ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு கல் (அவர்களைத்) தாக்கி, அவர்கள் தடுமாறினார்கள்; அதனால் அவர்களின் விரலிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்:

**"ஹல் அன்தி இல்லா இஸ்பஉன் தமீதி**
**வஃபீ ஸபீலில்லாஹி மா லகீதி"**

(பொருள்: "நீ இரத்தம் சிந்திய ஒரு விரலேயன்றி வேறில்லை; நீ சந்தித்த (துன்பத்)து அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஏற்பட்டதே!")

ஜுன்துப் பின் சுஃப்யான் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
போர்க்களங்கள் சிலவற்றில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் விரல் இரத்தம் சிந்தியது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நீ இரத்தம் சிந்திய ஒரு விரலேயன்றி வேறில்லை; நீ சந்தித்தவையெல்லாம் அல்லாஹ்வின் பாதையிலேயே (நிகழ்ந்தன).”

ஜுன்தப் அல்-பஜலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு குகையில் இருந்தேன். அப்போது அவர்களின் விரலில் (காயம் ஏற்பட்டு) இரத்தம் வடிந்தது. ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம் விரலைப் பார்த்து) கூறினார்கள்: ‘நீ இரத்தம் சிந்திய ஒரு விரல் தானே (வேறில்லை); அல்லாஹ்வின் பாதையில்தான் நீ இதைச் சந்தித்தாய் (இந்தக் காயத்தை).’”

அவர்கள் (ஜுன்தப்) மேலும் கூறினார்கள்: “ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் (வஹி கொண்டு வருவதில்) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வரத் தாமதித்தார். ஆகவே, இணைவைப்பாளர்கள், ‘முஹம்மது (தம் இறைவனால்) கைவிடப்பட்டு விட்டார்’ என்று கூறினார்கள். ஆகவே, அல்லாஹ் தஆலா (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்: **‘மா வத்தஅக ரப்புக்க வமா கலொ’** (இதன் பொருள்: (நபியே!) உமது இறைவன் உம்மைக் கைவிடவுமில்லை; (உம்மை) வெறுக்கவுமில்லை.)”