அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்-அஹ்ஸாப் (அதாவது, கூட்டணிக் கோத்திரங்களின் போர் அல்லது அகழிப் போர்) நடந்த நாளில், நபி (ஸல்) அவர்கள் மண் சுமந்துகொண்டிருந்ததை நான் கண்டேன். அந்த மண் அவர்களின் வயிற்றின் வெண்மையை மூடியிருந்தது. மேலும் அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்: "(யா அல்லாஹ்!) நீ இல்லையென்றால் நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம், தர்மமும் செய்திருக்க மாட்டோம், தொழுதிருக்கவும் மாட்டோம். ஆகவே, எங்கள் மீது அமைதியை இறக்கி வைப்பாயாக. (போரில்) நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்திக்கும்போது எங்கள் பாதங்களை உறுதிப்படுத்துவாயாக. நிச்சயமாக, இக்கூட்டத்தினர் எங்களுக்கு எதிராக அத்துமீறியுள்ளனர். அவர்கள் ஒரு குழப்பத்தை (அல்லது சண்டையை) நாடினால், நாங்கள் (அதை) மறுத்துவிடுவோம்."

பரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அகழ் (கந்தக்) போரின் நாளில், அவர்களின் வயிறு (மண்ணால்) மறையும் வரை அல்லது அவர்களின் வயிற்றில் புழுதி படியும் வரை மண் சுமந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அவர்கள் (பின்வரும் கவிதையாகக்) கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்:

"வல்லாஹி லவ்லல்லாஹு மஹ்ததைனா
வலா தஸத்தக்னா வலா ஸல்லைனா
ஃபஅன்ஸிலன் ஸகீனதன் அலைனா
வ தப்பிதில் அக்தாம இன் லாகைனா
இன்னல் உலா கத் பகவ் அலைனா
இதா அரதூ ஃபித்னதன் அபைனா"

(பொருள்: அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் இல்லாவிட்டால் நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம்; தர்மம் செய்திருக்கவும் மாட்டோம்; தொழுதிருக்கவும் மாட்டோம். எனவே (யா அல்லாஹ்!) எங்கள் மீது ஸகீனாவை (மன அமைதியையும் உறுதியையும்) இறக்கியருள்வாயாக! நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தால் எங்கள் பாதங்களை உறுதிப்படுத்துவாயாக! நிச்சயமாக அவர்கள் எங்கள் மீது அக்கிரமம் புரிந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் ஃபித்னாவை (குழப்பத்தையும் போரையும்) நாடினால் நாங்கள் மறுப்போம்).

மேலும் "அபைனா! அபைனா!" (நாங்கள் மறுப்போம்! நாங்கள் மறுப்போம்!) என்று (கூறும்போது) நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது குரலை உயர்த்தினார்கள்.

அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்-அஹ்ஸாப் (அகழ்ப்போர்) நாளில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அகழ் தோண்டிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் அகழிலிருந்து மண்ணை வெளியே சுமந்து செல்வதை நான் கண்டேன். (அவர்கள் கடுமையாக உழைத்ததால்) அவர்களுடைய வயிற்றின் தோல் புழுதியால் என் பார்வைக்குத் தெரியாத அளவுக்கு மறைந்துவிட்டது; மேலும் அவர்கள் அதிகமான ரோமம் உள்ளவர்களாக இருந்தார்கள்.

அவர்கள் மண்ணைச் சுமந்துகொண்டிருந்தபோது, இப்னு ரவாஹா (ரழி) அவர்கள் இயற்றிய கவிதை வரிகளை (பின்வருமாறு) பாடுவதை நான் கேட்டேன்:

**"அல்லாஹும்ம லவ்லா அன்த்த மஹ்ததைனா,
வலா தஸத்தக்னா வலா ஸல்லைனா,
ஃஅன்ஸிலன் ஸகீனதன் அலைனா,
வதப்பிதில் அக்தாம இன் லாகைனா.
இன்னல் உலா கத் பகவ் அலைனா,
வஇன் அராதூ ஃபித்னதன் அபைனா."**

(இதன் பொருள்: "யா அல்லாஹ்! நீயின்றி நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம்; தர்மம் செய்திருக்க மாட்டோம்; தொழுதிருக்கவும் மாட்டோம். ஆகவே, எங்கள் மீது ஸகீனாவை (அமைதியை) இறக்குவாயாக! நாங்கள் (எதிரியைச்) சந்தித்தால் எங்கள் பாதங்களை உறுதிப்படுத்துவாயாக! ஏனெனில் அவர்கள் எங்களுக்கு எதிராக அக்கிரமம் செய்துள்ளார்கள். அவர்கள் குழப்பத்தை நாடினால், நாங்கள் (அதற்கு) இணங்கமாட்டோம்.")

நபி (ஸல்) அவர்கள் அதன் கடைசி வார்த்தையை (அபைனா... என்று) கூறும்போது தங்கள் குரலை நீட்டுவார்கள்.