حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ، سَمِعَ أَبَا حَاتِمٍ الأَشْهَلَ بْنَ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى غُلاَمٍ لَهُ خَيَّاطٍ، فَقَدَّمَ إِلَيْهِ قَصْعَةً فِيهَا ثَرِيدٌ ـ قَالَ ـ وَأَقْبَلَ عَلَى عَمَلِهِ ـ قَالَ ـ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ ـ قَالَ ـ فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُهُ فَأَضَعُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ ـ قَالَ ـ فَمَا زِلْتُ بَعْدُ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ.
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன், அவர்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு தையல்கார இளைஞரின் வீட்டிற்குச் சென்றேன். அவர் (அந்தத் தையல்காரர்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு 'தரீத்' (எனும் உணவு) நிறைந்த ஒரு பாத்திரத்தைக் கொண்டு வந்து வைத்தார். பின்னர் அவர் தனது வேலையைத் தொடர்ந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அந்த உணவில் இருந்த) சுரைக்காயை (தேடி) எடுக்கத் தொடங்கினார்கள். நானும் அதைத் தேடி எடுத்து, அவர்களுக்கு முன்பாகச் சேகரித்து வைக்கலானேன். அன்றிலிருந்து நான் சுரைக்காயை விரும்பிச் சாப்பிடலானேன்.