இப்னு அபீ முலைக்கா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அந்த இரு நல்லவர்களான அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் உமர் (ரழி) அவர்களும் (தங்கள் செயலின் விளைவாக) அழிந்துபோகும் நிலைக்கு ஆளாகவிருந்தார்கள். பனூ தமீம் குலத்தின் தூதுக்குழு ஒன்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்களின் சன்னிதானத்தில் அவர்கள் இருவரும் தங்கள் குரல்களை உயர்த்தினர். அவ்விருவரில் ஒருவர், பனூ முஜாஷிஃ சகோதரரான அல்-அக்ரஃ பின் ஹாபிஸ் என்பவரை (அக்குழுவின் தலைவராக நியமிக்குமாறு) சைகை செய்தார். மற்றவரோ வேறொரு மனிதரைச் சைகை செய்தார். (நாஃபிஃ கூறுகிறார்: அந்த மனிதரின் பெயர் எனக்கு நினைவில் இல்லை).

அப்போது அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களிடம், "நீர் எனக்கு மாறுசெய்வதைத் தவிர வேறெதையும் விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்கள். அதற்கு உமர் (ரழி), "நான் உமக்கு மாறுசெய்ய விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்கள். அவ்விஷயத்தில் அவர்களிருவரின் குரல்களும் உயர்ந்தன. ஆகவே, அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

**"யா அய்யுஹல்லதீன ஆமனூ லா தர்ஃபவூ அஸ்வாதக்கும்..."**
(பொருள்: ஈமான் கொண்டவர்களே! உங்கள் குரல்களை (நபியின் குரலுக்கு மேல்) உயர்த்தாதீர்கள்...)

இப்னு அஸ்-ஜுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவ்வசனம் அருளப்பட்ட பிறகு உமர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பக் கேட்காத வரையில், அவர்களுக்குக் கேட்காத விதத்திலே (மிகத் தாழ்ந்த குரலில்) பேசுபவராக ஆகிவிட்டார்கள்." ஆனால், அவர் (இப்னு அஸ்-ஜுபைர்) தனது தந்தையாரைப் (அதாவது அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களைப்) பற்றி இவ்வாறு குறிப்பிடவில்லை.

உர்வா இப்னு ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், "என் சகோதரி மகனே! (அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர்) நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அதிகமான கல்வியைப் பெற்றுள்ளார் எனும் செய்தி எனக்கு எட்டியது" என்று கூறினார்கள்.

(உர்வா கூறினார்:) "எனவே நான் அவரைச் சந்தித்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அவர் குறிப்பிடும் விஷயங்கள் குறித்துக் கேட்டேன்."

அவர் குறிப்பிட்டவற்றில் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகப் பின்வரும் செய்தியும் இருந்தது:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் மக்களிடமிருந்து கல்வியை (அவர்களிடமிருந்து நேரடியாக) ஒரேயடியாகப் பறித்துவிடுவதில்லை. மாறாக, அறிஞர்களைக் கைப்பற்றுவதன் மூலம் (அவர்களின் மரணத்தின் மூலம்) அவர்களுடன் கல்வியையும் உயர்த்துகிறான் (அகற்றிவிடுகிறான்). மக்களிடையே அறிவற்ற தலைவர்களை (மட்டும்) விட்டுவைப்பான். (அவர்களிடம் மார்க்கத் தீர்ப்புக்) கேட்கப்படும்போது, அவர்கள் அறிவின்றித் தீர்ப்பளிப்பார்கள். இதன் மூலம் அவர்களும் வழிதவறி, (பிறரை)யும் வழிதவறச் செய்வார்கள்."

உர்வா (ரஹ்) கூறினார்: "நான் இதை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் அறிவித்தபோது, அவர்கள் அதை மிகப் பெரிய விஷயமாகக் கருதினார்கள்; (அதன் பாரதூரத்தின் காரணமாக) அதை ஏற்கத் தயங்கினார்கள். 'நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறுவதை அவர் செவியுற்றதாக உன்னிடம் அறிவித்தாரா?' என்று கேட்டார்கள்."

உர்வா (ரஹ்) கூறினார்: "அடுத்த ஆண்டு வந்தபோது, ஆயிஷா (ரலி) என்னிடம், 'இப்னு அம்ர் வந்துள்ளார்; அவரைச் சந்தித்து அவருடன் பேச்சுக் கொடுத்து, கல்வி குறித்து அவர் உமக்குக் குறிப்பிட்ட அந்த ஹதீஸைப் பற்றி அவரிடம் கேட்பீராக!' என்று கூறினார்கள். (உர்வா கூறினார்:) அவ்வாறே நான் அவரைச் சந்தித்து அது குறித்துக் கேட்டேன். அவர் முதல் முறை எனக்கு அறிவித்ததைப் போலவே (மாற்றமின்றி) எனக்கு அறிவித்தார்."

உர்வா (ரஹ்) கூறினார்: "நான் அதை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் தெரிவித்தபோது, 'அவர் உண்மையையே கூறியுள்ளார் என்றே நான் கருதுகிறேன். அவர் அதில் எதையும் கூட்டவுமில்லை; குறைக்கவும் இல்லை என்பதை நான் காண்கிறேன்' என்று கூறினார்கள்."