதிகமாகிக் கொண்டே செல்வதைக் கண்ட ஃபாத்திமா (அலை), ஒரு (ஈச்சம்) பாயை எடுத்து, அது சாம்பலாகும் வரை எரித்து, அதை அந்தக் காயத்தின் மீது ஒட்ட வைத்தார்கள்; உடனே இரத்தம் நின்றுவிட்டது."
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்: "ஒரு நபியால் கொல்லப்பட்டவன் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் கடுமையாகிவிட்டது; மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகத்தில் இரத்தம் சிந்தச் செய்தவன் மீதும் அல்லாஹ்வின் கோபம் கடுமையாகிவிட்டது."
حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ لَمَّا كُسِرَتْ عَلَى رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبَيْضَةُ، وَأُدْمِيَ وَجْهُهُ، وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ، وَكَانَ عَلِيٌّ يَخْتَلِفُ بِالْمَاءِ فِي الْمِجَنِّ، وَجَاءَتْ فَاطِمَةُ تَغْسِلُ عَنْ وَجْهِهِ الدَّمَ، فَلَمَّا رَأَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ الدَّمَ يَزِيدُ عَلَى الْمَاءِ كَثْرَةً عَمَدَتْ إِلَى حَصِيرٍ فَأَحْرَقَتْهَا وَأَلْصَقَتْهَا عَلَى جُرْحِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَقَأَ الدَّمُ.
சஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் தலையில் தலைக்கவசம் உடைக்கப்பட்டு, அவர்களின் முகம் காயமடைந்து, அவர்களின் முன் வெட்டுப்பல் உடைக்கப்பட்டிருந்தபோது, அலீ (ரழி) அவர்கள் தமது கேடயத்தில் தண்ணீர் (மீண்டும் மீண்டும்) கொண்டு வந்துகொண்டிருந்தார்கள்; ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்திலிருந்து இரத்தத்தைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தார்கள். (ஆனால்) தண்ணீரால் இரத்தம் (நிற்காமல்) அதிகமாகுவதை ஃபாத்திமா (ரழி) கண்டபோது, அவர்கள் ஒரு பாயை எடுத்து, அதை எரித்து, (அந்தச் சாம்பலை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காயத்தின் மீது ஒட்டினார்கள்; உடனே இரத்தம் நின்றுவிட்டது.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يُسْأَلُ عَنْ جُرْحِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ فَقَالَ جُرِحَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتِ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ فَكَانَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَغْسِلُ الدَّمَ وَكَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ يَسْكُبُ عَلَيْهَا بِالْمِجَنِّ فَلَمَّا رَأَتْ فَاطِمَةُ أَنَّ الْمَاءَ لاَ يَزِيدُ الدَّمَ إِلاَّ كَثْرَةً أَخَذَتْ قِطْعَةَ حَصِيرٍ فَأَحْرَقَتْهُ حَتَّى صَارَ رَمَادًا ثُمَّ أَلْصَقَتْهُ بِالْجُرْحِ فَاسْتَمْسَكَ الدَّمُ .
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்களிடம் உஹுத் போரின் நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட காயம் குறித்து கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகம் காயமடைந்தது, அவர்களின் முன் வெட்டுப்பல் உடைந்தது மற்றும் அவர்களின் தலைக்கவசம் நொறுக்கப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் இரத்தத்தைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தார்கள்; அலீ பின் அபூ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கேடயத்தைப் பயன்படுத்தி (ஃபாத்திமாவுக்கு உதவ) தண்ணீர் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள். தண்ணீர் (ஊற்றுவது) இரத்தத்தை அதிகப்படுத்துவதை ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் கண்டபோது, அவர்கள் ஒரு பாயின் துண்டை எடுத்து அது சாம்பலாகும் வரை எரித்தார்கள். பின்னர் அந்தச் சாம்பலை காயத்தின் மீது ஒட்டவைத்தார்கள்; உடனே இரத்தம் நின்றுவிட்டது."