حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ زِيَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ إِنْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَيَقُومُ لِيُصَلِّيَ حَتَّى تَرِمُ قَدَمَاهُ أَوْ سَاقَاهُ، فَيُقَالُ لَهُ فَيَقُولُ أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا .
அல்-முகீரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது பாதங்கள் அல்லது கால்கள் வீங்கும் வரை நின்று தொழுவார்கள். இது பற்றி அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, "நான் நன்றியுள்ள அடிமையாக இருக்க வேண்டாமா?" என்று கூறினார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் பாதங்கள் வீங்கும் அளவுக்கு நின்று வணங்கினார்கள். அப்போது அவர்களிடம், "அல்லாஹ் தங்களின் முன்பின் பாவங்களை மன்னித்துவிட்டானே!" என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நான் நன்றியுள்ள அடியானாக இருக்க வேண்டாமா?" என்று கூறினார்கள்.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، سَمِعَ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُومُ مِنَ اللَّيْلِ حَتَّى تَتَفَطَّرَ قَدَمَاهُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ لِمَ تَصْنَعُ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ أَفَلاَ أُحِبُّ أَنْ أَكُونَ عَبْدًا شَكُورًا . فَلَمَّا كَثُرَ لَحْمُهُ صَلَّى جَالِسًا فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ، فَقَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் நின்று வணங்குவார்கள்; (நீண்ட நேரம் நின்றதால்) அவர்களின் பாதங்கள் வெடித்துவிடும். நான் கேட்டேன், “அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! உங்களின் முன்சென்ற மற்றும் பின்வரும் பாவங்களை அல்லாஹ் மன்னித்திருந்தும் நீங்கள் ஏன் இவ்வாறு செய்கிறீர்கள்?” அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் (அல்லாஹ்வுக்கு) நன்றிமிக்க ஓர் அடிமையாக இருக்க விரும்ப வேண்டாமா?” அவர்கள் (வயது முதிர்வின் காரணமாக) உடல் பாரமானபோது, அவர்கள் உட்கார்ந்தவாறே தொழுதார்கள். ருகூஃ செய்ய விரும்பினால், எழுந்து நின்று ஓதிவிட்டு, பின்னர் ருகூஃ செய்வார்கள்.
حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عِلاَقَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ ـ أَوْ تَنْتَفِخَ ـ قَدَمَاهُ فَيُقَالُ لَهُ، فَيَقُولُ أَفَلاَ أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا .
அல்முகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் பாதங்கள் வீங்கும் அளவிற்கு -அல்லது புடைக்கும் அளவிற்கு- (நின்று) தொழுவார்கள். அவர்களிடம் (இது குறித்துக்) கேட்கப்பட்டபோது, "நான் (இறைவனுக்கு) நன்றிமிக்க ஓர் அடியானாக இருக்க வேண்டாமா?" என்று கூறினார்கள்.
முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது பாதங்கள் வீங்கும் அளவுக்குத் தொழுதார்கள். அவர்களிடம், "அல்லாஹ் உங்களுடைய முந்தைய மற்றும் பிந்தைய பாவங்களை மன்னித்திருந்தும், நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு சிரமப்படுகிறீர்கள்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நான் (அல்லாஹ்வுக்கு) நன்றி செலுத்தும் அடியானாக இருக்க வேண்டாமா?" என்று கூறினார்கள்.
முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் பாதங்கள் வீங்கும் அளவுக்கு (தொழுகையில்) நின்றார்கள். (தோழர்கள்,) “நிச்சயமாக அல்லாஹ் தங்களின் முந்தைய மற்றும் பிந்தைய பாவங்களை மன்னித்துவிட்டான்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நான் (அல்லாஹ்வுக்கு) நன்றி செலுத்தும் அடியானாக இருக்க வேண்டாமா?” என்று கூறினார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழும்போது, அவர்களின் பாதங்கள் வீங்கிவிடும் அளவுக்கு (நீண்ட நேரம்) நிற்பார்கள். (இது குறித்து) நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களின் முந்தைய மற்றும் பிந்தைய பாவங்கள் உங்களுக்கு மன்னிக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில், நீங்கள் ஏன் இவ்வாறு செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆயிஷாவே! நான் (அல்லாஹ்வுக்கு) நன்றி செலுத்தும் ஓர் அடியானாக இருக்க வேண்டாமா?" என்று கூறினார்கள்.
"நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் பாதங்கள் வீங்கும் வரை (இரவுத் தொழுகையில்) நின்றார்கள். அப்போது அவர்களிடம், 'அல்லாஹ் உங்களுடைய முந்தைய மற்றும் பிந்தைய பாவங்களை மன்னித்துவிட்டான்' என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'நான் ஒரு நன்றியுள்ள அடிமையாக இருக்க வேண்டாமா?' என்று கேட்டார்கள்."