நாங்கள் அம்ர் இப்னு அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் மரணத் தருவாயில் இருந்தபோது அவர்களிடம் சென்றோம். அவர் நீண்ட நேரம் அழுதுகொண்டு, தம் முகத்தை சுவரின் பக்கம் திருப்பிக்கொண்டார். அப்போது அவருடைய மகன், "என் தந்தையே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களுக்கு 'இன்ன' நற்செய்தி கூறவில்லையா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களுக்கு 'இன்ன' நற்செய்தி கூறவில்லையா?" என்று கேட்கலானார்.
அம்ர் (ரலி) அவர்கள் (தம் மகன் பக்கம்) முகத்தைத் திருப்பி, "நாங்கள் (மறுமைக்காக) தயார் செய்து வைத்திருப்பதிலேயே மிகச் சிறந்தது, 'வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறுவது' தான். நான் மூன்று காலகட்டங்களைக் கடந்து வந்துள்ளேன்.
(முதலாவது,) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது நான் கொண்டிருந்த வெறுப்பை விடக் கடுமையான வெறுப்பை வேறு யார் மீதும் நான் கொண்டிருக்கவில்லை; அவர்கள் என் கையில் சிக்கினால் அவர்களைக் கொன்றுவிட வேண்டும் என்பதைத் தவிர எனக்கு விருப்பமான வேறெதுவும் இருக்கவில்லை. அந்நிலையில் நான் மரணித்திருந்தால் நரகவாசிகளில் ஒருவனாகியிருப்பேன்.
அல்லாஹ் என் உள்ளத்தில் இஸ்லாத்தை (ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையை) ஏற்படுத்தியபோது, நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'உங்கள் வலது கரத்தை நீட்டுங்கள்; நான் தங்களிடம் பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்கிறேன்' என்றேன். அவர்கள் தம் கரத்தை நீட்டினார்கள். நான் என் கையை இழுத்துக்கொண்டேன்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "அம்ரே! உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். நான், "நான் ஒரு நிபந்தனை விதிக்க விரும்புகிறேன்" என்றேன். "என்ன நிபந்தனை?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். "எனக்கு (என் பாவங்கள்) மன்னிக்கப்பட வேண்டும் (என்பதே அந்த நிபந்தனை)" என்று கூறினேன்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அம்ரே! இஸ்லாம் தனக்கு முன்னால் உள்ளவற்றை (பாவங்களை) அழித்துவிடும் என்பதையும், ஹிஜ்ரத் தனக்கு முன்னால் உள்ளவற்றை அழித்துவிடும் என்பதையும், ஹஜ் தனக்கு முன்னால் உள்ளவற்றை அழித்துவிடும் என்பதையும் நீர் அறியவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.
(அதன் பிறகு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட எனக்குப் பிரியமான வேறொருவர் இருக்கவில்லை. என் கண்ணில் அவர்களை விடக் கண்ணியமானவர் எவருமில்லை. அவர்கள் மீதுள்ள கண்ணியத்தின் காரணமாக என்னால் அவர்களை முழுமையாகக் கண் நிரம்பப் பார்க்க முடிந்ததில்லை. அவர்களை வர்ணிக்குமாறு என்னிடம் கேட்கப்பட்டால் என்னால் (முழுமையாக) வர்ணிக்க இயலாது; ஏனெனில், நான் அவர்களைக் கண் நிரம்பப் பார்த்ததில்லை. அந்நிலையில் நான் மரணித்திருந்தால் நான் சொர்க்கவாசிகளில் ஒருவனாக ஆவேன் என ஆதரவு வைத்திருப்பேன்.
பிறகு நாங்கள் சில பொறுப்புகளை ஏற்றோம். அவற்றில் என் நிலை என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
ஆகவே, நான் இறந்துவிட்டால், ஒப்பாரி வைப்பவரோ நெருப்போ என்னுடன் வரக் கூடாது. என்னை நீங்கள் நல்லடக்கம் செய்த பின், என்மீது மண்ணை (சிறிது சிறிதாக)த் தூவுங்கள். பிறகு ஒரு ஒட்டகத்தை அறுத்து அதன் கறியைப் பங்கிடும் அளவுக்குரிய நேரம் என் கப்ரைச் (கல்லறையைச்) சுற்றி நில்லுங்கள். உங்கள் மூலம் நான் ஆறுதல் அடைவதற்கும், என் இறைவனின் தூதர்களுக்கு (வானவர்களுக்கு) நான் என்ன பதில் சொல்வது என்பதை யோசிப்பதற்கும் (அது உதவும்).