இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

731ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ حُجْرَةً ـ قَالَ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ ـ مِنْ حَصِيرٍ فِي رَمَضَانَ فَصَلَّى فِيهَا لَيَالِيَ، فَصَلَّى بِصَلاَتِهِ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَلَمَّا عَلِمَ بِهِمْ جَعَلَ يَقْعُدُ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ ‏ ‏ قَدْ عَرَفْتُ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ، فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ، فَإِنَّ أَفْضَلَ الصَّلاَةِ صَلاَةُ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلاَّ الْمَكْتُوبَةَ ‏ ‏‏.‏ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى، سَمِعْتُ أَبَا النَّضْرِ، عَنْ بُسْرٍ، عَنْ زَيْدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ரமளானில் ஓர் அறையை அமைத்துக்கொண்டார்கள். (அது பாயினால் ஆனதாக இருந்தது என்று அவர்கள் கூறியதாக நான் கருதுகிறேன் என அறிவிப்பாளர் கூறினார்). அதில் அவர்கள் சில இரவுகள் தொழுதார்கள். அவர்களது தொழுகையைப் பின்பற்றி அவர்களின் தோழர்களில் சிலரும் தொழுதார்கள். அவர்களைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் அறிந்தபோது (வெளியே வராமல்) அமர்ந்திருந்தார்கள். பிறகு அவர்களிடம் வெளியே வந்து, "உங்கள் செயலில் நான் கண்டதை அறிந்துகொண்டேன். ஆகவே மக்களே! நீங்கள் உங்கள் வீடுகளிலேயே தொழுதுகொள்ளுங்கள். ஏனெனில், கடமையான தொழுகைகளைத் தவிர, ஒரு மனிதர் தன் வீட்டில் தொழுவதே மிகச் சிறந்த தொழுகையாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1399, 1400ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏‏.‏ فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا‏.‏ قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாக ஆனார்கள். அப்போது சில அரபியர்கள் (இஸ்லாத்தை விட்டு) மதம் மாறினார்கள். (அவர்களுக்கு எதிராகப் போர் தொடுக்க அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் முடிவு செய்தார்கள்.) உமர் (ரழி) அவர்கள், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'மக்கள், "அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை" என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் (அல்லாஹ்வினால்) கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். யார் அதைக் கூறிவிட்டாரோ, அவர் இஸ்லாத்தின் சட்டப்படியான உரிமைகளின்படியே தவிர, தனது உயிரையும் உடைமையையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்கிறார். மேலும், அவரது கணக்கு அல்லாஹ்விடம் இருக்கிறது,' என்று கூறியிருந்தும் நீங்கள் எப்படி (இவர்களைப் போன்ற) மக்களுடன் போரிட முடியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! தொழுகைக்கும் ஜகாத்திற்கும் இடையில் வேறுபாடு காட்டுபவர்களுடன் நான் நிச்சயமாகப் போரிடுவேன். ஏனெனில் ஜகாத் என்பது சொத்தின் உரிமையாகும் (அதைச் செலுத்த வேண்டிய கட்டாயக் கடமையாகும்). அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அவர்கள் செலுத்தி வந்த ஒரு பெண் ஆட்டுக்குட்டியைக்கூட எனக்குத் தர மறுத்தால், அதை அவர்கள் தடுத்ததற்காக நான் அவர்களுடன் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் உள்ளத்தைத் திறந்தான் என்பதைத் தவிர வேறில்லை (அதாவது, போரிடும் அந்தத் தீர்ப்பை நோக்கி அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளத்தைத் திறந்தான்); அவருடைய முடிவு சரியானது என்பதை நான் அறிந்து கொண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2946ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي نَفْسَهُ وَمَالَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏‏.‏ رَوَاهُ عُمَرُ وَابْنُ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்கள் 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை' என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். எனவே, எவர் 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை' என்று கூறுகிறாரோ, அவர் (இஸ்லாத்தின்) உரிமையைக் கொண்டே தவிர, என்னிடமிருந்து தமது உயிரையும் உடைமையையும் பாதுகாத்துக்கொண்டார். மேலும், அவரது கணக்கு அல்லாஹ்விடமே உள்ளது."

உமர் (ரலி) அவர்களும், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6924, 6925ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ، قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ، كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணித்து, அபூபக்ர் (ரலி) (கலீஃபாவாகப்) பொறுப்பேற்ற பின்னர், அரபிகளில் (சிலர்) இறைமறுப்பாளர்களாக மாறியபோது, உமர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'மக்கள் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடும்படி நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். யார் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று கூறிவிடுகிறாரோ, அவர் என்னிடமிருந்து தமது செல்வத்தையும் உயிரையும் பாதுகாத்துக்கொண்டவராவார்; அதன் (இஸ்லாமியச் சட்டத்தின்) உரிமை(யான காரணம்) இருந்தாலே தவிர! மேலும், அவரின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது' என்று கூறியிருக்க, நீங்கள் எவ்வாறு (அத்தகைய) மக்களுடன் போரிடுவீர்கள்?" என்று (அபூபக்ர் அவர்களிடம்) கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! தொழுகைக்கும் ஜகாத்துக்கும் இடையே வேறுபாடு காட்டுபவர்களுடன் நான் நிச்சயமாகப் போரிடுவேன். ஏனெனில், ஜகாத் என்பது செல்வத்தின் உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் செலுத்தி வந்த ஓர் ஆட்டுக்குட்டியை (சகாத்தாக) எனக்குத் தர மறுத்தாலும், அதைத் தடுத்து நிறுத்தியதற்காக அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! போரிடுவதற்கான தெளிவை அல்லாஹ் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் உள்ளத்தில் ஏற்படுத்தியிருந்ததையே நான் கண்டேன். எனவே, அதுவே சத்தியம் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
20ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்து, அவர்களுக்குப் பிறகு அபூபக்ர் (ரலி) (கலீஃபாவாகத்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அரபிகளில் (இஸ்லாத்தை) நிராகரிப்பவர்கள் நிராகரித்தபோது, உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி), அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம், "மக்களுடன் நீங்கள் எவ்வாறு போரிடுவீர்கள்? 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறில்லை) என்று மக்கள் சொல்லும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். எனவே, யார் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறுகிறாரோ, அவர் என்னிடமிருந்து தன் செல்வத்தையும், தன் உயிரையும் பாதுகாத்துக்கொண்டார்; (இஸ்லாத்தின்) உரிமைப்படி தவிர! மேலும் அவரின் விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்களே!" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! தொழுகைக்கும் ஜகாத்திற்கும் மத்தியில் யார் வேறுபாடு காட்டுகிறார்களோ அவர்களுடன் நான் நிச்சயமாகப் போரிடுவேன். ஏனெனில், ஜகாத் என்பது செல்வத்தின் உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் கொடுத்து வந்த (ஒட்டகத்தைக் கட்டும்) ஒரு கயிற்றை என்னிடம் தர மறுத்தாலும், அதைத் தடுத்ததற்காக அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! (ஜகாத் மறுப்பவர்களுடன்) போரிடுவதற்குரிய (தெளிவை) அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் உள்ளத்தில் அல்லாஹ் ஏற்படுத்திவிட்டான் என்பதைத் தவிர (வேறெதுவும்) இல்லை; அதுவே சத்தியம் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
21 aஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“மக்கள் ‘ல இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். எனவே எவர் ‘ல இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று கூறினாரோ, அவர் என்னிடமிருந்து தமது செல்வத்தையும் தமது உயிரையும் பாதுகாத்துக்கொண்டார்; அதன் (இஸ்லாத்தின்) உரிமைப்படியே தவிர! மேலும், அவரது விசாரணை அல்லாஹ்வின் பொறுப்பிலாகும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1599சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ عُقْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا النَّضْرِ، يُحَدِّثُ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ حُجْرَةً فِي الْمَسْجِدِ مِنْ حَصِيرٍ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا لَيَالِيَ حَتَّى اجْتَمَعَ إِلَيْهِ النَّاسُ ثُمَّ فَقَدُوا صَوْتَهُ لَيْلَةً فَظَنُّوا أَنَّهُ نَائِمٌ فَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَتَنَحْنَحُ لِيَخْرُجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ ‏ ‏ مَا زَالَ بِكُمُ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صُنْعِكُمْ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ يُكْتَبَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ كُتِبَ عَلَيْكُمْ مَا قُمْتُمْ بِهِ فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ أَفْضَلَ صَلاَةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلاَّ الصَّلاَةَ الْمَكْتُوبَةَ ‏ ‏ ‏.‏
ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் மஸ்ஜிதில் பாயால் ஓர் அறையை அமைத்துக்கொண்டார்கள். மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பல இரவுகள் அதில் தொழுதார்கள்; மக்கள் அவர்களிடம் ஒன்று கூடும் வரை. பிறகு, ஒரு இரவு அவர்கள் நபியவர்களின் குரலைக் கேட்கவில்லை; எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்குகிறார்கள் என்று மக்கள் நினைத்தார்கள். ஆகவே நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களிடம் வெளியே வர வேண்டும் என்பதற்காகச் சிலர் தங்கள் தொண்டையைக் கனைத்தார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் செய்து வந்த செயலை நான் பார்த்துக் கொண்டேதான் இருந்தேன். இது உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டு விடுமோ என்று நான் அஞ்சும் வரை (நிலைமை சென்றுவிட்டது). அவ்வாறு கடமையாக்கப்பட்டால், உங்களால் அதை நிறைவேற்ற இயலாது. மக்களே! உங்கள் வீடுகளில் தொழுங்கள். ஏனெனில் ஒரு மனிதன் தொழும் தொழுகைகளில் மிகச் சிறந்தது, கடமையாக்கப்பட்ட (ஃபர்ளான) தொழுகைகளைத் தவிர, அவனது வீட்டில் தொழுவதாகும்.'"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
2443சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணித்தார்கள், அவர்களுக்குப் பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாக ஆனார்கள், மேலும் அரபிகளில் சிலர் (ஜகாத் கொடுக்க மறுத்து இஸ்லாமிய ஆட்சியிலிருந்து வெளியேறி) மறுதலித்தார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: 'மக்கள் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருக்கும்போது, நீங்கள் எப்படி மக்களுடன் போரிடுவீர்கள்? லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் என்று கூறுபவர், இஸ்லாமிய சட்டப்படி அவர் தண்டனைக்குரியவராக இருந்தால் தவிர, தனது செல்வத்தையும் உயிரையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொண்டார், மேலும் அவரது கணக்கு அல்லாஹ்விடம் இருக்கிறது?'" அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தொழுகையையும் ஜகாத்தையும் பிரிப்பவர்களுடன் நான் நிச்சயம் போரிடுவேன்; ஜகாத் என்பது செல்வத்தின் கட்டாய உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அவர்கள் கொடுத்து வந்த ஒரு கயிற்றை (ஒட்டகத்தைக் கட்டும் கயிறு - மிகச் சிறிய தொகையைக் குறிக்கும்) என்னிடம் கொடுக்க மறுத்தால், அதை அவர்கள் தடுத்ததற்காக அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன்.' உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் உள்ளத்தை போருக்காக விசாலமாக்கிவிட்டான் என்பதை நான் கண்டேன், அதுவே சத்தியம் என்பதையும் நான் அறிந்துகொண்டேன்.'
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3090சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்கள் ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. எனவே யார் ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ என்று கூறுகிறாரோ, அவர் என்னிடமிருந்து தனது செல்வத்தையும், உயிரையும் பாதுகாத்துக் கொண்டார்; அதன் (இஸ்லாத்தின்) உரிமையின்படி தவிர! மேலும் அவரின் கணக்கு அல்லாஹ்விடம் இருக்கும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
4007சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ زَيْدٍ، فِي قَوْلِهِ ‏{‏ وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ ‏}‏ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ بَعْدَ الَّتِي فِي ‏{‏ تَبَارَكَ ‏}‏ الْفُرْقَانِ بِثَمَانِيَةِ أَشْهُرٍ ‏{‏ وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ‏}‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَدْخَلَ أَبُو الزِّنَادِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ خَارِجَةَ مُجَالِدَ بْنَ عَوْفٍ ‏.‏
ஸைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (அல்லாஹ்வின்) இந்தக் கூற்று (அதாவது,) 'யார் ஒரு முஃமினை வேண்டுமென்றே கொலை செய்கிறானோ, அவனது கூலி நரகமாகும்' (அல்-குர்ஆன் 4:93) எனும் வசனம், 'தபாறக்' (எனும் அத்தியாயமான) அல்-ஃபுர்கானில் உள்ள 'மேலும், அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்த இலாஹ்வையும் (கடவுளையும்) அழைக்க மாட்டார்கள்; அல்லாஹ் தடைசெய்துள்ள எந்த உயிரையும் நியாயமான காரணமின்றிக் கொலை செய்ய மாட்டார்கள்' (அல்-குர்ஆன் 25:68) என்ற வசனம் அருளப்பட்டு எட்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு அருளப்பட்டது. (அபூ அப்துர் ரஹ்மான் (இமாம் நஸாயீ) கூறினார்கள்: அபூஸ் ஸினாத், தனக்கும் காரிஜாவுக்கும் இடையில் முஜாலித் இப்னு அவ்ஃப் என்பவரை (இந்த அறிவிப்புச் சங்கிலியில்) சேர்த்துள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1447சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ - عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّهُ قَالَ احْتَجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ حُجْرَةً فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ مِنَ اللَّيْلِ فَيُصَلِّي فِيهَا قَالَ فَصَلَّوْا مَعَهُ بِصَلاَتِهِ - يَعْنِي رِجَالاً - وَكَانُوا يَأْتُونَهُ كُلَّ لَيْلَةٍ حَتَّى إِذَا كَانَ لَيْلَةً مِنَ اللَّيَالِي لَمْ يَخْرُجْ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَنَحْنَحُوا وَرَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ وَحَصَبُوا بَابَهُ - قَالَ - فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُغْضَبًا فَقَالَ ‏ ‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا زَالَ بِكُمْ صَنِيعُكُمْ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنْ سَتُكْتَبَ عَلَيْكُمْ فَعَلَيْكُمْ بِالصَّلاَةِ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ خَيْرَ صَلاَةِ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلاَّ الصَّلاَةَ الْمَكْتُوبَةَ ‏ ‏ ‏.‏
ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் ஒரு (தனிப்பட்ட) அறையை அமைத்துக் கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் வெளியே வந்து அங்கே தொழுவார்கள். (அப்போது) சில ஆண்களும் (அவருடைய) தொழுகையைப் பின்பற்றி அவருடன் தொழுதனர். அவர்கள் ஒவ்வொரு இரவும் (அவருடன் தொழ) வருவார்கள். ஒரு நாள் இரவுகளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் வெளியே வரவில்லை. ஆகவே அவர்கள் செருமினார்கள்; தங்கள் குரல்களை உயர்த்தினார்கள்; மேலும் அவரது கதவின் மீது கூழாங்கற்களை எறிந்தார்கள். (இதைக் கண்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோபத்துடன் வெளியே வந்து கூறினார்கள்: "மக்களே! உங்கள் செயல் (இப்படியே) தொடர்ந்துகொண்டே இருந்தது, அது உங்களுக்குக் கடமையாக்கப்பட்டுவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன். எனவே, உங்கள் தொழுகைகளை உங்கள் வீடுகளில் தொழுங்கள். ஏனெனில் கடமையான தொழுகையைத் தவிர, ஒரு மனிதன் தன் வீட்டில் தொழுவதே சிறந்த தொழுகையாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صحيح (الألباني)