இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

4745ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ عُوَيْمِرًا، أَتَى عَاصِمَ بْنَ عَدِيٍّ وَكَانَ سَيِّدَ بَنِي عَجْلاَنَ فَقَالَ كَيْفَ تَقُولُونَ فِي رَجُلٍ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ سَلْ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَتَى عَاصِمٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ، فَسَأَلَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَرِهَ الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا، قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَجَاءَ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ الْقُرْآنَ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ ‏"‏‏.‏ فَأَمَرَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمُلاَعَنَةِ بِمَا سَمَّى اللَّهُ فِي كِتَابِهِ، فَلاَعَنَهَا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ حَبَسْتُهَا فَقَدْ ظَلَمْتُهَا، فَطَلَّقَهَا، فَكَانَتْ سُنَّةً لِمَنْ كَانَ بَعْدَهُمَا فِي الْمُتَلاَعِنَيْنِ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ انْظُرُوا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْحَمَ أَدْعَجَ الْعَيْنَيْنِ عَظِيمَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا إِلاَّ قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا، وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أُحَيْمِرَ كَأَنَّهُ وَحَرَةٌ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا، إِلاَّ قَدْ كَذَبَ عَلَيْهَا ‏"‏‏.‏ فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى النَّعْتِ الَّذِي نَعَتَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ تَصْدِيقِ عُوَيْمِرٍ، فَكَانَ بَعْدُ يُنْسَبُ إِلَى أُمِّهِ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

பனூ அஜ்லான் குலத்தாரின் தலைவராக இருந்த ஆஸிம் பின் அதீ (ரலி) அவர்களிடம் உவைமிர் (ரலி) வந்து, "ஒரு மனிதர் தம் மனைவியுடன் (அந்நிய) ஆணொருவனைக் கண்டால், அவர் குறித்து தாங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்? அவர் அவனைக் கொன்றுவிட வேண்டுமா? அவ்வாறு கொன்றால் (பழிக்குப் பழியாக) அவரையும் நீங்கள் கொன்றுவிடுவீர்களா? அல்லது அவர் என்னதான் செய்ய வேண்டும்? எனக்காக இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, ஆஸிம் (ரலி) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (அது பற்றிக்) கேட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அக்கேள்வியை வெறுத்தார்கள். (பிறகு) உவைமிர் (ரலி) அவர்கள் ஆஸிம் (ரலி) அவர்களிடம் (பதில்) கேட்டபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இத்தகைய கேள்விகளை வெறுத்தார்கள்; மேலும், இதனைக் குறை கூறினார்கள்" என்று ஆஸிம் (ரலி) பதிலளித்தார்கள்.

உவைமிர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்காமல் நான் ஓயமாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டு, (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு மனிதர் தம் மனைவியுடன் (அந்நிய) ஆணொருவனைக் கண்டால், அவர் அவனைக் கொன்றுவிட வேண்டுமா? அவ்வாறு கொன்றால் (பழிக்குப் பழியாக) அவரையும் நீங்கள் கொன்றுவிடுவீர்களா? அல்லது அவர் என்னதான் செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் உனது விஷயத்திலும் உனது மனைவியின் விஷயத்திலும் குர்ஆன் (வசனத்தை) அருளியுள்ளான்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் தன் வேதத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி 'முலாஅனா' செய்யுமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அவ்வாறே அவர் அவளுடன் 'முலாஅனா' செய்தார்.

பிறகு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இதற்குப் பிறகும்) நான் அவளை (மனைவியாக) வைத்திருந்தால் அவளுக்கு அநீதி இழைத்தவனாவேன்" என்று கூறி, அவளை விவாகரத்துச் செய்தார். 'முலாஅனா' செய்தவர்களுக்குப் பிறகு இதுவே வழிமுறையாக (சுன்னத்) ஆகிவிட்டது.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கவனியுங்கள்! அவள் கரிய நிறத்துடனும், கருமையான கண்களுடனும், பெரிய இடுப்புடனும், சதைப்பற்றுள்ள கால்களுடனும் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், உவைமிர் அவள் மீது உண்மையைத்தான் சொல்லியிருக்கிறார் என்று நான் கருதுவேன். அவள் 'வஹ்ரா' (எனும் பல்லி) போன்று சிவப்பு நிறத்தில் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், உவைமிர் அவள் மீது பொய்யுரைத்தார் என்றே நான் கருதுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், உவைமிர் (ரலி) சொன்னது உண்மைதான் என்பதை மெய்ப்பிக்கும் வகையில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வருணித்த (உடல்) அடையாளத்துடனேயே அவள் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அதன் பிறகு அக்குழந்தை அதன் தாயுடனேயே இணைத்துச் சொல்லப்பட்டு வந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5309ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنِ الْمُلاَعَنَةِ، وَعَنِ السُّنَّةِ، فِيهَا عَنْ حَدِيثِ، سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَخِي بَنِي سَاعِدَةَ أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي شَأْنِهِ مَا ذَكَرَ فِي الْقُرْآنِ مِنْ أَمْرِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ قَضَى اللَّهُ فِيكَ وَفِي امْرَأَتِكَ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَتَلاَعَنَا فِي الْمَسْجِدِ وَأَنَا شَاهِدٌ، فَلَمَّا فَرَغَا قَالَ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا‏.‏ فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ فَرَغَا مِنَ التَّلاَعُنِ، فَفَارَقَهَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ ذَاكَ تَفْرِيقٌ بَيْنَ كُلِّ مُتَلاَعِنَيْنِ ‏"‏‏.‏ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتِ السُّنَّةُ بَعْدَهُمَا أَنْ يُفَرَّقَ بَيْنَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، وَكَانَتْ حَامِلاً، وَكَانَ ابْنُهَا يُدْعَى لأُمِّهِ، قَالَ ثُمَّ جَرَتِ السُّنَّةُ فِي مِيرَاثِهَا أَنَّهَا تَرِثُهُ وَيَرِثُ مِنْهَا مَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ‏.‏ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنْ جَاءَتْ بِهِ أَحْمَرَ قَصِيرًا كَأَنَّهُ وَحَرَةٌ، فَلاَ أُرَاهَا إِلاَّ قَدْ صَدَقَتْ وَكَذَبَ عَلَيْهَا، وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْوَدَ أَعْيَنَ ذَا أَلْيَتَيْنِ، فَلاَ أُرَاهُ إِلاَّ قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا ‏"‏‏.‏ فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى الْمَكْرُوهِ مِنْ ذَلِكَ‏.‏
இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் முலாஅனா (சாபப் பிரமாணம்) பற்றியும், அது தொடர்பான சுன்னத் பற்றியும் ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து அறிவிக்கின்றார்கள்:

அன்சாரிகளில் ஒரு மனிதர் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு மனிதர் தம் மனைவியுடன் (அந்நிய) ஒருவனைக் கண்டால் அவனைக் கொல்லலாமா? அல்லது அவர் என்னதான் செய்வது?" என்று கேட்டார். அப்போது அல்லாஹ் அவ்விஷயத்தில் லிஆன் (சாபப் பிரமாணம்) செய்பவர்கள் குறித்துக் குர்ஆனில் உள்ளதை அருளினான்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் உனக்கும் உன் மனைவிக்கும் தீர்ப்பளித்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள். (ஸஹ்ல் (ரலி) கூறினார்கள்:) நான் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவர்கள் இருவரும் பள்ளிவாசலில் 'லிஆன்' செய்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் (லிஆன் செய்து) முடித்தபோது, அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இனி) நான் அவளை (என் மனைவியாக) வைத்துக்கொண்டால், நான் அவள் மீது பொய்யுரைத்தவனாகி விடுவேன்" என்று கூறிவிட்டு, இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிடுவதற்கு முன்பே அவளை மூன்று முறை (தலாக் கூறி) விவாகரத்துச் செய்துவிட்டார். அவ்வாறே நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னிலையில் அவர் அவளைப் பிரிந்துவிட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதுவே லிஆன் செய்துகொண்ட ஒவ்வொரு தம்பதியினருக்குமிடையிலான பிரிவாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் கூறினார்: இப்னு ஷிஹாப் கூறினார்: பிறகு அவ்விருவருக்கும் பின், லிஆன் செய்தவர்களைப் பிரித்துவிடுவது சுன்னத்தாக (நடைமுறையாக) ஆகிவிட்டது. அப்பெண் கர்ப்பமாக இருந்தார். அவருடைய மகன் தன் தாயின் பெயராலேயே அழைக்கப்பட்டான். பிறகு, வாரிசுரிமை தொடர்பாக சுன்னத் (நடைமுறை) என்னவென்றால், அப்பெண் தன் மகனுக்கு வாரிசாவார்; அல்லாஹ் அவனுக்கு நிர்ணயித்திருப்பதை அவன் அப்பெண்ணிடமிருந்து வாரிசாகப் பெறுவான்.

இப்னு ஜுரைஜ், இப்னு ஷிஹாப் வழியாக ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இந்த ஹதீஸில் (அறிவித்ததாவது): நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்பெண் சிவந்த நிறமுடைய, குள்ளமான, பல்லியைப் போன்றதொரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அவள் உண்மையே உரைத்திருக்கிறாள்; கணவன் அவள் மீது பொய்யுரைத்துள்ளான் என்று கருதுகிறேன். ஆனால், அப்பெண் கரிய நிறமும், அகன்ற கண்களும், பெரிய புட்டங்களும் கொண்ட குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அவன் (கணவன்) அவள் மீது உண்மையைச் சொல்லியுள்ளான் என்று கருதுகிறேன்."

பிறகு அப்பெண், (கணவன் தன்மீது சுமத்திய குற்றச்சாட்டு உண்மை என்பதை நிரூபிக்கும் வகையில்) வெறுக்கத்தக்க அந்தத் தோற்றத்திலேயே அக்குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5651ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ مَرِضْتُ مَرَضًا، فَأَتَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا مَاشِيَانِ، فَوَجَدَانِي أُغْمِيَ عَلَىَّ، فَتَوَضَّأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَبَّ وَضُوءَهُ عَلَىَّ، فَأَفَقْتُ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي كَيْفَ أَقْضِي فِي مَالِي فَلَمْ يُجِبْنِي بِشَىْءٍ حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒருமுறை நான் நோய்வாய்ப்பட்டேன். நபி (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் என்னை நலம் விசாரிக்க நடந்தே வந்தார்கள்; அப்போது நான் சுயநினைவின்றி இருப்பதைக் கண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அங்கசுத்தி (உளூ) செய்தார்கள்; பின்னர் (அவர்கள் உளூச் செய்த) தண்ணீரை என் மீது ஊற்றினார்கள். நான் சுயநினைவு பெற்றதும் நபி (ஸல்) அவர்களைக் கண்டேன். நான் கேட்டேன், “அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! எனது சொத்துக்களை நான் என்ன செய்வது? எனது சொத்துக்களை நான் எவ்வாறு பங்கிடுவது (அல்லது நிர்வகிப்பது)?” வாரிசுரிமை குறித்த இறைவசனம் அருளப்படும் வரை அவர்கள் எனக்குப் பதிலளிக்கவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6723ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ مَرِضْتُ فَعَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا مَاشِيَانِ، فَأَتَانِي وَقَدْ أُغْمِيَ عَلَىَّ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَبَّ عَلَىَّ وَضُوءَهُ فَأَفَقْتُ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي، كَيْفَ أَقْضِي فِي مَالِي فَلَمْ يُجِبْنِي بِشَىْءٍ حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمَوَارِيثِ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நோய்வாய்ப்பட்டேன்; அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் என்னை நலம் விசாரிக்க நடந்தே வந்தார்கள். அவர்கள் என்னிடம் வந்தபோது நான் (மயக்கத்தால்) சுயநினைவின்றி இருந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உளூச் செய்து, (தங்களின் உளூ) தண்ணீரை என் மீது ஊற்றினார்கள். நான் சுயநினைவு பெற்றேன்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் செல்வத்தின் விஷயத்தில் நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? என் செல்வத்தில் நான் எவ்வாறு முடிவெடுக்க வேண்டும்?" என்று கேட்டேன். வாரிசுரிமை குறித்த வசனம் அருளப்படும் வரை அவர்கள் எனக்கு எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1616 aஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ، الْمُنْكَدِرِ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ مَرِضْتُ فَأَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ يَعُودَانِي مَاشِيَيْنِ فَأُغْمِيَ عَلَىَّ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ صَبَّ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقْضِي فِي مَالِي فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ شَيْئًا حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ ‏{‏ يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلاَلَةِ‏}‏
ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் என்னை உடல்நலம் விசாரிப்பதற்காக நடந்தே வந்தார்கள். அப்போது நான் மயக்கமுற்றிருந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் உளூச் செய்துவிட்டு, தங்கள் உளூச் செய்த தண்ணீரை என் மீது தெளித்தார்கள். எனக்கு மயக்கம் தெளிந்தது. நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), என் செல்வத்தின் விஷயத்தில் நான் என்ன முடிவு செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டேன். வாரிசுரிமை பற்றிய வசனம் அருளப்படும் வரை அவர்கள் எனக்கு எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை.
(அந்த வசனம்:) **'யஸ்தஃப்தூனக்க குலில்லாஹு யுஃப்தீக்கும் ஃபில் கிலாலா'**
"அவர்கள் உம்மிடம் ஒரு தீர்ப்பைக் கேட்கிறார்கள்; கூறுவீராக: பெற்றோர்களோ பிள்ளைகளோ இல்லாத நபரைப் பற்றி (அதாவது, கலாலா எனும் வாரிசுரிமைச் சட்டம் குறித்து) அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஒரு தீர்ப்பை வழங்குகிறான்..." (திருக்குர்ஆன் 4:176).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1616 cஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ عَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَرِيضٌ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ مَاشِيَيْنِ فَوَجَدَنِي قَدْ أُغْمِيَ عَلَىَّ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَبَّ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَأَفَقْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ شَيْئًا حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைப் பார்க்க வந்தார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் அவர்களுடன் நடந்தே வந்தார்கள். நான் மயக்கமுற்று இருப்பதைக் கண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உளூச் செய்தார்கள்; பிறகு தமது உளூவின் (மீதமுள்ள) தண்ணீரை என்மீது ஊற்றினார்கள். எனக்குச் சுயநினைவு திரும்பியது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என் அருகில்) இருப்பதைக் கண்டேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது சொத்துக்களை நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டேன். வாரிசுரிமை தொடர்பான இறைவசனம் அருளப்படும் வரை அவர்கள் எனக்கு எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2886சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ مَرِضْتُ فَأَتَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ مَاشِيَيْنِ وَقَدْ أُغْمِيَ عَلَىَّ فَلَمْ أُكَلِّمْهُ فَتَوَضَّأَ وَصَبَّهُ عَلَىَّ فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ فِي مَالِي وَلِي أَخَوَاتٌ قَالَ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْمَوَارِيثِ ‏{‏ يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلاَلَةِ ‏}‏ ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நான் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் என்னை நலம் விசாரிக்க கால்நடையாக வந்தார்கள். நான் சுயநினைவின்றி இருந்ததால், என்னால் அவர்களிடம் பேச முடியவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் உளூச் செய்து, (அந்த உளூவின்) தண்ணீரை என் மீது ஊற்றினார்கள்; நான் சுயநினைவுக்கு வந்தேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் சொத்துக்களை நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? எனக்கு சகோதரிகள் இருக்கிறார்கள் (மட்டுமே, வேறு நேரடி வாரிசுகள் இல்லாத நிலையில்)" என்று கேட்டேன். அப்போது வாரிசுரிமை பற்றிய வசனம் அருளப்பட்டது: "{யஸ்தஃப்தூனக்க குலில்லாஹு யுஃப்தீக்கும் ஃபில் கிலாலா}" (பொருள்: அவர்கள் உம்மிடம் மார்க்கத் தீர்ப்பைக் கேட்கிறார்கள். கூறுவீராக: 'கலாலா' பற்றி அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தீர்ப்பளிக்கிறான்).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صحيح (الألباني)
2728சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ مَرِضْتُ فَأَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي هُوَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ وَهُمَا مَاشِيَانِ وَقَدْ أُغْمِيَ عَلَىَّ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَبَّ عَلَىَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ كَيْفَ أَقْضِي فِي مَالِي حَتَّى نَزَلَتْ آيَةُ الْمِيرَاثِ فِي آخِرِ النِّسَاءِ ‏{وَإِنْ كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلاَلَةً‏}‏ الآيَةَ وَ ‏{يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلاَلَةِ}‏ الآيَةَ ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"நான் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் என்னை உடல் நலம் விசாரிக்க நடந்து வந்தார்கள். நான் சுயநினைவை இழந்திருந்தேன். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உளூச் செய்து, தம் உளூத் நீரிலிருந்து என் மீது ஊற்றினார்கள். (அதன் மூலம் நான் சுயநினைவு பெற்றேன்.) நான் கேட்டேன்: ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? என் செல்வம் குறித்து நான் எப்படி முடிவு செய்ய வேண்டும்?’ (எனக்கு நேரடி வாரிசுகள் இல்லாததால், என் சொத்துக்களை எப்படிப் பிரிப்பது என்று நான் கேட்டேன்.) இறுதியாக அந்-நிஸா அத்தியாயத்தின் இறுதியில் வாரிசுரிமை பற்றிய வசனம் அருளப்பட்டது. (அது கலாலா (நேரடி வாரிசுகளோ, பெற்றோரோ இல்லாதவர்) பற்றிய சட்டங்களை விளக்கியது.) அதாவது, “ஒரு ஆணோ பெண்ணோ வாரிசு எவருமின்றி (கலாலா நிலையில்) இறந்துவிட்டால்...” எனும் வசனமும் (குர்ஆன் 4:12), “அவர்கள் உம்மிடம் மார்க்கத் தீர்ப்புக் கேட்கிறார்கள். கூறுவீராக: வாரிசு எவருமின்றி இறப்பவர் (கலாலா) குறித்து அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தீர்ப்பளிக்கிறான்...” எனும் வசனமும் (குர்ஆன் 4:176) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)