حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ، وَلاَ تَنَاجَشُوا، وَلاَ يَبِيعُ الرَّجُلُ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ وَلاَ يَخْطُبُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ، وَلاَ تَسْأَلُ الْمَرْأَةُ طَلاَقَ أُخْتِهَا لِتَكْفَأَ مَا فِي إِنَائِهَا.
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் செயல்களை) தடை செய்தார்கள்: ஒரு நகரவாசி ஒரு கிராமவாசி சார்பாக (கிராமவாசியின் அறியாமையைப் பயன்படுத்தி, அவனுக்கு அதிக லாபம் கிடைப்பதைத் தடுக்கும் வகையில்) விற்பதை; நீங்கள் (வாங்கும் நோக்கமின்றி விலையை ஏற்றும்) 'நஜ்ஷ்' செய்யாதீர்கள் என்பதை; ஒருவர் தன் சகோதரனின் வியாபாரத்தின் மீது (அவன் பேசி முடித்த அல்லது முடிக்கும் தருவாயில் உள்ள ஒப்பந்தத்தின் மீது) வியாபாரம் செய்வதை; ஒருவர் தன் சகோதரன் செய்யும் திருமணப் பேச்சுவார்த்தையின் மீது (குறுக்கிட்டு) பெண் பேசுவதை; ஒரு பெண் தன் சகோதரியின் பாத்திரத்தில் இருப்பதை (அதாவது, அவளது கணவனை, அந்தஸ்தை அல்லது செல்வத்தை அடைய) கவிழ்ப்பதற்காக, அவளை விவாகரத்து செய்யுமாறு கேட்பதை.