அபூ ஸயீத் அல்-முஅல்லா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள்; ஆனால் நான் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. (தொழுகை முடிந்ததும்) நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் தொழுதுகொண்டிருந்தேன்” என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் (குர்ஆனில்),

**‘இஸ்தஜீபூ லில்லாஹி வலிர்ரஸூலி இதா தஆகும்’**

(அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உங்களை அழைக்கும்போது அவர்களுக்குப் பதிலளியுங்கள்) என்று கூறவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

பிறகு அவர்கள், “நீர் பள்ளிவாசலிலிருந்து வெளியேறுவதற்கு முன் குர்ஆனிலேயே மிகவும் மகத்தான ஒரு அத்தியாயத்தை (ஸூராவை) உமக்கு நான் கற்றுத்தர வேண்டாமா?” என்று கேட்டார்கள்.

பிறகு அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள். நாங்கள் வெளியேற நாடியபோது நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ‘குர்ஆனிலேயே மிகவும் மகத்தான ஒரு அத்தியாயத்தை உமக்குக் கற்றுத் தருகிறேன்’ என்று தாங்கள் கூறினீர்களே?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள்,

**“‘அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்’**

(அனைத்துப் புகழும் அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியது) என்பதுதான் (அது). அது திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழு வசனங்களும் (அஸ்ஸப்வுல் மஸானீ), எனக்கு வழங்கப்பட்ட மகத்தான குர்ஆனும் ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.